Naselja Grada Beograda

249 komentara

1. 15. septembar 2013. u 20:36

   Milodan

   Lazarevac i okolna sela, Junkovac. Prema knjizi „Šumadijska Kolubara“ Petra Ž. Petrovića, prvo izdanje 1939. godine, drugo izdanje 1949. godine – poslednje izdanje Službeni Glasnik i SANU – Edicija „Koreni“ 2011. godine u sklopu knjige „Šumadija i Šumadijska Kolubara“.

   Položaj sela.

   Junkovac je na pobrđu u dolini srednjeg toka Turije. Kuće su po stranama kosa sa leve strane Turije, grupisane po rodovima. Priraštajem stanovnišštva grupe porodičnih kuća su se sastavile tako da čine naselje manje razređenog tipa. Selo se deli na krajeve: Gornji ili Brđanski Kraj ili Stublina, Donji Kraj, Gaj i Lug. Sredina sela zvala se Burovo, a sada je drumsko naselje. Gaj i rečica Sajkovac dele Junkovac od Arapovca, njive na mestu Ogradama su prema Mirosaljcima a mesto Brda su prema Strmovu i Baroševcu. Seoski put i njive u Krušiku dele Junkovac od Sakulje; njive u mestu Ljubičici su na granici prema Medoševcu, do Velikih Crljena je potes Virovi, do Sokolove je rečica Seona a do Arnajeva je Junkovačko Polje.

   Vode.

   -Junkovac obiluje zdravom vodom. Najbolji su izvori Klenovac u Gornjem Kraju i Studena Stublina, kojim se služe Radovanovići (ona je malo kisela). Reke su Turija i Seona a ostale vode su potoci, koji leti presušuju: Stublina, Mršinac, Mala Sakulja, Drenoviti Potok, Oskorušni Potok, Volujak, Vitnjački Potok u Gaju i Dolinski Potok. Samo Turija plavi i šteti njive posle većih kiša i otapanja snega.

   Zemlje i šume.

   -Njive i livade su na mestima koja se nazivaju: Marinac, Brda, Bare, Ograde, Aluge, Livadica, Luka, Čista Bara, Božina Bara, Jaruge, Krušik i Dolja.
   Šume i livade su u Gaju i na Volujaku.

   Starine u selu.

   1. U Marincu, u Gornjem Kraju, bila je neka stara varoš, po predanju, iz vremena kneza Lazara. Tu se poznaju temelji od crkve i drugih građevina. U narodu se još i danas održava predanje, da je ova varoš bila na granici država braće Nemanjića. Jedan brat je priznavao grčku a drugi madžarsku vlast. Na ovom mestu Grci potuku Madžare i poruše varoš. Po svoj prilici se ovo predanje odnosi na kraljeve Milutina i Dragutina, koji je jedno vreme držao Mačvu sa Beogradom.
   2. U Drenovitom Potoku ima staro Svatovsko groblje, a drugo Svatovsko groblje je u Gaju kod Memedove Bare.
   3. Staro “madžarsko” groblje je u selu, a staro Ersko Groblje je u Prilivku, u dolini Seone.
   4. Na Turiji je bila stara kamena “ćuprija”, koju je porušio Knez Sima Marković, da ne bi Turci prelazili u selo u pljačkali ga.
   5. U Drenovitom Potoku su nalazili stari bakarni novac.

   Podaci o selu.

   -Današnja crkva, u drumskom naselju, podignuta je 1866. godine i posvećena Sv. Trojici. Groblje je u Brđanskom Kraju. Krsta se nose na Prvi dan Trojica.
   Junkovac je unet u Ebšelvicovu kartu, pa se pominje, po arhivskim podacima tek 1811. godine. U njemu je 1818. godine bilo 26 kuća. Danas Junkovac ima 44 roda sa 178 kuća i 1 ciganski rod sa 3 kuće.
   Današnje naselje je zasnovano u 17. veku na mestu Marincu, u Gornjem Kraju.

   Poreklo stanovništva.

   U ovom selu ima četiri starinačka roda:
   -Stanišići, Petrovići, Stakovići, slave Aranđelovdan.
   -Vretići, Milići i Đorđevići, slave Nikoljdan.
   -Jovanovići, slave Jovanjdan.
   -Ivanovići i Ilići, slave Đurđic.
   Pre Karađorđevog ustanka doselilo se pet rodova:
   -Komnenovići ili Krdžalići (Jakovljevići, Markovići i Mijatovići), zatim, Darijevići (Dragićevići) su jedann rod, starinom su od Sjenice a ovde su došli iz Banata, slave Đurđevdan.
   -Belaćevići (Jovičići, Novakovići, Jovanovići Nidžići ili Paunovići, Katići i Miloševići: Predak Beli Đorđe doselio se iz Dubnice kod Sjenice, učestvovao je u nekoj buni*. Oženio se svastikom pretka današnjih Stanišića i poginuo od hajduka u svojoj bašti, gde mu stoji i danas nadgrobni kameni spomenik sa oznakom pogbije 1772. godine. Slave Jovanjdan.
   *Po predanju u Hadži-Prodanovoj buni, ali se to, po zapisu na nadgrobnom spomeniku, pokazalo kao netačno.
   U starije doseljenike po svoj prilici treba ubrojati i ove rodove, koji ne znaju za svoju starinu:
   -Matkovići i Marinkovići, slave Đurđevdan.
   -Jovanovići, slave Nikoljdan.
   -Krekići (Gajići, Milosavljevići i Markovići), slave Lučindan.
   U prošlom veku doselilo se sedamnaest rdova:
   -Uroševići su iz Banata; po prababi rod su Darijevićima, Đurđic.
   -Zekovići su iz Vojke u Sremu, Mratindan.
   -Radovanovići (Vasiljevići, Blagojevići, Nikolići, Radosavljevići, Lukići i Jovanovići) su jedan rod; doselili su se iz Gukoša u Kačeru, Đurđevdan.
   -Starčevići su iz Orašca u Tamnavi, Sv. Petka Paraskeva.
   -Nikolići drugi su poreklom Užičani, Jovanjdan.
   -Topdžići su iz Šopića, Đurđic.
   -Jelisavčići su iz Dragačeva, Jovanjdan.
   -Stevanovići su iz Junkovaca u Lepenici, Usekovanje Sv, Jovana Krstitelja.
   -Radovanovići su iz Preljine kod Čačka, Nikoljdan.
   -Paunovići drugi, ded došao iz Drena, Đurđic.
   -Pavlovići su iz Arapovca, Mitrovdan.
   -Lazarevići su iz Malih Crljenaca, Lazarevdan.
   -Markovići su iz Drena, Đurđevdan.
   -Rankovići drugi su iz Masloševa u Gornjoj Jasenici; oni su rod Rankovićima u Arapovcu, Đurđevdan.
   -Stojanovići su se doselili 1900. godine iz Banata, Aranđelovdan.
   -Božići su starinom iz Bosuta u Kačeru a ovamo su došli iz Baroševca, slavili Nikoljdan a sada slave Stevanjdan.
   -Živojiinovići su Cigani kovači iz Banata, Đurđevdan.
   -Jovanovići su od Jovanovića u Bariču, Nikoljdan.
   -Markovići drugi su iz Beljine u Kosmaju, Lučindan.
   -Cvetkovići (Petrovići), otac se doselio iz okoline Leskovca, Aranđelovdan.
   -Vasiljevići su od Belaćevića u Arnajevu, Jovanjdan.
   -Vukosavljevići su iz Arapovca, Nikoljdan.
   -Marković treći, kovač, doselio se iz Beljine u Kosmaju, Stevanjdan.
   -Žujovići su iz Arapovca a starinom je od Pipera u Crnoj Gori, Aranđelovdan.
   -Đuričići su iz Rožanaca u Kosmaju, Đurđevdan.
   -Jovanovići drugi su iz Malih Crljenaca, Jovanjdan.
   -Milošević, kao ciglar je došao iz okoline Pirota, Nikoljdan.
   -Đurđevići su iz Tuleža, Đurđevdan.
   -Rajkovići su iz Sakulja, Sv. Joakim i Ana.
   -Jankovići su iz Baćevca, Trifundan.
   -Ilići drugi su iz Beljine u Kosmaju, Lučindan.
   -Radovanović, kafedžija, je iz Medoševca, Đurđevdan.
   -Mitrović je iz Medoševca, Mitrovdan.
   -Jovanović, gostioničar, je iz Strmova, Nikoljdan.
   -Todorovići su iz Nemenikuća pod Kosmajem, Vidovdan.

   Reply

2. 17. septembar 2013. u 00:28

   Milodan

   Lazarevac i okolna sela, Kruševica. Prema knjizi „Šumadijska Kolubara“ Petra Ž. Petrovića, prvo izdanje 1939. godine, drugo izdanje 1949. godine – poslednje izdanje Službeni Glasnik i SANU – Edicija „Koreni“ 2011. godine u sklopu knjige „Šumadija i Šumadijska Kolubara“.

   Položaj sela.

   -Kruševica je sa obe strane državnog puta koji vodi iz Aranđelovca u Lazarevac, a između kačerskih sela Živkovaca i Kalanjevca i kolubarskih sela Pogorelica, Trbušnice i Brajkovca. Kuće su po valovitom pobrđu, a manje ih je u dolinama seoskih rečica i potoka. Naselje je razbijenog tipa, šumadijske vrste. Ono se deli na tri kraja: Brdo, Do i Reku. Seoski potes graniči se do Pogorelaca njivama Paljevito; odatle granica ide vencem na Prosek, zatim na Glavicu, Ostenjak, Milićevo Brdo, Mekote, Lipar, Guduru, pa niz Cerje na reku Onjeg, koja čini na ovom mestu granicu ove oblasti i Kačera, pa preko Drenja na Vis.

   Vode.

   -Kruševica obiluje izvorskom vodom. Glavniji izvori su: Kragujevac, veoma jaka voda, Dobra Voda, Kisela Voda kod škole i Kisela Voda u Onjegu, Studenac (česmica), Tečurak u Pločniku, Jegodinac, Pakinac, Riđ, Nikodinov Izvor i drugi manji bezimeni “tečurci”. Osim vode sa izvora služe se i vodom iz bunara na onim mestima gde su izvori udaljeni od kuća. Rečice i potoci su: Kruševačka Reka, izvire ispod Vagana i utiče u Peštan kod Darosave. Njene leve pritoke su Pakinac, Sastavci, Kaćoper i Radivojevica. U Radivojevicu utiču u vreme većih kiša i pri topljenju snega Lazina Jaruga i Zekina Jaruga. U Onjeg utiču Pločnik, Svinjčinski Potok i “jaruga” Šuplja Stena. Pločnik i Svinjčinski Potok posle otapanja snega u proleće i bujnih kiša plave njive i nanose štete. Potok Kaćoper presušuje leti u donjem toku.

   Zemlje.

   -Njive i livade su na mestima koja se zovu: Duga Jaruga, Osoje, Lipar, Košarsko, Zekino Brdo, Lazino Brdo (na kome je grob nekog Laze), Krajnji Rt, Parezovac, Riđ, Putnik, Oklisak, Vis, Gudura, Česte, Preki Put, Torovi, Glogovito, Svinčine, Drenje, Ornice, Parlog, Ostenjak, Mekote i Peštan. Seokse utrine su: Strane, Glogovito i Jelenina Stena.

   Starine u selu.

   -Staro “madžarsko” groblje bilo je između Kruševičke Reke i Peštana. Ono je razorano, ali još i danas ima po koji nadgrobni spomenik bez natpisa. Po grobovima se razoravaju komadi od zemljanih lonaca.
   Na mestu Poljanku, kod izvora Kragujevca, narod je, u vremenu Turaka, držao bogomolje.

   Podaci o selu.

   -Današnje groblje je na vrhu Ornice. Po predanju ono je zasnovano posle smrti tri kosača, koji su na tom mestu zanoćili, pa su izjutra nađeni mrtvi. Oni su sahranjeni u jedan grob, koji je označen malim kamenim stubom, na kome su urezana tri krsta, ali bez natpisa. Među najstarijim nadgrobnim spomenicima od kamena jedan ima ovaj natpis: “Marko sin Aćima Nedenjkovića, živeo 65 godina i Nikola Aćima Nedeljkovića. Aćim je umro 8. aprila 1834. godine”.Za nečisto mesto smatraju se Solila, a to su raskršća seoskog i banovinskog puta. Litija se nosi na Spasovdan a zavetni dan su Mladenci.
   Kruševica je kao naselje uneto u Ebšelvicevu kartu. Po arhivskim građama ono se pominje 1818. godine, kada je imala 23 kuće, a 1844. godine imala je 34 kuće sa 234 stanovnika. Danas u njoj ima 18 rodova sa 161 kućom.

   Poreklo stanovništva.

   Najstariji rodovi doselili su se pre Karađorđevog ustanka. To su ovi rodovi:
   -Nakići su izumrli. Kuće su im bile u Čestama, odakle se jedna porodica odselila u Zeoke. Njihov predak Pavle učestvovao je na narodnom sastanku u Rudovcima 1815. godine.
   -Sandići(Pantelići) su se doselili od Sjenice; od njihova dolaska do dnas ima sedam kolena. Jedna njihova porodica se odselila u Kragujevac. Slave Sv. Vračeve.
   -Šućići (Pajići ili Pavlovići, Stanći, Todosijevići i Todorovići) su iz “Stare Srbije”. Predak Milovan Šuća učestvovao je u narodnom ustanku u Orašcu, pa su mu zbog toga Turci zapalili kuću. Poginuo je na Zasavici 1815. godine. Slave Jovanjdan.
   -Jaćići (Aćimovići, Pavlovići drugi, Simeunovići i Rankovići) su iz Podrinja; jedna porodica od Aćimovića odselila se u Beograd a jedna u Jajince kod Beograda. Po nadgrobnom spomeniku predak Aćim Nedeljković umro je 1834. godine, slave Nikoljdan.
   -Markovići kazuju da su u krvnom srodstvu sa bivšim vladarskim rodom Obrenovićima, slave Nikoljdan.
   -Nestorovići, Radojčići, Markovići i Anđelići su jedan rod. Ne znaju za svoju starinu; jedna porodica od Nestorovića odselila se u Aranđelovac, slave Jovanjdan.
   U prošlom veku doselilo se šest rodova:
   -Obradovići, ded je iz Cvetanovaca na levoj strani Kolubare. Imaju odseljenike u Nemenikućama pod Kosmajem, slave Đurđevdan.
   -Radivojevići i Milići su iz okoline Bajine Bašte. u daljoj starini njima su bili srodnici ovi rodovi, koji, kao i oni, slave Nikoljdan:
   -Marići, Pantelići, Đorđevići, Petrovići i Dimitrijevići.
   -Tadići su iz Brajkovca, Jovanjdan.
   -Ćeleševići i Jovanovići su iz Darosave, slave Sv. Gavrilo (Blagovesti), 26 marta po starom kalendaru.
   -Milanovići ne znaju za svoju starinu, Đurđevdan.
   -Đurđevići su rod Gajićima u Progoreocima, a dalja starina im je iz Dobrinje kod užičke Požege, slave Đurđevdan.
   -Minići su iz Srema, Đurđic.
   -Janićijevići su posrbljeni Cigani kovači, koji su se doselili iz Lugavčine kod Smedereva 1906. godine, Lučindan.
   -Tešići su iz Darosave, Nikoljdan.
   -Marković je nađen kao bačeno dete u Rudovcima, slavi Nikoljdan.
   -Živanovići su iz Rudovaca, Jovanjdan.
   -Jeremići su iz Rudovaca, Đurđevdan.

   Reply

3. 17. septembar 2013. u 20:51

   Milodan

   Grad Lazarevac. Prema knjizi „Šumadijska Kolubara“ Petra Ž. Petrovića, prvo izdanje 1939. godine, drugo izdanje 1949. godine – poslednje izdanje Službeni Glasnik i SANU – Edicija „Koreni“ 2011. godine u sklopu knjige „Šumadija i Šumadijska Kolubara“.

   Nastanak grada Lazarevca.

   -Godine 1882. proglašeno je selo Šopić za varošicu. Tada se izdvoji Gornji Kraj Šopića kao posebno naselje i prozove Lazarevac. Ovo ime se ozvaničeno 1889. godine. Po kazivanju ime je dato po najstarijoj kafani u ovom kraju, koja se zvala “Knez Lazar”, a po drugom saopštenju ime je uzeto po Lazarevoj suboti, jer je u taj dan ovo naselje preuzelo ulogu varošice.
   Godine 1885. posetio je varošicu Šopić Jovan Miodragović. On u svom putopisu kazuje, da ova varošica “ne zaslužuje da se tako zove, jer nema ni pošte a nije ni na reci”. Pošto je ovo mesto bilo u ravnici, koja je bila puna bara i blata, to se naselje ubrzo počelo pomerati duž puta, koji vodi od Šopića za Lukavicu. Kad su na tom mestu podignuta današnja Sreska nadleštva (Sreski sud, bolnica, rasadnik, osnovna škola, zatim pošta i druge ustanove), tada se staro naselje varošice Šopić naglo počelo da pomešta u brdo.
   Drumsko naselje Šopića, današnjeg Lazarevca, osnovali su u drugoj polovini prošloga veka ovi trgovci i zanatlije: Toma Paunović iz Šopića, Petar Stefanović iz Krive Reke u Kačeru, Velimir Marković Đeda iz Veliševaca u Tamnavi, Negovan Nedeljković iz Šopića, Krsta i Petar braća Đorđevići iz Bosne, Ljuba Pantelić iz Mušića kod Valjeva, Radojica Filipović iz Petke, Gliša Nikolić, ćurčija iz Alibunara u Banatu, Đorđe Jovanović i Zlatko Cvetković, Leskovačani, oba kolari, Milovan Toplaović iz Šopića i Mića Zdravković iz Kuka (Drena).
   Godine 1910. Lazarevac je dobio železnički stanicu na pruzi Lajkovac-Aranđelovac-Mladenovac. U vremenu borbi u srpsko-austrijskom ratovanju 1914. i 1915. godine varošica je znatno opustošena. Posle ratovanja, odnosno od 1919. godine Lazarevac je ponovo oživeo kao trgovačko, zanatlijsko i administrativno mesto za bližu okolinu. On je 1928. godine dobio električno osvetljenje a 1940. godine i vodovod. Te godine je završena izgradnja pravoslavne crkve, u kojoj je smeštena kosturnica izginuluh ratnika 1914. i 1915. godine. Posvećena je Sv. Dimitriju. Pazarni dan u Lazarevcu je petak. Litija se nosi na Prvi dan Duhova. Danas u njemu ima 113 rodova sa 119 kuća.

   Poreklo stanovništva.

   -Filipovići, krojači. Čukunded Filip “Madžarin” doselio se iz Bačke i poginuo u lovu. Ovamo se dooselio iz Petke, slave Mratindan.
   -Kojić, trgovac, doselio se iz Slavkovice u Ljigu. Rod su sa Kojićima u Štavici u Kačeru i Kadinoj Luci na Ljigu i u Zakuti u Gruži a starinom su iz Gusinja, slave Sv. Petku.
   -Protić (Popović), sveštenik je od Lazarevića u Šopiću, Nikoljdan.
   -Janković (Pantelić), gostioničar, doselio se iz Pljevalja, Đurđevdan.
   -Marković, gvožđarski trgovac, doselio se iz Branetića u Kačeru, Đurđevdan.
   -Rajići su od Rajića u Šopiću, Mratindan.
   -Ristići, ded se doselio kao puškar iz Bajine Bašte, Aranđelovdan.
   -Ivanović je opančar iz Šopića, Đurđic.
   -Kostić, ded se doselio iz Bosne a ovmo iz Šopića, Krstovdan.
   -Popović drugi, sveštenik, doselio se iz Vranja, Stevanjdan.
   -Nenadović, trgovac, ded bio učitelj u Venčanima, a otac se doselio ovamo, Đurđic.
   -Stanić, ded se doselio iz Bosne u Šušnjar, pa prešao ovamo, Nikoljdan.
   -Petrović, sarač, otac odnekud došao, Đurđevdan.
   -Maksić, mesar, doselio se iz Užica, Sv Jestatije, 20. septembra po starom kalendaru.
   -Ilić, kolar, ded se doselio iz Vranja, Nikoljdan.
   -Cvetković, mesar, ded se doselio iz varoši Leskovca kao kolar, Nikoljdan.
   -Đorđević, ded došao iz Petke, Sv. Gavrilo, 13 jula po starom kalendru.
   -Karaklajić, opančar, doselio se iz Užica, Nikoljdan.
   -Živković, opančar, otac se doselio iz Oklatca u Račanskom srezu, Đurđevdan.
   -Aleksić, trgovac, otac se doselio iz Aranđelovca, Aranđelovdan.
   -Baćanski, zemljoradnik, otac je od Trbojevića u Inđiji u Sremu a ovamo došao iz Šopića, Stevanjdan.
   -Bogdanović, gostioničar, otac se doselio iz Čibutkovice, Nikoljdan.
   -Lazarević, izvoznik, je iz Županjca, Nikoljdan.
   -Milovanović, otac se doselio iz Stubice, Velika Gospojina.
   -Makanjić, gostioničar, je iz Užica, Aranđelovdan.
   -Matić, opančar, je iz Bosne, Aranđelovdan.
   -Nedeljković, merač, je iz Šopića, Mratindan.
   -Marković drugi, kolačar, otac se doselio iz Srema, Aranđelovdan.
   -Nikolić, krznar, otac se doselio iz Fradina u Banatu, Đurđevdan.
   -Paunovići su zemljoradnici iz Šopića, Mratindan.
   -Stafanović, abadžija, doselio se 1876. godine iz Tabanovaca kod Kumanova, Mitrovdan.
   -Pavlović, opančar, je Užičanin, Lazarevdan.
   -Filipović drugi, abadžija, doselio se iz Prnjavora (Bogovađa), Đurđic.
   -Nešić, pekar, je iz Ćelija, Đurđevdan.
   -Ilić drugi, trgovac, ded se doselio iz Bogdanovaca u Lužničkom srezu, Nikoljdan.
   -Polić (Polkić), krznar, otac se doselio iz okoline Užica, Nikoljdan.
   -Radosavljević, mesar, doselio se iz Bosute u Kačeru, Đurđevdan.
   -Vujadinović, zidar, doselio se iz Užica, Nikoljdan.
   -Petrović drugi, merač, je iz okoline Valjeva, Nikoljdan.

   Nastaviće se…

   Reply

4. 18. septembar 2013. u 20:33

   Milodan

   Lazarevac, nastavak….

   -Perišić, opančar, doselio se iz Kosjerića, Đurđic.
   -Lukić je iz Rumunije, Aranđelovdan.
   -Marjanović, trgovac, otac se doselio iz Dobroselice na Zlatiboru, prvo u Moravce na Ljigu pa posle ovamo, Đurđevdan.
   -Ristić drugi, otac je iz Medoševca, ovamo došao iz Stubice, Aranđelovdan.
   -Broćići su iz Guče u Dragačevu, Lučindan.
   -Vonga je iz Germanske Stolice u Slovačkoj, doselio se kao kolar 1890. godine, Luterove veroispovesti.
   -Savić, trgovac, je iz okoline Mionice, Đurđevdan.
   -Milići su iz Kruševice, Nikoljdan.
   U prvim desetinama ovog (dvadesetog) veka doselili su se ovi rodovi:
   -Milovanović drugi, pekar, je iz Bistrice, Đurđic.
   -Milojević, opančar, je iz Zeoka.
   -Vasić, gostioničar, je iz Trbušnice, Alimpijevdan.
   -Pakić, opančar, je iz Petke, Nikoljdan.
   -Đorđević drugi, opančar, je iz Županjca, Đurđevdan.
   -Živković drugi, kačar, je iz Sakulje, Sv. Joakim i Ana.
   -Arsenović, abadžija, otac se doselio iz Čađevice u Bosni, prvo se doselio u Bijeljinu, potom u Beograd pa naposletku ovamo, Jovanjdan.
   -Anđelković je iz Drena, Jovanjdan.
   -Blagojević, služitelj, je iz Drena, Đurđevdan.
   -Stefanović drugi, potkivač, doselio se iz okoline Vranja, Vavedenje.
   -Sandić, opančar, je iz Ćelija, Đurđevdan.
   -Stanić drugi,pekar, je iz Šušnjara, Nikoljdan.
   -Stepanović, kafedžija, je iz Užica, Stevanjdan.
   -Spasojević, industrijalac, je iz Drena, Lučindan.
   -Čolović, opančar, je iz Bele Reke (Bijele Rijeke) na Zlatiboru, Nikoljdan.
   -Stanić treći, bojadžija, je iz Guče u Dragačevu, Aranđelovdan.
   -Stevanović treći, trgovac, je iz Krive Reke na Rudniku, Nikoljdan.
   -Nedeljković drugi, voskar, je iz Beograda, Aranđelovdan.
   -Janković drugi, trgovac, starinom je od Sjenice a ovamo je došao iz Petke.
   -Anđelković drugi, trgovac, je iz Vreoca, Nikoljdan.
   -Božić je iz Sakulja, Sv. Aleksandar Nevski.
   -Ćuković, mesar, doselio se iz Novog Pazara, Aranđelovdan.
   -Jovanovići, kovači, su iz Obrenovca, Pantelievdan.
   -Markovići treći, stolar, je iz Opaljenika kod Ivanjice, Nikoljdan.
   -Mihailović drugi, apotekar, je iz Valjeva, Đurđevdan.
   -Đokić je iz Stubuce, Aranđelovdan.
   -Milići drugi, mesari, su iz Kruševice, Aranđelovdan.
   -Gavrilovići su “Ere”, zemljoradnici, Đurđevdan.
   -Pat, berebrin, poreklom Rumun, ovamo došao iz Pločice u Kovinskom srezu u Banatu, katoličke veroispovesti.

   Nastaviće se….

   Reply

5. 18. septembar 2013. u 20:42

   Milodan

   Male korekcije:

   -Milojević, opančar, je iz Zeoka. – dodati “Đurđic”.
   -Janković drugi, trgovac, starinom je od Sjenice a ovamo je došao iz Petke. – dodati “Stevanjdan”.
   -Jovanovići, kovači, su iz Obrenovca, Pantelievdan. (ispraviti “Pantelijevdan”)

   Hvala moderatoru, unapred!
   Kraj sutra uveče.

   Reply

6. 19. septembar 2013. u 20:09

   Milodan

   Lazarevac, nastavak….

   -Antonijević, opančar, je iz Teočina kod Gorenjg Milanovca, došao prvo u Liplje pa ovamo 1911. godine, Nikoljdan.
   -Dašević, pekar, je iz Bakionice kod užičke Požege, Lazarevdan.
   -Ivanović drugi, trgovac, je iz Vukosavaca u Kačeru, Đurđevdan.
   -Sinđelić, opančar, starinom je iz Vojske u Resavi, ovamo došao iz Vreoca, Nikoljdan.
   -Živković treći, farbar, je iz Guče, Stevanjdan.
   -Arsenijević je iz Šušnjara, Đurđevdan.
   -Marković je iz Karana na Zlatiboru, Đurđic.
   -Kondić, opančar, je iz Trbušnice, Đurđic.
   -Mihailović treći, opančar, je iz Bistrice, Nikoljdan.
   -Janković treći, trgovac, otac se iz Tetova doselio u Velike Crljene pa onda ovamo, Đurđic.
   -Vasić drugi, trgovac, doselio se iz Ivanovca u Kačeru, Aranđelovdan.
   -Stojanović, zidar, doselio se iz Aginog Sela u Žegligovu, Aranđelovdan.
   -Grbić, starinom je iz Dalmacije, prvo se naselio u Dabićko Polje kod Valjeva, odatle pobegao zbog spora oko vanbračnog deteta u Mrčić, pa otuda ovamo, Nikoljdan.
   -Ilić treći je iz Županjca, Nikoljdan.
   -Radojičić, pekar, je iz Darosave, Jovanjdan.
   -Rančić, zidar, doselio se iz Suvodola kod Pirota, Mitrovdan.
   -Radovanović, mesar, je iz Stojnika u Kosmaju.
   -Kamenica, abadžije, je iz Ćelija, Nikoljdan.
   -Ćirić je iz Stubice, Nikoljdan.
   -Jovanović drugi, gosioničar, je iz Užica, Nikoljdan.
   -Jovanović treći je iz Javorca kod Kičeva,pobegao zbog “aramija” (razbojnika), Nikoljdan.
   -Konstatinović, trgovac, je iz Velike Ivanče u Kosmaju a starinom je Cincarin iz Makedonije, Markovdan.
   -Jovanović četvrti je iz Liplja u Kačeru, Đurđic.
   -Protić, lončar, je iz Suvodola kod Pirota, Aranđelovdan.
   -Ranđić, trgovac, je iz Trbušnice, Mitrovdan.
   -Janaćković, lončar, je iz Suvodola kod Pirota, Sv. Petka Paraskeva.
   -Rajković, opančar, je iz Zeoka, Đurđic.
   -Ćirić drugi, tkač, je iz Valjeva, Aranđelovdan.
   -Đuknić, bojadžija, je iz sela Kalanjevci u Kačeru, Stevanjdan.
   -Čižek, Čeh, ostao kao austrijski vojnik 1918. godine, evangelik.
   -Stanišić, trgovac, je iz Brajkovca, Jovanjdan.
   -Dinić, obućar, je došao iz Beograda, Vavaedenje.
   -Lukić drugi, abadžija, je iz Drena, Aranđelovdan.
   -Lomić, trgovac, je iz Dragolja u Kačeru, Jovanjdan.
   -Nekić, opančar, je iz Trbušnice, Alimpijevdan.
   -Sofronijević, pekar, doselio se iz Valjeva, a krvni rođaci su mu Drljače, negde u Podrinju, Nikoljdan.
   -Vasiljević je iz okoline užičke Požege, Nikoljdan.
   -Gligorijević, trgovac, je došao iz Valjeva, Lučindan.

   Kraj!

   Reply

7. 20. septembar 2013. u 20:46

   Milodan

   Lazarevac i okolna sela, Leskovac (Kolubarski). Prema knjizi „Šumadijska Kolubara“ Petra Ž. Petrovića, prvo izdanje 1939. godine, drugo izdanje 1949. godine – poslednje izdanje Službeni Glasnik i SANU – Edicija „Koreni“ 2011. godine u sklopu knjige „Šumadija i Šumadijska Kolubara“.

   Položaj sela.

   Leskovac je na blagim stranama kosa na desnoj strani rečice Beljanice. Ima nekoliko kuća (Živkovića, Ostojića i Markovića) u ravnici pored Beljanice na mestu Krušiku. Stariji ljudi pamte kada je bilo deset kuća najstarijih rodova na mestu Selištu, na kome su kuće današnjih Markovića, pa su se odatle preselili na mesto Grobljice. Odatle se naselje razvijalo priraštajem i novim doseljenicima i tako danas ima izgled naselja manje razbijenog tipa. Selo se deli na ove krajeve: Dumnjanski Kraj, Žabare, Srednjak, Prljuše i Erića Kraj, koji je naseljen najnovijim doseljenicima.

   Vode.

   -Leskovac ima dobru izvorsku vodu. Glavniji su ovi izvori: Stuble u Krušiku, Isakovac, Rajkovac (zasut zemljom), Rastić, Lješkovac, Zmajevac, Rubnjak* (veoma jak) i Srednjak.
   *I za ovaj izvor se kazuje da su ga Mađari zatvarali slaninom kada su odlazili iz Srbije.
   Gotovo svi izvori su u seoskom potesu, pa se voda iz njih upotrebljava samo u vreme rada na njivama. Osim izvora služe se vodom za domaće potrebe i za piće i iz bunara. Kroz selo protiču rečice Beljanica i Oparna, koje ponekad u proleće poplavama nanose štete livadama. u Selu je i Potok, koji leti presušuje.

   Zemlje i šume.

   -Livade su pored Beljanice i Oparne, a po stranama su izmešane sa njivama. One se danas počinju razoravati i pretvarati u njive. Mesta sa njivama i livadama se nazivaju: Aluga, Gaj, Ravnice, Bare, Ornice, Krušik, Leskovačko Polje, Jezero ispod crkve (ono je isušeno). Krušikje do skora bio seoska utrina, pa je izdeljen, Bivoljača (sada pripada ataru Velikog Borka).
   Šume su privatni zabrani, a najveća je ona u Potoku. Seoskih utrina danas nema, osim Zborišta, malog praznog prostora u sredni sela.

   Starine u selu.

   1. Staro groblje je bilo na mestu Burumu. Njegovo ndgrobno kamenje uzidano je u današnju crkvu.
   2. U Grobljištu, na mestu Ravnicama, izoravaju se povelike opeke i delovi porušenih grobnica. Jedna takva zidana grobnica bila je pokrivena pločom od pečene zemlje, koja je bila dugačka 1,5 i široka 1 metar. Na ploči nije bilo nikakvog natpisa, ni šara, ali je u uglovima imala oluke za slivanje vode. U ovom Grobljištu izorana je jedna srebrena para.
   3. Za nekoliko očuvanih kamenih nadgrobnih spomenika kazuje se da su “rimljanski”. međutim, oblici ovih spomenika su isti sa obliima nadgrobnih spomenika koji imaju natpise iz prve polovine prošlog veka, pa, prema tome, to nisu “rimljanski” nego srpski spomenici stanovništva 18. i 19. veka.
   4. U sredini sela je bilo neko staro groblje, od koga danas nema nikakvih vidnijih tragova. Na tom msetu izoravaju se ljudske kosti, porcelanska zrnca i metalne “uročice” (krstići).
   5. Iz vremena Turaka je i stara vodenica Jaranica na Beljanici.
   6. Neki stari put prolazio je pored starog nadgrobnog spomenika od kamena u kraju Srednjaku, pa je vodio preko Gologlavice za Šiljakovac. Nigde nema tragova od mostova preko Beljanice.
   7. Pored puta u kraju Srednjaku bio je han. Doskora su na tom mestu bile kruške koje je sadio handžija.

   Ime selu.

   -Po predanju na mestu gde je bila crkvica brvnara bila je stara i debela leska sa urezanim krstom, po kojoj je selo dobilo ime. Kod nje se skupljao narod i molio Bogu, a u vremenu nasilja ili kakve opasnosti tu je bio narodni zbeg. Nedaleko od leske bilo je Jezero, a oko njega gusta šuma. Tu su se, po predanju, krili neki hajduk Prelja i knez Sima Marković iz Velikog Borka.

   Podaci o selu.

   -Stara crkvica od brvana podignuta je 1819. godine. Današnja zidana crkva posvećena je Sv. Dimitriju. Ona je podignuta 1892. godine na mestu stare crkvice. Kada je čišćeno mesto i kopana zemlja za temelj današnje crkve, tada su raskopana tri “tavana” sloja pepela, pa narod na osnovu toga zaključuje, da je stara crkva od brvana tri puta gorela i naposletku četvrti put je podignuta ona koja je služila do 1892. godine. U današnjohj crkvi ima na severnoj strani grob “svetitelja”, na koji ležu bolesnici, pale sveće, polivaju ulje, kite cvećem, ostavljaju novac, peškire i tome slično. Po predanju to je grob nekog pobožnog kaluđera Vasilija. Njega je narod sam posvetio.
   Po crkvenim protokolima od 1837. godine bili su sveštenici u crkvi leskovačkoj Vasa Gavrilović i Sima Popović, predak današnjih Popovića u Velikom Borku. Knez Sima Marković poklonio je crkvi zvono, koje je imalo natpis. Ono je služilo do 1915. godine, kada su ga Austrijanci, sa još tri zvona, skinuli sa zvonare i odneli. Ikonostas je radio slikar Živko Jugović, kao što se to može videti po njegovom zapisu na ikonostasu.
   U selu ima dva groblja. Starije je veliko groblje u kraju Prljuši, a mlađe je Malo Groblje u Dumnjanskom Kraju, u koje se sahranjuju Gajići, Ćurčići i Jovanovići.
   Po arhivskim podacima Leskovac se prvi put pominje 1723. godine a 1732. godine u njemu se pominje seoski “knjaz” Stepan. Godine 1818. u Leskovcu je bilo 24 kuće a 1844. godine imao je 32 kuće sa 238 stanovnika. Danas u njemu ima 43 roda sa 213 kuća.

   Poreklo stanovništva.

   Najstariji rodovi doselili su se pre Karađorđevog ustanka. To su ovi rodovi:
   -Ivankovići, Živkovići, Raadovanovići i Blagojevići, doselili su se “od Prilepa”, slave Đurđic.
   -Gajići, Stančići, Vićetijevići, Petrovići, Jankovići i Jovanovići su odnekud iz Makedonije, Aranđelovdan.
   -Simići, Radojčići, Markovići, i izumrli Ristići, predak Prodan Stepanović rodio se u Dumi, danas u Grčkoj, preprodavali su ga Turci kao roba, bio je u Maloj Aziji, naposletku se oslobodio ropstva, pa se sa svojom porodicom domogao ovamo i “zakolibio” u današnjem Dumnjanskom Kraju, Markovdan.
   -Petrovići drugi su od starijih rodova, ali ne znaju za svoju starinu, Đurđevdan.
   -Lukići, Petrovići treći i Uroševići su jedan rod, doselili su se iz okoline Kosjerića i naselili u Erski Kraj, Jovanjdan.
   -Zarići, predak Zaro od Kosjerića je išao za divljim guskama, pa kada su one popadale u Leskovačko Jezero, onda je to bio znak da se tu treba naseliti, Đurđevdan.
   U prošlom veku doselio se šesnaest rodova:
   -Petrovići četvrti, praded došao iz Kosjerića, Petrovdan.
   -Novakovići su sa Zlatibora, Đurđevdan.
   -Petrovići peti su iz okoline Užica, Jovanjdan.
   -Nikolići su iz okoline užičke Požege, Nikoljdan.
   -Dimitrijevići su iz Sankovića kod Mionice, Mitrovdan.
   -Daničići su od Užica, Nikoljdan.
   -Tomići si iz Bioske kod Užica, Aranđelovdan.
   -Marići su, takođe, iz Bioske, Đurđic.
   -Milanovići su iz Sankovića kod Mionice, Đurđic.
   -Todorovići su Kačerci, Aranđelovdan.
   -Filipovići su iz Struge u Makedoniji, Mitrovdan.
   -Trajkovići su, takođe, iz Struge, Đurđic.
   -Mitrovići su iz okoline Prilepa, Todorovoa Subota.
   -Pantići su se doselili iz Znepolja u Bugarskoj, Aranđelovdan.
   Oko 1890. godine doselili su se “Smederevci”:
   -Petrovići šesti su iz Mihajlovca kod Smederava, Aranđelovdan.
   -Ilići i Đurđevići su, takođe, iz Mihajlovca, Jovanjdan.
   -Stojanovići su iz Vranova kod Smedereva, Aranđelovdan.
   -Erići su iz Selevca, okrug Smederevski, a daljom starinom iz Starog Vlaha, Đurđevdan.
   U prvim desetinama ovoga (20.) veka doselilo se dvadeset rodova:
   -Sapundžići su iz Banata, Đurđevdan.
   -Ostojići su iz Banata, Jovanjdan.
   -Petrovići sedmi, otac Tomić katolik, došai “iz preka” ženi u kuću, Đurđic.
   -Todorovići drugi, otac došao kao kolar iz okoline Niša, Nikoljdan.
   -Lazići su iz okoline Niša, Đurđevdan.
   -Jadranin (Petrovići osmi) je iz Jadra, Đurđevdan.
   -Stojanovići su starinom iz Banata, ovamo došli iz Stojnika pod Kosmajem, Markovdan.
   -Tolovići su Ere, a ovamo su se doselili iz Maskara u Jasenici, Đurđic.
   -Jeremići su iz Manića pod Kosmajem, Đurđevdan.
   -Pantići su takođe iz Manića, Jovanjdan.
   -Vilotijević je iz Ropočeva pod Kosmajem, Aranđelovdan.
   -Markovići (Petrovići deveti) su iz Guberevca pod Kosmajem, Petrovdan.
   -Mijatovići su došli iz Konatica, Pantelijevdan.
   -Kojići su iz Vranića, Trifundan.
   -Ilići su došli iz susednog Velikog Borka, Đurđic.
   -Belaćevići su od Belaćevića u Arnajevu, Jovanjdan.
   -Dimitrijevići drugi, otac kao sveštenik, došao iz Velikog Borka, Đurđic.
   -Ivanovići su od Tatarskih u Velikom Borku, Stevanjdan.
   -Milovanovići su posrbljeni Cigani, Nikoljdan.
   -Jovići su se odselili u Ostružnicu u Beogradskoj Posavini.

   Reply

8. 21. septembar 2013. u 20:41

   Milodan

   Lazarevac i okolna sela, Lukavica. Prema knjizi „Šumadijska Kolubara“ Petra Ž. Petrovića, prvo izdanje 1939. godine, drugo izdanje 1949. godine – poslednje izdanje Službeni Glasnik i SANU – Edicija „Koreni“ 2011. godine u sklopu knjige „Šumadija i Šumadijska Kolubara“.

   Položaj sela.

   -Lukovica je selo u vrhu doline rečice istoga imena, leve Peštanove pritoke, a ispod brda Venca, Visa, Bresta i Kremenčice. Kuće su u uskoj doline sa obe strane rečice, ali ih ima više sa desne strane. Malo ima kuća po stranama kosa. Cigansko-Romsko naselje je grupisano u samoj dolini Lukavice, pored rečnog korita na mestu Kućerinama, više sela. Pošto je veći deo naselja u dolini, to je ono izduženo u pravcu doline i ono je razređenog tipa. Ovo je jedino naselje u ovoj oblasti koje se ne deli na krajeve.

   Vode.

   -Voda za piće i ostale domaće potrebe upotrebljava se sa bunara a stoka napaja na reci i na potocima. Rečica Lukavica postaje od Sređevačkog Potoka, Lubnackog i Jelinog Potoka. Ovaj poslednji izvire ispod Stolica. Lukavica je za vreme većih kiša i topljenja snega plahovita. Ona tada nanosi štete njivama a leti presušuje. U nju utiče potok Stajakovac, koji izvire u seoskoj planini. Veliki Točak je neznatni izvor, koji izvire u brdu Kremenčici. Na njemu se bolesnici umivaju svake “mlade nedelje” radi ozdravljenja.

   Zemlje i šume.

   -Njive i livade su po stranama kosa i brda. Najbolje su njive pored rečice Lukavice, ispod sela. Mesta sa njivama i livadama nazivaju se: Luka, Boblija, Jevtiće Ise (deo), Staro Selo, Ciganski Rt, Košarna, Milošev Rt, Putnji Rt, Parlog, Vinogradi, Bokšim, Tomino Brdo, Vis, Oskoruša, Sređevac i Stolice. Gaj i Polje su ispod naselja. Šuma je cerova, sitnogorica i izdeljena. Ona je na presedlini Položištu, na Opaljenu, Preglodanu, Širokom, Maksimovom Vr’u, Brestu i u Vilinoj Strani.

   Starine u selu.

   -Ostaci nekog starog naselja sačuvali su se u nazivima mesta Staro Selo i Kućerine. Po predanju naselje je u vremenu neke narodne bežanije opustelo pošto su mu se stanovnici odselili preko Save. Dalje se kazuje, da nije bilo davno, da je neki Sremac došao u Lukavicu, iskopao pare, koje je neki njegov predak zakopao u zemlju kad je krenuo u bežaniju, pa se vretio u Srem. U Strani gde je današnje groblje, bilo je neko staro groblje. Za Manojlov Grob sačuvano je ovo predanje: Bila su nekada dva dobra druga, pa se jedan zvao Dragojlo a drugi Manojlo. Jednom su se drugovi odmarali u hladu, pa Dragojlo zaspi, a Manojlo mu uzme kapu i izvrene je naopako, da bi se sa njim našalio. Kad se Dragojlo probudio, on spazi izvrnutu kapu, pa mu se učini da ga je drug time ponizio. On potegne pištolj iza pasa i ubije Manojla. Rođaci sahrane Manojla gde je poginuo i od tada se to mesto zove Manojlov Grob.

   Ime selu.

   -Po predanju selo je nazvano po Luki, koji je bio brat Petku, osnivaču susednog sela Petke.

   Podaci o selu.

   -Litija se nosi Drugi dan Duhova a seoska zavetina je Sv. Jovan Bogoslov, 8. maja po starom kalendaru. Toga dana se ne radi u polju, drže se “bdenija” (molitve) izjutra i uveče, da bi ponela letina.
   Po arhivskim podacima Lukavica se prvi put pominje 1811. godine. Ona je imala 1818. 14 kuća a 1844. godine 24 kuće sa 120 stanovnika. Danas u Lukavici ima 19 rodova sa 65 kuća i 11 ciganskih rodova sa 58 kuća.

   Poreklo stanovništva.

   Najstariji su ovi rodovi. Svi ovi rodovi ne znaju za svoju starinižu:
   -Vlajići, Jovanjdan.
   -Simići, Nikoljdan.
   -Popadići, Đurđevdan.
   -Đorđevići; njihovog pretka su Turci zvali “Kekera”, pa se taj naziv još i danas čuje, Đurđevdan.
   U prošlom veku doselilo se četrnaest rodova:
   -Kolinci (Radosavljevići) su danas šesto koleno od pretka koji se doselio iz okoline Čačka, Đurđic.
   -Peulići (Petrovići, Vasići i Simići), predak Peul doselio se sa Rudnika, Nikoljdan.
   -Đokići (Milanovići), čukundeda se doseliosa Kosova, Đurđevdan.
   -Dimitrijevići (Prokići), ded, kao “dunđerin” doselio se iz Solopuša kod Bajine Bašte 1850. godine, Nikoljdan.
   -Brankovići, ded se doselio iz Dragačeva, prvo u Dren, pa došao ovamo ženi u kuću, Nikoljdan.
   -Vučković, otac se doselio iz okoline Debra u Makedoniji, Sv. Petka Paraskeva.
   -Mitrovići, otac se doselio iz okoline Debra, Sv. Dimitrije.
   -Urošević je od Uroševića u Malim Crljencima, Nikoljdan.
   -Ljubičići su iz Iverka kod Valjeva, Nikoljdan.
   -Brankovići, otac došao ženi u kuću iz Pepeljevca u valjevskoj Kolubari, Andrijevdan i Lučindan.
   -Danilović, otac došao iz Drena, Đurđic.
   -Matići su iz Malih Crljenaca, Jovanjdan.
   -Bojanovići su iz Šepšina kod Smedereva (ja bih rekao kod Mladenovca, op. Milodan), Lučindan.
   -Karanovići su se doselili 1920. godine iz Bioske kod Bihaća, Đurđevdan.
   Ciganski rodovi su “vlaški”. Oni su se doselili iz okolnih sela:
   -Kostići, Nikoljdan.
   -Mitrovići, Sv. Petka Paraskeva.
   -Ilići, Nikoljdan.
   -Kokorovići, Nikoljdan.
   -Marinkovići, Aranđelovdan.
   -Vasići, Aranđelovdan.
   -Nedeljkovići, Sv. Petka Paraskeva.
   -Stanojevići, Aranđelovdan.
   -Radosavljevići, Aranđelovdan.
   -Mitrovići su iz Petke, Aranđelovddan.
   -Bonjakovići su iz Šepšina, Aranđelovdan.

   Reply

9. 22. septembar 2013. u 20:07

   Milodan

   Lazarevac i okolna sela, Mali Crljenci (Mali Crljeni). Prema knjizi „Šumadijska Kolubara“ Petra Ž. Petrovića, prvo izdanje 1939. godine, drugo izdanje 1949. godine – poslednje izdanje Službeni Glasnik i SANU – Edicija „Koreni“ 2011. godine u sklopu knjige „Šumadija i Šumadijska Kolubara“.

   Položaj sela.

   -Mali Crljeni je u klisurastoj dolini srednjeg toka Peštana a između Baroševca, Bistrice, Rudovaca i Prkosave. Veći deo naselja je na levoj osojnoj strani Peštana a samo nekoliko kuća ima na desnoj strani. Ono je razređenog tipa, izduženo i deli se na krajeve: Gornji Kraj, Donji Kraj i na kraj Petkovaču. Kuće su po kosama i njihovim stranama i visoko iznad rečnih dolina, jer su doline sa strmim stranama.

   Vode.

   -U selu ima dva izvora, Slanac i Vojinovac. Od drugog nastaje potok istog imena. Drugi potok je Gliševac, koji leti presušuje, a treći je Gurbetina Jaruga, u kojoj su ranije živeli Cigani gurbeti. Voda za piće i za druge domaće potrebe upotrebljava se iz bunara. Seoski potes se graniči: Do Bistrice je brdo Petkovača, do Baroševca je brdo Čokanlija, potok Zabela i Peštan; prema Rudovcima su Kočino Polje, Selište i Mirkova jaruga; do Prkosave je Bobija a prema Strmovu je Siljevito Polje.

   Zemlje i šume.

   -Njive i livade su na mestima koja se zovu: Siljevito Polje, Mostina, Zaunka, Boškovica, Naunci, Podunke, Stublica, Slatina, Bobija, Guševac, Ključevi, Zabeli, Delino Polje, Ravne Livade, Zabrdo, Kusanja, Kupušnjak, Moravice, Karića Brdo, Žuti Breg, Kulič i Petkovača. U seoskom potesu ima kamenolom granita, krečnjaka i križaka. Od krečnjaka se peče kreč. Šuma je u privatnim zabranima. Ona je cerova, graničeva, bukova i najmanje ima grabove.

   Starine u selu.

   -Staro selo je bilo na mestu Selište, a na vrhu brda Petkovače je staro “madžarsko” groblje, od koga se i danas poznaju tragovi. Po predanju na Kočinom Polju je “logorovao” Kapetan Koča sa svojim dobrovoljcima, pa je po njemu to polje dobilo ime.

   Podaci o selu.

   -Današnje groblje je u strani više sela. Litija se nosi na Belu Subotu, prvu posle Duhova a zavetina se drži na Mladence kod seoske kuće.
   Mali Crljenci su kao naselje uneti u Ebšelvicovu kartu, pa se u arhivskoj građi pominju tek 1811. godine. U njemu je 1818. godine bilo 24 kuće a 1844. godine imalo je 36 kuća sa 291 stanovnika. Danas ima 15 rodova sa 113 kuća.

   Poreklo stanovništva.

   Po predanju najstariji rodovi su u ovom selu oni koje je kapetan Koča preselio iz Srema krajem 18. veka. To su ovi rodovi:
   -Živanovići (Blagojevići, Smiljanići ili Petrovići, Markovići, Milutinovići i Obradovići) su jedan rod, slave Đurđic.
   -Stevanovići; jedna porodica se odselila u Sokolovu, Đurđevdan.
   -Lazarevići, Lazarevdan.
   U prvoj polovini prošlog veka doselilo se dvanaest rodova:
   -Karići (Vasiljevići i Markovići danas Matići) su došli od Sjenice, Lučindan.
   -Nikodinovići (Uroševići i Atanackovići) su sa Kosova, Nikoljdan.
   -Đorđevići su od Karanovaca (Kraljeva), a daljom starinom su od Novog Pazara, Aranđelovdan.
   -Pantelići, doselili su se sa Đorđevićima od Novog Pazara, Petrovdan.
   -Trgovčevići (Matići drugi, Pavlovići, Ilići i Petrovići) su jedan rod, ali su se već razrodili, starinom su iz Bosne, Jovanjdan.
   -Anđelkovići (Milovanovići) su od Matića u Petki a ovamo su se doselili još za vreme Turaka, Stevanjdan.
   -Nedeljkovići su od Sjenice, pobegli u vremenu Karađorđevog opsedanja Sjenice, Stevanjdan.
   -Pavlovići su od Pavlovića u Zeokama. Ne pominju se u tom selu, osim Pavla (mogućeg pretka) iz familije Gošnići (Paunovići i Avramovići); neka baba je dovela tri sina Pauna, Pavla i Avrama, koji slave Lučindan a poreklom su “od Trebinja”.
   -Đakovići su od Đakovića u Zeokama. U Zeokama nema Đakovića, ali se pominju Martinovići (Radosavljevići i Petrovići), koji su od Đakovića iz Prkosave, slave Nikoljdan.
   -Pavlovići drugi, otac došao ženi u kuću iz Bistrice, Đurđic.
   -Spasojevići, jedna porodica u Strmovu, su iz Vreoca, Đurđic.
   -Rajić, otac se doselio odnekud iz “Stare Srbije” kao sluga, Aranđelovac.
   -Crljenci, odselili se iz ovog sela u Pinosavu kod Beograda, ispod Avale.

   Reply

10. 23. septembar 2013. u 20:12

    Milodan

    Lazarevac i okolna sela, Medoševac . Prema knjizi „Šumadijska Kolubara“ Petra Ž. Petrovića, prvo izdanje 1939. godine, drugo izdanje 1949. godine – poslednje izdanje Službeni Glasnik i SANU – Edicija „Koreni“ 2011. godine u sklopu knjige „Šumadija i Šumadijska Kolubara“.

    Položaj sela.

    -Medoševac je na pobrđu između nekoliko seoskih potoka, koji se slivaju u Peštan. Duboki Potok deli ga skoro na dve jednake polovine. Ipak je veći deo naselja na strani prema Vreocima. Naselje je manjeg razbijenog tipa i deli se na ove krajeve: Kalenić do Zeoka, Krsteljac, u kome ima Cigana, Srednji Kraj, u kome je opštinska sudnica i škola i Skućin Kraj prema Vreocima.

    Vode.

    -Selo je oskudno vodom. Ima samo jedan izvor Jasenovac u polju. Voda za piće i ostale domaće potrebe upotrebljava sa sa bunara (“đermova”), a stoka se napaja na Cerovu Potoku, koji je na granici Medoševca i Vreoca, i na dva bezimena potoka koji leti presušuju. Najveća je voda Peštan, koja je na granici prema Zeokama, Burovu i Šopiću. Peštan prima pritoku Jarugu, koja teče kroz seoski potes i dalje za Vreoce. U Jarugu utiče Sakuljanska Reka, a u nju utiču Cerov Potok i Duboki Potok.

    Zemlje i šume.

    -Njive su na mestima koja se zovu: Boljetin, Prevale, Livade, Česte, Segedin, Ključevi, Lučice, Lug, Lipovo, Ornice, Volujak (brdo) do Junkovaca, Lipovo Brdo do Zeoka i Brdo. Ima njiva koje se nazivaju po rekama i potocima. Šuma je u planini i ona je izdeljena.

    Starine u selu.

    -Na mestu Crkvinama ima starih kamenih nadgrobnih ploča, za koje se kazuje da su ostale od Madžara. Od crkve nema nikakvog traga.

    Ime selu.

    -Staro naselje Medoševac zasnovano je u sredini sela. Na tom mestu bila je “pustara”, obrasla “grmenjem” (grmovima). U šumi je bilo dosta šupljih grmova, iz kojih je kapao med divljih pčela, Medoševac, pa se kasnije naselje nazove tim imenom. Po drugom saopštenju na tom mestu bile su livade sa travom “medljikom”, koja se među prstima lepi kao med, pa je selo dobilo naziv po imenu te trave. Naselje se postepeno, gotovo kružno, širilo, a u novije vreme se spušta prema potoku Jaruzi. Na ovaj način se izbegava “teskoba” između kuća.

    Podaci o selu.

    -Današnje groblje je na kosi ispod sela. U potesu ovog sela otkrivene su naslage mrkog (ja bih rekao lignita, op. Milodan) uglja. Litija se nosi na dan Proroka Jeremije a zavetni dan (“bdenije”) je Sv. Ilija.
    U povelji despota Đurđa, koja je pisana 1428. godine, pominje se selo Medojeva Reka. Kao naselje uneto je u Ebšelvicovu kartu, pa se zatim pominje po arhivskim podacima 1811. godine. Ono je imalo 1818. godine 20 kuća a 1844. godine bilo je u njemu 32 kuće sa 238 stanovnika. Danas u Medoševcu ima 21 rod sa 185 kuća i 4 ciganska roda sa 104 kuće.

    Poreklo stanovništva.

    Najstariji rodovi doselili su u ovo selo u toku 18. veka. Tosu rodovi:
    -Miljojčići su od Sjenice, Đurđic.
    -Subotići, Kumrići (Rankovići) su jedan rod, doselili su se od Sjenice, Pantelijevdan.
    -Vojinovići (Simići) su iz Hercegovine, Stevanjdan.
    -Negovanovići (Kovačevići, danas Mitrovići) su jedan rod; predak sa porodicom i stokom “dojavio” je zbog gladi iz Starog Vlaha, Mitrovdan.
    -Pandurovići, Kneževići (Milosavljevići), doselili su se sa Negovanovićima iz Starog Vlaha, Aranđelovdan.
    U starije doseljenike računaju se i “Bošnjaci”;
    -Josipovići (Gavrilovići), Nikoljdan.
    -Jaketići (Radovanovići) u iz Jaketa (Jaketići) kod Srebrenice u Bosni; imaju odseljenike u Vrhovinama u Tamnavi, Jovanjdan.
    -Mijailovići, Nikoljdan.
    -Tomići, Sv. Jovan Zlatousti.
    -Milutinovići, Lazarevdan.
    U prošlom veku doselilo se devet rodova:
    -Vilotijevići (Timotijevići) su iz Dobrotina kod užičke Rače, Aranđelovdan.
    -Jakovljevići su iz Cikota kod Kosjerića, Lazarevdan.
    -Zarići, ded se doselio iz Ozrema kod Gornjeg Milanovca, Pantelijevdan.
    -Terzići su iz Cvetovca, Aranđelovdan.
    -Stevanovići, ded se doselio iz Velike Ivanče u Kosmaju, Ignjatijevdan.
    -Mušicki su iz Đurđeva u Bačkoj, Aranđelovdan.
    -Rankovići drugi su iz Vreoca, Ignjatijevdan.
    -Mitrovći su iz Ševrljuga kod Kosjerića, otac došao ženi u kuću, Đurđevdan.
    -Vidaković se doselio iz Županjca 1900. godine, Aranđelovdan.
    -Ilići su od Ilića u Arnajevu, Nikoljdan.
    -Mirčići su iz Vreoca, Alimpijevdan.
    U Ciganskom Kraju, u potoku koji dolazi iz Sakulja, naselili su se oko 1880. godine Cigani gurbeti:
    -Ilići su bili čergari, Nikoljdan.
    -Đorđevići su iz Čučuga u Tamnavi, Nikoljdan. Od ove porodice su, mada piše “od Đurđevića” su sedeći ogranci:
    -Vasići, Stojanovići, Jovanovići i Marinkovići.
    Vlaški Cigani su:
    -Miladinovići, Sv. Petka i
    -Radosavljević, Aranđelovdan.
    Oni su došli kao drvodelje “kašikari”.
    Gurbeti su svi zemljoradnici i nadničari, a vlaški Cigani su: Radosavljevići – svirači, dok su Miladinovići zemljoradnici.

    Reply