Gradska opština Barajevo:
Arnajevo, Barajevo, Baćevac, Beljina, Boždarevac, Veliki Borak, Vranić, Guncati, Lisović, Manić, Meljak, Rožanci i Šiljakovac.
Gradska opština Voždovac:
Banjica, Beli Potok, Jajinci, Kumodraž, Rakovica, Zuce, Pinosava i Ripanj, Bošnjaci i Brđani.
Gradska opština Vračar:
Gradska opština Grocka:
Begaljica, Boleč, Brestovik, Vinča, Vrčin, Grocka, Dražanj, Živkovac, Zaklopača, Kaluđerica, Kamendol, Leštane, Pudarci, Ritopek i Umčari.
Gradska opština Zvezdara:
Mirijevo, Mali Mokri Lug i Veliki Mokri Lug.
Gradska opština Zemun:
Batajnica i Ugrinovci.
Gradska opština Lazarevac:
Arapovac, Barzilovica, Baroševac, Bistrica, Brajkovac, Burovo, Veliki Crljeni, Vrbovno, Vreoci, Dren, Dudovica, Županjac, Zeoke, Junkovac, Kruševica, Lazarevac, Leskovac, Lukavica, Mali Crljeni, Medoševac, Mirosaljci, Petka, Prkosava, Rudovci, Sakulja, Sokolovo, Stepojevac, Strmovo, Stubica, Trbušnica, Cvetovac, Čibutkovica, Šopić i Šušnjar.
Gradska opština Mladenovac:
Amerić, Beluće, Beljevac, Velika Ivanča, Velika Krsna, Vlaška, Granice, Dubona, Jagnjilo, Kovačevac, Koraćica, Mala Vrbica, Markovac, Međulužje, Mladenovac (varoš), Mladenovac (selo), Pružatovac, Rabrovac, Rajkovac, Senaja, Crkvine i Šepšin.
Gradska opština Novi Beograd:
(obuhvata i Bežaniju koja je do 1972. bila samostalno naselje).
Gradska opština Obrenovac:
Baljevac, Barič, Belo Polje, Brgulice, Brović, Veliko Polje, Vukićevica, Grabovac, Draževac, Dren, Zabrežje, Zvečka, Jasenak, Konatice, Krtinska, Ljubinić, Mala Moštanica, Mislođin, Obrenovac, Orašac, Piroman, Poljane, Ratari, Rvati, Skela, Stubline, Trstenica, Urovci i Ušće.
Gradska opština Palilula:
Krnjača, Višnjica, Borča, Veliko Selo, Dunavac, Karaburma, Kovilovo, Ovča, Padinska Skela (obuhvata i naselja Besni Fok, Crvenka, Glogonjski Rit, Jabučki Rit, Preliv, Tovilište, Vrbovski i Slanci.
Gradska opština Rakovica:
Kneževac (pripojeno Kijevo), Rakovica i Resnik.
Gradska opština Savski Venac:
Gradska opština Sopot:
Babe, Guberevac, Drlupa, Dučina, Đurinci, Mala Ivanča, Mali Požarevac, Nemenikuće, Parcani, Popović, Ralja, Grkovo, Rogača, Ropočevo, Sibnica, Slatina, Sopot i Stojnik.
Gradska opština Stari Grad:
Gradska opština Surčin:
Bečmen, Boljevci, Dobanovci, Jakovo, Petrovčić, Progar i Surčin.
Gradska opština Čukarica:
Žarkovo, Železnik, Velika Moštanica, Ostružnica, Pećani, Rucka, Rušanj, Sremčica i Umka.
4. oktobar 2013. u 21:03
Milodan
Lazarevac i okolna sela, Trbušnica. Prema knjizi „Šumadijska Kolubara“ Petra Ž. Petrovića, prvo izdanje 1939. godine, drugo izdanje 1949. godine – poslednje izdanje Službeni Glasnik i SANU – Edicija „Koreni“ 2011. godine u sklopu knjige „Šumadija i Šumadijska Kolubara“.
Položaj sela.
-Trbušnica je na razvođu Peštana i Onjega, a između sela Rudovaca, Kruševice, Brajkovca i Bistrice. Granice seoskog atara su do Brajkovca Debelo Brdo i Rankov Rt; do Bistrice Brdo Starač, Zbegovište, Vis Glavica, brda Petlača i Rakovac; do Malih Crljena su kosa Čik, mesta Pavlovac i Paljevine; prema Kruševici su mesta u potesu Osoje, Lipar, Gudura i Dugo Cerje do Onjega; odatle granica ide preko Paleža i Proseka do Brajkovca. Kuće su rasturene po kosama i čine naselje razbjenog tipa. Naselje se deli na dva kraja: Crniševu koji je do Brajkovca a drugi je Radiški Kraj.
Vode.
-Voda za piće i ostale domaće potrebe upotrebljava se sa izvora („bunara“) i sa bunara. Izvori su Begovac, Zlatinac i Rakovac. Rečica Trbušnica postaje od potoka Masurićevca i Bubanje. Ostali seoski potoci su neznatni i leti presušuju.
Zemlje.
-Njive i livade su na mestima koja se zovu: Rankov Rt, Starač, Zbegovište, Glavica, Petlača, Vinjag, Debeli Breg, Poljana, Male Košare, Velike Košare, Lipar, Razbojište, Gudure, Krivaja, Prosek, Slavkovice, Cerje, Uzana, Blata, Osoje, Dojinac, Ravni, Sošinac i Pavlovac. Kod Krstate Ploče, na Staraču je kamenolom granita.
Podaci o selu.
-Staro selo je bilo na mestu Pavlovcu u Osoju. Na Liparu je vođena borba između Tome Vučića i Mićića 1842. godine. U selu ima dva groblja; jedno je u Beležnoj Jaruzi a drugo na Razbojištu, na kome je bilo staro groblje.
Litija se nosi na Spasovdan a zavetina se drži na Mladence.
Ovo naselje se prvi put pominje 1664. godine a uneto je i u Ebšelvicovu kartu. Po arhivskim podacima zabeleženo je 1811. godine a 1818. godine u njemu je bilo 41 kuća. Godine 1844. Trbušnica je imala 59 kuća sa 358 stanovnika. Danas u njoj ima 34 roda sa 211 kuća.
Poreklo stanovništva.
Najstariji rodovi u ovom selu doselili su se iz Starog Vlaha pre Karađorđevog ustanka. To su rodovi:
-Brkići su najstariji u selu, Nikoljdan.
-Subotići (Jeremići, Živkovići i Nedeljkovići) su se doselili posle Brkića, Jovanjdan.
-Radišići, Aranđelovdan.
-Krunići (Ilići, Matići i Markovići) su bili jedan rod, pa su se razrodili, Đurđevdan.
-Stevanovići, Lučindan.
-Živanovići (Vasiljevići), Nikoljdan.
-Lukići, su slavili Savindan pa im se neki gost smrzao na putu i od tada slave Petrovdan.
-Dimirijevići (Filipovići, Kandići, Nakići, Rankovići, Todosijevići, Đorđevići i Milanovići), predak od Brkića uzeo udovicu iz Sremčice, u Beogradskoj Posavini, koja mu je dovela sina Dimitrija, po kome su se prezivali Dimitrijevići, Alimpijevdan.
-Lukići drugi su iz Bosne, Mratindan.
-Ranđići (Dišići, Mirkovići, Paunovići, Živkovići, Petrovići i Spasojevići) su se doselili „od Kolašina“, Mitrovdan.
Posle Karađorđevog ustanka doselilo se šesnaest rodova:
-Kondići su iz Bihora, jednog odseljenika imaju u Baroševcu a jednog u Beogradu, Đurđic.
-Vasići su iz Markovca u Lepenici, Alimpijevdan.
-Pavlovići, ded se doselio pre stotinu godina iz Baroševca, Nikoljdan.
-Vićentijevići su došli iz Kruševice, Sv. Vrači.
-Jankovići su „od Javora“, Lazarevdan.
-Simići su došli iz Osata, Lučindan.
-Nedeljkovići su iz Starog Vlaha, Đurđic.
-Blagojevići (Jovanovići) su od Sarića u Dudovici, Aranđelovdan.
-Đorđevići su se doselili oko 1860. godine iz Orašca u Gornjoj Jasenici, Đurđevdan.
-Stojanovići su iz Donjih Prisjana u Vlasotinačkom srezu, Mitrovdan.
-Borisavljevići su se doselili posle ratova 1878. godine iz Zagrađe na Rudniku, Đurđevdan.
-Nedeljkovići su iz Prkosave, Đurđevdan.
-Jankovići su iz Vinče u Gornjoj Jasenici, Stevanjdan.
-Prokići (Jovanovići) su iz Žabara u Lepenici, Jovanjdan.
-Petrovići su iz Žabara, Nikoljdan.
-Plećević su od Plećevića u Garašima u Gornjoj Jasenici, Jovanjdan.
Noviji doseljenici su:
-Simići ssu se doselili 1905. godine iz Plaskovca u Gornjoj Jasenici, Nikoljdan.
-Ivanovići su iz Brajkovca, Sv. Petka Paraskeva.
-Miščevići su iz Like, Nikoljdan.
-Sablići su iz Knina u Dalmaciji (valjda u Lici, op. Milodan), Đurđevdan.
-Vulićevići su iz Prkosave, Nikoljdan.
-Milovanovići su iz Prkosave, Nikoljdan.
-Radivojevići su iz Kruševice, Nikoljdan.
-Lazarevići su izumrli a bili su poreklom iz rudničkog Ozrena.
-Mihailovići si izumrli u ovom selu; od njih su Gajići u Bistrici.
-Petrovići su ciganski rod, ne znaju maternji jezik, doselili se kao kovači iz Žabara u Lepenici, Sv. Petka Paraskeva.
8. oktobar 2013. u 02:15
Jovica Krtinić
Milodan:
Lazarevac i okolna sela, Cvetovac*. Prema knjizi „Šumadijska Kolubara“ Petra Ž. Petrovića, prvo izdanje 1939. godine, drugo izdanje 1949. godine – poslednje izdanje Službeni Glasnik i SANU – Edicija „Koreni“ 2011. godine u sklopu knjige „Šumadija i Šumadijska Kolubara“.
*Ovo selo je u potpunosti raseljeno zbog širenja tamnavskih kopova RB Kolubara (op. Milodan)
Položaj sela.
-Cvetovac je na aluvijalnoj ravnici između reka Kolubare, Lukavice, Peštana i njihovih otoka Peštanca i Brzaka. Kuće su udaljene jedna od druge po stotinu i više metara i čine naselje razbijenog tipa. Ono se deli na Gornji i Donji Kraj.
Vode.
-Za piće i druge domaće potrebe upotrebljava se voda sa bunara i đermova, koje ima svaka kuća, a neke kuće imaju po dva ili tri bunara u livadama, na kojima se napaja stoka. Oni su duboki od 3 do 6 metara. Kroz selo i seoski potes teku Kolubara, Lukavica, Kolubarina otoka Brzak i Peštanova otoka Peštanac. Peštan se sastaje sa Lukovicom kod mesta Sastavaka. Ranije su ove reke plavile selo, pa se zbog toga selo tri puta raseljavalo, odlazeći u Vreoce i vraćajući se natrag. Sada su rečna korita ispravljena i pročišćena i, kada padnu velike kiše i posle topljenja velikog snega u proleće, izliva se samo staro korito Kolubare, koje se naziva Predo, ali ne čini znatne štete.
Zemlje i šume.
-Njive i livade su na mestima koja se zovu: Staro Selo, Anište, Kamenica, Lešće, Budžaci, Ključevi, Vrblje, Mišja Bara, Đurina Bara, Crna Bara, Kućerina i Divči Bara.
Stara šuma je iskrčena i utrina izdeljena. Privatna šuma se čuva po zabranima, a zajednička je u Donjem Kraju, pored Lukavice. Stariji ljudi pamte kada su kuće bile u gustoj šumi, a u Skobaljskom Ključu ona je bila toliko gusta da se kroz nju nije moga “da provuče ni guja”.
Starine u selu.
-Staro groblje prosekla je i neprestano ruši Lukavica. Drugo staro groblje je bilo na mestu Starom Selu u Gornjem Kraju. Tu su se i do danas sačuvali nadgrobni spomenici od kamena, koji su bez natpisa i šara. U mestu Vrblju ima kameni nadgrobni “beleg” koji je bez natpisa i ne zna se čiji je. Kod mesta Vrajkorskog Groba nađen je četvrtasti nakovanj od gvožđa, koji je težak oko 60 “oka”. Stari put je prelazio Kolubaru na Marinom Brodu, vodio je pored hana u mestu Starom Selu, pa dalje išao za Stepojevac. Staro naselje je bilo na mestu Starom Selu, a tu je za vreme Turaka bio han. Tada se naselje, po predanju, zvalo Lugić.
Nastanak sela.
-Današnje naselje su osnovali Vreočani sredinom prošloga veka. Na tom mestu oni su imali stočarske kolibe. Stariji ljudi u Vreocima pamte, kada je u današnjem Cvetovcu, na mestu Boračkim Vodenicama (vodenice Malog Borka, op. Milodan) bilo četiri vreočke kolibe za stoku a sada je tu čitavo selo.
Ov naselje je zvanično proglašeno za selo 1874. godine a dotle je bilo zaselak Vreoca.
Ime selu.
1. Na prostoru današnjeg Cvetovca su bile cvetne livade, po kojima se to mesto nazvalo Cvetovac, pa se po tome i današnje selo tako nazvalo.
2. M. A. Marinković, učitelj, zabeležio je 1897. godine dva narodna predanja, po kojima se to mesto tako nazvalo:
a) Selo se nazvalo po nekom hajduku Cvetku, koji je tu poginuo.
b) Po drugoj varijanti Cvetovac je dobio ime po izvesnoj Cveti, koja se udala i prva odvedena iz Vreoca u Cvetovac.
3. Po Risti T. Nikoliću i M. Đ. Milićeviću selo se nazvalo po Cvetoju, osnivaču sela.
Podaci o selu.
-Današnje groblje je zajedničko sa Vreočkim u Vreocima. Litija se nosi na Spasovdan a zavetni dan je Beli Četvrtak, pred Veliki (Vaskršnji) post, koji se praznuje zbig grada i Treskovita Sreda, šesta posel Velike Srede, koja se praznuje zbog groma. Danas u Cvetovcu ima 19 rodova sa 120 kuća.
Poreklo stanovništva.
Pre Prvog narodnog ustanka doselilo se sedam rodova.
-Tomići, predak Toma se doselio iz Hercegovine i prvi zasnovao selo u današnjem Lugu, Đurđevdan.
-Zorići (Radičevići, Marinkovići, Radojičići), doselila se tri brata od kojh su današnji rodovi, Ignjatijevdan.
-Erići su od Višegrada, Ignjatijevdan.
-Markovići i Usinci, imaju krvne srodnike koji su prešli u islam negde u Bosni, Đurđevdan.
-Terzići, predak, kao “terzija”, se doselio od Prizrena, Aranđelovdan.
-Novakovići su, kako kažu, “arnautske krvi”, Avramijevdan.
-Veselinovići su iz Srema, Đurđevdan.
U prošlom veku pa do danas doselilo se dvanaest rodova:
-Paunovići (Stojičevići) su od Bajine Bašte, Mitrovdan.
-Glišići* su Užičani, Nikoljdan.
*Oni su srodnici majora Aleksandra Glišića koji je poginuo kod Kumanova 1912. godine.
-Gospavići (Vukići i Vasići) su od Radičevića u Vreocima, Ignjatijevdan.
-Grčići su od Grčića u Vreocima, Ignjatijevdan.
-Tadići su iz Malog Borka u Tamnavi a starinom su iz okoline Užica, Aimpijevdan.
-Krsmanovići “Ercegovci” su iz Vreoca, Jovanjdan.
-Karamarković je iz Vreoca, slavi ženinu slavu – Jovanjdan.
-Krstići su iz Malog Borka, Trifundan.
-Milinović je iz Virovaca kod Mionice, slavi ženinu slavu – Đurđevdan.
-Gordići, otac došao iz Čičkova kod Arilja, prvo u Vreoce pa ovamo; imaju krvne srodnike Gordiće u Čibutkovici, Mratindan.
-Dišić je došao iz Konatica ženi u kuću 1920. godine, Đurđic.
-Matejić je iz Velikih Crljena, Đurđevdan.
8. oktobar 2013. u 21:02
Milodan
Lazarevac i okolna sela, Čibutkovica. Prema knjizi „Šumadijska Kolubara“ Petra Ž. Petrovića, prvo izdanje 1939. godine, drugo izdanje 1949. godine – poslednje izdanje Službeni Glasnik i SANU – Edicija „Koreni“ 2011. godine u sklopu knjige „Šumadija i Šumadijska Kolubara“.
Položaj sela.
Čibutkovica je u dolini Ljiga, a između njegovih pritoka Onjega i Grabovice. Kuće su na prisojnim strabama pobrđa, između kojih ima nekoliko dolina seoskih potoka. One čine naselje razređenog tipa, koje se ne deli na izrazitije krajeve.
Vode.
-U selu ima dva jaka izvora i to Madžarac kod crkve i Bunarina kod Crkvine. Ostali izvori su izvan naselja. To su ovi izvori: Barutljiva Voda u dolini Grabovice, Kisela Voda u Lakovim Livadama u mestu Grabovici i Hajdučka Voda u šumi kod Vasića Svinjca i Žitnih Jama. Seoski potoci su: Crne Reka ili Velika Reka, Grabovica ili Grabovački Potok, Kovačica koja u Vignjištu postaje od nekoliko bezimenih potokoa i Zečevica između Kovačice i Grabovice.
Zemlje i šume.
-Mesta u kojima su njive i livade nazivaju se: Duga Kosa, Crne ili Velika Reka, Kovanluk, Buranijaševica, Zlurada, Prva Bara, Međedna Bara, Mravinci, Turski Grob, Vinogradina i Grabovica; ispod sela su Prosine, Makiši i Ljig.
Seoska šuma je na Cerovoj Glavici, Dugoj Kosi, Kamenitoj Kosi, Sarićvvoj Kosi, Beloj Kosi i Kamenjaku.
Kamen krečnjak se vadi i peče kreč u Aksentijevića Strani
Starine u selu.
-Kod Jevremovića kuća ima poveća bara, a kod nje su i ruševine od nekakvih zgrada. Narod kazuje da je tu bio “grad proklete Jerine”. U zidinama toga tobožnjeg grada nalazile su se uzidane gvozdene alke. Ostaci tih građevina su blokovi netesanog kamenja, među kojima ima najviše belutka, koji narod odnosi za zidanje bunara. na tom mestu nije bio nikakav grad, već su tu bili hanovi a uzidane alke služile su za vezivanje konja.
Stara crkva je bila na mestu Crkvinama, nedaleko od današnje crkve. Oko nje je bilo staro groblje. Današnja crkva je u dolini Crne Reke a tu je i osnovna škola. Narod priča da je na tom mestu bilo staro srpsko groblje. Crkva slavi Đurđevdan. Ona je podignuta 1805. godine od brvana i služila je do 1848. godine kada je na tadašnjim temeljima podignuta nova crkva od tesanog kamena i pokrivena šindrom. Ikonostas je radio, pa zapisu na njemu, Nikola Janković iz Ohrida 1848. godine. Crkva je nanovo pokrivena limom 1883. godine i na krovu su postavljena dva metalna krsta.
Kazuje se da je neko našao na mestu Buranijašeici novac koji je pripadao ovoj crkvi i tu zakopan u vremenu neke narodne bežanije. U potoku Zečevici ima tri nadgrobna “belega” bez natpisa.
Ime selu.
-Za ime sela se kazuje da je došlo po “čibucima”, koje su izrađivali Cigani na mestu Vignjištu. Po drugim kazivanjima ljudi ovog sela su bili bogati i pobožni. Oni su često išli u “hadžiluk” na Hrostov grob, a otuda se vraćali sa zapaljenim čibucima. Susedi su te hadžije nazivali “Čibutkovcima”, tj. ljudi koji puše na “čibuke”, pa se po njima i selo tako nazvalo. Bosnića Brdo zove se po nekoj devojci, iz Bosne, koja je na tom mestu poginula, pa joj se i danas grob čuva u Radosavljevića voćnjaku.
Podaci o selu.
-Litija se nosi o Belom Četvrtku po Duhovima. Zavetina se nija držala. Ali grad potuče letinu na dan Sv. Arhanđela Mihaila 1883. godine, pa je od tada taj dan postao “zavetan” za selo da se praznuje.
Godine 1664. proputovao je kroz ovu oblast turski putopisac Evlija Čelebija, koji u svom putopisu pominje naselje Kovač na mestu današe Čibutkovice. To se ime očuvalo i do naši dana u nazivu rečice Kovačice, a iz toga vremena je, verovatno, i naziv Vignjište. Na Ebšelvicovoj karti zabeležen je današnji naziv ovog sela. U njemu je bilo 1818. godine 40 kuća, 1844. godine 62 kuće sa 411 stanovnika. Danas u Čibutkovici ima 4 rodova sa 188 kuća.
Poreklo stanovništva.
Najstariji rodovi u ovom selu su:
-Nešovići, koji su izumrli i
-Milići (Ilići), Mratindan.
Ova dva roda se smatraju za starince.
Pre Karađorđevog ustanka doselila su se dva roda:
-Čančare (Čančarevići), predak Mateja doselio se iz Dobrinje kod užičke Požege. Ilija Marinković Čančara učestvovao je u boju na Mišaru 1806. godine. Njegov brat Jevto poginuo je na Mišaru kao konjički zastavnik, Aranđelovdan.
-Kukavice (Miloševići), predak se doselio iz sela Kukavica kod Novog Pazara; imaju odseljenike u Barzilovici, Aranđelovdan.
U prošlom veku doselilo se trideset i tri roda:
-Crnorečani (Radosavljevići i Tadići), predak se doselio “od vode Lima”, Nikoljdan.
-Jovanovići, predak Petar Bukva se doselio “od Lima”, Jovanjdan.
-Vukovići (Stanojevići) su iz Rakara kod Valjeva, doselili se oko 1830. godine, Đurđic.
-Pavlovići, predak se doselio iz Pirlitora na Limu, Đurđic.
-Rafailovići (Petrovići) su iz Brđana kod Čačka, Sv. Vračevi.
-Aćimovići su iz Kruševačke Župe, Đurđevdan.
-Kolačarići su iz “Svete Gore”, a ovamo se doselio predak Radivoje posle “madžarske bune” iz Bežanije u Sremu, Nikoljdan.
-Bodiroge (Jevremovići, Đorđevići i Nikolići), su Užičani, Stevanjdan.
-Bogdanovići, “kapetan” Bogdan doselio se iz Užica, Nikoljdan.
-Krstovići, praded Krsto doselio se iz Ivanjice, Sv. Joakim i Ana.
-Aksentijevići, praded “knez” Aksentije doselio se sa Zlatibora 1850. godine i bio jedini pismen čovek u ovome kraju tog vremena, Đurđevdan.
-Sarići (Miloševići), praded došao odnekud kao sluga, Sv. Vračevi.
-Antonijevići su sa Zlatibora, Lučindan.
-Ćosići su sa Zlatibora, Nikoljdan.
-Mirkovići su sa Zlatibora, Nikoljdan.
-Domanovići su sa Zlatibora, Sv. Vračevi.
-Guskovići (Božići) su iz Brgula u Tamnavi, Jovadan.
-Zarići, otac, kao građevinar, se doselio iz Siječe Rijeke (Seče Reke) kod Kosjerića, Đurđevdan i Lučindan kao slavu zemlje na koju su se naselili.
-Ćobinci (Živanovići) su iz okoline užičke Požžege, Miholjdan.
-Bagići (Stefanovići) su od Užica, Nikoljdan.
-Živkovići su od Užica, Nikoljdan.
-Milosavljevići su od Užica, Sv. Vračevi.
-Negovanovići su Užičani a ovamo su došli iz kolubarskog Strmova kod manastira Bogovađa, Aranđelovdan
-Zindovići su od Ivanjice, Đurđevdan.
-Savkovići su od Kosjerića, Sv. Vračevi.
-Jevremovići su od Kosjerića, Lučindan.
-Gordići, Živan Gorda došao kao sluga iz Čičkova kod Ivanjice, Nikoljdan.
-Tanasijevići su Užičani, Lučindan.
-Mihailovići su iz Barzilovice, Nikoljdan.
-Joculići (Mitrovići) su Užičani a ovamo su došli iz Babajića na Ljigu, Lučindan.
-Vasići su iz okoline Čačka, Lučindan.
-Milutinovići, ded Klempo doselio se iz Tutoša kod Nove Varoši, Nikoljdan.
-Radenkovići su iz Branetića u Kačeru, Aranđelovdan.
Noviji doseljenici:
-Sandići su iz Petke, došao očuhu u kuću, Đurđevdan.
-Kovačevići su došli 1903. godine iz obližnjeg Latkovića, koji pripada valjevskoj Kolubari, Aranđelovdan.
-Poljanci (Tomići) su iz Poljanice kod Gornjeg Milanovca; imaju odseljenike u Barzilovici, Đurđic.
-Lukići su iz Umčara u Beogrdskom Podunavlju a starinom su od Sjenice, Lučindan.
-Radosavljevići su iz okoline Mladenovca, Đurđevdan.
-Hajdukovići (Jovanović) su iz okoline Mladenovca, Mratindan.
-Zečevići si iz Lipovca u Gornjoj Jasenici, naselili se 1907. godine, Lučindan.
-Matići su iz Vreoca, Ignjatijevdan.
-Jestrovići su iz Branetića i Kačeru, Đurđevdan.
-Stevanovići, otac došao kao “ćeramidžija” iz okoline Vranja, Av. Petka Paraskeva.
9. oktobar 2013. u 20:47
Milodan
Lazarevac i okolna sela, Šopić. Prema knjizi „Šumadijska Kolubara“ Petra Ž. Petrovića, prvo izdanje 1939. godine, drugo izdanje 1949. godine – poslednje izdanje Službeni Glasnik i SANU – Edicija „Koreni“ 2011. godine u sklopu knjige „Šumadija i Šumadijska Kolubara“.
Položaj sela.
-Šopić je jedno među većim selima ove oblasti. Ono je u kolubarskoj ravnici između rečica Lukavice i Peštana. Kuće su sa obe strane glavnog puta Beograd-Lazarevac i gotovo ušorene, a ukoliko se ide dalje od puta sa obe strane one su razređenije i čine naselje manje zbijenog tipa. Ono se deli na ove krajeve: Orašac do Lazarevca, Krivaja u dolini potoka Krivaje, Crkveno Polje – jezerska terasa kod današnje crkve, Šabac ispod Orašca, Ulice i Crna Bara prema Kolubari i kraj Peštan pored reke Peštana.
Vode.
-Za piće i domaće potrebe upotrebljava se voda sa bunara, a stoka se napaja na Lukavici, Peštanu, potoku Krivaji i na Kolubarinoj otoci Očazi, koja poteče samo kada nadođe Kolubara. Posle većih kiša i naglog topljenja snega Kolubara, Peštan i Lukavica plave njive u polju.
Zemlje i šume.
-Zemište je plodno, osobito ono u ravnici ispod naselja. Njive su na mestima koja se zovu: Trnovčica, Prekaja, Lazina, Štipaljica, Glogov Ključ, Miovača, Peštan, Mramor, Aluga, Crna Međa, Rudo Brdo, Rudi Gaj, Srednji Rt, Kusadak, Zbegovište, Belića Bara, Kojina Bara, Dubočica, Očaga, Ribeš, Razliv (otoka Lukavice), Medvedar i Zelena Bara.
Šuma se čuva u privatnim zabranima. Seoske šume i utrine nema.
U kraju Orašcu vadi se lignit.
Starine u selu.
-U Orašcu, nedaleko od železničke stanice (Lazarevac, op. Milodan) izoravaju se temelji nekog starog naselja. Tu je bilo i staro groblje, sa koga je povađeno nadgrobno kamenje i uzidano u crkvu. Po predanju u tom naselju je bila i “madžarska” crkva.
Na njivi Gotovčevića poznaju se temelji od neke druge crkve. Po jednom kazivanju i ona je bila “madžarska”, dok je po drugim, verovatnijim, pričanjima, to bila privremena crkvica u zbegu. I oko ove crkve poznaju se tragovi starog groblja.
O postanku imane otoka Očage priča se u narodu, da su se voleli momak i devojka, a roditelji im nisu dali da se uzmu. Momak se dogovori sa devojkom, pa pobegnu u šumu na mesto gde danas protiče Očaga. Posle teškog života i gladovanja momak ostavi devojku i ode u selo po hranu. Nakon dugog čekanja devojka je pomislila, da ju je momak napustio, pa je u očajanju, idući njegovim tragom, gorko plakala i proklinjala ga. Tamo gde su joj padale suze provalila se zemlja i, po suzama iz očiju provaljeno mesto (otoka), nazove se Očaga.
Za Stanin Vir u Očazi, priča se, da je neka baba Stana uzjahala jarca da pređe Očagu, pa je pala u vir i udavila se.
Ime selu.
-Po predanju ovo naselje je osnovao pre Karađorđevog ustanka neki Stevan Šopšaga, po kome se mesto nazvalo Šopić. Šopšaga je sa pet sinova došao “od banske strane” i naselio se pored Kolubare na kojoj je sagradio vodenicu sa osam vitlova, koja još i danas postoji.
Podaci o selu.
-Današnja crkva je prvo podignuta 1815. godine od brvana na temeljima neke stare crkve, pa je obnovljena 1869. godine. Ona je u Crkvenom Polju, gotovo u sredini sela i posvećena je Sv. Arhanđelu Gavrilu. Litija se nosi prvi dan Duhova. Drže se tri zavetna dana; Novo leto, Sv. Trivun i drugi dan Vaskrsa.
Šopić se prvi put pominje po arhivskim podacima kao “šopićska nurija” 1723. godine; a na jednoj geografskoj karti iz 1745. godine Šopić je označen na Kolubari. Zatim se pominje kao naselje 1811. godine; bilo je u njemu 54 kuće; godine 1844. ima je 95 kuća sa 578 stanovnika. Danas u njemu ima 24 roda sa 258 kuća i jedan ciganski rod sa 4 kuće.
Poreklo stanovništva.
Od Šopšaginih sinova su današnji rodovi u Šopiću:
-Ninkovići (Mijatovići, Uroševići, Nedeljekovići – danas Rajići, Radojevići, Živojinovići, Pavlovići, Ignjatovići, Mihailovići, Brankovići, Paunovići, Vićentijevići, Đorđevići, Ilići, Dudići
– danas Nedeljkovići drugi, Ivanovići, Jovičići ili Jovanovići, Stekići ili Đakovići – Živanovići i Radovanovići), Ovaj veliki rod se danas razrodio, pa se međusobno žene i udaju. Svi slave Mratindan osim što jedna porodica Dudića slavi ženinu slavu – Nikoljdan.
-Protići (Lazarevići, Lazići, Popovići, Radovanovići drugi, Vitorovići i izumrli Matići), doselili su se od Nevesinja pre devet kolena. Od njih su odseljeni Vlajići u Žarkovu, Marinkovići u Šiljakovcu, Madžarski u Guncatima a jedna porodica se odsellila u Srem i tamo je izumrla. Lazarevići tvrde da su rod sa pop Lukom Lazarevićem, Karađorđevim savremenikom iz Svileuve u Tamnavi, svi slave Nikoljdan.
-Martinovići su starinom iz Hercegovine, a ovamo su došli “iz preka”. Po porodičnom predanju neki predak današnjih Lazarevića otkupio je Martina kao roba od Turaka i doveo ga ovamo iz Srema, Mitrovdan.
-Birčevići (Pavlovići, izumrli Gotovčevići, Stajčići, Miliovijevići, Miloševići, Nikolići, Novakovići, Ostojići i Mikići), predak se doselio od Sjenice i zatekao u Šopići pet kuća. Daljom starinom su iz Birča u Bosni. I ovaj rod se do danas razrodio, Aranđelovdan.
-Babići su iz Bosne, došli na zemlju Mratinaca, Lučindan i Mratindan,
-Topalovići (Todosijevići, Pavlovići drugi i Ivankovići ili Vlajići), predak Topal doselio sse iz Bosne, Jovanjdan.
-Spasići i Stakići su jedan rod, zajenički predak se doselio iz Bosne, Sv. Gavrilo.
U prošlom veku doselilo se devet rodova:
-Petronijevići (Jakovljevići, Đorđevići, Simići i Jeremići), predak Petar Brka doselio se iz Bosne, a po drugom verovatnijem pričanju, doselili su se iz Sjenice u vremenu Karađorđevog ustanka. Od Petra je danas sedmo koleno. Jedna porodica Petronijevića se odselila u Sokolovo a dve su se odselile u Mesarce u Mačvi (Petrovići), Sv. Vračevi.
-Anočići su od Sjenice, Aranđelovdan.
-Topdžići ne znaju za svoju starinu ali znaju da su im preci učestvovali u Drugom ustanku, Đurđic.
-Radivojevići (Markovići) su pobegli iz Bosne zbog krve osvete, tamo su slavili Lazarevdan a ovde Aranđelovdan.
-Rankovići, praded se doselio oko 1830. godine iz Bosne, Mratindan.
-Nikolići, ded Periša se doselio iz Lukavice, Lučindan.
-Matejići, ded se odnekuda doselio, Aranđelovdan.
-Petkovići su rod Nikolićima; otac došao iz Lukavice ženi u kuću u izumrli rod Tomića, pa zbog toga slave Lučindan i Tomića slavu Aranđelovdan.
-Kostići su iu Bosne, Krstovdan.
-Gavrilovići su iz užičke Visoke, Đurđevdan.
-Radovići su Hercegovdi, prebegao u Crnu Goru pa otuda ovamo, Nikoljdan.
Noviji doseljenici su:
-Baćanski su iz Bosne, Nikoljdan.
-Pantelići, otac se doselio iz Ćelija 1905. godine, Đurđevdan.
-Vasići su rod Vasićima u Lazarevcu, Alimpijevdan.
-Borovići su iz Crne Gore, Lučindan.
-Tomaševići su se doselili 1923. godine iz Darosave, Đurđic.
-Stefanovići su iz Užica, Jovanjdan.
-Stojkovići su iz Striževaca u Lužnici kod Pirota, Strevanjdan.
-Dragićevići su iz Drena, Jovanjdan.
-Đorđevići su Cigani-kovači, doselili su se od Sjenice posle rata 1878. godine, Nikoljdan.
10. oktobar 2013. u 21:14
Milodan
Lazarevac i okolna sela, Šušnjar. Prema knjizi „Šumadijska Kolubara“ Petra Ž. Petrovića, prvo izdanje 1939. godine, drugo izdanje 1949. godine – poslednje izdanje Službeni Glasnik i SANU – Edicija „Koreni“ 2011. godine u sklopu knjige „Šumadija i Šumadijska Kolubara“.
Položaj sela.
Šušnjar je malo naselje u neposrednoj blizini Lazarevca, upravo na kosama zapadno od njega, a doskora je bio zaselak Petke. Zasnovano je na krčevinama guste šume o početku prošloga veka. Kuće su po stranama kosa. Veći deo kuća je na rzvođu Šušnjarice i potoka Duboke Jaruge. Naselje je razređenog tipa. Šušnjar je glavni putem podeljen na dva bezimena kraja.
Vode.
Rečica Šušnjarica utiče u Lukavicu. U selu ima dva izvora; Babinac i Kopljanik, ali se voda za piće i ostale domaće potebe koristi sa bunara. U mestu Poljanice neprestano podvire voda, roni u zemlju, ali se izvor nikako ne javlja.
Zemlje i šume.
-Njive i livade su pomešane. One su na mestima koja se zovu: Obrenove Livade, Kućerine do Lazarevca, Zoljara, Veliko Brdo, Hajdučka Kosa, Grabovica, Debelo Brdo, Velika Livada, Anatema, Luka i Polje.
Šuma je u mestu Predelima, a gotovo svaka kuća ima svoj zabran.
Starine u selu.
-Neko staro groblje bilo je na Debelom Brdu, od koga danas nema nikakvog traga. Tu, na Debelom Brdu, vođene su krvave borbe između srpske i austrougraske vojske u Kolubarskoj bici 1914. godine.
Ime selu.
-Selo je dobilo ime po gustoj šumi u kojoj je nastalo zbog velike količine opalog lišća u poznu jesen, koje se u tim krajevima naziva “šušanj” te je selo po tome dobilo svoje ime, Šušnjar.
Podaci o selu.
-Ovo naselje se prvi put pominje 1818. godine, a 1844. godine imalo je 44 kuće sa 99 stanovnika. Groblje je u selu na mestu na kome je bilo neko staro groblje. Zavetni dan je letnji Sv. Nikola. danas Šušnjar ima 16 rodova sa 60 kuća i jedna ciganski rod sa jednom kućom.
Poreklo stanovništva.
Pre Karađorđevog ustanka doselilo se tri roda:
-Đuketići su najstariji u selu. Njihov predak Đuketa Petrašinović doselio se iz Prijepolja, gde danas imaju krvne srodnike. Đuketini sinovi bili su sa Karađorđem u pohodu na Sjenicu 1809. godine, slave Nikoljdan.
-Arsenijevići su došli posle Đukete od Novog Pazara, Đurđevdan.
-Bojići su došli po pozivu Arsenijevića iz Novog Pazara, Nikoljdan.
Posle Karađorđevog ustanka doselio se ovaj rod:
-Petrovići (Savkovići) su došli iz Bosne, Mratindan.
U drugoj polovini prošlog veka doselilo se osam rodova:
-Vujanovići su iz Hercegovine; rod su im Filipovići u Petki, odakle su ovamo došli, Mratindan.
-Živanovići (Milovanovići) su iz Bosne a ovamo su došli iz Šopića, Mratindan.
-Rankovići su iz kolubarskog Pepeljevca , Andrijevdan.
-Stanići su iz Višegrada, Nikoljdan.
-Filipovići (Vasiljevići) su iz Bosne, Nikoljdan.
-Neškovići, otac došao iz Bosne u Ćelije pa su iz Ćelija došli u ovo selo, Lučindan.
-Kneževići su iz Lajkovca (ne kaže se kojeg), Đurđevdan.
-Maksimovići su iz Bosne, Nikoljdan.
Noviji doseljenici:
-Jovanovići je od Jovanovića iz Petke, Stevanjdan.
-Mijatovići i Petrovići drugi su jedan rod, preselili se iz Petke, Stevanjdan
-Mitrovići su iz Venčana, Đurđevdan.
-Markovići su iz Lajkovca (na kaže se kojeg), Đurđevdan.
-Bogićevići su gurbetski Cigani, kovači, Sv. Petka Paraskeva.
Izumrli rodovi:
-Stevanovići i
-Mitrovići drugi, slavili su Aranđelovdan.
11. oktobar 2013. u 20:37
Milodan
Barajevo i okolna sela, Arnajevo. Prema knjizi „Šumadijska Kolubara“ Petra Ž. Petrovića, prvo izdanje 1939. godine, drugo izdanje 1949. godine – poslednje izdanje Službeni Glasnik i SANU – Edicija „Koreni“ 2011. godine u sklopu knjige „Šumadija i Šumadijska Kolubara“.
Položaj sela.
-Arnajevo je na pobrđu u severnom delu oveoblasti. Granice seoskog atara su prema Sokolovi seoski put i šuma u mestu Vrtača, do Leskovca i Velikog Borka je reka Beljanica, do kosmajskog sela Beljine su njive u Međuriču, Lugu, Samarinama, kod Kruške i u Osretku; do kosmajskog sela Rožanaca su njive u Ravnicama, Dumači, Dumačin Potok, potes i rečica Velika Seona i Bostanište a do Junkovaca je rečica i potes Seona. Kuće su razređene po stranama kosa, a ima ih i u prostranim dolinama. Naselje se deli na krajeve, koji se nazivaju po rodovima: Petkovski Kraj na jugu sela, Boškovski Kraj na jugozapadu, zatim Konstatinovića Kraj, Miljkovački Kraj, Jančića Kraj i Filipovski Kraj čine glavni deo naselja.
Vode.
-Selo obiluje izvorskom vodom. Ona se koristi za domaće potrebe na ovim izvorima: Vrbici, Đakovcu, Stubljaci, Česmi u Lugu, Ora’u, Karačnovcu u Boškovskom Kraju, Resanovcu u sredini sela, Miljkovačkom Bunaru i na Bunarači*
*U šumadijskoj Kolubari “bunarima” se nazivaju priridni izvori vode (izvori), a kopane bunare nazivaju “đermovima”, jer se voda vadi pomoću đerma.
Osim izvora u selu ima i nekoliko kopanih bunara. Kroz selo protiču Karanovački Potok, Dumačin ili Đakovački Potok i Vodični Potok.
Zemlje.
-Njive i livade su na mestima: Mršincu, Gaju, kod Porte, u Polju, Rtu, Strani, Lugu, Ključevima, Krušiku, Ornicama, Potesu, koji nekada bio zajednički a sada je podeljeen. Neke njive i livade nazivaju se po izvorima i potocima a neke smo već pomenuli prilikom opisa granica atara ovog sela.
Podaci o selu.
-Po najstarijim doseljenicima ovo selo je zasnovano krajem 18. veka, a kao selo se pominje po pisanim podacima tek 1818. godine, kada je imalo 36 kuća. Godina 1822. imalo je u njemu 37 kuća a 1844. godine imalo je 50 kuća sa 332 stanovnika. Danas Arnajevi ima 20 rodova u 167 kuća.
Današpnje groblje je u Konstantinovića Kraju. Litija se nosi na Belu Subotu, prvu po Trojicama, a “bdenije” (zajednička zavetna molitva) drži se na “Sv. apostoli Vartolomej i Varnava”, 11 juna po starom kalendaru.
Poreklo stanovništva.
Najstariji rod doselio se pre Karađorđevog ustanka, to su:
-Miljkovići, danas Bogojevići, Bogosavljevići, Tanasijevići i Lukići. Predak Miljko, po kome su se ranije prezivali Miljkovići, doselio se odnekud i zasnovao selo. Njima su po svoj prilici rod i ove familije, jer svi slave Nikoljdan::
-Bogićevići i Radojičići..
-ANđelkovići.
-Boškovići (Petrovići) i Damnjanovići.
-Đorđevići,
-Milojevići,
-Đurđevići,
-Simići i Jovanovići,
-Stojanovići,
-Pantelići,
-Ilići (jedna porodica Ilića odselila se u Medoševac),
-Tomići,
-Petkovići i
-Zarići – koji su uizumrli po muškoj lozi.
Za svoju starinu ne zna osam rodova:
-Ivanovići, slavili Aranđelovdan, sada slave Nikoljdan.
-Davidovići, Ignjatijevdan.
-Spasojevići, Jovanovići i Konstantinovići su jedan rod, slave Jovanjdan.
-Filipovići, Đurđevdan.
-Simići, jedna porodica se odselila u Sokolovo, Đurđic.
-Konstantinovići drugi, Đurđic.
-Milovnovići, jedna porodica se odselila u Žarkovo kod Beograda, Nikoljdan.
-Pantelići, Jovanjdan.
U prvoj polovini pršloga veka doselila su se tri roda:
-Borisavljevići i Đorđevići su jedan rod, doselili su se sa Zlatibora, Đurđic.
-Ivankovići su iz Homolja, Đurđic.
-Belaćevići (Nikolići i Vasiljevići) su iz Junkovaca; Nikoljdan.
-Pavlovići su iz Junkovaca; od njih se jedna porodica odselila u Stepojevac, Jovanjdan.
U drugoj polovini 19. veka doselilo se četiri roda:
-Petrovići su iz Makedonije, zovu ih Cincarima, Đurđic.
-Cvetkovići su iz Taževa kod Kičeva, Nikoljdan.
-Paunovići su iz Velike Krsne kod Smedereva (ja bih rekao kod Mladenovca, op. Milodan), Nikoljdan.
-Kostići su iz Vraništa kod Struge, Nikoljdan.
Rodovi koji su se doselili u prvim decenijama ovoga veka:
-Lazići su iz Ropočeva u Kosmaju, Ignjatijevdan.
-Petrović je došao ženi u kuću iz susednog sela Leskovca, a starinom je iz Kosjerića, Petrovdan.
-Radovanović je došao ženi u kući iz sela Babe pod Kosmajem a starinom je od Sjenice, slavio Aranđelovdan a sada slavi ženinu slavu Jovanjdan.
-Pavlovići su od Pavlovića u Velikom Borku, a starinom su iz Starog Vlaha, Nikoljdan.
12. oktobar 2013. u 20:38
Milodan
Poreklo stanovništva gradske opštine Barajevo. Prema knjizi „Šumadijska Kolubara“ Petra Ž. Petrovića, prvo izdanje 1939. godine, drugo izdanje 1949. godine – poslednje izdanje Službeni Glasnik i SANU – Edicija „Koreni“ 2011. godine u sklopu knjige „Šumadija i Šumadijska Kolubara“.
Položaj naselja.
-Barajevo je veliko naselje u izvorišnoj dolini Barajevice i njenih sastavnica koje čine Barajevsku Reku. Kuće su po stranama kosa u koje su se usekli duboki potoci, pa je zbog toga naselje razbijenog tipa. Ono se deli na ove krajeve: Lipovicu na Srednjem Rtu, tj kosi koja je između državne šume u Lipovici i potoka Ključeva. Krajevi Veliki Nenadovac i Mali Nenadovac su na kosi između Ključeva i potoka Rakovice. Kraj Glumčevo Brdo je na Širokom Rtu, između Rakovice i rečice Barajevice. Srednji Kraj je sredina (tada) sela u kome je crkva i osnovna škola između Barajevice i potoka Bećirke. Na kosi između Bećirke i Dubokog Potoka je donji kraj Karaula, a gornji je Stražarija. Na kosi između Dubokog Potoka i Suve Reke je kraj Ravni Gaj. Drumsko naselje Bagrdan je na Barajevskoj Reci više sela Boždarevca. Svi ovi veći krajevi Barajeva imaju svoje manje krajeve. Tako se donji kraj Lipovice naziva Smrdan, gornji kraj Glumčeva Brda je Vučinac, a jedan deo Vučinca se naziva Crkvenac. Na kraj Vučinac nastavlja se kraj Beljinac, a više njega je kraj Dražinovac. Vučinac, Crkvenac, Beljinac i Dražinovac nazivaju se opštim imenom Brda.
Ciganske kuće čine posebno naselje Srednjega Kraja. Gornji kraj Ravnoga Gaja naziva se Dubrave, a jedan deo Dubrava naziva se Vitkovica.
Vode.
-Naselje obiluje dobrom i zdravom izvorskom vodom. Svi izvori leti, u vremenu najvećih suša, umanje vodu, ali ne presušuju. Znatniji su ovi izvori: Točkić u Lipovici; Rakovica, Dujilovac, Ambarina, Nikolin Rt su u Nenadovcu; Dolovi, Graničevac, Bubanjača, Jasenak, Brestov Rt, Podnavrti, Vrelo (u Dražinovcu), Batašina u Brdima, Crkvenac, Svinjčine (kod Ciganskih kuća); u Ravnom Gaju su izvori; Kamenac, Žojinac, Mitrovac, Pločnik, Dobra Voda i potok istog imena, Nartak i Jočinac. U Srednjem Kraju je izvor Mali Valov, a u Stražariji je Veliki Valov. Ima nekoliko kuća u Lipovici, Srednjem Kraju i u Ravnom Gaju koje se služe vodom sa bunara.
Zemlje i šume.
-Njive i livade su izmešane. Najbolje su njive za kukuruz u dolini Barajevske Reke, a njive po stranama kosa su za strna žita. Nazivi njiva i livada su po potocima ili po krajevima naselja, a osim njih zabeležili smo ove nezive: Vreline, Kozareve Njive, Krive Njive, Batašina, Bučnica, Kremetne (Kremenite) Njive, Ljuta Strana, Krušik, Malo Polje, Veliko Polje, Jasenovac, Uskoletinac, Lešćar, Mekote, Markove Njive, Gaj, Pajkuša, Buljkovac, Radivojevac i Radionica na vrhu kose Srednjeg Rta.
Zajenička seoska šuma je u Lipovici i u Kovačevcu. Gotovo svaka kuća ima svoje posebne zabrane (šume) u dolinama seoskih potoka.
Starine i naselju.
1. U selu ima raznih ostataka iz prošlosti. kremenje, kao sečiva, najstariji su ostaci praistorijskih ljudi koje se i danas izorava na Kremenitim Njivama.
2. Potok Ključevi odronio je pre prošlih ratova (Balkanski, prvi i drugi i Prvi svetski-Veliki rat, op. Milodan) obalu, pa su se na taj način u njoj pokazala dva poveća zemljana lonca i jedan manji, koji su bili prevrnuti jedan do drugog, a ispod njih nađen je samo pepeo.
3. Do skora su se u kraju Lipovici nalazila po njivama kamena “korita”, pa su ih ljudi vadili iz zemlje i uziđivali u koševe za kukuruz. To su bili, po svoj prilici, rimski sarkofazi.
4. Preko Barajeva prolazio je stari srpski put koje je iz Beograda vodio preko Ripnja, kraja Stražarije u Barajevu, Karaule, Taborišta, Bagrdana i dalje preko Boždarevca za Rudnik
5. Srednjovekovni srpski tragovi sačuvali su se i u topografskim nazivima Radionica za njive i Kovačevac za šume, gde su, verovatno, bile topionice za olovo.
6. Turski, odnosno istočnjački, tragovi očuvali su se, osim već pomenutih naziva, i u nazivima potoka Bećirke i Suljine Jaruge.
7. Ima nekoliko starih, verovatno srednjovekovnih, grobalja, koje narod smatra da su “madžarski”. Takvih starih grobalja ima u kraju Ravnom Gaju na Debelom Rtu, u Velikom Nenadovcu. Mađarko Groblje kod Valova u Srednjem Kraju i Mađarsko Groblje u Bagrdanu kod Zdravstvene zadruge.
8. Po jenom drugom narodnom kazivanju stara groblja u Velikom Nenadovcu i u taborištu bila su srpka. U ovom poslednjem se i danas iskopavaju ljudske kosti i lobanje.
9. Za Taborište se kazuje da je tu bila neka stara varoš, od koje se još i danas nalaze ostaci zgrada.
10. Po predanju Glumčevo Brdo je pripadalo nekom glumcu.
11. Do državne šume u Lipovici ima nekoliko rasturenih nadgrobnih spomenika od kamena, za koje narod ne zna kome pripadaju.
12. Jeno mesto u Karauli se naziva Cvetkov Grob, a drugo u Bagrdanu se naziva Stankov Grob. Predanja o ovim grobovima nema u narodu.
13. Više Velikog Nenadovca ima nadgrobni kameni spomenik Dvokatovićev, pretka današnjih Dvokatovića.
14. Ispod Taborišta, na mestu Nerezini, je gorb sa kamenim spomenikom pretka današnjih Vilotijevića, koga su Turci na tom mestu posekli.
15. U mestu Parlogu ima nekoliko novijih nadgrobnih spomenika od kamena.
Nastanak naselja.
-Po predanju staro Barajevo bilo je na mestu današnjeg Bagrdana.U Taborištu je bila neka varoš koja je prethodila Bargrdanu. Za vreme Prvog narodnog ustanka Turci su posekli pretka današnjih Macanića, pa se stanovništvo, u strahu od osvete za podignuti ustanak, raseli u obližnju šumu u Srednjam Kraju. Posle narodnog oslobođenja od Turaka stanovništvo je iz Srednjeg Kraja sišlo u Stražariju (Bušići, Ilići, Brkići i Gajići), pa su se kasnije odatle preselili u ravni Gaj “idući za šumom” (po svoj prilici 1813. godine). Ostali krajevi su mlađeg postanka, a najmlažđi kraj je Lipovica, koji je postao od stočarskih stanova na tom mestu.
po narodnom kazivanju Bagrdan nije postojao kao naselje u prvoj polovini prošloga veka. Njega su osnovali pečelbari i trgovci (“mehandžije”) iz Makedonije. Danas u njemu ima 6 kafana, 5 mešovitih radnji, 5 opančara, 5 kovača, 4 abadžijske radnje, 3 ćurčijske radnje, dve kolarnice, dve kamenoreznice, dve obućarske (cipelarske) i po jedna mesara, pekara, berbernica, stolarska i limarska radnja i jedan motorni mlin.
Pazarni dan u Bagrdanu je ponedeljek.
Nastaviće se….
13. oktobar 2013. u 20:56
Milodan
Barajevo,nastavak….
U selu ima tri osnovne škole: u Srednjem Kraju kod crkve je najstarija, u Glumčevom Brdu i u Ravnom Gaju. Litija i crkvena slava je letnji Sv. Nikola, 9 maja. U Barajevu danas ima tri groblja: najstarije je u Bagrdanu, u kome se sahranjuju umrli iz Bagrdana, Srednjeg Kraja, Karaule, Stražarije i Ravnog Gaja, a iz ostalih krajeva se sahranjuju u groblju na Glumčevom Brdu. Cigansko Groblje je više ciganskih kuća idući za Parcanski Vis.
Barajevo se prvi put pominje 1664. godine a po jednom zapisu na nadgrobnom kamenom spomeniku u barajvskom groblju poginuo je 1759. godine “Marko Peičin od sela Barajeva”. Godine 1818. bilo je u njemu 56 kuća, 1822 godine 59 kuća a 1844. godine 83 kuće sa 554 stanovnika. Danas u njemu ima 66 rodova sa 505 kuća i 8 ciganskih rodova sa 41 kučom.
Poreklo stanovništva.
-Po predanju iz starog Barajeva, koje je bilo na mestu današnjeg Bagrdana, raselili su se u obližnju šumu, na mesti današnjeg Barajeva, 1804. godine sedam rodova:
-Macanići. Pošto su Turci, iz osvete za narodni ustanak 1804. godine, posekli njihovog pretka, oni se presele u šumu u današnji Srednji Kraj, pa su se odatle naselili u kraj Dražinovac, Nikoljdan.
-Šakići (Damnjanovići) su u Ravnom Gaju, Karauli i Bagrdanu, Nikoljdan.
-Bušići (Ivanovići, Pantelići ili Ilići i Uroševići) su svi u Ravnom Gaju; ovamo su došli iz Bagrdana a starinom su od Novog Pazara, Nikoljdan.
-Časnici (Jeremići, Avramovići, Vuksići ili Pantići, Džalići – danas Mihailovići, Mijatovići, Stojanovići, Ilići, Rankovići) žive u Srednjem Kraju, Glumčevom Brdu, Stražariji i Vitkovici. Oni su od četiri brata koji su se doselili od Sjenice, Nikoljdan.
-Danići (Gorunovići), Brzaci (Jovanovići, Lazarevići i Simići), Pajići (Pavlovići), Ćosići (Mišići, Miloševići), Dukatovići ili “Dvokatovići” (Tašići, Ivkovići) žive u Glumčevom Brdu, Srednjem Kraju, Ravnom Gaju, Karauli i Bargdanu, rod su Časnicima, a ovamo su došli iz Srema posle neke bežanije. Od njih se jedna porodica odselila u Rakovicu kod Beograda a jedna u Beograd, slave Nikoljdan.
-Obućine (Mićići ili Petrovići) žive u Stražariji, Ravnom Gaju, Bagrdau i u Nenadovcu, rod su Časnicima, ali su se već davno razrodili, Nikoljdan.
-Trapulići (Mihailovići) su u Karauli i rod su Obućinama, Nikoljdan.
-Brkići su u Stražariji, Ravnom Gaju, Bagrdanu i u Vitkovici, su starinom od Sjenice, ovamo su došli sa časnicima, Nikoljdan.
-Gorunovići su u Vučincu, predak je poreklom od Brkića, otišao na imanje – ženi u kuću pa uzeo njeno prezime ali se ne kaže da li je uzeo i slavu.
-Topalovići ili Vasiljevići (Blagojevići, Vasiljevići, Radojičići, Radivojevići, Davidovići, Markovići) žive u Glumčevom Brdu, Dražinovcu, Lipovici, Srednjem Kraju, Crkvencu i Nenadovcu. su potomci četiri brata doseljena od Nikšića. Predak Dragić poginuo je sa knezom Simom Markovićem, Nikoljdan.
-Subići (Pavlovići, Jankovići) žive u Glumčevom Brdu, Ravnom Gaju, Stražariji, Karauli i Crkvencu, ovamo su došli iz Srema a starinom su iz Hercegovine, Nikoljdan.
U prvoj polovini prošloga veka doselilo se jedanaest rodova:
-Obradovići žive u Ravnom Gaju, predak se doselio “od Mileševe” u severnoj Hercegovini u kraj Dubrave, pa su sišli u Ravni Gaj, Đurđevdan.
-Stevanovići žive u Glumčevom Brdu, Bagrdanu i Lipovici, doselili su se iz Hercegovine sa Obradovićima; imaju odseljenike u kosmajskom Maniću, Nikoljdan.
-Palačići (Pavlovići) su u Srednjem Kraju, doselili su se od Prijepolja, Jovanjdan.
-Miloševići su u Srednjem Kraju i Karauli, doselili su se od Sjenice, Jovanjdan.
-Jovanovići drugi su u Srednjem Kraju, Nenadovcu, Karauli i Lipovici, su od Sjenice, Jovanjdan.
-Ikići (Nikolići) su u Srednjem Kraju, doselili su se od Sjenice, Nikoljdan.
-Pavlovići su u Glumčevom Brdu su iz Hercegovine, Nikoljdan.
-Markovići (Petkovići i Jovanovići) žive u Nenadovcu, Bagrdanu, Smrdanu, i Srednjem Kraju, predak musliman došao iz Bosne pa se pokrstio, Lazarevdan.
-Ignjatovići su u Glumčevom Brdu, doselio se iz Bosne, Đurđevdan.
-Bangelići (Ivanovići, Gajići i Jovanovići) su u Karauli, Ravnom Gaju i Srednjem Kraju su iz Dragačeva. U Jovanovićima ima nekoliko novijih udomaca, koji su primili njihovo prezime i slavu, Pantelijevdan.
-Kuzmanovići žive u Karauli i Srednjem Kraju, starinom su od Nikšića, pa su ime se preci prvo naselili u Bukovik kod Aranđelovca, pa u Parcane u Kosmaju (današnji Jovanovići) i potom su došli ovamo. Oni znaju da su im preci bili u “bežaniji” u Sremu po svoj prilici 1813. godine pa su se otuda povratili, Pantelijevdan.
Nastaviće se….
14. oktobar 2013. u 20:13
Milodan
Barajevo, nastavak
U drugoj polovini prošloga veka doselilo se trideset rodova.
-Stanojevci, Ere (Jovanovići, Nikolići, Stevanovići i Milovanovići) žive u Srednjem Kraju, Glumčevom Brdu, Vučincu, doselili su se odnekud iz Užičkog pokruga, Jovanjdan.
-Erići (Kostići) su u Ravnom Gaju i Karauli su došli iz Užičkog okruga, Aranđelovdan.
-Mihailovići su u Bagrdanu, otac se doselio iz Bosne, Nikoljdan.
-Roksići su u Stražariji, doselili su se “iz preka”, tj iz srpskih krajeva na severnoj strani Save i Dunava, Đurđevdan.
-Marinkovići (Milosavljevići i Pantići) su u Stražariji, Ravnom Gaju i Karauli, slave Aranđelovdan. Njima su rod i:
-Pantići drugi u Bagrdanu koji slave Mitrovdan, doselili su se od Niša; imaju odseljenike u Baćevcu (Marinkovići).
-Banovići su u Bagrdanu, doselili su se iz Bosne, Đurđevdan.
-Nikolići (Vilotijevići i Ilići) su u Glumčevom Brdu, doselili su se iz Bežanije u Sremu (sada Beogradu), Nikoljdan.
-Jankovići su u Bagrdanu, došli su iz okoline Kumanova, Sv. Atanasije Veliki, 18 januara po starom kalendaru.
-Ilići su u Bagrdanu, doselili se iz Makedonije, Stevanjdan.
-Miloševići su u Bagrdanu, došli su iz Ristovca u Vranjskom okrugu, Aranđelovdan.
-Mijuškovići su u Bagrdanu, doselili se iz Crne Gore, Jovanjdan.
-Dimitrijevići su u Bagrdanu, došli iz Makedonije, Sv. Mučenica Katarina, 24 novembra po starom kalendaru.
-Vasići su u Stražariji, predak došao odnekud kao sluga ženi u kuću, Savindan.
-Đokići “Bugari”* su u Ravnom Gaju, otac se doselio iz okoline Leskovca, Nikoljdan.
*Ovaj rod sebe ne naziva ovim imenom, smatra ga čak i uvredljivim. Tako ih nazivaju samo susedi u svađi ili iz pakosti.
-Životići su u Srednjem Kraju, dovela ga majka kao dete iz Popovića u Kosmaju, Jovanjdan.
-Jovanovići su u Glumčevom Brdu, doselili se iz Rakite u Lužnici kao pečalbari, Nikoljdan.
-Lazići su u Glumčevom Brdu i Lipovici, ded kao učitelj došao iz Opava na Ibru, Jovanjdan.
-Popovići, otac kao sveštenik doselio se iz Bukovice u Tamnavi (ja bih rekao iz Podgorine, op. Milodan) na imanje udovice Brkića u Ravnom Gaju, Nikoljdan.
-Radovići su u Karauli, doselili se iz Metohije, Đurđic.
-Sokolovići su u Ravnom Gaju, doselili se iz okoline Bele Palanke, Jovanjdan.
-Trivunovići su od Trivunovića u kosmajskom Lisoviću a starinom se od Bele Crkve kod Užica (rekao bih kod Krupnja, op. Milodan), Aranđelovdan.
-Trivunovići drugi su u Nenadovcu, ded se doselio iz Bosne, Jovanjdan.
-Filipovići su u Nenadovcu, doselili se 1870. godine iz Jelašnika kod Tetova, gde i danas imaju krvne srodnike – muslimane, Alimpijevdan.
-Cvetkovići su u Ravnom Gaju, otac se doselio iz Železnika kod Beograda, Aranđelovdan.
-Đurđevići su u Bagrdanu, otac se doselio iz Bosne, Đurđevdan.
-Kostići su u Bagrdanu, doselili se iz Makedonije, Nikoljdan.
-Pavlovići su u Nenadovcu, ded se doselio iz Tuzle, Jovanjdan.
-Arsići su u Bagrdanu, došli iz Makedonije, Nikoljdan.
-Anđelkovići su u Nenadovcu, dva brata, kao zidari doselila se 1885. godine iz Jasenova Dela kod Odorovaca u Pirotskom okrugu, Nikoljdan.
-Dimitrijevići su u Bagrdanu, došli iz Parcana u Kosmaju, Velika Gospojina.
U toku ovoga veka do naših ispitivanja, doselili su se ovi rodovi:
-Stevanovići su u Srednjem Kraju, došli su iz Drugovca kod Smedereva, Lazarevdan.
-Petrovići su u Glumčevom Brdu, došli iz Binovaca kod Smedeereva, Aranđelovdan.
-Milovanovići su u Bagrdanu, došli iz Drugovca kod Smedereva, Nikoljdan.
-Jankovići su u Brdima, došli iz Binovca kod Smedereva, Lazarevdan.
-Jovanovići su u Brdima, Srednjem Kraju i Glumčevom Brdu, došli iz Binovca kod Smedereva, Sv. Petka Paraskeva.
-Jakovljevići su u Srednjem Kraju, došli iz Drugovca kod Smedereva, Lazarevdan.
-Gavrilovići su u Glumčevom Brdu, došli iz Orašja u Smederevskom Pomoravlju, Nikoljdan.
-Vukosavljevići su u Glumčevom Brdu, došli iz Stojnika u Kosmaju, Nikoljdan.
-Matijaševići su u Bagrdanu, došli iz okoline Valjeva, Nikoljdan.
-Stevanovići drugi su u Bagrdanu, oni su od Beljića u Guncatima, Jovanjdan.
-Pavlovići su u Srednjem Kraju su iz Pinosave kod Beograda, Nikoljdan i slava zemlje Jovanjdan.
-Miloševići su u Srednjem Kraju, oni su od Erića u Lisoviću, Lučindan.
-Lazarevići su u Srednjem Kraju, došli iz Baćevca, Mratindan.
-Radosavljevići su u Bagrdanu, doselili se iz Parcana u Kosmaju a starinom su iz Dragačeva, Nikoljdan.
-Stevanovići su u Bagrdanu, ovamoi su došli iz Guncata, a otac “Švaba” se doselio iz Srema, Đurđic.
-Nikolići su u Bagrdanu, otac došao kao žandarm odnekud iz Makedonije, Lučindan.
Ciganski rodovi su svi rumunski (“vlaški”), a ovamo su se doselili krajem prošlog veka iz Šepšina i Dubone kod Smedereva (ja bih rekao Mladenovca, op. Milodan). To su ovi rodovi:
-Todorovići, slaveAranđelovdan.
-Mitrovići, Aranđelovdan
-Marinkovići, Aranđelovdan.
-Paunovići, Aranđelovdan.
-Radosavvljevići, Aranđelovdan.
-Stankovići, Aranđelovdan.
-Stankovići drugi, Aranđelovdan.
-Ilići, Sv. Petka Paraskeva.
Ciganske kuće čine posebno naselje više Ravnog gaja i Srednjeg Kraja.
Glavno zanimanje im je zemljoradnja.
Kraj!
15. oktobar 2013. u 20:20
Milodan
Barajevo i okolna sela, Baćevac. Prema knjizi „Šumadijska Kolubara“ Petra Ž. Petrovića, prvo izdanje 1939. godine, drugo izdanje 1949. godine – poslednje izdanje Službeni Glasnik i SANU – Edicija „Koreni“ 2011. godine u sklopu knjige „Šumadija i Šumadijska Kolubara“.
Položaj sela.
-Baćevac Je na kosi koje čini razvođe rečice Magačke ili Brčkote i potoka Lipovače. Kuće su grupisane duž seoskih puteva i čine naselje razređenog tipa. Selo se deli na krajeve: Ševarsko Kraj, Donji Kraj, Gornji Kraj do Meljaka i Karačinski Kraj.
Vode.
-Selo ne obiluje izvorskom vodom, pa zbog toga gotovo svaka kuća ima bunar. Poznatiji izvori su: Vodica, Česma, Vrelo, Točak i Belešće pod Šuševinama. Seoski potoci su: Lipovača (u nju utiči Ključevi), Raškovački Potok ili Raškovac, Lisački Potok, Magačka ili Brčkota, Deonički Potok, Bukva ili Guncatska Reka. Osim Guncatske reke svi ostali potoci leti presušuju.
Zemlje i šume.
-Njive i livade su na mestima koja se zovu: Parlozi, Ivkovac, Njive nad Bukvom, Stranačka Kapija, Brestačka Kapija, Spasovina, Svinčine, Strmoglavica, Goli Raškovac, Lipar, Jagodinac, Preseka, Putina, Delovi, Reka, Lisac, Lika, Padašume, Lipovača, Strane, Pavlovac, Deonice, Raškovac, Karačica, Bučje, Mage, Gračanica, Vrblje, Ključ i njive u Jančića Potoku.
U Gornjem Kraju do Meljaka je šuma Dubrave; šuma ima i na Liparu, Devetincu, Stranama, Lipovici i Tasiću (to je deo Lipovice u kome ima izvor istog imena), Bukvi, Šuševinama ili Zagradama, Jelenku i na Visu. Stočarskih koliiba ima u Devetincu i u Lipovači.
Starine u selu.
-Kod Stranačke Kapije bilo je neko staro naselje. Tu se iskopavaju ljudske kosti, delovi od starih zemljanih lonaca i bakarni novac. Po jednom nađenom rimskom novčiću daje se zaključiti da je tu bilo groblje nekog rimskog naselja.
Drugo staro groblje je Svatovsko Groblje u Bučju, do Boždarevca. Na Visu ima dva stara kamena nadgrobna spomenika, gde su, po predanju, poginula dva čoveka iz Velike Moštanice, a treći nadgrobni kameni spomenik je bez natpisa i on je u blizini opštinske sudnice.
Podaci o selu.
-Danas u selu ima dva groblja; jedno je u Spasovini, na zapadu od Maga, a drugo je u Jagodincu kod Brestačke Kapije. Stara crkva je bila od brvana, sagrađena oko 1835. godine. Današnja crkva je zidana na mestu stare crkve. Ona je sagrađena 1882. godine i posvećena je Drugom danu Vaskrsa. Tu, kod crkve, je osnovna škola,koja je podignuta 1843. godine. Litija se nosi na Prvi dan Duhova.
Po arhivskim podacima Baćevac se prvi put pominje 1721. godine, a zatim 1818. i 1822. godine. Oko sredine 18. veka odselio se iz Baćevca neki Mihail Lukin na imanje manastira Feneka u Sremu. Prema tome današnje naselje je postalo pre Karađorđevog ustanka. Pošto u njemu nema starinačkih rodova, onda po svoj prilici, današnje stanovnišvo, odnosni njihovi preci u Baćevcu, nije imalo veze sa stanovništvom i naseljem u Baćevcu iz početka 18. veka.
Godine 1818. u Baćevcu je bilo 41 kuća, a 1844. godine 90 kuća sa 596 stanovnika. Danas ovo naselje ima 28 rodova sa 197 kuća.
Poreklo stanovništva.
Pre Karađorđevog ustanka doselilo se sedam rodova:
-Šindije (Vlajkovići, Stvanovići, Radovanovići, Brkići, Ikonići, Ćurčići, Gajići, Jerinići, Nedeljkovići iTanaskovići) su iz okoline Sjenice. Po porodičnom predanju njihovi preci su za Karađorđevog ustanka pobili turske”aračlije” (poreznike) kod neke topole u selu, Đurđic
-Maslari (Stevanovići drugi i Jovanovići) i Vitorovići su verovatno potomci od Šindija ali se to izričito ne tvrdi. Rod Maslara ima u Zlatiborskom selu Ajkovici, koji su se doselili od Novog Pazara u početku 18. veka. Maslari u Baćevcu su verovatno od ovih Maslara (iako nemaju istu slavu) ili su se neposredno doselili iz sela Maslara u Šekularu. U ovom drugom slučaju Maslari u Baćevcu moraju biti rod sa Maslarima u Ajkovici. Oni su samo iz istog sela po kome se prezivaju, Đurđic.
-Doktorovići (Matejići) i odseljeni Jovanovići u Beogradu su jedan rod. Neki njihov predak je bio hajduk, koga su Turci na prevaru ubili, pa mu se i sada zna grob nedaleko od crkve. Starinom su od Sjenice, Aranđelovdan.
-Rafailovići ne znaju za svoju starinu, Aranđelovdan.
-Topalovići (Jankovići) i Baljevački Milosavljevići (Sarići ili Petrovići) su jedan rod, doselili su se iz okoline Novog Pazara. bežali su u Srem, po svoj prilici 1813. godine, neko vreme bili u Baljevcu, pa se po tom selu nazivaju Baljevčani, Trifundan.
-Madžarski (Mihailovići) selili su se u “Madžarsku”, pa se povratili i uzeli prezime Madžarski. Krvni srodnici su im su im Anđelići i Ivankovići u Šiljakovcu. Po ovim svojim rođacima oni su starinom od Nevesinja, Mitrovdan.
-Gotovčevići (Ivanovići) su odnekud iz “Stare Srbije”. Po predanju našli su još za Turaka “gotov” novac, pa se obogatili i po tome su nazvani Gotovčevići, Đurđevdan.
-Ćosići (Gajići, Nikolići i Živanovići) su iz Bihora, Tomindan.
-Aleksići su odnekud iz “Stare Srbije”, Lučindan.
-Jeremići ili Erski su izumrli.
Posle Karađorđevog ustanka doselilo se dvadeset rodova:
-Piperi (Marinkovići, Markovići i Nenadovići) su iz Crne Gore, Jovanjdan.
-Filipovići su iz Starg Vlaha, Nikoljdan.
-Dimitrijevići, praded došao iz Bavaništa u Banatu, Mitrovdan.
-Katići su iz Kabilja u Resavi, Nikoljdan.
-Mitzrovići su iz Bajevca kod Uba u Tamnavi, Aranđelovdan.
-Milanovići, praded se doselio iz Like, Aranđelovdan.
-Bugarski (Blagojevići) su iz Žarkova kod Beograda; predak došao na zemlju nekog “Bugarina”, pa su po tome uzeli to prezime, Nikoljdan.
-Mačvanski (Petrovići) su odnekud iz mačve, Đurđic
-Bošnjakovići (Ivkovići), praded se doselio iz Bosne, Mitrovdan.
-Sinđići (Petrovići) su iz Bosne, Jovanjdan.
-Stojkovići su iz Stepojevca, došli na zemlju Šindija i uzeli i njihovu slavu, Nikoljdan i Đurđic.
-Stanimirovići su iz Koprivnice kod Niša, doselili se 1878. godine, Aranđelovdan.
-Đurđevići su odnekud iz “Stare Srbije”, Savindan.
-Kosići, otac došao iz Bosne, Nikoljdan.
-Mašići su iz Vranića, Đurđevdan.
-Bojići su iz Lopaša u Dragačevu, Velika Gospojina.
-Marinkovići su iz Barajeva a daljom starinom su od Niša, Aranđelovdan.
-Sojanovići su iz Bosne, Aranđelovdan.
-Drenjanini su iz Male Moštanice u Beogradskoj Posavini, Jovanjdan.
-Milosavljevići, otac došao kao kovač odnekud iz okoline, Đurđevdan.