Gradska opština Barajevo:
Arnajevo, Barajevo, Baćevac, Beljina, Boždarevac, Veliki Borak, Vranić, Guncati, Lisović, Manić, Meljak, Rožanci i Šiljakovac.
Gradska opština Voždovac:
Banjica, Beli Potok, Jajinci, Kumodraž, Rakovica, Zuce, Pinosava i Ripanj, Bošnjaci i Brđani.
Gradska opština Vračar:
Gradska opština Grocka:
Begaljica, Boleč, Brestovik, Vinča, Vrčin, Grocka, Dražanj, Živkovac, Zaklopača, Kaluđerica, Kamendol, Leštane, Pudarci, Ritopek i Umčari.
Gradska opština Zvezdara:
Mirijevo, Mali Mokri Lug i Veliki Mokri Lug.
Gradska opština Zemun:
Batajnica i Ugrinovci.
Gradska opština Lazarevac:
Arapovac, Barzilovica, Baroševac, Bistrica, Brajkovac, Burovo, Veliki Crljeni, Vrbovno, Vreoci, Dren, Dudovica, Županjac, Zeoke, Junkovac, Kruševica, Lazarevac, Leskovac, Lukavica, Mali Crljeni, Medoševac, Mirosaljci, Petka, Prkosava, Rudovci, Sakulja, Sokolovo, Stepojevac, Strmovo, Stubica, Trbušnica, Cvetovac, Čibutkovica, Šopić i Šušnjar.
Gradska opština Mladenovac:
Amerić, Beluće, Beljevac, Velika Ivanča, Velika Krsna, Vlaška, Granice, Dubona, Jagnjilo, Kovačevac, Koraćica, Mala Vrbica, Markovac, Međulužje, Mladenovac (varoš), Mladenovac (selo), Pružatovac, Rabrovac, Rajkovac, Senaja, Crkvine i Šepšin.
Gradska opština Novi Beograd:
(obuhvata i Bežaniju koja je do 1972. bila samostalno naselje).
Gradska opština Obrenovac:
Baljevac, Barič, Belo Polje, Brgulice, Brović, Veliko Polje, Vukićevica, Grabovac, Draževac, Dren, Zabrežje, Zvečka, Jasenak, Konatice, Krtinska, Ljubinić, Mala Moštanica, Mislođin, Obrenovac, Orašac, Piroman, Poljane, Ratari, Rvati, Skela, Stubline, Trstenica, Urovci i Ušće.
Gradska opština Palilula:
Krnjača, Višnjica, Borča, Veliko Selo, Dunavac, Karaburma, Kovilovo, Ovča, Padinska Skela (obuhvata i naselja Besni Fok, Crvenka, Glogonjski Rit, Jabučki Rit, Preliv, Tovilište, Vrbovski i Slanci.
Gradska opština Rakovica:
Kneževac (pripojeno Kijevo), Rakovica i Resnik.
Gradska opština Savski Venac:
Gradska opština Sopot:
Babe, Guberevac, Drlupa, Dučina, Đurinci, Mala Ivanča, Mali Požarevac, Nemenikuće, Parcani, Popović, Ralja, Grkovo, Rogača, Ropočevo, Sibnica, Slatina, Sopot i Stojnik.
Gradska opština Stari Grad:
Gradska opština Surčin:
Bečmen, Boljevci, Dobanovci, Jakovo, Petrovčić, Progar i Surčin.
Gradska opština Čukarica:
Žarkovo, Železnik, Velika Moštanica, Ostružnica, Pećani, Rucka, Rušanj, Sremčica i Umka.
16. oktobar 2013. u 20:05
Milodan
Barajevo i okolna sela, Boždarevac. Prema knjizi „Šumadijska Kolubara“ Petra Ž. Petrovića, prvo izdanje 1939. godine, drugo izdanje 1949. godine – poslednje izdanje Službeni Glasnik i SANU – Edicija „Koreni“ 2011. godine u sklopu knjige „Šumadija i Šumadijska Kolubara“.
Položaj sela.
-Boždarevac je sa obe strane Barajevske Reke, nedaleko od njene sastavnice Guncatske Reke. Kuće su po stranama pobrđa i po blagim kosama. One čine naselje manje razređenog tipa. Selo se deli na krajeve: Staro Selo je do Barajeva, Tatarija je na istočnoj strani, Grančarica i Gradište je na zapadnoj strani i Livadski Kraj je u dolini Barajevske Reke.
Vode.
-Selo ima “žestoku” (dobru) izvorsku vodu. Nazivi izvora su: Česma, Dlačica, Bučje, Govedarica, Točak, Mijailovica, Miloševac, Izvor kod Kolibe, Klenak, Mednjak, Smrdan, Trojan i Grujinac. Reke, rečice i potoci su:Barajevska Reka (zovu je i Barajevica, Boždarevačka Reka), izvire u Krćevici u barajevskoj potesu; Baćevačka Reka ili Mage izvire u Kopilovcu u Guncatima. U Mage utiču Jančića Potok i Dubokšin Potok.
Zemlje i šume.
-Njive i livade su na mestima koja se zovu: Zbegovište, Porocerina, Turske Njive, Kućine, Glavica, Bostanište, Pavlovac, Strmoglavice, Lisak, Mage, Krušik, Livadica, Dugačke Njive i Prosečena Stena (rased).
Seoske šume i utrine ima na Visu, Bučju, Tatarskom Gaju i u Gaju.
Starine u selu.
1. Po predanju na mestu Gradištu, sa desne strane Guncatske Reke, bili su nekada Mađari, a na suprotnoj strani, na mestu Svetopolju, bili su Srbi, pa su se sa tih mesta tukli topovima.
2. U Dugačkium Njivama bila je crkva, od koje danas nema nikakvih tragova. 3. Doskora se izvor Klenak zvao Crkvenac. I danas se na tom mestu nalaze bakarne parice i kamenje od nekog naselja.
4. Na mestu Trojanu poznaju se ostaci starih “madžarskih” grobova.,
5. Na Grančarici se nalaze delovi od starih zemljanih lonaca i zgura od prepečene zemlje.
6. U Zbegovištu se nalaze brusevi i delovi zemljanih lonaca.
7. Na Strmoglavici ima zidina od turskih hanova.
8. Za Prosečenu Stenu kazuje se da je na tom mestu bila opkoljena neka vojska, koja je prosekla stenu, da bi došla do vode na reci.
Ime selu.
-U narodu se ne zna kako je postalo ime selu. Dovodi se u vezu sa imenom nekog Božidara koji je zasnovao selo*. Verovatno je da je ime selu postalo po nazivu biljke “božije drvo” (Artemisia abrotanum)..
*Zaselak sela Štavice u Kačeru zove se, takođe, Boždarevac. Ima selo Boždarevići kod Konjica u Hercegovini.
Nastanak sela.
-Po predanju selo je osnivano i raseljavano nekoliko puta. Stanovništvo je bežalo “u preko”, u Srem, i opet se vraćalo. Najstarije naselje je bilo na mestu Kućinama do Velikog Borka, pa se odatle preselilo do Barajevo na mesti današnjeg Starog Sela i, naposletku, predak današnjih Kostića prvi je podigao “kolibu” i tako zasnovao selo na današnjem mestu.
Podaci o selu.
-Današnje groblje je na Starčevića Brdu. Tu je bilo neko starije srpsko groblje. Litija se nosi na Prvi dan Duhova a seoska zevatina je Ivanjdan.
Po arhivskim podacima se ovo naselje prvi put pominje 1721. godine, a zatim 1818. godine kada je imalo 27 kuća. Godine 1844. bilo je u njemu 27 kuća i 175 stanovnika. Dans u Boždarevcu ima 36 rodova sa 248 kuća.
Poreklo stanovništva.
u 18. veku, a verovatno i krajem 17. veka, doselili su se:
-Baćići (Jovanovići, Mitrovići, Jovičići, Nikolići i Radosavljevići) “pre trista godina” od Sjenice, Đurđic.
-Begići (Ivanovići) su se doselili posle Baćića odnekud iz Crne Gore, Jovanjdan.
-Petrovići (Vasići i Živkovići) su iz okoline Sjenice, Nikoljdan.
-Stepanovići (Nedeljkovići, Čolići ili Jovanovići, Krstići, Lazići i izumrli Gajići), predak Đina Stepanović doselio se iz “Arnautluka” i poginuo 1815. godine na Zasavici u Mačvi, Nikoljdan.
-Nešići (Jovičići), njihov predak putovao za Beograd, pa ga Đina Stepanović zadržao i naselio u selu kao svoga “krajišnika”, Nikoljdan.
-Marinkovići, predak došao iz okoline Prizrena po pozivu Đine Stepanovića, Tomindan.
-Dačići (Stanojevići) doselili su se iz Boke Kotorske; kazuju da je njihova kuća bila sedma u selu, Đurđic.
-Pavlovići su rod Nastasića u Velikom Borku, a ogranak su velikog roda Čarapića, Đurđevdan i zemaljska slava Jovanjdan.
-Gosići (Mijailovići) ne znaju svoju starinu, ali znaju da su bežali u Srem, pa se otuda vratili i ovde neselili, Nikoljdan.
Posle Karađorđevog ustanka naselila su se dvadeset dva roda:
-Ivankovići su se doselili iz Bosne, Đurđic.
-Živanovići su od plemena Vasojevića, slavili su Đurđevdan a sada slave Đurđic.
-Milosavljevići; prababa uzela Bošnjaka za muža, pa su se jedno vreme prezivali Bošnjakovići, Đurđic.
-Pavlovići drugi su iz Bosne, Đurđevdan.
-Gajići (Pavlovići treći) su Rudničani, Đurđevdan.
-Pavlovići četvrti su se doselili oko 1850. godine iz Rožanaca u Kosmaju, Savindan.
-Savići su rumunski rod iz Erdelja, ali su posrbljeni, Nova Godina -Sv. Vasilije.
-Đorđevići su iz Bosne, Nikoljdan.
-Jovanovići su iz Bosne, Đurđevdan.
-Gačići su iz Bosne, Aranđelovdan.
-Minići su iz Prijedora u Hercegovini (!?), Đurđevdan.
-Mandići su iz Bosne, Nikoljdan.
-Đurđevići drugi su iz Radljeva kod Valjeva (Uba, op. Milodan), Đurđic.
-Stevanovići su iz sela Torca u Hercegovini, Đurđevdan.
-Milovančeići (Pavlovići) su iz Šopića, Đurđic.
-Milanovići su iz Landola kod Smedereva, Nikoljdan.
-Nikolići su iz Bosne, Nikoljdan.
-Simići su iz okoline Zenice u Bosni, Đurđevdan.
-Maksimovići su iz Belanovice u Kačeru, Nikoljdan.
-Isidorovići su iz Taževa u Poreču, Nikoljdan.
-Milovanovići su iz Belog Potoka kod Beograda, Lučindan.
-Pejovići su izumrli, bili su iz Junkovaca a slavili su Aranđelovdan.
-Stankovići su posrbljeni Cigani iz Bosute u Kačeru, Nikoljdan.
Najnoviji rodovi su:
-Milanovići drugi su iz Baćevca a starinom iz Like, Aranđelovdan.
-Stevanovići su iz Lisovića u Kosmaju, Aranđelovdan.
-Milekić je ušao u kuću Begića, uzeo njihovu slavu a došao je iz kosmajskog sela Slatine, Jovanjdan.
-Marići su iz Vranića, Mratindan.
Janković, dovela ga majka od Nerandžića u Strmovu, Sv. Evangelist Mateja.
17. oktobar 2013. u 19:36
Milodan
Barajevo i okolna sela, Veliki Borak*. Prema knjizi „Šumadijska Kolubara“ Petra Ž. Petrovića, prvo izdanje 1939. godine, drugo izdanje 1949. godine – poslednje izdanje Službeni Glasnik i SANU – Edicija „Koreni“ 2011. godine u sklopu knjige „Šumadija i Šumadijska Kolubara“.
*U Tamnavi postoji selo Borak, koji se zove Mali Borak
Položaj sela.
-Veliki Borak je poznato selo iz Karađorđevog ustanka i nalazi se na razvođu rečice Oparne i Barajevske Reke, a između sela Leskovca, Boždarevca i Šiljakovca. Kuće su grupisane duž seoskih puteva, pa je naselje više zbijenog nego razređenog tipa. Ono se deli na Gornju Malu, Donju Malu (u kojoj su rodovi Radojičići i Ivanovići), Trnjačku Malu do Leskovca i na Starovlašku Malu u sredini sela.
Vode.
-Selo ima dobru izvorsku vodu. Izvori su: Kosinac, Ribakovac, Vodice, Studenac, Brestovac, Kneževac u Ključevima (nazvan po knezu Simi Markoviću), Točak, Pločnik, Podrum, Crkvenac u Trnjačkoj Mali, Stubljaka, Vučkovac, Vrbica, Šenj, Srednjak, Divostin, Petrova Voda i Grčkovac. I mimo mnogih izvora ipak se narod više služi vodom iz bunara (đermova), jer su izvori udaljeni od kuća. Seoske rečice i potoci su: Beljanica, Barajevska Reka i Oparna; Crkvenac i Rašinac utiču u Barajevsku Reku, a Čarapski Potok u Rašinac. Zapadno od sela je potok Đulkovac, koji teče za Leskovac.
Zemlje i šume.
-Njive i livade su na mestima koja se zovu: Zbegovište, Zagreb, Kućine, Ravnice, Iva, Divostin, Srednjak, Staro Selo, Duge Njive, Gaj, Drenjak, Vis, Starinovac, Čukar, Crkvenac, Busija, Šenj, Ključevi, Lug, Provlake, Igralište u Starom Selu i Porta.
Seoska šuma je između Stepojevca i Šiljakovca. Kamen se vadi u Kućinama do Boždarevca.
Starine su selu.
1. Na mestu Busijama, a u potesu Gornjih Livada, ima prokop dug stotinu metara, širok oko trideset metara i dubog oko 20 metara. Tu je bilo neko staro groblje, a kod njega je i današnje groblje. Po narodnom predanju ovaj prokop iskopali su “rimljanski vojnici”, da bi se spasli od neke neprijateljske vojske, koja ih je tu opkolila. Međutim, verovatnije je da su tu, u prokopu, vadili čist žuti pesak, nego da je tu bilo nekakvo utvrđenje, jer nema ostataka od iskopane zemlje i peska
2. U vinogradu Dragutina Milovanovića nađena je rimska kamena grobnica, tj sarkofag, u kojoj su bile tri ljudske lobanje; grobnica je bila bez šara i natpisa. Ljudi su je razbili i od nje pravili bruseve.
3.Jedno mesto u česma u Trnjačkoj Mali zovu se Crkvenac i Staro Selo. Tu je nađena kamena krstionica. M. Đ. Milićević zabeležio je predanje, da je u ovom crkvencu bio neki manastir Borak, po kome je selo doblo ime.
4. U Međuriču, na stavama Suve Reke i Barajevske Reke, ima strarih “madžarskih” grobova, sa kamenim nadgrobnim “belegama” bez natpisa.
5. Neki stari put je vodio kuda danas vodi glavni put. Pored njega, na Visu, bio je turski han.
6. Ostaci nekog starog naselja nalaze se na mestu Kućinama do Boždarevca, a na Glavici je bila kula, po svoj prilici stražarnica pored puta.
7. Na mestu današnjeg Velikog Borka bilo je srednjovekovno naselje Zagreb.
Nastanak sela.
-Preci današnjih najstarijih rodova imali su “zemunice” u Čarapanskom Potoku. Tu, u mestu Podrumu, bio je narodni zbeg u vreme Karađorđevog ustanka. Kuća kneza Sime Markovića bila je na mestu Belom Polju u Donjoj Mali, a kuća Milisava Čamdžije, Karađorđevog topdžije, bila je kod prokopa (“jendeka”) u Gornjim Livadama, više današnjeg groblja, gde je sahranjen i grob obeležene kamenim spomenikom.
Podaci o selu.
-Danas u selu ima dva groblja; jedno je kod Prokopa koje služi za Gornju Malu, a drugo je u Zlataru u kome se ukopavaju umrli iz Donje Male. Litija se nosi na Drugi dan Duhova, a “bdenije” (zavetni dan) se drži na Sv. Jeremiju u Porti.
Po pisanim podacima Veliki Borak se prvi put pominje 1723. godine, a 1732. godine pominje se seoski “knez” Nikola u Borku.
Godine 1818. u Velikom Borku je bilo 59 kuća a 1844. godine 92 kuće sa 637 stanovnika. Danas u njemu ima 27 rodova sa 249 kuća.
Poreklo stanovništva.
Iz Starog Sela i Kućina naselili su se na današnja mesta tri starinačka roda:
-Kosanići (Stojkovići). Oni danas imaju njive na najplodnijim mestima u selu, Trifundan.
-Jovičići (jedna kuća) su u selu još od vremena “Madžara”. Njihov predak je bio u austrijskoj vojsci,pa su ga zvali “Jova Soldat”. Jedna njihova porodica se odselila u Veliko Crljene, jedna u Guncate, a jedna činovnička porodica je negde u Bosni*, Petrovdan.
*Po predanju još za Turaka naiđe neki kaluđer na konju i upita pretka današnjih Jovičića za put. On mu pokaže da će ga naći u potoku Rašincu. Tamo se kaluđeru zaglibi konj, pa zbog toga prokune ovaj rod, da ih u selu ne bude više od jedne kuće.
-Švabići (Trivunovići), pretka Trivuna vratila majka iz neke bežanije “u preku”, Đurđic.
Pre Karađorđevog ustanka doselilo se devet rodova:
-Čarapići (Ostojići, Stojakovići, Maksimovići i Stojićevići). Po porodičnom predanju bila su tri brata, čiji je otac, Kuč, došao iz Crne Gore; brat Vasa,koji se odselio u Beli Potok kod Beograda, Ostoja, od koga su današnji Ostojići i Stojak, od koga su današnji Stojakovići, Đurđic.
-Nastići su od Čarapića, Đurđevdan.
Tatarski, Kapetanovići, Besnikovići (Milovanovići i Ivanovići) ne znaju za svoju starinu. verovatno su iz sela Besnika kod Berana. Tatar (poštar) Sima služio je kod Karađorđa, a njegov sin je bio “kapetan” i išao na Madžare 1848. godine. Jedna njihova porodica se odselila u susedno selo Leskovac, Stevanjdan.
Čamdžije (Čamdžići, Milanovići i Ivankovići) ne znaju odakle su. Njihov predak Milisav Čamdžija bio je Karađorđev topdžija i, po porodičnom predanju, poginuo je u dvoboju na brdu Dedinju kod Beograda, a sahranjen je na mestu gde mu je bla kuća kod današnjeg groblja kod Jedenka, Aranđelovdan.
-Markovići (Kneževići i Bogdanovići) su starinom iz Hercegovine; dve porodice od ovog roda odselile su se u Beograd. Od njih je bio knez Sima Marković, narodni ustanik Karađorđevog vremena., Jovanjdan.
-Marići ne znaju odakle ime je predak ali znaju da su od sestre Sime Markovića, Đurđic.
-Musići (Milovanovići i Petrovići) su od Turčina Muse. kazuje se da su i do danas zadržali neke izvanredne duševne i telesne osobine, naročito okrugao i ispupčen potiljak, Jovanjdan.
-Ćatići (Lukići i Dimitrijevići), njihov predak je bio “ćata” (pisar) kod kneza Sime Markovića, ali se ne zna odakle je bio, Jovanjdan
-Plamenići (Jelići, Matejići, Pavlovići, Tomići, Jovičići drugi i Jankovići). Po predanju došle su dve sestre, Prhuta i Gunjavka, iz Starog Vlaha, Prhuta je dovela dva sina, od kojih su Jelići, Matejići i Pavlovići a Gunjavka je imala jednog sina, od koga su danas Tomići, Jovičići i Jankovići. Jelići imaju odseljenike u Arapovcu i Kragujevcu a Jankovići u Maloj Moštanici, Đurđic.
-Milovnovići (Radojičići) su stariji doseljenici ali ne znaju odakle su, Jovanjdan.
U prvoj polovini prošlog veka doselilo se deset rodova i to:
-Vasići (Karići ili Pavlovići) doselili su se iz Bosute u Kačeru, gde su se prezivali Klisure, Nikoljdan.
-Stekići (Markovići drugi i Davidovići) ne znaju za svoju starinu, Đurđevdan.
-Vladisavljevići su iz Bosute, prvo se naselili u Cvetovac, gde su se prezivali Jekserovići i Jovanovići, pa otuda došli ovamo, 6 kuća slavi Mratindan a dve kuće slave ženine slave Trifundan.
-Ninkovići su iz Starog Vlaha, Stevanjdan.
-Markovići i Nastasići su jedan rod, doselili se odnekud iz Starog Vlaha, Đurđic.
-Rosići (Krstići i Ilići) su iz Brđana kod Čačka. jedna njihova porodica se odselila u Beograd a jedna u Kraljevo, Đurđic.
-Aleksići (Todorovići) su iz Ozrena kod Gornjeg Milanovca, Stevanjdan.
-Godžići (Nkolići) su Starovlašani; jedna njihova porodca odselila se za Beograd a jedna u Kragujevac, Đurđic.
-Popovići, praded bio pop po kome se prezivaju, Stevanjdan.
-Bugarski (Petrovići) su iz Bugarske; od njih ima jedna kuća u Beogradu, Nikoljdan.
U drugoj polovini prošloga veka doselila su se četiri roda:
-Nikolići su iz Županje u Sremu (Slavoniji, op. Milodan), Vavedenje.
-Petrovići su iz Vojke u Sremu, Petrovdan.
-Milanovići, ded Ciganin ušao u rod Čamdžića, primio njihovu slavu i posrbio se, Aranđelovdan.
-Živanovići su iz Lisovića u Kosmaju; majka se preudala u Krstiće, dovela sina, koji je primio slavu Krstića.
Popović drugi, je noviji doseljenik iz Vranića, došao ženi u kuću, Nikoljdan.
18. oktobar 2013. u 21:19
Milodan
Barajevo i okolna sela, Vranić. Prema knjizi „Šumadijska Kolubara“ Petra Ž. Petrovića, prvo izdanje 1939. godine, drugo izdanje 1949. godine – poslednje izdanje Službeni Glasnik i SANU – Edicija „Koreni“ 2011. godine u sklopu knjige „Šumadija i Šumadijska Kolubara“.
Položaj sela.
-Vranić je na razvođima kosa između gornjih dolina rečica Marice i Vrbovice. Sa razvođa, gde su kuće najgušće, naselje se spušta u doline seoskih potoka. Deli se na četiri kraja: Piperiju, Taraiš, Rašića Kraj i Crkveni Kraj. Najjača naselja su Piperija i Taraiš. Ovo naselje je izdvojeno Jasenovačkom Kosom od Male Moštanice i Draževca. Velički Potok deli Vranić od Baljevca, pa dalje granica ide pored Ciganskih Kuća do Visa u Baljevcu, zatim preko njiva u Ključevima do rečice Vrbovice, pa preko Velike Dubrave do državnog puta i njime do Meljaka; prema Meljaku granicu čini Liparski Potok, pa dalje granica ide preko Marice na meljački Taraiš do Velike Moštanice.
Vode.
-Selo je oskudno vodom. Služe se vodom sa bunara, koje noću vlasnici zaklapaju, da bi imalo dovoljno preko dana. Ovoj nevolji se priteklo u pomoć, pa su iskopana četiri arterska bunara: u Pogonu, kod škole u Rašića Kraju, u Bukovcu (Crkvenom Kraju) a četvrti je pored korita rečice Marice u Taraišu. U vodi ovih bunara oseća se zadah sumpora. Danas je Rašića Kraj najoskudniji vodom. Potoci i rečice teku samo u vremenu topljenja snega i posle većih kiša. Kroz Taraiš teku Marica i Vrbovica. Gornji tok Vrbovice se zove Vranjski Potok. Marica izvire pod Lipovicom u Meljaku*. Potoci su: Srednja Jaruga, Čakićski Potok, Štrkov Potok, Asanov Potok i Babin Potok.
*Po predanju Turci su ovaj izvor zatvarali slaninom, pa zbog toga danas slabo izvire.
Zemlje.
-Njive i livade su na mestima koja se zovu: Vukove Njive, Jamić, Mirogonja, Vis, Okapina, Stanište, Velike Dubrave, Marevac, Bostanište, Jazine, Jasenova, Velike Livade, Sređ, Marevačko Polje, Utrine, Vinogradi, Krušik, Selište u kraju Piperiji, Selište u Taraišu, Asanovo Polje, Buzdovan, Putinska Bara u Piperiji, Sokolovo u Crkvenom Kraju, Putina, Preseka, Zagrade i Visić; visovi brda su: Gunjice, Parlozi, Veliki Vis, Žuto Brdo, a strana prema Vrbovici se zove Radlovica i Čauševica.
Starine u selu.
-U Čakinjskim Njivama, u Rašića Kraju, nalaze se parčad od starih zemljanih lonaca. neki metalni pečat, sa slbo izrezanim slovima, naćen je u Krčevini, u kraju Piperiji. Staro groblje i selo je bilo na mestu Višnjici u kraju Piperiji.
Temelji neke stare crkve nađeni su na mestu Okapini, nedaleko od današnje donje škole.Na temeljima te stare crkve podignuta je crkva brvnara, koja je posvećena Mladencima. Godine 1888. podignuta je na mestu Gunjici, u Crkvenom Kraju, nova crkva, posvećena Sv. Iliji. Pored nje premeštena je i stara crkva brvnara. Sa crkvom premešteno je i pet nadgrobnih ploča. Na prvoj ploči je staroslovenski natpis. Druga nadgrobna ploča pokrivala je popa Atanasija, koji je umro 1831. godine. Treća ploča pokrivala je Ivana Joksića “kneza nad knežinom Vranićskom”. Knez Ivan je umro 1833. godine. Četvrta ploča pokrivala je nekog Pavla, koji je imao sina Todora, koji je preminuo 1873. godine. Peta ploča ima ovaj natpis: “Ovde počivaju kosti Mikaila P. Belog i njegove supruge Stanke i sina njihovog Nikole. Nikola se predstavio (umro) od kuge 9. decembra 1814. godine, Mikailo je umro 1. septembra 1818. Stanka je umrla 8. novembra 1829. godine. Večnaja pamjat. Ovaj nadgrobni spomenik postavi roditeljima i bratu jerej Panta. M. Belbi (nečitko), namesnik i paroh beogradski, u Vraniću 1857. godine.”.
Drugo staro groblje je znatno mlađe od onog u Višnjici. Ono je nedaleko od dnašnje crkve na Gunjici.
Podaci o selu.
-Današnja groblja su kod starih grobalja a treće je u Crkvenom Kraju, u kome se sahranjuju Popovići i Mihailovići. Litija se nosi na Spasovdan, a “bdenije” (zavetina) drži se na dan cara Konstantina i carice Jelene.
Godine 1723 i 1730. Vranić se pominje po arhivskim podacima kao “vranjska nurija”. Krajem prve polovine 18. veka odselio se iz Vranića neki Stanoje Milošević na imanje manastria Feneka u Sremu. Vranić se kao neselje pominje i 1795. godine a 1818. godine u njemu je bilo 80 domova, 1844. godine 124 kuće i 791 stanovnika. Danas u njemu ima 37 rodova sa 608 kuća.
Poreklo stanovništva.
Najstariji doseljenici u ovom selu doselili su se u 18. veku. To su ovi rodovi:
-Piperi (Petrovići) su iz Crne Gore, Nikoljdan.
-Simići i Lazići su se doselili posle Pipera ali se ne zna odakle su, Nikoljdan.
U starije doseljeničke rodove ubrajamo i rodove koji ne znaju za svoju starinu:
-Nenadovići (Mihajlovići, Vasići, Stevanovići i Ilići*),
*Starac ovog roda ima 75 godina i ne zna za svoju starinu.
-Tanasijeići,
-Stekići,
-Lukići ili Dimitrijevići i Gajići
-Birovljevići (Mihajlovići, Mijailovići i Jovanovići), svi slave Nikoljdan, bili su jedan rod pa su se odavno razrodili.
-Jankovići (Lazići, Markovići, Đorđevići, Stanići, Nedeljkovići, Stekići drugi ili Stevanovići, Gavrilovići, Radovanovići – danas Živkovići, Radovanovići drugi i Nikolići) su jedan rod, Nikolići imaju odseljenike u Krtinskoj kod Obrenovca, svi slave Jovanjdan.
-Ćosići (Mitrovići, Živanovići, Stojkovići i Mašići), Đurđevdan.
-Matići, Sv. Ćirilo i Metodije.
-Petrovići drugi, Sv. Petka.
-Stepanovići, Sv. Vrači.
-Stanojevići, Petrovdan.
Rodovi koji znaju odakle su se njihovi preci doselili:
-Aleksići su iz Banovaca u Sremu, Đurđevdan.
-Radosavljevići “Ere” došli su na zemlju izumrlih Mratinaca i uzeli njihovu slavu, Mratindan.
Od njih su su se razrodili ovi rodovi, koji slave Mratindan:
-Marići, Mijailovići i Đorđevići, koji imaju odseljenike u susednom Baljevcu.
-Marinkovići (Trišići, Kojići, rašići, Pantići, Stojkovići i Đorići) svi su bili jedan rod, ali se danas međusobno žene i udaju. Po porodičnom predanju njihovi preci pobili su neke Turke “u preku” (u Vojvodini), pa pobegli ovamo i promenili slavu. Starinom su iz Metohije ili sa Kosova. Rod su im Marinkovići u Konaticama, stara slava je bila Aranđelovdan a sada slave Trifundan.
Pred kraj 18. veka i u vremenu Karađorđevog ustanka doselilo se devet rodova:
-Sinđelići su iz Drlupe u Kosmaju a starinom su iz Bihora, Trifundan.
-Popovići, predak pop Pavle Popović učestvovao je u Karađorđevom ustanku i sahranjen pored stare crkve u Vraniću, za dalju starinu ne znaju. Od njih su Jozići, Popovići slave Mitrovdan a Jozići Lazarevdan.
-Popovići drugi su potomci popa Antonija, koji je služio crkvu u Vraniću posle popa Pavla Popovića, Nikoljdan.
-Popadići su od popa Tanasija, koji je u Vranić došao posle popa Antonija, Lazarevdan.
-Đurđevići drugi su iz okoline Novog Pazara, Đurđevdan.
-Joksići su iz Gruže, Nikoljdan.
-Jelići su se posle Joksića doselili iz Gruže, Nikoljdan.
-Đoinčevići su bili “turski” Cigani, a danas su se potpuno posrbili, Sv. Petka Paraskeva.
U drugoj polovini prošloga veka doselilo se osam rodova:
-Bojići su iz Bosne, Jovanjdan.
-Pantići su iz Bosne, Đurđic.
-Ivkovići su iz Bosne, Nikoljdan.
-Vasići “Madžari” su iz Banata, Đurđic.
-Savići su od Bajine Bašte, Aranđelovdan.
-Lakići su od Sjenice. Rod su im Lakići iz Darosave,Nikoljdan.
-Šišići su od Užica, Aranđelovdan.
-Jojići (Ilinčići) su Rudnićani, Stevanjdan.
-Noviji doseljenici:
-Inđići (Radovanovići) su iz Stublina kod Obrenovca, Tomindan.
-Babići (Radovanovići drugi) su iz Baba u Kosmaju; rod su tamošnjim Sinđelićima, Trifundan.
-Milijanovići su od Milijanovića i kosmajskoj Sibnici; ovamo slave “zemaljsku slavu”, a daljom, starinom su iz Užičkog okruga. Imaju odseljenike u zemunu. Rod su im Milijanovići i Karići u Šuljakovcu, Đurđevdan.
-Pavlovići su iz Cvetaka u Rudničkom Pomoravlju, Đurđevdan.
-Markovići su iz Slavkovice u Ljigu, Nikoljdan.
-Marjanovići su se doselili 1896. godine iz Ratara kod Smedereva (bliže je Mladenovcu, op. Milodan), Đurđevdan.
-Savići drugi su iz susedne Male Moštanice u Beogradskoj Posavini, Aranđelovdan.
-Stefanovići su iz Guncata, Jovanjdan.
-Jovanovići su iz Šiljakovca, Đurđevdan.
19. oktobar 2013. u 23:11
Milodan
Barajevo i okolna sela, Guncati. Prema knjizi „Šumadijska Kolubara“ Petra Ž. Petrovića, prvo izdanje 1939. godine, drugo izdanje 1949. godine – poslednje izdanje Službeni Glasnik i SANU – Edicija „Koreni“ 2011. godine u sklopu knjige „Šumadija i Šumadijska Kolubara“.
Položaj sela.
-Guncati su na razvođu između Barajevske Reka, Guncatske Reke i Bukovca. Skoro sa sviju strana ovo selo je opkoljeno rečicama i potocima. Kuće su grupisane po rodovima i čine naselje manje razređenog tipa. Selo se deli na krajeve: Gornji Kraj, Donji Kraj, Obršina, Bugarski (Cvetkovića) Kraj, Prokića Kraj, Đorđevića Kraj i Smrdan. Ovaj poslednji se, zbog ružnog naziva, izbegava da pominje.
Vode.
-Selo obiluje izvroskom vodom koji se zovu: Vrelo u Livadama, Česma u selu, Vodica do Milovice, Vodeničica, Đorđevića Vrelo, Bubanja, Guncatsko Vrelo, Babin Vir, Veliki Zamnik, Matejevo i Piskoviti Rt (voda). Osim izvora kojim se služe osobito leti, za domaće potrebe služe se i vodom iz bunara. Potoci su: Kojin Potok u Gornjem Kraju, izvire pod Meančinom, Vodica ili Kopilovački Potok izvire kod Kamenoloma u Kopilovici, Bukovac izvire u Lipovici, Guncatska Reka postaje od potoka Bukovčića, Vodice, Tasića i Matejevskog (“Matevskog”) Potoka.. Izvor Jasen je glava Guncatske Reke. Ova reka se sastaje sa Barajevskom Rekom ispod Guncata i čine Beljanoicu.
Zemlje i šume.
-Njive i livade su na mestima koja se nazivaju: Šandrvan, Projišta, Orat-Njive, Vodica, Debeli Rt, Plandište, Metaljka, Meančina, Piskoviti Rt, Lešće, Aluge, Kneževac, Veliki Lug, Velike Livade, Kruševlje, Jasen u Polju, Ramnji Lug, Ornice, Vilipovo Brdo, Dolovi, Rt, Drndare, Strane, Nerezina, Polja, Delovi, Bara. Klenje, Glogovac i Dugo Polje.
Šume su u Bukovcu, Kopilovačkom Potoku i u Dubravi do Meljaka.
Starine u selu.
-Kod izvora Jasena doskora su se poznavali “madžarski” grobovi, pa su preorani a nadgrobne ploče su ukloljene.
-U Alugama se izoravaju rbine od zemljanih lonaca, crepulja, opeka i velike olučane zemljane cevi. Tu ima ostataka od nekog starog naselja koje se prostiralo od Ravnoga Luga pa do Plandišta.
-Turski hanovi su bili na mestu Meančinama kod Pećine. Pećina je plitko udubljenje u zemlji i kamenu, skoro uništena, jer se tu vadi kamen za seoske potrebe. U njoj su bile rupe u obliku slepih prozora.
-Stari put je vodio gotovo sredinom sela i dalje išao za Baćevac.
Podaci o selu.
-U Lešću je bilo do 1860. godine staro guncatsko groblje. Sada se tu ne sahranjuje niko. Današnje groblje je u mestu Matejevu. Litija se nosi na Drugi dan Duhova, a zavetina se drži zbog pomoira u Petak pred Blagovesti.
Kamen se vadi u “majdanu” (kamenolomu) nedaleko od uzvora Vodice.
Po arhivskim podacima ovo naselje se prvi put pominje 1818. godine. Ono je tada imalo 17 domova. naziv sela je romanskog porekla, pa su ga ovamo doneli doseljenici ili se tim imenom zvalo neko starije naselje. Danas u njemu ima 31 rod sa 207 kuća i jedan ciganski rod sa jednom kućom.
Poreklo stanovništva.
-Miladinski (Stevanovići, Jovanovići i Ilići) su najstariji rod u selu. Njihovi preci su došli ovamo pre “dvesta godina” iz Srema, Đurđic.
-Zukići (Nikolići, Lazarevići, Ivkovići, Ilići drugi i Živanovići); predak Zuko podigao drugu “kolibu” u selu. Starinom su iz okoline Novog Pazara, Đurđevdan.
-Stanojlovići (Tešići); predak Stanojlo “od Kosova” ubio agu pa pobegao u Lebane pa otuda je došao ovamo, Mitrovdan.
-Tešići drugi, predak Teodor došao iz Ušća, u Tamnavi, udovici u kuću i našao pastorka koji je slavio Mratindan, od Tešića 6 kuća slavi slavi Nikoljdan a jedna kuća Mratindan.
-Vasiljevići (Savići) ne znaju za svoju starinu, Aranđelovdan.
-Beljići (Stevanovići drugi i Jovanovići) ne znaju za svoju starinu, Jovanjdan.
-Madžarski (Milićevići) u rodu su Protićima u Šopiću i Marinkovićima u Šiljakovcu; starinom su od Nevesinja, jedni slave Nikoljdan a jedni Sv. Simeona Mirotočivoog.
-Arsenijevići; predak Arsen je bio Karađorđev “vojvoda”, koji se ovamo doselio iz Vrčina kod Beograda-Sopota, Đurđic.
U prvoj polovini prošloga veka doselilo se dvadeset i tri roda:
-Erski (Đorđevići i Nikolići) su iz okoline užičke Požege; jedna njihova porodica se odselila za Beograd, Nikoljdan.
-Lukići su iz Gvosca kod Bajine Bašte, Nikoljdan.
-Cvetkovići su se doselili iz Kruševice u Preševu 1878. godine, jedena njihova porodica se odselila za Beograd, Nikoljdan
-Rakići “Erski” su iz Živkovaca u Kačeru, Ilindan.
-Ristići su iz okoline Ohrida, Vavedenje
-Prokići (Nikolići, Rakići drugi i Stanisavljevići) su jedan rod, doselili su se iz Šatornje u Gornjoj Jasenici, Nikoljdan.
-Grudanovići su iz Šatornje, Đurđic.
-Bašići su iz Šatornje, Mali Božić (Nova Godina, Sv. Vasilije).
-Rajkovići su iz Velikog Gradišta, Nikoljdan.
-Trifunovići su iz Binavaca kod Snedereva, Lučindan.
-Petrovići, otac se doselio iz Like, jedna njihova porodica je u Lajkovcu (ne kaže se kojem), Jovanjdan.
-Jovanovići su iz Prilepa, Mitrovdan.
-Savići drugi su iz Pinosave kod Beograda, Aranđelovdan.
-Nikolići, otac došao iz Meljaka, Đurđevdan.
-Aleksići su iz Baćevca, Lučindan.
-Ilići “Erski” su od Jeremića u Baćevcu, Đurđic.
-Živanovići su iz Rucke u Beogradskoj Posavini, Pantelijevdan.
-Stevanovići, majka dovela oca (svog muža, op. Milodan) iz Rucke, Đurđevdan.
-Jovanovići su iz Vranića, Nikoljdan.
-Jovanovići drugi su od Blagojevića u Maloj Moštanici, Aranđelovdan.
-Nedeljkovići su iz Vranića, Jovanjdan.
-Jovičići su iz Velikog Borka, Petrovdan.
-Spasojević, došao ženi u kuću iz Meljaka, Petrovdan.
-Matići su Cigani kovači, doselili se iz Male Moštanice u Beogradskoj Posavini, Nikoljdan.
20. oktobar 2013. u 20:18
Milodan
Barajevo i okolna sela, Meljak. Prema knjizi „Šumadijska Kolubara“ Petra Ž. Petrovića, prvo izdanje 1939. godine, drugo izdanje 1949. godine – poslednje izdanje Službeni Glasnik i SANU – Edicija „Koreni“ 2011. godine u sklopu knjige „Šumadija i Šumadijska Kolubara“.
Položaj sela.
-Meljak je naselje pored državnog puta, koji vodi od Beograda za Stepojevac i dalje za Lazarevac, a između državne šume u Lipovici i sela Baćevca. Sasvim izdovijen kraj Taraiš je ispod kose Orlovca prema selu Maloj Moštanici. Taraiš je izdvojen od glavnog dela sela ili GornjegKraja dolinom Marice. Između Taraiša i Gornjeg Kraja je, kod Maričinog izvora Smrdana, mali kraj Smrdan. Cigansko naselje ili kraj Ciganske Kuće su pored državnog puta do državne šume Lipovice. Kuće u Gornjem Kraju i Ciganske Kuće su ušorene, a u ostala dva kraja su rezređene. Krajevi su povezani seoskim putevima.
Vode.
-Za domaće potrebe i za piće služi se voda iz bunara, koje ima gotovo svaka kuća. Jedini izvor u selu je bio Smrdan ili Bubanja, koji su, po predanju, Madžari zatvarali volujskim kožama, pa je danas zasut zemljom. Stoka se napaja na potoku Bubanji, a to je jedan od izvora Marice.
Zemlje i šume.
-Njive i livade su izmešane. Livade su slabe. One su na mestima koja se nazivaju: Đeram, Bubanja, Luka, Ciganske Njive, Orlovica, Žuto Brdo, Zapis, Lipar, Bučje, Malo Polje, Asadanovo Polje, Lipa, Selište i Smail-agina Livada. Seoska zajednička šuma je u Asanovu Potoku (koji utiče u Maricu).
Starine u selu.
-Na Malom Žutom Brdu iskopali su ljudi pre prošlih ratova olovni “sanduk”, koji je služio za pokojnika. U njemu su našli samo prstenje.
-Na mestu Đermu, pored Marice, nalaze se ostaci livenog olova, zgruada, vodenica i pare “bakaruše”.
-U šumi u Lipovici, gde je sada voćni rasadnik, bili su turski hanovi. Tu se još i danas iz zemlje vade opeke (“cigle”).
Ime selu.
-Mesto današnjeg Meljaka bilo je u gustoj šumi. U toj šumi je bilo dosta “mela” (imela), po kojoj se to mesto nazvalo Meljak.
Podaci o selu.
-Meljak je kao neselje označeno na Ebšelvicovoj karti kao Meliako. Malomoštanički spahija Saltović naselio je Meljak 1819. godine doseljenicima iz Podrinja. To najstarije neselje je bilo oko izvora Bubanje i u Asanovu Potoku.
Današnje seosko groblje je na levoj obali Marice. Tu se sahranjuju i Cigani. Zavetina je letnji Sv. Nikola, koja se drži u seoskoj “porti” (zbornom mestu) u selu. Cigani praznuju kao zavetinu Đurđevdan. Osnovna škola je u Gornjem Kraju. Danas u Meljaku ima 18 rodova sa 114 kuća i 8 ciganskih rodova sa 77 kuća.
Poreklo stanovništva.
Stariji rodovi doselili su se u početku 19. veka. To su ovi rodovi:
-Borisavljevići (Lazarevići) su od planine Boranje (“Boronje”) u Podrinju. Po predanju Boris, predak Borisavljevića, dobio je od spahije Asana spahiluk, a to je današei potes oko Asanova Potoka u Meljaku, Nikoljdan.
-Lazarevići (Savići i Markovići); doselila su se tri brata od Sjenice, Lazar, Sava i Marko; po porodičnom predanju imaju krvne srodnike negde u okolini Kragujevca.
Knez Miloš je naselio pet rodova iz Sokolske nahije u Podrinju:
-Spasojevići, slave Petrovdan a slavili su Časne Verige.
-Nikolići, Nikoljdan.
-Rakići, Đurđevdan.
-Milivojevići imaju srodnike Milivojeviće u Baćevcu, koji su se iz Meljaka tamo odselili, Nikoljdan.
-Radovići su iz Crne Gore; prvo su se naselili negde u Užičkom okrugu, pa ih je knez Miloš preselio ovamo; zovu ih i “prečanima” po babi koja je bila “iz preka”, tj. iz Srema.
U drugoj polovini prošloga veka doselilo se devet rodova:
-Petrovići su Mačvani, ovamo su došli iz Baćevca, Đurđic.
-Radovanovići su iuz Užičkog okruga, Đurđevdan.
-Stojkovići su u kraju Taraišu, doselili su se iz okoline Užica, Jovanjdan.
-Dimitrijevići su iz Užičkog okruga, Đurđevdan.
-Obradovići su iz Šatornje u Gornjoj Jasenici, Stevanjdan
-Živanići, baba Živana doselila se iz Dića u Kačeru i dovela sinove, Lazarevdan.
-Nikolići drugi doselili su se posle Živanića iz Dića, Alimpijevdan.
-Veličkovići su iz Kozelja u Kačeru, Jovanjdan.
-Krstići, otac kao sluga došao iz Srema, Nikoljdan.
Noviji doseljenici su:
-Blagojevići su iz Baćevca, Nikoljdan.
-Stanimirovići su izumrli a starinom su bili iz Bugarske, slavili su Aranđelovdan.
-Stevanovići su iz Guncata, došao na imanje Stanimirovića, Đurđic.
-Lazići (Ignjatijevdan) i
-Tadići su izumrli.
Ciganski rodovi su se ovamo doselili iz susednih sela oko 1900. godine. Ima i “vlaških” Cigana i Cigana “gurbeta” koji su bili skitači a sada su kovači, ali se svi izdaju za “vlaške” Cigane. Oni su se prvo naselili u zemunice u mestu Smrdanu, pa se otuda preselili pored puta.
Ciganski rodovi su:
-Stankovići, Sv,. Petka.
-Radosavljevići, Aranđelovac
-Marinkovići su iz Šapca, Aranđelovac.
-Mirkovići, Aranđelovdan.
-Cukići (Todorovići), Sv. Petka.
-Jovanovići, Sv. Petka.
20. oktobar 2013. u 20:23
Milodan
Ovi pretposednji su Cukići a ne Cukući, Ispravite to, molim vas.
Hvala!
Milodan
21. oktobar 2013. u 20:21
Milodan
Poreklo stanovništva sela Šiljakovac, opština Barajevo. Prema knjizi „Šumadijska Kolubara“ Petra Ž. Petrovića, prvo izdanje 1939. godine, drugo izdanje 1949. godine – poslednje izdanje Službeni Glasnik i SANU – Edicija „Koreni“ 2011. godine u sklopu knjige „Šumadija i Šumadijska Kolubara“.
Položaj sela.
-Šiljakovac je u dolini rečice Oparne, između Vranića i Velikog Borka. Kuće su po stranama pobrđa, grupisane po rodovima. Naselje je razređenog tipa. Ono se deli na ove krejave: Belo Polje do Velikog Borka, Todorovića Kraj, Vis do Meančina, Puriš u potoku Žuberku do Baljevca. Karić-Kraj i Obršanj-Kraj su donji krajevi naselja do rečice Oparne, Anište je zapadni kraj sela, Bukovac je između Aništa i Belog Polja; manji krajevi su Robaja i Parlozi. Sredina sela nema naročitog naziva. Seoski atar se graniči prema Leskovcu rečicom Oparnom, prema Velikom Borku su njive i livade u mestu Brestovcu; na tromeđi Velikog Borka, Boždarevca i Šiljakovca su njive Đurkovac i Jelenak, a mesto Vodica je do Baćevca; dalje granica ide preko njiva Raškovca, Suševine, Robaje, pa državnim putem do Vranića. Njive Sarinovac, Plandišta, Rakinac i Kusaja su do Baljevca.
Vode.
-Selo obiluje dobrom i zdravom vodom. Izvori su: Brestovac, Lešće, Bukovac, Jelenak i Bunarina. Služe se vodom i sa bunara. Potoci Raškovac i Jelenak čine Oparnu, koja deli kraj Belo Polje od sredine sela.
Zemlje i šume.
-Njive i livade su već navedene u opisu granica sela i krajeva.
Seoska šuma i utrina je u Jelenku, Dubravi i Parkogama.
Starine u sleu.
-Staro selo je bilo u dolini Oparne, na kome je današnje groblje. U Aništu je bilo neko staro groblje, od koga danas nema nikakvih tragova. Po seoskom potesu bilo je ovde-onde nadgrobnih “belega” (kamenih ploča i stubova),koji su gotovo porušeni ili zatrpani u zemlju. Jedan se od tih grobova naziva Glišin Grob. U Bukovcu se poznaju ostaci nekog starog puta koji je vodio od Aništa za Veliki Borak Osim pomenutog puta na tom msetu se poznaju tragovi od neke stare crkve. Iz nje je izneta kamena “časna trpeza” i stavljena pod zapis (osveštano drvo), pod kojim se u vremenu nošenja litije obavlja bogosluženje. Ne zna se kome je svecu bila posvećena ova stara crkva.
Podaci o selu.
-Litija se nosi Prvi dan Duhova. Glavna molitva se drži ovoga dana pod lipom kod seoske kuće. Zavetno “bdenije” (molitva) drži se na Sv. Jovana Obretanje, 24 februara po staromkalendaru.
Ovo selo je prvi put zabeleženo na jednoj geografskoj karti koja je izdata 1745. godine kao Šiljakovac. Po arhivskim podacima se pominje tek 1818. godine. Tada je u njemu bilo 22 kuće a 1844. godine bilo je u njemu 37 kuća i 242 stanovnika. Danas u Šiljakovcu ima 24 roda sa 148 kuća i jedan ciganski rod sa 3 kuće.
Poreklo stanovništva.
U selu ima dva starinačka roda:
-Jovanovići; imaju odseljenike u selu Rožancima u Kosmaju, Mratindan.
-Nikolići, Nikoljdan.
Pre Karađorđevog ustanka doselilo se šest rodova:
-Martinovići (Vasiljevići, Rankovići, Jeremići, Pajići, Jevtići, Maksimovići, Jovanovići drugi i Ilići) su jedan rod, doselili su se od planine Medvednika kod Valjeva, Đurđic.
-Anđelići i Ivankovići su jedan rod; oni su od Madžarskih u Baćevcu, Đurđic.
-Marinkovići su starinom od Nevesinja, a ovamo su došli iz Šopića, pošto su tamo ubili svog agu koji je pucao na njihovu slavsku sveću Sv. Arhanđela Mihaila. Jedni su se nastanili u Šiljakovcu i, da bi zaturili trag, uzeli su slavu Sv. Nikolu; drugi su otišli u Žarkovo kod Beograda, a to su današnji Vlajići, treći su prešli u Banat, pa se otuda povratili u Guncate u prozvali se Madžarski. Rod su im Protići u Šopiću.
Ne znaju za svoju starinu ovi stariji rodovi:
-Nikolići drugi, Nikoljdan.
-Đorđevići* (Stevanovići) Simeundan.
*Starac iz ovog roda, koji je imao 85 godina života nije znao za starinu svoje familije.
U prošlom veku doselilo se deset rodova.
-Popovići su potomci od popa Antonija, pretke i današnjih Popovića u Vraniću, Nikoljdan.
-Milijanovići (Jovanovići treći, Andrejići, Karići i Jovanovići četvrti) su od Milijanovića i Vraniću a starinom su iz Užičkog okruga, Đurđevdan.
-Pavlovići su iz Bosne, Nikoljdan.
-Jakovljevići (Petrovići) su iz Osata u Bosni, Đurđic.
-Pušići su se doselili posle 1848. godine iz okoline Temišvara, Đurđic.
-Radosavljevići, ded se doselio iz crnogorskog Kolašina, Lučindan.
-Radovanovići su iz meljaka, Đurđevdan.
-Jovanovići peti su iz Masloševa u Gornjoj Jasenici, Nikoljdan.
-Todorovići su iz Petrovčića u Sremu, Stevanjdan
-Adžići su iz Vojke u Sremu, Đurđevdan.
Noviji doseljenici su:
-Matejići su iz bariča, Nikoljdan.
-Jovanovići šesti su iz Vranića, Jovanjdan.
-Nikolić treći, kovač, je iz Velikog Borka, Stevanjdan
-Dimitrijevići su iz Konatica, Jovanjdan.
-Petrovići su iz Vreoca, Andrijevdan.
-Živkovići su Cigani kovači iz Vranića, Sv. Petka Paraskeva.
21. oktobar 2013. u 20:27
Milodan
Sela opštine Barajevo Beljina, Rožanci Lisović i Manić pripadaju drugoj – kosmajskoj – oblasti.
5. novembar 2013. u 21:14
Milodan
Poreklo stanovništva sela Zuce, opština Voždovac. Iz knjige “Okolina Beograda” Riste T. Nikolića – NASELJA SRPSKIH ZEMALJA (knjiga 2) – SRPSKI ETNOGRAFSKI ZBORNIK (knjiga V), Beograd 1903.
Položaj sela.
Zuce se prema Avali priuža blago, ima duge kose između kojih teku potoci, od kojih su tri najznatnija: Gleđevac, Vranovac i Konopljište. Po kosama između dolina tih potoka rasturene su kuće ovog sela.
Tip sela.
-Selo je razbijeno, uglavnom podeljeno na dva kraja; Brđane i Repnicu. U Repnici se izdvajaju još dva manja kraja, Drenjaci i Donja Mala. U selu ima oko 80 kuća.
Ime selu.
-O nastanku imena Zuca, kao i Vrčina i Ripnja, u narodu postoji ovakvo razmišljanje: Za vreme Turaka sela su se, vele, čestgo pomeštala sa jednoga na drugo mesto. Jednom dođe spahija u upita: “Ovde je bilo selo”? Na to mu odgovore: “I na ovom brdu “zucau, i onamo vrčau, a tamo ripau” . od toga “zucau”, “vrčau” i “ripau” nazvana su sela Zuce, Vrčin i Ripanj.
Staroine u selu.
-U ataru ovog selo na dva mesta postoji madžarsko groblje. U ovom selu postoji i mesto, zvano Staro Selo, gde, vele, nije bilo staro selo, nego samo zbeg za vreme Turaka. Blizu sela.poznaju se tragovi starog Kragujevačkog Druma. Na mestu Gleđevcu izoravaju se starine, ralice i dr.
Postanak sela i poreklo stanovništva.
-U ovomm selu ima nekoliko starih porodica, za čije se poreklo danas ne zna. To su:
-Dorčići, po starom prezimenu, a sada se zovu i Bugarski zbog toga što se u njih prizetio neko iz Bugarske, slave Jovanjdan.
-Trivunovići i Markovići, slave Trifundan.
-Rajkovići koji se zvali Providžalovići, Aranđelovdan.
-Neđkovići, Đurđevdan.
-Brankovići, Đurđevdan.
Ostale porodice su se doselile:
-Drenjci su se, po pričanju, prvi doselili od Drenja (?), došli pre Karađorđa, Alimpijevdan.
-Antonijevići – “Ere”, su poreklom iz Bihora, predak im najpre bio u Goračićima, gde se oženio, pa odatle došao u Stepašinovac a potom u Zuce. Onda je u ovom selu bilo oko 14 kuća, koje su bile u potoku Vranovu, odakle su su se docnije premestili na ovdašnja mesta, Aranđelovdan.
-Radosavčevići su iz Goračića; predak im najpre služio u selu kod Neškovića, pa potom doveo svoju braću, ne kaže se koju slavu slave.
-Vukašinovići su iz Guberevca, Aranđelovdan.
-Stevanovići (po staarom Matejići) vode poreklo od dovodca iz nekog kosmajskog sela; pravi Stevanovići su se izgubili-izumrli, Nikoljdan.
-Petrovići vode poreklo od nekog Petra Barke, koji je bio hajduk, Nikoljdan.
-Milivojevići su iz Gruže, bila su tri brata od kojih je jedan bio Petar Barka: doseljeni pre Karađorđa; priča se da su bili čuveni junaci, Nikoljdan.
-Spasojevići su od Užica, bili su u Zucama još za vreme bežanije (1813. godine), Jovanjdan.
-Jovanovići su iz Barajeva, došli pre bežanije (1813. g), Nikoljdan.
-Nešići iz “niševačko”, došli pre bežanije (Neša Bugarin), Nikoljdan.
-Vukašinovići su iz Guberevca, Aranđelovdan.
-Sakuljani ili Ivanovići su iz Sakulje (smederevski okrug), Aranđelovdan.
-Vladisavljevići su iz Bosne, Nikoljdan.
-Kuzmanovići su iz Vrčina, Nikoljdan.
-Milosavljevići su došli iz Goračića pre 60 godina, Nikoljdan.
-Stevanovići su iz Goračića, doselili se pre 50 godina, Nikoljdan.
-Matići su iz Bosne, došli pre 40-50 godina, Nikoljdan.
-Đurići su došli iz Bosne pre 40 godina, Alimpijevdan.
-Kara-Klajići su došli iz Šarenika pre 40 godina, Nikoljdan.
-Neškovići su došli iz Valjevske nahije pre 40 godina, Aranđelovdan.
-Mihajlovići su od Ivanjice, došli pre 30-40 godina, Lazarevdan.
-Ignjatovići su iz sela Kapeljevca, došli pre 30 godina, otac bio dunđer, Nikljdan.
-Stojanovići su se doselili za vreme drugog rata 1878. godine, Nikoljdan.
-Stefanovići (po starom Mitrići) su iz Atenice; predak najpre bio u Resniku pa odatle prešao u Zuce, Aranđelovdan.
-Kolarevići po starom, sada Mihajlovići su došli iz Ripnja pre 50 godina a starinom su iz Koprivnice kod Niša, Nikoljdan.
-Nikolići su došli iz Krčimira pre 40 godina, ded bio kolar u selu, Sv. Petka.
-Obradovići su iz Senja u Dalmaciji, došli pre 40 godina, Jovanjdan.
-Škorić Nikola je vojni begunac (iz otočke regimente), došao pre 20 godina, Nikoljdan.
-Stanić Petar je iz Čegrovca, srez lužnički, doselio se pre 20 godina, mehandžija u selu, ne kaže se koju slavu slavi.
-Milunovići su iz Dubice kod Senja, Aranđelovdan.
-Savići su došli pre 20 godina iz Brusnice kod Gornjeg Milanovca, Tomindan.
-Bodanović Stojadin je došao iz Velikog Bonjinca blizu Vlasotinaca kao zanatlija, Sv. Petka.
-Trajković Veljko je od Bitolja, bio kamenorezac, Alimpijevdan.
-Kitanovići su od Bitolja, Vavedenje,
-Vučkovići su iz Resnika, Đurđic.
-Markovići su iz Ripnja od Čarapića, Đurđic.
-Golubovići cu iz Crvene Jabuke u Pirotskom okrugu, došli pre 10 godina, Đurđevdan.
Najnoviji doseljenici iz Makedonije i jugoistočne Srbije, došli kao dečaci sa majstorima, pa se u selu prizetili, kao i svi ostali iz okolnih sela. To su “nagonice”, kako ih ovde zovu.
6. novembar 2013. u 20:41
Milodan
Poreklo stanovništva sela Višnjica, opština Palilula – grad Beograd. Iz knjige „Okolina Beograda“ Riste T. Nikolića – NASELJA SRPSKIH ZEMALJA (knjiga 2) – SRPSKI ETNOGRAFSKI ZBORNIK (knjiga V), Beograd 1903.
Položaj sela.
-Višnjica je na Dunavu sa obe strane puta, koji vodi desnom stranom Dunava. Samo su kuće nekolicine baštovana izvan sela, daleko od sela pola sata hoda.
Dunav svake godine plavi njive i bašte, koje su većinom pored Dunava.
Vode.
-U selu piju vodu sa česama, iz bunara (ima ih oko 10) a neki i sa Dunava. Česmi ima dve, jedna je u sredini sela pored puta, a druga blizu crkve, zovu je Gradac. Obe su zidane za vreme Turaka* i voda je sprovedena olucima. Nikada ne presušuju. Izvan sela postoji izvor Orospi-Ćuprija, zatim Drvarska česma i dr.
*Podigao ih spahija Adži-Lativ ili kako ga je narod krstio „Adži-Lasta“.
Zemlja, šuma i paša.
-Zemlja im je za obrađivanje poglavito u ravnici pored Dunava i oko sela. Šume nemaju. Drva nabavljaju kupovinom sa obližnjih austrijskih ada na Dunavu. Opštinska im se utrina zove:Komarevo, Mali Lipak i Bare. Po Malom Lipaku, koji je lug i po Bari napasaju stoku.
Tip sela.
-Selo je podeljeno u Gornju i Donju Malu, koje su sa obe strane puta, koji se pruža desnom stranom Dunoava. Taj je put „glavni šor“, duž koga su poređane seoske kuće.
Od mehana, koje su gotovo na sredini sela i blizu starog groblja, niz Dunav je Donja, a uz Dunav Gornja Mala. Obe se pri krajevima račvaju, Gornja u dva šora – Gornji i Donji a Donja Mala u sokak za crkvu i sokak za groblje.
Svo selo je „na šor“. Kuće su poređane pored glavnog i sporednih šorova, kao i pored sokaka, koji upravno izlaze na glavni put. Kuće pored glavog puta većinom su blizu jedna druge, udaljene 5 do 10 koaraka, izuzev one, koje imaju dvorove i voćnjake, te one čine da je rastojanje veće. Pri krajevima glavnog šora, odnosno Mala i u sporednim šorovima i sokacima,kuće su više proređene, razdaljene 50 do 70 koraka. To su većinom kuće poznijijih doseljenika.
Samo su kuće nekolicne baštovana izdvojene dalje od sela oko pola sata hoda. Tome su uzrok bašte, koje su van sela. U selu je oko 150 kuća; u Donjoj mali oko 70 a u Gornjoj oko 80 kuća.
Starine u selu.
-U selu postoji Selište oko sadašnje crkve, gde su danas njive. Radeći po tim njivama meštani nalaze cigle i druge ostatke starina. Jedan deo kose koja je prema dašnjoj crkvi, a pruža se ka Dunavu, zove se Gradina. Tu ima zidina i postoji predanje da se taj grad zvao Višnjica* i da je bio grad poznatog u narodnim pesmama Filipa Madžarina. Daleko je od sela oko pola sata hoda. Ispod Gradine do Dunava postoji Madžarsko Groblje. Postoji i drugo staro groblje, do sadašnjeg sela, više mehane, ali je ono srpsko i svakako je bilo groblje današnjeg sela. Na njemu su zaostale dve krstače; na jednoj je urezana 1844. godina. U selu postoji jedan stari most (blizu kuće Ljube Bogdanovića) i za njega se ne zna kada je građen. Drugi je na putu iz Višnjice u Beograd, na Mirijevskom Potoku. Za taj most, koji zovu „Orospi-Ćuprija“ neke vele da ga je podigla prokleta Jerina a neki opet da je ostao još od Rimljana.
*Uz to se priča kako je Višnjica nekada bila znatno mesto, te zbog toga i danas neki za nju kažu da je – Mali Carigrad.
Postanak sela i poreklo stanovništva.
-Priča se daje u selu bilo nekada sedam kuća i potomci onih porodica, koje su u tim kućama živele, smatraju da su najstarije u selu. To su:
-Popovići po starom prezimenu, a sada Jovanovići i Bogdanovići;
-Kuzmanovići, zovu se Maksimovići i Micići;
-Ćirići, od kojih su Lazići, a zovu ih i Kneževi, jer su njihovi preci u selu bili knezovi;
-Kordići;
-Markovići.
Neke su se od tih porodica sada umnožile i ima ih oko 20 kuća, kao, naprimer, Popovića.
I pored toga što se te porodice smatraju za starince u selu, ipak se o njihovom poreklu nešto zna, samo ne tako pouzdano. Starac Ljuba Bogdanović iz porodice Popovića priča, da je u svoh 7 kuća bila jedna porodica i da je ona poreklom iz Grčke. Uz to veli, da im je do skora kumovala jedna Grkinja, koja je do pre 50 godina živela u Beogradu, a ovi u Višnjici. Došli su, vele, bežeći od Turaka i ovde ih voda (Dunav) zaustavila. Pre nego što su došli u Višnjicu bili su u Leštanima. Danas se porodica razrodila, potomci su, vele, dalje od 10 kolena. I slava im nije ista. Popovići slave Aranđelovdan a svi ostali Nikoljdan. Svi oni pravilno govore i kažu da su im i stari tako – „šumadijski“ – govorili a i nošnja im je bila takva.
Za sve ostale zna se da su doseljenici. Prema vremenu kada su došli u Višnjicu, mogu se podeliti u starije „odavnašnje došljake“ i novije doseljenike.
U starje spadaju svi oni, koji su se doselili, pre i za vreme Karađorđa. To su:
-Popovići (Stankovići i Krstići). Njihov predak Rada, deda današnjem čoveku od 60 godina, poreklom su od Vranja. Otuda je pobegao zajedno sa svojom ženom – „baba Tonkom“ – za koju kaže da je znala arnautski. Pobegao je zbog Turaka. Kad je on došao, selo je imalo svoga spahiju, koji je naseljavao selo i delio imanje doseljenicima.
-Živanovići su poreklom od Niša („Nišlije“), Nikoljdan.
-Gajići (Šalavardini) su od Niša, Jovanjdan.
-Marinkovići su, takođe, poreklom od Niša, Aranđelovdan.
Te su tri porodice bile najpre u Banjici pa otuda prešle i Višnjicu.
-Dunđerovići su poreklom iz „Arnautluka“. Predak Stoša Dunđerin pobio neke Arnaute i zbog toga morao pobeći. Ne zna se iz kojeg je mesta, samo se preiča, da je bežeći, udario na Jankovu Klisuru i tek ovde ga zaustavio Dunav. Pričaju, da su ga Arnauti radi osvete čak u ovom selu tražili.
-Švabići (Jovanovići) ssu iz Mosloševa, Jasenički okrug. I njima je spahija dodelio zemlju. Stanko Vranjailija (sin pomenutog Rade) bio je mnogo zemlje zauzeo te mu spahija oduzme nešto zemlje i preda Švabićima, pošto ih je tu naselio. Švabići su bili najpre u Ostružnici, pa otuda prešli u Višnjicu. Švabićima su zvali zato što je njihov ded učio školu „preko“ i tamo naučio govoriti nemački, zbog čega mu nadenu ime Švabo, te otuda Švbići, Nikoljdan.
U novije doseljenike spadaju.
-Kostići su „iz preka“,Đurđic.
-Ristići su od Prilepa; predak im čuvao pre 60 godina seoska goveda, pa se tu oženio i ostao, Nikoljdan.
-Nedeljkovići su takođe „od kaj Prilep“, predak im došao pre 40 godina kao dunđer u selu, oženio se i ostao, Velika Gospojina.
-Joksimovići su „iz preka“, Sv. Petka.
-Jankovići su od Bitolja (Bitoljci), došli pre 30 godina zbog turskog zuluma; najpre čuvali ovce i od toga živeli a potom „okrenuli paorski“, ne kaže se koju slavu slave.
-Trajkovići i Jovanovići su iz Makedonije „Maćedonci“, Grozdan i Risim došli sa porodicama zbog zuluma turskih, ne kaže se koju slavu slave.
-Cvetkovići, predak im poreklom od Prilepa, bio u selu sluga, tu se oženio i ostao, Nikoljdan.
-Manojlovići su poreklom od Pirota; predak im Kosta došao pre 30 godina kao sluga, tu se oženio i ostao, Aranđelovdan.
-Stanisavljevići su iz sela Tibužda, okrug Vranjski, srez Pčinjski. Predak im zbog siromaštva došao u Višnjicu, gde je bio sluga, pa se tu oženio i ostao. Godine 1876. bio dobrovoljac, Aranđelovdan.
-Đorić Đorđe je iz okoline Kumanova, došao u selo kao momak, tu se oženio i ostao, ne kaže se koju slavu slavi.
-Bekovci „Bošnjaci“, došli pre 20 godina iz zapadne Bosne, ne kaže se koju slavu slave.
-Todorovići su poreklom iz Bajine Bašte, ne kaže se koju slavu slave.
-Todorovići drugi su „iz preka“, došli pre 15 godina, Jovanjdan.
-Stajkovići, braća Peja i Mija došli pre 40 godina iz Bugarske, oni su pravi baštovani, ne kaže se koju slavu slave.
Iz Bugarske od Trna i od Trnova i iz jugoistočnih krajeva Srbije vode poreklo ove porodice:
-Stojanović Lamba, došao na kupljeno imanje, Aranđelovdan.
-Popović Ranđel, Aranđelovdan.
-Nikolić Jovanča, Jovanjdan.
-Zlatan i Neša (ne kaže se prezime ni slava) došli pre 40 godina sa porodicama.
-Bugarin Cvetko, Nikoljdan.
-Perišići su „iz preka, mati im iz Pančeva a otac iz jednog sela u okolini Pančeva, Đurđevdan.
-Crnjakovići, po starom prezimenu Petrovići su došli „iz preka“, poreklom Vlasi, slave malu Gospojinu. Njihov ded Petar došao iz Kara-Vlaške sa ženom, čijeg je muža ubio i zbog toga pobegao. Najpre je bio rabadžija kod Turaka na Dorćolu, potom došao u Višnjicu i tu se nastanio. To je bilo, po pričanju, za vreme kneza Miloša. Bio je vredan i radan i jdenom ga je pohvalio i sam knez Miloš. Znao je vlaški, jer je bio pravi Vlah kao i njegovi sinovi Nikola, Tanasije i Mita, ali se Nikola i Tanasije ožene Srpkinjama, te njihovi potomci nisu pravi Vlasi a Mita se oženi Vlahinjom iz Ovče (iz preka) no on nije imao poroda i uskoro umro. Sadašnji potomci Nikole i Tanasija ni po čemu ne liče na Vlahe, niti pak znaju vlaški.
-Nešići su „iz preka“ iz sela Vranjeva. Otac im pre 40-50 godina služio u selu i tu ostao, ne kaže se koju slavu slave.
-Pešić (Nikola) je „iz preka“, Đurđevdan.
-Petrovći su od Pirota, Nikoljdan.
-Rašići su poreklom od Niša. Spadali su u red starih doseljenika, samo su ti pravi Rašići izumrli. Danas prezime Rašića nosi porodica, čije je pravo prezime Anđelković a iz sela Malog Mokrog Luga. Njihovog je pretka Đoku dovela majka kao pastorka, pošto se iz Velikog Mokrog Luga preudala u Rašiće u Višnjici. Po smrti Rašića ostao je sam pastorak, koji sa imanjem i prezime nasledi. Pravi Rašići su slavili Nikoljdan, a ovi Anđelkoviići Đurđic. Sadašnji Rašići slave obe slave. Zovu ih još i Crevarevi.
Za vreme bežanije 1813. godine svi su stanovnici ovog sela, koji su se zatekli u Višnjici, bežali „preko“. Tamo su se zadržali tri godine pa se onda vratili, pošto su ih Turci pozvali da rade svoja imanja. Kada su došli u selo našli su od kuća samo pepeo; očuvane su samo verige, koje su ostale u pepelu na mestu gde je bilo ognjište. Spahija je svakome dopustio da se nastani na istom mestu, gde je ranije živeo. Mnogi su po povratku zahvatili mnogo više imanja, no što su dotle imali. Mnogi su tada ostali u Banatu.