Gradska opština Barajevo:
Arnajevo, Barajevo, Baćevac, Beljina, Boždarevac, Veliki Borak, Vranić, Guncati, Lisović, Manić, Meljak, Rožanci i Šiljakovac.
Gradska opština Voždovac:
Banjica, Beli Potok, Jajinci, Kumodraž, Rakovica, Zuce, Pinosava i Ripanj, Bošnjaci i Brđani.
Gradska opština Vračar:
Gradska opština Grocka:
Begaljica, Boleč, Brestovik, Vinča, Vrčin, Grocka, Dražanj, Živkovac, Zaklopača, Kaluđerica, Kamendol, Leštane, Pudarci, Ritopek i Umčari.
Gradska opština Zvezdara:
Mirijevo, Mali Mokri Lug i Veliki Mokri Lug.
Gradska opština Zemun:
Batajnica i Ugrinovci.
Gradska opština Lazarevac:
Arapovac, Barzilovica, Baroševac, Bistrica, Brajkovac, Burovo, Veliki Crljeni, Vrbovno, Vreoci, Dren, Dudovica, Županjac, Zeoke, Junkovac, Kruševica, Lazarevac, Leskovac, Lukavica, Mali Crljeni, Medoševac, Mirosaljci, Petka, Prkosava, Rudovci, Sakulja, Sokolovo, Stepojevac, Strmovo, Stubica, Trbušnica, Cvetovac, Čibutkovica, Šopić i Šušnjar.
Gradska opština Mladenovac:
Amerić, Beluće, Beljevac, Velika Ivanča, Velika Krsna, Vlaška, Granice, Dubona, Jagnjilo, Kovačevac, Koraćica, Mala Vrbica, Markovac, Međulužje, Mladenovac (varoš), Mladenovac (selo), Pružatovac, Rabrovac, Rajkovac, Senaja, Crkvine i Šepšin.
Gradska opština Novi Beograd:
(obuhvata i Bežaniju koja je do 1972. bila samostalno naselje).
Gradska opština Obrenovac:
Baljevac, Barič, Belo Polje, Brgulice, Brović, Veliko Polje, Vukićevica, Grabovac, Draževac, Dren, Zabrežje, Zvečka, Jasenak, Konatice, Krtinska, Ljubinić, Mala Moštanica, Mislođin, Obrenovac, Orašac, Piroman, Poljane, Ratari, Rvati, Skela, Stubline, Trstenica, Urovci i Ušće.
Gradska opština Palilula:
Krnjača, Višnjica, Borča, Veliko Selo, Dunavac, Karaburma, Kovilovo, Ovča, Padinska Skela (obuhvata i naselja Besni Fok, Crvenka, Glogonjski Rit, Jabučki Rit, Preliv, Tovilište, Vrbovski i Slanci.
Gradska opština Rakovica:
Kneževac (pripojeno Kijevo), Rakovica i Resnik.
Gradska opština Savski Venac:
Gradska opština Sopot:
Babe, Guberevac, Drlupa, Dučina, Đurinci, Mala Ivanča, Mali Požarevac, Nemenikuće, Parcani, Popović, Ralja, Grkovo, Rogača, Ropočevo, Sibnica, Slatina, Sopot i Stojnik.
Gradska opština Stari Grad:
Gradska opština Surčin:
Bečmen, Boljevci, Dobanovci, Jakovo, Petrovčić, Progar i Surčin.
Gradska opština Čukarica:
Žarkovo, Železnik, Velika Moštanica, Ostružnica, Pećani, Rucka, Rušanj, Sremčica i Umka.
19. novembar 2013. u 18:41
Milodan
Poreeklo stanovništva naselja Rakovica, Gradska opština Rakovica – Grad Beograd. Iz knjige „Okolina Beograda“ Riste T. Nikolića – NASELJA SRPSKIH ZEMALJA (knjiga 2) – SRPSKI ETNOGRAFSKI ZBORNIK (knjiga V), Beograd 1903.
Položaj naselja.
-Naselje je u izvorištu i po stranama doline Rakovičkog Potoka.
Tip naselja.
-Rakovica je podeljena na dva kraja; Brđane i Donju Malu. Donja Mala je veća od Brđana. U Rakovici ima oko 40 kuća.
Ime naselja.
-Postoji predanje, da je naselje Rakovica nazvano po mestu, koje je dobilo ime po tome „što je je imalo raka (rakova) u potoku, koji kroz njega ide“.
Starine.
-U Rakovici postoji staro Selište blizu groblja, za koje vele da je latinsko.
Postanak naselja i poreklo stanovništva.
-Današnje selo-naselje Rakovica spada u red novijih naselja sela u okolini Beograda. Priča se da su prvi doseljenici sadašnjeg sela bili najpre u Topčideru, pa se zbog Turaka uklonili i nastanili u današnjoj Rakovici, gde je u ono vrreme bila šuma.
-Jankovići su najstarija porodica u Rakovici, koja je izumrla a ne zna se odakle su doseljeni.
Za sve današnje porodice se zna da su doseljene i to:
-Tačići su došli iz novooslobođenih krajeva, došao otac današnjem starcu od 80 godina (pre 1813. godine), Nikoljdan.
-Zdravkovići su iz Krčimira, Vlasotinački srez, gde su ubili Turčina i ovamo od osvete pobegli. Čoveku od 60 godina došao otac Zdravko sa pet sinova; Nikolom, Stevanom, Krstom, Lazarom i Jovanom, Nikoljdan.
-Mijailovići su iz „Turske“, Selište je bilo njihovo, Aranđelovdan.
-Stojanovići su od Pirota, došli pre bežanije 1813. godine, Nikoljdan.
-Živkovići su od Niša („Niševljani“), Nikoljdan.
-Stankovići su iz sela Sredoreka blizu Prilepa, odakle im se doselio predak Todor pre 90 godina, Nikoljdan.
-Petrović, predak Avram je došao iz Vojvodine pre 50 godina***.
-Janković, predak Marjan došao pre 50 godina iz Bugarske, Nikoljdan.
-Milošević Đoka se doselio iz Sremskih Karlovaca kao vojni begunac, Sv. Vrači.
-Jelić Sima je iz Bosne („Bošnjak“), doselio se pre 30 godina, slave Verižice (posle Savindana).
-Ajzenkamer Karlo je Čeh, doselio se pre 30 godina iz Češke, kolar je i zemljoradnik, još ne slavi.
-Filipović je mehandžija, došao iz Pinosave***.
-Radovanović Andreja se doselio iz Mokrog Luga (ne kaže se kojeg) pre 20 godina, Sv. Petka.
*** ne kaže se koju slavu slae.
19. novembar 2013. u 19:47
Milodan
Poreklo stanovništva naselja Kneževac, Gradska opština Rakovica – Grad Beograd. Iz knjige „Okolina Beograda“ Riste T. Nikolića – NASELJA SRPSKIH ZEMALJA (knjiga 2) – SRPSKI ETNOGRAFSKI ZBORNIK (knjiga V), Beograd 1903.
Položaj naselja.
-Ovo selo je sa leve strane Topčiderske Reka, a u daljem delu doline Kneževačkog Potoka. Kuće su sa desne strane Potoka na zaravnjenoj strani Kamencu. Jedan deo sela – Mali Kneževac – je izdvojen, na zaravni, ispod koje nastaje dolina Kneževačkog Potoka.
Tip sela
-Selo je razređenog tipa bez obzira što su u pojedinim delovima sela kuće zbijene.
Ime selu.
-Priča se, da je selo Kneževac dobilo ime po nekom knezu, koji je bio u ovom selu.
Starine u selu.
-Na mestu Muminovcu ispod Krečana, priča se, da je bilo madžarsko selo Muminovac. Tu, kao i u Ćupričinom Potoku, prvi osnivaoci današnjeg sela zatekli „madžarske“ kuće. Danas se na tim mestima iskopavaju cigle, komadi testija, lonaca, a u Ćupričinom Potoku nađen je žrvanj, kojim se mlela so. Tragova starih grobalja ima na nekoliko mesta; u Velikoj Mandri, Maloj Mandri i dr. Tu su bili srpski grobovi iz doba, kako vele, kd je čuma bila; gde je ko umro od čume to je bio i sahranjen. I Bogić V. A. pominje, kako su na brdu Velikoj Mandri, gde su cerove šume „oko 100 dana oranja“, za vreme Karađorđa imali Srbi zbeg sa stokom i kako tu ima neko groblje, gde su sahranjivani ljudi, koji su umirali od kuge „prije 50 godina“.
Postanak sela i poreklo stanovništva.
Ovo selo svakako nije postalo ranije od druge polovine 18. veka.
-Krezići*, po starom Pavlovići su najstarija porodica u Kneževcu. Njihov predak Živko** prvi je udario kolac u ovom selu. Poreklom je bio iz današnje severozapadne Stare Srbije („iz Arnautske“). Kada je došao, bila je svuda šuma. Naišli su samo na zaostale madžarske kuće na mestu Muminovcu i u Ćupričinom Potoku. Tada je ovo selo bilo jedan spahiluk, kao Žarkovo, Rušanj i druga sela; svojine jednog „age“ – spahije. Jovanjdan.
*O postanku prezimena Krezići, priča se ovo: Jedan od njihovih predaka bio je momak u Žarkovu i tamo se na prelu zagleda u devojku Anđeliju, koju htede uzeti za ženu. Ova je pristala da se uda za njega ali tek onda ako ode na Torlak i otuda donese dva zuba od ljudi, koji su tamo bili obešeni. Ovaj to učini i pri povratku, priča se, da su njemu kod Careve Ćuprije ispala dva zuba, koja je takođe doneo u selo. Otuda je, vele, ostalo Kreza po čemu su njegovi potomci nazvani Krezići.
**Živko je deda čoveku od 69 godina Mihailu Kreziću.
-Lukići*, Jovanjdan.
-Vujičići*, Lazarevdan.
-Popovići*, Đurđevdan.
*Za njih se ne zna odakle su doseljeni. Za Vujačiće i Lukiće misli se da su, kao i Krezići, iz severozapadne Stare Srbije. Jamačno se na te porodice odnosi ono, što je Bogić V. A. Zabeležio da je selo Kneževac „postalo u poznije vreme… a ljude su u njega došli iz Arnautluka, Bosne i Dragačeva“.
-Bugarčići su stari doseljenici iz Kumodraža, Nikoljdan.
Ostale porodice su se doselile pose njih i poglavito su noviji doseljenici:
-Klašnjići su iz „Hrvatske“, iz Like, Đurđevdan.
-Damnjanovići su „iz preka“ (iz sela Crnje), Jovanjdan.
-Jovanovići (Petar) su iz Bosne, Nikoljdan.
-Zarići su iz Zemuna, Nikoljdan.
-Ćuvić (Ilija) je od Slunja u Hrvatskoj, Đurđevdan.
-Popović (Aleksa) je iz Kikinde, Sv. Vasilije.
-Latinović (Arsa) je iz Banata***.
-Vukelići su iz Bosne, Simeundan.
-Dušmanović (Mile) je iz Bosne, Đurđevdan.
-Zavišići su iz Kikinde, Đurđevdan.
-Ristanovići su iz Bosne, Đurđevdan.
-Forkapić Milan je iz Ogulina u Hrvatskoj, Đurđevdan.
-Gajić Milan je iz Donje Badanje, Podrinski okrug, Đurđevdan.
-Marković Paja je iz Bosne, Nikoljdan.
-Simići su iz Pinosave, Jovanjdan.
-Gajić Dimitrije je iz Bosne***.
-Jovanović Mladen je iz Kikinde, Savindan.
-Milanović Matija je iz Bosne, Đurđevdan.
-Nikolić Stevan je „iz preka“, Jovanjdan.
I govor i nošnja kod stanovnika Kneževca su isti. Samo se „Rvatima“ se zapažaju u govoru neke razlike. Na primer umesto „posle“ upotrebljavaju reč „potlje“, na prime: „potlje, druže moj“ i dr.
Ovo selo kao da nije od početka na današnjem mestu. Bogić V. A. zabeležio je, kako je na mestu Kijevu u ataru sela Kneževac, gde je ziratna zemlja za 200 dana, bilo je najpre „selo sa 12 kuća, kada su se današnji Kneževčani doselili, pa se docnije premjestilo na sadašnje mjesto”.
*** ne kaže se koju slavu slave.
20. novembar 2013. u 20:10
Milodan
Porklo stanovništva sela Jajinci (po knjizi Jajince), Gradska opština Voždovac – Grad Beograd. Iz knjige „Okolina Beograda“ Riste T. Nikolića – NASELJA SRPSKIH ZEMALJA (knjiga 2) – SRPSKI ETNOGRAFSKI ZBORNIK (knjiga V), Beograd 1903.
Položaj sela.
-Ovo selo ja na izvorištu Banjičkog Potoka, a po stranama dolina.
Vode.
-Vodu stanovnici piju iz bunara i sa izvora, od kojih su poznati: Milutinov Kladenac, Elezovac i dr. Postoji i izvor Lekovita Voda.
Zemlja i paša.
-Zemlje za obrađivanje stanovnici imaju ma mestima zvanim: Hanište (njive i livade), Krušar, Kalji Potok, Elezovac, Orašje, Vračar, Torlak Ogorela Meh..a i dr.
Bašte su („kupusare“) pored same reke. Paše (utrine) imaju na Elezocu i po Torlaku.
Tip sela.
-Selo je podeljeno na Gornju i Donju Malu. Ima oko 55 kuća.
Ime selu.
-Postoji predanje, da je ovo selo dobilo ime od Turaka Jajića, koji su tu imali zemlju, a jamačno i čifluk, koji je postojao umesto poznijeg sela.
Postanak sela i poreklo stanovništva.
I ovo selo je poznijeg postanka. Naseljeno je po pričanju onda, kada je knez Miloš raselio selo u Topčideru više konaka.
-Hajdukovići i Stojkovići, predak Stojko je iz Topčidera prvi došao u današnje Jajince. Stojko je bio 12 godina hajduk, a starina mu je iz Stare Srbije. On se nastanio u današnjoj Donjoj Mali, koja je starija od Gornje. Njegovi potomci su Hajdukovići i Stojkovići, slave Lazarevdan.
-Miljkovići po starom prezimenu Milutinovići, Milenkovići, Markovići i Milosavljevići su takođe prešli iz Topčidera u Jajince, a starinom su od Prokuplja, Aranđelovdan.
-Krunčići po starom Milosavljevići a sada i Nikolići i Stojanovići su poreklom iz Medoševca – Niški okrug, odakle je došao deda sadašnjem čoveku od 60 godina, Nikoljdan.
-Spasojevići su iz „Rvatske“, njihove pretke su zvali „Rvati“, Mratindan.
Za ovima po starini dolaze:
-Petkovići su iz Koprivnice, Srez zaplanjski, Nikoljdan.
-Nikolići su od Niša odakle su im dopšli dedovi, Nikoljdan.
-Stankovići, predak Toma došao iz Ripnja pre 60-70 godina, Aranđelovdan.
-Miloradović je mehandžija, poreklom iz Žagubice a starinom iz Suvodola kod Tetova, Nikoljdan.
-Petrovići, rodonačelnik Milenko došao iz Kruševca pre 50 godina, Tomindan.
-Živkovići ili Jovanovići su iz Vražogrnaca kod Zaječara odakle im je došao otac, Aranđelovdan.
-Stojanovići, Toma došao od Niša („niševačko“), Nikoljdan.
-Stevanovići na znaju za svoje poreklo, deda im bio dunđer, Đurđic.
-Stojanović Ilija je od Prćilovice (došao mu otac). Aranđelovdan.
-Lazići, predak Panta je došao iz Bosne pre 50 godina, Aranđelovdan.
-Čučurović Jovan je došao iz Prilepa pre 30 godina, Mitrovdan.
-Todorović Stevan se doselio iz Bosne, Nikoljdan.
-Jovanović Đorđe je iz Vranja, služio u selu, pa se udomio, Nikoljdan.
Postoji predanje da je nekada Jajince zahvatila čuma, zbog čega su svi stanovnici napustili svoje kuće i pobegli na Avalu. Od straha se nisu smeli vratiti sve dok dva brata blizanca nisu sa dva vola bliznaka poorali uokolo celo selo.
21. novembar 2013. u 20:52
Milodan
Poreklo stanovništva sela Mali Mokri Lug, Gradska opština Zvezdara – Grad Beograd. Iz knjige „Okolina Beograda“ Riste T. Nikolića – NASELJA SRPSKIH ZEMALJA (knjiga 2) – SRPSKI ETNOGRAFSKI ZBORNIK (knjiga V), Beograd 1903.
Položaj sela.
-Ovo naselje je u izvorištu Mokroluškog Potoka. Gornja Mala je oko Ekmekluka i Liškove Mehane, a Donja je niže i manja je od Gornje.
Vode.
U selu se pije bunarska voda. Gotovo svaka kuća ima bunar. U sredini sela postoji jaka česma. U ataru sela ima više izvora i dve jake česme; Ekmekluk i Pašina Česma*.
*Nazvana po tome što je tu nekada poginuo neki paša.
Tip sela.
-Selo je podeljeno na Gornju i Donju Malu. Kuće su u Donjoj mali zbijenije no u Gornjoj. U malama se javljaju grupe kuća udaljene jedna od druge od 100 do 200 metara. Neke su grupe zbijenije, neke rasturenije, te je rastojanje između kuća u tim grupama različito. U selu ima oko 130 kuća, najveća zadruga je zadruga Stošića sa 23 duše. Ostale zadruge su manje.
Ime selu.
-Današnja sela Mali Mokri Lug i Veliki Mokri Lug najpre su se zvali Mokri Lugovi i tada su im kuće bile u Selištu. Na tom mestu su bili lugovi, te otuda ime Lug. Za vreme vojevanja Karađorđeva sa Turcima nastane se stanovnici na današnjim mestima i od tada se jedan nazove Valiki a drugi Mali Mokri Lug*.
*To potvrđuje i Bogić V. A.
Starine u selu.
-I danas se poznaje trag staroga Carigradskog Druma, koji nije išao današnjim pravcem pored Ašikove Mehane, već je obilazio s druge strane Ekmekluka i izlazio na današnji drum odmah iznad Ašikove Mehane.
Postanak sela i poreklo stanovništva.
-Današnje selo Mali Mokri Lug je postalo za vreme Prvoga ustanka, a do tada je postojao kao Mokri Lug, gde je danas Selište.
Najstariji doseljenici su u ovom selu:
-Stošići su iz Žitorađe kod Prokuplja, slave Aranđelovdan.
-Držaljinci i Bakalovići su takođe iz Žitorađe, Nikoljdan.
-Terviski su ovde doseljeni pre Karađorđevog ustanka ali se ne zna odakle, Nikoljdan.
-Kocići su od Prokuplja, Lučindan.
-Jorgaćevići su od Prokuplja, Nikoljdan.
-Momirovići su isto od Prokuplja***.
** Liškova i Ašikova Mehana su različite mehane, barem prema knjizi.
*** ne kaže se koju slavu slave.
21. novembar 2013. u 21:15
Milodan
Poreklo stanovništva Veliki Mokri Lug, Gradska opština Zvezdara – Grad Beograd. Iz knjige „Okolina Beograda“ Riste T. Nikolića – NASELJA SRPSKIH ZEMALJA (knjiga 2) – SRPSKI ETNOGRAFSKI ZBORNIK (knjiga V), Beograd 1903.
Položaj sela.
-Ovo selo je po stranama Mokroluškog Potoka.
Ime selu.
-Pričaju neki, da se ranije zvalo Novo Selo.
Starine u selu.
-Blizu sela sa obe strane Mokroluškog Potoka postoji Selište, gde su na početku postojala današnja sela Veliki i Mali Mokri Lug. Na tom se Selištu i danas nalaze tragovi naselja, kao i čunkovi od starog beogradskog vodovoda. Selo, koje je tu postojalo do 1813. godine, bilo je vrlo veliko i po pričanju nekih imalo je oko 300 kuća. Odatle su se stanovnici premestili na danšnje lokacije za vreme Karađorđa, a po pričanju nekih posle bežanije, tj. kada su se nakon nekog vremena vratili iz bekstva. Neki su onda prešli u obližnja sela, Višnjicu, Banjicu i dr*
*O tome je Bogić V. A. zabeležio ovo: „Bile su im od ranije kuće u mestu Selištu, pa kada su bili pobjegli uz Kara-Đorđija i namjestili se na sadašnja mjestima, ovde su prozvali jedan Veliki a drugi Mali…“
Zemljište, na kome su danas Veliki i Mali Mokri Lug, dotle je bilo pod šumom.
Postanak sela i poreklo stanovništva.
-Ovo selo je novijeg postanka, kao i Mali Mokri Lug. Oba su u početku postojala kao Mokri Lugovi, pa se potom izdvojili Veliki i Mali Mokri Lug.
U Velikom Mokrom Lugu najstariji su:
-Ljubisavljevići su iz Toponice, Aranđelovdan.
-Ćevalovići, Marinkovići i Grkovići su od Prokuplja iz sela Žitorađe, Aranđelovdan.
Docnije su se doselili:
-Savčići su iz Međurova (Niški okrug), Nikoljdan.
-Bogdanovići su od Bitolja, predak ime se prizetio u selu***.
*** ne kaže se koju slavu slave.
22. novembar 2013. u 20:30
Milodan
Poreklo stanovništva sela Velika Moštanica, Gradska opština Čukarica – Grad Beograd. Iz knjige „Okolina Beograda“ Riste T. Nikolića – NASELJA SRPSKIH ZEMALJA (knjiga 2) – SRPSKI ETNOGRAFSKI ZBORNIK (knjiga V), Beograd 1903.
Položaj sela.
-Selo se nalazi na plećatoj kosi, koja je sa leve strane Doljanskog Potoka. Kuće su po površini i blagim stranama kose, neke su i po samoj ravni doline.
Vode.
-Vode stanovnici piju većinom iz bunara, kojih u selu ima dosta a i sa izvora. U selu je poznat izvor Radičevac (česma), gde je voda nekada isturala borove šišarke, a van sela su ovi znatniji izvori: Veliko i Malo Vrelo, Bukvić, Veliki Bunar, Vitkovica, Točak, Ajdukovac i dr.
Zemlja, paša i šuma.
-Zemlje za obrađivanje stanovnici imaju oko kuća na mestima zvanim: Gnjivana, Vitkovica, Polje, Selište, Zabrđe, Korenac, Gomilice, Orov Potok, Trska, Bare, Božina i dr.
Paše i šume ima na mestima zvanim: Gorica, Strane, Pavlov Lug i dr. Šuma je sva od lisnatog drveća; granice, cer i dr.
Tip sela.
-Ovo selo je razbijenog šumadijskog tipa, a u pojedinim delovima ima izgled sela razbijenog starovlaškog tipa. Podeljeno je u četiri male: Jaretnjak, Vitkovica, Brdo i Potočani. Oko kuća su prostrani voćnjaci, koji su sa ostalim imanjem (njive i dr.) ograđeni poglavito vrljikama i čine da su kuće udaljene jedna od druge, te je i selo razbijeno. U selu ima oko 227 kuća, a pre bežanije 1813. godine priča se, da ih je bilo oko 17 kuća. Ima i nekoliko zadruga u ovome selu; Blagojevića sa 28 duša (4 brata sa porodicama od kojih je najstariji starešina zadruge), Mitrova od 22 duše, jedna od 26 duša i dr.
Ime selu.
-Priča se da je ovo selo nazvano po nekom spahiji, koji se zvao Moštanica, kao onaj u Sremčici Loznica. Kraj Jaretnjak nazvan je po jarićima, koje su tu stanovnici čuvali.
Starine u selu.
-U ataru ovog sela na dva mesta postoje madžarska groblja, gde je ranije bilo kamenje, a danas nema nikakvih tragova od nekadašnjeg groblja. Ispod današnjeg seosko groblja ima i danas krstača i grobova starog seosko groblja. U dolini Doljanskog Potoka postoji mesto, zvano Prnjavor, gde je, po pričanju, nekada bila varoš u vreme Mađara. Danas tu stanovnici iskopavaju četvrtaste cigle i dr. Na mestu Aništu nađen je mrtvački sanduk od olova. U ataru ovoga sela, idući ka Meljaku, pola sata hoda daleko od mehane postoji Selište. Tu se danas nalaze kremena, komadi od lonaca, sitne parice i dr. Priča se da je tu bio ranije zbeg, a ranije i stalno naselje.
Postanaka sela i poreklo stanovništva.
-Vasilijići, priča se da je ova porodica jedna od najstarijih u selu, koji su izumrli.
Od današnjih porodica stare su i davne doseljene:
-Jeremijići, Nikoljdan.
-Markelići i Janićijevići, Nikoljdan.
-Radosavljevići, Đurđic.
-Šarčevići, Đurđic.
-Ristići, Mala Gospojina.
-Stanoševići, kojih ima i na Umci, Nikoljdan.
-Stevanovići, Nikoljdan.
-Živkovići, Nikoljdan.
-Joksimovići, Đurđic.
-Mitrovići, Aranđelovdan.
-Ostojići, Stevanjdan.
-Radovanovići, Aranđelovdan.
-Simići, Đurđic.
-Petrovići, Jovanjdan.
-Stevanovići, Nikoljdan.
Za ostale porodice se zna odakle su doseljene:
-Marinkovići (Čolići, Bogićevići, Tabakovići i Pakići) su iz Rudničke nahije, Nikoljdan.
-Blagojevići, po starom Stanojevići od kojih su Jakovljevići i Vlajkovići su iz Gruže, odakle su im doseljeni pradedovi, Jovanjdan.
-Kuzmanovići, su, po pričanju, pripadnici prethodnih familija, koji isto slave Jovanjdan.
-Lukići su od Užica (Era Milutin), ovde om došli dedovi, Lučindan.
-Maksimovići i Đurđevići su iz Maslaševa – Kragujevački okrug, Nikoljdan.
-Milovanovići, predak služio u selu pa tu i zasnovao porodicu, Mitrovdan.
-Jovanovići, predak im, zvani „došljak“, nije znao odakle se doselio, Aranđelovdan.
-Đurđevići, mati im bila „Rvatuša“, Đurđevdan.
-Milojevići su davno došli iz Vranja, Nikoljdan.
-Stevanovići – „Bugari“ su od Vranja, predak im Stevan služio u selu kod Ristića, koji ga i oženili, Mitrovdan.
-Mijatovići – „Arnautini“ su od Prištine, predak im došao ženi u kuću, Đurđic.
-Milutinovići su iz Saranova – Lepenički srez, Đurđic.
-Đurđevići drugi su iz Baćevca, Đurđic.
-Boškovići su iz Like, Nikoljdan.
-Arsenovići su „iz preka“, predak im služio kod Šarčevića***.
-Subotići su iz Bosne, Nikoljdan.
-Markovići su iz Bosne, Jovanjdan.
-Jovanovići, rodonačelnik Stevan je iz Krčedina u Sremu, Jovanjdan.
-Markovići su iz Svileuve u Tamnavi, Jovanjdan.
-Petrovići su iz Bosne, Stevanjdan.
-Pavlovići, rodonačelnik Radovan je došao „iz preka“, Nikoljdan.
-Mladenovići su iz novooslobođenih krajeva, Nikoljdan.
-Stanković Jovan – „Cincarin“ je od Ohrida, Aranđelovdan.
-Pavlović Jovan se doselio među poslednjima, Pantelijevdan.
-Žigić Petar i Rakić – „Rvati“, došli zajedno iz Kule i Lici, Nikoljdan.
-Milosavljevići su došli iz Like pre 25 godina, Nikoljdan.
-Jankovići su došli iz Bosne pre 20 godina, Nikoljdan.
Mehandžije po zanimanju su od Kruševa.
*** ne kaže se koju slavu slave.
23. novembar 2013. u 20:43
Milodan
Poreklo stanovništva sela Pećani, Gradska opština Čukarica – Grad Beograd. Iz knjige „Okolina Beograda“ Riste T. Nikolića – NASELJA SRPSKIH ZEMALJA (knjiga 2) – SRPSKI ETNOGRAFSKI ZBORNIK (knjiga V), Beograd 1903.
Položaj sela.
-Ovo selo je na kosi Stajkovačkog Potoka i potoka Sibovika. Kuće su sa obe strane puta, koji kosom vodi.
Tip sela.
-Selo je razbijenog šumadiskog tipa. Nije podeljeno na krajeve. U selu ima oko 35-40 kuća.
Ime selu.
-Selo je dobilo ime Pećani jamačno po pećini na desnojj strani Stajkovačkog Potoka, gde je pored nje i još jedna zatrpana.
Postanak sela i poreklo stanovništva.
-Pre današnjeg sela Pećani postojalo je selo istog imena još za vreme Karađorđa. U ondašnjem selu bila je skupština 1. maja 1805. godine. U njemu su tada živeli doseljenici iz Levča, Gruže i dr. Njih zbog krađe optuže stanovnici okolnih sela Karađorđu, koji ih zbog toga raseli. Onda su, vele, iz Pećana u Umku došli preci današnjih porodica Radivojevića, Milisavljevića i Alimpića. Izgleda da Karađorđe nije sve stanovnike Pećana raselio, jer i danas u Pećanima ima starih porodica, koje su doseljene u početku 19. veka. Posle je knez Miloš ponovo naselio Pećane*, jamačno zbog toga što u tom selu nije bilo dovoljno stanovnika. Svakako nisu bili nastanjeni tako da su obrazovali selo, već su možda bili po zbegovima pa ih je Miloš pribrao i druge naselio. U to vreme sve je zemljište bilo pod gustom šumom. Na svima današnjim potocima, čije su strane bile šumovite, bilo je mlinova, jer je voda bila veća, što se i danas poznaje..
*Priča se da je neki Nikolajević iz Beograda imao imanje u Pećanima, pa kako je tamo bio usamljen, zahtevao je od kneza Miloša da naseli Pećane, što je ovaj i učinio. Možda je to Nikolajević, koga knez Miloše pominje na jednom mestu „moega aziadera Nikolaevića“. To je Nikolajevićevo imanje, posle njegove smrti podeljeno tamošnjim seljacima. To se vidi iz jednog dopisa od 3. aprila 1822. godine od Đorđa Čarapića, koji, pored ostalog, knezu Milošu piše i ovo: „Žalim vama za onu u Pećanima kako su je zatvorili Esenas..“.
Najstarije porodice danas u selu poreklom su Ličani, koji su u Pećanima, vele, od pre 100 godina. Pre nego što su se nastanili ovde bili su u Koraćici. To su:
-Ilići, Gigići, i Avramovići su jedna porodica, Nikoljdan.
-Gajići, Miholjdan.
Kada su se oni naselili, priča se, da u Pećanima nije bilo nikoga. Poreklom Ličani „Rvati“ su i ove porodice:
-Simići, Sv. Vrači.
-Ćuvići su došli na poziv svoha strica, koji se ranije naselio u Pećane*, Đurđevdan.
*To je bilo u vreme Rakovičke bune.
-Živkovići su došli pre 80-90 godina, Nikoljdan.
-Rankovići su iz Brestače, Trifundan.
-Milosavljevići, predak Stevan je kao kovač došao iz Gospića, Nikoljdan.
-Pantići i Đurići su iz Hercegovine. Otuda je pošlo nekoliko braće, neki od njih su zaostali u Divcima (Podgorski srez-Valjevski okrug), gde ih zovu Erići, Lučindan.
-Jovanovići je iz Rudoke, Stevan uljez je starinom iz Bosne odakle mu se doselio otac u Rudoku (mislim da se ovde radi o selu Rucka, op. Milodan), Jovanjdan.
-Radoševići su „Bošnjaci“ od Banjaluke, odakle im se doselio otac pre 35 godina***.
-Uroševići su iz Feneka (Srem), došli pre 70 godina, Nikoljdan.
-Mihajlovići i Živanovići „Valjevci“ ili „Valjevčići“ su iz Vrhovina kod Uba odakle su im se doselili dedovi pre oko 80 godina, Jovanjdan.
-Petrovići su „Rudničani“ odakle im se doselio deda, Đurđic.
-Alimpijevići su iz Jakova u Sremu, Stevanjdan.
-Pešići su iz Kobilja-Banat (ja bih rekao Kovilj-Bačka, op. Milodan), Đurđic.
-Protići su iz Tovariša – Banat (opet mislim da je Tovariševo, Bačka), Jovanjdan.
-Mojsilovići su „iz preka“ starinom a ovde ga dovela majka iz Ostružnice pošto se preudala u Pećane, Aranđelovddan.
-Perovići, predak Rista zvani „Arnaut“ je iz Bašinog Sela blizu Velesa, odakle je kao dečko došao u pečalbu pa se ovde udomio, Sv. Petka.
-Babić Marko je iz Baćevca, Đurđic.
-Arsević Vasa je poreklom iz Velesa a ovde je došao iz Stragara, Ilindan.
*** Ne kaže se koju slavu slave.
25. novembar 2013. u 20:41
Milodan
Poreklo stanovništva sela Rucka (po knjizi Rudska), gradska opština Čukarica – Grad Beograd. Iz knjige „Okolina Beograda“ Riste T. Nikolića – NASELJA SRPSKIH ZEMALJA (knjiga 2) – SRPSKI ETNOGRAFSKI ZBORNIK (knjiga V), Beograd 1903.
Položaj sela.
-Selo je na zaravnjenoj kosi između Velikodubočkog i potoka Stepašnica. Kuće su sa obe strane seoskog puta, koji kosom vodi, kao i duž sokaka, koji se od tog puta odvajaju.
Vode.
-Potoci su neznatni, a naročito potok Stepašnica, koji već s proleća presuši. Kuće su daleko od potoka, koji im pri nadolasku ne nanosi nikakve štet. Izvora („živih“) u ovome selu nema. Priča se da ih je bilo, pa su sada zatvoreni*. Vode se većinom koriste sa Save a samo su neki iskopali bunare, koliko za svoju upotrebu.
*Veruje se da su ih Mađari slaninom zatvarali.
Zemlja, paša i šume.
-Atar ovog sela bio je ranije veći nego danas. Prema Umci je dopirao kao i danas do potoka Stepašnica, a dalje prema izvorištu tog potoka do potočića Male Stepašnice, pa do Kapija (sa suprotne strane Visa) i Orova Potoka, zatim (prema Maloj Moštanici) poviše Samara do Klenja, pa na Grobove blizu Save. Onda je Veliko-Dubočka Dolina spadala u atar Rucke a sada pripada Maloj Moštanici, a pola Ruckoj. Zemlje za obrađivanje ima na mestima zvanim: Stepašnica, Vis, Samar, Duboko, Karaula i dr. Šume i paše ima u Veliko-Dubočkoj Dolini. To je svojina celog sela.
Tip sela.
-Rucka je selo razbijenog tipa. Kuće su duž seoskog puta, koji vodi kosom. Put je širok, kuće negde blizu puta a većinom uvučene u dvor. Oko kuća su omanji voćnjaci. U donjem delu sela kuće su mestimično bliže jedna drugoj, a što se više ide uz kosu sve su razređenije, gotovo rasturene kao u selima razbijenog šumadijskog tipa. U selu ima oko 45 kuća.
Ime selu.
-O imenu Rucka (Rudska) ne priča se ništa, a ime Stepašnica, kako se danas zove potočić i doline između Rucke i Umke, vele, da je postalo po nekom Stepanu, koji je vladao Beogradom.
Starine u selu.
-Na mestu Karauli postojalo je Madžarsko groblje, od kojeg danas nema nikakvih tragova; sav je kamen taznet, naročito kada je zidana obližnja crkva. Na tom mestu su danas njive.
Ispod brda Samare pri oranju nailazi se na verige, sadžake, sekirice, cigle i dr. Nailazili su i na žrvnjeve za mlevenje žita. Sve to kao da opominje poglavitro na nekadašnje zbegove.
Po šumi se poznaju skladovi nekadašnjih njiva, gde je docnije narasla šuma.
U donjem delu doline potoka Stepašnice postoji staro selo, gde je u početku bilo današnje selo Rucka (Rudska). Onda je samo oko toga sela bilo malo zemlje za obrađivanje a sva ostala zemlja je bila pod šumom. Odatle su se stanovnici pre 50 godina, zbog boleština, premestili na mesto današnjeg sela*.
*Prvi se premestio iz starog sela Petar Alimpić.
Postanak sela i poreklo stanovništva.
-Današnje selo Rucka (Rudska) postalo je za vreme vlade kneza Miloša. Na velikoj savskoj adi Ciganliji prema Čukarici postojalo je Hrvatsko Selo, čijih je kuća bilo i pored Save (kod Čukarice). Stanovnici tog sela bili su poglavito poreklom Ličani („Rvati“) zbog čega je i selo nazvano „Rvatskim“, a pre no što su se tu nastanili, živeli su, kako neki vele, u Savamali u Beogradu, jer je onda Sava-Mala bila selo, koje pominje Joakim Vujić 1826. godine. Kada je knez Miloš uređivao Savamalu (podigao čaršiju i dr.), preseli na veliku savsku adu kod Čukarice. Tu selo nije ostalo dugo poste toga. Knez Miloš prisvoji adu i stanovnici su se morali odatle odseliti. Doznavši da u blizini Umke ima dosta nezauzete zemlje, knez Miloš naredi, da se stanovnici ade presele u dolinu Stepašnice na mesto koje se danas zove Staro Selo, gde je najpre bilo današnje selo Rucka (Rudska). Tu je bilo onda 10-15 kuća, krvinjara i pletara. Stanovnici, koji su tada živeli u selu i bili doseljeni sa ade su:
-Matešići po starom Vid, poreklom Ličani, Nikoljdan
-Zarić Andreja nije imao potomaka.
-Radović Ilija nije imao potomaka.
-Ilić Đurđe, od koga vodi poreklo Radioica Ilić – Ličani.
-Korica Toma od koga ima potomaka po ženskoj liniji – bio poreklom iz Nemačke.
-Milinkovićoi su potomci od Jove – Ličanina, Đurđevdan.
-Krstić Miloš je bio iz Srema, nema potomaka.
-Radusinović Andrija, poreklom Ličanin od koga danas ima ženskih potomaka.
-Alimpići potiču od Alimpija – poreklom iz Kupinova u Sremu***.
-Markovići su potomci Marka za koga vele da je poreklom iz Balatuna u Semberiji***.
-Brkovići su potmci Ličanina Marka Brkovića, Jovanjdan.
-Cimešići ili Stevanovići su Ličani, zadruga od 20 duša, Đurđevdan.
-Simići (Živko i Mija) od kojih nema potomaka.
-Đurađ Beli, koji nije imao potomaka.
Ostale su se porodice doselile posle ovih, pošto je bilo naseljeno mesto Rucka (Rudska):
-Markovići su od Bijeljine u Bosni, odakle im je došao deda sadašnjem Marku***.
-Markovići su iz Boljevaca u Sremu odakle im se doselio deda, Nikoljdan.
-Vasiljevići su iz jugozapadnih krajeva današnje Srbije (od Čačka ili Užica) odakle im je došao predak pre 50 godina, najpre služio u selu, potom se udomio, Jovanjdan.
-Damnjanovići su iz Kneževca, starinom iz Bosne, Đurđevdan.
-Jovanovići su od Banja Luke u Bosni, odakle je došao predak Đurađ, koji se ovde oženio, Jovanjdan.
-Nikolići su od Užica, predak im Jovan „Era“, Tomindan.
-Tomaševići su iz Šamca u Bosni pored Save, Stevanjdan.
-Antonović Živan je došao ženi u kuću iz Velikog Sela a starinom je iz Krčedina u Sremu, Đurđevdan.
-Radovićć Jovan je iz Bosne, Jovanjdan.
-Simić Mihajlo je iz Rvata kod Obrenovca***.
-Simić Miloš je iz Beodre(?), Sv. Vasilije.
-Pavlović Milan je iz Male Moštanice, Tomindan.
-Vuletić Đoka je iz Boljevaca, došao pre 10-15 godina, Aranđelovdan.
Seoska slava je Spasovdan.
***ne kaže se koju slavu slave.
26. novembar 2013. u 20:36
Milodan
Poreklo stanovništva varošice Umka, Gradska opština Čukarica – Grad Beograd. Iz knjige „Okolina Beograda“ Riste T. Nikolića – NASELJA SRPSKIH ZEMALJA (knjiga 2) – SRPSKI ETNOGRAFSKI ZBORNIK (knjiga V), Beograd 1903.
Položaj naselja.
-Glavni deo Umke je po levoj strani doline potoka Sibovina, a manji (čaršija) bliže Savi nalazi se na širokoj terasi sa obe strane druma, koji duž Save vodi. Nekoliko kuća (3-4) je na desnoj stani doline Stepašnice, a neke su i na strani kose između Stepašnice i Sibovika, okrenoutoj prema Savi.
Vode.
-Stanovnici vodu upotrebljavaju mahom sa Save. Izvora i nema, poznata su samo dva; Mali i Veliki Izvor. U Siboviku postoji jedan bunar.
Zemlja, paša i šuma.
-Zemlje za obrađivanje ima po dolinama potoka Sibovika i Stepašnice, po kosi oba ta potoka, zatim, pored Save i dr. Utrine (paše) ima po Visu, koji je na kosi izmešu Stepašnice i Sibovika. Paša je dobra. Livada ima pored Save po Dućevcu i na drugim mestima. Šume nema u ataru Umke. Stanovnici za upotrebu nabavljaju drva kupovinom i to, uglavnom, u Barajevu.
Tip naselja.
-Veći deo Umke, koji je po levoj strani doline Sibovika ima razbijeni, šumadijski tip, deli se u Donji i Gornji Kraj. Kuće Donjeg kraja su bliže potoku Siboviku a Gornjeg dalje od potoka po strani doline. Oko kuća je prostrana okućnica sa voćnjacima ograđenim vrljikama. Deo Umke bliže Savi jeste čaršija. Tu su, pored kuća, škola, dućani, mehane i dr. Sve su zgrade sa obe strane druma, koji vodi duž Save. Deo sela (3-4 kuće) sa desne strane Stepašnice jeste raselica Umke. Tu su stanovnici odnedavno prešli na svoja imanja. U Umci ima oko 75 kuća.
Ime naselju.
-Priča se da se naselje, koje je ranije postojalo na mestu današnje Umke, zvalo Moravci, a da je Umkom nazvana po Umčici* pord Save, kako se zove ravnica ispod mehane, gde su danas koševi, a pored druma Obrenovac – Beograd koji se pruža duž Save. To je, vele, bilo zbog ovoga. Poginuo je u selu Turčin i stanovnici su morali da plate krvninu. Da bi izbegli plaćanje krvnine promene ime selu nazvavši ga Umkom umesto Moravci. Danas se samo jedno brdašce prema Savi zove Moračko Brdo, po nekadašnjem imenu sela Moravci; tu se danas kopaju Jagići. Ime Umka možda je od okolnih oblih glavičastih uzvišica, koja se često viđaju oko Umke. Jedno od njih se zove Oglavak
*Postoji predanje kako su kod Umčice Mađari prelazili Savu, kada je Dušan ratovao oko Carigrada i pri povratku iz suzbio preko Save. Od tada su, vele, i pomenuti Mađarski Vinogradi.
Starine u naslju,
-Na Umčici pri kopanju nailazi se ne grobove, kosti, crep (sa rimskim natpisma) i dr. Idući ka Pećanima bliže Savi postoji Madžarsko Groblje, na kome danas nema ništa. Na mestu zvanom Kudeljaci postoji Crkvina. Blizu Save njive zovu Madžarski Vinogradi, od kojih danas nema ni traga.
Današnje selo (glavni deo u Siboviku) je na tom mestu od bežanije 1813. godine. Do te godine selo je bilo bliže Savi i drumu, ispod današnjeg mesnog groblja, a na mestu gde je danas selo, bila je gusta šuma (buka). Za vreme bežanije 1813. godine svi su stanovnici pobegli „preko“, ali se pri povratku nisu se hteli, zbog druma, nastaniti na starom mestu te se sklone u dolinu potoka Sibovika, gde su im i danas kuće. Na mestu, gde je u početuku bilo selo i sada znaju gde je čije imanje bilo a poznaju se i ogorelišta i dr.
Postanak naselja i poreklo stanovništva.
Ne zna se kada je današnja Umka prvi put naseljena. U Umci ima starih porodica (starinaca), za čije se poreklo ne zna, kao što su:
-Milutinovići, sada Pantići, njih je, priča se, i kuga „napadala“ a u Umci su od kada je sveta i veka, Lučindan.
-Babići sada Trifunovići, Nikoljdan.
-Žutobradići, Nikoljdan.
-Stanojlovići se računaju da su starinci, priča se da ime starina (staro mesto življenja) iz Velike Moštanice. Bila su, vele, tri brata; Stanoš, Stanojlo i Manojlo. Stanoš ostao u Velikoj Moštanici i od njega su u tom selu Stanoševići, slave kao i ovi na Umci Nikoljdan, Stanojlo ostao na Umci i od njega su Stanojlovići dok je Manojlo otišao u Zabrežje, Nikoljdan.
-Bogdanovići, Alimpijevdan.
Za ostale porodice zna se odakle su doseljene:
-Muzikravići su iz Morave odkuda im je došao, čoveku od 60 godina, praded, kada je u selu bilo samo 10 kuća, Aranđelovdan.
-Jagići*, po starom Mitrovići su iz Baćevaca (Posavski srez), Đurđevdan.
Potomci Jagića su:
-Milovanovići,
-Živkovići,
-Stanimirovići i dr.
*To je prezime postalo po tome što su jednog od njihovih predaka (Mitra), snaje zvale „Aga“; jer je običaj bio, da svoje devere tako zovu. Od tog „Aga“ docnije je nastao „Jaga“, kako su ga deca zvala i otuda prezime Jagić.
-Sremčevići sada Lazarevići su iz Zemuna, Đurđevdan.
-Milosavljevići i Radiovjevići su iz Kurilova, sada Gračac – Čačanski okrug, otkuda su im došli dedovi za vreme Kara-Đorđa. Za njih pričaju da su najpre živeli u Pećanima, pa ih je otuda raselio Karađorđe i onda se oni nasele u Umku, Sv. Petka.
-Roksići su iz Levča, došli za vreme Karađorđa, Vavedenje.
-Alimpići su poreklom „iz preka“ (iz Bežanije i Surčina) gde i sada imaju svoje srodnike a ovde su doseljeni iz Pećana otkuda ih je raselio Karađorđe, Đurđevdan.
-Stojkovići su od Vranja iz sela Moštanice, odakle im je došao predak Stojko kada je Karađorđe postadao na Drini, on je zaostao kao dovodac u Pantiće, Nikoljdan.
-Nikolići (mehandžije) su iz Korče u južnoj Albaniji, Nikoljdan.
-Božići su od Vranja, odkuda je došao Boža pre 70 godina, Nikoljdan.
-Stojadinovići su od Niša, došli pre 70 godina, Nikoljdan.
-Ivanovići ili Crnogorčevići su iz Crne Gore, odakle im je došao ded Lazar, Jovanjdan.
-Soltirović Petar „Šunda“ je poreklom Cincar, mehandžija, Trnova Petka.
-Arsovići su poreklom Cincari, mehandžije, Ilindan.
-Đaković Mladen je iz Kikinde, došao pre 30 godina devojci u kuću, Jovanjdan.
-Pavlović Novak je došao iz Bečeja pre 30 godina, Nikoljdan.
27. novembar 2013. u 20:33
Milodan
Poreklo stanovništva sela Lisović, Gradska opština Barajevo – Grad Beograd. Iz knjige „Okolina Beograda“ Riste T. Nikolića – NASELJA SRPSKIH ZEMALJA (knjiga 2) – SRPSKI ETNOGRAFSKI ZBORNIK (knjiga V), Beograd 1903.
Položaj sela.
-Lisović se prostire po dvama plećastim brdašcima, pobrđima, koja su rastavljena Suhom Rekom. Po njima ima dosta paše, te su tamo sagrađene i mnoge kolibe.
Vode.
-Suha Reka za vreme kiša i topljenja snega plavi samo livade pored nje. U selu ima dosta izvora i bunara, a i dve česme. Izvori, sa kojih se pije voda su: Ivankov, Šojkin, Veliki i Mali Davidov, Ćajin, Vrela, Točkovi, Jazovik, Trskova Bara, Ćorinac, Hajdučica, Jovčevac, Izvorac, Brod, Točak, Poljane i dr.
Zemlja, paša i šuma.
-Zemlje za obrađivanje ima dosta a plodnosti je različite. Nešto je zemlje oko kuća a većina je izvan kuća. Pašnjaka ima nekoliko u selu i van sela. Pola sata hoda od sela ima šume na mestima zvanim: Poljane, Vinogradi, Cerak, Majstorski Rt, Vis, Stepanove Njive, Kamenac, Zelena Bara, Zbeg, Grabovac, Rt, Luke, Ravni Gaj, Jovčevac i dr.
Tip sela.
-Lisović je veoma razbijeno selo, deli se na oe krajeve: Spasovinu, Grabovac, Rt i Sred-Selo
Ime selu.
-O imenu sela Lisovića priča se ovo: Kada su prvi doseljenici došli u ovo selo zatekli su veliku šumu i, kako je bila jesen, beše popadalo silno lišće na zemlju i reknu kako je to „baš lisovito mesto“, te tako, vele, nasta ime „Lisovito Mesto“ a od toga docnije postade ime Lisović. Kraj Spasovna je nazvan po nekom Spasoju, koga je, priča se, tu priliko oranja ujela zmija, te je od tog ujeda umro.
Starine u selu.
-Na mestu Madžariji, priča se, da je tu bilo Madžarsko Groblje. Ima ostataka kaldrme od starog puta, koji je vodio iz Beograda preko Barajeva i dalje na jug. U selu je do nedavno postojao most preko kojeg je prelazio taj put.
Postanak sela i poreklo sanovništva.
I u ovome selu ima nekoliko porodica za čije se poreklo ne zna. To su:
-Milovanovići*** i
-Ristići***.
Za ostale porodice zna se odakle su doseljene:
-Mijailovići, Paunovići, Sretenovići i Minići su iz Šarana – Takovski srez***.
-Tešići su iz Rudničkog okruga***.
-Savići su došli pre 100 godina iz Pištine***.
-Bojanići su iz Brezove, Moravski srez***.
-Nenadovići su iz Garaša***.
Docnije su se doselili:
-Mihajilovići su iz Osata***.
-Baričanovići su iz Bariča (Posavina)***.
-Vasići i Vujanovići su iz Bosne***.
-Jankovići su iz Užičkog okruga***.
-Vukosavljevići su iz Bijelog Polja***.
-Stankovići su iz Ćustendila (Bugarska)***.
-Veličkovići su iz Vrpčeva(?)***.
-Radosavljevići su iz Krajkovca u Toplici***.
-Ivankovići su iz Kačera***.
-Đorđevići su iz Zagrađa – Kačerski srez***.
-Stanisavljevići su iz Beršića – Takovski srez***.
-Kovandžići su iz Rudničkog okruga***.
-Nešići su, takođe, iz Rudničkog okruga***.
-Mijailovići su iz Vrela kod Gornjeg Milanovca***.
-Aleksići su iz Usoraca u Bosni***.
-Bogdanovići su iz Trnave – Rudnički okrug***.
-Stankovići su iz Valjevskog okruga***.
-Jevtići i Tomići su iz Užičkog okruga***.
*** Ne kaže se koju slavu slave.