Gradska opština Barajevo:
Arnajevo, Barajevo, Baćevac, Beljina, Boždarevac, Veliki Borak, Vranić, Guncati, Lisović, Manić, Meljak, Rožanci i Šiljakovac.
Gradska opština Voždovac:
Banjica, Beli Potok, Jajinci, Kumodraž, Rakovica, Zuce, Pinosava i Ripanj, Bošnjaci i Brđani.
Gradska opština Vračar:
Gradska opština Grocka:
Begaljica, Boleč, Brestovik, Vinča, Vrčin, Grocka, Dražanj, Živkovac, Zaklopača, Kaluđerica, Kamendol, Leštane, Pudarci, Ritopek i Umčari.
Gradska opština Zvezdara:
Mirijevo, Mali Mokri Lug i Veliki Mokri Lug.
Gradska opština Zemun:
Batajnica i Ugrinovci.
Gradska opština Lazarevac:
Arapovac, Barzilovica, Baroševac, Bistrica, Brajkovac, Burovo, Veliki Crljeni, Vrbovno, Vreoci, Dren, Dudovica, Županjac, Zeoke, Junkovac, Kruševica, Lazarevac, Leskovac, Lukavica, Mali Crljeni, Medoševac, Mirosaljci, Petka, Prkosava, Rudovci, Sakulja, Sokolovo, Stepojevac, Strmovo, Stubica, Trbušnica, Cvetovac, Čibutkovica, Šopić i Šušnjar.
Gradska opština Mladenovac:
Amerić, Beluće, Beljevac, Velika Ivanča, Velika Krsna, Vlaška, Granice, Dubona, Jagnjilo, Kovačevac, Koraćica, Mala Vrbica, Markovac, Međulužje, Mladenovac (varoš), Mladenovac (selo), Pružatovac, Rabrovac, Rajkovac, Senaja, Crkvine i Šepšin.
Gradska opština Novi Beograd:
(obuhvata i Bežaniju koja je do 1972. bila samostalno naselje).
Gradska opština Obrenovac:
Baljevac, Barič, Belo Polje, Brgulice, Brović, Veliko Polje, Vukićevica, Grabovac, Draževac, Dren, Zabrežje, Zvečka, Jasenak, Konatice, Krtinska, Ljubinić, Mala Moštanica, Mislođin, Obrenovac, Orašac, Piroman, Poljane, Ratari, Rvati, Skela, Stubline, Trstenica, Urovci i Ušće.
Gradska opština Palilula:
Krnjača, Višnjica, Borča, Veliko Selo, Dunavac, Karaburma, Kovilovo, Ovča, Padinska Skela (obuhvata i naselja Besni Fok, Crvenka, Glogonjski Rit, Jabučki Rit, Preliv, Tovilište, Vrbovski i Slanci.
Gradska opština Rakovica:
Kneževac (pripojeno Kijevo), Rakovica i Resnik.
Gradska opština Savski Venac:
Gradska opština Sopot:
Babe, Guberevac, Drlupa, Dučina, Đurinci, Mala Ivanča, Mali Požarevac, Nemenikuće, Parcani, Popović, Ralja, Grkovo, Rogača, Ropočevo, Sibnica, Slatina, Sopot i Stojnik.
Gradska opština Stari Grad:
Gradska opština Surčin:
Bečmen, Boljevci, Dobanovci, Jakovo, Petrovčić, Progar i Surčin.
Gradska opština Čukarica:
Žarkovo, Železnik, Velika Moštanica, Ostružnica, Pećani, Rucka, Rušanj, Sremčica i Umka.
24. septembar 2013. u 20:32
Milodan
Lazarevac i okolna sela, Mirosaljci . Prema knjizi „Šumadijska Kolubara“ Petra Ž. Petrovića, prvo izdanje 1939. godine, drugo izdanje 1949. godine – poslednje izdanje Službeni Glasnik i SANU – Edicija „Koreni“ 2011. godine u sklopu knjige „Šumadija i Šumadijska Kolubara“.
Položaj sela.
-Mirosavljci su sa obe strne Reke (Sibničke), desne Turijine pritoke, a između sela Tuleža, Sibnice, Arapovca, Junkovca i Strmova. Reka deli naselje gotova na dva jednaka dela. Kuće su po kosama i u plitkim dolinama seoskih potoka. Naselje je manje razbijenog tipa i deli se na krajeve: Bunarine do Arapovca, Perlićki Kraj u Gunjevac do Tuleža. Veća gustina kuća je oko glavnijih izvora. Najstariji kraj je Bunarine.
Vode.
-Selo ima dobru izvorsku vodu. Izvori su: Klenovac i Smrdan do Strmova, Slatina u Perlićkom Kraju, Cerovac i Jančić u polju pored Turije, a u selu su Vranovac, Gunjevac, Dragićevac, Raduljevac i česma Radonjinac. Za piće se služe i vodom sa bunara, koji gotovo svi leti presušuju. Kroz selo protiču ovi potoci: Zlatan, koji je na granici prema Tuležu, utiče u Gunjevac; Reka protiče skoro sredinom sela. Ona prima pritoke Slatinu, Dolinu, Mečak i Potok u Selištu. Reka Turija je na granici prema Strmovu i Junkovcu. Svi potoci, pa i Turija, leti presušuju.
Zemlje.
-Njive i livade su na mestima koji se zovu: Brda, Turija, Turija-Rašće, Klenovac, Kapar, Madžarica, Bobija, Gunjevac, Ždralovac, Košanjac, Dragićevac, Reka, Brestovac, Gaj, Lanča, Kajlovica, Krušik, Trebeš, Kaline, Jasik, Jazbine i Duboka. Seoske utrine ima malo u Bučju kod Selišta.
Starine u selu.
-Preko Turije ima stari kameni most, koji je gotovo do polovine zasut peskom i muljem. Na njemu, kazuje se, bila je zabeležena na kamenu godina “1356”, ali je taj broj oštećen*.
*U kosmajsskom selu Beljini ima preko Turije most, koji je, kako to narod kazuje, sličan ovome u Mirosaljcima, ali se u Beljini bolje očuvao.
Staro naselje je bilo u Selištu u Bučju. Tu je i staro groblje, od koga ima još po koja nadgrobna ploča.
Podaci o selu.
-Danas u selu ima dva groblja; jedno je u kraju Gunjevcu, a drugo je u kraju Bunarinama. Litija se nosi u Nedelju po Đurđevdanu a zavetni dan su Mladenci.
Mirosaljci su, kao naselje, uneti u Elšelvicovu kartu, 1818 godine u njemu je bilo 41 kuća, a 1844. godine imalo je 61 kuću sa 491 stanovnika. Danas u ovom selu ima 25 rodova sa 284 kuće.
Poreklo stanovništva.
Pre Karađorđevog ustanka doselilo se sedam rodova:
-Jeremići su izumrli. Oni su bili osnivači sela.
-Mitrovići (Živanovići i Živkovići) su sa Kosova. Slave Nikoljdan. Od Mitrovića su, po svoj prilici, svi stari rodovi koji slave Nikoljdan, pa su se u toku vremena razrodili. To su:
-Stevanovići, Rankovići, Mijatovići, Đorđevići, Mirkovići i Radojevići.
-Lazići, oterao ih aga iz Tuleža, pa došli na zemljište drugog age u Mirosaljcima, Nikoljdan.
-Ivkovići (Filipovići i Jovanovići) su se doselili sa Kosova; danas su se razrodili, Đurđevdan.
Ne znaju za svoju dalju svoju starinu ovi rodovi:
-Nikolići*, Lazarevdan.
*Starac od 80 godina svoga života nije znao da nam saopšti svoju starinu.
-Gajići (Dimitrijevići), Jovanjdan.
-Marići, Lučindan.
U prošlom veku doselilo se osamnaest rodova:
-Despotovići (Petrovići i Markovići) su iz Bioske u Starom Vlahu u kojoj i danas imaju krvne rođake Despotoviće, Krstovdan.
-Radovanovići, Mirkovići, Jankovići, Lazići, Ivanovići i izumrli Radojičići su jedan rod, ovamo se doselili iz Tuleža pre sedam kolena*, Pantelijevdan.
*Predak, koji je učestvovao u osvajanju Beograda 1806. godine udavio se u Topčiderskoj Reci.
-Rankovići drugi i Petrovići, čukunded Mijat Ranković doselio se iz okoline Sjenice, Mitrovdan.
-Oputići (Sarići) su od Avramovića u Tuležu, predak “drao Turke na opute”, pa su po tome nazvani Oputići, imaju odseljenike u Dučini*, Đurđevdan.
*Oputići se pominju u Kopljarima u Gornjoj Jasenici.
-Jakovljevići su od Jakovljevića u Tuležu. Po predanju doselila su se tri brata u Tulež, pa se jedan brat naseli u Mirosaljce, drugi u Batajnicu (Srem) a treći ostane u Tuležu, Aranđelovdan.
-Davidovići su od Davidovića u Vreocima, Ignjatijevdan.
-Jankovići drugi su ovamo došli iz Tuleža a starinom su iz Banata, Nikoljdan.
-Simići (Maksimoovići) su iz Bara u Gruži, Petrovdan.
-Stanići su od valjevskih Gođevaca, Lazarevdan.
-Arsenijevići su iz Gružetića kod užičke Požege, Aranđelovdan.
-Konstatinovići, ded se doselio iz Degorića kod Kosjerića, Ilindan.
-Ilići su iz okoline Niša, Nikoljdan.
-Vasiljevići (Petrovići) su iz Ranilovića u Kosmaju, Đurđic.
-Milovanovići su iz Moravaca u Kačeru, Đurđevdan.
-Todosijevići, ded Aleksa došao sa Zlatibora ženi u kuću, Aranđelovdan.
-Antonijevići su iz Sječe Rijeke kod Kosjerića, Lazarevdan.
-Pavlivići su iz obližnje Prkosave, Jovanjdan.
-Anđelkovići, otac došao 1890. godine kao “dunđerin” iz Surdulice, Aranđelovdan.
-Ničići su se doselili 1919. godine iz Brzana u Lepenici, Đurđevdan.
25. septembar 2013. u 20:51
Milodan
Lazarevac i okolna sela, Petka. Prema knjizi „Šumadijska Kolubara“ Petra Ž. Petrovića, prvo izdanje 1939. godine, drugo izdanje 1949. godine – poslednje izdanje Službeni Glasnik i SANU – Edicija „Koreni“ 2011. godine u sklopu knjige „Šumadija i Šumadijska Kolubara“.
Položaj sela.
Petka je na pobrđu koje se trouglasto uvlači između Kolubare i Ljiga. Ono je otvoreno prema severu, jer se ispod samog naselja pruža kolubarska ravnica. Položaj južnog dela naselja je brdovit i ispresecan dolinama seoskih potoka, a severni je u podnožju pobrđa i on je u ravnici. Kuće su po stranama kosa i u plitkim dolinama potoka. One su grupisane po rodovima, ali je ipak izdvojenost pojedinih naselja neprimetna. Naselje je razređenog tipa i deli se na dva kraja; Obršina je Donji Kraj a Duboka Jaruga je Gornji Kraj sela u dolini potoka istog mena.
Vode.
-Kroz selo protiču potoci Duboka Jaruga, Reka i još dva bezimena potoka koji leti presušuju. Za piće i za domaće potrebe upotrebljava se bunarska voda. U kraju Obrašini ima izvor istog imena, a izvor Bubanja je nedaleko od železničke stanice u Lazarevcu i u kraju naselja.
Zemlje i šume.
-Njive i livade su izmešane na ovim mestima: Velikoj Livadi, Rtu, Lugu, Gaju, Kućerinama, Obrenovimm Livadama, Veljkovom Brdu, Golom Brdu, Ćeramidištu, Senici, Crkvenom Lugu, Adi, Očazi, Potesu i u Vinoigradima.
Šuma je na Rtu.
Starine u selu.
-Ispod Golog Brda, do Ćelija, izorava se kamenje od zidina nekakvih građevina, zatim parčad od crepova, lonaca i crepulja a nađe se i po koja para “bakaruša”. Nedaleko od ovog mesta postojala je do skoro bara, koja nije nikada presušivala. Po narodnom verovanju tu se noću “priviđao” konj u vodi, plast sena kako plovi po bari, zapaljena kandila i dr.
Staro naselje ovoga sela bilo je na mestu Kućerinama, do Lazarevca. Danas od tog naselja nema ostataka. Jedan put u kraju Obrošini naziva se Kostin Sokak. Po predanju tu je još za Turaka imao “dućan” neki Kosta Cincarin, koji je “jespap” (robu) donosio na konju, pa je po njemu taj put dobio ime.
Nastanak sela.
-Današnja crkva je u Donjem Kraju sela, pored puta koji vodi iz Lazarevca za Lajkovac. Đorđe Magarašević je video na svom putovanju 1827. godine razvaljenu crkvu koju narod naziva Petka, a tako se naziva i selo. Po predanju, koje je zabeležžio Magarašević, bila su tri brata: Petko, Marko i Stevan. Oni su imali sestru Doku. Dva mlađa brata pođu u vojsku, a najstarijem bratu Petku naruče, da podigne četiri jednake zadužbine. Petko to i učini, ali svoju najlepše ukrasi. “Božje proviđenje” učini, da Petkova crkva nikada nije propevala.
Podaci o selu.
-Današnju crkvu podigao je 1864. godine predak današnjeg roda Stošića iz Petke. Ona slavi Sv. Petku Paraskevu. Litija se nosi o Beloj Suboti pred Petrovske poklade. Kod crkva je stara opštinska sudnica i seosko groblje. U selu se vadi kamen krečnjak za zidanje zgrada i pečenje kreča.
Po arhivskim podacima Petka se kao naselje prvi put pominje 1811. godine, a 1818. godine je u njoj bilo 26 kuća. Godine 1844. Petka je imala 48 kuća sa 307 stanovnika. Danas u njoj ima ima 19 rodova sa 237 kuća i dva ciganska roda sa 8 kuća.
Poreklo stanovništva.
Starinci ili najstariji doseljenici ne znaju za svoju starinu. U te najstarije rodove računaju se:
-Pakići (Markovići, Novakovići, izumrli Panići), slave Nikoljdan.
-Paunovići (Martići i izumrli Aćimovići) slave Jovanjdan.
Pre Karađorđevog ustanka doselili su se ovi rodovi:
-Tomanići su od Sjenice, Jovanjdan.
-Ivankovići (Rosići, Rakići, Stošići, Ivanovići, Pavlovići i Bliznakovići) su bili jedan rod; danas su se već razrodili, Slave Stevanjdan. Oni su starinom od Sjenice. Jedno vreme su bili u “bežaniji u preku”, pa su se otuda povratili. Ogranci ovoga roda su:
Prvi ogranak čine:
-Mijatovići, Jovanovići i Petrovići.
Drugi ogranak čine:
-Matići, Ilići i Markovići i svi oni slave Stevanjdan.
U prošlom veku doselilo se devet rodova:
-Filipovići, čukunded Filip Madžarin doselio se od Fruške Gore u Šopić, gde je u lovu poginuo, pa mu se sinovi preselili u Petku, Mratindan.
-Milojevići (Jankovići, izumrli Bogdanovići) su se doselili od Novog Pazara. Oni su došli na imanje Stošića i uzeli njihovu slavu, Stevanjdan.
-Živanovići (Jankovići drugi) su od pretka kneza Živana iz Ćelija, slave Sv. Gavrila.
Iz Bosne su se doselili ovi rodovi:
-Krstići, Jovanjdan.
-Radonići, Stevanjdan.
-Markovići, Petrovdan, a sada sleve Časne Verige; rod su im Martići u Paljuvima (Tamnava) i Mitrovići u Vreocima.
-Ostojići, Nikoljdan.
-Miloševići, Đurđevdan.
-Kneževići, Đurđevdan.
Noviji doseljenici su:
-Đinđići, doselili su se iz Prijepolja, Nikoljdan.
-Veselinović se doselio ženi u kuću iz Barzilovice, Jovanjdan i “slava pročevlja” Časne Verige.
-Damnjanovići su iz Vreoca, Ignjatijevdan.
-Đokići su iz Stubice, Aranđelovdan.
-Bojići su iz Šušnjara, Nikoljdan.
-Marčetić je iz Dalmacije, Nikoljdan a slavi i ženinu slavu – Stevanjdan.
U ovom selu ima dva ciganska roda:
-Živojinovići su gurbeti, kovači, sada su se stalno nastanili, Sv. Petka Paraskeva.
-Đurići su takođe gurbeti,Nikoljdan.
26. septembar 2013. u 21:59
Milodan
Lazarevac i okolna sela, Prkosava. Prema knjizi „Šumadijska Kolubara“ Petra Ž. Petrovića, prvo izdanje 1939. godine, drugo izdanje 1949. godine – poslednje izdanje Službeni Glasnik i SANU – Edicija „Koreni“ 2011. godine u sklopu knjige „Šumadija i Šumadijska Kolubara“.
Položaj sela.
-Prkosava je malo selo na razvođu Peštana i Turije, a između sela Baroševac, Rudovci, Venčana i Strmova. Kuće su grupisane po rodovima. One su po kosama i čine naselje više razbijenog tipa, koji se deli na Gornji Kraj, Vulićevića Kraj i Demirovića Kraj.
Vode.
-Između kosa su potoci Guševac, Drenje i Bukov Potok. Za piće i domaće potrebe upotrebljava se voda iz bunara i sa izvora Drenja i Bukovog Izvora. Nekoliko bunara leti presušuje.
Zemlje.
-Njive i livade su na mestima koja se zovu: Doljača, Vinogradi, Ornica, Straževica, Rt, Siljevito Polje, Ravan, Karaula do Tuleža, Široka Ravan do Venčana, Gaj, Umka do Malih Crljena, Pavlovo Brdo i Delovi. Seoska zajednička utrina je na Brdima do Strmova. U Velikom Polju raskopane su naslage mrkog uglja (lignita).
Starine u selu.
-U Doljači ima jedan kameni nadgrobni spomenik (“beleg”) koji je, po narodnom kazivanju, podignut na grobu nekog deteta, koga su Turci na tom mestu posekli.
Na belom kamenu, koji je po svoj prilici tesan od sibničkog belog kamena, i služio kao deo stuba ili postolja za krstionicu i ima natpis, koji je oštećen. On je osobito rezan i sa neobično čitkim i lepim slovima.
Nastanak sela i imena sela.
-Selo su osnovali doseljenici od Novog Pazara u prvoj desetini prošlog veka. Oni su se prvo naselili u Rudovce, ali, zbog svoje naprasitosti, nisu se slagali sa Rudovčanima, pa njima “u prkos” nasele se nedaleko od Rudovaca na jednoj šumovitoj kosi i to naselje nazovu Prkosava. Po drugom kazivanju na mestu današnje Prkosave bio je rudovački zbeg. Tu u zbegu imali su Rudovčani kolibe, koje su kasnije prevorili u stalno naselje.
Podaci o selu.
-Današnje groblje je na Brdu u selu. Litija se nosi na Beli Četvrtak po Duhovima.
Godine 1818. Prkosava je imala 16 kuća a 1844. godine 17 kuća i 112 stanovnika. Danas u selu ima 4 roda sa 68 kuća.
Poreklo stanovništva.
-Preci današnjih rodova u Prkosavi doselili su se iz sela Goševa kod Novog Pazara, posle Karađorđevog pokušaja da oslobodi taj kraj 1809. godine. Po predanju tada su se doselila dva brata sa svojim porodicama, Vučić i Vulić.
Od Vučića su:
-Đakovići (Novakovići, Veskovići, Demirovići, Živojinovići i Ivanovići).
Od Vulića su današnji rodovi:
-Vulićevići (Milovanovići i Stepanovići).
I potomci Vučića i Vilića slave Nikoljdan. U toku vremena oni su se razrodili, pa se danas međusobno žene i udaju.
-Radojičići (Savići i Radomirovići) su jedan rod, ne znaju za svoju starinu, ali veruju da su i oni iz okoline Novog Pazara, slave Lazarevdan.
-Lazići (Vukadinovići i Nedeljkovići) su jedan rod, ne znaju za svoju starinu, ali veruju da su i oni iz okoline Novog Pazara, slave Đurđevdan.
-Pavlovići su najmlađi rod u selu, ne znaju za svoju starinu, slave Jovanjdan.
27. septembar 2013. u 22:00
Milodan
Lazarevac i okolna sela, Rudovci. Prema knjizi „Šumadijska Kolubara“ Petra Ž. Petrovića, prvo izdanje 1939. godine, drugo izdanje 1949. godine – poslednje izdanje Službeni Glasnik i SANU – Edicija „Koreni“ 2011. godine u sklopu knjige „Šumadija i Šumadijska Kolubara“.
Položaj sela.
-Rudovci su sa obe strane Peštana. Seoski potes graniči sa sa darosavskim potokom Zlatovcem, do Venčana je Rudovački Zabran, do Prkosave je Veliko Polje, do Malih Crljena je Selište i Kočino Polje, do Trbušnice je kosa Čik i do Kruševice su livade Mekote, Lipar i Ostenjak. Kuće su grupisane po rodovima. One su po stranama brežuljaka i kosa. Naselje je manje razbijenog tipa. Ono se deli na Gornji i na Donji Kraj. Ima i uža podela na manje krajeve, koji se nazivaju po rodovima. Pored glavnog puta Aranđelovac-Lazarevac je malo drumsko naselje, u kome su škola, zadružni dom, kafana i jedna sutničarska radnja.
Vode.
-Skoro sredinom sela protiče Peštan. On prima sa leve strane Kruševicu, Trbušnicu i Bistričku Reku; poslednje dve rečice sastaju se u mestu Koraćevcu. Gornji tok Peštana se naziva i Darosavica, pa tek od klisuraste doline između Glavice i Ostenjaka počinje se nazivati Peštanom. U Darosavicu utiču Zlatovac. Ostale pritoke Peštana su: Velinac, Belan i Guševac. Od Malih Crljena i Rudovačkih Livada sliva se sa leve strane Dugi Potok. Samo Peštan plavi „polje“, tj, njive pored reke a veće poplave Peštana poplave i Donji Kraj naselja. Voda za piće i za druge domaće potrebe upotrebljava se sa bunara i sa tri bezimena izvora, koja leti presušuju.
Zemlje i šume.
-Njive i livade su namestima koja se zovu: Čik, Srednji Rt, Boblije, Milićevo Brdo, Jazbine do Kruševice, Sečice, Grablje, Vinogradi, Karaula, Koraćevac, Selište, Veliko Polje, Kusanje, Belan, Rt, Širakovac, Parlozi, Prevoji, Ravan, Zlatovac, Trudeljsko Polje, Dugi Potok, Rudovački Zabran, Markova Poljana, Kratelji, Bučje, Mali Ostenjak, Veliki Ostenjak, Slatina i Zvonare.
Seoske utrine nema. Šuma je po privatnim zabranima na Karauli i na Crepinama kod Karaule. Šume ima još u Čiku, Rudovačkom Zabranu i u Tesnom Rtu, ali je tamo znatno proređena.
Kamenolom je u Jazbinama i u dolini rečice Trbušnice. Vadi se crveni peščar i krečnjak. Mrku ugalj (lignit) se vadi u Velikom Polju i pod Ostenjkom.
Starine u selu.
-Na brdu Zvonari ima staro groblje a u Bukovu Potoku je drugo staro groblje, od kojih danas nema nikakvih tragova. Treće staro groblje je rudovačko u Selištu, do Peštana. Pod brdom Boblijom jedno mesto se zove Crkvene Jaruge. Tragova od neke crkve na tom mestu nema.
Na vrhu Ostenjka, na tromeđi između Rudovaca, Darosave i Progorelaca držalo se ranije „bdenije“ u nedelju po Petrovdanu a sada se drži u crkvu u Darosavi.
O postanku imena Ostenjka kazuje ovo narodno predanje. U staro vreme pođe neki lovac u crkvu, da se pričesti, pa ponese lovačku pušku i povede lovačke kerove. Usput kerovi krenu na zeca a lovac potegne iz puše i ubije ga. Idući dalje ubije i drugog zeca a na mestu Ostenjku ubije i trećeg zeca. Ali, čim je treći zec ubijen, onda se lovac, njegovi kerovi i ubijeni zečevi ostene (okamene), pa se i danas na tom mestu „mogu“ videti stene, koje imaju ljudske i životinjske oblike.
Ime selu.
-U Zlatovcu i Koraćevcu vadilo se olovo. I danas se poznaju „rupe“, tj. rudarska okna, iz kojih se vadilo olovo. U potoku Zlatovcu nalazio se zlatan novac. Po podacima Vlad. N. Karaklajića u Zlatovcu ima povelike gomile šljake, zaostale od negdašnjeg topljenja ruda na tom mestu. U selu ima na više mesta bakarne, gvozdene i olovne rude. Po svoj prilici je ovo naselje dobilo ime po rudama, koja su se u njemu vadile.
Podaci o selu.
-Narodni sastanak pred Drugi ustanak bio je u podrumu popa Ranka u Milićevom Brdu. Današnje groblje je ukraj sela. Litija se nosi na Spasovdan, a zavetni dan je dan cara Konstantina i carice Jelene i Mladenci, drže se pored škole.
Po arhivskim podacima Rudovci se pominju kao sselo 1723. godine, kao „rudovačka nurija“ 1730. godine; a 1732. godine pominje se seoski „knjaz“ Nikodim. Godine 1818 bilo je u Rudovcima 25 kuća a 1844. godine u njemu je bilo 39 kuća sa 285 duša. Danas u Rudovcima ima 20 rodova sa 146 kuća i jedan ciganski rod sa dve kuće.
Poreklo stanovništva.
U Rudovcima ima sva starinačka roda. To su:
-Kovandžići (Nedeljkovići), slave Aranđelovdan.
-Babići (Ivanovići i Petrovići), slave Jovanjdan.
U 18. veku doselila su se dva roda:
-Simići, rod su im Petrovići u Međulužju pod Kosmajem. Pošto im je staro prezime Guzonjići, onda su nesumnjivo rod današnjim Guzonjićima u Gračicu u Podibru, slave Nikoljdan.
-Čokići ne znaju za svoju starinu, Nikoljdan.
U prošlom veku doselilo se devet rodova:
-Lakići (Živkovići i Lazarevići) su od Vasojevića u crnogorskim Brdima. Đurđevdan.
-Davidovići (Rankovići i Pantelići) su iz Hercegovine, Nikoljdan.
-Živkovići drugi, „Rvati“ su iz Rvatske kod Raške, Nikoljdan.
-Spasići (Rankovići drugi, Živanovići, Stojanovići, Stojkovići, Tanasijevići i Pekići – danas Petrovići) su jedan rod, doselili su se iz Zeba u Livanjskom srezu, Jovanjdan.
-Milutinovići (Mirkovići) su se doselili iz Kadine Luke na Ljigu, Sv. Jovan Milostivi.
-Stanisavljevići su iz Garaša u Gornjoj Jasenici, Đurđevdan.
-Petrovići treći su od Sredarevića u Darosavi, Sv. Gavrilo.
-Marković, doveo ga očuh iz Kruševice, Nikoljdan.
-Kuzmanovići, otac došao iz Venčana ženi u kuću, Sv. Vrači.
Noviji doseljenici su:
-Ninići su iz Kruševice, doselili se 1907. godine, Đurđic.
-Perišići su iz Venčana, Alimpijevdan.
-Polomčići su iz rudničkog Boljkovca, otac došao 1921. godine ženi u kuću, a daljom starinom je iz Poloma kod Gornjeg Milanovca., Nikoljdan.
-Milovanović je iz Prkosave, Nikoljdan.
-Radojičić je iz Prkosave, Lazarevdan.
-Blagojević je iz Krćevca u Jasenici, Đurđic.
-Vićentijević je od Serdarevića u Darosavi, Sv. Gavrilo.
Izumrli rodovi:
-Ostojići su bili poreklom „iz preka“, slavili su Nikoljdan.
-Kijaci (Jovanovići) su bili Rudničani, slavili Đurđevdan.
Ciganski rod:
-Petrovići, ovamo su došli iz Brajkovca a starinom su od „vlaških“ Cigana, Petkovica.
28. septembar 2013. u 20:38
Milodan
Lazarevac i okolna sela, Sakulja. Prema knjizi „Šumadijska Kolubara“ Petra Ž. Petrovića, prvo izdanje 1939. godine, drugo izdanje 1949. godine – poslednje izdanje Službeni Glasnik i SANU – Edicija „Koreni“ 2011. godine u sklopu knjige „Šumadija i Šumadijska Kolubara“.
Položaj sela.
Sakulja spada među najmanja naselja u ovoj oblasti. Ono je između Medoševca, Junkovaca i Baroševca. Sakulja se deli na krajeve koji se nazivaju po rodovima, od kojih se posebno izdvajaju Ivkovića Kraj i Mačjak. Naselje se prostire kružno. Najmlađi je Jovića Kraj, koji je zasnovan pre šezdeset godina.
Vode.
-Izvori su: Petrovac, od koga otiče potok istog imena; Stublina je na granici prema Junkovcu, Rastoka je izvor i potok. Osim pomenutih potoka kroz selo teku još i ovi potoci; Duplinovac, Revenik, Živkovića Potok i Kurjačka Bara. Za piće i domaće potrebe upotrebljava se bunarska voda, koji ne presušuju. Za vreme letnjih suša susedna sela Junkovac, Zeoke i Medoševac dolaze ovamo po vodu. Bezvodni kraj je Mačjak, do Medoševca.
Zemlje i šume.
-Njive su na mestima koja se zovu: Rtovi do Zeoka, Mačjak i Ljubičice do Medoševca, Njive su na Visu do Junkovaca, Ključevi u Brdima, Njive na Džamiji, Ograde i Katin Ključ. Livade su u Luci i Lučici. Šuma je kod Kurjačke Bare. Zajedničke šume i utrine nema.
Starine u selu.
-U potoku Reveniku bio je narodni zbeg, i tu, u Jovića Kraju, ima Crkvina, u kojoj se narod u zbegu molio Bogu.
U Andrića Kraju ima tragova starog groblja.
Stari “turski put” išao je preko kamene “ćuprije” na mestu Prilivku na Turiji, prolazio je pored Crkvine i dalje vodio na za Zeoke.
Ime selu.
-Po narodnom kazivanju selo je dobiloime po “sakama” (dvokolica sa buretom), jer se odavde u njima odnosila voda u bezvodnu okolinu. Veruje se da je po tome selo dobilo ime Sakulja.
Podaci o selu.
-Selo danas ima dva groblja; jedno je za Joviće u Jovića Kraju a za ostale je groblje u Stanojevića Kraju. U selu je raskopan lignit, sličan onom u Junkovcu. Litija se nosi u Subotu po Trojicama. Zavetina se držala svakog Četvrtka po Vaskrsu pa do Spasovdana, a sada se ne drži.
Po arhivskim podacima Sakulja se pominje prvi put 1811. godine. Ona je imala 1818. godine 13 kuća a danas ima 8 rodova u 87 kuća.
Poreklo stanovništva.
U početku prošloga veka doselilo se osam rodova:
-Jovići (Vasiljevići i Matići) ne znaju za svoju starinu, ali kazuju da se još njihov predak za Turaka prezivao Jović. Slave Lučindan a slavili su Preobraženje, pa su ubili Turčina i promenili slavu.
-Živkovići (Ivkovići i Božići) su jedan rod; predak Petar Hadžija doselio se posle Jovića odnekud iz Makedonije. Danas su se razrodili i međusobno se žene i udaju, slave Sv. Aleksandar Nevski.
-Radovanovići su stari doseljenici, ali se ne zna odakle su došli, Đurđic.
-Lazarevići su iz Hercegovine, Nikoljdan.
-Milići (Rankovići, Staniojevići – od kojih se jedna porodica odselila u Orašac kod Topole i tamo se prezivaju Jakovljevići i Rajkovići) su jedan rod; predak se doselio pre četiri kolena od Nikšića. Jakovljevići u Progoreocima su im rod, slave Sv. Joakim i Ana.
-Andrejići su iz crnogorskih Brda, Đurđevdan.
-Matići su se doselili 1880. godine iz Maslaševa u Gornjoj Jasenici, Nikoljdan.
-Petrović, otac se doselio iz susednog sela Leskovca, Đurđic.
30. septembar 2013. u 20:25
Milodan
Lazarevac i okolna sela, Sokolovo. Prema knjizi „Šumadijska Kolubara“ Petra Ž. Petrovića, prvo izdanje 1939. godine, drugo izdanje 1949. godine – poslednje izdanje Službeni Glasnik i SANU – Edicija „Koreni“ 2011. godine u sklopu knjige „Šumadija i Šumadijska Kolubara“.
Položaj sela.
-Sokolovo je na pobrđu u dolini Turije a između sela Junkovca, Leskovca i Stepojevca. Granice seoskog potesa (atara) su prema Arnajevu Vodični Potok, prema Junkovcu je rečica Seona, do Velikih Crljena je Turija; reka Beljanica graniči prema Stepojevcu i Leskovcu. Kuće su na prisojnim stranama pobrđa, najviše grupisane oko izvora, pa je zbog toga naselje manje razbijenog tpa. Sokolovo se deli na Gornji Kraj, Donji Kraj i na kraj Rajevac.
Vode.
-Kroz selo protiču Đurin Potok, koji se uliva u Beljanicu. Selo je bogato izvorskom vodom. Najbolja voda je Vrelo, čija voda otiče u Prilivak ili Baru. Glavniji izvori su: Stublić, Grabić, Klenić, Vrba, Studenac, Lipa, Rajevac, Ribnjak ili Točak, Rastić, Glogić, Ćumurovac do Junkovca i Belanovac do Arnajeva. U Mačkovoj Bari, do Junkovca, izvire “masna voda”, koju su, po predanju, Mađari zatvarali slaninom. Osim izvora skoro svaka kuća ima bunar sa dobrom vodom.
Zemlje.
-Njive i livade su na mestima koja se zovu: Belanovac, Seona, Rastić, Glogić, Prevate, Turijansko Polje, Krušik, Milkina Bara, Svinjčine, Burum, Ograde, Obarak, Jasenova Bara, Vrtača i Brdica. Neke njive se nazivaju po izvorima i potocima.
Starine u selu.
-U mestu Rajevcu bilo je staro groblje, čije je nadgrobno kamenje uzidano u današnju crkvu u Leskovcu. Kod izvora Grabića, u mestu Livadama do Leskovca, izoravaju se rbine od starih zemljanih lonaca, olova u pločama a nedavno je izoran krstić sa Hristovim raspećem. Neki stari put vodio je pored današnje škole za Velike Crljene.
Ime selu.
-Stariji ljudi kazuju da je na mestu Vrtača bila gusta šuma, u kojoj su se legli sokolovi, pa se po njima naselje prozvalo Sokolovo. O imenu sela M. A. Marinković, učitelj, zabeležio je ovo predanje: Neki lovci rane sokola, koji je pao na drvo i tu se zakačio za granu. Lovci ga pronađu i to mesto nazovu Sokolovo.
Podaci o selu.
-Danšnje groblje je više sela, do mesta Vrtače. Litija se nosi na Vodeni Četvrtak, prvi po Vaskrsu; “bdenije” se drži u Četvrtak pred Spasovdan a narodni “vašar” (skup) je kod škole o Sv. Iliji.
Naselje je zasnovano u prvim desetinama prošlog veka kod mesta Vrtače, pa se, zbog vode, preselilo na mesto Selište i naposletku na današnje mesto.
Sokolovo se pominje, kao neselje, verovatno prvi put u prvoj polovini 15. veka. Godine 1818. ono je imalo 18 kuća, a 1844. godine 23 kuće sa 151 stanovnika. Danas u Sokolovi ima 23 roda sa 114 kuća i 2 ciganska roda sa 32 kuće.
Poreklo stanovništva.
U prvoj polovini prošloga veka doselilo se sedam rodova:
-Jakovljevići; predak Jakov Arsenijević prvi se “zakolibio” pre četiri kolena, pod Brdicom, ali se ne zna odakle se doselio, Đurđic.
-Davidovci (Davidovići, Petrovići, Stevanovići, Petronijevići, Matejići i Savići), praded David došao odnekud posle Jakova, pretka Jakovljevića, Đurđic.
-Jankovići, Ristosići (Trifunovići) i Simići su po svoj prilici od Davidovaca, slave svi Đurđic.
-Ivkovići i Simonovići su jedan rod, ne znaju za svoju starinu, Ilindan.
-Pazarčevići su izumrli po muškoj liniji a starinom su bili od Novog Pazara.
-Vasiljevići su iz valjevskih Popučaka, Lazarevdan.
-Jakovljevići drugi su iz Jakova u Sremu, Nikoljdan.
-Filipovići su iz Drena, Lazarevdan.
Od druge polovine prošloga veka do dana ovih ispitivanja doselilo se šesnaest rodova:
-Ilići su iz Vranića, Lučindan.
-Julčići (Ilići drugi), oca dovela majka u Iliće i uzeo njihovo prezime, Jovanjdan.
-Nikolići su iz Ozrena kod Gornjeg Milanovca, Đurđic.
-Milići su od Petrovića u Arapovcu, koji slave Nikoljdan dok ovi slave Jovanjdan.
-Nikolići drugi, oca dovela majka u Jakovljeviće, Lučindan.
-Ćirići, majka dovela oca od današnjih Ćirića iz Šatornje u Gornjoj Jasenici, Aranđelovdan.
-Damnjanovići su iz Brezovca kod Aranđelovca, doselili su se 1870. godine, Nikoljdan.
-Trajkovići su sa Vlasine, Nikoljdan.
-Bogićevići su iz Arnajeva, Nikoljdan.
-Terzići su iz Cvetovca, Aranđelovdan.
-Milovanovići su se doselili 1900. godine iz Mihajlovca kod Smedereva, Aranđelovdan.
-Marinkovići su iz Beljine u Kosmaju, Đurđic.
-Kostići su iz Malih Crljena, Stevanjdan.
-Simići drugi su od Simića u Arnajevu, Đurđic.
-Starčevići su od Starčevića u Junkovcu, Sv. Petka Paraskeva.
-Tomići su iz susednog sela Leskovca, Aranđelovdan.
-Stevanovići drugi su od Stevanovića u Malim Crljenima.
Ciganski rodovi su:
-Radosavljevići, predak “krdžalija” doselio se odnekud kao čergar, Sv. Petka Paraskeva.
-Živojinovići su gurbeti iz valjevskih Stublina, Sv. Petka Paraskeva.
1. oktobar 2013. u 20:39
Milodan
Lazarevac i okolna sela, Stepojevac. Prema knjizi „Šumadijska Kolubara“ Petra Ž. Petrovića, prvo izdanje 1939. godine, drugo izdanje 1949. godine – poslednje izdanje Službeni Glasnik i SANU – Edicija „Koreni“ 2011. godine u sklopu knjige „Šumadija i Šumadijska Kolubara“.
Položaj sela.
-Stepojevac je na plećatim kosama između rečice Oparne, Vrbovice i reke Kolubare. Kuće su grupisane duž glavnih puteva koji se u drumskom naselju Stepojevca ukrštaju i to; duž puta koji vodi dolinom Kolubare na njenoj desnoj strani, zatim puta koji vodi od Beograda za Valjevo i trećeg poprečnog puta koji povezuje naselja u Tamnavi preko Stepojevca i Leskovca sa naseljima u Kosmaju. Selo je manje razbijenog tipa. Ono se deli na Gornji Kraj, Donji Kraj i na drumsko naselje koje ima ulogu varošice. Manji krajevi se nazivaju po rodovima. Granice potesa (atara) čine prema Leskovcu – Gaj, Bostanište, Grablje i Klenak; prema Vrbovni su Dubrave, rečica Vrbovica, Brdo i Bukovac; do Konatica je kraj Poljane; mesta Lug, Trebež i Sastavci su prema Velikim Crljenima; do Sokolova je Jasenova Bara a preme Malom Borku i Cvetovcu su Peštanac i reka Kolubara.
Vode.
-Selo obiluje dobrom i zdravom vodom. Izvori su Batašina, Babina Voda, Stuble, Točak, Dućkovac, Veliki Bunar i Bunarina. Kroz selo teku ove reke: Beljanica, Turija, Oparna (naziva se i Torokuša) i Peštanac. Staro korito Peštana je presušilo i ono se zatrpava. Seoski potoci teku samo u vremenu većih kiša i otapanja snega. To su ovi potoci: Selišnjak u mestu Selišnjaku, Čolić-Potok, Bukovac, Roksić-Potok utiče u Čolić-Potok i rečica Vrbovica.
Zemlje i šume.
-Njive su na mestima koja se zovu: Kolubara, Peštanac, Lug, Bukovac, Požare, Plandište, Gaj, Lipovica, Votnjačine i Zelena Bara. Osim toga njive se nazivaju po izvorima i potocima. Šuma je u Gaju.
Starine u selu
-Za staro groblje u mestu Batašini kazuje se da je “madžarsko”. I danas ima nekoliko velikih nadgrobnih ploča, koje su grubo otesane. One su bez šara i natpisa. Seoski učitelj je nedavno raskopao jednu takvu ploču i našao pod njom grobnicu, koja je zidana od veoma tankih opeka u malteru. U grobnici je bilo više ljudskih kostura. Istraživač nije preturao kosti, jer mu je bila težnja samo da utvrdi, da li su ploče nadgrobne ili su slučajno dospele na to mesto. On je napustio dalja istraživanja i grob opet pokrio pločom. Po svoj prilici to je bilo groblje naselja Batašine koje se pominje u arhivskoj građi u prvoj polovini 18. veka. Ispod groblja nađen je temelj od crkve i kamena časna trpeza, koja je bila u oltaru te crkve.
Drugo staro groblje je znatno mlađe od ovog u Batašini. Kod njega je današnje groblje. Na mestu u Vinogradima se nalazi kremenje. Nismo imali prilike, piše Petar Ž. Petrović, da vidimo to kremenje, a po saopštenjima se nije moglo odrediti da li su ta kremenja bila oruđa praistorijskih ljudi koji su živeli na ovim prostorima.
Podaci o selu.
-Staro naselje Stepojevac je bilo u Selištu, do šume u Lipovici, pa se, zbog “čume” (kuge) preselilo na današnje mesto, koje se zvalo Dubrava. Očevi današnjih starijih ljudi upamtili su kada je u današnjem naselju bilo svega sedam kuća.
U Stepojevcu se litija nosi na Spasovdan, a “bdenije” se drži na Vodenu Subotu, prvu po Vaskrsu. U drumskom naselju ima dva parna mlina, tri gostionice, nekoliko trgovačkih radnji, opštinska sudnica i osnovna škola.
Na Ebšelvicovoj karti, koja je crtana u prvoj polovini 18. veka, označeno je naselje Batašina na mestu današnjeg Stepojevca. To se ime sačuvalo u nazivu izvora Batašina. Po arhivskim podacima Stepojevac se pominje kao selo 1818. godine, kada je imao 47 kuća, a 1844 godine u njemu je bilo 83 kuće sa 541 stanovnika. Dans u Stepojevcu ima 41 rod sa 369 kuća i jedan ciganski rod sa 6 kuća.
Porekol stanovništva.
Pre Karađorđevog ustanka doselilo se sedamnaest rodova i to:
-Lesendrići (Tomići, Đuričići i Miloševići) su od Sjenice, Stevanjdan.
-Milosavci (Brkići i Ćirići ili Ilići) su od Sjenice; od Ćirića je bio hajduk Pavle Brkić, Đurđevdan.
-Mićići su od Sjenice, Đurđevdan. Krvni srodnici su im:
-Savići, Đorđevići, Markovići P, Milovanovići, Lazarevići, Dragićevići i Pavlovići, koji kao i Mićići slave Đurđevdan.
-Kovačevići i Pantelići (Ilići drugi) su stari rod, nepoznate starine. Pantelići imaju odseljenike u kosmajskom Manići, Ilindan.
-Vićentijevići (Todorovići i Dojići) su jedan rod, zajednički predak se doselio od Sjenice, Ilindan.
-Ranđići (Matejići) su od Sjenice, Đurđevdan.
-Čelikovići (Dimitrijevići i Čolići) su od “Paćaršije” (Pećke patrijaršije), Đurđevdan.
-Lukići i Gavrilovići (Petrovići) su jedan rod i po svoj prilici su rod sa Čelikovićima, slave, kao i oni, Đurđevdan.
-Jankovići su sa Kosova, Đurđevdan.
Ne zna se odakle su se doselili ovi stariji rodovi:
-Pajići, Đurđevdan.
-Roksići, Đurđevdan.
-Paunići, Nikoljdan.
-Marinkovići i Radosavljevići, Nikoljdan.
-Srećkovići i Ilići treći, Aranđelovdan.
-Gospavići (Tanasijevići), Đurđevdan.
-Kneževići (Radojičići, Marinkovići i Jakovljevići), Đurđevdan.
-Kostići (Jovanovići) su od Kosjerića; po ženskoj lozi su rod vladarskoj kući Obrenovića. Slave Nikoljdan.
-Mićići drugi su od Kostića, ali po nasleđenoj zemlji su promenili slavu, Đurđevdan.
U prošlom veku doselilo se dvadeset rodova:
-Aleksići, čukundeda se doselio iz Bosne, Aranđelovdan.
-Boškovići i Stevanovići su se doselili iz Bosne, Đurđevdan.
-Crnčevići (Markovići) su iz Crnče kod Bijelog Polja, Đurđevdan.
-Miloševići “Dragačevci” su se odselili u Beograd.
-Švabići su iz Srema, Nikoljdan.
-Nikolići, ne zna se odkuda su doseljeni, S. Aleksandar Nevski.
-Jevtići su Užičani, Nikoljdan.
-Lazići su Užičani, Petrovdan.
-Tomići, ded bio Madžar, pa se pokrstio, Stevanjdan.
-Jovanovići, otac došao kao učitelj iz Mlave, Sv. Petka Paraskeva.
Posle okupacije-aneksije Bosne od strane Austrougarske doselili su se ovi rodovi iz Bosne:
-Kuzmanovići, Đurđevdan.
-Čajići (ili Čavići), Nikoljdan.
-Lukići drugi, Stevanjdan. Imaju odseljenike u Piromanu – Tamnava.
-Đorđevići, Aranđelovdan.
-Petrovići je iz Preljine kod Čačka, Mratindan.
-Radići, otac došao iz Obrenovca, Đurđevdan.
-Lazići su “polutani”, od oca Ciganina i majke Srpkinje, Nikoljdan.
-Sarići (Miloševići), ded došao kao nadničar iz Srema, Sv. Ćirilo i Metodije.
Iz okoline Smederava doselili su se ovi rodovi krajem prošlog veka:
-Grujući (Đorđevići), Aranđelovdan.
-Jovanovići, Đurđevdan.
-Jankovići, Sv. Petka Paraskeva.
Noviji doseljenici su:
-Vrančevići su od Milijanovića u Vraniću, Đurđevdan.
-Jevtići su od Jevtića u Šiljakovcu, Đurđic.
-Ivanovići su ovamo došli iz Vrbovne a starinom su od Sjenice, Jovanjdan.
-Belopetrovići su iz Vranića, Nikoljdan.
-Simići su iz Drlupe u Kosmaju a starinom su od Sjenice, Đurđic.
-Nedići (Pavlovići) su Cigani iz Mađarske, Ilindan.
2. oktobar 2013. u 20:01
Milodan
Lazarevac i okolna sela, Stubica. Prema knjizi „Šumadijska Kolubara“ Petra Ž. Petrovića, prvo izdanje 1939. godine, drugo izdanje 1949. godine – poslednje izdanje Službeni Glasnik i SANU – Edicija „Koreni“ 2011. godine u sklopu knjige „Šumadija i Šumadijska Kolubara“.
Položaj sela.
-Stubica je južno od Lazarevca, u vrhu doline Stubičke Reke a ispod Visa i kose Madžarica. Kuće su po kosama i po stranama dolina seoskih potoka. Naselje je rezređenog tipa i deli se na krajeve koji se nazivaju po većim rodovima.
Vode.
-Voda za piće i za druge domaće pootrebe upotrebljava se sa bunara koji leti presušuju. Zbog toga se leti donosi voda sa nekoliko izvora, od koji je najglavniji izvor Veliki Bunar. Po predanju on je bio tako jak izvor da je ispod njega nekada radilo devet valjarica. Kada su Mađari iz ovog kraja odlazili, oni su ovaj izvor zatvarali slaninom, pa je njegova voda provalila, tobož, u Toplicu kod Mionice. Kroz selo protiču pet bezimenih potočića, koji leti presušuju. U selu ima dve bare, Darina Bara i Madžarska Bara, na kojima se napaja stoka. Kroz seoski potes protiču Dugi Potok i Mali Potok, oba utiču u Stubičku reku.
Zemlje i šume.
-Njive i livade su na mestima koja se zovu: Belutak, Đurino Polje, Debelo Brdo, Vis, Grabovica, Belo Polje, Cerova Kosa, Kosica, Madžarac, Letište, Klik, Ciganlija (danas tu nema Cigana) i Kamalj u planini. Seoska utrina i šuma je na Visu.
Starine u selu.
-Staro, kažu “madžarsko”, groblje je na kosi Madžarcu ispod Visa. Doskora je tu bilo veoma velikih i grubo otesanih nadgrobnih ploča od kamena krečnjaka, koje su bile okrenute svojom dužinom istok-zapad. I sada se mogu raskopati ploče, jer ih je zemlja prekrila.
U mestu Starom Selu u livadama, ispod današnjeg groblja, bilo je staro naselje, današnjeg sela Stubica. Tu se izoravaju parčad “užičkih lonaca”. Sa mesta Ciganlije odselili su se Cigani u susedno selo Lukavicu.
Podaci o selu.
-Litija se nosi Tomine (Vodene) Nedelje, prve po Vaskrsu a zavetni dan je letnji Sv. Arhanđel.
Ovo naselje se prvi put pominje 1811. godine, a 1818. godine u njemu je bilo 14 kuća. Po J. Gavriloviću ono je imalo 1844. godine 24 kuće i 160 stanovnika. Danas Stubica ima 12 rodova sa 96 kuća.
Poreklo stanovnišva.
Starinački rod su:
-Novičići, slave Alimijevdan.
Pre Karađorđevog ustanka doselilo se pet rodova:
-Ćirići (Marjanovići) su “prečani”. Oni su ovamo došli još za Turaka sa Čukarice kod Beograda, slave Jovanjdan. Od njih su po svoj prilici:
-Lazarevići, Markovići i Milovanovići, stari rodovi koji imaju istu slavu kao i Ćirići, Jovanjdan.
-Blagojevići (Živojinovići) su jedan rod; predak Obren doselio se iz Bosne, Aranđelovdan.
-Đokići, Obren, predak Blagojevića, uzeo dovotka Đoku Bosanca, od koga su današnji Đokići, Aranđelovdan.
-Živkovići “Švabe” su iz Srema. Došli na zemlju Ćirića, pa su zbog roga uzeli njihovu slavu Jovanjdan a ranije su slavili Stevanjdan.
-Babići ne znaju za svoju starinu, Đurđic.
-Lomići su izumrli po muškoj lozi, slavili su Ignjatijevdan.
Posle Karađorđevog ustanka pa do danas doselilo se šest rodova:
-Filipovići (Kovačevići i Miloševići) su iz Planinice kod Gornjeg Milanovca, Velika Gospojina.
-Sredojevići su se doselili iz Bosne, slave Lučindan.
-Rankovići su se doselili iz Branetića u Kačeru oko 1860. godine, Nikoljdan.
-Perišići su se doselili oko 1860. godine iz Bosne, Jovanjdan.
-Sredojevići drugi su iz Mileševa kod Prijepolja, naselili su se u mestu Letištu, Đurđevdan.
-Nešković je došao iz Šušnjara ženi u kuću, Lučindan.
3. oktobar 2013. u 22:13
Milodan
Lazarevac i okolna sela, Dren. Prema knjizi „Šumadijska Kolubara“ Petra Ž. Petrovića, prvo izdanje 1939. godine, drugo izdanje 1949. godine – poslednje izdanje Službeni Glasnik i SANU – Edicija „Koreni“ 2011. godine u sklopu knjige „Šumadija i Šumadijska Kolubara“.
Položaj sela.
Dren je istočno od varošice Lazarevca a u prisoju brda Branovice, Debelog Rta i Oskoruše. Kuće su na kosi Debelog Brda i po povijarcima između sesokih potoka, grupisane po roovima. Krajevi se nazivaju po rodovima. Naselje je razređenog tipa.
Vode.
-Dren ima dobru bunarsku vodu i samo jedan izvor – Veliki Bunar. Kroz selo protiču dva potoka; Dren, po kome je selo dobilo današnje ime i Potok. Oba potoka leti presušuju.
Zemlje i šume.
-Njive i livade su na mestima koja se zovu: Dugo Brdo, Cerje, Stare Livade, Krivaje, Bresko Polje, Mramor, Branovice, Crvene Njive. Njive na Brdu, Šibovito, Oranice, Oskoruša i Glavica.
Seoska utrina i šuma su Bojanske Strane i Seličke Strane.
Starine i selu i ime selu.
-Groblje je u Starom selu, a tu je bilo i groblje nekog starog naselja. Selo se zbalo Kuke, pa se, zbog ružnog imena, zvanično nazvalo po rečici Drenu koja protiče kroz selo. Po narodnom kazivanju naziv Kuke došao je po tome što su ljudi u tom selu kukali kada im je jednom prilikom grad potukao useve. Po predanju više Kuka, današnjeg Drena, bila je “brazda” (granica) između Nemanjine Srbije i Mađarske.
Podaci o selu.
-Litija se nosi na Beli Četvtak po Trojicama a zavetni dani su Pavlovdan i Ilindan.
Po arhivskim podacima Kuke se pominju prvi put 1811. godine, a 1818. u njemu je bilo 44 kuće; 1844. godine imalo je 44 kuća sa 302 stanovnika. Danas u njemu ima 15 rodova sa 84 kuće i dva ciganska roda sa dve kuće.
Položaj sela.
Dren je istočno od varošice Lazarevca a u prisoju brda Branovice, Debelog Rta i Oskoruše. Kuće su na kosi Debelog Brda i po povijarcima između sesokih potoka, grupisane po roovima. Krajevi se nazivaju po rodovima. Naselje je razređenog tipa.
Vode.
-Dren ima dobru bunarsku vodu i samo jedan izvor – Veliki Bunar. Kroz selo protiču dva potoka; Dren, po kome je selo dobilo današnje ime i Potok. Oba potoka leti presušuju.
Zemlje i šume.
-Njive i livade su na mestima koja se zovu: Dugo Brdo, Cerje, Stare Livade, Krivaje, Bresko Polje, Mramor, Branovice, Crvene Njive. Njive na Brdu, Šibovito, Oranice, Oskoruša i Glavica.
Seoska utrina i šuma su Bojanske Strane i Seličke Strane.
Starine i selu i ime selu.
-Groblje je u Starom selu, a tu je bilo i groblje nekog starog naselja. Selo se zbalo Kuke, pa se, zbog ružnog imena, zvanično nazvalo po rečici Drenu koja protiče kroz selo. Po narodnom kazivanju naziv Kuke došao je po tome što su ljudi u tom selu kukali kada im je jednom prilikom grad potukao useve. Po predanju više Kuka, današnjeg Drena, bila je “brazda” (granica) između Nemanjine Srbije i Mađarske.
Podaci o selu.
-Litija se nosi na Beli Četvtak po Trojicama a zavetni dani su Pavlovdan i Ilindan.
Po arhivskim podacima Kuke se pominju prvi put 1811. godine, a 1818. u njemu je bilo 44 kuće; 1844. godine imalo je 44 kuća sa 302 stanovnika. Danas u njemu ima 15 rodova sa 84 kuće i dva ciganska roda sa dve kuće.
Napomena:
Poreklo stanovništva ovog sela već je prezentirao saradnik Porekla Aleksandar Aksić Šarko.
3. oktobar 2013. u 22:43
Milodan
Lazarevac i okolna sela, Strmovo. Prema knjizi „Šumadijska Kolubara“ Petra Ž. Petrovića, prvo izdanje 1939. godine, drugo izdanje 1949. godine – poslednje izdanje Službeni Glasnik i SANU – Edicija „Koreni“ 2011. godine u sklopu knjige „Šumadija i Šumadijska Kolubara“.
Položaj sela.
-Strmovo je malo selo na kosi koja čini razvođe Turije i Peštana, između sela Tuleža, Mirosaljaca, Baroševca i Prkosave. Granice seoskog atara su do Tuleža reka Turija, do Prkosave je potes Straževica, prema Malim Crljenima i Baroševcu su Brda, a do Mirosaljaca su Krušaci, Zmijarski Potok i Jasik. Kuće su grupisane duž glavnog seoskog puta koji ide sredinom kose te stoga ovo selo ima izgled razređenog i izduženog naselja.
Vode.
-Strmovo ima dobru izvorsku vodu. Izvori su: Ciganlija do Tuležža, Straževica i Slanac do Prkosave. Potoci su: Duboki Potok, Ciganlija, Šušnjarac, Zmijarski Potok i reka Turija. Voda se upotrebljava i sa bunara, koji leti presušuju.
Zemlje i šume.
-Njive i livade su na mestima koja se nazivaju: Selište, Šušnjar, Aluge, Jezero, Jabuke, Duga Luka, Ključevi, Krčevina, Krušaci, Votnjaci, Brda, Straževica, Radevica, Jasik i Ornica. Seoske utrine ima u Planini, Šušnjaru, Radevici, Rastokama, Krušacima i na Brdima. Tu je šuma i seoska ispaša.
Starine u selu.
-Stari “Užički put” vodio je preko Rudovačkog Zabrana na Straževicu, pa je preko Volujaka vodio dalje za Junkovac i Beograd. Po predanju na Straževici su preci današnjih Nerandžića, doseljenici iz okoline Debra, čuvali put. Mesto Karaula je bilo neko vreme narodno zborno mesto.
Podaci o selu.
-Današnje groblje je ukraj sela. Litija se nosi na Beli Četvrtak po Trojicama a zavetni dan su Mladenci.
Strmovo se prvi put pominje 1458 godina kao Stromovo u “vlsti ostrvičkoj”. Današnje selo je uneto u popisne spiskove za 1822. godinu. Ono je tada imalo sedam kuća, a 1844. godine u njemu je bilo 15 kuća sa 87 stanovnika. Danas u Strmovu ima 9 rodova sa 49 kuća.
Napomena:
Poreklo stanovništva ovog sela već je prezentirao saradnik Porekla Aleksandar Aksić Šarko.