Gradska opština Barajevo:
Arnajevo, Barajevo, Baćevac, Beljina, Boždarevac, Veliki Borak, Vranić, Guncati, Lisović, Manić, Meljak, Rožanci i Šiljakovac.
Gradska opština Voždovac:
Banjica, Beli Potok, Jajinci, Kumodraž, Rakovica, Zuce, Pinosava i Ripanj, Bošnjaci i Brđani.
Gradska opština Vračar:
Gradska opština Grocka:
Begaljica, Boleč, Brestovik, Vinča, Vrčin, Grocka, Dražanj, Živkovac, Zaklopača, Kaluđerica, Kamendol, Leštane, Pudarci, Ritopek i Umčari.
Gradska opština Zvezdara:
Mirijevo, Mali Mokri Lug i Veliki Mokri Lug.
Gradska opština Zemun:
Batajnica i Ugrinovci.
Gradska opština Lazarevac:
Arapovac, Barzilovica, Baroševac, Bistrica, Brajkovac, Burovo, Veliki Crljeni, Vrbovno, Vreoci, Dren, Dudovica, Županjac, Zeoke, Junkovac, Kruševica, Lazarevac, Leskovac, Lukavica, Mali Crljeni, Medoševac, Mirosaljci, Petka, Prkosava, Rudovci, Sakulja, Sokolovo, Stepojevac, Strmovo, Stubica, Trbušnica, Cvetovac, Čibutkovica, Šopić i Šušnjar.
Gradska opština Mladenovac:
Amerić, Beluće, Beljevac, Velika Ivanča, Velika Krsna, Vlaška, Granice, Dubona, Jagnjilo, Kovačevac, Koraćica, Mala Vrbica, Markovac, Međulužje, Mladenovac (varoš), Mladenovac (selo), Pružatovac, Rabrovac, Rajkovac, Senaja, Crkvine i Šepšin.
Gradska opština Novi Beograd:
(obuhvata i Bežaniju koja je do 1972. bila samostalno naselje).
Gradska opština Obrenovac:
Baljevac, Barič, Belo Polje, Brgulice, Brović, Veliko Polje, Vukićevica, Grabovac, Draževac, Dren, Zabrežje, Zvečka, Jasenak, Konatice, Krtinska, Ljubinić, Mala Moštanica, Mislođin, Obrenovac, Orašac, Piroman, Poljane, Ratari, Rvati, Skela, Stubline, Trstenica, Urovci i Ušće.
Gradska opština Palilula:
Krnjača, Višnjica, Borča, Veliko Selo, Dunavac, Karaburma, Kovilovo, Ovča, Padinska Skela (obuhvata i naselja Besni Fok, Crvenka, Glogonjski Rit, Jabučki Rit, Preliv, Tovilište, Vrbovski i Slanci.
Gradska opština Rakovica:
Kneževac (pripojeno Kijevo), Rakovica i Resnik.
Gradska opština Savski Venac:
Gradska opština Sopot:
Babe, Guberevac, Drlupa, Dučina, Đurinci, Mala Ivanča, Mali Požarevac, Nemenikuće, Parcani, Popović, Ralja, Grkovo, Rogača, Ropočevo, Sibnica, Slatina, Sopot i Stojnik.
Gradska opština Stari Grad:
Gradska opština Surčin:
Bečmen, Boljevci, Dobanovci, Jakovo, Petrovčić, Progar i Surčin.
Gradska opština Čukarica:
Žarkovo, Železnik, Velika Moštanica, Ostružnica, Pećani, Rucka, Rušanj, Sremčica i Umka.
20. april 2014. u 00:01
Toma Stojković
Poštovani gospodine Milodan, vidim da ste objavili većinu mesta iz okoline Beograda, interesuje me kada će te objaviti preglede o naselju Živkovc i Umčari.
Moj problem je sledeći:
od skoro sam počeo da pravim porodično stablo pa me interesuje kako da pronadjem podatke o čukun dedi sa očeve strane. Moj pradeda je ILIJA STOJKOVIĆ koji je rodjen oko 1830 do 1833 godine, došao je iz Umčara,zaseok Živkovac opština Grocka u selo Rudovce opština Lazarevac. Zamolio bih vas da mi pomognete i pronadjete bilo koga iz te familije kako bi došao do tačnih podataka o pradedi odnosno čukundedi.Porodična slava u Umčarima Sv.Nikola. Pozdrav i unapred mogo hvala.
20. april 2014. u 10:01
Aleksandar Marinković
Selo Umčari, kao ni zaseok Živkovac, nisu posebno obrađeni kod Riste Nikolića. Međutim, pominju se brojni Stojkovići pa i u okolini Grocke, ali vi niste naveli slavu pa je teško odgonetnuti koji bi od njih mogli biti vaši. Doseljenika je bilo sa raznih strana.
20. april 2014. u 12:52
Milodan
Grabovac!
Podaci o Grabovcu i prezimenima “od A do Š” postavio sam na osnovu knjige Ljube Pavlovića “Antropogeografija valjevske Tamnave”. Sve što je ovde napisano je iz te knjige. Lično mislim da je Ljuba Pavlović, budući da sam obrađivao knjige i drugih autora jedan od ponajboljih hroničara naše prošlosti. Kako živim u Obrenovcu poznajem dosta ljudi iz Grabovca, ponajviše onih, koji su na ovaj ili onaj način vezani za fudbalski klub “Polet” ili su, pak, radnici TENT-a gde sam i ja, do odlaska u penziju, radio.
20. april 2014. u 20:57
Milodan
Toma Stojković!
Odgovor vam je dao Aleksandar I1 a sve i da nije bilo bi vrlo teško da se “uđe” u rodoslov, koji pravite, jer su tekstovi i podaci pisani od poslatih školaraca, koji je bilo nekoliko desetina te je i kvalitet tekstova u funkciji njihovih ambicija da ispune misiju , ispostavilo se istorijsku, tako da su podaci od sela do sela različitog kvaliteta. Drugo, početkom 19 veka su menjana prezimena tako da je i to razlog teškoće “ulaska u trag” Vaše familije. Ne znam, moguće je da su Umčari (i Živkovac) administrativno u to vreme pripadali (možda) Smederevu. Treba pokušati, postoji knjiga, ovde na sajtu. Koliko videh, u Rudovcima za Stojkoviće nešto drugi piše, citat:
-Spasići (Rankovići drugi, Živanovići, Stojanovići, Stojkovići, Tanasijevići i Pekići – danas Petrovići) su jedan rod, doselili su se iz Zeba u Livanjskom srezu, Jovanjdan.
Pozdrav, Hristos Vaskrese -Vaistinu Vaskrese!
20. april 2014. u 23:49
Toma Stojković
Poštovana gospodo Aleksandre I1 i Milodane, veoma sam vam zahvalan na vašim odgovorima.Sve sam pročitao i o Stojkovićima iz knjige Petra Petrovića Šumadijska Kolubara ali to je druga Familija sa istim prezimenom, u drugoj knjizi Dr.B.Drobnjakovića Smederevsko podunavlje i Jasenica pronašao sam izvode o Stojkovićima koji su se doselili u Umčare zaseok Živkovac, koji slave Sv.Nikolu ali više ništa nema što bi meni pojasnilo poreklo mog pradede Ilije Stojkovića koji je došao u selo Rudovce i nastanio se na imanju moje prababe. Očekivao sam više da proćitam u knjigama Riste Nikolića ali ste mi dali objašnjenje da ta knjoiga nije još obradjena. Ponavljam da je slava mog pradede Sv.Nikola pa ako nešto pronadjete Vi me obavestite-. Unapred veliko hvala.
21. april 2014. u 21:39
Aleksandar Marinković
Tomo,
ne znam da li vam je od neke pomoći, ali u ”Okolini Beograda”, autora Riste Nikolića, pominju se Stojkovići što slave Sv. Nikolu. Za njih se kaže da im je predak Despot Stojković došao kao dunđerin iz Poreča (Makedonija). Radi se o Velikom Selu blizu Dunava, nešto severnije od Vinče.
Za svaki slučaj pomenuću i sledeće iako mislim da nisu povezani sa vama:
– Stojkovići sa slavom Sv. Nikola ima i u Rušnju. Dimitrije Stojković došao iz Bugarske oko 1870.g.
– Stojkovići, Sv. Nikola, iz Umke. Došli u selo u vreme Karađorđa.
Borivoje Drobnjaković ”Smederevsko Podunavlje i Jasenica”
selo UMČARI – Stojkovići, 6 kuća, slave Sv. Nikolu. ”Bugari” stanuju u zaseoku Živkovac.
Ovo znači da su vam preci došli iz krajeva koji se graniče sa Bugarskom ili čak sa teritorije današnje Bugarske. Bilo dobro istražiti vezu sa Stojkovićima u Rušnju jer i oni drže da su iz Bugarske.
21. april 2014. u 22:04
Toma Stojković
Gospodine Aleksandre I1,veoma sam Vam zahvalan na vašem trudu i neizmernom zalaganju oko pronalaženja podataka mojih predaka. Ukoliko saznam nešto više svakako ću Vam se javiti sa detaljnim podacima ukoliko ih bude. VELIKO HVALA I POZDRAV.
25. jul 2014. u 20:55
Milodan
Poreklo stanovništva sela Amerić, Gradska opština Mladenovac – Grad Beograd. Prema knjizi Borivoja Drobnjakovića „Kosmaj“.
Položaj sela.
-Selo je poglavito na pinosavskoj površi, koju na istoku proseca Veliki Lug. Kuće su po stranama Ploče, Grabovca i ostalih potoka i jaruga.
Vode.
-Kroz selo protiču Grabovac i Ploča, koji čine Reku, pritoku Velikog Luga.
Izvori su: Krivodo, Veliki Bunar, Točak, Ploča, Česma u Rakendolu i Bukova Voda.
Zemlje i šume.
-Livade su u Lugu, Rečici i Bastavu a vinogradi naročito na Ploči, Parlogama i u Rakendolu. Ostala imanja su na mestima: Bukova Voda, Brestova Međa, Bakčine, Belo Polje, Bastav, Brgljočevac, Bare, Vodeničina, Golubovo Polje, Grošan, Jelendo, Krušik, Stanovi, Parloge, Taborište i Cajbara.
Tip sela.
-Selo je razbijenog tipa i deli se uglavnom na tri kraja-zaseoka: Grošan, Školski Kraj i Vis.
Starine u selu.
-Pored „Starog Puta“ ima nekoliko velikih ploča i kamenova bez natpisa. Zbeg je bio kod Hajdučke Česme.
Ime selu.
-Po predanju, selo je nekada bilo bilo u Selištu, gde su danas njive. Priča se da je u Ameriću živeo spahija Omer. Po kome je selo dobilo ime „Omerić“, od koga je postao današnji naziv sela.
Postanak sela i poreklo stanovništva.
Selo je bilo u sastavu Vićentijeve knežine; godine 1818. je imalo 30 a 1822. 40 kuća. Godine 1846. Amerić je pripadao kosmajskom srezu i imajo je 41 kuću. U vreme naših ispitivanja selo Amerić je imao 134 kuće.
-Čojanovići (Dimitrijevići, Peronijevići i Stepanovići) se smatraju za najstariji rod u selu. Starinom su iz Bosne odakle su njihovi preci odavno pobegli „zbog krvi“. Slave Nikoljdan.
-Vujičići (Radojkovići, Milosavljevići, Uroševići, Ivkovići, Milinkovići, Milivojevići, Gavrilovići, Jovanovići i Milićevići) su takođe stari rod. Imaju rođake u Kovačevcu i Koraćici (Čokići) i Vlaškoj (Marinkovići) Čokići u Koraćici vele da su im stari doseljeni pe 300 godina od Peštera dok oni iz Kovačevca ne znaju za svoje poreklo. Međutim, Vujičići tvrde da su im stari doseljeni od Skadra, kao da su im rod Čokići u Kovačevcu i Koraćici i Marinkovići u Vlaškoj. Slave Nikoljdan.
-Vasiljevići (Petrovići, Sevanovići, Markovići i Pavlovići). Svi su potomci jednog pretka (Mirko se zvao) koji se doselio „od Peći“. Do skora su se prezivali Vasiljevići. Mirko je imao brata Miroslava-Rajka o od njega su:
-Radivojevići (Životići). Svi slave Stevanjdan.
-Smiljanići (Markovići i Nikolići) ne znaju odkuda su starinom. Zna se da su bežali „preko“ u Srem i zbog toga ih zovu „Sremcima“, slave Nikoljdan.
-Blagojevići ne znaju za svoju starinu. Pričaju da su i oni „prelazili preko“, gde im se nije dopalo pa su se vratili. Održavali su veze sa nekim „Čikarizima u Sremu“, slave Nikoljdan.
-Ilići su iz Mladenovca gde imaju rođake, slave Đurđevdan.
-Kuzmanovići. Ranko se doselio iz Malog Požarevca – gročanski srez i oženio se udovicom iz Vlaške koja mu je dovela pastorke. Ranko slavi Jovanjdan a pastorci Đurđic.
-Stanojevići (Dunići). Stanoje, deda čoveku od 70 godina, došao je iz Matejevca kod Niša, najpre u Jagnjilo. Po Ameriću prodavao bakvice, pa mu se ti dopadne i nastani se, slave Jovanjdan.
-Živanovići, Ilići, Markovići i Sojadinovići su Cigani-Romi, doselili iz Kusatka (Jasenica), slave Nikoljdan i Sv. Petku.
-Novakovići su nepozantog porekla, slave Aranđelovdan.
-Kovačevići su nepoznatog porekla, slave Nikoljdan.
26. jul 2014. u 17:04
Milodan
Poreklo stanovništva sela Babe, Gradska opština Sopot – Grad Beograd. Prema knjizi Borivoja Drobnjakovića „Kosmaj“.
Položaj sela.
-Veći deo sela je na desnoj strani Bapskog Potoka, koji se zajedno sa svojim pritokama jako usekao u ripanjsku površ. Kuće su većinom po stranama; samo nekoliko kuća je u dolini i to od skora.
Vode.
-Selo se služi vodom sa izvora Brajilovca i Točka.
Zemlje i šume.
-Delovi seoskog atara su: Anatema, Krčevine, Zmijačinjak, Kolišta, Rnjinac (ovde ima ostataka Madžarskog Groblja), Bučije, Bećarski Laz, Ornice, Parloge, Glavčine, Mlaka, Krčevina, Plandište i Marinac.
U ataru ovog sela nalazi se svega oraće zemlje 191 dan, zavate 2 dana kosanice 230 (?) i vinograda 67 motika; ostalo je se žirorodna gora, ševarice nema. Parloga nema. Ziratna zemlja je više divjačna. A na ovom ataru naseljeno je selo Babe još od vremena pokojnoga Karađorđa, koje se iz 24 kuće sastoji i spahiji se plaća samo desetak.
Tip sela.
-Selo je razbijenog tipa.
Krajevi sela nose imena rodova, Novičići, Pešići itd.
Starine u selu.
-U blizini izvora Točka su Crkvine, gde ima ostataka, temelja negdašnje crkve.
Postanak sela i poreklo stanovništva.
-Babe su novije naselje. U spisku iz 1834. godine pominje se Alija Babe, čije granice „počinju od Navrta, na Moraku, Anište ka Ropočevu, Na Zmijačinjak, na Parcansku među, na Izvorac, na Zlataru, od Guberevca na Prutem Reku, na Gradište, od Stojnika na Svatavsko Groblje pa opet na Navrte. Veličina atara su dužine i širine od 45 minuta hoda.
Iz napred navedenih podataka vidimo, da je na mestu naselja Babe bilo naselje i za vreme Karađorđa. Selo je 1818. godine pripadalo Vićentijevoj knežini i imalo je tada 16 kuća. Godine 1822. je u sastavu iste knežine bilo 17 kuća. Godine 1846. pripadalo je kosmajskom srezu i imalo je 25 kuća a 1921. godne 89 kuća.
-Novičići se smatraju za najstariji rod, slave Aranđelovdan. Starinom su od Sjenice. Najpre su se nastanili u Đurincima, pa kako se tu „u ravnici metiljavile ovce“ presele se u Babe „gde je za njih, stočare, zemljište bilo povoljnije“. Sa njima su u rodu:
-Simići (Nedeljkovići i Milojevići), koji takođe slave Aranđelovdan.
U starije rodove ubrajaju se:
-Pešići (Rankovići, Đorđevići i Ilići), slave Jovanjdan čiji su preci došli iz Mokre, belopalanački ssrez, i to najpre u Đurince odakle docnije pređu u Babe. U Đurincima imaju rođake Vojinoviće.
-Milići i Petkovići su rod Novičićima, slave Aranđelovdan.
-Kačarevići su se doselili iz Kačera, slave Đurđic.
-Kitanovići slave Aranđelovdan. Rod su Pešićima. Ušao ženi u kuću i primio njenu slavu.
-Stankovići su se doselili iz Koraćice, slave Nikoljdan.
-Mitrovići su iz Kačera, slave Nikoljdan.
-Lazići slave Simeundan. Misle da su poreklom iz Homolja.
-Mitrovići, Mihajlovići, Stanojevići, Bošnjakovići i Kostići su Cigani-Romi, nastanili su se izvan sela i obrazovali „Cigansku Malu“ u blizini državne šume, doseljeni su poglavito iz okoline, rade zemlju, izrađuju kašike i vretena, bave se sviranjem, slave Jovanjdan i Aranđelovdan.
Nepoznatog porekla su:
-Milićevići, slave Nikoljdan.
-Trifunovići (Milinkovići i Radenkovići), slave Trifundan.
-Simići, slave Stevanjdan.
27. jul 2014. u 18:30
Milodan
Poreklo stanovništva sela Beljina, Gradska opština Barajevo – Grad Beograd. Prema knjizi Borivoja Drobnjakovića „Kosmaj“.
Položaj sela.
-Pošto primi Pruten, Stojnička Reka savija od severozapada jugozapadu i kroz Beljinu teče pod imanom Beljanica. U dolini Beljanice nema kuća, tamo su poglavito njive i livade. Tek od druma, pored koga su škola, crkva, nekoliko dućana i mehana, pa uz strane Vrapčijeg Brda, Visa i Karaule, penju se seoke kuće.
Vode.
-Kroz selo protiču potoci: Đermača, Dumača i Vodica. Glavniji izvori su: Trska, Veliki Bunar, Đurđevac, Česma i Istočnjak.
Zemalje.
-Imanja su na Zbegovištu, Ćupurovcu, Stranama, Kućerinama, Vrtačama, Vujincu, Klenovcu, Turskim Njivama, Osretku, Ornicama i Belim Vodama.
Tip sela.
-Selo se deli na krajeve: Brđanski, Lužanski, Štunjski, Torlački i na Čaršiju.
Starine u selu.
-Po ostacima iz prošlosti može se tvrditi da je Beljina starije naselje. U crkvenoj porti, sa južne strane, postoji spomenik nekoga Vuksana, za koga se priča da mu je šest sinov poginulo na Kosovu.
Ime selu.
-Predanje veli da su ovde bile kolibe nekoga Belje, po kome je selo dobilo ime..
Postanak sela i poreklo stanovništva.
-Za vreme austrijske okupacije, u prvim desetinama 18. veka pominje se naselje Bilena. Godine 1732. godine se pominje hram Sv. Arhangela u Beljini a iste godine se pominje ovo selo staroslovennskim pismom u kome se navode podaci (pretpostavljam o popisu kuća i poreskih obveznika, op. Milodan).
U izvodu iz pisma Kapetana Katića od 28. 12. 1832. godine „Spisku novosagrađenih crkava u kapetaniji turijskoj“ zabeležana je i crkva Beljanska početa sa gradnjom za veme vladavine Gospodara Đorđa (Karađorđa) od 1813 a završena 1831. godine.
O starini i poreklu rodovoa zna se ovo:
-Torlačići (Grčići, Tanaskovići, Petrovići i Tanasijevići) slave Trifundan a starinom su „Bošnjaci“. U beogradskom Resniku imaju rođake, Srećkoviće. Po njima se i kraj u kome žive zove Torlački.
-Mitići i Cvetkovići, slave Aranđelovdan. Predak „Bugar“ Mita „došao je od Morave“ i hteo se nastaniti u Lužanskom Kraju, ali „su branili“ Nenadovići i Vićentijevići, te se ona „namesti“ u Vrtačama blizu Manića. Sa njima su rod Cvetkovići.
Stariji rodovi, koji ne znaju svoje poreklo:
-Devetakovići, slave Đurđevdan.
-Vićentijevići (Đurđevići), slave Đurđic.
-Milanovići (Petrovići, Ilići, Pantići, Jovanovići i Lazarevići), slave Lučindan.
-Nenadovići (Aranđelovići), slave Nikoljdan.
-Radojičići, salve Đurđic.
-Stevanovići (Petrovići, Milići i Lazarevići), slave Jovanjdan.
-Simići, slave Stevanjdan.
-Markovići, slave Đurđic.
-Radojevići, slave Nikoljdan.
-Ninkovići (Mihailovići) slave Nikoljdan. Ninkovići ne znaju odakle su starinom. Imaju rođake u Vojki – Srem. Neki od njih se prezivaju Sremčevići.
-Ljubinkovići slave Nikoljdan. Deda im se doselio iz Guberevca od Ljubinkovića.
-Markovići (Švabići) slave Nikoljdan. Deda Marko je pred Ustanak došao iz Ašanje u Sremu – zemunski srez.
-Stoiljkovići slave Stevanjdan. Otac se doselio 1873. godine iz Prisjana – nišavski srez.
-Sremčevići, slave Jovanjdan. Otac došao 1887. godine iz Konatica – srez posavski.
-Markovići, slave Stevanjdan. Doselili se iz Sibnice gde imaju rođake.
-Maksići, slave Nikoljdan. Praded se doselio iz Pelinca – žegligovski srez.
29. jul 2014. u 12:55
Milodan
Poreklo stanovništva sela Vlaška, Gradska opština Mladenovac – Grad Beograd. Prema knjizi Borivoja Drobnjakovića „Kosmaj“.
Položaj sela.
-Selo je na pinosavskoj i ripanjskoj površi, koje su prosečene dolinama Velikog i Veljinog Potoka i potoka Ive.
Vode.
-Glavniji izvori u selu su: Vojvodinac, Inđina Voda, Bukovac, Stublina i Buredeljica.
Tip sela.
-Selo je razbijenog tipa i deli se na „Ovaj“ i „Onaj Kraj“, koje razdvaja Veljin Potok. Između krajeva je „sredina sela“ sa školom, crkvom, sudnicom i mehanom; tu je i česma Vojvodinac. Pored ovih, ima i jedan deo odvojen kraj sela u Šeševici (čije je groblje u Parlogama). Još pre 15-20 godina pojedinci su počeli odlaziti na imanja i tako se osnivaju novi krajevi. U Vlaško Polje se odselilo nekoliko kuća Jankovića i Jovančevića. Oni su formirali kraj u blizini železničke stanice i pored Krgujevačkog Druma. Pre 15-20 godina otišli su u Vis Milićevići i Mišići; u Prelepac Bukvići, Pavlovići, Rakići i Brkići; u Inđinu Vodu – Lazići; u Krušik – Jankovići, u Stublinu – Petrovići i u Mostinu Radojkovići.
Starine u selu.
-U „Starom Groblju“, u blizini kuće Milisava Rakića, stoje velike kamene ploče a u Varovnicama „tugle“ i drugo.
-U potesu Kokorinu, u dolini istoimenog potoka, po predanju koje se do danas održalo, postojalo je selo Kokorin, iz koga je „za vreme Kosovske Bitke otišlo sedamdeset kopljanika, koji su tada izginuli“. I danas seljaci prilikom kopanja i riljanja nalaze ostatke od kamena i cigala. Predanje dalje kaže „da je selo opustolo i bilo pusto čitavih 200 godina“.
Ime selu.
„Posle Kosovske Bitke, na 200 godina, prvi se doseljavaju tri brata: Vladisav (Vlajko), Mladen i Rajko. Došli su „od Kosova“ i nastanili su se u kraju koji se danas zove „Šišmanski“, istočno od crkve. Vlajko ostane po njemu selo je dobilo današnje ime, Vlaška. Mladen i Rajko krenu dalje i prvi zasnuje selo Mladenovac a drugi Rajkovac. Ne zna se kako su se ova braća prezivala. Od njih danas nema potomaka.
Osnivanje sela i poreklo stanovništva.
U Langerovoj karti ovo naselje je ubeleženo po imenom Vlaska. Pripadala je Vićentijevoj knežini i imalo je 1818. godine 51 a 1822. godine 61 kuću. Godine 1846 Vlaška ulazi u sastav kosmajskog sreza i imalo je 85 kuća. Po popisu iz 1921. godine selo je imalo 369 kuća.
Posle Vlajka doselili su se:
-Vujići (Odžkovići), slave Miholjdan. Ranije su se prezivali Kuzmanovići. Odžakovićima ih, vele, zovu zbog toga što su prvi u selu na svojoj kući „izbili“ odžak. I oni su „od Kosova“. „Lutajući ovim krajevima naišli su na Vlašku, upravo na Vlajkovu kuću i da bi bili u društvu, stanu ovde“.
-Rakići (Milovanovići), slave Đurđic. Ranije su se prezivali Risimovići. Došli su od Kosova u isto vreme kada i Vujići.
-Pejanovići su iz istog kraja i u isto vreme, kada i Rakići, se doselila i ova familija. Ranije su se zvali Ivkovići, slave Aranđelovdan.
-Šuveljaci (Pavlovići, Pavkovići, Ilići, Dikići, Mateići, Jevtići, Ninkovići, Marići, Budžići-Živanovići, Dimitrijevići, Milićevići, Mirkovići i Mišići), slave Nikoljdan. Predak Šuveljaka je „iz južnih krajeva“, slave Nikoljdan.
-Jankovići, slave Jovanjdan. Doselili su se od Pirota. Janko je predak Jankovića i imao je sinove Todora, Nikolu i Lazara. Todor je trgovao „sa prekom“, prvi je u Vlašku doveo učitelja Negovana „iz preka“ i „otvorio školu“ u jednoj svojoj kućici. Njegovim trudom, uz pomoć naroda, podignuta je i crkva brvnara koja i danas postoji.
-Stankovići: Predak Stankovića, Stanko, došao je sa Tomom i Antonijem. Imao je i brata Ivka od koga su:
-Jabukići, slave Jovanjdan.
-Jovančevići (ili Jovanovići). Predak Jovančevića Jovanča Čamdžić imao je sinove Miloja i Milenka, slave Jovanjdan.
Stankovići i Jovančevići (ili Jovanovići) su, kao i Jankovići, doseljeni od Pirota.
-Marinkovići, slave Đurđic. Marinka i Janka je dovela mati iz Kovačevca. Preudala se za Miloša Nogića (danas Pavlovići) iz roda Milosavljevića. Kada su Marinko i Janko poodrasli, očuh ih vrati u Kovačevac. Na putu ih sretne spahija, vrati ih nazad u Vlašku, uzme polovinu imanja od Rake Rakića i njima dodeli. Rod su im Vlajići (Čokići) u Kovačevcu, Čokići u Koraćici i Vujičići u Ameriću.
-Šišmanci (Petrovići, Jocići i Nedeljkovići), slave Stevanjdan. Predak Šišman došao je „sa Kosova“.
-Brkići (Jovanovići) slave Đurđic. Jovan „Brka“ bio je sluga kod Jovančevića, oženio se i ostao u selu. Ne zna se odakle je došao. Imao je tri sina od kojih sa današnji rodovi.
-Bukvići, slave Đurđic. Predak Stojan, kovač, došao je iz Prilepa. Imao je dva sina, Petra i Petronija, Petronije je imao sina Stevana, koji je bio „debeo kao bukva“ zbog čega su ga nazvali „Bukva“ pa se prema tome i ceo rod preziva Bukvići. Petar je imao sina Pantu, Panta je imao Miloša i Milovana Od Miloša su:
-Miloševići a od Milovana:
-Milovanovići.
-Milosavljevići (Pavlovići), slave Đurđic. Braća Milisav i Marjan doselili su negde „iz okoline“. Od Milisava su Milosavljevići a od Marjana, po njegovom unuku Pavlu, Pavlovići.
-Avramovići, slave Aranđelovdan. Sima, Avramov otac, došao je iz Crne Gore u Jagnjilo, gde je umro. Žena mu se preuda u Vlašku u Jovanoviće (Rožiće) i dovede Avrama. Avram je imao sedam sinova od kojih su današnji Avramovići.
-Kovačevići, slave Vavedenje. Petar Kovačević doselio se 1848. godine od Arilja.
-Lukići (Malići), slave Trifundan. Ranije su se prezivali Otmanovići a Turci su im dali nadimak Đebaci. Starinom su „od južnih krajeva“.
-Kuzmići, slave Đurđevdan. Ne zna se odakle su. Bila su dva brata, Sima i Kuzman. Sima je, po presudi kneza Jevrema Obrenovića, streljan u Ripnju, što je psovao „Miloša u bradavicu“. Od njega nema potomaka. Kuzman nije imao dece. Kao udovac doveo je ženu sa pastorkom Markom iz Velike Ivanče. Oženio se treći put iz Nemenikuća, i treća mu žena dovede tri pastorka. Svi se oni prozovu Kuzmići i slave Đurđevdan. U Nemenuikućama su im rođaci Borikići. Kuzman je slavio Stevanjdan.
-Lazići, slave Lazarevdan. Predak Lazar je došao iz okoline. Imao je tri sina, od kojih su današnji Lazići.
-Miloševići, slave Jeremijevdan. Došla su četiri brata, Radosav, Rajko, Vule i Petar od Sjenice, posle 1809. godine. Doveo ih Todor Janković i „dao im Šeševicu na uživanje“.
-Todorovići (Pavlovići), slave Đurđevdan, zovi ih „Erama“.
-Đuričići, slave Nikoljdan. Mati se udala za nekog Babića i dovela ih iz Amerića.
Todorovići i Đuričići žive u Šeševici.
-Kokanovići (Miloševići), slave Đurđic. Po ocu Milošu zovu se i Miloševići. Miloša su zbali „Kokan“ pa po tom zovu i Kokanovići. Miloš je došao iz Amerića..
-Jovanovići („Rošići“), slave Jovanjdan. Predak Jovan došao je iz Pirota. Bio je artiljerac i posle rata „rovašen“, te ih u šali zovu i Rošići. Jovan je imao četiri sina od kojih su danas Jovanovići.
-Gajići, slave Jovanjdan. Gaja se doselio iz Amerića, gde su se prezivali Pavlovići.
-Gajići, slave Nikoljdan. Gaja Krnjak se doselio „iz okoline“.
-Mitrovići, slave Đurđic. Mitrov otac Paun došao je „od Timoka“ i doveo Mitra.
-Jankovići, slave Lučindan. Otac se doselio iz Zagorice u Jasenici.
-Matići, slave Đurđic. Ne znaju odakle su se doselili. Njihov predak Mita ja zauzeo i iskrčio imanje u Šeševici.
U „Parlogama“ su naseljeni Cigani-Romi.
-Jovanovići. Stevan se doselio iz Đurinaca, gde ima rodbinu, Jankoviće i druge. Starinom su iz Maminca – preševski srez. Stevan je bio ciganski kmet za vreme Tase aračlije. Imao je šest sinova i od njih su:
-Stevanovići (Vasići), slave Nikoljdan i Đurđevdan.
-Stankovići su posebna familija, slave Sv. Petku.
29. jul 2014. u 21:25
Milodan
Poreklo stanovništva sela Mala Vrbica, Gradska opština Mladenovac – Grad Beograd. Prema knjizi Borivoja Drobnjaković „Kosmaj“.
Položaj sela.
Mala Vrbica je na pinosavskoj površi, koju proseca Bukova Voda, pritoka Velikog Luga.
U spisku sela beogradske nahije iz 1834. godine od brojem 10 pominje se Mala Vrbica (pisano na stroslovenskog jeziku) čija granica počinje „od Jankove vodenice, na jazbinu, na bere Ćuturnice, na Štrkovu Baru, na Crnu baru, na reku uz lug na Jankovu vodenicu“. Veličina sela je u dužini i širini na pola sata hoda.
Vode.
-Glavni izvor je Seoski Bunar.
Zemlje i šume.
-Delovi seoskog atara su: Bavani, Dugačka Jaruga, Iva, Kovanluk, Lukanja, Pašinac – gde ima starih grobova, Trstena i Štrkovica gde se nalazi današnje gorblje. U ataru ovog sela nalezi se svega oraće zemlje 78 dana, zavate 37 dana, kosanice 74 dana i 3 motike vinograda; ostalo je rodna gora, ali u ovoj gori jadva da ima „peti tal“ žirorodne zemlje, a ono drugo sve je mlada ševarica, zatim više od pola divjačna… dalje piše:
„Na ovoj aliji naseljeno je selo Vrbice koje se iz 13 kuća sastoji i zirati 76 dana oraće zemlje, 36 dana zavate, 72 dana kosanice i 3 motike vinograda i iz sela Amerića od dve kuće zirate na istoj aliji 2 dana oraće zemlje, 1 dan zavate i 2 kose kosanice. Rečena Vrbica bez ove alije biti ne može a Amerić biti bez ove alije može. U vreme kada je alija spahiji prinadležala, plaćali su Vrbovčani 40 groša“.
Postanak sela i poreklo stanovništva.
– Ove podatke, piše Borivoje Drobnjaković, dopunićemo predanjem. Predanje kaže da je alija pripadala Belom Spahiji i da se zvala Mala Alija. Kada je Živko, predak Živojina Žujovića, posle raseljavanja Ješevca 1826. godine došao ovamo, zatekao je pustu u i nenaseljenu. Predanje još kaže, da su ovuda prolazile „Ere“ i da im se mesto dopalo. Zatraže od spahije da kupe aliju. On to prvo ponudi stanovnicima Amerića. Kako oni nisu mogli da plate koliko je spahija tražio „200 gorša i dve oke masla“, on je proda „Erama“.
Selo je 1846. godine imalo 15 kuća i pripadalo je kosmajskom srezu. Danas čini političku opštinu sa Amerićem i ima 54 kuće.
-Žujovići su jedan od najstarijih rodova u ovom selu, rođaci su sa Žujovićima u Nemenikućama, slave Aranđelovdan.
-Janoševići su starinom od Sjenice – Sandžaka, slave Aranđelovdan.
-Nikolići, slave Đurđic. Praded se doselio iz Trešnjevice u Jasenici gde su im rod Đurići, koji su se doselili iz Suvodola na Pešteru.
-Borići, slave Cara Konstantina i Caricu Jelenu. Starinom su od Bitolja, odakle su došli u Planinicu – srez kolubarski pa odatle u malu Vrbicu. Od istoga roda su:
-Grujići, Milanovići i Miloševići. Zovu ih „Bitoljcima“.
-Filipovići su došli iz Rakova – ljubićski srez, slave Aranđelovdan.
-Gajići su se doselili iz Trešnjevice u Jasenici, gde su im rod Stojići, poreklom Sjeničani, slave Nikoljdan.
-Radonjići su se doselili iz Rajkovca u Jasenici, slave Đurđevdan.
-Markovići. Slave Nikoljdan. Preci su im se doselili iz Bosne, ne znaju iz kog mesta.
-Stevanovići su došli od Užica, slave Alimpijevdan.
-Davidovići su doseljeni iz Koraćice od istoimene familije, slave Đurđic.
-Dunići su došli iz Morače, slave Aranđelovdan.
-Nikolići su došli iz Vrbice u Jasenici, slave Aranđelovdan.