Gradska opština Barajevo:
Arnajevo, Barajevo, Baćevac, Beljina, Boždarevac, Veliki Borak, Vranić, Guncati, Lisović, Manić, Meljak, Rožanci i Šiljakovac.
Gradska opština Voždovac:
Banjica, Beli Potok, Jajinci, Kumodraž, Rakovica, Zuce, Pinosava i Ripanj, Bošnjaci i Brđani.
Gradska opština Vračar:
Gradska opština Grocka:
Begaljica, Boleč, Brestovik, Vinča, Vrčin, Grocka, Dražanj, Živkovac, Zaklopača, Kaluđerica, Kamendol, Leštane, Pudarci, Ritopek i Umčari.
Gradska opština Zvezdara:
Mirijevo, Mali Mokri Lug i Veliki Mokri Lug.
Gradska opština Zemun:
Batajnica i Ugrinovci.
Gradska opština Lazarevac:
Arapovac, Barzilovica, Baroševac, Bistrica, Brajkovac, Burovo, Veliki Crljeni, Vrbovno, Vreoci, Dren, Dudovica, Županjac, Zeoke, Junkovac, Kruševica, Lazarevac, Leskovac, Lukavica, Mali Crljeni, Medoševac, Mirosaljci, Petka, Prkosava, Rudovci, Sakulja, Sokolovo, Stepojevac, Strmovo, Stubica, Trbušnica, Cvetovac, Čibutkovica, Šopić i Šušnjar.
Gradska opština Mladenovac:
Amerić, Beluće, Beljevac, Velika Ivanča, Velika Krsna, Vlaška, Granice, Dubona, Jagnjilo, Kovačevac, Koraćica, Mala Vrbica, Markovac, Međulužje, Mladenovac (varoš), Mladenovac (selo), Pružatovac, Rabrovac, Rajkovac, Senaja, Crkvine i Šepšin.
Gradska opština Novi Beograd:
(obuhvata i Bežaniju koja je do 1972. bila samostalno naselje).
Gradska opština Obrenovac:
Baljevac, Barič, Belo Polje, Brgulice, Brović, Veliko Polje, Vukićevica, Grabovac, Draževac, Dren, Zabrežje, Zvečka, Jasenak, Konatice, Krtinska, Ljubinić, Mala Moštanica, Mislođin, Obrenovac, Orašac, Piroman, Poljane, Ratari, Rvati, Skela, Stubline, Trstenica, Urovci i Ušće.
Gradska opština Palilula:
Krnjača, Višnjica, Borča, Veliko Selo, Dunavac, Karaburma, Kovilovo, Ovča, Padinska Skela (obuhvata i naselja Besni Fok, Crvenka, Glogonjski Rit, Jabučki Rit, Preliv, Tovilište, Vrbovski i Slanci.
Gradska opština Rakovica:
Kneževac (pripojeno Kijevo), Rakovica i Resnik.
Gradska opština Savski Venac:
Gradska opština Sopot:
Babe, Guberevac, Drlupa, Dučina, Đurinci, Mala Ivanča, Mali Požarevac, Nemenikuće, Parcani, Popović, Ralja, Grkovo, Rogača, Ropočevo, Sibnica, Slatina, Sopot i Stojnik.
Gradska opština Stari Grad:
Gradska opština Surčin:
Bečmen, Boljevci, Dobanovci, Jakovo, Petrovčić, Progar i Surčin.
Gradska opština Čukarica:
Žarkovo, Železnik, Velika Moštanica, Ostružnica, Pećani, Rucka, Rušanj, Sremčica i Umka.
30. jul 2014. u 18:13
Milodan
Poreklo stanovništva sela Guberevac, Gradska opština Sopot – Grad Beograd. Prema knjizi Borivoja Drobnjakovića „Kosmaj“.
Položj sela.
-Guberevac je na ripanjskoj površi, koja je jako raščlanjena, zbog čega je selo razbijenog, gotovo starovlaškog tipa. Uz to su se i rodovi dele i odeljeni članovi odlaze na imanja.
Vode.
-Glavniji izvori u selu su: Pruten, Točak, Bezdan i Dobrica.
Zemlje.
-Delovi seoskog atara su: Gomilice, Vrbovac, Preki Gaj, Vrtače, Umka, Bojišta, Bodoljin, Navrci, Borovik, Mačije Rupe, Ravni Rit, Zlatara, Selica, Suvodol, Ornice, Glavčine, Lovenjak, Stublo, Poljane, Krušik i Buk.
Tip sela.
-Selo je, kao što je već rečeno razbijenog, skoro starovlaškog tipa. Deli se na: Staro Selo, Glavicu, Dubrave, Rt, Reku, Ševarice i Todorovićski Kraj.
Postanak sela i poreklo stanovništva.
-Guberevac je starije naselje. Langer je na karti zabeležio pod imenom Kubrowce Prve kuće su bile u „Starom Selu“ u čijoj je blizini današnje groblje. U blizini ovoga je i „Madžarsko Groblje“. Po predanju mnogi su napustili selo i bežali u Banat i Srem a zbog turskog zuluma i strogog guberevačkog bega. Neki rodovi su tamo ostali, neki su se vratili i danas u Banatu i Sremu imaju svoje rođake. Nekoliko rodova, koji su pobegli iz Guberevca, zadržao je „dobri beg ošljanski“ i naselio ih u Ošljane, odakle su se docnije preselili u Grbulju, današnju Staru Vinču i to su prvi doseljenici u Vinči. Guberevac se nalazio u sastavu Katićeve knežine i imao je 1818. godine 52 a 1822. godine 55 kuća. Godine 1846. godine pripadali je turijskom srezu i imao je 70 kuća a 1921. godine ovo selo je imalo 193 kuće.
Kao najstariji rodovi smatraju se:
-Bosankići (Miloševići), slave Nikoljdan.
-Nenadovići, slave Nikoljdan.
-Đosići, slave Nikoljdan. Ćosići pričaju, da su njihovi stari bežali „preko“ i da imaju rođake u beogradskoj Vinči.
U stare rodove ubrajaju se i:
-Jakovljevići (Gavrići, Jeremići i Obradovići), slave Stevanjdan. Njihov predak Jakov „doselio od Užica“.
-Čupići (Milojevići), slave Lazarevdan. Ono su starinom iz Hercegovine a imaju rođake u beogradskoj Vinči i u Sremu.
Stari rodovi su i:
-Todorovići (Mijailovići, Nedeljkovići, Pavlovići, Gajići i Rankovići), slave Nikoljdan.
-Lazarevići (Ćurčići), slave Petrovdan.. Oni vele da su iz „preka“.
-Tomići, slave Jovanjdan. Oni su takođe bežale „preko“, gde imaju rođake.
-Gačići (Jankovići, Ivankovići, Petrovići, Nedeljkovići i Nikolići), slave Nikoljdan. Koji su, kad su pošli „preko“, ostavili košnice u potoku Ljepojevcu i po povratku ih na istom mestu našli.
-Dražići (Ljubinkovići, Davidovići, Đurđevići i Markovići), slave Nikoljdan. Ne znaju za svoje poreklo. Bežali su „preko“. U Bežaniji kod Zemuna imaju rođake (Dražići).
-Savići (Nikodinovići, Trifunovići, Stojkovići i Sapsojevići), slave Savindan. Praded Pavle došao iz okoline Šapca, gde je bio kapetan.
-Nikolići (Plačići), slave Nikoljdan. Deda im se doselio „na imanje“, došao iz rudničkog okruga.
-Petrovići, slave Aranđelovdan su iz Lipnja u Kačeru.
-Jankovići, slave Aranđelovdan. Njihovi stari su došli iz Božice, srez bosiljgradskki.
-Petrovići, slave Sv. Agatonija. Otac pobegao iz Bijelog Polja, gde je ubio Turčina na dan svoje slave. Zbog toga slave ovu slavu, ranije su slavili Đurđic, koji sada preslavljaju.
-Petrovići, slave Đurđevdan. Kuće su im u Reci. Došli su iz“Erske“.
Ne znaju svoje poreklo:
-Belkići, slave Pantelijevdan.
-Marjančići, slave Nikoljdan.
-Živkovići, slave Pantlijevdan.
-Spasojevići su Cigani-Romi, slave Novu Godinu – Sv. Vasilije.
31. jul 2014. u 18:26
Milodan
Poreklo stanovništva sela Dučina, Gradska opština Sopot – Grad Beograd. Prema knjizi Borivoja Drobnjakovića „Kosmaj“.
Položaj sela.
-Dučina je na stranama Dučinskog Potoka. Veći deo selo južno od potoka i pruža se sve do izvora Dučinca a manji je severno od potoka, na Petlovači.
Vode.
-Meštani se služe poglavito vodom sa đermova (bunara). Izvan sela su izvori: Dučinac, Ločevac, Stublina, Jasen i Ciganka. Ločevac se smatra da je lekovit.
Zemlje.
-Najbolje njive i livade na mestima: Momina, Dučinac i Selište. Osim toga, seoska imanja su i na mestima: Jastrebaru, Kosi, Grabovcu, Petlovcu, Ciganki, Aljaji, Mramoru, Krivim Njivama, Vrlajama i Kulištu.
Tip sela.
-Dučina je šumadijskog, razređenog tipa i deli se na krajeve: Selište (Selištanski Kraj), Arnautski Kraj, Dajićski Kraj i Petlovac.
Ime selu i krajevima.
-Po predanju selo je nekada bilo u Selištu, u izvoru potoka Dučinca. „Tu je živeo vojvoda Duč, koji je odveo na Kosovo osamdeset konjanika od kojih se nijedan nije vratio“. Po Duči je nazvan potok Dučinac i današnje selo. Bežali su „preko“ i tada je selo bilo gotovo opustelo. Kada su se kasnije povratili i neki rodovi su se zadržali desnoj obali Dučinskog Potoka, čuli su pevca da kukuriče, po tome se, vele, taj kraj nazvao Petlovac.
Postanak sela i poreklo stanovništva.
Langer je ovo naselje zabeležio pod imenom Tutczina. Godine 1818. Dučina je imala 17 a 1822. godine 20 kuća i ulazila je u sastav Katićeve knežine. Godine 1921. Dučina je imala 146 kuća.
-Milijanovići (Milinkovići, Jovanići i Simeunovići), slave Sv. Jovan Zlatousti, su starinci. Vele da su došli iu okoline Pančeva. Verovatno, da su tamo prvo prebegli „preko“ pa se otuda vratili.
-Mišići, slave Đurđevdan, oni su doseljeni iz Bosne.
-Lazarevići (Živanovići), slave Đurđevdan. Starac od 70 godina ne zna za poreklo, zna da su njegovi stari bežali „preko“.
-Mijailovići (Ivkovići i Jankovići), slave Mitrovdan. Predak Stojadin je došao od Sjenice. Bili su u „bežaniji“.
-Ostojići (Stevanovići), slave Đurđevdan. Praded Gaja došao je iz okoline Tuzle kada je Karađorđe oslobodio Šumadiju. Najpre se zadržao u Branetićima – takovski srez, pa prešao ovde zbog pitomine. U Branetićima imaju rođake – Ostojići.
-Popovići, slave Nikoljdan. Starinom su Sjeničani. Zovu ih „Erama“. U Koletini (Jasenica) imaju rođake – Vujoviće.
-Sarići, slave Nikoljdan. Njihovog pradedu Petra dovela je mati iz Mirosaljaca – kolubarski srez – gde imaju rođake – Sariće.
-Danilovići (Milićevići), slave Lučindan su doseljeni iz okoline Užica.
-Bankoići (Đerkovići), slave Mitrovdan, Oni su od Sjenice, Stanuju u „Arnautskom Kraju“. Zovu ih „Arnautima“. Sa njima su rod Maksići.
-Ilići, slave Nikoljdan. Stari su im doseljeni iz „užičke nahije“.
-Stojanović, „Bugarin“, ne kaže se odakle su niti koju slavu slave.
Nepoznatog porekla su:
-Živkovići;
-Nikolići;
-Terzići;
-Stekići;
-Radovanovići i;
– Marinkovići.
Gore pomenute porodice slave Đurđevdan.
-Pavlovići su Cigani-Romi, slave Aranđelovdan, doselili su se iz okoline.
1. avgust 2014. u 18:14
Milodan
Poreklo stanovništva sela Đurinci, Gradska opština Sopot – Grad Beograd. Prema knjizi Borivoja Drobnjakovića „Kosmaj“.
Položaj sela.
-Đurinci leže na kosama između potoka Kokorina i Velikog Luga, odnosno između železničke pruge koja ide dolinom Luga i druma Beograd – Kragujevac. Ima nešto kuća istočno od druma.
Tu je bila alija, koja se pominje u „Spisku svih alija nahije Beogradske“ pisane na staroslovenskom (op. Milodan) nalazeći se u godini 1834. Granica alije Đurinaca počinjala je „od strane Ropočeva, od Stanojeve njive putem na Bulinu Ravan, do na vrh Kokorina, niz potok Kokorin do Selišta na Đurinu njivu, po vrh Vreockog dola na Pavkovića njivu uz reku, opet, na Stanojevu njivu. Veličina sela je jeda sat hoda po dužini i pola sata hoda po širini.
Vode.
-Glavniji su izvori u selu: Zminjak, Karličina, Duboka Jaruga i Stubline.
Zemlje i šume.
-Njive su na mestima: Vrelski Dol, Vukojevac, Bučije, Kokorin i Luka. Livade su na mestima Mandarine, Bunarić i Stubline a šume na Vukojevcu i Kokorinu.
U ovoj aliji nalazi se svega oraće zemlje 83 dana, zavate 12 dana, kosanice 84 kos. i vinograda 26 motika; ostalo je žirorodna gora, u lug zarasle zemlje nema. Zemlja je poglavito pitoma. Spahiji niko ništa nije plaćao osim desetka. Rečeno selo bez ove alije biti ne može, budući da je na istoj aliji naseljeno.
Tip sela.
-Selo se deli na krajeve: Druminci (pored druma), Petkovića Kraj i Ciganske Kuće.
Selo je novijeg postanka. Na pomenutoj aliji naselo je selo „Đurinac“, koje se sastoji od 18 kuća i ono su zemlju zirati.
Postanak sela i poreklo stanovništva.
-Kada su prvi doseljenici došli, zatekli su pustu aliju i najpre su se naselili u dolini potoka Karličine, odakle su se docnije premeštali i zauzeli današnje položaje. Đurinci su ulazili u sastav Vićentijeve knežine i imali su 1818. godine 10 a 1822. godine 13 kuća. Godine 1846. su pripadali kosmajskom srezu i imali 25 kuća. Godine 1921. godine selo je imalo 147 kuća.
-Vojinovići su prvi ovamo došli, slave Jovanjdan. Doselio ih Vojin Jelić, otac starca Milije od 83 godine, iz Mokre – belopalanački srez. Rod su im Pešići u Babama.
-Petkovići (Petrovići) su došli posle Vojinovića, slave Nikoljdan. Pejča Pavlović, deda čoveku od 80 godina, „krenuo je od Pirota“. Kada je sa sinovima došao ovde nastanio se u potoku Karličini, gde načini kolibu. U Natalincima (Jasenica) imaju rodbinu.
-Lazići, slave Đurđevdan. Njihov predak Laza Bancar došao je u isto vreme i iz istog kraja odakle i Petkovići. I njih i Petkoviće zovu „Bugarima“.
-Pešići, slave Sv. Vrači. Predak Peša došao je iz Trna.
-Ćirići, slave Nikoljdan. Deda Ćira došao je iz Mokre – belopalanački srez. Njegov unuk ima 60 godina.
-Petrovići (Dimitrijevići), slave Nikoljdan. Njihov se predak naselio najpre u Rogaču, odakle je došao ovamo. U Rogaču je došao od Trna. Zbog toga što je živeo u Rogači zvali su ga „Rogački“.
-Jovanovići, slave Nikoljdan. Jovan „Hajduk“ došao je iz „Bugarske“.
-Markovići (Lukići i Milivojevići), slave Đurđevdan. Došli su pre 60 godina iz Dragačeva. Zovu ih „Erovima“.
-Stanojevići („Vlasi“), slave Sv. Petku. Deda Stojadin došao iz Homolja.
-Đurići, slave Nikoljdan. Kao kočetari došli od Leskovca.
-Sibinovići, slave Alimpijevdan. Njihov predak, kao strugar, došao od Bitolja. Zvali su ga „Goga“.
Cigani:
-Jankovići, Simići i Vasići, slave Nikoljdan, litija Đurđevdan. Došli su iz Maminca – preševski srez. Bili su čergari, pa kad im je naređeno da se moraju stalno nastaniti, ovi ostanu ovde a jedan deo ode u Vlašku. Najpre ih je bilo samo tri čerge u „Preseki“.
2. avgust 2014. u 17:34
Milodan
Poreklo stanovništva Velika Ivanča. Gradska opština Mladenovac – Grad Beograd. Prema knjizi Borivoja Drobnjakovića „Kosmaj“.
Položaj sela.
Kroz selo protiče reka Besna koja dolazi sa Kosmaja. Selo se deli na „Ovaj“ i „Onaj Kraj“. U dolini Besne su škola, crkva, Zemljoradnička i Zdravstvena Zadruga, mehane, dućani i nekoliko kuća.
Zemlje.
-Delovi seoska atara su: Vodice, Vranovac, Jasenje, Klenje, Krušik, Prževina, Turčić, Ćukovac, Bele Vode, Dobre Vode, Konopljište, Kupinovac, Karaula, Mramor, Mrčevica, Prokop, Nerezine, Sikiljevac, Velike Livade, Đeram, Kovačice, Leska, Lipar, Crveni Potok i Ravni Lug.
Tip sela.
-Velika Ivanča je selo razbijenog tipa. U znatnom delu sele se pojedine porodice na svoja imanja, izvan sela, „u livade“. Odselilo se oko 80 porodica i njihovih kuća ima čak do Trnovog Brda, Čovke, Borišinca i preko potoka Slinčara.
Postanak sela i poreklo stanovništva.
-O starosti sela ne može se gotovo ništa pouzdano reći a i predanje o tome nije očuvano. Zna se da je za vreme Turaka u selu stanovao spahija i to u Reci, na mestu gde je danas kuća Nikolića. U blizini današnjeg groblja je Gumnište, gde se za vreme Turaka vrlo spahijsko žito. Velika Ivanča je ulazila u sastav Vićentijeve knežine i imala je 1818. godine 62 a 1822. godne 68 kuća. Godine 1846. selo je pripadalo kosmajskom srezu i imalo je 108 kuća, a 1921. godine 448 kuća.
-Milanovići se smatraju za najstariji rod. Slave Aranđelovdan. Ni najstariji ljudi od Milanovića ne znaju ništa o svom poreklu.
Stari rod nepoznatog porekla su i:
-Čojanovići (Milojevići, Paunovići, Ješići, Vujučići, Tošakovići i Miloševići), slave Alimpijevdan. Čojanovićima ih zovu zbog toga što su prvi poneli čojano (čohano) odelo.
-Maksimovići (Šiljići), slave Aranđelovdan, ne znaju za svoje poreklo.
-Stepići (Babići, Ristići, Pantelići, Markovići, Mitrovići, Jokići, Nikolići i Petrovići), slave Jovanjdan. Čovek od 87 godina ne zna odakle su starinom, priča da su za vreme Turaka „bežali u Nemačku“.
-Terzići (Todorovići), slave Ignjatijevdan, su stari rod i ne znaju za svoje poreklo.
-Marinkovići (Milojevići, Jankovići, Gačići, Miloševići, Uroševići, Jelenići, Ignjatovići, Radovanovići, Milosavljevići i Arsići), slave Gavrilovdan, 6. septembar po starom kalendaru. Svi vode poreklo od tri brata, koji su došli iz Bijelog Polja u Polimlju. Dva brata se nastane na levoj a treći na desnoj strani Besne.
-Avramovići (Jankovići, Matejići, Radosavljevići, Pavlovići, Đorđevići, Simići, Jovanovići i Aleksići), slave Mitrovdan. Praded Avram je, pre Prvog Ustanka došao iz Bijelog Polja u Polimlju. Velemuge u Belom Polju (Gruža) su im rod.
-Bugarčići (Jovanovići), slave Mitrovdan. Praded Jovan se doselio iz „Bugarske“.
-Milovanovići (Mijailovići), slave Jovanjdan, doselili su se iz Drlupe gde su im rod Ljubičići.
-Bogdanovići, slave Miholjdan. Za njih kažu da su „Bošnjaci“.
-Jankovići (Pavlovići, Ilići, Nikolići, Despotovići, Nedići, Petrovići, Kostadinovići i Milovanovići), slave Markovdan.. Njihovi stari su došli sa Kosova. U Azanji imaju rođake – Anđelkoviće.
-Čumići, slave Tomindan. Deda čoveku od 70 godina došao iz Donje Trešnjevice (Jasenica) gde su im rod Čumići. Čumići su u Donju Trešnjevicu došli iz Čajetine – zlatiborski srez.
-Mijailovići, slave Jovanjdan. Došli iz Ramića kod Gruže.
-Pavlovići, su došli iz Koraćice, slave Nikoljdan.
-Markovići su Cigani, kovači, ne kaže se koju slavu slave.
Nepoznatoig porekla su:
-Tošići;
-Miloševići;
-Petrovići
-Kostadinovići;
-Uroševići;
-Ivanovići i;
-Živkovići, svi slave Đurševdan.
-Rankovići;
-Milojičići;
-Binići;
-Jovanovići i;
-Milojkovići, svi slave Nikoljdan.
3. avgust 2014. u 20:27
Milodan
Poreklo stanovništva sela Manić, Gradska opština Barajevo – Grad Beograd. Prema knjizi Borivoja Drobnjakovića „Kosmaj“.
Položaj ssela.
-Kuće su na kosama, sa obe strane Stojničke Reke. Na desnoj obali je Manić a na levoj je njegov kraj Mečak, koji ima oko 50 kuća, od koji su 32 ciganske.
Vode.
-Selo se služi izvorskom i bunarskom vodom.
Zemlje.
-Oko sela prema Slatini, Stojniku i Lisoviću, zemljište je puno vrtačastih uvala, čije se strane stalno obrušavaju. Delovi atara su: Vis, Ravnice, Veliko Polje, Stankov Grob, Vujin Potok, Ševarice, Vojište, Jasene i Vrtače.
Starine u selu.
-Na mestu Crkvine ima još i danas tragova od zidina stare crkve. U zabranu Ilije Milovanovića ima i danas spomenika od „Madžarskog Groblja.
Postanak sela i poreklo stanovnišrva.
-Predanje o postanku ovog naselja i o njegovoj starosti nije očuvano. Manić je ulazio u sastav Katićeve knežine i imao je 1818. i 1822. godine 14 kuća. Godine 1846 selo je pripadalo turijskom srezu i imalo je 24 kuće. Danas (1921. godine) čini političku opštinu sa selom Beljinom, Rožancima i Slatinom i ima 95 kuća.
Za najstarije porodice u selu se smatraju:
-Nidžići (Milovanovići), slave Đurđevdan.
-Neškovići, Petrovići i Jovanovići (u Beljini) su jedan rod, slave Đurđevdan.
Stari doseljenici, ne zna se odakle su došli:
-Markovići, slave Jovanjdan.
-Ognjanovići, Brkići (Jovanovići, Aleksići, Jeremići i Pantelići), slave Nikoljdan.
-Stevanovići (Barajevci), slave Stevanjdan. Predak im se doselio iz Barajeva, tada srez posavski.
U kraju Mečaku su:
-Pantići, slave Aranđelovdan. Tri brata, Mileka, Milan i Panta došli su 1823. godine iz Gornjih banjana – srez takovski. Mileka i Milan su ostali u Slatini (Milekići i Milanovići) a Panta je došao u Manić.
-Ognjanovići, slave Nikoljdan. Rod su sa Ognjanovićima u Maniću (da ne bude zabune radi se o zaseoku Mečaku).
-Jankovići (Vlajkovići), slave Aranđelovdan. Starinom su iz Teočina – srez takovski.
-Pantelići, slave Ilindan. Došli su pre 40 godina iz Stepojevca, tada srez posavski.
Cigani-Romi:
-Lukići, Đorđevići, Petrovići, Salići, slave Nikoljdan. Bili su čergari. Stanovali su neko vreme u Vraniću, tada srez posavski, odakle su se doselili ovamo. Opština im dala zemlje pored groblja, ali oni „zbog vampira“ nisu smeli tu da se nastane, već kupe zemlju u Mečaku. Bave se zemljoradnjom i sviračinom.
4. avgust 2014. u 18:13
Milodan
Poreklo stanovištva sela Međulužje, Gradska opština Mladenovac – Grad Beograd. Prema knjizi Borivoja Drobnjakovića „Kosmaj“.
Položaj sela.
-Međulužje je u ravni između Alinca, Velikog Luga i Milatovice.
Vode.
-Meštani se služe sa vodom iz đermova. U mestu Stojincu, pored železničke pruge Mladenovac – Aranđelovac ima nekoliko napuštenih izvora.
Zemlje.
-Imanja su na mestima: Alince, Kusa Jaruga, Panjevi, Gaj, Bela Klada, Sekovište, Malo Polje, Jazbine, Veliko Brdo, Topoljak, Bavane, Svinčine, Drenovačko Brdo, Leska, Sastavke i Klisura.
Tip sela.
-Međulužje je drumsko naselje. Ne deli se na krajeve, već na grupe kuća koje nose imena rodova.
Starine i ime selu.
-U Jazbinama je „Džidovsko Groblje“ u kome se prilikom kopanja nalaze kamene ploče. Severnije, prema Mladenovcu, je Selište, gde je, po predanju, ranije bilo selo. Odavde su se zbog turskkih zuluma sklonili u lugove, po kojima je selo dobilo ime.
Postanak sela i poreklo stanovništva.
-Langer je na karti ubeležio kao naseljeno mesto Medialasch. Međulužje je 1818. godine ulazilo u sastav Vićentijeve knežine i imalo je 24 kuće. Godine 1822. u selu je bilo 25 kuća a 1846. godine je imalo 48 kuća i pripadalo je kosmajskom srezu. Po popisu iz 1921. godine selo je imalo 160 kuća.
Predanje veli, „da su prvi poboli kolac selu“:
-Masarovići (Bogosavljevići i Stanojevići), slave Lazarevdan. Praded im je došao sa četiri brata od Sjenice. Nastanili su se u Međulužju a u Jagnjilu su imali trla. Bežali su 1813. godine u Srem, gde je jedan brat ostao a ostali se vratili. Sva tri brata nisu ostali u Međulužju, već se jedan zadrži u Jagnjilu (Mićići) a drugi ode u Šatornju (Mesarevići) a treći ostane u Međulužju od koga su ovi današnji.
U stare rodove ubrajaju se:
-Blažići (Filipovići i Janićijevići), slave Stevanjdan. Ranije su se prezivali Gojkovići. Došli su iz Koraćice, gde su im rod Kijačari (Gojkovići).
Ostali rodovi su:
-Petrovići (Uroševići, Ilići i Markovići), slave Nikoljdan. Zovu ih opštim imenom Guzonjići i ovaj nadimak im je od starine. Preci su im došli iz Hercegovine, kako priča starac od istog roda. Po drugima su došli iz Železnika, vračarski srez a imaju rođake u Rudovcima – kolubarski srez i u Žabarima – kragujevačkim.
-Bujagići, slave Nikoljdan. Praded Ilija je došao iz Knića (Gruža).
-Maksimovići (Ilići i Zavišići), slave Ilindan. Stari su im došli iz Bogmilovića u Crnoj Gori.
-Mirovići, slave Sv. Petku. Godine 1868. došli su iz Vinića u Crnoj Gori. Prvo su su došli u Katrgu – ljubićski srez – gde su ostali neko vreme, zatim dođu u Kusadak (Jasenica), pa pređu u Zagoricu (Jasenica) i najzad dođu u ovo selo.
-Jolići (Jovanovići, Krstići, Stepanovići, Radojkovići, Spasojevići i Petrovići), slave Lučindan. Doselili su se iz Nikšićke Župe.
-Pavlovići, slave Andrijevdan. Došli su iz „Stare Srbije“.
-Obradovići su došli iz Nemenikuća od Obradovića, slave Nikoljdan.
-Gajići su došli iz Božurnje (Jasenica), slave Nikoljdan.
-Dragićevići su iz Belosavca (Jasenica), mati se preudala i dovela ih očuhu, slave Aranđelovdan.
-Dimitrijevići su došli „od Morave“, slave Đurđic.
-Dimitrijevići drugi, slave Aranđelovdan. Mati pretka dovela iz Vukosavca (Jasenica), gde su im rod Đorđevići, poreklom od Sjenice.
-Tanasijevići u iz Korita – između Peštera i Bihora – imaju rođake u Belom Potoku i Kumodražu, slave Nikoljdan.
-Markićevići su došli iz Kusatka (Jasenica) u kuću Jolića.
-Lazarevići. Njihov ded Bogić je došao iz Bjelopavlića, slave Ilindan.
-Arsići su nepozantog porekla, slave Mratindan.
-Lukići, predak „Švaba“ došao „iz preka“, slave Nikoljdan.
-Dikanovići (Jelići i Marići), slave Nikoljdan. Starinom su iz Hercegovine. Najpre su došli u Kraljevo pa otuda u ovo selo.
Cigani-Romi:
-Petrovići, Markovići, Stevanovići i Aleksići, slave Nikoljdan. Došli su iz Banje (Jasenica).
-Simići, slave Nikoljdan, su došli iz Lisovića.
-Stojanovići, slave Sv. Petku.
Svi su kovači.
5. avgust 2014. u 19:38
Milodan
Poreklo stanovništva sela Selo Mladenovac. Gradska opština Mladenovac – Grad Beograd. Prema knjizi Borivoja Drobnjaković „Kosmaj“.
Položaj i tip sela.
-Selo je na pinosavskoj površi, zbijenog je tipa i deli se na Gornji i Donji Kraj.
Vode.
-Upotrebljava se voda sa đermova i izvora. Glavniji su izvori: Ćukovac, Urvina, Smrdan, Crkvine i Radmilovac.
Zemlje.
-Imanja su u Lugu, Serovi, Batoševcu, Carevici, Bukvi, Makovici, Vrbovcu, Metaljki i Krivoj Lipi. Naročito su dobri vinogradi u Carevici.
Starine u selu.
-Po očuvano predanju u Crkvinama je nekada bila crkva. Priča se da su sa njenih ruševina odnosili kamen za građenje crkava u Nemenikućama i u jaseničkim Crkvinama.
Postanak sela i poreklo stanovništva.
-Po Langeru se u prvim desetinama 18. veka ovo naselje pominje pod imenom Mladinovaz. U selu se pominje knez :“vđ Mladenovci knez Petronje“ Početkom 19. veka Mladenovac je pripadao Vićentijevoj knežini i imao je 1818. godine 29 a 1822. godine 32 kuće. Godine 1846. selo je pripadalo kosmajskom srezu i imalo je 52 kuće. Po popisu iz 1921. godine u selu je bilo 224 kuće.
Po predanju prve kuće su bile na mestu Panjevcu, odakle se selo širilo do današnjih granica.
-Miletići (Srećkovići, Petrovići, Kostadinovići, Tanasijevići, Nikolići, Stevančevići, Milojevići i Radojevići), slave Simeundan. Smatraju se za najstariji rod u ovom selu. Njihov predak, Kara-Petar, prebegao je sa braćom „od Bijelog Polja“, iz Dubnice, i došao u Rajkovac (kosmajski). „Zahvatili su zemlje koliko su hteli“ i nastanili se u blizini današnje škole. Nisu se slagali sa tamošnjim Arsićima, zbog čega pređu u Mladenovac. U Kovačevcu (Jasenica) su im rod Damnjanovići a ovi imaju rođake u beogradskom Junkovcu.
-Ivanovići (Stanojevići, Vasilići, Stojanovići, Blažići i Đorđevići), slave Đurđevdan. Preci Jakša i Nikša su došli od Sjenice. Od Jakaše je bio Ivan a od Nikše Raosav (nije greška) i po njihovim sinovima i unucima su Ivanovići dobili svoja uža prezimena.
-Krstići (Petrovići), slave Lučindan. Krsta je došao iz Stragara (Jasenica). Ovde se oženio i bio pisar u opštini.
-Mijatovići (Jovičići) su iz Crne Gore, slave Đurđevdan.
-Jovanovići (Ajdukovići), slave Mratindan. Jovan „Ajduk“ došao je iu Lisica u Dragačevu i oženio se od Miletića.
-Mitrovići, slave Sv. Petku, Cigani-Romi-kovači, rod su Stankovićima u Vlaškoj.
-Simići (Marjanovići), slave Đurđevdan. Došao ženi u kuću („uljez“) iz Bukovika u Jasenici.
-Gavrilovići, slave Lučindan, došao iz Rajkovca.
Nepoznatog porekla su:
-Jovanovići, slave Jovanjdan. Imaju rođake (Ćirkoviće i Jovanoviće) u Kopljarima (Jasenica).
-Petrovići (Petričevići), slave Aranđelovdan.
6. avgust 2014. u 18:59
Milodan
Poreklo stanovništva (tada) varošice Mladenovac, Gradska opština Mladenovac – Grad Beograd. Prema knjizi Borivoja Drobnjakovića „Kosmaj“.
Pložaj naselja.
Mladenovac je u dolini Velikog Luga, na pruzi Beograd – Niš i na drumu Beograd – Kragujevac.
Postanak naselja i poreklo stanovništva.
-Do 1882. godine ovde nije bilo nijedne kuće, već samo nekoliko „stanova“ (koliba) Sela Mladenovca. Tek te godine podignuta je jedna kafana (danas „Kosmaj“). Od kada je proradila pruga Beograd – Niš počeli su pojedinci dolaziti i podizati kafane, dućane, radionice, mlinove, magaze i zgrade za stanovanje.
Među prvim doseljenicima bili su:
-Đorđević Stojan iz Velike Krsne.
-Đorđević Cvetko iz Međulužja.
-Anastasijević Naum iz Tetova, koji je pre toga držao kafanu kod Koševa, na putu Mladenovac – Belosavci.
-Veljković Serafim iz Vlaške.
-Đorđević Nikola iz Kovačevca.
-Marković Svetozar iz Koraćice.
-Parezanović Radisav, plugar, Užičanin.
-Acović Radisav „Rudničanin“.
-Badžak Janko iz Jagnjila.
-Aranđelović Ćira „Niševljanin“.
-Ilić Nikola iz Aranđelovca.
-Milojević Nikola iz Sela Mladenovca.
-Nikolić Pera iz Beograda.
-Stanković Marko iz Kovačevca.
-Jovančević Milovan iz Vlaške, i dr.
U toku tri-četiri godine već je formirano naselje, koje od toga doba sve više napreduje. Glavna pruga, drum Beograd – Kragujevac, krak železničke pruge uskog koloseka Mladenovac – Lajkovac i dalje, bogata okolina, učinili su brzi napredak ove varošice. Godine 1893. ovo naselje je proglašeno za varošicu, a godinu dana docnije ovo se naselje odvojilo od sela sa kojim je činio jednu opštinu.
Mladenovac je naseljen mahom stanovništvom iz sela kosmajskog sreza, zatim susednih srezova, beogradskog, kragujevačkog i smederevskog okruga.
Kada izuzmemo pokretno stanovništvo, činovnike i državne službenike, od 384 kkuće – koliko je u Mladenovcu postojalo po popisu od 31 januara 1921. godine – na doseljenike iz kosmajskog i susednih srezova dolazi 269 kuća. Ostalo su doseljenici sa drugih strana i to:
Iz Užica (dve kuće), Okletca (1), Čačka i okoline (3), iz Hercegovine (1), Krnule u Podrinju (1), Gospića (1), Like (1), Bugojna – Travnik (1), Prijepolja (2), Bačina – Temnić (1), Lovaca – Belica (1), Svilajnca (2), Kruševca (2), Trstenika (1), Crnatova – Kopaonik (1), Prizrena (1), Prištine (2), Tajmišta – gornjopaloški srez – (1), Paraćina (1), Bitolja (2), Leskovca (1), Niša (3), Knez-Sela – niški srez – (1), Orlanca – skopski srez (1), Jagodine (1), Kruševa (1), Aleksinca (1), Psodera (1), Ćićevca (1), Jenice-Vardara (1), Vranja (10), Gornjeg Jabukova – poljanički srez – (1), Pirota (4), Velikog Suvodola – nišavski srez (2), Požarevca (2), Melnice – mlavski srez (1), Srema (1), Beodre i Bočara u Banatu po jedna kuća; Pivnica u Bačkoj (1), Subotice (1), Vukovara (1) i iz Slovenije i Jermenije po jedna kuća
7. avgust 2014. u 21:52
Milodan
Poreklo stanovništva sela Nemenikuće, Gradska opština Sopot – Grad Beograd. Prema knjizi Borivoja Drbobnjaković „Kosmaj“.
Položaj sela.
-Selo je severoistočno od Kosmaja, na kosama, koje su razdvojene dubodolinama.
Vode.
-Glavniji izvori su: Đakonovac, Lukinac, Stublina, Sopot, Zmajevac – „lekovit izvor“, Vrelo, Kastaljan, Ratkovac, Ladna Voda, Turija, Kašinac i Sarinac.
Zemlje.
Delovi atara su: Bastav, Bakčine, Bukvanja, Babajnac, Brgljočevac, Vodenik, Veliko Polje, Vesela, Strana, Krušik, Kolenovac, Klenovac*, Kostinac, Kriva Lipa, Lipovac, Melnica, Mekote, Medvednjak, Mramorje, Orovac, Rosulja, Ratkovac, Strmoglavčina, Ćeramide, Umka i Cajbara.
*Kad se iz Kamenca pođe Tresijama nailazi se na „Svatovsko Groblje“. I u Parcanima ima jedno „Svatovsko groblje“. Predanja o njima skoro su ista: „na putu su se sreli dvoji svatovi, koji se jedni od drugih nisu hteli skloniti, usled čega je dolazilo do sukoba i mrtvih glava. Izginuli svatovi su tu sahranjivani, zbog čega se ova groblja zovu Svatovskim.
Tip sela.
-Selo se deli na Gornji i Donji Kraj. U novije vreme pojedine porodice odlaze na imanja, koja su često izvan granica seoskog atara.
Postanak sela, starine u njemu i poreklo stanovništva.
-Nemenikuće su starije naselje. Na Selištu je svakako bilo naselje još u Srednjem Veku. Razvaline manastira Tresije u Kosmaju kao i razvaline Kastaljana tragovi su koji svedoče o ranijoj naseljenosti. U prvim desetinama 18. veka Nemenikuće se pominju kao selo, koje je 1732. godine imalo 18 kuća. Selo je imalo crkvu „vodruženu“ od hrastovih dasaka, pokrivenu hrastovom šindrom, bez svoda i neosvećenu „kako spravljena ima 24 ljeta“ (D. Ruvarac). Kako je ovaj izveštaj iz 1732. godine, znači da je crkva podignuta 1708. godine.
U ranije pomenutom Langerovom delu u gročanskom distriktu je pored ostalih zabeleženo i naselje Neminikutie, a na karti (uz isto selo) je ucrtano naseljeno mesto Neminikutja.
Pred kraj 18. veka, za vreme austro-turskih ratova, stanovnišvo se moralo skloniti u zbeg, „u podlužje“, a docnije u Vrtište u Kosmaju. Meseca jula 1788. godine krenuli su „preko“. Tek posle tih ratova se veći deo izbeglog satovništva vratio na svoja ognjišta. Od tada dolaze novi doseljenici u sve većem broju. Godine 1818. selo je ulazilo u sastav Vićentijeve knežine i imalo je 57 kuća a 1822. godine je imalo 63 kuće. Godine 1846. je pripadalo kosmajskom srezu i imalo je 99 kuća a 1921. godine u selu je bilo 353 kuće.
-Vidakovići se smatraju za najstariji rod u selu. Od svoh ovih je bio Milovan Vidaković, koji se rodio u Nemenkućama oko 1780. godine. Predak Vidakovića, od koga je Milovan Vidaković bio šesto koleno, „uklonio se sa svojim plemenom ovamo dublje u Srbiju od Drine reke iz mesta Loznice u vreme Georgija II Brankovića, despota i grofa, i to zbog neke bune, nemira na bosanskoj granici i turskog napadanija“. Kuća Vidakovića bila je blizu reke „malo više gde je drum iz Beograda preseca“, a to će biti otprilike u kraju, koji se zove Mekote, u blizini kuća Maričića i izvora Sopota. Danas u selu nema Vidakovićevih potomaka. Joakim Vujić navodi, da je 1826. godine u Nemenikućama nalazio Vidakovićeva brata Radosava (Putešestvije). Po pričanju starca Pante Prokića Vidakovićevi su rođaci, posle 1813. godine, otišli u Barajevo i tamo se naselili.
U stare rodove ubrajaju se i:
-Đorđevići (Zečevići), ne znaju za svoje poreklo, slave Nikoljdan.
-Sarići, slave Đurđevdan. Sa Sarićima su rod;
-Maričići i;
-Ranđići.
Ako su ovi Sarići potomci starice Sare, koja je Vidakovićevoj kući činila mnoge usluge, onda su Sarići sa Maričićima i Ranđićima starinom od Hercegovine, zbog čega su njihove pretke -sinove Sarine – Iliju, Milutina i Nikolaja, zvali „Herama“. Njihove su kuće bile spram kuće Vidakovićeve. Pred Herinom kućom na velikoj staroj kruški bio je zapis, a i sada je stari zapis pred kućom Maričića.
Pored pobrojanih, u selu su i ovi rodovi:
-Prokići, slave Đurđevdan. Doselio se Boško, praded čoveku od 95 godina, od Nove Varoši.
-Đurići, slave Đurđic. Zečevići su, po predanju, našli u zbegu jedno muško srpsko dete i jednoi žensko – Ciganče. Očuvali su ih i docnije se ovi uzmu i od njih su Đurići.
-Negići, slave Jovanjdan. Čukundeda Negu kao malog našli su Kneževići (Kostadinovići) u zbegu i odgajili ga.
-Paunići (Jerinići, Mirkovići i Rankovići), slave Jovanjdan. Doselio se praded od Kosova i došao najpre u Kovačevac, a odatle „pošto su mu se metiljavile ovce“, pređe u Nemenikuće.
-Kneževići (Kostadinovići), slave Jovanjdan. I oni su od Kosova, misle da su rod Paunićima.
-Marinkovići, slave Jovanjdan. Rod su sa Paunićima.
-Miloševići (Damnjanovići i Đorđevići), slave Aranđelovdan. Ranije su se prezivali Stojanovići, vode poreklo od pretka Balića, starinom su iu „Stare Srbije“.
-Crnići (Jovanovići i Aćimovići), slave Jovanjdan. Njihov predak, koji je bio hrom, došao je od Kosova. Ima ih „preko“ (Vidaković pominje nekog hromog Marka, koji im je bio kum, čija je kuća bila naspram hana – kod današnje sudnice).
-Žujovići, slave Aranđelovdan si iz Korita kod Sjenice na Pešteru. Po zabeleškama Mladena Žujovića, njegov otac Milenko se preselio u Srbiju u doba kada je Karađorđe sa vojskom pošao na Sjenicu. U matici je rod bio veliki. Žujovići su imali kuće, vodenice, stanove i zemlje u Bihorcu, Koritima, Suvodolu i na Policama. Priča se, da ih je bilo „40 pušaka“, ali su se još tamo izdvajali i seljakali. Kada su prešli u Šumadiju, rasturili su se po kragujevačkom, beogradskom i valjevskom okrugu. Stric Mladenov, Jovan, prešao je u Srbiju još u početku Prvog Ustanka i srpskoj vojsci doterao je nešto stoke za hranu. Kadkad se vraćao kući i sa Srbima ugovarao, da se i oni dižu na ustanak. Zbog toga su Turci uhvatili Jovanova brata, Milenka, a Mladenovog oca odvedu u tamnicu u Rožaj, kuću mu zapale a stoku i mal razgrabe. Milenko je uspeo da iz zatvora pobegne, prebegao je Karađorđu i kad je Karađorđe na Sjenici Turke razbio, oslobodio je Milenkovu ženu i decu. Posle ovih događaja Žujovići sa najbližim rođacima prebegnu u Srbiju i sklone se na planinu Ješevac blizi Borča (Gruža) gde su ostali do 1826. godine. Žujovići su bili čuveni stočari, pa im je čak i knez Miloš slao svoje ovce, da se kod njih jagnje i ishrane, žaleći se „da ne mogu živeti od ovih došljaka“, koji su svojom silnom stokom velike prostore zauzeli. Knez Miloš pošalje Gospodar Jovana i Vučića, da ovu stvar izvide i oni reše da Žujoviće rasele. Milenko nije mogao selo odbraniti i ono se moralo raseliti. Knez je Milenku ponudio opustelu baštinu Čarapića u Ripnju, ali ovaj to nije hteo primiti, već se nasele na neke turske spahijske zemalje u Nemenikućama. Žujovići imaju rođake u kosmajskim selima Rajkovcu, Rogači, Vrbici, Koraćici, Ropočevu, Sopotu i u kolubarskom Vračeviću.
-Obradovići, slave Nikoljdan. Doselili su se iz Kruševice – kolubarski srez.
-Đukići, slave Jovanjdan, „Grci“ iz Makedonije.
-Kršljanski, slave Vidovdan. Došli su iz Velike Krsne (Jasenica). Sudeći po slavi oni su rod Drenovčanima iz Velike Krsne, koji su starinom od Sjenice.
-Gajići, slave Sv. Vasilija – Nova Godina. Kao kovač došao iz Velike Krsne.
-Matkovići, slav Lučindan. Matija, deda čoveku od 65 godina, došao iz Knića (Gruža) gde imaju rođake.
-Radovanovići (Zubani), slave Đurđevdan. Njihovog pretka dovela je mati iz Kopljara (Jasenica) gde su im rod Karatošići, starinom od Bijelog Polja.
-Petrovići su iz Pauna kod Valjeva, slave Nikoljdan. Predak Sava je bio abadžija u Beogradu. Kada je knez Miloš „delio placeve“ na Terazijama, pozvao je i zanatlije da ih tu naseli. Misleći da zemlju mora platiti, Sava pobegne iz Beograda i naseli se u Nemenikuće.
-Šargići, Petrovići i Rutići, slave Jovanjdan, poreklom su iz Raške, nekada su se prezivali Tufegdžići.
-Milenkovići, slave Sv. Petku. Milenko, deda čoveku od 43 godine, došao je od Kosova.
-Vujići, slave Nikoljdan. Predak Vuja došao je iz Osata u Bosni kao majstor.
-Jovanovići, slave Lučindan. Doselili se iz Belog Potoka, vračarski srez.
-Stepanovići, slave Lučindan, doselili su se iz Ješevca (Gruža).
-Lazarevići, slave Jovanjdan, poreklom su od Prijepolja.
-Joksimovići, slave Lučindan. Došli pre 50 godina iz Orašca (Jasenica) gde imaju rođake, Joksimoviće, koji su poreklom iz Rovaca (Brda).
-Nikolići, slave Mratindan. Čoveku od 70 godina došao otac iz Jagnjila (Jasenica) gde su im rod Đurkovići, koji su starinom od Sjenice.
-Popadići, slave Jovanjdan. „Iz Rvatske su“.
Ne znaju poreklo:
-Jankovići, slave Nikoljdan.
-Savkići, slave Aranđelovdan.
-Jekići, slave Aranđelovdan.
-Borići, slave Đurđevdan.
-Tanaskovići, slave Nikoljdan.
-Stojanovići, slave Nikoljdan.
-Ljubisavljevići, slave Jovanjdan.
8. avgust 2014. u 18:21
Milodan
Poreklo stanovništva sela Popović, Gradska opština Sopot – Grad Beograd. Prema knjizi Borivoja Drobnjakovića „Kosmaj“.
Položaj sela.
-U ovom selu je ripanjsku površ prosekla reka Ralja, koja razdvaja Popović od Ivanče.
Vode i starine u selu.
-Glavniji izvori su: Nestorovac, Turskać, Karapotok, Gaglova, Kaca, Besni Bunar, Vodica i Jaki Izvor (u čijoj je blizini „Madžarsko Groblje“)
Zemlje.
-Seoska imanja su na mestima: Mirkovica, Krasni Gaj, Studenak, Pavlov Do, Bare Rava, Vodeničko Brdo, Košarište, Grkova, Klisura, Zbegovište, Sikirica, Zoljina Jaruga, Ravnice, Bulin Potok, Vodica i Vinogradina.
Tip sela.
-Selo se deli na krajeve: Grkovu, Javor, Drumine, Mudrovo i Žabari.
Ime selu.
-Milićević je zabeležio predanje po kome je neki Stojan Popović iz ovog sela odveo 400 vojnika na Kosovo. Po ovome Stojanu Popoviću, veli predanje, selo je i dobilo ime.
Postanak sela i poreklo stanovništva.
-Najstariji ljudi u selu pričaju da je selo „od uvek“ bilo na današnjem mestu, kao id su njihovi stari „za vreme ratova“ morali bežati „preko“. Kako su ih „Austrijanci uzimali u vojsku da za njih ratuju“, vratili su se, i pošto u selo nisu smeli, jer su u njemu Turci imali han – kod izvora Turskaća – zadrže se na Trešnji. Sa Trešnje su, kada su prilike bile povoljnije, prelazili u selo, i zauzeli kosu Javor. Docnije su „krčili pavitnjake i lugove“ i sa Javora se spustili u ostale delove sela.
Selo Popović je pripadao Vićentijevoj knežini i imao je 1818. godine 56 a 1822. goine 62 kuće. Godine 1846. selo je pipadalo kosmajskom srezu i imalo je 89 kuća a 1921. godine u selu je bilo 259 kuća.
-Kosanići (Stajkići), slave Nikoljdan. Smatraju se za najstariji rod u selu. Ovamo su došli iz Koraćice a u Koraćicu sa Kosova. Bežali su „preko“. Imaju rođake (Kosaniće) u Debeljači u Banatu.
-Kumrići (Matejići, Vasići, Jovičići i Đuričići), slave Nikoljdan. Starinom su „od Dragačeva“. Pradedovi su im bežali „preko“.
-Jovanovići (Sekulići, Milivojevići, Ristići, Radosavljevići i Miloševići), slave Jovanjdan. Predak Stojan, sa dva brata, došao je iz Bijelog Polja u Polimlju. Morao je bežati, jer je „posekao neke Turke“. Jedan brat otišao je u Kumodraž beogradski a drugi u Boleč (Gročići).
-Čolići (Životići i Jerinići), slave Nikoljdan. Starinom su takođe od Bijelog Polja.
-Vaskovići (Arsenijevići, Markovići, Stevanovići, Jeremići i Rankovići), slave Jovanjdan. Tri brata; Milan, Stanoš i Dragoš, došli su iz Vasojevića i na Rtu i Kućinama načinili kolibe. Sa njima su od starine rod:
-Kostadinovići;
-Mijailovići (Negovanovići);
-Dunići;
-Stankići;
-Pavići i ;
-Radovanovići.
-Pavlovići, slave Nikoljdan. Rod su sa Kumrićima.
-Vukovići, slave Stevanjdan. Predak Nikola je došao iz Bosne.
-Jokovići (Jevtići), slave Stevanjdan. Praded čoveku od 50 godina došao je iz Dragačeva. U Parcanima su im rođaci Dragačevci (Radisavljevići i Mitići.
-Gagići, slave Nikoljdan. „Bili su u selu, kada se u Sibnici digla buna“.
-Markovići, slave Nikoljdan. Predak došao kao abadžija iz Međulužja.
-Jocići, slave Jovanjdan. Njihov praded Joca ubio je Turčina u Vrčinu i pobegao ovamo.
-Maksimovići (Isailovići, Budimkići i Matejići), slave Stevanjdan. Čukundeda došao iz Bijelog Polja.
-Marjanovići (Ivkovići), slave Đurđic, su iz Majdana – takovski srez – gde su im rođaci Božovići.
-Markovići, slave Đurđevdan. Mati im se preudala i dovela ih iz Kumodraža.
-Ivekići, slave Nikoljdan. Rod su sa Kosanićima.
-Mitići, slave Aranćelovdan. Zovu ih „Madžarima“.
-Simidžići (Ivanovići), rod su sa Vaskovićima, slave – kao i oni – Jovanjdan.
-Vasići su Cigani-Romi, slave Sv. Petku.
-Ojdanići su došli pre 30 godina iz Berana., slave Sv. Petku.