Gradska opština Barajevo:
Arnajevo, Barajevo, Baćevac, Beljina, Boždarevac, Veliki Borak, Vranić, Guncati, Lisović, Manić, Meljak, Rožanci i Šiljakovac.
Gradska opština Voždovac:
Banjica, Beli Potok, Jajinci, Kumodraž, Rakovica, Zuce, Pinosava i Ripanj, Bošnjaci i Brđani.
Gradska opština Vračar:
Gradska opština Grocka:
Begaljica, Boleč, Brestovik, Vinča, Vrčin, Grocka, Dražanj, Živkovac, Zaklopača, Kaluđerica, Kamendol, Leštane, Pudarci, Ritopek i Umčari.
Gradska opština Zvezdara:
Mirijevo, Mali Mokri Lug i Veliki Mokri Lug.
Gradska opština Zemun:
Batajnica i Ugrinovci.
Gradska opština Lazarevac:
Arapovac, Barzilovica, Baroševac, Bistrica, Brajkovac, Burovo, Veliki Crljeni, Vrbovno, Vreoci, Dren, Dudovica, Županjac, Zeoke, Junkovac, Kruševica, Lazarevac, Leskovac, Lukavica, Mali Crljeni, Medoševac, Mirosaljci, Petka, Prkosava, Rudovci, Sakulja, Sokolovo, Stepojevac, Strmovo, Stubica, Trbušnica, Cvetovac, Čibutkovica, Šopić i Šušnjar.
Gradska opština Mladenovac:
Amerić, Beluće, Beljevac, Velika Ivanča, Velika Krsna, Vlaška, Granice, Dubona, Jagnjilo, Kovačevac, Koraćica, Mala Vrbica, Markovac, Međulužje, Mladenovac (varoš), Mladenovac (selo), Pružatovac, Rabrovac, Rajkovac, Senaja, Crkvine i Šepšin.
Gradska opština Novi Beograd:
(obuhvata i Bežaniju koja je do 1972. bila samostalno naselje).
Gradska opština Obrenovac:
Baljevac, Barič, Belo Polje, Brgulice, Brović, Veliko Polje, Vukićevica, Grabovac, Draževac, Dren, Zabrežje, Zvečka, Jasenak, Konatice, Krtinska, Ljubinić, Mala Moštanica, Mislođin, Obrenovac, Orašac, Piroman, Poljane, Ratari, Rvati, Skela, Stubline, Trstenica, Urovci i Ušće.
Gradska opština Palilula:
Krnjača, Višnjica, Borča, Veliko Selo, Dunavac, Karaburma, Kovilovo, Ovča, Padinska Skela (obuhvata i naselja Besni Fok, Crvenka, Glogonjski Rit, Jabučki Rit, Preliv, Tovilište, Vrbovski i Slanci.
Gradska opština Rakovica:
Kneževac (pripojeno Kijevo), Rakovica i Resnik.
Gradska opština Savski Venac:
Gradska opština Sopot:
Babe, Guberevac, Drlupa, Dučina, Đurinci, Mala Ivanča, Mali Požarevac, Nemenikuće, Parcani, Popović, Ralja, Grkovo, Rogača, Ropočevo, Sibnica, Slatina, Sopot i Stojnik.
Gradska opština Stari Grad:
Gradska opština Surčin:
Bečmen, Boljevci, Dobanovci, Jakovo, Petrovčić, Progar i Surčin.
Gradska opština Čukarica:
Žarkovo, Železnik, Velika Moštanica, Ostružnica, Pećani, Rucka, Rušanj, Sremčica i Umka.
5. decembar 2013. u 21:15
Milodan
Poreklo stanovništva sela Boleč, Gradska opština Grocka – Grad Beograd. Iz knjige „Okolina Beograda“ Riste T. Nikolića – NASELJA SRPSKIH ZEMALJA (knjiga 2) – SRPSKI ETNOGRAFSKI ZBORNIK (knjiga V), Beograd 1903.
Položaj sela.
-Ovo je selo sa obe strane Gurbet Dola, čiji je potok desna pritoka Bolečice. U gornjem delu ovog dola je Gornji Kraj sela, a u donjem Donji Kraj, koji je ispod ovoga, razdvaja ih put. Kuće su duž puteva koji kroz selo vode.
Vode.
-Vodu meštani piju uglavnom iz bunara, a od izvora poznati su: Stublina, Ajdučka Voda, Duboka Jaruga i dr. Kao lekovita voda poznat je izvor Klenje.
Zemlja, paša i šuma.
-Oralije, livade i šume imaju po: Lozoviku (njive), Grabovcu (njive). Cerju (njive i livade), Deonicama (njive), Velikoj i Maloj Lipovici (opštinske šume), Orašću (njive), Brodu (njive i po koji zabran) Zabranu (opštinske šume), Vinogradima (njive) Klenju (livade) Groblju (njive) Velikom Lugu (livade) Golom Brdu (njive), Zbegovištu (njive), Poljani (njive) Zelenoj Bari (državna šuma), Toromanovu Grobu (opštinska šuma) i Doljači (njive).
Šume bi imali mnogo da im država nije oduzela. Ostalo im 50-60 hektara.
Utrina ima na mestima koja se zovu: Ivova Bara, Poljana, Zabran, Krak, Vir, Mali i Veliki Kamen, Mala i Velika Lipovica.
Tip sela.
-I ovo selo ima tip kao i ostala podunavska sela, dalje od Dunava. Kuće su po sredini sela, bliže potoku i putu, koji kroz selo vodi, zbijenije, dok je po okrajcima selo razbijenije. Duž puta kuće su odaljene 20-30 koraka, a pri krajevima sela 100-150 koraka (krajnje kuće prema izvorišta potoka Gurbet Dola). U selu ima oko 160 kuća. Podeljeno je na Gornji i Donji Kraj, koje razdvaja seoski put. Gornji Kraj je veći od Donjeg.
Ime selu.
-Priča se da je ovo selo dobilo ime po reci Bolečici.
Starine u selu.
-Na mestu Oraščićima bilo je, vele, Madžarsko selo; tu ima i danas ćeramidina. Pored druma blizu mehane postoji Bećarsko groblje, a blizu puta za v bila i džamija, kao i jedna palančica, koja je služila kao stanica za Tatare. Od starog puta poznaje se i danas kaldrma idući od Boleča za Grocku. Između Boleča i Grocke na tom putu je bila karaula. Onda je u Boleču bilo, vele, više mehana nego danas, jer su putnici iz Beograda uglavnom tu konačili. Od tada je zaostalo i ovo, što narod kaže: „Bog da prosti bolečku kafanu; Jesmo, pismo i kusur dobismo“ – kad’ je jedan dobio kusur više no što je potrošeno. Selištem se zove mesto na desnoj strani Bolečice, do današnjeg griblja. Tu je bilo u početku sadašnje selo Boleč
Postanak sela i poreklo stanovništva.
I ovo selo spada u red starijih sela okoline beogradske. U njemu ima nekoliko porodica, za koje se danas ne zna odakle su doseljene:
-Abazovići, za njih se priča da su najstariji u selu, koji su vodili poreklo od nekog Srbina Abaza, nekadašnjeg spahije u selu; danas od njih nema potomaka.
-Pevaličići i Nikolići su nasledili njihovo imanje, a neki vele, da oni vode poreklo od Abaza, ali to verovatno nije tačno, jer Pevaličići slave Mratindan a Nikolići Đurđevdan. Za njih se priča da su najstariji u selu i da je svo seosko manje nekada bilo njihovo.
Ne zna se odakle su doseljeni i:
-Gagići* – Nikoljdan.
*Iz te porodice je bio Janko Gagić , buljubaša iz Boleča, koga su među prvima pogubile dahije 1804. godine.
-Đurići i Aćimovići su jedna porodica, Sv. Petka.
-Milutinovići a sada Jevtići – Jovanjdan.
Za ostale porodice se zna odakle su doseljene:
-Todorovići a sada Jovanovići su od Pirota, došli oko 1813. godine, Jovanjdan.
-Rajkovići su od Popovića pod Kosmajem, predak im bio posečen na Deligradu, Đurđevdan.
-Kovačevići su iz Vojvodine, deda im bio kovač; zvali ih Madžarima. A i sada ih tako zovu. Aranđelovdan.
-Lukići su iz Zaklopače, odakle im je došao ded Luka, Đurđic.
-Marković Milisav je od Kičeva iz sela Pateca***.
-Krstići su od Kičeva iz sela Sv. Vrači, tamo nosili prezime Sizanovski, bili mehandžije u Boleču, Nikoljdan.
-Smiljanići, sada Nikolići i Marići su iz Grocke, Sv. Petka.
-Đurići (Obren) su iz Bosne, slave Trifundan.
-Kovačevići su iz Bosne, Stevan došao ženi u kuću, Jovanjdan.
-Jevtović Jovan je iz Hercegovine, Nikoljdan.
-Paun (ne kaže se prezime) je iz Strmostena, Despotovački srez, došao ženi u kuću, Nikoljdan.
-Petrović Maksim je iz Slanaca, Lučindan.
-Markovići su iz Slanaca, Nikoljdan.
-Jevtić Spasoje je iz Višnjice, Mitrovdan.
-Nikolić Živam je „Banaćanin“ je iz Starčeva***.
-Nedeljković Milan je iz Begaljice, Đurđic.
-Savić Trivun je iz Begaljice, Nikoljdan.
-Rajkovići su iz Makovca na Kosovu, predak došao u argaštinu pa se prizetio, Đurđic.
-Jovanović Dimitrije je iz Čečine, Niški srez***.
-Đukić Živan je iz Bečeja, došao za vreme Madžarske bune, Nikoljdan.
-Milošević Mirko je iz Vlaške pod Kosmajem, Nikoljdan.
-Vujičići su iz Velikog Sela, Nikoljdan.
-Jovančević Tanasije je iz Vrčina, Đurđevdan.
-Gročići su prvo bili u Grockoj, Nikoljdan
-Stevanović Adam je iz Požarevca***.
-Milosavljević Paun je iz Požarevca***.
Doseljenici iz novooslobođenih krajeva i iz Makedonije ranije su došli u ovo selo, te su se već u svakom pogledu izjednačili sa ostalim stanovnicima. Kod svih je govor isti i pravilan, te i opažaju nepravilnost govora kod stanovnika obližnjih sela Velikog i Malog Mokrog Luga i dr. Uz to je i ženska nošnja šumadijska, a po selu se viđaju na kućama šumadijski dimnjaci sa „kapićem“. Sve to može s’ jedne strane dokazivati, da su i stare porodice u ovom selu, za čije se poreklo ne zna, doseljene iz Šumadije ili srpskih zapadnih i jugozapadnih krajeva.
Pre bežanije 1813. godine ovo selo je bilo na Selištu, koje je na desnoj stani Bolečice ispod današnjeg groblja, gde je bilo i staro groblje. Tu su danas njive i šljive od starijih šljivika. Tu je, vele, bio bunar i podrum, pa je sve danas zatrpano. Blizu tog sela vodio je drum u tursko doba, a i današnji drum ovuda prolazi, samo ne uvek po istoj trasi.
Za vreme bežanije 1813. godine svi su stanovnici Boleča pobegli u Banat. Onda je u selu bilo oko 10 kuća, a sve su one stare porodice bile tada u selu. Pri povratku nisu se hteli na starom mestu – Selištu – gde su ranije bili, jer su im Turci „sejmeni“ mnogo dosađivali; svi pređu u Gurbet Do, gde je današnje selo Boleč, a to je dalje od Selišta 15-30 minuta hoda. Onda je, vele „ovdekana“ u Gurbet Dolu bila gusta šuma; od jednog stabla pravili su 4 grede. Tu su boravili Cigani-Gurbeti, koji su pravili korita i po kojima je nazvan ovaj kraj kao u potok, Gurbetski Potok.
***Ne kaže se koju slavu slave.
6. decembar 2013. u 20:58
Milodan
Poreklo stanovništva selo Vrčin, Gradska opština Grocka – Grad Beograd. Iz knjige „Okolina Beograda“ Riste T. Nikolića – NASELJA SRPSKIH ZEMALJA (knjiga 2) – SRPSKI ETNOGRAFSKI ZBORNIK (knjiga V), Beograd 1903.
Položaj sela.
-Ovo selo je sa obe strane Vrčinske Reke, a po kosama, koje se ka reci spuštaju. Kraj Brđani i Prljuša jesu na pljoštoj kosi, koja se sastoji iz pliocenskog sivog i žućkastog peska, preko koga su debeli nanosa žućkaste gline – živice. Kuće kraja Ramnica jesu po nabrešcima i kosicama između dveju dolina.
Vode.
-Poznati su izvori ovoga sela: Veliki Bunar*, Stepana Bunar, Slatina (češmica) Ćuprijica, izvor na Grabu i dr.
*Priča se da su ovaj izvor još Madžari gradili, te je voda bila zatvorena pa potom otvorena.
Zemlja, paša i šuma.
-Zemlje za obrađivanje stanovnici ovoga sela imaju dovoljno i ona je većinom van kuća. Utrina im je na mestima zvanim: Kasapovac, Slatina, Žeženjičina i nešto na Ramnicama. Država je stanovnicima oduzela utrina na mestima: Karagaču, Ramnice, Vodičko Brdo, Veliki Kamen i Majdan.
Šume je ranije bilo mnogo u ataru ovog sela. Najviše je posečena, kada je bila podignuta topionica u Šupljoj Steni (Ripanj). Danas šume ima dalje od kuća mestimično po površinama kosa i strana dolina. U neposrednoj blizini Vrčina šume je veoma malo.
Tip sela.
-Ovo selo je razbijenog šumadijskog tipa, podeljeno na krajeve: Donju i Gornju Malu. U Donjoj Mali se unekoliko izdvaja kao poseban zaselak Repnica, a u Gornjoj: Brđani, Ramnice – Ramničari, Bajići, zatim, Prljuša, Jasik i Jašići. Često se mesto naziva Gornje Male upotrebljavaju samo ti nazivi, te naziv Gornja Mala postoji samo u odnosu na Donju Malu. Kuće su u krajevima razbijene, mestimično su i dosta zbijene, ili razređene, međusobno udaljene do 60 metara. Kraj Ramnice jeste potpuno šumadijskog tipa. Ređe su kuće na odstojanju od 100 metara, mahom su one udaljene od 200 do300 metara. Okućnice nisu toliko velike, ali pored malih šljivika imaju češće i gajeve. U ovom delu sela nema prave ulice osim seoskog puta — kolovoza – koji vezuje kuće. Opšti izgled Ramničara čini utisak novijeg kraja. Preovlađuje tip novijih kuća. Po kazivanju meštana prva kuća je tu sagrađena pre 10 godina. To je jedan gotovo sasvim odvojen kraj od Brđana, na rastojanju od 1-2 kilometra. Ali je pravog šumadijskog razbijenog tipa kraj Brđani. Sve su kuće po pljošti brđanskoj. Temenom kose vodi seoski put. Kuće su samo sa jedne strane ovog puta, ali uvek duboko uvučene u okućnicu; retko ih ima sa druge strane puta. Oko kuća su velike okućnice i šljivici. Kuće su jedna od druge svuda okolo pregrađene visokim plotom i tarabama. Odstojanje između kuća je do 200 metara. Retko gde su bliže jedna drugoj, a i tamo gde je taj slučaj, jamačno je od novijeg vremena – po svoj prilici izdvojeni članovi kakve zadruge. Brđani su jedan od starijih krajeva u ovom selu. U njima su kuće jedne od najvećih porodica u ovome selu – kuće Tovilovića. Krajevi, koji su najstariji u ovome selu ka Prljuša i dr; imaju mnogo zbijenije kuće. Međusobno im je odstojanje 50-100 metara, jer su se izdeljeni članovin ondašnjih starijih porodica nastanjivali u neposrednoj blizini starih kuća. Tako se iste kuće gusto jedna do druge i u kraju oko seoske crkve i oko gornje mehane. Zbog toga ti delovi sela već nisu razbijenog šumadijskog tipa.
Prezimena porodica su ova:
U Gornjoj Mali, sa svim delovima su: Tovilovići, Krantići, Bugarčići, Jašići, Purovići, Kuzmanovići, Grujići (Tovilovići), Sinđelići (Tovilovići), Jovančevići, Bajići, Kosanići, Ilići, Jeremići, Kneževići, Pajići, Vlaovići, Isidorovići (Purovići), Obradovići (Purovići), Sokolovići, Markovići, Jevtići, Sarići ili Nenadovići, Stojanovići, Mihajlovići i dr.
U Donjoj Mali su: Rajići, Marinkovići, Đorići, Stekići, Kneževići, Vagići, Damnjanovići (Stekići), Ivkovići, Vasići, Starčevići, Maksimovići, Nestorovići, Mijatovići, Vlaovići, Vasiljevići i dr.
U Repnici su: Vagići, Vujići, Kuzmanovići, Jankovići, Kneževići, Marinkovići i dr.
U selu ima oko 400 kuća.
Ime selu.
-Videti o imenu sela Zuca, gde je pomenuto narodno domišljanje i o imenu sela Vrčina.
Starine u selu.
-Na tri mesta u ataru ovog sela postoji naziv Madžarsko Groblje. Jedno je kod vode Veliki Bunar, koji je usantračen i vele, da je iz madžarskog vremena. Tu, neki kažu, postoji i Selište. Na mestu Klenju, blizu nekadašnje crkve, bilo je nekada selo, a sada je tu nekoliko kuća. Gde je sada crkva, bio je ranije Prnjavor. Postoji i manastirište ili Namanastirina na Zavojicima. U Beloj Zemlji postoji Crkvište. Na mestu zvanom Grablje, u gornjem delu današnjeg sela, bilo je najpre sadašnje selo Vrčin. Postoji i Selište, gde ima ostataka starog voćnjaka (šljive) a tu su bile kuće Krantića još kada je selo imalo spahiju. Tu je bio han, te i jedno mesto danas ima taj naziv.
Postanak sela i poreklo stanovništva.
-Kosanići su, priča se, prvi došli i da su najstariji u ovom selu. Nikoljdan.
-Bugarčići su došli za prethodnima, čiji se predak doselio iz Bugarske, Nikoljdan.
U red starijih porodica, za čije se poreklo ne zna, spadaju i:
-Starčevići i Vasići – Nikoljdan
-Purovići, Isidorovići i Obradovići – Stevanjdan.
-Bajići – Jovanjdan
-Jovančevići – Đurđevdan.
-Rajići – Nikoljdan.
-Kocići – Jovanjdan a jedan slavi Đurđevdan.
-Maksimovići – Nikoljdan.
Za ostale porodice poznato je, odkuda se doseljene.
-Vagići su poreklom iz prizrenske okoline, odkuda je njihov čukunded došao u Vrčin. Tamo su živeli u velikoj zadruzi, pa im se predak naljutio na braću i doselio u ovo selo, gde je je naišao na:
-Damnjanoviće, koji slave Simeundan. I oni su bili otuda i kada je doša predak Vagića, prepoznaju ga i ožene; pošto je bio „alčak“, dadu mu i devojku „alčak“ (ćoravu), te on ostane u selu. Od njega vode poreklo:
-Vujići
-Kuzmanovići
-Marinkovići
Tada su bili u selu i:
-Kneževići, koje zovu belopoljci – došli iz Bela Polja, a upravo ih „ukorevaju“ kao Arnaute, jer su ljuti, a Vagiće kao Grke – tvrdi na pazar kao Grci. Od Kneževića su
-Stekići i svi slave Simeundan.
-Knežević (Aleksa) se preziva po prezimeni porodice Kneževića, kod kojih se prizetio a poreklom je sa Majevice kod Dervente, došao pre otprilike 50 godina, prezivao se Bogojević, slavio Đurđevdan a sada slavi, kao i Kneževići, Simeundan.
-Krantići i Filipovići, predak Krantića se doselio sa Kosova iz sela Kolova, slava im je Mitrovdan. Stevan i Lazar Krantić zovu se Krantići po poočimu, a vode poreklo od nekog Filipa, koji je za vreme Mađarske bune doselio u Vrčin iz sela Sakule u Vojvodini. Lazar Krantić, koji se preziva i Filipović, slavi slavu svoga oca – Nikoljdan, a Stevan Krantić poočimovu, Mitrovdan.
-Teofilovići (Tovilovići – a neki ih zovu i Švabići) – „Ere“, došli „odozgo“, od Čačka, a starinom su iz današnje Stare Srbije. Najpre su došli u Zavojice kod manastira a odatle prešli u Vrčin. Današnji Tovilovići su peto koleno. Predak im je imao 4 sina od kojih su danas ove porodice; od jednog:
-Mićići i Jovičići;
od drugog:
-Sinćelići i Teofilovići (Mile):
od trećeg:
-Teofilovići, Apostolovići i Grujući;
od četvrtog:
-Lalići, Lazarevići i Kojići.
Tovilovići su i:
-Živanovići, Mitrići i Grujići.
To je najveća porodica u ovome selu: „Treba im, vele, još 18, pa čitav bataljon“; ima ih preko 100 kuća a oko 20 posebnih porodica. Većina živi u gornjem delu sela, u Grablju, gde je bilo prvo selo. Svi slave Nikoljdan.
-Vlahovići (Vlaovići) su poreklom Vlasi, iz Kara Vlaške; predak im je bio sluga u selu, pa tu zaostao. Ima ih i u Pančevu, Nikoljdan.
-Sarići ili Nenadovići su iz današnje Stare Srbije (iz „Arnautske“), Nikoljdan.
-Jašići su iz Boleča, gde i danas postoji Jašićeva vodenica, došao praded zbog nekog ubistva***.
-Maksimovići su iz Bugarske, predak im bio terzija u selu, pa tu zaostao, pošto je kupio imanje***.
-Pajići, ded im se doselio u Vrčin, ne zna se odakle, Đurđevdan.
-Nestorovići, jednima je otac iz Paraćina od Nestorovića a drugi su isti sa Damnjanovićima u ovome selu, prvi slave Nikoljdan, drugi Simeundan.
-Jeremići vode poreklo od Stanka Stankovića, koga je Jeremija doveo iz Beograda, pošto se oženio njegovom majkom; Stanko je starinom sa Kosova, jednii slave Jovanjdan a drugi Nikoljdan.
-Mijatovići su dovedeni iz Parcana u Stekića porodicu, Đurđevdan.
-Janjići vode poreklo od dovodca u Starčeviće, Jovanjdan.
-Kljajić (Vladimir) je poreklom iz Banjaluke (Bosna), odkuda mu se otac doselio, Nikoljdan.
-Paskijevići su iz Vojvodine, odkuda im se otac doselio***.
-Đorići (u Gornjoj Mali) vode poreklo od Đore Bugarina, koji je služio u selu, pa se potom oženio***.
-Despotovići vode poreklo od Despota „Bugarina“, koji se doselio pre 100 godina. Taj Despot je, vele, prvi došljak u ovome selu, Sv. Ćirilo.
Većina od ostalih doseljenika su noviji došljaci:
-Mihajlović Veljko je iz Popovića, došao pre 30 godina***.
-Grbić Jovan „Rvat“ je iz Like, odkuda je došao pre 20 godina, služio u selu, potom se zakućio, Aranđelovdan.
-Petrović (Mihajlo) je od Skoplja, Mitrovdan.
-Jevtići su iz Pudaraca u okolini, došli pre 25 godina, Đurđevdan.
-Kuzmanovići i Markovići su došli iz Drugovca, Smederevski srez, pre 25 godina, Lazarevdan.
-Ilići su, takođe, iz Drugovca***.
-Stojanović (Veličko) je od Vranja, došao pre 25 godina***.
-Sokolovići su iz Crvene Jabuke, odakle im je predak došao pre 20 godina kao dunđer, Aranđelovdan.
-Kostić (Vasa) je od Kruševa, doselio se pre 25 godina***.
-Todorović je došao iz Banjaluke. Prizetio se u selu***.
-Ivanović Stojan je poreklom sa Kosova, Nikoljdan.
-Marinkovići vode poreklo Marinka, dovodca u Rajiće, došao iz Baćevca, Nikoljdan a prava slava mu je Đurđic.
-Zorić (Mateja) je poreklom Mađar, iz Baje, doselio se pre 16 godina, dotle bio u Požarevcu i Smederevu gde je radio kao ćurčija, Nikoljdan.
-Kostić (Avram) je iz Kumanova, došao pre 10 godina, Nikoljdan.
-Tabaković Milorad (kovač) je iz Vojvodine, Aranđelovdan.
-Herman Seleš (kolar) je iz Homoljice (Omoljice)***.
-Bugarin (Stanko) je iz Kambelovca, Lužnički srez, zemljoradnik a uz to i ciglar i mjstor***.
-Blagojević (Živojin) je iz Grocke, Đurđic.
-Vasiljević Pavle je kovač, došao iz Vojvodine sa detetom, Nikoljdan.
-Petrovići – mehandžije (petoro braće) su iz Mavrova u Makedoniji, došao im otac pre 50 godina, dana se to po ničemu ne poznaje da su otuda***.
Jedan pastir se doselio još 1859. godine iz Kočine (Kumanovska Pčinja) i u selu stalno živi. Ne kaže se prezime i ime***.
Za vrme bežanije 1813. godine svi stanovnici ovog sela su bežali preko Save i Dunava. Za Toviloviće se zna, da su se nastanili u selu Jarkovcu (okolina Pančeva), gde je došao deda sa 7 sinova. Otuda su se vratili neki uskoro, neki posle 2-3 godine a neki su se tamo za stalno nastanili.
***Ne kaže se koju slavu slave.
7. decembar 2013. u 19:42
Milodan
Poreklo stanovništva sela Zaklopača, Gradska opština Grocka – Grad Beograd. Iz knjige „Okolina Beograda“ Riste T. Nikolića – NASELJA SRPSKIH ZEMALJA (knjiga 2) – SRPSKI ETNOGRAFSKI ZBORNIK (knjiga V), Beograd 1903.
Položaj sela.
-Ovo selo je na levoj strani Gavran Reke, a u izvorišta potoka Selišta i Ćelija, koji se posle stava ulivaju u Gavran Reku. Sa svih strana je ovo selo okruženo brdima.
Tip sela.
-Selo je razbijenog tipa. U selu ima oko 180 kuća.
Ime selu.
-Selo je, vele, nazvano Zaklopača po tome, što je sa svih strana brdima okruženo, upravo zatvoreno – zaklopljeno.
Starine u selu.
-U selu ima dva Selišta, na kojima je ranije bila Zaklopača. Jedno mesto do sela, gde je bila stara crkva, zove se Ćelije kao i potok, koji tuda protiče. Tu su nalazili nemačke parice.
Postanak sela i poreklo stanovništva.
-Uzbeovići (Maksimovići) su se najpre doselili ali se ne zna odakle, Nikoljdan.
Posle njih su se doselili:
-Pejakovići su došli iz Rudničkog okruga, doselili su se zbog gladne godine***.
-Lukići su iz Vrčina***.
-Mijatovići su iz okoline Sofije, Nikoljdan.
-Sapundžići su iz Stare Srbije, Đurđic.
-Jelčići, danas Pavlovići su iz Božurnje, Kragujevački okrug***.
-Krajinci su iz Krajine, kažu iz Trnova***.
-Todorovići sada Ilići su iz Ramaće, Kragujevački okrug***.
I dr…
***Ne kaže se koju slavu slave.
8. decembar 2013. u 19:44
Milodan
Poreklo stanovništva varošice Grocka, Gradska opština Grocka – Grad Beograd. Iz knjige „Okolina Beograda“ Riste T. Nikolića – NASELJA SRPSKIH ZEMALJA (knjiga 2) – SRPSKI ETNOGRAFSKI ZBORNIK (knjiga V), Beograd 1903.
Položaj naselja.
-Varošica Grocka je na Dunavu sa obe strane Gročanske Reke, desne pritočice Dunava. Prava varošica je pod Ciganskim Brdom, najbliža Dunavu i tu je čaršija, a od nje se izdvaja ostali deo Grocke, koji ima izgled sela i u kome su kuće bez reda rasturene. U tome su delu krajevi: Ćuluk, Bugarski Kraj, Prnjavor i Banatska Mala.
Kroz Grocku vodi put (Carigradski Drum) iz Beograda za Smederevo, a iz Grocke jedan za selo Pudarce a drugi za Zaklopaču.
Poreklo stanovništva.
Kraj Čuluk naselili su poglavito iseljenici iz varošice, koji su prelazili na svoja imanja. Osim njih u tome kraju ima doseljenika iz Bosne, zatim „iz preka“, Makedonije (Tašići), Gradišta i dr.
Bugarsku Malu naselio je knez Mihajlo doseljenicima iz Vidina i Lom-Palanke, odkuda su bežali od Čerkeza. Pored njih u ovoj mali ima i doseljenika iz ostalih srpskih krajeva.
-Lazarevići su iz Omoljice (Banat) a starina im je iz Vrčina, odakle su pobegli „preko“ za vreme bežanije 1813. godine a pri povratku se naselili u Grockoj.
–Đurčići su „iz preka“, iz Brestovca, doselili se pre 22 godine.
Ove male odvojene su nekoliko kuća Bošnjaka.
Prnjavor, koji je do Bugarske Male, naseljen je za vreme Drugog ustanlka.
-Tomići su najstarija porodica, koji su došli iz Resave (Gložana) a nekoliko porodica je doseljeno iz Paraćina.
Banatska Mala je iznad Prnjavora, naseljena je pre 10-15 godina i to doseljenicima iz Brestovca, Omoljice i Pančeva.
9. decembar 2013. u 20:29
Milodan
Poreklo stanovništva sela Rogača, Gradska opština Sopot – Grad Beograd. Iz knjige „Okolina Beograda“ Riste T. Nikolića – NASELJA SRPSKIH ZEMALJA (knjiga 2) – SRPSKI ETNOGRAFSKI ZBORNIK (knjiga V), Beograd 1903.
Položaj sela.
-Ovo selo je jugozapadno od Kosmaja, a po kosama sa obe strane Rogačke Reke, koja se u izvorištu zove Tresija (potok), a dalje ispod sela Turija. Sa desne strane u teku utiču potoci Trojanac i Simeunovac, a sa leve Mala Tresija, Košarnik, Samac, Radovac, Lalinac, Lučne Jaruge, Gospodski Potok i Glogovac.
Zemlja, paša i šuma.
-Zemlje za obrađivanje ima na mestima zvanim: Plandište, Breznica, Lom, Drenje, Tasančić, Samac, Lupoglav, Rodovac, Drenjak, Kovijuna, Spahijina Granica, Jendek, Glogovac, Turija, Kujanovac, Mešetin, Japondžica, Dubrave, Rovine, Dučansko Brdo, Mujnica, Krušik, Tresije, Begljučara, Rtovi, Poljane, Anđečkuša, Miloševica, Veliko Polje, Mekote, Parlozi, Međugorje, Velika Livada, Mađarsko Groblje, Mijailovac, Mandrać, Kovnice, Tabanovica, Kotlin, Paunovo Brdo, Razvršine, Ornice, Selište, Brod, Ćavica i dr.
Na nekim od ih mesta ima šume i paše. Kosmaj i Lupoglav prema Rogači bili su seoska svojina do pre nekoliko godina, sali su sada državni.
Tip sela.
-Selo se deli na ove krajeve. Arnautski, Pavića Kraj, Kandići, Šijački, Jaranski i Debljački Kraj.
U Arnautskom Kraju žive: Žujovići, Obrenovići, Oketići, Radovići, Bankovići – svi su jedna porodica; Mihajlo Milić, Gaja Srećković; Katići, Radojkovići, Miloje Savić (kovač), Vasa Popović („Švaba“), Radovan Radovanović (kovač), Čeda Nikolić i drugi.
U Pavića Kraju su: Pavići, Moričići – jedna porodica; Katići, Timotijevići, Bogosavljevići, Popadići, Borikići, Pavlovići-Gogići; Dačići, Rakići i drugi.
I Kandića Kraju su: Kandići, Vuica Blažić, Dača Milosavljević i drugi.
U Šijačkom Krahu su: Milosavljevići, Švabići-Jovanovići, Beljančevići, Bujagići, Blažići, Ivkovići, Stojkovići, Bugarčići, Cvetkovići, Čekići, Čamdžići (Pavlovići), Miloje Pavlović-Dževrljić i drugi.
U Jaranskom Kraju su: Platonići, Todorovići, Jaranovići, Aćimovići i drugi.
U Debljačkom Kraju su: Jaranovići, Antonijevići, Mišići, Oketići, Bložići, Petar Radosavljević-Krnić i drugi.
Škola i crkva su u sredini sela, između Šijačkog i Jaranskog Kraja.
Ime selu.
-Ne priča se ništa o imenu sela, a krajevi su, izuzev Debljački, nazvani po prezimenima porodica u njima.
Starine u selu.
-U selu postoji Madžarsko Groblje i Selište. Za Selište se priča, da su tu nekada stanovali Cigani, pa se odatle razišli i od tada ostalo ime Selište.
U kraju sela pod samim Kosmajem ima razvalina od manastira Tresija.
Postanak sela i porekolo stanovništva.
Priča se, sa su u selu starinci ove porodice:
-Čekići***,
-Katići***,
-Milosavljevići***,
-Pavići***,
-Antonijevići***,
-Stojkovići***,
-Jaranovići***,
-Starinčevići (Pavlovići)***,
-Platonići*** i
Todorovići***.
Za ostale porodice se zna odakle su doseljene:
-Žujovići, Oketići, Obrenovcići i Mišići su poreklom od Sjenice, iz sela Korita. Katići su ih nastanili na mestu, gde su im danas kuće – pod Kosmajem a sa obe strane potoka Male Tresije. Preci su njihovi, doselivši se u ovo selo, u početku čuvali Katićeve ovce a Antonijevićima svinje. Zovi ih „Arnautima“***.
-Bankovići su poreklom od Sjenice, iz sela Šaronje***.
-Kandići su doseljeni iz jugoistočne Srbije, od Niša***. Otuda su i:
-Cvetkovići („Bugari“)***.
-Bugarčići*** i
-Ivkovići***.
-Aleksići („Cindžarini“) su od Prizrena***.
-Pavlovići („Švabići“) su „iz preka“ ***, odakle su i:
-Popović Vasa („Švaba“)***,
-Stošić Milan*** i drugi.
***Ne kaže se ni za jednu porodicu koju slavu slave.
10. decembar 2013. u 20:06
Milodan
Poreklo stanovništva sela Drlupe, Gradska opština Sopot – Grad Beograd. Iz knjige „Okolina Beograda“ Riste T. Nikolića – NASELJA SRPSKIH ZEMALJA (knjiga 2) – SRPSKI ETNOGRAFSKI ZBORNIK (knjiga V), Beograd 1903.
Položaj sela.
-Ovo selo je na nekoliko kosa između Turije i Sibničke Reke.
Tip sela.
-Selo je vrlo razbijeno, razbijenije od Rogače.
Postanak sela i poreklo stanovništva.
Najstarije porodice (starinci) u Drlupi su ove:
-Sirkovići, Ljubičići, SAvići i Blagojevići su ista porodica***, zatim:
-Paunovići*** i
-Gačići***.
Ostale su porodice deseljene:
-Dragovići su iz Dragana (kačerski srez)***.
-Matići su iz Bihora, odakle im se doselio predak Milovan, koji je, vele, imao 12 sinova i bio knez u selu, a kada se doselio naišao je na Sirkoviće i ostale stare porodice, čije su kuće bile na današnjem Selištu. Priča se, da je od porodice njihovog pretka Milovana, kada je ćesar uništio ovo selo, ostalo samo jedno dete – Kostadin, koji se skloni u Nemenikuće, gde je odrastao i docnije, oženivši se, imao sina Stojadina a ovaj Matu. Iz Nemenikuća Mata ode u Rogaču, a iz Rogače, doznavši za svoju starinu, ode u selo Drlupu, gde je čuvao goveda i tek, kada je bio u 40. godini, oženi se devojkom iz porodice Dragovića i rodi 4 sina, od toga su današnji Matići*, slava im je Trifundan.
*Iz iste su porodice, kako vele, Sinđelići u Ropočevu, a ima ih i u Vraniću.
Pozniji doseljenici:
-Lazići su iz sela Ponora, Nišavski okrug***.
-Antonije „Bugarin“ je svakako iz novooslobođenih krajeva.
Neki su se doselili iz Pinosave i drugih mesta.
***Ne kaže se koju slavu slave.
10. decembar 2013. u 21:05
Milodan
Poreklo stanovništva sela Sibnica, Gradska opština Sopot – Grad Beograd. Iz knjige „Okolina Beograda“ Riste T. Nikolića – NASELJA SRPSKIH ZEMALJA (knjiga 2) – SRPSKI ETNOGRAFSKI ZBORNIK (knjiga V), Beograd 1903.
Položaj sela.
-Selo je sa obe strane Sibničke Reke, desne pritoke reke Turije.
Tip sela.
-Selo je podeljeno u tri kraja, Gornji, Donji i Brđanski Kraj.
Ime selu.
-Ime Sibnica je, vele, po tome, što je u selu postojala kula u koju je, prilikom gradnje, sipano blato, te otuda Sipnica a zatim Sibnica.
Starine u selu.
-U selu postoji Madžarsko Groblje. Na njemu je bilo kamenja, koje je upotebljeno za gradnju crkve, a tu su iskopavane ljudske kosti, lobanje i dr. Kod Seone u ataru ovog sela pričaju da je bilo selo Seonica, koje je docnije nestalo. Tu je blizu Manastirina, gde je postojao manastir. Priča se, da su kaluđeri toga manastira zaklali dete, koje su tu hajduci sklonili. Zbog toga hajduci poubijaju kaluđere, te manastir poropadne a zatim je i selo Seonica uništeno. U ataru ovog sela (Sibnice) postoji Selište, gde je najpre bilo današnje selo Sibnica, pa je odatle, zbog turskog zuluma, izmešteno na sadašnje mesto. Onda su, vele, u selu bile 4 kuće. Tu su danas livade i njive. Na Selištu su pri oranju stanovnici nalazili verige, testije i dr. Han, gde su za vreme Prvog ustanka, poubijani Turci, bio je pore d ruma, koji je vodio kroz selo a blizu današnjeg dućana prema česmi.
Postanak sela i poreklo stanovništva.
U selu su najstarije porodice:
-Ivankovići*, Pop-Lazići ili Obradovići, slave Nikoljdan.
*Za njih se priča da su prvi u selu na kući ozidali odžak (dimnjak), dotle se sve kuće bile lubare.
-Mandići i Milijanovići su jedna porodica, Nikoljdan.
-Skorupanovići, Nikoljdan.
-Markovići ili Pavlovići, Nikoljdan.
Za ostale porodice se zna odakle su doseljene:
-Mitrovići su od Sjenice***.
-Crnjakovići ili Radojkovići, za njih se ne zna odakle su doseljeni, praded ime je došao u Gornji Kraj sela, po pričanju nekih, liče da su od Sjenice***.
-Stanojevići i Radovanovići po starom prezimenu a sada:
-Milosavljevići ili Milići poreklom su iz nekog sela blizu planine Jelice, Čačanski okrug; odkuda je došao njihov praded Stanoje. Tamo su, vele, „oko zaranaka“ ubili Turčina i najpre došli u selo Vlašku i tu proveli leto. Za vreme neke bežanije dolazili su do sela Žarkova, pa se portom vratili, ne prelazivši „preko“, i nastanili do današnjeg groblja u selu Sibnica; odatle kasnije pređu na mesto gde su im danas kuće. Za vreme bežanije bežali su i u Srem i tamo neko vreme bili blizu Novog Sada. Danas ih zovu „Arnautima“***.
-Ristivojevići su došli iz Ovčina, Račanski srez***.
-Kujundžići su iz Rekovca, odakle im je došao praded, Nikoljdan.
-Miladinovići su došli iz okoline Pirota pre 80-100 godina***.
-Todorovići su iz Jagodine, došli su kada su Katići vladali u Rogači, zovu ih „Bugarima“, Aranđelovdan.
-Stanisavljevići su sa Kosova, iz okoline Vučitrna, došla su dva brata pre oko 60 godina, zovu ih Kosovcima, stanuju u Brđanskom Kraju, Nikoljdan.
-Stevići su iz sel Prisjaka, Niški okrug odakle im je došao predak pre 50-60 godina kao zanatlija – kolar; zovu ih „Bugarima“, Stevanjdan.
-Marinkovići su iz Zaladinaca, Niški okrug, došao im ded Miladin, i njih zovu „Bugarima“, Đurđevdan.
-Rankovići, za njih se ne zna odakle su, žive u Gornjem Kraju, Jovanjdan dok oni što žive u Donjem Kraju slave Stevanjdan.
-Joksimovići, Spasojevići ili Pajčići su jedna porodica, preselili su se iz Garaša***.
-Stankovići su iz sela Košarnja na putu između Vranja i Kumanova, predak im pre 50 godina došao kao dunđer i tu ostao, Aranđelovdan.
-Pavlovići (Zlatko) su od Zaječara***.
-Milosavljević Vladislav je iz Solotuše, Užički okrug, po zanimanju pinter***.
-Aksentijević (Petar) je iz Banata („Švaba“)***.
-Mladen (ne kaže se prezime) „Tišler“ je iz „preka“ („Švaba“)***.
-Dragutin je došao od Užica pre 10 godina, zanatlija – terzija***.
-Damnjanović (Rista) je došao oko 1866. godine iz Velesa u Makedoniji („Cincarin“)***.
Za stare porodice i starije doseljenike, priča se, da su 1813. godine bežali u Srem i u Kupinovu probavili 3 godine.
***Ne kaže se koju slavu slave.
12. decembar 2013. u 21:10
Milodan
Poreklo stanovništva sela Resnik, Gradska opština Čukarica – Grad Beograd. Iz knjige „Okolina Beograda“ Riste T. Nikolića – NASELJA SRPSKIH ZEMALJA (knjiga 2) – SRPSKI ETNOGRAFSKI ZBORNIK (knjiga V), Beograd 1903.
Položaj sela.
-Resnik je na jednoj kosi, koja se od Avale pruža prema severozapadu. Kuće su po temenu kose i po njenim blagim stranama prema Rakovičkom Potoku i Topčiderskoj Reci.
Vode i klima.
-Vode piju sa česama, iz bunara i sa izvora. Poznati su: Sikiljevac, Stublina (u Orlovcu), Ribnik, Bunar u Plandištu (izvor), Ladna Voda, Brestovi, Pašin Bunar, Kadijin Bunar i dr.
Ovo je selo niže u odnosu na obližnja sela te se ne oseća tolika hladnoća kao u njima. Od vetrova Savac (zapad) donosi kišu, ustoka je najjača a severac najhladniji.
Zemlje, paša i šuma.
-Zemlje za obrađivanje imaju oko kuća i van njih, a na mestima: Orlovcu, pod-Avalom, Pašinim Njivama, Krečanama (poglavito lug) Marinim Purama i dr.
Šume imaju malo i to po Orlovcu, te većinom drva kupuju od stanovnika okolnih sela.
Opštinske zemlje, utrine, imaju po : Orlovcu, Gaju, pod-Avalom i Malom Zabranu. Na tim mestima imaju i pašu za stoku.
Tip sela.
-Selo je razređenog tipa, podeljeno u dva kraja; Gornji i Donji. Deli ih sokak, koji poprečno preseca kosu, na kojoj je selo i jaruga, upravo šira dolinica, u kojoj je stara česma ovog sela. Sokak je širok 10-15 koraka.
Kuće su u krajevima razređene, a sve u blizini sokaka i puteva, koji vode kroz selo, a široki su 10-15 ili 15-20 koraka. Kuće su većinom dalje od ograde, koja je prema sokaku, imaju obično prostrane dvorove i uz njih su često voćnjaci. Rastojanje između njih je kako gde, 40-60 koraka ili više. Zbijenije kuće su mestimično u Donjem Kraju bliže česmi i drugde. Prezimena stanovnika su različita u krajevima sela.
U selu ima oko 180 kuća.
Ime selu.
-Priča se, da je selo Resnikom nazvano po česmi, koja je starija od svih stanovnika (porodica) u selu a zvala se Resnik. Gradili su je, vele, Rimljani a po nekima Madžari.
Starine u selu.
-Na mestu, gde je danas „zapis“, priča se, da je bila crkva. Tu je i mesto zvano Manastirine. U selu postoji Madžarsko Groblje, koje je u blizini Gornje Male, gde je sada seosko groblje; na njemu nema nikakvih ostataka.
Postanak sela i poreklo stanoništva.
Priča se, da su najstarija porodica u ovom selu:
-Jeličići ili Ćalići, sada Petrovići. Za njih se ne zna odakle su došli. Njihova je prva kuća bila blizi današnje česme, za koju vele, da je starija od sadašnjeg sela i od ovih Petrovića; blizu nje do skora je bio veliki brest. Oko ove česme bile su kuće najstarijih porodica u selu, Jovanjdan.
-Zarkulovići su po starini prvi iza prethodnih. Ova porodica je izumrla (Dača-Damjan).
Za sve ostale porodice se, uglavnom, zna odakle su doseljene:
-Aleksići (Nedeljkovići, Paunovići, Manojlovići i drugi) su poreklom „Kosovci“ odakle su došli pre 120 godina zbog zuluma, Nikoljdan.
-Rnjići*, sada Matići, došli su iz sela Levaja, koje je vele u Užičkom ili Rudničkom okrugu (?). Predak ime je ubio Turčina i ovamo pobegao pre 120 godina, Đurđevdan.
*Njihov predak Ivan bio, vele, „rnja“, tj. imao je rasečena usta, te su po tome njegove pretke nazvali Rnjići.
-Kumrići (Markovići, Miljkovići, Radojčići, Vićentijevići, Jankovići, Radovanovići, Živojinovići i dr.) su poreklom iz Bojkovca (moguće je Boljkovci, Gornji Milanovac, op. Milodan), koji je u okolini Aranđelovca(?), Aranđelovdan.
-Mitrovići ili Ča-Jocini, za njih se ne zna odakle su došli, po pričanju liče na Kosovce, Mitrovdan.
-Milovanovići su došli iz okoline Vranja***.
-Filipovići su iz Levaja. Njihovog pretka Filipa doveo je Ivan Rnja, Nikoljdan.
-Adžići po starom a sada Jeremijići, Marinkovići i dr. Pričaju da im je predak bio Rumun-Vlah, samo se ne zna odakle je. Kada je došao, u selu bio je spahija, koji mu je dao jedan deo zemljišta – „ključ“- koji je on iskrčio, Nikoljdan.
-Radojčići su, po pričanju nekih, iz Boljevaca u Sremu a Bogić V. A. je zabeležio ovo o njima: „A porodica sadašnjijeh Radojčića, vele, da je postala od nekog Madžara, koji je ovde prebjegao iz austrijske vojske, pa se ovđe nastanio sa 5 sinova“***.
-Milićevići po starom a sada Markovići poreklom su, kao i Radijčići, iz istog mesta, Boljevca u Sremu. Aranđelovdan.
-Mitrići ili Prorokovići (Prorok Mitar) po starom a sada Mijajlovići su poreklom iz Atenice-Dragačevo. Njihovog pretka, dedu dovela je majka otuda, pošto se u Resnku preudala u Prorokoviće. Vele da ima 100 godina, kako im je ded došao „ozgo“. Onda je u selu bilo 15-20 kuća i selo je imalo spahiju, koji je davao zemljište doseljenicima. Sada slave Aranđelovdan a slava Prorokovića je Đurđevdan.
-Milenkovići a sada Miljkovići poreklom su iz „Arnautluka“, od kuda im je praded doša, po majci su Kumrići, Jovanjdan.
-Srećkovići a sada Živojinovići, Gajići i dr. Su poreklom „Bošnjaci“, mada su Srećko, Gaja i Mijajlo rođeni u Guberevcu a imaju svoje rodove u Beljini (Kosmajski srez), Trifundan.
-Polugići a sada Trivunovići i Milići su poreklom iz okoline Čačka, Lučindan.
-Šargići su poreklom Sjeničani. Tamo im je ded, Kara-Radovan, bio stočar, pa kada naiđe Turčin na stoku, psi pojure Turčina, ovaj obije psa a Kara-Radovan ubije Turčina i zbog toga pobegne. Potera svu stoku sobom, proda je usput i sa porodicom dođe u Kneževac i tu poče nadničiti kod Turaka. Njegov sin Ilija (ded starcu Jovanu Šargić, koji ima 84 godine) dođe iz Kneževca u Resnik i oženi se iz porodice Filipovića. Kada je on došao u Resniku je bilo 17 glava vojnika, koji su vojevali a manje kuća; zatekao je sve dosadašnje pomenute porodice. Od tog Ilije vode poreklo svi Šargići***.
-Nikolići (Radivoje) su poreklom iz Karanovca (Kraljeva); došao im praded Rista sa sinom Nikolom zbog siromaštine; tražio bolje i pitomije mesto***.
-Sremečevići ili Marjanovići, Jovanovići i Simići su iz Srema – Boljevaca. Jovan i Živan, čiji je otac bio Sima, dođu u Resnik i nastane se a Stojan i Aleksa, koji su bili braća od stričeva ostanu u Beogradu. Imaju rod u Sremčici, Aranđelovdan.
-Mitići su došli u vreme Karađorđa iz Vrbice blizu Aranđelovca, Nikoljdan.
-Anokići po starini, sada Nedeljkovići su poreklom iz Čačanskog okruga, Đurđic.
-Tacići su iz Ostružnice, došli pre 90-100 godina. Njihov deda Tanasije (Taca) gonio je i ubijao Turke u društvu sa Đorđem G. Vijinovićem iz Železnika, Alimpijevdan.
-Đurići („Đuro Bugarin“) su od Leskovca. Njihov je predak došao pre 70 godina kao dunđer i tu se nastanio, Stevanjdan.
-Jankovići (Mladen), predak im pre 60 godina pravio ćumur, pa potom kao mladić služio u selu i tu se oženio, Nikoljdan.
-Joksimovići (Vićentije) vode poreklo od pastorka, koga je majka pre 60 godina dovela iz Žarkova, pošto se preudala u Resniku, Sv. Vrače.
-Ignjatovići su došli pre 50 godina od Prijedora u Bosni ili iz Kostajnice, Nikoljdan.
-Ristići, predak Stevan Moravac došao pre 40 godina iz Loćike, Belićki srez da služi u selu, gde je i ostao, Đurđic.
-Jovanović Marko iz Belog Potoka, došao pre 40 godina, Mratindan.
-Brkljači su iz Like, iz mesta Zrmanje, došli pre 30-40 godina zbog siromaštine, Jovanjdan.
-Bogić Milivoje je iz Stragara. Pre 20 godina služio u selu i potom zaostao kao dovodac, Nikoljdan.
-Bogić Petar („Šojka“) je iz Banata, došao pre 18 godina, zemljoradnik, Đurđevdan.
Novijoh doseljenika u Resniku nema mnogo, kao u okolnim selima; Kneževcu, Železniku i dr. Zbog toga, vele, u Resniku ima više domorodaca Šumadinaca no drugih.
Za vreme bežanije 1813. godine svi szu bežali „preko“ i potom se vratili, ali su mnogi tamo i ostali te i danas znaju za svoje srodnike u Zemunu. Surčinu i drugim sremskim mestima.
13. decembar 2013. u 21:25
Milodan
Poreklo stanovništva naselja Žarkovo, Gradska opština Čukarica – Grad Beograd. Iz knjige „Okolina Beograda“ Riste T. Nikolića – NASELJA SRPSKIH ZEMALJA (knjiga 2) – SRPSKI ETNOGRAFSKI ZBORNIK (knjiga V), Beograd 1903.
Položaj naselja.
Ovo naselje je na zaravnjenoj pljošti, koja se postupno spušta prema ravnici Makišu, a sa obe strane jaruge Provalije, čiji potok teče u Makiš. Od Beograda je udaljeno 7 kilometara.
Vode.
-Reka Sava samo pri nadolasku, kada prelije nasip, koji ide kroz Makiš, plavi livade seoske.
U sredini jaruge ima dva izvora (česme), sa kojih piju vodu gotovo pola stanovnika ovog sela. Jedan je izvor, zvani Provalija, pri svršetku istoimene jaruge u Makišu; služi za piće a njima navodnjavaju i bašte, kojih ima pri kraju jaruge. Blizu sela je dosta jak izvor Repište, čija se voda upotrebljava za piće i navodnjavanje bašti, kojih tu ima dosta. Voda je u tim izvorima dosta jaka. U selu ima i bunara, oko 10, ali se voda pije samo iz četiri. Izvan sela ima još nekoliko poznatih izvora: Ženjikovac je na četvrt sata hoda od sela, a pored lazarevačkog druma, pojavio se pre 4 godine i bio vrlo jak izvor ali je trajao svega tri meseca, a sada mu se gotovo i ne zna mesto. Bela Voda je 10 minuta daleko od sela, a pored lazarevačkog druma. Nekada je voda u tom izvoru bila dosta jaka, da se sa daljine oko 5 kilometara čulo kako voda teče; ali je nestankom šume umnogome opala, mada je i dalje jak i služi za piće i zalivanje bašti. Bunarić je pred mehanom na drumu lazarevačkom. Taj izvor ime veze sa izvorom Provalijom. Kad se u Provaliji zatvori jedna rupa, onda Bunarić oslabi. Zmajevac je na zapadnoj strani sela, daleko 10 minuta hoda. Voda je u tom izvoru najbolja, te se i jedan deo stanovništva, kome je bliži izvor Provalija, služi vodom sa ovog izvora. Oko sela ima još desetak izvorčića, koji se povremeno javljaju. Od njih je najači Pejčina Voda, na pola sata hoda prema Beogradu.
Zemlja, paša i šuma.
-Stanovnici imaju dosta zemlje za obrađivanje, a podeljena je u dva potesa, jedan na južnoj a drugi na severnoj strani, jedan zasejan kukuruzom a drugi pšenicom i to se svake godine redovno menja. Najviše mesto se zove Banovo Brdo u severnom i Petlovo Brdo na južnoj strani sela.
Pašnjaka ima dosta: Aluge – su na jugoistočnoj strani sela, Jeden – na severozapadnoj u Makišu. Svi pašnjaci su opštinska svojina.
Šume ima malo i to; na istočnoj strani sela je mlada hrastova šuma a na južnoj je stara, takođe, hrastova ali je retka. Zemlje za obrađivanje je dosta rodna. Jenoj porodici, da umereno živi, potrebno je 5-6 hektara zemlje i da ima zajedničke paše, kao danas.
Tip naselja.
-Žarkovo spada u red sela zbijenog tipa. Kuće su duž glavnog puta, koji kroz selo vodi, kao i pored sokaka, koji na put – glavnu ulicu – izlaze. Najbliže su kuće 4-5 metara a najudaljenije 50-100 metara. U blizini su kuće međusobno izdeljenih zadrugara, koji su od pojedinih zgrada u dvoru (naprimer štale) načinili kuću. Razređenije su kuće na obodima naselja.
Selo ma zaselak Čukaricu, daleko od sela, idući Beogradu, za 45 minuta hoda. Od pre nekoliko godina počela se naglo širiti i sada izgleda kao varošica; u njoj ima oko 400 stanovnika, većinom radnika. U Žarkovu ima oko 260 kuća, a na Čukarici oko 30 kuća.
Stanovi – trla.
-Samo njih nekoliko (4-5) imaju van kuća na opštinskoj utrini stanove, u kojima drže stoku. Kod stoke je obično sluga, a mleko donose kućama.
Ime naselju.
-Žarkovo je nazvano po nekome Žarku, jer se ranije pominje kao Žarkovo Selo. Priča se da je Čukarica nazvana po nekome Stojku Čukaru, koji je bio iz Beograda i tu duže vremena držao mehanu.
Starine u naseljeu.
-Van sela postoje dva Selišta u repiškoj jaruzi, jedno sa jedne a drugo sa druge strane jaruge. Tu je bilo selo Repište. Više Bele Vode ima tragova zidina, odakle su seljaci vadili, vele, rimsku ciglu. Tu su nalazili i zlatne novce. Izgleda, kao da je tu bila kakva varoš.
Poreklo stanovništva.
U ovom selu-naselju ima nekoliko starih porodica – starinaca – za čije se poreklo ne zna. To su:
-Odabašići*, a po starome Kneževići, Lazarevdan.
*Jedan od njihovih predaka bio je veseljak i zabavljao Turke. Kad bo ogrnuo „binjiš“, ličio je na Turčina Odabašu, koji je bio mehandžija u selu. Zbog toga je nazvan Odabaša, a potomci Odabašići.
-Starčevići, Lučindan.
-Miloševići-Životići; Mišići su došli, vele, iz zbegova, Nikoljdan.
-Mitrovići Blagoje i Milan – Micko, Nikoljdan.
-Čedići***.
Za ostale porodice se zna odkuda su doseljene:
-Jankarići – „Ere“, došli „odozgo“, od Užica, Đurđevdan.
-Joksimovići – „Arnauti“ su iz današnje Stare Srbije, severozapadno od Kosova. Po svojoj fizionomiji liče da su otuda, što i meštani zapažaju, Sv. Vrači.
-Tanaskovići – „Arnauti“ su od Bijelog Polja. Sv. Vrači.
-Milinkovići – „Arnauti“ su od Bijelog Polja, Jovanjdan.
-Spasenovići su od Tetova, Nikoljdan.
-Đorđevići su od Javora, Đurđevdan.
-Pantići su „iz preka“, Đurđevdan.
-Božići su iz Like – Hrvatske, Nikoljdan.
-Vlajići su „iz preka“, Petrovdan.
-Nastići su „iz preka“, Nikoljdan.
-Vlajići drugi (Kosta, Miloš, Đorđe i Pavle) su iz Šumadije, Đurđevdan.
-Pantelići su iz Zemuna, Jovanjdan.
-Golubovići su iz Vranja, predak im radio u selu pa se tu, pre 70 godina, okućio, Nikoljdan.
-Ognjanovići su iz Makedonije, od Kičeva, Nikoljdan.
-Mladenovići ili Čupići su od Niša, predak bio sluga u selu, Nikoljdan.
-Todorovići su od Tetova, Jovanjdan.
-Savkovići su iz Krušedola, Lazarevdan.
-Ivezići (mehancije) su od Nove Varoši, Nikoljdan.
-Ćirići su iz jugoistočnih krajeva, jer su im preci u govoru „zanosili kao na bugarski“, Stevanjdan.
Tako i:
-Krstići – „Bugari“, preci im nosili šubare, a po fizionomiji liče, da su iz jugoistočnih srpskih krajeva, mada se ne opaža ona okruglina lica kao kod ostalih, Aranđelovdan.
-Nikolići – „Bugari“, Nikoljdan.
-Aleksići – „Bugari“, Nikoljdan.
-Krstići, nisu isti kao prethodni, Nikoljdan.
-Krstić Stevan, Nikoljdan.
-Veljkovići -„Bugari“ su od Soko Banje, Nikoljdan.
-Kalmar Đorđe je iz Mađarske, poreklom Mađar, sinovi počeli da slave Stevanjdan.
-Vasiljević Nikola je iz Beljine, Đurđevdan.
-Todorović Jovan je iz Like – Hrvatska***.
-Todorvić Jovan je iz Bosne***.
-Jovanović Milan je iz Županjca, Jovanjdan.
-Stojanović Trajko je iz Stare Srbije, Đurđic.
-Stojanović Boško je iz Ohrida – Makedonija, Alimpijevdan.
-Milovanović Mihajlo je od Kruševca ili Jagodine, Aranđelovdan.
-Radići su iz Trna u Bugarskoj, Aranđelovdan.
-Marković Nikola – „Rvat“ iz Like, Nikoljdan.
-Banjalići su iz Stare Srbije, Đurđic.
-Maričić (Mihajlo) je iz jugoistočne Srbije, Nikoljdan.
-Proviđel Jovan je iz Prijepolja, Đurđevdan.
-Petrovići su iz Zemuna***.
-Petrovići drugi su „iz preka“ (iz Patrovčića), Đurđevdan.
-Pavlovići (Đoka i Mita) su iz Belegiša u Sremu, Stevanjdan.
-Selački Uroš je iz Barande kod Pančeva, kada se doselio nosio je dugu kosu a na odelu velika okrugla dugmeta, Jovanjdan.
-Savići su iz jugoistočnih srpskih krajeva, predak ima govorio „kao na bugarski“, Đurđevdan.
-Pavlovići (Ljubisav, Jovan i Milivoje), predak Petar „Švapče“ došao iz Železnika u ovo selo kao dovodac, starinom su „iz preka“: Pored nadimka „Švapče“, da je starinom „iz preka“ misle i zbog toga što je svirao gajde, a to je, vele, naročita odlika Srba iz Vojvodine, Lučindan.
-Tomić Aksentije je „iz preka“, Stevanjdan.
-Dimić Pera je iz Stare Srbije ili Makedonije, Mitrovdan.
-Stošić Pera, isto kao i prethodni, Nikoljdan.
-Savić Laza, isto kao i prethodni, Nikoljdan.
-Petković Andrija je iz Blatova kod Pirota, Aranđelovdan.
-Ružić Stevan je „iz preka“, Đurđevan.
-Petrović Stojan je iz Vodičeva kod Novoga u Bosni, odrastao u Rumovcima u Knež-Polju, ovde došao pre 44 godine, Pantelijevdan.
-Jelisavac Milan je iz Malog Vodičeva kod Novoga -Bosna, Jovanjdan.
-Petrović Ivan je iz Slabinje u Krajini-Bosna, Jovanjdan.
-Arsenović Svetozar je „iz preka“, Đurđevdan.
-Gajić Živan je iz Belegiša u Sremu, Aranđelovdan.
-Ostojić Paja je iz istočne Srbije, neki vele da je od Jankarića, Aranđelovdan.
-Petrović Milan je iz Stare Srbije, Sv. Petka.
-Simadinović Sava je iz Stare Srbije***.
-Mladenović Jovan je iz jugoistočnih krajeva Srbije, radio kao dunđer, Nikoljdan.
***ne kaže se koju slavu slave.
27. mart 2014. u 23:50
Grabovac
Poštovanje svima,
prateći ove postove naišao sam na jednu nedoumicu koja me se lično tiče, pa bih vam bio zahvalan na pomoći. Naime, potičem iz sela Grabovac, opština Obrenovac, porodica Čolić, a navedena porodica, zajedno sa Brankovićima i Tankosićima, potiče od familije Nikolić doseljene otprilike polovinom 18. veka iz Drobnjaka. Pomenuti podaci se nalaze u literaturi na sajtu, a lično sam ih i potvrdio pričajući sa starijima u mom selu. Takođe, starine su mi rekle da su Nikolići, pre doseljavanja u Grabovac, a nakon odseljavanja iz Drobnjaka, jednu ili dve generacije živeli negde u okolini Valjeva. Taj podatak se opet, po mom mišljenju, poklapa sa podacima na sajtu prema kojima Nikolići vode poreklo od Markovića iz sela Takovo, opština Ub, koji su se doselili iz Drobnjaka u prvoj polovini 18. veka. Naravno, Ub i Valjevo nisu baš isto, ali su dovoljno blizu, pa smatram da je taj deo priče tačan.
Međutim, prema podacima sa sajta, od Markovića iz Takova se Branko preselio u Grabovac, tako da bi bilo logično da od njega direktno vode poreklo Brankovići. U tom slučaju, prezime Nikolić jednostavno ne postoji, niti se može razumeti kako su nastali moji Čolići i Tankosići, druge dve grane porodice Nikolić. Naravno, postoji mogućnost da su se te dve porodice od Brankovića odvojile jednu ili dve generacije kasnije, ali opet prezime Nikolić jednostavno nestaje.
Bio bih veoma zahvalan ako neko može da mi pomogne ili me uputi na odgovarajuću literaturu.