Poreklo stanovništva sela Šekular, opština Andrijevica. Stanje iz 1903. godine. Prema istraživanju popa Bogdana Lalevića i Ivana Protića „Vasojevići u crnogorskoj granici”. Priredio saradnik portala Poreklo Vojislav Ananić.
Na severoistočnoj strani od Velike, na 2 sahata daljine, preko planine Prijedola, nalazi se Šekular. On leži na dosta strmim stranama planina: Prijedola, Mokre i Kukaljskog Brda, a s obe strane Šekularske Rijeke, koja se u donjem toku, na ime kroz Rijeku Marsenića, zove Rijekom Marsenića.
Selo je dugačko (i.—z.) jedan i po sahat, a široko (s.— j.) 1 sahat.
Zemljište je u Šekularu podvodno, a plavi se od Šekularske Rijeke i potočića, koji kroza nj teku. Ali gornji deo sela je pri planini, te nema potrebe da se plavi. Ovde u gornjem delu oko kuća su mesto voća četinari, dokle u donjem delu, u Mezgaljama, ima dovoljno voća i dosta je župno.
Planina im je Mokra, daleko 3 sahata. Od planine im je oduzet veći deo i pridat Turskoj.
I Šekular se računa kao jedna celina, jedno veliko selo, u kome ou manja sela: Mezgalje, Ulica, Ćetkoviće, Rmuše, Ograne i Radmuže, ali su i ovde, kao i u pomenutim celinama, kuće tako izmešane da bi bilo zaludno postavljati granicu među ovim selima.
Poreklo familija
U Šekularu ima 255 kuća sa 1619 stanovnika. Stanovnici su svi Šekularci, osim 30 vasojevičkih kuća u Mezgaljama. Šekularci su staro srpsko pleme, koje se, po pričanju, ovde naselilo još pre Kosova i od tada pa do danas nije nikako plaćalo Turcima danak. Oni se dele na manja plemena, kao: Živkovići, Rmuši, Ćetkovići, Dašići, Jašovići, Radmuži, Vajmeši itd. Od Vasojevića u Mezgaljama su: Deletići, Kastratovići i Radunovići.
U selu ima 5 grobalja: u Mezgaljama, Radmužu, Rmušu, Stranama i kod crkve.
Sela: Trešnjevo, Čoeča Glava, Trepča, Rijeka Marsenića, Seoce, 14 kuća na dnu Jelovice (Gornjoseljani-Ustaši) i šekularska opština pripadaju trebačkoj kapetaniji, koja ukupno ima 595 kuća sa 3438 stanovnika. Po popisu od 1899. godine u ovoj nahiji ima 2762 kuće sa 16591 stanovnikom, od kojih je muških 8780, a ženskih 7811. Pismenih muških 2027, a ženskih 97. Vasojevička Nahija je podeljena na 8 kapetanija: ljevorečka, kraljska, zabrdska, trebačka, velička, polimska, konjuška i andrijevička, kojima upravljaju kapetani, a celom nahijom upravlja okružni sud sa sedištem na Andrijevici. Narodne vojske ima 6 bataliona, nad kojima su komandiri, a nad svom je vojskom brigadir, sa sedištem na Andrijevici. Osnovnih škola, koje privatnih koje redovnih, ima 8, i to u: Lijevoj Rijeci, Barama, Rijeci Marsenića, Šekularu, Velikoj, Polimlju, Konjuhu i na Andrijevici, sa 11 učiteljskih snaga. U crkvenom pogledu ova je nahija podeljena na trinaest parohija. Imaju tri crkve: saborna na Knjaževcu do Andrijevice, ljevorečka i konjuška. Kolskih putova u Vasojevićima nema, a glavni su konjanički i pešački putovi ovi: od Berana uz Lim preko Andrijevice i Polimlja do Velike; od Andrijevice uz Kralje preko Trešnjevika, niz reku Drcku, pa uz Taru, preko Raškova Guvna niz Lijevu Rijeku i preko Vjeternika k Podgorici. U Podgoricu idu još dva letnja puta: jedan preko Štavne, a drugi preko Carina. Za Kolašin su letnji putovi preko Lise i uz Gradišnicu, a zimnji je onaj preko Trešnjevika. Osim ovih glavnih putova svako selo ima svoje putove k planini, komunu, drugome selu, voznike, putove, koji vode glavnome putu i putiće kroza selo.
IZVOR: “Vasojevići u crnogorskoj granici“, pop Bogdan Lalević i Ivan Protić, SKA, Beograd, 1903. (str. 596). Priredio saradnik portala Poreklo Vojislav Ananić
6. oktobar 2014. u 15:04
Rade
Miljane, ja sam napisao u jednom komentaru kad su se Rmuši preselili u Jabučevo. Zašto Obrenovići nijesu dozvolili ne samo Rmušima, već i ostalim Crnogorcima da zadrže staro prezime treba istražiti. Ima više teza o tome…Zna se kad su i kako nastala prezimena u Srbiji, u drugoj polovini 19. vijeka. Zašto su se iselili, ako ste od Rmuša, pitajte nekog starijeg Rmuša u Šekularu ili Jabučevu. Koliko ja znam ne radi se o krvnoj osveti, vjerovatno ekonomski razlozi. Rmuši su veliko, čestito bratstvo plemena i kraja Šekular. Mogla bi knjiga da se onjima napiše. Da ne ispadne da ih ja hvalim, nijesam Rmuš, ali jesam Šekularac. Lijepi pozdravi.
7. oktobar 2014. u 08:44
Nebojša Babić
Ako mogu da dopunim:
Crnogorci su se u Toplicu i Jablanicu doseljavali uglavnom u periodu 1880-ih (najveći deo), pa nadalje, zaključno sa početkom 20. veka. Naročito sever Crne Gore bio je tad prenaseljen, pa je kralj Milan Obrenović u dogovoru s knjazom Nikolom pozvao Crnogorce koji su volji da se nasele u Toplicu i Jablanicu kako bi se ojačao srpski element prema granici sa Turskom. Do Veljeg rata 1876-78, tokom turske vladavine, u ove oblasti se naselilo mnogo po zlu poznatih Arnauta. Nakon što su utvrđene granice na Berlinskom kongresu, oni su proterani izvan srpske granice na jug, pa da ne bi ostala praznina u graničnoj oblasti, tu su naseljeni mahom Crnogorci. Oni su bili poznati po nazivu “krstaši”, jer su na svojim crnogorskim kapama nosili grb sa krstom. Obrenovići, Milan i Aleksanar, nisu želeli da se Crnogorci grupišu po plemenima i bratstvima, već su naseljavani pojedinačno. A da bi se njihovo potomstvo što pre razrodilo, nije dozvoljeno prenošenje prezimena, već je u prvoj generaciji potomstvo dobijalo prezime po očevom imenu, itd. Tako, ako su doseljena dva brata Rmuša – Milovoje i Radovan, njihova deca bili su Milivojevići i Radovanovići. Dalje, Milivoje je imao Rista i Jovana, pa su i njihovi potomci pisani kao Ristovići i Jovanovići, itd. Tako su se oni prilično brzo razrodili. Naravno, svest o poreklu i srodstvu postoji, ali, eto, danas mnogi Topličani i Jablaničani crnogorskog porekla ne znaju tačno da kažu ni od koje su familije njihovi preci ni iz kog dela Crne Gore potiču, iako vreme doseljenja njihovog pretka nije u tako dalekoj prošlosti. Ipak, moram da primetim da poznajem jedan broj Topličana iz gotovo čisto crnogorskih sela gde se i danas očuvao govor blizak govoru severa Crne Gore i neki tipični običaji ovog kraja.
7. oktobar 2014. u 19:59
Vitomir - Vito Radović
Nebojša,
molim te, kaži mi, odakle si uzeo ove podatke?
Veliki pozdrav od Vita Radovića iz Ulcinja
Moj mejl: [email protected]
8. oktobar 2014. u 09:15
Nebojša Babić
Vito,
to je neki rezime, opšta mesta iz raznih radova koje sam na tu temu čitao.
O topličkim i jablaničkim Crnogorcima je pisalo više autora, npr. Radoš Trebješanin, Đoko Pejović, ima i odličan rad Etnografskog instituta SANU baš na tu temu, ali sad ne mogu baš da se setim imena autora…
8. oktobar 2014. u 19:47
Vitomir - Vito Radović
Nebojša,
ove knjige imam i proučio sam ih, nego sam mislio da si sadržaj uzeo iz neke druge knjige, a da si zaboravio da navedeš da je citat.
U pravu si, sve ovo što si gore pomenuo.O tome sam ja i pisao u mojoj knjizi o Radovićima.
Veliko ti hvala i pozdrav od Vita Radovića iz Ulcinja
9. oktobar 2014. u 08:26
Nebojša Babić
Vito,
o kojim Radovićima je reč, iz kog plemena, jeste li vi iz Primorja ili samo živiš u Ulcinju?
Ima li tvoja knjiga negde da se kupi?
10. oktobar 2014. u 20:52
Vitomir - Vito Radović
Nebojša,
ja sam iz plemena Drobnjaka.
Proučavanjem i istraživanjem Radovića sa raznim krsnim slavama i raznim plemenima, bavim se preko trideset godina.
Knjiga je gotova, samo trenutno unosim rodoslovne tablice onih Radovića koji mi pošalju.
Opisao sam i istražio dosta Radovića, ma gde bili na ovoj zemaljskoj kugli.
Ako znaš bilo šta i o bilo kojim Radovićima, molim te proslijedi mi ali mi obavezno naznači iz koje je knjige članak ili citat.
Ja sam radio u Zrenjaninu u prosvjeti, imam kuću u Ulcinju i sada sam trenutno ovdje do Nove Godine, a onda idem zimus u Beograd i tamo ću biti do marta, kada se ponovo vraćam u Ulcinj.
Veliki pozdrav od Vita Radovića iz Ulcinja
7. oktobar 2014. u 15:00
Rade
Nebojša, dijelim tvoje mišljenje i podrobno objašnjenje o dobijanju prezimena kod preseljenih Crnogoraca u Toplicu, ali druge krajeve Srbije.
21. decembar 2015. u 12:41
M. Vučetić
Nebojša i Rade su donekle u pravu što se tiče novih prezimena koje su dobijali doseljeni Crnogorci u Toplicu, Jablanicu i Kosanicu, ali to nije bilo pravilo. Moji Vučetići iz sela Merovac kod Topličke Male Plane su poreklom sa Grahova (Vilusi kod Nikšića), koji su preko Novog Pazara, gde su kratko boravili (braća Todor i Jeftimije Vučetić), čekajući odobrenje srpskih vlasti o naseljavanju, pa ih i sada Topličani nazivaju Pazarcima, ali su zadržali sve do danas prezime Vučetić, kao i mnogi novodoseljeni Crnogorci u te krajeve (Đinđići, Đurišići, Popovići, Perovići, Mićunovići…)
7. oktobar 2014. u 19:05
Miljan
Kako su meni stari pricali prvi Rmusi koji su dosli u Jabucevo bila su dva brata ,Deleta i Mileta ,Mileta je imao potomka Radula koji je moj cukun deda od koga i krece prezime Milosavljevic.
7. oktobar 2014. u 20:33
Rade Brakočević
Miljane, ja u prezimenima porijeklom iz Šekulara u Prokuplju navodim od odseljenih Rmuša pored Milosavljevića i Jankoviće, koji su potomci Janka koji je u Srbiju došao sa tri sina: Jovanom, Ivanom i Todorom, Vukašinoviće, koji su mijenjali prezime, a ranije se zvali Odovići- Radičevići, koji su se prezivali Lekić i Jović, kao i Vajmeš ( ovo je zanimljivo za Nebojšu).
8. oktobar 2014. u 09:21
Nebojša Babić
Da, jedan deo Vajmeša je taj porodični nadimak koristio kao zvanično prezime sve do Prvog svetskog rata. Danas se (barem u Šekularu) više niko se ne preziva tako. Bilo bi zanimljivo istražiti da li danas Vajmeš negde postoji kao prezime. Pretpostavljam da je unikatno. Pri tom, niko, čak ni sami Vajmeši, nije mi mogao dati odgovor o značenju te reči…
7. oktobar 2014. u 20:42
Rade Brakočević
Aleksandre i Nebojša, prema predanju, Macure su najstariji stanovnici Šekulara. Starinci, “Latini”,odnosno Macure.
7. oktobar 2014. u 21:45
Rade Brakočević
Prošle godine sam objavio rad Prilog istoriji rodoslova bratstva Brakočevića i njegovih ogranaka. Nastavljam dalja istraživanja. Interesuje me da li ima potomaka po muškoj i ženskoj liniji popa hadži Nikole Petrovića Brakočevića paroha sela Bijelo Polje kod Peći u 19. vijeku. Pop Hadži Nikola je rođeni brat znamenitog prote Stefana Brakočevića (pećkog okružja od 1850 do 1895.godine). Imao je dva sina: popa Gavrila i popa Mihajla. Imena druge djece nijesu nam poznata Gavrilo je bio oženjen sa učiteljicom Simkom iz Beograda, sa kojom je imao ćerku Darinku. Gavrilo je mlad umro. Stariji Nikolin sin Mihajlo prema jednom zapisu se posvađao i ubije dva Turčina. Zbog toga iz Peći uteče u Srbiju. i nastani se u Kruševcu i tu umre 1882.godine. Negdje se javlja kao Hadžipopović, a u ovom zapisu je Petrović. Ovaj zapis je potvrdio porodično predanje koje sam slušao od oca. Ispitivanjem sam došao do Mihaila Hadžipopovića u Prokuplju, učesniku borbi za oslobođenje Srbije 1878.godine. Da li se radi o istom licu? Intuicija kaže:da. Međutim, dilema ostaje. Hadžipopovići, Protići, Sav(ov)ići u Peći su potomci Nike (Petra) Brakočevića koji se iz Šekulara preselio u Peć, u Metohiju 1837.godine. Rodoslov Protića i Savovića sam obradio , Hadžipopoviće tek načeo. Ističem, važan je kako muški, tako i ženski rodoslov ove glasovite, nekad mnogobrojne porodice( Protića, Savovića, Hadžipopovića…) iz Metohije – Peći. Pozdrav svim rodoslovcima, i da ste zdravo i dugo i za mnogo.
8. oktobar 2014. u 18:22
Slavomir
Nekako mi na ovom sajtu malo MASLARA. Pojavite se.
9. oktobar 2014. u 13:08
Rade
Poštovani, dostavljam vam tekst koji može biti interesantan za sve koje interesuje porijeklo.
Prezimena u Šekularu i Šekular u prezimenima, prezimena porijeklom iz Šekulara. Prema knjizi Rada Brakočevića, Lomni Šekular – priče, pjesme, anegdote, dokumenti, prilog rodoslovu bratstva Brakočevića i njegovih ogranaka, Beograd 2013.g.
Rade Brakočević
A
Azanac (ili Azanjac): Iz Azana – Gornji Bihor, prethodno iz Šekulara. Lozna – Donji Bihor, Javor kod Ivanjice (Srbija), Bosanska Krajina, od potomaka Vuka Ljevaka , Daše i drugah šekularskih bratstava. Poznat je Petar (Petrović) Azanac (po selu Azane – Bihor), hajduk, komita i harambaša u tursko i švapsko vrijeme, poginuo 1917. godine u Azanama, izdajom. Slava Sveti Jovan 20. januar. U Azanama sva pravoslavna bratstva ( osim dva roda: Ivezići, doselili iz Vrševa 1910. g. i Stanišići doselili iz Ivanja,) slave Svetog Jovana u januaru.
Aleksić – Ćetković: potomci stotinaša Alekse Ćetkova, daljim
porijeklom Drobnjaci, Šekular, Blagaj kod Peći. Slave Đurđevdan.
Aleksić potomci popa Maksima Aleksića koji je živio krajem 18. i prve četiri decenije 19. vijeka. Zbog sukoba sa begovima Redžepagića i agama Šehovićima iz Plava, morao je da napusti Veliku i manastir Svete Trojice u Brezojevice i ode na Pešter. Od 1832. godine naslijedio ga je kao narodni prvak, vođ, velički paroh pop Dmitar Popović rodom iz Peći, starinom iz Šekulara.
Andrijević: Hadži-Kirilo Andrijević (Andrejević), arhimandrit
dečanski. U Pećko Belo Polje doselili se iz Šekulara, po čemu se često nazivao Belopoljac i Šekularac. Nije tačno utvrđeno od kojeg šekularskog bratstva potiče.
Antić: selo Bušince, Novobrdska Kriva Reka.
Adžilazović: Bijelo Polje i Crni vrh kod Peći. Porijeklom iz Šekulara, po jednima od iseljenih Mezgaljana – Mikarića , po drugima od Brakočevića. Poznat (H)Adži Cvjetko Lazović, „Od ove kuće cijenjen je i kod Srba i kod Turaka Milić Adžilazović, a od onih u Bijelom Polju zapažen je dugogodišnji komita Jaćo Pećanin. On je obično živio kod Stefana Lekića, koji mu je bio brat od tetke, pa je odatle, nekad sam a nekad sa Stefanom, prelazio u Metohiju i tamo ubijao Turke i otimao im konje i volove”. (Isto: Radoje Kastratović, str. 112)
Armuš (i Armušević): Peć, Podgorica (Đorđe Armuš „narodni učitelj”, koji je po raznim poslovima šiljan u Skadar, a službovao najviše u Podgorici 60-ih godina 19. vijeka). U ranija vremena i Rmuši u Šekularu su se nazivali Armuši. Tako su upisani u spiskovima crnogorske narodne vojske. I danas se čuje: Idemo u Armuše, udala se u Armuše, odiva, odivičić Armuša. Isto kao Rmuš. Slave Jovandan, 20. januara. Armuša ima i poarnaućenih, danas Šiptara – Albanaca.
Arsić: selo Bušince, Novobrdska Kriva Reka.
242
LOMNI ŠEKULAR
Asović: iz Šekulara sišli u Donju Ržanicu kod Berana; Ilija Asović, četni komandir u balkanskim i prvom svjetskom ratu, školovan oficir. Slave Đurđevdan.
Arsović: od Maslara, Kraljevo, Sremska Mitrovica – Srbija.
Arsenijević: od Maslara, Kraljevo.
B
Babić: Ćetkovići Šekular, Kaludra, Rovca kod Berana, Osoje, Peć. Ogranci: Đorović, Tomović i Mlađenović. Porijeklom šekularski Drobnjaci. Po jednima, prezime po baba – Jani, drugoj ženi Daše Šekularca. Po nekima, druga žena Dašina zvala se Anđelija. Zajedničko i jednima i drugima da je to bila udovica iz Drobnjaka, koja je dovela sina Mlađena (Mladena) zvanog Đetko. Otuda naziv za ovu grupu prezimena Đetkovići. Slave Đurđevdan.
Balević: Orah, Šekular; Buzovik; Budisavci, Metohija; Zaton kod Bijelog Polja; Savino Selo, Vojvodina. Iz Bratonožića, a prema nekim pojedinim mišljenjima potomci starog plemena Lužana iz Bjelopavlića i Pješivaca. Slave Svetog Nikolu.
Barjaktarović: jedna kuća doseljena iz Petnjika.
Bekić: šire Rmuš, Peć.
Božović: Orah, Šekular. Potomci Vuka Ljevaka, odnosno Boža Dmitra Jaša… Stefanova, na šire Jašović. Slave Svetog Jovana, 20. januara.
Bolević: ranije Bojičić. Šekular; Smederevo… Potomci Jovana Bojice. Jedni smatraju da su iz Bratonožića, a drugi da su iz Zete od Đurišića ili iz Lješkopolja. Slave Svetog Jovana, 20. januara.
Bošković: ogranak Maslara, Šekular; Beograd. Slave Jovandan, 20.januara.
Bošković: ogranak Brakočevića. Berane; Novi Sad. Slave Jovandan, 20. januara.
Brakočević: Orah, Šekular; Lješnica kod Berana; Savino Selo, Vojvodina. Ogranci: Ivanović – Šekular, Lazović – Gračanica, Protić, Savović (ili Savić) Hadži Popović – Peć, Bošković – Berane. Potomci Brakoča Vuka Ljevaka Marinkova. Slave Svetog Jovana, 20. januara. Preslava Sv. Ilija, 2. avgusta.
Brunčević: „Brunčevići- Vajmeši (1 k. su iz Šekulara. Slave Sv. Jovana zimi. Isto: Bogdan Lalević i Ivan Protić, Vasojevići u turskoj granici, str.713) „su doseljeni iz Šekulara, zvani Vajmeši. Najstariji Brunčević zvao se Milovan. Oni su se u Budimlji zadržali do Drugog svjetskog rata, poslije kojeg su se odselili u Kraljevo, a ovdje ih je imalo pet pojaseva.” (Jovan Delević, Budimlja i Budimljani kroz istoriju, Ivangrad, 1986, str. 15).
Bulić: Laze, Strane, Ulica, Šekular. Potomci Daše Šekularca. Slave Jovandan, 20. januara.
243
Rade Brakočević
Bućković: Dapsiće kod Berana, Drobnjaci – Cerovići, porijeklom iz Šekulara.
V
Vajmeši: Pantovići (saogrankom Aleksići), Markovići, Ivovići, Milunovići, Devići, Miloševići i Nedovići, Radoševići i Đorđijevići. “Neki od njih kažu da su oni od vojvode Vajmeša koji je pomagao đerđa Kastriotu u odbrani Kroje od Turaka”(P.A. Rovinski). Sva bratstva Vajmeša slave Đurđevdan.
Vajmeš (i Vajmešović) u Peći, Metohija. Jedno vrijeme tako se prezivali u Toplici, kod Prokuplja. Šekular. U spisku vojnika čete mezgalske Šekularsko -trepačkog bataljona za 1911/1912. godinu, od ukupno 65 vojnika, između ostalih, nalazimo: Mitar V. Vajmeš (r.b.5.ima 26.godina, primjedba: u artiljeriju), Jovan L. Vajmeš ( r. b. 40. ima 21. godinu), Bogdan V. Vajmeš (r. b. 47. ima 20.godina), Vučić A. Vajmeš (r. b. 55. ima 19. godina), Marijan V. Vajmeš (r. b. 65. ima 18. godina).
Vulević: Rovca, Vasojevići od Vulevića iz Trešnjeva. Slave Aranđelovdan.
Vujičić: dvije kuće iselili se iz Rovaca u Metohiju između dva svjetska rata. U svoje vrijeme poznat Janko Ivov Vujičić. Ivovići i Radoševići su im najbliži. Slave Đurđevdan.
Vukašinović: odseljeni Rmuši. Mijenjali prezime, a ranije se zvali Odovići-Radičevići, koji su se prezivali Lekić i Jović, kao i Vajmeš
Vukajlović: Azane. Slave Svetog Jovana, 20.januara.
Vukićević: jedna kuća Vukićevića – Vasojevića doseljena iz Zabrđa
Vukosavljević: u Peći, od Rmuša.
Vučetić: Šekularski Drobnjaci u Peći. Slava Đurđevdan.
Vučinić: u Blagajima – Metohija, šekularski Drobnjaci. Slava Đurđevdan. ‘ Vuković: po Vuku Ljevaku, grupa istorodnih bratstava: Brakočevići,
Živkovići, Popovići, Jašovići… Razgranati, sa brojnim bratstvima i ograncima. Slava Sveti Jovan, 20. Januara. Preslava Sveti Ilija.
G
Galević: Donja Ržanica kod Berana, šekularski Drobnjaci, nekada bila jedna kuća.
Galić: Naklo, Metohija. šekularski Drobnjaci.
Gojković: ranije Matović, šire Jašović.
Grujić: Goraždevac kod Peći, porijeklom iz Mezgala, raseljeni šekularski starosjedioci (pali na krv sa Vasojevićima, prethodilo ubistvo njihovog bratstvenika na planini Balju). Na njihova imanja naselili se Vasojevići iz Lijeve Rijeke kao čivčije gusinjskih begova sredinom 19. vijeka. Ilija Grujić, šekularski prvak koji je sa svojim Šekularcima dobio od Karađorđa barjak u selu Bukoviku, sjeverno od Sjenice (Prota
244
LOMNI ŠEKULAR
Miloš Velimirović, Pleme Vasojevićko, Andrijevica, 2003. str. 33-35).
Dević: Rovca (šekularska), Donja Ržanica, Metohija, Kozara i Potkozarje-Bosanska krajina
Dakić: Goraždevac kod Peći. Od bratstva Mikarića, slava je Sveti Jovan zimski (20. januar), a mala slava Sveti Sava.
Davidović: Mezgale, doseljenici iz Ljevaje (Lijeva Rijeka), daljim
porijeklom Piperi, naselili se zajedno sa Vasojevićima sredinom 19. vijeka. Slava Aranđelovdan.
Damnjanović: Milinčići u Krnjanima (Srbija) davno doseljeni iz Šekulara
Danilović: „su se doselili (jedna kuća) iz Donje Morače, iz sela
Đurđevine. Prvi doseljenik bio je Jovan Danilović, koji je bio zet Muse Čubrova Radevića… došao da obiđe svoje šureve, Musine sinove koji su se bili naselili u selu Mezgalima, ovi ga pozovu i nagovore da dođe i naseli se kod njih, a Jovan tako i učini i naseli se kao begovski čivčija”.(Isto: R. Kastratović,str.15) nekad Šekular, odseljeni u Vojvodinu-Savino selo.
Daničić: šire Lekić, od Lekinog brata, po majci Danici. Šekular.
Dičić: sela Vaganeš i Jasenovik, Novobrdska Kriva Reka.
Deletić: Mezgale, novodoseljeni Vasojevići, sredinom 19. vijeka. Šire Rajevići Lopaćani, ogranak grane Dabetića. Slava Aranđelovdan.
Dašići: potomci vojvode Daše Šekularca, razgranati, Šekular, Plav (Brezojevica, Gračanica, Vojno Selo), Donja Ržanica, Rovca, Zagorje, Goražde-Polica, Ulcinj, širom Metohije, Brestovik, Budisavci,Rugova (poarnaućeni), Bosanska krajina itd. Slava Sveti Jovan, 20. januara.
Dulutović: Miličinci u Kranjanima (Srbija), doselili iz Šekulara.
Dujović: Mezgale – Šekular, novodoseljenici, Vasojevići, doselili se iz Lijeve Rijeke kao begovske čivčije na imanja Mezgaljana, „palih na krv” sa Vasojevićima, iseljenih u Peć, sredinom 19. vijeka. Naselio ih sa drugim vasojevićkim bratstvima Nikola Boškov Tomović, pređašnji perjanik, potonji serdar Knjaza Danila, kapetan Lijeve Rijeke u vrijeme vojvode Miljana Vukova. Slave Arhanđela Mihaila, 21. novembra.
*)
Đopapaj: Mali Štupelj, Rugova, poarnaućeni Šekularci
Đorđijević šekularski Drobnjaci, Rovca, Murino, Andrijevica, Podgorica, Metohija (selo Drenovac) Toplica.
“đorđijević: (sadaĐorđević) Vajmeši, Murina, Andrijevica. Jedna porodica se sa Murine ili Andrijevice preselila u Čačak, od njih je popularni rok pjevač Bora Đorđević zvani Bora Čorba.
245
Rade Brakočević
Đorđević: (Leskovac, Medveđa, selo Maćedonce) doselili se krajem 19. vijeka. Smatraju da su od Dašića. Rodoslov doseže do Gavra Đorđevića, sina Đorđa “đorđevića, za koje se vjeruje da su rođeni u Šekularu pod prezimenom Dašić. Pored prezimena Đorđević, u Medveđi ih svi znaju i po familijarnom nadimku „Armuši” ili „Rmuši”. Očigledno, to su potomci Muša Dašića.
Đorđević: sela Bušince, Vaganeš i Jasenovik, Novobrdska Kriva Reka.
Đorović: selo Ćetković, Šekular, šekularski Drobnjaci, Dobruša, Zahać, Rznić, Ljumbarda – Metohija. Slava Đurđevdan.
Đošović: Goraždevac kod Peći. Potomci raseljenih Šekularaca iz Mezgala i Seoštice (od sredine 19.vijeka, Rijeka Marsenića, kada su begovi Šabanagići naselili Marseniće kao svoje čipčije). Na njih podsjeća lokalitet Đošov konak kod Navotine ( ranije Papratnice).
Đurović: (ranije Mikarić i Mikerić). Goraždevac kod Peći, Metohija, potomci raseljenih Mezgaljana. Na njih podsjeća lokalitet Mikarića laz u Balju.
Ž
Živković: potomci Vuka Ljevaka Marinkova, od Vukova unuka Živka odnosno Živka Stefana Vuka Ljevaka Marinkova. Dijele se na „trbuhe”: Radmani i Burdići. „U svako šumarče po jedno Radmanče”, riječi su Radoja Kastratovića.Selo Orah, Šekular; Peć, Metohija. Ogranci: Popovići i Labudovići. Slava Sveti Jovan, 20. januara. Preslava Sveti Ilija.
3
Zarić: Goraždevac kod Peći, Metohija. Potomci odseljenih šekularskih . Drobnjaka.
Zdravković: Vučitrn. „Iz Šekulara su Zdravkovići – Biševci, takođe pripadaju toj struji (dinarskoj, p. a.) jer su doseljeni iz Biševa u Rožaju, samo su oni možda u seobu pokrenuti prodiranjem Arbanasa u Rožaj.” (Atanasije Urošević, Gradovi, naselja i drugi antropogeografski spisi, Narodna i univerzitetska biblioteka “Ivo Andrić”, Priština, Beograd, 2009, 209)
I
Ivanović: ogranak bratstva Brakočević, selo Orah, Šekular, lokalitet Sječena Ravan; Kosovsko pomoravlje – Buzovik; Smederevo; Vrnjačka Banja; Beograd, Vojvodina, Vrbas, Ratkovo, Makedonija- Ržanično, Skoplje. Slava Sveti Jovan zimski. Preslava Sveti Ilija.
Ivović: šire Vajmeš, Rovca šekularska. Do 1999.godine u selu Lješane, Metohija. Rodonačelnik Ivo Vujičić.
246
LOMNI ŠEKULAR
Ilić: sela Vaganeš i Jasenovik, Novobrdska Kriva Reka.
J
Janković: kod Prokuplja, Toplica. Odseljeni Rmuši, potomci Janka koji je u Srbiju došao sa tri sina; Jovanom, Todorom i Ivanom.
Janković: selo Bušince, Novobrdska Kriva Reka.
Jašović: potomci Vuka Ljevaka, odnosno Jaša Stefana Vuka Ljevaka
Marinkova. Pepići, Brezojevice kod Plava, Siga, Kaličani kod Peći, Bijelo Polje kod Peći, Pašino selo, Ćuška, Goraždevac, Beograd. Ogranci ove grane čiji je rodonačelnik Vuk Ljevak, vojvoda i nepokorni knez Šekulara, su: Božovići, Matovići i Šarići u Šekularu. Od Matovića su Gojkovići. Slava Sveti Jovan, 20. januara.
Jevtić: sela Vaganeš i Jasenovik, Novobrdska Kriva Reka.
Jovanović: selo Bušince , Novobrdska Kriva Reka.
Jović: selo Bušince, Novobrdska Kriva Reka.
Jovović: Peć, Metohija, srodnici Nedovića i Nikića, Jovo je bio brat Jevrema Nikića. Slava Đurđevdan.
k
Kastratović: Mezgale, Šekular. Vasojevići, grana Rajevića, sredinom 19.
vijeka doseljeni iz Trešnjeva u Šekular. Slave Aranđelov dan. Kanjić ogranak Popovića iz Šekulara, Pešter, Suvi do kod Tutina. Kekić starinom Radmužević, odseljeni. Radmuževići se vezuju za Komnena
barjaktara (mada se ne zna da li je bio oženjen, vjerovatno od njegove
braće). Kenjić Radmužević, Šekular, ogranak Maslara.upisani i kao Kenić. Kiković Rovca (šekularska). Od Labana – Mijovića, Vasojevići. Knežević odseljeni iz Šekulara u Dapsiće. Iselili se iz Dapsića,
izgubio im se trag ili možda izumrli u Dapsiću. Kukalj potomci od Radmuževa sina koji je umro rano, a ostao mu sin Andrija
i žena Jana. Nekada potomke Andrije Janina zvali Andrijanić.
Šekular, Peć. Po jednima potomci starog plemena Lužana iz
Pješivaca. Kukaljević Prezivaju se Kukaj. Peć. Ima ih poislamljenih i Arnautaša
(sada pravih Albanaca u Metohiji). Kukaljaj Dečani, Metohija (poarnaućeni Kukalji, Albanci).
L
Labudović potomci Vuka Ljevaka Marinkova odnosno Labuda Milovana
Radoševa Živkovića. Šekular, nekada i u Metohiji. Lakušić Vasojevići; u Šekularu je živjela jedna porodica. Lalić Vasojevići, Rovca (šekularska).
247
Rade Brakočević
Lazović potomci Vuka Ljevaka Marinkova, odnosno Laza Brakočevića, ogranak bratstva Brakočevića, Gračanica-Polimlje, Plav, Podgorica, Budva, Novi Sad. Slava Sveti Jovan 20. januara.
Lazović Belo Polje i Crni vrh kod Peći, poznat komita Jaćo Pećanin. Slava Sveti Jovan 20. januara.
Lekić potomci Radmuža, selo Lekići Šekular, Buzovik kod Vitine, Metohija, gnjilanski kraj, Jablanica.
Lelčanin (Lelčaj) potomci Vuka Ljevaka Marinkova, odnosno njegova unuka, sina Josifova. Prema jednima, od Josifa Vuka Ljevaka, a prema drugima od Josifova sina tj. unuka Vuka Ljevaka. Poslije smrti muža snaha Latinka (Albanka) odvela dijete u rod u Klimente – Barjak Selce, Vrmoša, sjeverna Albanija. Prema nekima Lelčaj u Štoju kod Ulcinja porijeklom su Lelčani-Klimenti iz sjeverne Albanije, daljim porijeklom iz Šekulara. Albanci.
Luković Azane. Slava Sveti Jovan 20.januar. Ima par kuća koje su primile islam.
JB
Ljevak misli se na Vuka Ljevaka koji je zajednički predak, rodonačelnik više šekularskih bratstava sa brojnim ograncima: Brakočević, Živković, Popović, Jašović…
Ljubić Mezgale. Novošekularci, doseljeni Vasojevići sredinom 19. vijeka, ogranak Novakovića, bliski Radevićima i Davidovićima. Neki Ljubići se zovu i Nikolići, imali komandirstvo Milija i Ilija Nikolić. Pirot. Čačak. Peć- svi se zovu se Nikolići. Ljubići u Peći.
M
Manojlović Goraždevac kod Peći, šekularski Drobnjaci, po jednima iz Ćetkovića, po drugima iz Rovaca.
Marković Peć, šekularski Drobnjaci, od njih su Galevići.
Matović Šekular, potomci Vuka Ljevaka Marinkova, odnosno Mata Radovana Dmitra Jašova, ogranak grane Jašovića.
Marinković – Vuk Ljevak Marinković.
Marinković Kosovsko Pomoravlje i Novo Brdo.
Martić Donja Ržanica, šekularski Drobnjaci.
Maslar selo Maslare, Šekular, potomci Radmuževi. Šarenjak kod Čačka, Metohija, Trebović, Gora i Opolje, Albanija (muslimani). Zapažen Negoje Maslar, pametar i odvažan, čovjek za primjer. Govorilo se: vješt ka’ Negoje Maslar sa Turcima, pametan ka Negoje Maslar.
Madžgalj porijeklom iz Mezgalja po kojem su se prozvali Madžgalji, slave Đurđevdan, bjelopoljski kraj (Pisana Jela, Nikoljac, Čokrlija, Slijepač Most, Rakonje, Malopolje, Selaković, Sokoc, Muslići, Nedakusi, Bijeli
248
LOMNI ŠEKULAR
potok, Lješnica, Pruška, Okladi i dr.) (Jovo Medojević, Stanovništvo i naselja bjelopoljskog kraja, Bijelo Polje, 2005, str. 532)
Macura najstariji stanovnici Šekulara. Starinci, „Latini”, odnosno „Macure”. Jedno od starih ratobornih plemena sa područja današnje Crne Gore. Korijenom blizu rijeke Morače. Po predanjima predstavljaju ostatke prastanovnika Španja. Po predanju nekada bili stanovnici Šekulara, kasnije dijelom potisnuti ili dijelom asimilirani od Vasojevića i drugih crnogorskih plemena. Macure zajedno sa Lužanima, Bukumirima, Kričima, Matagužima, Malonšićima, Latinima i drugima, prozvaše Srbljacima. Neki članovi ovog plemena otišli u Dalmaciju, a njihovo plemensko ime očuvalo se i danas u prezimenu Macura1te U imenu sela u Kninskoj krajini (Šibensko-kninskoj županiji) uHrvatskoj-Macure, Bosanskoj Dubici, Bratonožići, Piperi, Crmnica, Crnogorsko primorje, južna Italija. Znaju za svoje porijeklo iz Šekulara. Pravoslavni slave Aranđelov dan. Ima Macura i katolika u Hrvatskoj.
Milosavljević kod Prokuplja-Toplica, od odseljenih Rmuša.
Milićević od Rmuša, Metohija, Peć
Milićarci po Miliću, više prezimena u Novobrdskoj Krivoj Reci u selima Vaganešu i Jasenoviku: Ristić, Jevtić, Đorđević, Trajković, Dičić, Filić, Ilić, Filipović (istraživač: Milorad Minja Filić). Najbolji poznavaoci od njih znaju da je njihova dalja starina Šekular.
Miletić šire Maslari, odnosno od Radmuža.
Milošević Rovca (šekularska). Prema jednima od Devića, a prema drugima od Pantovića iz Šekulara, Vajmeši, selo Romune-Metohija. Narodni epski pjesnik Milivoje Perišin Milošević
Milunović Rovca (šekularska), selo Lješane-Metohija
Miljković selo Bušince, Novobrdska Kriva Reka.
Mladenovićselo Bušince, NovobrdskaKrivareka
Mlađenović Rovca šekularska, ogranak Babića, selo Romune-Metohija. Prezime po Mladenu zvanom Đetko, baba Janinom (ili Anđelijinom) sinu dovotku, Dašinom pastorku ili možda unuku.
O
Negojević (i Njegojević) ogranak Maslara. Negdje i Negosavić.
Nedović Rovca šekularska od šekularskih Drobnjaka; dve kuće Nedovića u Puz kod Kline, Metohija.
Nikolić ogranak Ljubića u Šekularu.
Nikolić ogranak Dašića u Peći.
Nikolić ogranak Dakića u Metohiji od iseljenih Šekularaca.
Nikić rodom iz Rovaca, selo Ljumbarda kod Peći, od njih je Miomir Nikić, doktor antropoloških nauka, Bijelo Polje. Nikići su vrlo bliski s Nedovićima (Nedo i Nika su braća, sinovi Novice Vajmeša)
249
Rade Brakočević
Novković Sjenica, Pešter, od Dašića. Novčić Korita, od Dašića.
p
Pantović šekularski Drobnjaci, šire Vajmeši
Paušili tako neki nazivaju Baleviće
Pejković šekularski starinci, iseljeni u Peć kao čivčije na imanje Mahmudbegovića poslije krvavog sukoba sa Vasojevićima sredinom 19. vijeka.
Petković selo Bušince, Novobrdska Kriva Reka.
Petrović od šekularskih Drobnjaka. Goraždevac kod Peći, zapažen Ilija Petrović.
Petrović Azane. Slava Sveti Jovan 20 januar. Od njih je čuveni Petar Azanac
Petrović selo Bušince, Novobrdska Kriva Reka.
Popović potomci Vuka Ljevaka Marinkova. Ogranak grane Živković, Šekular, Velika, Azane, Rijeka Marsenića, Istok, Suvi Do – Pešter, Goraždevac, Gnjilane, Smederevo, Beograd. Slava Sveti Jovan 20 januar.
Popović ogranak šekularskih Drobnjaka. Peć, Berane, od njih je Simo Popović, trgovac i prvak Berana, krajem 19. i početkom 20. vijeka.
Popović, potomci popa hadži Nikole Petrovića Brakočevića, sin pop hadži Gavrilo Popović u Peći -19. vijek.Slava Sveti Jovan 20 januar.
Popović od Dašića, Štavica-Pešter.
Portić starinom iz Hercegovine iz Vražegrmlja. „Doselili su se davno, negdje poslije druge seobe Srba 1737. godine u selo Brezojevice kod Plava. Kad su se doselili, zvali su se Rajkovići”. (Isto: R. Kastratović, str. 15). Rođaci su im Rajkovići (pravoslavni i muslimani) u Brezojevicama kod Plava. Doselili poslije smrti Vuka Ljevaka u vrijeme kada je u Šekularu bio knez Arso Vukov Dašić. Starosjedioci, Mezgale. Poslije „padanja na krv” sa Vasojevićima, „od starih Mezgaljana ostale su samo dvije kuće Portića, koje u tom ubistvu nijesu učestvovale, te im je Nikola Boškov ostavio njihova imanja i oni su tu ostali. Tom prilikom u selu Mezgalima su naseljeni: Ljubići, Radevići i Davidovići. Ostali Mezgaljani doseljavali su se docnije, kao begovski čivčije, pošto su begovi uzeli Mezgale. Čedovo kod Sjenice. Vapa, zovu se Šekularci. Jajce kod Sjenice, zovu se Portići, u Goraždevcu kod Peći, u Ljutoglavu. (Isto: Radoje Kastratović, str.112,113)
Protić ogranak bratstva Brakočevića, potomci prote Stefana Nikina Brakočevića (1820-1895), preseljeni u Peć, poznati: prota Stefan Brakočević; sveštenik hadži Nikola Petrović- Brakočević i sin pop Gavrilo, prota Jakov Protić; Risto Protić – učitelj, visoki diplomatsko-konzularni činovnik Kraljevine Srbije. Milorad Miro
250
LOMNI ŠEKULAR
Protić – narodni poslanik, načelnik Pećkog okruga; Desanka Protić – doktor medicinskih nauka, redovni profesor Medicinskog fakulteta Univerziteta u Beogradu; Slobodan Marković – Libero Markoni, po ženskoj liniji praunuk prote Stefana Brakočevića. Od Sava, brata prote Stefana, Savovići ili Savići. Od popa hadži Nikole, brata protina Popovići. Svi u Peći. Slava Sveti Jovan 20. januara.
R
Radević doseljeni Vasojevići na imanja raseljenih Mezgaljana, ogranak Novakovića. Peć, Metohija; Savino selo, Vojvodina. Slava Aranđelov dan.
Radić ogranak bratstva Spalevića, po majci Radi. Joso Radić poginuo u četovanju sa Turcima.
Radmuževići, misli se na bratstvo koje se grana na: Maslare, sa ograncima: Negojevići, Miletići, Kenjići i Tomovići. Radmuževići su i Lekići, neki nazvani Daničići po majci Danici i Spalevići od Spala ( Spasoja), brata Lekinog.
Radojković Nikšić, Podgorica, od Kukalja.
Radošević Rovca, šekularski Drobnjaci.
Radošević Azane. Slava Sveti Jovan 20.januar. Otselili, nema ih više u Azanama.
Radovanović Vitomirica kod Peći, selo Maćedonce Medveđa kod Leskovca, zovu ih Šekularci, slava Sveti Jovan 20. januara.
Račić doseljeni Vasojevići na mjesto raseljenih Mezgaljana.
Rajković Gusinje, Peć (Goraždevac, Crni Vrh), od njih su Portići.
Ristić sela Vaganeš i Jasenovik, Novobrdska Kriva Reka.
Rmuš Šekular, u Prokuplju, Jabučevu-Srbija, u Makedoniji, nekada na Kosovu i Metohiji, Podgorici, Beranama, Savinom selu u Vojvodini, u Rugovi. Pjesma kaže: I Rmuše selo popališe i Šekular ognju predadoše. Prezime po Mušu. „Mušo je bio ranjen u grlo pa ni pošto je ozdravio nije mogao da normalno diše, nego je pri tom hrčao, pa su mu zbog toga potomke prozvali Rmuši”.(Isto: Radoje Kastratović.str.91) Isto kao i Armuš.Slava Sveti Jovan 20januar.
S
Savović (upisani i kao Savić), ogranak preseljenih Brakočevića, potomci Sava Nikina Brakočevića, Peć. Poznat je književnik i novinar Nikodim Savović (Savić), arhitekta Gligorije Savović. Slava Sveti Jovan 20. januar.
Simonović selo Bušince, Novobrdska Kriva Reka.
Spalević potomci Spalevi, selo Spalevići, Šekular; Vojno selo, Plav; Martinovići, Gusinje; Gnjilane; Vitina; Peć, Pašino selo.
251
Rade Brakočević
Spasojević ogranak Maslara.
Stefanović selo Bušince, Novo Brdo, Kosovsko pomoravlje, od njih je
učitelj, pisac, ratnik Lazar Stefanović. Simić Metohija, od Dašića. Simić selo Bušince, Novobrdska Kriva Reka.
T
Tomović šekularski Drobnjaci, ogranak Babića, a ovi po predanju potomci Ćetka Cerovića iz Drobnjaka. Selo Ćetkovići, Šekular, Peć; Rovca šekularska, potomci paše muslimani (Radisav Dašić, Rmuš i Tomović, bili u najmu u Rugovu-Alugina Rijeka) Po predanju, Husein paša je rodom Tomović. Dvije grane Tomovića: Andrijići i Ilijići. Od rovačkih Tomovića je Vladislav A. Tomović, doktor sociologije, univerzitetski profesor. Slava Đurđevdan.
Tomović u Spalevićima u Šekularu, ogranak Maslara, bliski Kenjićima (Tomo i Stanoje su bili braća).
Trajković sela Vaganeš i Jasenovik, Novobrdska Kriva Reka.
F
Filipović Kosovsko Pomoravlje
Filić sela Vaganeš i Jasenovik, Novobrdska Kriva Reka.
Cerović od šekularskih Drobnjaka, potomci Ćetka Cerovića. Bijelo Polje kod Peći. U Čedovu kod Sjenice. Zovu se Šekularci.
Š
Šarić potomci Vuka Ljevaka Marinkova, matronimik po babi Šari. Mlađe bratstvo, ogranak Jašovića, Šekular, Berane, Lješani, Metohija, Pljevlja, Niš, Beograd. Slava Sveti Jovan 20. januar.
252
LOMNI ŠEKULAR
Šekularac iseljeni stanovnici iz Šekulara, nerijetko uzimaju za pre-zime ime kraja i plemena Šekular (prediono prezime). Gornja Sela, po pre-danju potomci šekularskih Drobnjaka. Metohija (Peć, Goraždevac, Crni Vrh, Bijelo Polje), Aleksandrovac, Prokuplje, Kruševac, Čedovo kod Sjeni-ce, Gnjilane i okolina. Nisu svi koji nose prezime Šekularac porijeklom iz jednog bratstva, već iz raznih rodova. Potomci Radisava Dašića koji je ostao u Rugovu.muslimani- Peć, Berane .Beograd, Turska. “Dašić postaje vrlo popularan čovjek i dobija položaj narednika-sejmena(žandarma) u Peći. On je pogubio odmetnika Jasu Malog “Vogel”. Radisav se opjevava u šiptarskim pjesmama: “Što se trese most na Pijesak, sve od sile Uin niz Dašić” (Isto: Golub Brakočević, str. 13)
Utvrdili smo preko 150 prezimena kako u Šekularu, tako i prisutnost Šekulara u prezimenima (porijeklom i dr.). Uvjereni smo da ima i više prezimena, što treba dobro proučiti i ispitati (primjer: Kosovsko pomo-ravlje) posebno kod potomaka iseljenih, preseljenih i raseljenih stanovni-ka Šekulara (uključujući i Rovca). U području Novobrdske Krive reke ima dosta rodova-starinaca koji slave Svetog Jovana.
2. januar 2015. u 20:17
Zoran Jureš
Uvaženi Rade,
Azanci (Azanjci) su jedna familija, koja se dolaskom iz Azana, naselila na planini Javor, u selu Vasiljevići. Rodonačelnik Azanjaca je Marinko (1788-?). U prvom popisu (1823, Arhiv Srbije) upisan je kao Janković. U sledećem popisu (1824) kao Vasojević. Onda je došlo ustaljivanje prezimena pa se tek u sledećem popisu (1863), zvanično javlja prezime Azanac. To je familija moje majke. Za sve gore rečeno postoje pisani izvori. Slava Azanjcima je Đurđic.
Svi su potekli iz kuće Marinka Azanjca i njegove žene Vukane. Imalisu četiri sina. Prva dvojica, Miloš i Milić, rođeni su pre prvog popisa, a kasnije, po popisu, Milan i Milutin. Zbornik radova Narodnog muzeja u Čačku je objavio rad “Familija Azanjac” u svom najnovijem broju (decembar, 2014).
Rade, vrlo rado čitam Vaše tekstove koji su mi bili od velike koristi.
Srećno u 2015. godini.
2. januar 2015. u 22:22
Rade Brakočević
Poštovani Zorane,
Bez gordosti, raduje me što su Vaša saznanja, potvrdila podatke do kojih sam došao o prezimenu Azanac ili Azanjac. Da li u Beogradu može da se nađe Zbornik radova Narodnog muzeja u Čačku? ili da se na neki način učini dostupnim rad o familiji Azanjac, na ovom portalu ili da ga proslijedite na mejl [email protected]. Osim Azanjaca u Starom Vlahu ima još rodova porijeklom iz Šekulara, a i šire iz Gornjeg Polimlja odnosno oblasti Vasojevića. Prema mojim saznanjima tu su i prezimena Vasiljević, Radojević… Ne znam da li su se kao takva ustalila, s obzirom ča česte promjene prezimena, pa i slava u Srbiji u ranije vrijeme.
Srećna i Vama Nova 2015.godina
2. januar 2015. u 22:41
rade
Poštovani Zorane,
Našao sam rad o familiji Azanjac, autora Jane Jureš.
Srdačni pozdravi
Rade Brakočević
23. januar 2015. u 02:56
Nebojša
Puno pozdrava iz Krusevca od Nebojše Paunovića.
Na internetu sam nasao jedan Vas komentar u vezi Šekulara…prezimena itd.
Potrebna mi je pomoć.
Pradeda mi je pričao o poreklu porodice… nekada smo se prezivali Radević, rodom iz Šekulara.
1870 i neke… doselili su se u okolinu Peći… tu su bili godinu dve i posle se preselili u selo Petrilje (Medvedja-Sjarinjska banja) i uzeli prezime Paunović. Znam još da su nam odeljaci Mikarići.
Ono što znam:
moj otac Milivoje Paunović
moj deda Gligorije Paunović
moj pradeda Vojislav Paunović
moj čukun deda Rako Paunović…
ako imate bilo kakvih saznanja…neku literaturu ili neki link na internetu…bio bih Vam jako zahvalan.
Unapred hvala.
24. januar 2017. u 17:50
Goran
Poštovani Rade,
da li imate više podataka o Pejkovićima? Iz okoline Leskovca sam i slavimo slavu Svetog Aranđela.
25. januar 2017. u 17:48
Joksim
Navedite bliže koje mjesto. Široko je:”iz okoline Leskovca”. Od kada slavite Sv. Aranđela? Koja vam je bila prethodna slava? Koja vam je mala slava? Šta ste zapamtili od predaka, jeste li starinci ili ste odnekud došli? Koliko znate imena po muškoj liniji i koja su? Među iseljenim Šekularcima iz sela Mezgale ima onih koji se prezivaju Pejkovići. Prvo su se naselili u Metohiju, a bilo je seljenja i u Gornju Jablannicu.
27. novembar 2017. u 12:48
Goran Pejković
Poštovani Joksime,
Iz Velikog Vojlovca sam,Donja Jablanica. Inače su se moji doseleli 1936 iz sela Barja (Leskovac). Ono što sam našo je od Jovana Cvijića i Riste T.Lekića da su se u Barju doselili iz Drtenovca(na samoj administrativnoj granici sa Kosovom-Vranje). Dalje ne mogu…ako imate nekih podatataka molio bih da mi pošaljete na meil [email protected] HVALA!
9. oktobar 2014. u 14:21
Nebojša Babić
Rade,
moram par ispravki vezanih za moje Ćetkoviće:
ja imam drugačije informacije o postanku mog prezimena, dakle nije Dašina druga žena, odnosno Ćetkova majka, ta po kojoj smo mi Babići, nego jedna iz nešto kasnijeg perioda. Dašina žena je, kad je došla u Šekular imala 23-24 godine, teško da bi je prozvali babom 🙂
Drugo, sporno je ono Mlađen za Ćetka, mislim da je to neko iskrivljeno predanje nekih familija koje su se iselile iz Šekulara.
I, konačno, za Đorđijeviće iz Murine si naveo (verovatno te je neki izvor pogrešno naveo) da su oni iz grupe vajmeških bratstava. Koliko sam ja utvrdio, a gledao sam rodosolv jednog od njih, Đorđijevići su ogranak Babića. Rodonačelnik im je pop Đorđije Maksimov Babić (mi šekularski Babići potičemo od Maksimovog rođenog brata Joksima), čiji su se sinovi Vuleta i Vukašin sredinom 19. veka nastanili u Murini.
Isto važi i za Miloševiće iz Rovaca: od trećeg brata (Joksimovog i Maksimovog) Mlađena Spasojeva, koji se iselio u Rovca su Mlađenovići, Tomovići i Miloševići, koji su se najpre iselili u Rovca, pa deo u Kaludru i Donju Ržanicu, Donje Luge, Berane…
Sjajno je što si prikupio ovoliko podataka o iseljenim Šekularcima!
Veliki pozdrav!