Drniš (Prezimena Drniške Krajine, Slobodan Zrnić, 2023)

Drniš je grad u unutrašnjosti Dalmacije, na krajnjem zapadu Petrovog polja, između planina Moseć i Promina. Po njemu je nazvana oblast Drniška Krajina, a od davnina je imao funkciju centra drniškog kotara/opštine. Nastao je u podnožju tvrđave (Gradine) podignute na samom početku kanjona rijeke Čikole, koja dolazi iz polja. Iako se dugo mislilo da su tvrđavu i grad osnovali Turci, pronađeni su dokumenti o postojanju Drniša i u predtursko doba (1494. godine). Vjeruje se da je Drniš pao pod osmansku vlast 1522. godine, zajedno sa Kninom i Skradinom, mada su decenijama ranije Turci držali istočni kraj Petrovog polja. Nakon turskih osvajanja, opustošene krajeve oko Drniša masovno je naselilo pravoslavno stanovništvo iz istočne i rimokatoličko iz zapadne Hercegovine (Morlaci). Drniš je imao veliki značaj u doba turske vladavine, naročito početkom 17. vijeka. Tada su ga naseljavale age, dizdar (zapovjednik tvrđave), kadija (sudija), zanatlije i trgovci. Najuglednija muslimanska porodica bila je Terzibalić. Drniš je pripadao nahiji Petrovo polje u Kliškom sandžaku. U prvim turskim defterima (1528/30, 1540/42, 1550, 1574) zapisivana je tvrđava Drniš i njena varoš, a 1585. i 1604. navodi se kasaba Drniš. Današnji dio Drniša zvani Varoš prilično je udaljen, pošto se nalazi na padinama Promine između Badnja i Trbounja, a oduvijek je bio ruralna sredina, kao i susjedna dva sela. Tokom turske vladavine, to naselje/varoš zvalo se Rahčić i vjerovatno je dosezalo teritoriju do samog Drniša i oko njega. Na svim austrijskim popisima od 19. vijeka Varoš se vodio kao dio naselja Drniš, a u pravoslavnim šematizmima 19. vijeka se crkva Sv. Aranđela sa grobljem (u polju prema Kričkama) svrstavala u Varoš, iako je na potpuno drugoj strani. Po defterima iz 1585. i 1604. vidi se da je kasaba Drniš bila čisto muslimanska, dok je u varoši (Rahčiću) bilo izmješano mulimansko i hrišćansko stanovništvo. U Drnišu su podignute četiri džamije (pogledati članak Drniške džamije u doba turske vladavine). Minaret jedne od tih džamija postoji i danas, dok je druga pretvorena u rimokatoličku crkvu Sv. Ante.

Procvat turskog Drniša u prvim decenijama 17. vijeka potpuno je zaustavljen u Kandijskom ratu (1645 – 1669) sa Mlečanima. Grad je 1648. osvojio i porušio mletački providur Foskolo, prethodno  sklopivši dogovor da katoličko i pravoslavno stanovništvo okolnih sela pređe na njihovu stranu. Turci su povratili Drniš, ali je nejasna situacija oko toga kome teritorija pripada, po svemu sudeći trajala dugo, tokom čitavog rata. Postoji podatak da je transformacija džamije u crkvu Sv. Ante počela još 1664. godine, ali je definitivno u Drnišu ponovo uspostavljena turska vlast 1670. i trajala je do 1683. godine, pred početak Morejskog rata (1684 – 1699). Stanovništvo drniškog kraja je 1683. pod vođstvom petropoljskog haramabaše Mate Nakića, zbacilo tursku vlast, a Mlečani su naredne godine zvanično objavili rat. Tako je Drniška Krajina postala dio Mletačke republike, sve do njene propasti 1797. godine. Srušene su sve džamije u gradu, osim Halil-hodžine koja je postala glavna rimokatolička crkva (sv. Ante), a nakon toga su podignute još neke rimokatoličke, kao i pravoslavna crkva Uspenja Presvete Bogorodice (na mjestu nekadašnje džamije). Rimokatolicima je glavna župna crkva bila u Badnju (Sv. Ivan) gdje se sahranjuju i danas, a u samom turskom gradu nije ni mogla postojati. Nakon pada turske vlasti u grad se doseljavalo stanovništvo iz okoline, a Mlečani su decenijama kasnije doselili i neke pravoslavne porodice iz Crne Gore, vjerovatno zbog zasluga u ratovima sa Turcima. Iz katoličkih matica krštenih se naslućuje da je dosta muslimana, ali i pravoslavaca, uspostavljanjem mletačke vlasti prešlo na rimokatoličku vjeru (izvor: fra Karlo Kosor, Drniška krajina za turskoga vladanja, 1979. god). Među pokrštenim bi mogli biti Kurtovići, čije se stare kuće nalaze odmah do nekadašnje džamije (današnje crkve).

Od srpskog/pravoslavnog stanovništva, najstariji u Drnišu su Jovići (Milojevići) i Subote, koji su ujedno i najbliži tvrđavi (Gradini). Oni su postojali na samom početku mletačke vladavine, a kasnije su iz Crne Gore doseljeni Petranovići, Petričevići, Njeguši, Andrići i drugi. Sasvim sigurno je stariji sloj pravoslavnog stanovništva, još pod Turcima, bio u Varošu i okolini (Krasići, Kolundžići, Opančine, Mrđeni i drugi). Drniška pravoslavna crkva Uspenja Presvete Bogorodice je postojala na samom početku 18. vijeka, ali je 1908. na istom mjestu podignuta mnogo veća istoimena crkva. Sv. Aranđel na groblju podignut je sredinom 19. vijeka. Tu se sahranjuju drniški Srbi (na izlazu iz grada prema Kričkama i dalje prema Splitu, pored samog puta). Tokom austrijske vladavine, počevši od 1832. godine, izdvajanjem od pravoslavaca nastala je zajednica grkokatolika/unijata čiji je centar bio u Kričkama (pogledati članak Unijati u Dalmaciji). Najmoćnija unijatska porodica bila je Vežić, iz samog Drniša, koja je izumrla. Grkokatolici su se ogromnom većinom vratili na pravoslavlje, a poneki postali rimokatolici (Vrankovići iz Drniša), tako da ih danas više nema na ovom području.

Od hrvatskog/rimokatoličkog stanovništva, osim serdara Nakića i Radnića, najstariji u samom Drnišu su bili Vidovići (Kravari i Patjare), Pranići, Vukasovići, Labori, Butužini, Kurtovići, Leontići, Dadići, Čavići i drugi, te Colići, Trbljeni i Budimiri u Varošu. Danas su najbrojniji Vukušići, Matići, Marini i Čupići, koji su doseljavali u Drniš iz najbližih sela (Lišnjak i Trbounje) tek u 20. vijeku. Drniški rimokatolici se sahranjuju na starom groblju u Badnju (Sv. Ivan). U Drnišu je glavna crkva uspostavljanjem mletačke vlasti postala Sv. Ante (bivša džamija), a podignut je i Sv. Roko (zaštitnik grada). S kraja 19. vijeka je i velika crkva Gospa od Ružarija.

Popis stanovništva 1830. godine: rimokatolika 560, pravoslavaca 375 (ukupno 935)

Popis stanovništva 1991. godine: Hrvata 3447, Srba 1021, ostalih 185 (ukupno 4653)

Napomena: Na spisak nisu stavljena prezimena koja nisu postojala u Drnišu prije 20. vijeka.

PRAVOSLAVCI

JOVIĆ (ranije Milojević) – Ilindan (kod Gradine)

• 1710. Jovan Milojević, po kome su potomci nosili prezime Milojević-Jović (danas samo Jović); 1756. Mio i Nikola Milojević-Jović (sin Todor); 1756. rođen Božo Milojević-Jović Todorov, budući serdar u posljednjim godinama mletačke i početkom austrijske uprave; bili su najuticajnija srpska porodica tokom 18. vijeka, što je na kraju potvrđeno titulom drniškog serdara; 1948. godine popisano je 55 Jovića u Drnišu.

SUBOTA (nadimak Keca)- Stevanjdan (kod Gradine)

• 1710. Radovan Subota; 1756. Nikola Subota; vlasnici zemljišta uz Gradinu (tvrđavu); 1948. godine popisane su 44 Subote u Drnišu.

MRĐEN – Stevanjdan (kod Knezova iznad kanjona i na sjeveru Drniša)

• 1756. Trifun, Luka, Nikola, Stipan i Jure/Đuro? Mrđen; 1948. godine popisana su 63 Mrđena u Drnišu.

RAŠKOVIĆ – Nikoljdan (Ploče, između mosta i Gradine)

• 1750-ih Petar Rašković, koji je imao sinove Tomu, Jovana i Savu; 1948. godine popisan je 1 Rašković u Drnišu.

OPANČINA– Nikoljdan (zaselak u blizini Kričaka)

• 1710. Radovan Opančina; 1756. Ilija Opančina; 1948. godine popisano je 12 Opančina u Drnišu.

KOLUNDŽIĆ – Đurđevdan (Varoš)

• 1710. Lazar Kolundžić; 1756. Vido i Ilija Kolundžić; 1948. godine popisano je 17 Kolundžića u Drnišu.

KRASIĆ – Stevanjdan (Varoš)

• 1756. Grigorije Krasić (sasvim sigurno postojali i ranije u Varošu, a jedna kuća bila kod Gradine/minareta u 19. vijeku); 1948. godine popisano je 60 Krasića u Drnišu.

MILOŠ – Nikoljdan (Varoš)

• 1756. Miloš Ćuk; neki su u 20. vijeku naselili sam grad Drniš i imaju nadimak Škakić; 1948. godine popisano je 29 Miloša u Drnišu.

KALINIĆ – Nikoljdan (Varoš)

• 1858. Đuro Kalinić iz Koljana oženio rimokatolkinju i došao u zaselak Budimira kod nje; 1948. godine popisan je 31 Kalinić u Drnišu.

TRIVIĆ (u 18. i 19. vijeku)

• 1710. Jovan Trivić; 1756. Sava Trivić; 1810. Mihail Trivić pok. Andrije; Mihailovi sinovi bili su Toma i Andrija, koji je postao rimokatolik, a prezime više nije postojalo u Drnišu sredinom 20. vijeka (kuća im bila na sjeveru Drniša, kod Mrđena)

MILOVIĆ (u 18, 19. i prvoj polovini 20. vijeka, kuća zapadno od Gradine, kod Andrića)

• 1770-ih Ilija Milović u Drnišu dobijao sinove, a posljednji Milović se odselio i umro u Šibeniku nakon Drugog svjetskog rata.

Doseljenici iz Crne Gore 1730-ih (naselili ih Mlečani)

PETRANOVIĆ (u 19. vijeku nadimci Slamuša, Krpuša, Dundak i Gusak; od Krpuša je Mojić, a od Gusaka Rus) – Aranđelovdan (kod Gradine i na zapadu Drniša)

• 1756. Rade Jankov, Rade Ivanov, Nikola, Stipan, Ilija i Toma Petranović; 1948. godine popisana su 43 Petranovića u Drnišu.

PETRIČEVIĆ (nadimak u 19. vijeku bio Vučica, a neki imali i Meštar) – Aranđelovdan (od Gradine prema Pločama i zapadno od Gradine)

• 1756. Vule i Mitar Petričević; 1948. godine popisano je 6 Petričevića u Drnišu.

ANDRIĆ (nadimak Muslija) – Aranđelovdan (zapadno od Gradine)

• 1756. Rade i Nikola Andrić; 1948. godine popisana su 52 Andrića u Drnišu.

NJEGUŠ – Nikoljdan (Ploče, između mosta i Gradine)

• 1756. Luka i Ivan Njeguš; 1948. godine popisana su 4 Njeguša u Drnišu.

CRNICA (18. i 19. vijek, zapadno od Gradine)

• 1756. Jovan Crnica; 1810. Vaso Crnica pok. Petra.

TEKLIĆ (18. vijek)

• 1756. Jovo i Nikola Teklić

TOMIĆ (18. vijek)

• 1756. Jovo i Petar Tomić

Doseljenici iz okoline u 19. vijeku

MIOVIĆ – Aranđelovdan

• oko 1805. godine Jakov Miović Stevin, poreznik, došao je u Drniš iz Karina, oženio ćerku bogatog Sime Petranovića-Slamuše, preuzeo imanje i krsnu slavu Aranđelovdan (ranije bio Đurđevdan), postao najbogatiji Drnišanin, a pošto nije imao djece, naslijedio ga je sinovac Petar Jovanov koji je imao sina Jakova/Jaku; potomci su iseljeni sredinom 20. vijeka; 1948. godine popisan je 1 Miović u Drnišu.

BILBIJA (u 19. vijeku)

• oko 1820. godine Todor Bilbija Ilijin, od trgovačke porodice iz Bosanskog Grahova, preko Skradina došao u Drniš; ubrzo su i nestali iz Drniša (nije ih bilo 1875), a kuća im se nalazila ispod Sv. Ante.

PERLIĆ (ranije Svrdlin) – Nikoljdan (Ploče, između mosta i Gradine)

• oko 1820. Simo Svrdlin-Perlić Simin doselio se iz Otišića; 1948. godine popisano je 9 Perlića u Drnišu.

BJEGOVIĆ

• 1867. Luka Bjegović Danilov iz Ramljana (Dalmatinsko Kosovo) oženio se u Drnišu, a njegov brat Jakov Bjegović bio je vlasnik kuće u Drnišu 1875. godine (isto rođen u Ramljanima); 1948. godine popisano je 5 Bjegovića u Drnišu.

KOVAČEVIĆ

• 1845. Špiro Kovačević iz Tepljuha dobio Jovana u Drnišu, koji je bio vlasnik kuće 1875; 1948. godine popisano je 16 Kovačevića u Drnišu.

DERETA

• oko 1830. Lazo Dereta se iz Biočića preselio u Drniš i postao unijat, a njegov sin Ante se vratio na pravoslavlje; Todor Dereta 1835. dobio kaluđera Nićifora (bilo je još doseljenika istog prezimena); 1948. godine popisano je 5 Dereta u Drnišu.

MANOJLOVIĆ

• 1863. Nikola Manojlović iz Kanjana bio u Drnišu kada se oženio. Njegovi sinovi su bili Simo Manojlović-Malivuk pok. Nikole, jedan od najbogatijih Drnišana, i krčmar Tode; 1948. godine popisano je 10 Manojlovića u Drnišu.

KALIK

• 1865. Nikola Kalik pok. Ilije (iz Nos Kalika), posjednik, dobio Iliju u Drnišu, koji je umro tokom Drugog svjetskog rata, kao i njegov sin; nije ih bilo 1948. u Drnišu.

BEADER

• 1863. Božo Beader iz Žitnića oženio se i živi u Drnišu; 1948. godine popisano je 39 Beadera u Drnišu, uključujući i prostor kod Kričaka koji su naselili početkom 20. vijeka.

POPAC

• oko 1860. Vasko Popac iz Kričaka se preselio u Drniš, a neki drugi Popci su došli u zaselak Opančina koji pripada Drnišu; 1948. godine popisana su 4 Popca u Drnišu.

SIROVICA

• krajem 19. vijeka Toma Sirovica pok. Jove iz Žitnića bio kočijaš u Drnišu; 1948. godine popisano je 7 Sirovica u Drnišu.

OŽEGOVIĆ

• krajem 19. vijeka Đuro Ožegović pok. Todora i Todor Ožegović pok. Save, rođeni u Biočiću, a žive u Drnišu; 1948. godine popisano je 8 Ožegovića u Drnišu.

MUDRINIĆ/MODRINIĆ

• oko 1900. doselio se Petar Modrinić iz Radučića; 1948. godine popisana su 3 Mudrinića u Drnišu.

PRAVOSLAVCI>GRKOKATOLICI>RIMOKATOLICI

VRANKOVIĆ (ranije Šuša)

• 1756. Todor Vranković; 1839. umro Jovan Vranković pok. Todora, bez muških potomaka (ovi Vrankovići nisu rod sa sadašnjim); trgovac Todor Šuša (1807-1859) Aćimov se doselio iz Skradina i oženio ćerku vodećeg unijata Jovana Vežića, prešao na grkokatoličku (unijatsku) vjeru 1832. godine, a preuzeo kuću i prezime izumrlih Vrankovića; u 20. vijeku potomci prešli na rimokatoličku vjeru, a neki su sahranjeni na pravoslavnom groblju; 1948. godine popisano je 11 Vrankovića u Drnišu.

VEŽIĆ (ranije Stričević)

• u drugoj polovini 18. vijeka Luka Stričević-Vežić (doselio se u Drniš iz nepoznatog mjesta); Jovan Vežić pok. Luke 1832. sa pravoslavlja prešao na grkokatoličku vjeru i postao najvatreniji unijat (od ranije bio jedan od najuticajnijih građana, kao i otac); nadšumar Nikola Vežić sahranjen u Zagrebu 1918. kao unijat, a njegov brat Marko 1936. u okolini Šibenika, kao rimokatolički sveštenik (s njima se loza ugasila).

RIMOKATOLICI

COLIĆ (Varoš)

• 1708. Ivan Colić; 1756. Anton i Josip Colić; u najvišem dijelu Varoša, kod Miloša; 1948. godine popisano je 7 Colića u Drnišu.

BUDIMIR (Varoš)

• 1707. Mate Budimir; 1756. Mio i Ivan Budimir; sredinom 20. vijeka nestali iz Varoša (ima ih u Splitu); 1948. godine popisan je 1 Budimir u Drnišu.

TRBLJEN/TRBLJAN (Varoš)

• 1721. Pavle Trbljen; 1756. Pava i Petar Trbljan; kuće su bile blizu Budimira, a nestali početkom 20. vijeka.

PRANIĆ/PRANJIĆ

• 1711. Nikola Pranjić; 1756. Marko, Pava i Matoš/Mate Pranjić; 1948. godine popisana su 64 Pranića u Drnišu.

KRAVAR (ranije Vidović)

• 1720. Ivan Kravarić; 1735. Nikola Vidović, a 1749. Nikola Vidović-Kravarević; 1756. Ivan Kravar; 1948. godine popisano je 47 Kravara u Drnišu.

PATIJERA/PATJARA (ranije Vidović)

• 1711. Ivan Patjara; 1713. Mate Patjara; 1745. Ante Vidović-Patjara; 1756. Ante Patijera; 1948. godine popisano je 11 Patjara u Drnišu.

DADIĆ

• 1712. Jela Dadić; 1731. Mio Dadić; 1756. Stipan, Andrija i Mio Dadić; 1948. godine popisan je 21 Dadić u Drnišu.

KURTOVIĆ

• 1706. Mate Kurtović; 1948. godine popisano je 7 Kurtovića u Drnišu.

LEONTIĆ

• 1718. Ivan Leontić; 1756. Mate Leontija; 1948. godine popisano je 49 Leontića u Drnišu.

LABOR (ranije Donjarac/Donjarčević iz Goriša)

• 1709. Nikola Donjarac; 1764. Božo Donjarac-Laborović; 1948. godine popisana su 4 Labora u Drnišu.

ŽARKOVIĆ (u 18. i 19. vijeku)

• 1756. Martin Žarković, Cingano-kovač (vjerovatno rod sa Žarkovićima iz Parčića).

TILIĆ (u 18. i 19. vijeku)

• 1756. Josip Tilić (Cingano-kovač).

KEVIĆ

• 1786. Andrija Kević-Zoričić došao kod Tilića (kasnije pod prezimenom Kević-Tilić); 1948. godine popisano je 59 Kevića u Drnišu.

PAULINOVIĆ

• 1708. Jakov Paulinović; 1756. Ante Paulinović; 1948. godine popisano je 12 Paulinovića u Drnišu.

NOVAKOVIĆ

• 1749. Božo Novaković (vjerovatno doselili iz Siverića); 1948. godine popisana su 4 Novakovića u Drnišu.

VUKASOVIĆ (drugo prezime Mišković)

• 1712. Mio Vukasović; 1756. Miško Vukasović; 1948. godine popisano je 5 Vukasovića u Drnišu.

BUTUŽIN (drugo prezime Siverić)

• 1756. Ante Siverić; 1800. Šime Siverić-Butužin; 1948. godine popisana su 2 Butužina u Drnišu.

MIJANOVIĆ

• 1776. Ante Mijanović dobio Roka; 1948. godine popisano je 8 Mijanovića u Drnišu.

ČAVIĆ (ranije Bilogrivić)

• 1705. Ivan Bilogrivić dobio Martina; 1707. Luka Bilogrivić; 1785. Stipan Bilogrivić-Čavić; oko 1800. Šime Čavić; 1948. godine popisan je 1 Čavić u Drnišu.

KNEZ (izdvojeni zaselak na zapadu, iznad kanjona)

• 1750-ih Nikola Knez (doselili iz Badnja-Siverića); 1948. godine popisano je 40 Knezova u Drnišu i Badnju zajedno.

NAKIĆ (mletački koluneli-pukovnici i serdari)

• 1693. poginuo drniški serdar Mate Nakić; 1715. Grgo Nakić; 1948. godine popisana su 34 Nakića u Drnišu i Badnju zajedno.

RADNIĆ (u 18. i 19. vijeku, mletački koluneli)

• 1713. Mio Radnić; 1717. Grgo Radnić; 1756. Ivan Radnić; postojali i sredinom 19. vijeka.

BADRIĆ (u 18. i 19. vijeku)

• 1708. Petar Badre; 1756. Ante Badrić; postojali i sredinom 19. vijeka.

RADIČIĆ/RADEČIĆ (u 18. i 19. vijeku)

• 1711. Ante Radičić; 1756. Ilija Radečić; postojali i sredinom 19. vijeka.

GRANDA (u 18, 19. i početkom 20. vijeka)

• 1706. Grgo Granda; 1756. Ivan Granda; početkom 20. vijeka Ante Granda.

KARAVELA (u 18. i 19. vijeku)

• 1756. Luka Karavela; u drugoj polovini 19. vijeka Mate Karavela.

DABALA (u 18. i 19. vijeku)

• 1751. Ante Dabala; 1756. Ante Dabalović; postojali i sredinom 19. vijeka.

LOZIĆ (u 18. i 19. vijeku)

• 1725. i 1756. Ante Lozić; postojali i u 19. vijeku.

BABAČIĆ (u 18. i 19. vijeku)

• 1706. Šimun Babačić; 1756. Grgo Babačić; 1836. umro Josip Babačić.

JANJETIĆ (u 18, 19. i početkom 20. vijeka)

• 1726. i 1756. Bartul/Bare Janjetić; krajem 19. vijeka Stipan Janjetić pok. Ante i Božo Janjetić pok. Ivana.

MRKOJEVIĆ/MRKOVIĆ (u 18. i 19. vijeku)

• 1727. Šime Mrkojević; 1756. Šimun i Josip Mrkojević; krajem 19. vijeka Ante Mrković-Cumpa (nadimak postojao i u 18. vijeku).

CICVARA/CICVARIĆ (u 18. i 19. vijeku)

• 1705. Ante Cicvarić; 1706. Šime Cicvarić; 1756. Mate i Bariša Cicvara; 1840. Ivan Cicvara.

ĐEVRSKO-KUNA (u 18, 19. i početkom 20. vijeka)

• 1710. Marko Kuna; 1756. Ivan Đevrsko; u 18. vijeku zapisivani kao Đevrsko-Kuna, a kasnije kao Đevrsko; 1875. Miško Đevrsko pok. Tadije, Luka Đevrsko pok. Ante i Ivan Đevrsko pok. Nikole.

KUŠPILIĆ

• 1795. Petar Kušpilić; 1948. godine popisano je 10 Kušpilića u Drnišu.

KULUŠIĆ

• 1824. Mate Kulušić u Drnišu dobio Stanu, a doselio se sa Miljevaca; 1948. godine popisano je 15 Kulušića u Drnišu.

PLENKOVIĆ (u 18. i 19. vijeku)

• 1790. Andrija Plenković; Miho Čović iz Makarske se 1866. vjenčao sa Perom Plenković, a kasnije prezime Plenković-Čović.

MILIĆ-ŠTRKALJ

• 1785. Mate Štrkalj (doseljenici iz Pokrovnika); 1837. umro Ivan Milić, posjednik rođen u Zadru, a čija je majka bila Štrkalj; 1948. godine popisano je 15 Milića-Štrkalja u Drnišu.

MIJIĆ

• oko 1800. Toma Mijić, koji se doselio iz Skradina; 1948. godine popisano je 11 Mijića u Drnišu.

ŠIRINIĆ

• 1843. Nikola Širinić dobio Josipa u Drnišu, gdje živi, a doselio se iz Badnja; 1948. godine popisano je 11 Širinića u Drnišu (Badanj je bio dio Drniša na tom popisu).

ADŽIJA

• 1868. Damas Adžija se doselio iz Karlobaga; sinovi su bili Božidar Adžija (narodni heroj) i Nikola (drniški načelnik); 1948. godine popisane su 3 Adžije u Drnišu.

ŠEGVIĆ

• 1837. Jakov Šegvić pok. Ante umro u Drnišu, a rođen je u Splitu.

GRUBIŠIĆ

• 1830. Marko Grubišić iz Šibenika se oženio u Drnišu; 1948. godine popisan je 1 Grubišić u Drnišu.

VILIČIĆ

• 1831. Danijel Viličić dobio Mariju, a rođen je u Šibeniku; 1948. godine popisano je 13 Viličića u Drnišu.

VLADIĆ

• 1844. Andrija Vladić iz Prvić Luke kod Šibenika dobio Matu u Drnišu; 1948. godine popisana su 3 Vladića u Drnišu.

BUDIŠA

• oko 1830. se Ilija Budiša doselio iz Vrlike; braća Mate i Petar Budiša pok. Ilije 1875. dijele kuću; 1948. godine popisano je 7 Budiša u Drnišu.

ZENIĆ

• 1854. Ivan Zenić Matin se vjenčao u Drnišu, a rođen je u Šibeniku; 1948. godine popisana su 2 Zenića u Drnišu.

KOLOMBO

• 1890. se u Drnišu oženio Augustin Kolombo, rođen u Šibeniku.

FENCI

• 1861. Franjo Fenci u Drnišu dobio Emanuela, a doselio se iz Šibenika (predak Julije Fenci iz Italije bio je ratni zapovjednik u Kandijskom ratu i nastanio se u Šibeniku sredinom 17. vijeka); po njima se dio Drniša zove Fenčevina; smrću Emanuela se loza ugasila.

SKELIN

• 1875. Josip i Paško Skelin (sin Ivan-Đovanin, budući načelnik) stanovali su u Drnišu, a doseljeni sa Miljevaca; 1948. godine popisana su 3 Skelina u Drnišu.

VUKUŠIĆ

• 1842. Frane Vukušić-Libeško iz Lišnjaka, živi u Drnišu; u 20. vijeku više porodica dolazi iz Lišnjaka; 1948. godine popisana su 53 Vukušića u Drnišu.

MATIĆ

• krajem 19. vijeka se iz Trbounja doselio Josip Matić pok. Miška, a u 20. vijeku više porodica; 1948. godine popisano je 8 Matića u Drnišu.

BUA/BUVA/BUHA

• 1875. u Drnišu stanovali Ante Bua pok. Petra i Bože Bua Milin, na različitim lokacijama (došli iz Velušića); 1948. godine popisano je 5 Bua i 9 Buva u Drnišu.

MUDRONJA

• 1905. obrtnik Tome Mudronja sa Murtera vjenčao se i živi u Drnišu; 1948. godine popisano je 7 Mudronja u Drnišu.

URODA

• 1908. trgovac Petar Uroda iz Zlosela se vjenčao i živi u Drnišu; 1948. godine popisano je 6 Uroda u Drnišu.

Izvori:

• Mletački katastri i matične knjige rođenih, umrlih i vjenčanih (istraživački rad autora).
• Podaci iz turskog perioda su preuzeti iz knjige “Petrovo polje u vrelima osmanskog razdoblja (1528-1604)”, Aleksandar Jakovljević i Neven Isailović, 2019. god.
• Podaci o prezimenima sa popisa stanovništva 1948. godine preuzeti su iz “Leksika prezimena SR Hrvatske”, 1976. god.