Autor: Ivan Vukićević ([email protected])
Objavljeno: 19.4.2019. | Dopunjeno: 19.12.2024.
Osnovni podaci o naselju
Banjkani su naselje u Zatrijepču, albanskom plemenu u sastavu šireg etnički većinski srpskog plemena Kuča, a tim imenom se nazivaju i svi stanovnici tog sela. Današnji albanski naziv sela je Bekaj (Bëkaj), dok su prema izvorima sa početka 20. veka u to vreme na albanskom korišćni nazivi Benkaj (Bënkaj) i Bekai. Zvanični naziv naselja na popisima stanovništva od 1948. do 1991. godine je bio Benkalj, a počev od popisa stanovništva iz 2003. godine zvanični naziv je Benkaj. Da situacija oko imena ovog sela bude još komplikovanija, u literaturi se mogu pronaći i pogrešne verzije naziva i na srpskom (Banjkanji, Benjkanji, Bankanji, Benkanji) i na albanskom (Begaj, Benkai). Sve ukupno postoji čak deset varijacija naziva ovog mesta, što je nezabeležen slučaj u čitavoj Crnoj Gori. Nije poznato kakva je etimologija ovog naziva. Naselje je do 2005. godine pripadalo opštini Podgorica da bi njenom tranformacijom u glavni grad Podgorica bila formirana gradska opština Tuzi kojoj je pripao ceo Zatrijebač uključujući i naselje Benkaj.
Banjkanima su kao veliko selo predstavljali uz Bonkeće i Deljane jednu od tri osnove grupacije u Zatrijepču i imali su svoje vojvode. Banjkani imaju svoj katun u relativnoj blizini Rikavačkog jezera na granici sa Albanijom koji danas teritorijalno pripada naselju Poprat. O Banjkanima su u svojim radovima o Kučima najvrednije podatke zabeležili vojvoda Marko Miljanov Popović, Jovan Erdeljanović i Miljan Jokanović. Danas se uporednom analizom prikupljenih predanja i genetičkih testova Y hromozoma može doći do određenih zaključaka što nije bilo moguće u vreme kada su spomenuti autori pisali o Banjkanima.
U sledećoj tabeli je prikazan uporedni broj stanovnika, domaćinstava i stanova prema popisima stanovništva nakon Drugog svetskog rata.
| Popis stanovništva | Broj stanovnika | Broj domaćinstava | Broj stanova |
| 1948 | 62 | 9 | bez podataka |
| 1953 | 69 | 11 | bez podataka |
| 1961 | 61 | 9 | bez podataka |
| 1971 | 78 | 12 | 12 |
| 1981 | 44 | 7 | 7 |
| 1991 | 29 | 4 | 4 |
| 2003 | 7 | 2 | 7 |
| 2011 | ≤5 | 1 | 10 |
Na osnovu ovih podataka se može zaključiti da 70-godina 20. veka dolazi do naglog iseljavanja koje je dovelo do toga da u selu danas živi svega par stanovnika u jednom jedinom domaćinstvu. Kao i druga pasivna područja, iz Zatrijepča se stanovništvo konstantno iseljevalo, ali uprkos tome broj stanovnika se odražavao, međutim poslednjih decenija je došlo do iseljavanja kompletnih domaćinstava, a ne samo pojedinaca.
Toponimi
Erdeljanović je zabeležio veći broj albanskih toponima od kojih su mnogi srpskog porekla ili se odnose na nekadašnje srpsko stanovništvo.
Toponimi koji potiču od ličnih imena i bratstava:
– Pusi Gašait (kamenica Gašova)
– Ograja e Rušit (ograđa Grozdanovića)
– Maja Bogdonit (vrh Bogdanov)
– Bregu Pljoni (breg Pljančorski)
– Barzanji
– Fuša te Bubit (njive Bubića)
– Gropa te Delait (rupe Deljanske)
Ostali toponimi:
– T’buta te drenikvet (mekšine ili debelica kod drena)
– Kodrza prape drenikvet (glavica za drenom)
– Nardrobo Skja (baština ili pod srpski)
– Rapšice (male rape – škrape)
– Briđeza
– Brinja Raz (strana pločina)
– Rezi juzišst (rt ili stena maslinova)
– Kroni Blinit (ubao kod lipe)
– Ograja Mareze (ograđa od svađe)
– Maja Cukait (vrh krševiti)
Nekadašnje stanovništvo
Erdeljanović je zabeležio da su u Banjkanima nekada živela sledeća bratstva kojih više nema u ovom selu: Đerđelovići, Ruševići ili Grozdanovići, Bardačori i Pljančori. Nije poznato da li su ova bratstva izumrla ili su se nekud iselila. Na osnovu prezimena se može zaključiti da su u Banjkanima u prošlosti živeli i Albanci i Srbi.
Stanovništvo u prvoj polovini 20. veka
U Banjkanima su prema etnografskim radovima u prvoj polovini 20. veka živela četiri roda.
1) Gašovići ili Gašići (Gašaji na albanskom) su po predanju jedini preostali starosedelački rod u Banjkanima. Po rodoslovu Jokanovića iz Vrbice u Kučima, Gašovići potiču od Gaša Nikolinog Jokanovića, dok od Gašovog brata Đura koji se iselio u Vrbicu u Kučima potiču Jokanovići u tom selu. Pod uticajem daleko brojnijih albanskih bratstava u Zatrijepču na rimokatoličanstvo je prešao Vata Gašov zbog čega su se vremenom poarbanašili. U Banjkanima je 1904. godine kada je Erdeljanović obišao Kuče bila samo jedna kuća Gašovića. Slave Zoju Zatrijebačku, a stara slava im je Nikoljdan. Nasuprot predanju, utvrđeno je da Gašovići ne potiču od Jokanovića. Gašovići pripadaju genetičkom rodu Cijevnjana i grani R1b-Y100058, dok Jokanovići pripadaju rodu Kuča i grani E-BY165837.
2) Markovići – Banjkani su najveći rod u Banjkanima i čine ubedljivu većinu stanovništva u selu. Njihov rodonačenik Marko se prema predanju doselio iz Rijeke Crnojevića, a potiče od loze Crnojevića. Ovaj rod prema rodoslovu čine Nikpreljevići, Memčevići, Paljuševići i Ljekočevići (sa ogrankom Ujkićima). Nikpreljevići su vojvodsko bratstvo svih Banjkana. O poreklu Markovića postoje dva predanja. Vojvoda Marko Miljanov Popović je zabeležio da je njihov predak došao sa slugom Lekom iz Crnojevića Reke i da Banjkani vode poreklo od njih dvojice. Miljan Jokanović u svom radu o Kučima navodi da od Marka potiču Markovići, a da od Micaka Lekinog potiču Micakovići, dok Erdeljanović ne navodi koja bratstva potiču od Marka, a koja od Leke. Prema drugoj verziji koju je zabeležio LJ. Kovačević od Nikole Prentaševa Ivanovića iz Banjkana, Miloš Nenadin se iz Mletačke Republike doselio u Rijeku Crnojevića odakle je prešao u Banjkane gde se i oženio. Miloš je navodno bio unuk Đura Crnojevića, odnosno praunuk Ivana Crnojevića. Ukoliko se u Banjkane zaista doselio Miloš Nenadin, bio od Crnojevića ili ne, onda je on verovatno bio deda Marka Petrovog po kome se Markovići prezivaju, tako da ta dva predanja nisu suprostavljena jer Markovići zaista smatraju da potiču od Crnojevića što je zabeležio i Erdeljanović. Markovića je zajedno sa Micakovićima bilo 30 kuća u vreme kad je Erdeljanović istraživao Kuče. Svi Markovići slave Zoju Zatrijebačku. Do sada su testirani pripadnici bratstava Nikpreljević, Paljušević i Ljekočević. Nasuprot ustaljenom predanju prema kome sva tri bratstva potiču od Marka Petrova, ipostavilo se da Nikpreljevići i Paljuševići pripadaju rodu Cijevnjana i grani R1b-Y100058, a da Ljekočevići pripadaju grani J1-Y19093. Kako su Nikpreljevići vojvodsko bratstvo u Banjkanima, oni i Paljuševići gotovo izvesno potiču od Marka Petrovog, dok se za Ljekočeviće može zaključiti da su se pribratili Markovićima. Memčevići imaju predanje prema kome od njih potiču muslimani Bekteši i Muljani iz Gusinja, odnosno Bekteševići i Mulići, kako se sada prezivaju.
– Muslimani Bekteševići i pravoslavni Lončarevići iz Gusinja prema predanju koje navodi Andrija Jovićević daljim poreklom potiču od Milića iz Bjelica odakle su se tri brata doselila u Zatrijebač. Jedan brat je prema predanju tu i ostao i polatinio se te su od njega „Benjkanji“ (tj. Markoviće), a od dvojice braće koji su otišli u Gusinje jedan je prešao na islam i od njega su Bekteševići, dok je drugi zadržao pravoslavnu veru i od njega su Lončarevići. Nasuprot ovom predanju, utvrđeno je da istoj haplogrupi kao Banjkani pripadaju Bekteševići, dok su Lončarevići genetički srodni Radenovićima iz Plava i pripadaju grani R1a-Y275542. Haplotip Bekteševića još nije dostupan, tako da tek ostaje da se utvrdi da li su genetički srodni Banjkanima. Može se odbaciti i deo predanja o poreklu Bekteševića i Lončarevića od Milića iz Bjelica, koji pripadaju rodu Mataruga i grani E-FT104106, kao i srodstvo sa Markovićima koji rodu Cijevnjana i grani R1b-Y100058. Prema jednom predanju, muslimani Bektaševići iz Lahola u Donjem Bihoru potiču od Bekteševića iz Gusinja, ali za njih se ispostavilo da pripadaju rodu Kuča i grani E-BY165837.
– Mulići iz Dolje i Gusinja su po predanju ranije imali prezime Muljđonović, dok neki danas imaju prezime Muljić. Za njih je takođe utvrđeno da pripadaju istoj haplogrupi kao Markovići – Banjkani.
3) Micakovići (Micakaji na albanskom) potiču od Micaka, sina Leke koji se prema predanju zajedno sa Markom doselio iz Rijeke Crnojevića. Bogišić, koga u svom radu citira Jokanović, navodi da od Leke potiču i Paljuševići koji su prema ustaljenom predanju grana Markovića, međutim prema Jokanoviću taj podatak nije tačan. Slave Zoju Zatrijebačku. Još nisu genetički testirani.
4) Pecovići (Pecaji na albanskom) su se doselili 1920. godine iz Selca u Klimentima i poslednje su bratstvo koje se doselilo u Zatrijebač. Slave Malu Gospojinu. Za Selčane je utvrđeno da pripadaju rodu Klimenata i grani E-FT19186, zbog čega se isto može očekivati i za Pecoviće, koji još nisu genetički testirani. U Selcu su slavili Nikoljdan, a po dolasku u Zatrijebač su uzeli plemensku slavu Zoju Zatrijebačku.
Na osnovu dosadašnjih DNK rezultata, može se zaključiti da u Banjkanima postoje najmanje tri genetička roda:
- Cijevnjani (R1b-Y100058)
- Ljekočevići (J1-Y19093)
- Klimenti (E-FT19186)
Za Micakoviće još uvek nije utvđeno kojoj haplogrupi pripadaju.
Rodu Cijevnjana pored Markovića – Banjkana i Gašovića pripadaju još i Ljuljđurovići iz Gruda i Maraši iz Zete koji su poreklom iz Hota. Može se zaključiti da Markovići i Gašovići potiču od starijeg roda koji se širio tokom reke Cijevne. Na osnovu etničke pripadnosti i predanja ostalih bratstava koja čine ovaj rod najverovatnije se radi o izvorno albanskom rodu zbog čega se može odbaciti predanje o poreklu Markovića od Crnojevića, a u velikoj meri je dovedno u pitanje i predanje o doseljavanju Marka Petrovog iz Crnojevića Rijeke u kojoj nije poznato da su ikada živela albanska bratstva.
Porodice
U sledećoj tabeli su navedena bratstva čija je matica u Banjkanima, kao i mesta koja nastanjuju i krsne slave.
| Bratstvo | Naselja | Slava |
|
Cijevnjani (R1b-Y100058) |
||
| Markovići – Banjkani | ||
| ▪ Nikpreljevići / Nikpreljaji | TUZI: Benkaj | Zoja Zatrijebačka |
| ▪ Memčevići / Memčaji | TUZI: Benkaj; SKADAR: Kopelnik | Zoja Zatrijebačka u Banjkanima, u Kopelniku su muslimani |
| ▪ ▪ Bektaševići | GUSINJE: Gusinje, Kruševo, Dolja, Višnjevo; NOVI PAZAR: Novi Pazar | muslimani |
| ▪ ▪ Muljđonovići | ||
| ▪ ▪ ▪ Mulići / Muljići | GUSINJE: Dolja, Gusinje | muslimani |
| ▪ Paljuševići / Paljušaji | TUZI: Benkaj; ULCINJ: Ulcinj | Zoja Zatrijebačka |
| Gašovići / Gašići / Gašaji | TUZI: Benkaj | Zoja Zatrijebačka |
|
Ljekočevići (J1-Y19093) |
||
| Ljekočevići / Ljekočaji | TUZI: Benkaj, Poprat, Vladne, Šipčanik; PODGORICA: Podgorica | Zoja Zatrijebačka |
| ▪ Ujkići / Ujkaji | TUZI: Benkaj; PODGORICA: Podgorica, Rakića Kuće | Zoja Zatrijebačka |
|
Micakovići |
||
| Micakovići / Micakaji | TUZI: Benkaj | Zoja Zatrijebačka |
|
Klimenti (E-FT19186) |
||
| Pecovići / Pecaji | TUZI: Benkaj | Zoja Zatrijebačka |
| Napomene: Prezime – bratstvo koje je testirano Mesto – mesto iz kog potiče testirani pripadnik bratstva Za nekadašnja bratstva koja su se razgranala ili promenila naziv nisu navedena mesta stanovanja i krsna slava. |
||
Krsne slave
Svi Banjkani su rimokatolici i slave Sv. Bogorodicu prve subote u oktobru, slavu koju Albanci u Zatrijepču nazivaju Zoja Zatrijebačka. U prošlosti su svi Zatrijepčani slavili Nikoljdan, a ovu slavu i danas obeležavaju porodično, dok goste zovu na Zoju Zatrijebačku.
| Crkveni naziv slave | Narodni naziv slave | Datum po Julijanskom kalendaru | Datum po Gregorijanskom kalendaru |
| Rođenje Presvete Bogorodice | Zoja Zatrijebačka | ne praznuje se | prva subota oktobra |
| Sveti Nikolaj, Arhiepiskop Miriklijski Čudotvorac | Nikoljdan | 6. decembar | 19. decembar |
Iako se svi Banjkani u matici izjašnjavaju kao Albanci, specifični su po tome što svi rodovi sem kasnije doseljenih Pecovića i u današnje vreme čuvaju predanje o srpskom poreklu uprkos tome što već nekoliko vekova govore albanski i žive u pretežno albanskom okruženju.
Izvori podataka
DNK rezultati:
– Srpski DNK projekat
– Bošnjački DNK projekat
– Albanian Bloodlines Project
– Projekti Rrenjet
Genetička stabla:
– YFull YTree v12.04.00
– FTDNA Y-DNA Haplotree
– ISOGG (International Society of Genetic Genealogy) Y-DNA Haplogroup Tree 2019-2020
Literatura:
– Andrija Jovićević, Plavsko-Gusinjska oblast, Polimlje, Velika i Šekular, Naselja i poreklo stanovništva (knjiga 10), Srpski etnografski zbornik (knjiga 21), Srpska Kraljevska Akademija, Beograd, 1921.
– Bogdan Lalević i Ivan Protić, Vasojevići u crnogorskoj granici, Naselja srpskih zemalja (knjiga 2), Srpski etnografski zbornik (knjiga 5), Srpska Kraljevska Akademija, Beograd, 1903.
– Vukota Miljanić, Akim Miljanić, Prezimena u Crnoj Gori, Beogradska knjiga, Beograd, 2007.
– Jovan Erdeljanović, Kuči, Naselja srpskih zemalja (knjiga 4), Srpski etnografski zbornik (knjiga 8), Srpska Kraljevska Akademija, Beograd, 1907.
– Marko Miljanov Popović, Pleme Kuči u narodnoj priči i pjesmi, Zadužbina Ilije M. Kolarca, Beograd, 1904.
– Milisav Lutovac, Bihor i Korita – antropogeografska istraživanja, Naselja i poreklo stanovništva (knjiga 40), Srpski etnografski zbornik (knjiga 81), Srpska akademija nauka i umetnosti, Beograd, 1967.
– Miljan Jokanović, Pleme Kuči – etnička istorija, 2. izdanje, Medeon / Print, Podgorica, 2000.
– Radoslav J. V. Vešović, Pleme Vasojevići, Sarajevo, 1935.
– Uporedni pregled broja stanovnika 1948, 1953, 1961, 1971, 1981, 1991. i 2003, Popis stanovništva, domaćinstava i stanova u 2003,Republika Crna Gora, Zavod za statistiku, Podgorica, 2006.
– Uporedni pregled: domaćinstva 1948, 1953, 1961, 1971, 1981, 1991. i 2003; stanovi 1971, 1981, 1991. i 2003, Popis stanovništva, domaćinstava i stanova u 2003, Republika Crna Gora, Zavod za statistiku, Podgorica, 2006.
– Fehim Džogović, Bratstvo Zećirovići, Rožaje, Avlija, 2016.
– Jovo Medojević, Muslimani u bjelopoljskom kraju 1477-2002, Almanah, Podgorica, 2003.
– Tabela N1. Stanovništvo prema nacinalnoj odnosno etničkoj pripadnosti po naseljima, Popis stanovništva, domaćinstava i stanova u Crnoj Gori 2011. godine, Uprava za statistiku Crne Gore – MONSTAT
– Robert Elsie, The Tribes of Albania – History, Society and Culture, I.B.Tauris & Co. Ltd, London/New York, 2015.
– Tabela SN1. Stanovi prema korišćenju tj. namjeni po naseljima Popis stanovništva, domaćinstava i stanova u Crnoj Gori 2011. godine, Uprava za statistiku Crne Gore – MONSTAT
24. april 2019. u 11:47
Radaš
Haplogrupa koju nose Markovići, ali i Murići iz Klimenata je zastupljena i kod Srba – dela Pipera, te i Vujovića, Radomana i drugih upravo ka Rijeci Crnojevića. S obzirom na njihove priče o poreklu od Srbina i kod Markovića i kod Murića, šta trenutno genetika govori o ovome i srodnjstvu ove dve grupe? Zanimljivo je zašto bi uopšte ta dva bratstva sebe vezivali za Srbina po poreklu, kada se radi o Albancima.
24. april 2019. u 18:37
Ivan Vukićević
Sva bratstva koja ste spomenuli pripadaju grani R1b-L23>BY611>Z2705>Y33200 koja je pristuna i kod Srba i kod Albanaca, međutim Markovići nisu isti rod ni sa Lutovcima ni sa Murićima, već sa Albancima Ljuljđurovićima iz Gruda i Marašima iz Zete koji su doseljeni iz Hota i nesumnjivo su albanskog porekla (prezime im potiče od albanskog ličnog imena Maraš). Za testiranog Nikpreljevića iz Banjkana je utvrđeno da ne pripada istoj podgrani kao Lutovci i Murići (BY38894). Takođe, nedavno je utvrđeno da Lutovci ne pripadaju podgrani BY38894>Y32147 kojoj pripadaju Murići, tako da ni oni međusobno nisu u bližem srodstvu iako se tako nešto moglo očekivati imajući u vidu bliskost haplotipova.
Svakako je zanimljivo što većina bratstava iz Banjkana ima predanje o srpskom poreklu. Upravo to me je i navelo da se detaljnije pozabavim njihovim poreklom. Ali zahvaljujući genetici, danas smo u prilici da proverimo tačnost većine predanja. Imajući u vidu da su Markovići isti rod sa albanskim bratstvima u neposrednom okruženju na rijeci Cijevni, predanje Markovića o srpskom poreklu je verovatno posledica njihovog predanja o poreklu od Crnojevića za koje je poznato da su srpska vladarska porodica.
25. april 2019. u 15:23
Radaš
Da li se radi o paralelnim podgranama između Lutovaca, Murića i Cijevnjana odnosno Albanaca iz Gruda i Hota, ili neka od ovih bratstava u širem smislu nose “starije podgrane”, a neka mlađe? Ako je ovo drugo u pitanju, da li se zna za sada, ko nosi “starije” podgrane?
25. april 2019. u 18:54
Ivan Vukićević
Radi se o paralelnim granama, s tim što neke grane još uvek nisu imenovane. Za svaku granu je potrebno da ima barem dvojicu BigY/WGS testiranih koji joj pripadaju da bi dobila naziv, tako da grana ispod Y33200 kojoj pripadaju Cijevnjani još uvek nema naziv. Primera radi, Y32147 je trenutno najmlađa poznata grana kojoj pripadaju Murići, dok je za Lutovce to BY38894 koja je na stablu iznad Y32147. Za Muriće je utvrđeno da pripadaju grani Y32147 jer ima i drugih rodova za koje je utvrđeno da joj pripadaju, dok testirani Dragićević koji pripada rodu Lutovaca nema nijednu zajedničku granu ispod BY38894 sa drugim testiranima na FTDNA. Trebalo bi do kraja godine da dobijemo rezultate BigY testa još jednog Lutovca, tako da će i njihova grana tada biti definisana i biće paralelna sa Y32147.
26. april 2019. u 22:49
Radaš
Hvala na kratkom i jasnom objašnjenju!
19. jun 2021. u 17:41
Neko,tamo daleko
Čudi me gospodine Vukićeviću kako ponekad olako donesete neke zaključke vodeći se samo genetičkim istraživanjima.Nije sve crno ili bijelo pa da tek tako sudite ko su starinci ko ne,koja predanja su tačna,koja ne…
Kretanje stanovništva je živa stvar.Zavisi od ekonomskih,društvenih i istorijskih okolnosti.Ljudi su redovno menjali mesto boravka pa to što nema slovenskih hg u Zatrijepču ne znači da tu prije nekih 500 godina nije bilo Srba i da je u stvari Zatrijebač uvijek bio teritorija albanskih plemena zbog nekoliko testiranih danas…Isto važi i za ostale teritorije na graničnoj međi današnje CG i Albanije.Sva ta plemena gospodine Vukićeviću imaju manje više sličan šablon predanja.Ili su srpskog porijekla ili su tu nekad živjeli Srbi pa je neki njihov predak tu kasnije naselio.Znate valjda i da je turskim popisom krajem 15 vijeka na svim tim malisorsko-crnogorskim teritorijama zabilježen minimum 25% Srba kod svih tih plemena koja se danas smatraju albanskim.
Ja ću vam reći bez ustručavanja da je na tim teritorijama izvršeno pravo etničko čišćenje.Možda ne oružjem ali uz pomoć turske aparature i pritiska lokalnih albanaca verujem da je život Srba na tom prostoru postao nemoguć.Isti šablon kao što danas rade uz pomoć SAD-a,VB i EU.Uvežbali su nema šta.Opšte je poznat taj njihov odnos prema Škijama i nealbancima uopšte…
Možda moj komentar kasno stiže ali nadam se da ako jednog dana nabasate ovdje uvažite ovu primjedbu.Cijenim vaš rad ali primjećujem da se krećete samo po utabanim stazama metodologije.Ako ne uzmete u obzir i neke druge faktore koji bi mogli da objasne zbog čega danas genetički rezultati ne prate predanja onda vaši zaključci jedva da imaju veću vrednost od onih koji zastupaju neke senzacionalističke stavove koji mogu biti istiniti ali je mala verovatnoća za tako nešto.Dve strane medalje a možda su ona dva milimetra preseka između njih prava istina kada govorimo o Genetičkoj Genealogiji.Za mnoge druge nauke vaš način rezonovanja bi bio 100% ispravan!Kada su ovakve stvari u pitanju verujem da se slažete da ništa nije 100% sigurno i da ako ništa barem treba da stavite kao napomenu da su društvene prilike mogle da utiču da danas imamo potpuno drugačiju genetičku sliku nego što je bila 400-500 godina ranije.Ta jedna mala fusnota,napomena,koja spušta sujetu (naših) zaključaka na zemlju i dodatno daje na vrednosti onom koji ih iznosi…
Inače kako je krenulo mogli bi komotno da Albanci,Hrvati i Turci na osnovu trenutnih rezultata da tvrde da u nekim mestima nikada nisu živjeli Srbi,Grci i Jermeni i da je to odvajkada njihovo…
25. jun 2021. u 14:53
Radovan
Vukićević radi pozitivnu stvar, pomjera granice i otvara pitanja koja su jako važna. Dinamika razvoja svake baze podataka zavisi od potrebe za odgovorima. Ja mislim da ste bez osnovanog metodološkog razloga napisali kritiku preko akaunta ”neko tamo daleko”, jer pogledajte Vukićevićev korijen razmišljanja i vaš. Vukićević priznaje savremeno stanje stvari i u njemu iznosi hipoteze koje su dokazive. Ali svaka hipoteza dobija protiv težu onda kada sazre dokazni materijal za kristalizaciju nekog pitanja.
Vaša greška je sledeća,
1. Mahmut Bušatlija ima po turcima rodoslov, koji je u skladu sa venecijanskim katastrom iz Skadra. Rodoslov nedvosmisleno kazuje da Bušatlije žive u Skadar u doba kada Crnojevići jesu hrišćani i vladaju nad Zetskim planinama, tj. neko bi kazao Vlaškim planinama jer su korišćene kao neki karantin za strance u doba Nemanjića. Posebno od doba kad su bolesti dolazile sa istoka u vidu epidemija. Prvi zvanični karantin u Evropi se gradi u Dubrovniku i to je medincinska revolucija u Evropi, ali taj karantin je preegzistencija koncepta vlaških karantina iz doba Nemanjića koji sigurno imaju Helenski ili Latinski korijen. Kako god bilo, Mahmut Bušatlija je kršten 2019 godine u Cetinju i proglašen za Kneza Zete i takođe preimenovan u Stanka Crnojevića. To je uradio lično Amfilohije, objavili su neki Crkveni mediji iz CG tu vijest. A ne postoji dokaz da su Crnojevići, većina Bušatlija čuva staru kuću u Skadar i ponose se svojim porijeklom od poturčenog krstaškog templara koji nema veze sa albanijom ili srbijom, niti nekim Crnojevićem.
2. Ne postoji drugi dokumentovan dokaz, sem dokaza da je Albanija nastala kao nacija migranata iz Napolija koji su kao uticajni ljudi u Rimu tvrdili da potiču od Albana trojanskog. Oni su osnovali koloniju na zemlji gdje je nađeno da je po starijim kartama postojala neka njihova Albanija, to je vjerovatno falsifikat koji se politički zloupotrijebio. Jer ti osnivači albanije su izumrli, ili migrirali. Ta elita albanaca koja dovodi migrante u svoju movu kraljevinu ne postoji i ne određuje nekoga etničkim albancem.
3. Ilirska albanija ne postoji, oni su etnički očišćeni tokom Rimskog carstva zvanično. Ali kao što imao Jadransko more danas, koje se naziva po plemenu Jadrani, očiglednu situaciju neo-ilirizma. Jer Jadransko more se nazivalo Sinje More po slovenskom jeziku. Pa su Itlaijani htjeli da ga nazovu Italijansko a Austrijanci Jadransko more, što je dovelo do pomorske bitke u kojoj Austrougari dobiju rat. Takođe admiral flote je u znak sjećanja na taj rat podigao rimokatoličku Crkvu u Crnoj Gori u naselje Krasnići a današnji Krašići gdje su i dovedeni ranije Crnogorci koji su porimokatoličeni i proglašeni Albancima.
4. Ti Crnogorci koji su dovedeni, oni su bili stanovnici Crnogorskog vijaleta i grkokatolici najvjerovatnije po dokazima koje danas imamo. Što znači da u CG dolaze iz Anadolije ili Grčke, tkz. unijate. Ja tako smatram po navodima samih potomaka tih ljudi koji se danas bave naukom u CG, oni pripadaju E haplogrupi i vode svoju naučnu akademiju u Podgorici.
5. Znači Albanaca nema, Malisori nisu smatrani Albancima ili Srbima. Bušatlija i Skenderbeg nisu smatrani Albancima, niti je Bušatlija smatran Crnojevićem kako se falsifikuje preko živog i priznatog porijekla. nije bio Albanac već je vladao CG vijaletom, ali je njegova teritorija podpala dijelom u teritoriju novoosnovane Albanije nakon pada Turaka dok drugim dijelom podpada u CG, koja čak nosi ime ne po Zeti, već po državi Bušatlije a neki čak kažu i Crnojevića zbog toga.
Kada već govorimo o tome, osvrnimo se u prošlost da potražimo E haplogrupu koju nazivate albanskom kao i ovu Srpsku. Srpska je nestala u etničkom čišćenju od Bušatlije i zato je teško možemo naći u Plav i Gusinje recimo. Samo Plav i Gusinje su etnički očišćeni u 17 vijek, kada je bila i bitka na cetinje, napadnuta Budva od Bušatlije… Tada su Piperi i Klimenti dobili vjersku većinu u svoje djelove, kao i etničku predpostavljam. U Albaniju vlada Bektaška sekta tada, u Crnogorski vijalet vlada Bušatlija blizak sa Francima u ratu protiv Austrije i Srba.
A E haplogrupa je jako teška tema, jer ih ima raznih kao i R1a ili R1b. Imamo skroz tamnopute R pripadnike haplogrupe u Indiji i Persiji. I skroz tamnopute pripadnike E haplogrupe u Africi i bliskom istoku. To ne govori o porijeklu toliko koliko o agresivnoj okupaciji afrike od anadolaca i indje od Skita i drugih arijevaca. Tako da dolazimo u situaciju da podcijennjujući njihovu istoriju neko ne vidi da postoje Morlaci kao odvojena E haplogrupa koja dolazi iz današnje Rumunije . Oni su poslati tamo od Vizantije da štite granice od ne-hrišćana, da spriječe svaki trgovinski karavan ne-hrišćana koji bi došli u izolovanu Vizantiju. Ali kada je Rusija krštena, tada su Blakumeni upali u problem jer su okruženi neprijateljima i ruskim slovenima i bugarima koji su zbog nedostatka ALELA u DNK imali crvenu kosu i bili prognani, pa se ujedinili sa arapima tj. blakumenima i napadali cargirad, srbiju ,grčku i postali sila zajedno sa avarima. Basaraba i pojedini slični I2A haplogrupe G2 haplogrupe su došli iz Rusije današnje preuzeli priamt nad njihovim novim nacijama.. da ne dužim, evo link neki jasan i podržan akademski i areheološki o Blakumenima-Morlacima kako ih bilježe naše hronike koje danas pripadaju Hrvatskoj. https://en.wikipedia.org/wiki/Bolokhovians, https://en.wikipedia.org/wiki/Blakumen
25. jun 2021. u 15:06
komentar na tekst o hrvatstvu, albanstvu i sl.
ovo ste napisali, ”Inače kako je krenulo mogli bi komotno da Albanci,Hrvati i Turci na osnovu trenutnih rezultata da tvrde da u nekim mestima nikada nisu živjeli Srbi,Grci i Jermeni i da je to odvajkada njihovo…”
To je situacija koju napravili Bratonožići. Oni su imali iz svoga roda udate žene kod Sultana i Paša baš iz roda Balovića. Jako su uticajni bili u CG bijalet. Kada je oboren Jovan Stefan Balević kao lažno predstavljeni Ruski car u egzilu kojega su Cetinjani zato primili i zavjetovali mu se na odanost do smrti, dok nisu shvatili da ih je prevario. Tada je i oborena ideja da su Malisori Albanci, da su kuči, vasojevići ,piperi… albanci. Međutim od Balovića iz Perasta nikada nije oborena Lacmanizacija boke, gdje su oni proglasili sve za Hrvate, napravili teoriju Crvene Hrvatske kao prvo akademsko djelo na tu temu, napisali su prvi hrvatsko italijanski riječnik koji je vatikan odbijao i držao je i dalje primasa srpskog kao titulu za biskupa u CG.
I danas su balevići neki patricijanci Hrvata u Boku, https://hr.wikipedia.org/wiki/Balovi%C4%87
Tako da prvi zapis albanskog jezika koji se danas govori, ostavljaju Balevići, kao i ideju o Crvenoj Hrvatskoj. Njihov uticaj na osmanski dvor, kod venecije, preuzimanje vlasti na cetinje, falsifikovanje rodoslova. Veze sa jevrejima su ogromne, oni su organizovali iz Perasta traženje jevreja u Indiju, tj. oni su baš tražili 10 izgubljenih izrailjovih plemena. ne zaboravite mesija jevreja 1666 godine proglašen u Crnoj Gori u Ulcinju, sad mu spomenik podižu. Taj mesija nije bio balević, ali su nekako politički povezani ovi Balevići u Perast sa njim. Link je zvanični sajt ošštine Ulcinj http://ulcinj.travel/sabataj-zevi/
To je recimo jedan dio istorije gdje nastaju Hrvati i Albanci… Gdje je cijela crna gora zamrzila Lacmane tj. židove hrišćane. Ali Turci to sve demantuju sa popisima, posebno razbijaju neo-iliriski pokret i sl.
25. jun 2021. u 15:57
Radovan
Nadam se da moji komentari koji sam poslao ovdje, pa ih zato odbije anti-bot program.
Uglavnom, skraćeni su jer nisa psotavljao reference za 90 posto stvari, smatram da se grade na ovih 10 posto koje sam postavio. Smatram da se lako pronađu na internetu.500 godina Turske vlasti, sa sukobima na svakih 50 godina unutar vijaleta i sandžaka, jesu doveli do kompleksne situaicje gdje niko nije nevin. Možda jedino Dalmatinci i Krtoljani kao dio Dalmatinske eparhije, jer su se prvi oslobodili od Osmanlija, sačuvali zastavu Nemanjića koju danas pored mnogih opština nose i navijači Hajduka kao svoju. Međuti ni oni nijesu nevini, jer su od 1530 godine izvršili apsolutno etničko čišćenje svih ne-srba. Zato su stizale ovakve reakcije Bratonožića iz Perasta kao neke elite u crkvi, trgovini, politici, akademiji… balevića kao gospodara CG, Balevića kao Osmanskih aristokrata koji imaju krvne veze sa dvorom u Istambulu… Te reakcije su bile takve da su Srbe katolike proglašavali za Hrvate, suprotno od ostatka Evrope, Hrvati danas Dubrovnik proglašavaju za Hrvatski preko Persijskiih putopisaca Jevrejskog porijekla. Vatikan ga drži kao Srpski i kad nije dio Srbije.
Suština mojeg šetanja sa teme na temu, je pokušaj praćenja vaših misli i podataka. Suštinski mi smo svi Srbi danas, to je savremeno stanje stvari. Realni Srbin bi morao da bude lužički Srbin sa toliko mutacija koliko ih vrijeme razdvaja. Ali taj Srbin je manje od 1 posto Srbije, nikada nije vladao u Srbiji ili okolnim državama, sličniji je OSmanu nego nama ostalima. Samim tim kad to povežemo sa nekim židovskim pokretima u Crnoj Gori, sa pretvaranjem Srpskog crkvenog jezika iz 11 vijeka, u Hrvatski od strane Crnogorskih Baljevića-Balevića-Balovića… dobijamo problem. Kad se Crnogorski vijalet albanizovao, tada smo takođe dobili problem koji je došao preko veza Balevića na Osmanski dvor, kod Franaka, pa i Bušatlija.
Pa ne možemo Bratonožiće optužit za svoja djela anti-srpstva, jer su slijedili tadašnju politiku razbijanja Srpskog ustanka crkveno, akademski, politički…
A ne možeo ni kazat da u CG ne žive albanci, jer se savremeni malisori smatraju albancima toliko da dovode u pitanje albanski identitet šiptara na kosovo naspram svoga. Zato je Vukićević potpuno u pravu kad kaže da su u pitanju staro albanci, jer je to savremeno. Ako ne pratimo njega, onda ja nisam Srbin, iako su moji preci poznati Srbskoj istoriji od prije pada pod Turke kao jednak dio drštva tadašnje Srbije u srednji vijek. Jer ja nosim haplogrupu bre kao Bil Gejts, kao Mister Bin, haplogrupu istu kao Njegoš za kojega kažu da je posrbljen od profesora kao jako naivan čovjek. Pa jesam li ja posrbljen ili savremeni srbin. Mislim da sam staro srbin i živim na teritoriju svoga sela gdje je tradicionalna igra mještana vizantijskog porijekla ne srpskog, danas se za tu igru kaže da je grčka tradicionalna igra slična Bući. Najveći komad zemlje koji sam naslijedio od predaka u 14 vijek, se naziva Metezi, na njemu su tumuli mojih i predaka od tuđih rodova. U 14 odeljak zakona Cara Dušana stoji da je zabranjeno da se nastavja sa praksom kremacije preminulih, da se popovima pećke patrijaršije zabranjuje da nastave običaj odlaska na kremaciju preminulih. Što znači moji preci se nijesu sahranjivali nego kremirali, sahranili bi se u tumele, samo zbog crkve, tada je taj tumul bio kao kripta a ne grob. Jer su vjerovali da će otavde opet da izađu živi
17. jul 2021. u 19:56
Neko,tamo daleko
Da.kritika iza nick-a,tj accounta se cini zaista nekorektnom i nepravednom.Ali to je danas u doba drustvenih mreza i interneta realnost i svi koji pisu moraju biti spremni na kritiku bila ona opravdana ili ne.Nije mi bila za cilj namjera da diskreditujem delo i rad gosp. Vukicevica vec samo da ukazem na jedan obrazac zakljucivanja koji mi se,konkretno na ovom podrucju,ne cini bas ispravnim.Ali isto tako i da iskritikujem samog sebe jer sam napravio previd koji je doprinio da moj prethodni komentar bude previse strog i u nekim djelovima promasen.
Tako da sa te strane moje izvinjenje.
No ostajem pri stavu da je primjetna tendencija dijela clanova Porekla da se albancima u tom kraju (odredjeno podrucje Malesije) zbog trenutnih genetickih rezultata daje prednost, tj. status starosedelaca a da se zbog odsustva ocekivanih slovenskih HG na odredjenom podrucju citava predanja koja idu u korist srpskom narodu/plemenima proglasavaju kao ” najverovatnije netacnim” ili popularnijim izrazom “padaju u vodu”.
Ne svidjaju mi se olako izreceni komentari sablonskog tipa :”da je na tom podrucju (selo/oblast) bilo Srba/Slovena do sada bi izbio neki DNK rezultat koji ide u prilog tom predanju”.Vec sam naveo niz mogucnosti u prethodnom komentaru zbog cega je to tako a dodacu jos i mogucnost da su novopridosli albanci preuzeli predanja nekih znamenitijih lokalnih srpskih porodica koje su protjerali.Tako da DNK rezultati svakako nebi potkrepili takva predanja.Zanimljivo,pokazali su da uopste nisu gadljivi na srpske istorijske licnosti i da su uporni u tome da ih prisvoje.Tako da ne treba u potpunosti iskljuciti mogucnost da je na tom podrucju zaista zivjela neka porodica u srodstvu sa Crnojevicima koja je napustila to podrucje pod pritiskom novopridoslih Albanaca.Zbog prezimena koje je bilo na cijeni ti isti Albanci su mogli sebi dodati u “CV” Crnojevicko porijeklo…
Iako hvala Bogu zbog obimne istorijske baze podataka i toponima niko ne spori prisustvo Srba i Slovena u skadarskoj/zetskoj regiji tokom srednjeg vijeka praksa je da se ta lokalna predanja u korist Srba proglasavaju netacnim jedna za drugim.
Sve i da jeste tako u pojedinim slucajevima nema razloga da se tako nesto objavljuje.Nema potrebe da radite domaci zadatak umjesto albanskih politicara/istoricara/etnologa.Mogu samo da sede,pijuckaju kafu i prenose pojedine vase clanke/komentare.
22. jun 2019. u 03:41
Radivoje Bošković
Zoja Zatrijebačka nije 13 dana prije našeg praznika Mala Gospojina već prva subota Oktobra mjeseca
24. jun 2019. u 07:38
Ivan Vukićević
Hvala Vam na ovom podatku, ispravljen je datum ove slave u tabeli.
10. septembar 2024. u 00:49
Nikollë Lucaj
Čitam ovo vase srbovanje i ne mogu da ne bačim komentar, inače sam Zatrijebčanin-Trieshi. Kao prvo pleme Kuči (Berish Kuçi) su 100% Albansko pleme i 100% katoličko koje se 1732 gidine asimiliralo i posrbilo i počelo prelaziti u pravoslavnu vjeru. Danas jedno jedino selo u tom plemenu koji su ostali katolici albanci su Koći koji dokazuju pravo porijeklo Kuča danas i ko su bili nekad. Zatrijebač za vašu informaciju je pleme u Velikoj Malesiji i jedno je od 7 malisorskih plemena zasebno koje ima 9 sela i 11 zaseoka. A plemena Velike Malesije su po redu 1.Hoti 2.Grude 3. Kelmendi 4.Kastrati 5.Trieshi (zatrijebač) 6.Boga 7.Koja (Koći-Kuči) toliko da znate samo, i ne pravite lažnu istoriju i prisvajate nešto što nema blage veze sa istinom. Samo čitam i smijem se vašim glupostima i izmišljotinama koje ste ovđe naveli.
10. septembar 2024. u 10:36
Ivan Vukićević
Jedino čemu možete da se smejete je Vaše elementarno nepoznavanje istorije plemena iz koga potičete. U poimeničnom turskom defteru iz 1485. godine, koji je preveo Selami Pulaha (nekadašnji predsednik Akademije nauka Albanije), jasno se može videti da je oko polovina stanovnika tadašnje nahije Kuči imala srpska pravoslavna imena. A Pulaha sigurno nije “srbovao”, za šta mene neosnovano optužujete. Međutim, Vi navodite da do 1732. godine uopšte nije bilo pravoslavaca u Kučima, što je verovatno najveća glupost koju sam pročitao u skorije vreme. Pravoslavlje je ponovo počelo da dominira u Kučima tek u vreme plemenskog vojvode Lala Drekalovog, od koga potiču Drekalovići, a u Kučima prisutno još od Nemanjića. Upravo je Lale Drekalov prešao na pravoslavlje u drugoj polovini 17. veka, a sa njim i mnogi Kuči koji su do tada bili rimokatolici. Što se tiče Vaše tvrdnje da Zatrijebač nije deo Kuča, danas zaista nije jer se pomenuto pleme u potpunosti osamostalilo tokom 20. veka, ali u prošlosti je itekako bio deo Kuča. Bio je deo Kuča u vreme turskog deftera iz 1485. godine, kao i u vreme Marka Miljanova i Jovana Erdeljanovića, koji su krajem 19. i početkom 20. veka etnografski obradili Kuče. Da je Zatrijebač izvorno bio deo Kuča najbolja je potvrda to što Bonkeći, koji su najveći rod iz Zatrijepča od koga potiču i Vaši Lucaji iz Stjepova, pripadaju istom genetičkom rodu kao i Starokuči i Drekalovići (E-BY165837). A Bonkeći su još u vreme deftera iz 1485. godine bili u nahiji Kuči. Možete Vi da pričate o Velikoj Malesiji, pa i Velikoj Albaniji ako želite, ali Vi Zatrijepčani bližih srodnika od pravoslavnih Srba iz Kuča nemate. A to što ste se odrekli svog kučkog plemenskog identiteta, pa sada tvrdite da vi Zatrijepčani niste Kuči, Vaš je identitetski problem, a ne moj.
10. septembar 2024. u 20:32
Nikollë Lucaj
Ok. Evo bio bih vam zahvalan da mi odgovorite na pitanje koje cu vam postaviti. Ko je bio otac Vojvode Drekale?
10. septembar 2024. u 22:58
Ivan Vukićević
Prema ustaljenom predanju Drekalovića, otac njihovog rodonačelnika Drekala je bio Jovan, za koga kažu da je bio sin Đurđa Kastriota Skenderbega. Po tom predanju, nakon Jovanove smrti njegova žena se preudala za Nikezu Marinovog (rodonačelnika Nikezića od roda Starokuča) i dovela sa sobom Drekala. Prema drugom predanju, koje imaju Starokuči, Drekale je bio rođeni sin Nikeze Marinovog. S obzirom da Drekalovići pripadaju istom genetičkom rodu kao i Starokuči, prvo predanje je očito netačno. To ne znači da je Nikeza Marinov nužno bio njegov otac, ali je vrlo moguće da zaista jeste pošto su Nikezići i Drekalovići genetički srodni. Dubljim genetičkim testovima bi se to lako moglo proveriti.
12. septembar 2024. u 20:45
Nikollê Lucaj
Odličan odgovor. Potvrdili smo da je vojvoda Drekale bio sin Đona Kastriota. Kojega je majka dovela iz Albanije u Kuče, i od njega su svi Drekalovići. Sami presudite o čemu se ovdje radi.