Poštovani,
pozivamo vas na saradnju.
Pošaljite nam svoj prilog, sve što znate o ovom prezimenu na osnovu usmenog predanja ili citiranjem navoda iz knjiga (navedite kojih) ili onog što je već objavljeno na ostalim internet sajtovima (napomenite kojim).
Obavezno napišite i koju krsnu slavu slavite i područje u kojem se ovo prezime pojavljuje.
Navedite i ime poznate ličnosti (gde je rođen-a, čime se bavi), koja nosi ovo prezime.
Vaš prilog ostavite u komentaru ili pošaljite na i-mejl:
DNK
U nastavku možete pogledati instrukcije na koji način možete da izvršite uplate, a mi obećavamo da će prikupljena sredstva biti korištena na najcelishodniji mogući način. Hvala vam!
Donacija platnim karticama i PayPal-om
INSTRUCTION FOR PAYMENT ORDERS IN FAVOR OF LEGAL ENTITIES IN EUR
Intermediary Bank / Correspondent Bank
SWIFT – BIC: DEUTDEFF
Name: DEUTSCHE BANK AG
City, Country: FRANKFURT AM MAIN, GERMANY
Account with institution / Beneficiary’s Bank
SWIFT – BIC: KOBBRSBG
Name: KOMERCIJALNA BANKA AD BEOGRAD
Street: Svetog Save 14
City, Country: 11000 Belgrade, Republic of Serbia
Beneficiary
IBAN/ Account Number: RS35205007080003869161
Company name: DRUŠTVO SRPSKIH RODOSLOVACA“ POREKLO“
Street: LJUBA VUCKOVICA 11/2
City, Country: Beograd (Voždovac), REPUBLIC OF SERBIA
INSTRUCTION FOR PAYMENT ORDERS IN FAVOR OF LEGAL ENTITIES IN USD
Intermediary Bank / Correspondent Bank
SWIFT – BIC: SCBLUS33
Fed Wire ABA: 026002561
Name: STANDARD CHARTERED BANK
City, Country: NEW YORK,NY, UNITED STATES
Account with institution / Beneficiary’s Bank
SWIFT – BIC: KOBBRSBG
Name: KOMERCIJALNA BANKA AD BEOGRAD
Street: Svetog Save 14
City, Country: 11000 Belgrade, Republic of Serbia
Beneficiary
IBAN/ Account Number: RS35205007080003869161
Company name: DRUŠTVO SRPSKIH RODOSLOVACA“ POREKLO“
Street: LJUBA VUCKOVICA 11/2
City, Country: Beograd (Voždovac), REPUBLIC OF SERBIA
24. maj 2015. u 23:32
džomba
Ivaniševići već više od 200 godina žive u Imotskom u Hrvatskoj, gdje su se nastanili nakon bijega pred Turcima iz Crne Gore, točnije Cetinja. Imotski je oslobođen od Turaka 1917., a u franjevačkim knjigama, pravoslavna obitelj Ivanišević zapisana je 1925. Bila je brojna u Imotskom, a danas ih ima malo. Živjeli su u dijelu grada Imotskog koji je bio nastanjen pravoslavcima, pa se i danas zove Rišćansko selo. Nakon oslobođenja od Turaka, u Imotskom je živjela samo jedna kršćanska obitelj, tako da su pravoslavci, koji su se tamo naselili u to vrijeme, skupa s bosanskim katolicima, zapravo starosjedioci. Mislim da im je krsna slava sv. Jovan. Obitelj nosi nadimak – Džomba.
3. februar 2020. u 14:25
Nikola Ivanisevic
Evo jednog
2. april 2024. u 12:21
Stevo
Pre Cetinja Ivaniševići su živeli u okolini Nikšića
1. oktobar 2024. u 23:42
Risto Ivanisević
Ja sam Ivanisevic iz Imotskog i živeo sam u Rišćanskom selu u kojem više nema pravoslavnih Ivaniševića.Inače su svi Ivaniševići
u Imotskoj krajini slavili Lučindan, ali su mnogi oženili Hrvatice tako da vise neslave.
14. januar 2025. u 17:46
Miroslav Glavonjić
Poštovani Risto,
Izuzetno me zainteresovao podatak o Vašoj porodici.
Jedna od mogućnosti je da su Ivaniševići iz Imotskog od Srezojevića iz Rovaca, iz Međuriječja, kod Kolašina u Crnoj Gori. Na to ukazuje ista krsna slava Lučindan i prezime izvedeno iz imena Ivaniš. Dozvolite mi da Vam obrazložim.
Srezojevići su podgrana roda Nikšića (Rovački Nikšići), potomci Srezoja (rođenog okvirno 1400.-1405. godine), sina kneza Gojaka Nikšinog (rođenog okvirno 1360.-1370. godine), koji se okvirno 1400. godine odselio iz župe Gračanice kod Nikšića u Rovca, par kilometara udaljeno od manastira Morača kod Kolašina. Potomci Srezojevića slave Lučindan, kao i gotovo svi Nikšići.
U sedmogodišnjem periodu, između 1653. godine i 1660. godine, dolazi do serije zločina, koji su posledica krvne osvete. Zločini su posledica sukoba plemena Vasojevića i plemena Rovčana, koje u tom periodu predvode Srezojevići. U krvnoj osveti je stradao veliki broj Srezojevića i Vasojevića. Srezojeviće je u vreme ovih krvavih događaja predvodio stari Vojvoda Ivaniš Srezojević (sin Radonje Srezojevića), koji je rođen najverovatnije 1570-1580. godine. Potomci Vovjode Ivaniša Srezojevića su možda i Ivaniševići iz Imotskog.
Najverovatnije, da bi se zaustavila krvna osveta, dolazi do proterivanja većeg dela Srezojevića, od strane ostalih Rovačkih porodica Bulatovića, Šćepanovića i Vlahovića (ove porodice su poput Srezojevića potomci sinova kneza Gojaka Nikšinog – svi potiču od Gojakovih sinova Bulata, Sreza, Stjepana i Vlaha).
Mali deo Srezojevića, ostao je u Međuriječju, gde su inače živeli i Šćepanovići. Oni koji su ostali su zbog zaštite od krvne osvete, promenili prezime Srezojević u Šćepanović (ovo je otkrivno genetskim testovima, gde deo Šćepanovića potiče od izvornih Šćepanovića, a deo od Srezojevića). Moguće je da su to članovi porodice Srezojević, koji nisu direktno učestvovali u krvnoj osveti ili su neki potomci žena udovica, koje su ranije bile udate za Srezojeviće, a potom su se preudale za nekog od Šćepanovića (poput Mande, od koje su Šćepanovići Mandići).
Deo Srezojevića čiji se predak iselio 1660. godine u Prekobrđe, ne tako daleko od Međuriječja, vratio se u Međuriječje, uz odobrenje ostalih Rovačkih porodica. U pitanju su potomci Neneze Srezojevića, koji je bio hrom i naselio se kod kovača Popovića u Prekobrđe, sa čijom se ćerkom oženio i osnovao porodicu. Povratak njegovih potomaka se desio posle dužeg vremenskog perioda, najeverovatnije u prvoj polovini 18. veka. Taj deo Srezojevića su Ilinčići i Jovanovići, koji i danas žive u Međuriječju i koji su jedini sačuvali predanje da su potomci Srezojevića. Zahvaljujući WGS testovima Ilinčića i Jovanovića i genetskoj profilizaciji Nikšića, a naročito rovačkih Nikšića, otkriven je SNP marker Srezoja I2-A32852, koji imaju svi Srezojevići.
Zahvaljujući tom naučnom otkriću, otkriveno je da od iseljenih Srezojevića potiču i sledeće porodice: Glavonjići iz Bistrice na Limu kod Nove Varoši, Mlađenovići iz Bistrice na Limu, Vukićevići iz Babina kod Prijeploja, Vukosavljevići iz Ježevice kod Čačka, Vukomanovići iz Srezojevaca kod Gornjeg Milanovca, Radovići iz Ljuša kod Kuršumlije, Erovići iz Savova kod Kraljeva, itd… Većina ovih porodica, uključujući i moje Glavonjiće, je izgubila predanje o poreklu od Srezojevića.
Postoji pesma “Šta osveta čini”, koju je zapisao Vuk Karadžić (može se naći na sajtu Vikizivornik https://sr.wikisource.org/), u kojoj je opisan završni čin krvne osvete Vasojevića nad Srezojevićima. U pesmi se pominje stradanje Srezojevića, u kome se spaslo i preživelo malo dete Pavlica Srezojević, najverovatnije praunuk Vojvode Ivaniša Srezojevića. Mali Pavlica je kao odrastao čovek popisan u Osmanlijskom popisu u selu Čelicama 1708. godine (zaselak Palačke Gobate, koji danas pripada selu Bistrica na Limu, u blizini grada Nove Varoši u Srbiji). Pavlica sin Marka je, kao starešina porodice, predvodio iseljene Srezojeviće tokom naseljavanja u Palačke Gobate 1700. godine i on je najverovatnije imao nadimak Mlađen (beba pronađena na stratištu, čiji su roditelji stradali i koju je usvojio predak Glavonjića i dao joj nadimak Mlađen) i on je predak Mlađenovića.
Predak Glavonjića je jedan od preostalih popisanih iz 1708. godine u Čelicama (Arsenije sin Radivoja, Vuk sin Ćetka, Simo sin Todora, Milutin sin Todora, Ilija, Nikola, Stepan, Ranko). Namerno sam naveo imena, jer postoji velika mogućnost da se slična imena vrte u starijem rodoslovu Vaše prodice Ivanišević u Imotskom u 17. i 18. veku.
U ovom trenutku, zahvaljujući genetskim testovima, Osmanlijskim defterima (defterima iz 1477. godine, 1548. godine, 1708. godine i 1851. godine), predanjima Rovčana i Vasojevića, narodnim pesmama i predanju porodica Glavonjić i Mlađenović, uspostavljena je hipoteza da je zajednički predak Glavonjića i Mlađenovića najverovatnije otac ili deda Vojvode Ivaniša Srezojevića, rođen okvirno 1520. – 1540. godine, koji ima SNP marker A37326. Otac Vojvode Ivaniša Srezojevića se zvao Radonja, a njegov deda se najverovatnije isto zvao Ivaniš (popisan je u Međuriječju u Osmanlijskom defteru 1548. godine). Više o ovome je pisano na forumu Porekla, na temi roda Nikšići.
Dodatno po predanju Glavonjića, pre naseljavanja u Čelice (Bistricu), pre 1700. godine, porodica se podelila i odselila se u dva pravca. Jedan deo je otišao na sever u Stari Vlah (Čelice, Ljepojeviće, itd..), a deo porodice je otišao na zapad u Hercegovinu (pominje se mesto Popovi). Deo porodice koje se iselio u Hercegovinu, posle se odselio još zapadnije ne zna se tačno gde (moguće je da su otišli i u Imotsko).
Ivaniševići iz imostskog, koji slave Lučindan, ukoliko su I2 haplogrupa, postoji velika mogućnost da su poput Pavlice i Mlađenovića potomci Vojvode Ivaniša Srezojevića. Ukoliko je ova hipoteza tačna, Ivaniševići iz Imotskog onda imaju u svom genetskom kodu SNP marker oca ili dede Vojvode Ivaniša Srezojevića A37326 i stariji SNP marker A32852 (Srezoja Gojakovog Nikšića).
Ako ste zainteresovani da se testirate i potvrdite ili opovrgnete gore iznetu hipotezu o krvnom srodstvu Ivaniševića Lučindanaca iz Imotskog sa Glavonjićima i ostalim Srezojevićima Lučindancima, zamolio bih Vas da mi se obratite na email adresu: [email protected].
U slučaju WGS testa Ivaniševića iz Imotskog, uparivanjem na Yfull sa rezultatima WGS testa Mlađenovića, postoji mogućnost da se dobije SNP marker Vojvode Ivaniša Srezojevića, koji je po uspostavljenoj hipotezi Vaš zajednički predak.
Za sve dodatne konsultacije i pitanja stojim Vam na raspolaganju.
Srdačan pozdrav,
Miroslav Glavonjić
25. maj 2015. u 23:43
Pocclisar Ivanisevicio ad Spalatum
O Ivaniševićima bi se moglo još pisati na osnovu dostupnih podataka iz hrvatskih i srpskih izvora, pa i onoga što objavljuje montenegrina@net. Interesantno je da se razlog odlaska iz Crne Gore navodi “zavada” sa Turcima. Tako se i priča iz Predanja o pravoslavnim Ivaniševićima iz Slavonije odnosi na vrijeme kad je zbog straha od krvne osvete porodica Ivanišević napustila područje Durmitora, odnosno posljednje su poljubili prag manastira na Pivi (Pivskog manastira) i uputili se u bezbjednije krajeve…i tako došli oko 1790. u Slavoniju…istu priču objavio je i jedan Mostarac-musliman na sajtu “tražimo rođake”, ali se poslije toga nismo čuli…i on tvrdi da je od Ivaniševića koji su zbog Turaka napustili Crnu Goru i gotovo ista priča kao kod mojih i vaših “džomba”. Volio bih da se ta priča rasvijetli, ako je moguće….Također, intrigantna je za izučavanje i priča o Ivaniševićima iz Fojnice – katolicima pred dolazak sultana Mehmeda II al-Fatiha sa Ahidnamom za franjevce Bosne Srebrene. Moguće je da je jedan izdanak Ivaniševića pobjegao u Crnu Goru i prihvatio pravoslavlje, a jedan krak je otišao sigurno u Split i ostvario diplomatsku karijeru kao poklisar u Državi Svetog Marka….bilo bi zaista otkriće da se dokaže da današnji Ivaniševići potječu iz plemena Krstić od >Ivana > Ivaniševići..koji su u doba bosanskih vladara imali svoj obiteljski grb i to sa “ljiljanima” a kolijevka im je Vrhbosna…u današnje vrijeme Ivaniševića ima kojekuda i svakojakih…neka ih..!
10. februar 2016. u 11:00
betty
moj tata mi je pricao istu tu pricu, o tri brata koji su od krvne osvete bjezali iz crne gore i kad su presli u bih odlucili se razdvojiti, pa ako nadju i ubiju jednog, nece ostale. tako se jedan naselio u bijelom polju pored mostara, i to najzabacenijem selu (zelenika) koje mozete zamisliti (odatle dosta ivanisevica u mostaru), jedan je otisao u nevesinje (gdje ih je bilo jos vise), a jedan je otisao u hrvatsku, s tim da tata nije znao tacno gdje, ali evidentno ih ima dosta u hrvatskoj. navodno su bili visokog roda.
10. februar 2016. u 11:03
betty
da, zaboravih… navodno prema franjevackim zapisima u tursko doba su uhvatili nekog momka ivanisevica i htjeli ga ubiti, medjutim ponudili su mu da predje na islam u zamjenu za zivot, na sto je pristao, ali mu nisu htjeli ostaviti prezime. posto je bio zgodan i okretan poput ribe, dali su mu prezime ribica – danas stara mostarska muslimanska familija.
4. maj 2019. u 20:34
Drazen
Ja sam iz Zelenike Ivanisevic
21. januar 2017. u 22:47
Stela ivanisevic
Javi mi se molim te, i ja sam od ivanisevica is potoka, od mog djeda Jove ivanisevica, drago mi bi bilo da se cujemo Pozdrav Stella
13. jul 2017. u 23:44
elmić
Moja Nena je iz porodice Ribica(Mostar), i istu mi je priču ispričala o porijeklu. Naime kao maloj, vazda mi je bilo čudo kako se neko može prezivati Ribica. I tako mi je ispričala da je nekad davno jedan mladić nešto skrivio i da su ga htjeli objesiti, u zamjenu za život je trebao preci na islam,sto je ovaj i prihvatio. Zbog dobrog izgleda, raja (drustvo) su ga zvali ribica, te kad je prelazio na islam uzeo je svoj nadimak za prezime.
Inače veoma poznata mostarska porodica, bavila se trgovinom i ugostiteljstvom. Posjedovali su poznati mostarski hotel “Bristol” koji im je bio oduzet za vrijeme Jugoslavije.
14. avgust 2017. u 18:33
Aleksandra
Moja baka je od Ivanisevica, Stana , imala je brata Scepana, sestre Savu I Mitru I slavilo Su Sv Jovana. Dosli Su svi u Vojvodinu kolonizacijom ’50ih oko Backe Topole . Znam da su preci Sa Cetinja I da je pricala da Su cak I poslugu imali dok Su tamo bili. Baka mi he bila udara za Bojanic Spiru pa ako ima neko da zna vise O korenima neka se javi. Pozdrav
29. januar 2018. u 04:09
djoko ivanisevic
otac scepanov petar,perisa, dosao je u njegosevo oko 1937. taj petar i moj pradeda vaso su rodjena braca otac im bese nikola a deda petar iz bogodola vidi dole malo nanize i sta te jos zanima
21. avgust 2017. u 21:58
Pedja
Moji Ivaniševići su iz Like, selo Vedašić kod Korenice, Krsna Slava je Đurđevdan. Tu su se doselili 1690. posle proterivanja Turaka i to iz severne Like, a predanje kaže da su poreklom iz Crne Gore. Verujem da se misli na Crnu Goru u vreme njihove seobe na zapad, što ih, imajući u vidu krsno ime, dovodi u vezu sa rodom Borojevica na Cetinju, ali za ovu tvrdnju nema pouzdanih dokaza. Npr. u knjizi “Lički vodac” navodi da su lički Ivaniševići ranije nosili prezimena Borojevic i Mandić (moja familija nije Mandić po nadimku) a poglavlje o Ivaniševićima poreklo vezuje za Hercegovinu. Neki stariji ljudi su se sećali naziva “cuce” ali nisu znali šta to znači, mislili su da je to neki stari nadimak. Problem je što teško može da se rekonstruiše kretanje od početka xvi do sredine xvii veka. Ako neko može da pomogne, da se uključi u potragu. Pozz.
9. maj 2018. u 15:23
Vladimir
I moji Ivaniševići su iz Vedašića. Špic namet im jebio Gajići. A toji jesu li od Gajića, Dolinara ili Tuteka.
3. jun 2018. u 22:16
Pedja
Zemljače, Bricići, ogranak Tuteka!
10. jul 2018. u 05:42
Miroslav
Peđa, Vladimire, otac mi je iz Vedašića, znam svaki kamen u njemu. Ko su vam roditelji, djedovi…?
23. jul 2018. u 19:14
Pedja
Cukundeda Dmitar. Pradeda Spase – kolonizovan u Backi Brestovac. Deda Milan, otac Petar. U Vedasicu je ostao pradedin brat Sava. Kuca odmah pri ulasku u selo, pored Vlade Ivanisevica.
6. april 2020. u 23:46
Vladimir
Miroslave otac mi je Milan, djed Vlado, bio je direktor DIP-a Bjelopolje. Poginuo je 1986. Baba Milica, Mica, takođe rođena Ivanišević. Djed je od Gajića, baba od Dolinara. Možda pamtite, ako ste stariji, mog pradjeda Jovana, Jovicu, Jovu, koji je umro 1984. i prababu Smilju, koja je umrla 1994. godine.
12. septembar 2021. u 07:08
Miroslav
Sjećam se dobro djeda Jovice i tvoje babe Mice, djeda Vlade i prababe Smilje. Pozdravi oca Milana, kaži da ga pozdravlja Mirko Branka Bojkina. Ne znam da li znaš – Milan sigurno zna – da je pokojna Helen Bentley Delich, pokojna bivša američka kongresmenka djedu Jovici bila sestra od strica. Ona je rođena u Americi, a otac, Jovičin stric, umro je nakon nekoliko godina po dolasku tamo od ptičjeg gripa. Bila je glavna za svu trgovačku mornaricu USA, a luka u Baltimoru, jedna od najvećih u svijetu nosi njezino ime. Potraži je na internetu. Njezino pravo prezime je Ivanišević, a u Delić je otac promijenio jer je bilo teško tamo izgovarati. To je prezime bilo njegove majke, navodno. Njena majka je bila iz zapadne Slavonije. Ovo mi je sve ona rekla; bili smo u kontaktu sve do njezine smrti prije nekoliko godina. Imala je 94-5 godina kada je umrla u Baltimoru, Maryland država. Nije imala djece. Bila je jednom i u Vedašiću, negdje krajem 70-ih, a dolazila je nekoliko puta u Bg. Čuvam njezine mejlove. Redovno je slavila Đurđevdan, i imala je ikonu Svetog Đorđa iznad ulaznih vrata. Pozdravljam tebi i tvojima. (U Bg. sam. Ima me na facebooku.)
13. septembar 2017. u 23:13
Nikolina
Moja porodica je takodje od Ivaniševića deda mi se zvao Živomir Ivanišević, a njegov otac Mile Ivanišević. Živimo u Lazarevcu (Srbija) . Znam samo da je poreklo Crnogorsko, ne znam tačnu priču odakle smo i kako smo ovde došli, ko god zna nešto neka napiše. Slavimo Đurdjic 16. Novembar
13. septembar 2017. u 23:15
Nikolina
Otac mi se zove Predrag ivanišević
12. januar 2024. u 16:56
Mišo
Draga Nikolina vaš deda je pretpostavljam iz sela Klisura izmedju Arilja i Ivanjice odakle je i moje poreklo ,tvoj pradeda Mile i moj deda Tadija su bili rodjena braća,nekada davno kada sam bio dete bili smo gosti u Lazarevcu.Krsna slava nam je Djurdjic Ivanisevici nisu originalno Crnogorci doselili su se u Cetinje sa Zlatibora i ti zapisi stoje u cetinjskom manastiru.Veliki pozdrav
8. oktobar 2017. u 03:29
Đoko Ivanišević mostar
moji su došli iz trebinja početkom 19 veka odmah na početku u mostaru tj.u bogodolu je rođeno 8 generacija 19 vek 4. 20vek 4. u to vreme jedni su otišli za dalmaciju odkojih danas ima dosta katolika ima ih dosta u splitu u benkovcu su uglavnom pravoslavci i u zagrebu jedni su otisli za bosnu oni su ostali pravoslavci od njih je milivoje ivanišević.
po saznanju u trebinjski kraj dolaze iz okoline cetinja nikakvo drugo prezime nisu imali krsna slava sv.Jovan krstitelj zimski 20 jan.ako neko ima više i od pre nka piše
19. decembar 2017. u 13:34
Ivanisevic M
Pozdrav svima…moji Ivanisevici su se doselili u okolinu Novog sada krajem 50ih godina.Dosli su iz Like , negde kod Plitvickih jezera.Slavimo krsnu slavu Sv.Jovana.