Poznati književnik, komediograf, novinar i diplomata se rodio u četvrtak, 8. oktobra 1864. godine u blizini Saborne Crkve, od oca Georgija trgovca i majke Ljubice.
Kuma mu je bila Jekaterina Fičo, supruga D. trgovca.
Kuća njegovih roditelja je bila, po njegovom sopstvenom opisu, na mestu novoizgrađene zgrade Narodne banke (podignuta 1890 godine).
Roditelji budućeg slavnog komediografa su se venčali u Sabornoj crkvi oktobra 1855. godine, a kum im je bio Dimitrij Fičo.
Za Georgija Nušu se samo pominje da je stanovnik Beograda, dok se kod majke Ljubice navodi da je ćerka počivšeg Pante Kasnara.
Sva deca Georgija i Ljubice upisana u Sabornoj crkvi su:
jula 1856. Aleksander
novembra 1857. Konstantin
septembra 1859. Leonidas
oktobra 1864. Alkibiades
maja 1868. Perikles
Svi imaju istu kumu, Jekaterinu Fičo, sa izuzetkom što je kod Konstantina upisana kao Jekaterina Lazarević, svojim rođenim prezimenom.
U drugim izvodina se pominje i Anka, rođena verovatno između Leonidasa i Alkibiadesa.
Poznato je da porodica nije svo vreme boravila u Beogradu.
Alkibiades Nuša je za vreme studija na Velikoj školi u Beogradu promenio ime na Branislav Nušić.
Branislav Nušić je učestvovao u kratkom ratu Srbije sa Bugarskom 1885. godine, a zapise iz tog perioda je objavio sledeće godine kao knjigu Pripovetke jednog kaplara.
1887. godine, pod utiskom državnog stava o dve sahrane (majke pukovnika Dragutina Franasovića i nekoliko dana kasnije junaka rata sa Bugarskom, majora Mihaila Katanića) piše pesmu Dva raba. Ta pesma biva osnov za suđenje i presudu dve godine zatvora, koja je na molbu Nušićevog oca smanjena na jednu godinu.
Odmah po odsluženju zatvorske kazne je poslat u diplomatiju.
Oženio se za vreme svoje diplomatske službe, sa Darinkom, ćerkom trgovca Božidara Đorđevića. Tokom službe dobija ćerku Margitu i sina Strahinju-Bana.
U crkvi Svetog Marka je zapis o rođenju Olivere oktobra 1896., kojoj je kumovala Katarina Panđelo, supruga Koste trgovca.
Nažalost, Olivera je umrla još kao dete.
Margita se oktobra 1915. u Skoplju udala za Milivoja ‘Mimu’ Predića dramskog pisca i dramaturga.
Sin Strahinja Ban je poginuo u Prvom svetskom ratu kao borac đačke čete, kod Požarevca 1915. godine.
Po povratku iz diplomatske službe, 1900. godine, bio je upravnik Narodnog pozorišta u Beogradu, potom kratko Srpskog narodnog pozorišta u Novom Sadu a pred Prvi svetski rat i upravnik pozorišta u Skoplju. Posle rata je upravljao i pozorištem u Sarajevu.
Nušićeva prva komedija, Sumnjivo lice, je odštampana tek 1923. godine i prvi put izvedena 29. maja iste godine, iako je napisana još 1887/1888. godine.
Za člana Srpske kraljevske akademije Nušić je izabran 1933. godine.
Kada je Branislav Nušić preminuo januara 1938. godine, a zgrada Narodnog pozorišta je bila obavijena crnim platnom.
U crkvi Svetog Marka se beleži venčanje Petra (Periklesa) Nušića (mlađi brat, rođen 1868.) časovničara sa Ljubicom Petrović, ćerkom Stevana.
Njima je na venčanju kumovao Sima Ginić, sin Koste trgovca.
Najpoznatija dela Branislava Nušića su: Gospođa ministarka, Narodni poslanik, Sumnjivo lice, Ožalošćena porodica, Dr.
Svi datumi pre kraja Prvog svetskog rata su navedeni po starom kalendaru.
Komentari (0)