Poreklo prezimena Radusin

Nekolike crtice o porijeklu Radusina

Pričalo se da smo porijeklom iz Crne Gore. Da smo pobjegli pred Turcima. Te da smo bježali radi krvne osvete. Kao, rodio se sin našem daljnjem pretku Radi, poslije duže vremena,  i da je tako nastalo prezime Radusin.

U djelu Ljubomira Milutinovića “Župa nikšićka” u istoriji se spominje da je poslije bitke na Grahovcu 1858. godine došlo do velikog iseljavanja iz tog područja kuda protiče rijeka Gračanica. Bila je to Stara Hercegovina a iseljavanja su uslijedila prema Lici i Dalmaciji. Radusini i Markovići su novodoseljenici u Buronje kod Cetinja. Komnen Radusin je doveo Ozriniće u Buronje. Od istog plemena su i Radusinovići koji su bili u sukobu sa Markovićima, Kunicama i Radusinima.

Izvor: Lješanjska nahija, dr Nikola Vukčević.

Za porijeklo Radusina Đorđe Vukotić Čevski u pomenutoj knjizi doslovno piše:

„Polovinom 17. vijeka živio je na Čevu knez Radusin. On je sin kneza Janka Boranovića, poznate ličnosti iz „Gorskog vijenca“. Njegoš mu ne pominje prezime, a istraživači pominju kneza Janka Boranovića kao jednog od najčestitijih starješina Čeva.

Knezu Radusinu, međutim niko ne poznaje prezime. Zna se da su Boranovići od Ozrovića, ali se nezna kojeg pasa (loze). Sinovi kneza Radusina, napustili su Čevo u drugoj polovini 17. vijeka i nastanili se u selu Buronje.

Radusinovića danas ima u više krajeva Crne Gore, Srbije, Bosne i Hercegovine, pa i Hrvatske. Po njima i njihovom ocu, dva mjesta u Čevu i danas zovu Radusinova pećina i Radusinova vuka.

Do ovog zadnjeg rata i nestanka Krajine, Radusina je bilo na više mjesta. Najviše u Grabu, te u Vučipolju na dva mjesta. Uz cestu su bili Radusini sa nadimkom Žutići. To Žutići sa naglaskom na „u“, i sa bržim izgovorom. One Radusine u Grabu zvali smo Grabljani. Pod Šmrekovačom su bili Đutanovi. Radusine sa južne strane Vučijeg vira zvali smo Šaveri, Milčetini i Brkonjini su živjeli u Dragama. I prvi su se počeli raseljavati u bijeli svijet. Trbuvom za kruvom, kako su govorili naši stari. A nas iznad pruge, Radusini, Cujići ili Miljani. Po jednom od naših predaka. U popisu stanovnika u Lici 1712. godine navedeno je prezime Cujić, ali na drugoj lokaciji negdje oko Glogova. Možda to može biti podatak za moje Radusine, jer su u to vrijeme čestog seljakanja porodice mijenjale prezimena. Nas Radusine iznad pruge, pod Gorom Smiljanića nazivali su Miljani, a nekad i Cujići. U navedenom popisu i ostale familije su mijenjale lokacije preseljenjem prema Gračacu.

U pomenutom popisu iz 1712. godine pominje se porodica Cujić pod rednim brojem 12 na strani 243 Vukašin Cujić sa kućom u Gubavčevom Polju. Isto tako pominje se pod rednim brojem Radosav Kobilanin, koji ima zemlju kod Graba vode, Vučje Jame, Glogovu, Ogredama, niže Terzine kuće, u bari livade. Sve ovo odgovara nazivima u Vučipolju gdje smo živjeli do 1995. godine.

U Novom Sadu, 4. septembra 2024.

Tomo Radusin

* * *

Radusini u Grabu i Vučipolju slave Miholjdan.

U Bosanskoj krajini ima Radusina koji slave Arhanđela Mihaila (Dubovik, Krupa) i Ignjatijevdan (Brestovo, Tešanj).

U Donjim Petrovićima (Krupa) ima iseljenih ličkih Radusina, koji slave Miholjdan. Oni su uradili genetičko testiranje i pripadaju haplogrupi R1a. Genetički su bliski hercegovačkom rodu Đerisilo (Trebijovi, Trebinje), koji takođe slave Miholjdan.