Poreklo stanovništva naselja Kusače, opština Sokolac. Prema knjizi Milenka S. Filipovića “Glasinac”, antropogeografsko-etnološka rasprava, SANU, Beograd, 1951. godine. Priredio saradnik Porekla Milodan.
Položaj naselja.
Naselje je veoma slično Sijercima, sela su mu oko „prodole“. Sredinom idu Dolovi. Desno od Delova su brda Vrh i Maći s Gracem, rastavljeni dolom Previjom, a s leva su brdo Aluga i Alužni Do. Kuće su po stranama pomenutih brda n dolova.
Vode, zemlje i šume.
Selo nema žive vode. Ima više „bunara“: Nezdrav Bunar, Glogovača, Vagan, Zlatni Bunar i tri na mestu Kusačama.
Njive su zovu: Vagan, Nezdrav, Zlatin Do, Previja, Osoje, Srednje Vratnine, Pod Gajem Čairi, Viš Lokve Čairi, Velika Njiva, Brdo, Aluge, Gradac, Nišann, Polje, Podgradan, Glogovače. Brdo Maći bilo je nekada celo pod šumom. Sada ima gajeva po brdima oko sela: Ćurin Do, Gradac, Aluga i Gaj (na Maćima). Smanjile su se i ispaše, jer su uziraćene. Ostalo je još nešto na Maćima, po Vrhu i pod Kusačama, a inače idu sa stokom čak u Kopito.
Tip sela i starine.
Naselje je raštrkano i ima 24 pravoslavna slemena (sa 25 kuća). U Kusačama ima mnogo gromila. Na Previji su bila dva mramora: sada je samo jedan, a drugi je odnet kad je građena crkva na Sokocu. Za tu nekropolu se priča da je svatovsko groblje.
U Kandinu Dolu na Vrhu je nekoliko pravoslavnih grobova od kuge, a u Srednjem Čairu grob neke babe, o kojoj se inače ništa ne zna. Otprilike na sredini sela su dva muslimanska groblja, ali nejednake starosti. Na brdu iznad kuće Jankovića—Kneževića je jedan muslimanski grob sa nišanima. Za tri bunara koji se zovu Kusače priča se da su starinski. Na jednom od njih je ploča. Priča se da su nekada u Kusačama živele spahije i da je iz sela izlazilo po četrdeset „sabalja“.
Poreklo stanovništva.
-Bašovići (9 k. Đurđevdan) su se prvi naselili u Kusačama, pre više od sto godina. Krenuo im je „pranđed“ Šćepan sa sinom Ivanom iz Drobnjaka. Pripadaju grupi Omakalovića i znaju da su zajedničkog porekla s glasinačkim Batinićima i Konjokradima. Bili su najpre na Bandnnu Odžaku, pa su prešli u Kusače, jer su im se ovce pometiljale “u Glasincu“. Znaju da ih još ima po Staroj Gori i u Zakomu (oba sela u Rogatnčkom srezu). U Kusačama nisu nikoga zatekli: Malovići su uzimali ,.preda se“ i kosili senokose, koje sada zirate Bašovići. Ivan je bio neko vreme sa decom i u Drini, pa je odatle prešao y Kusače. Uz kugu se je vraćao u Drobnjak. Davno su prestali da prislužuju o Savindanu.
-Zoranovići (3 k.): opširnije u opisu Kazmerića.
-Šuke (9 slemena sa 10 kuća, Nikoljdan) su starinom Uljarevnći iz Hercegovine.
-Lubarde (2 k.): opširnije u opisu Sijeraka.
-Kneževići (1 k., Đurđic i prislužuju Usekovanje), po dedu i Jankovići, su starinom iz Donje Bijele u Drobnjaku i rod im je brigadir Vule Knežević. Kneževići su deo drobnjačkog bratstva Miloševića. Na Glasinac je krenuo ded Janko Knežević, pošto je nehotice ubio harambašu Lazara Srdana. Od tog roda su i Kneževići na Vjetrniku, Bijeljani u Sočicama, Trifkovići u Borovskom, Bakmazi pod Osojima i Rackovići u Staroj Gori (sva ta sela su u Rogatičkom srezu).
IZVOR: Prema knjizi Milenka S. Filipovića “Glasinac”, antropogeografsko-etnološka rasprava, SANU, Beograd, 1951. godine. Priredio saradnik Porekla Milodan.
Komentari (0)