Poreklo prezimena, selo Bukovica (Rožaje)

Poreklo stanovništva sela Bukovica, opština Rožaje – Crna Gora. Prema knjizi dr Milisava D. Lutovca „Rožaje i Štavica – antropogeografska ispitavanja“ u izdanju Srpskog etnografskog zbornika, Beograd 1960. godine. Priredio saradnik Porekla Milodan.

Položaj sela.

Selo se prostire uz dolinu Bukovičke Rijeke sve do ispod planine Gradine. Kuće su na blagim stranama plećatih bila gde se vrstaju njive i livade. Donje strane i doline potoka zauzimaju livade, Sola, Karčula i Gradina, kojom se graniči selo, obrasli su šumom.

Tip sela.

Bukovica je malobrojnim potocima izdeljena u veće i manje krajeve. Glavni delovi sela su: Gornja Bukovica, Donja Bukovica i Kačare. U Donjoj Bukovici je kraj Razdolje koje se u Šudikovskom pomeniku pominje kao posebno naselje.

Zemlje i šume.

Krajevi u selu nose još i ove nazive: Selište, Mojstirište, Rijeka, Vrtače, Krs (ugrine), Prenova, Konjuhe, Ravni, Obreće, Reparica, Vračarice (šume), Markovo Buče, Brlijevac, Staro Selo, Vinjoški Potok, Dupče.

Resursi sela.

Bukovica obiluje vodom, pašnjacima, šumom i livadama i njivama na kojima dobro uspevaju ječam, ovas, jara pšenica i krompir. Ona je prema tome uvek bila povoljna za život ljudi, što se vidi po ostacima stanovništva koje se smenjivalo.

Starine u selu.

Iznad sela u mestima Krs, Brezovo, Konjuhe i Ravan, gde su danas utrine, nailazi se na zidine starih kuća. Iznad zaseoka Kačare u kraju Bratovine nalazi se Mojstirište (manastirište). Blizu ove razvaline je Kaluđerska Voda. Sva tri naziva: Bratovine, Mojstirište i Kaluđerska Voda, kao i pećina Kaluđerice.

Iznad kuće Veka Beloice, ukazuje na to da je ovde živelo kaluđersko bratstvo. Oko ove crkvins, od koje su očuvani samo temelji i časna trpeza, okupljale su se žene svake mlade nedelje. Druga stara crkvina je na „Molitva“. Oko nje je veliko staro groblje. Najstariji grobovi iz Srednjeg veka pokriveni su velikim pločama. Na nekim grobovima vile se i krstače od sige, koje su nešto kasnijeg porekla. Prema tome, na ovom groblju se vidi kontinutitet od Srednjeg veka do danas.

Još jedno „grčko groblje“ nalazi se u Reparici kod kuće Batijarove.

Poreklo stanovništva.

Najstarije stanovništvo Bukovice su:

-Belojice (45 k.) (s. Nikoljdan). Rodom su Balevići iz Bratonožića, ali se rođakaju i sa Kučima. Pre no što se doselio u Bukovinu, pre 220 godina, njihov predak je bio u Brestoviku kod Peći. Tamo je „pao na krv“ i doselio se u Balotiće (Rožaje). Iz Balotića je prešao Belobrk sa sinovima i sinovcnma u Kačare (kraj u Bukovici). Tu su našli u napuštenom naselju kacu i u njoj mečiće. Pošto im se jedan rođak „poturčio“, ostali su se nastanili u Vrtačama (kraj u Bukovici) i odatle se razmnožavanjem širili po današnjem selu.

Za vreme Karađorđevog ustanka pobegli su u Srbiju Mato, Stefan, Pavle i Boško. Otuda su se vratili kad su Turci ponovo zavladali Srbijom. U Srbiji je ostao samo Pavle koji je tamo bio oženjen , od njega su Pavlovići u Kaoni (okolina Čačka).

-Kačari (Ibrahimovići) (6 k.) takođe su Belojice koji su primili islam pre šest pojaseva.

-Raškovići (10 k.), rod sa Ratkovićima u Bašči. Posle 1878 godine, pošto se nekoliko kuća Belojica iselilo u Srbiju, na njihova mesta su age naselile u Razoljima muhadžire iz crnogorskog Kolašina. To su:

-Martinovići (4 k.) iz Polja;

-Hasići (10 k.) iz Trebaljeva (rod su im Hadži–Bulići i Bilanovići u Suvodolu);

-Brzaći (1 k.) iz Godočelja (Bihor);

-Drndari (1 k.) iz Kolašina.

IZVOR: Prema knjizi dr Milisava D. Lutovca „Rožaje i Štavica – antropogeografska ispitavanja“ u izdanju Srpskog etnografskog zbornika, Beograd 1960. godine. Priredio saradnik Porekla Milodan.