Rodovi slovenskog i germanskog porekla u Crnoj Gori Reviewed by Momizat on . Autor: Ivan Vukićević (ivan.vukicevic@poreklo.rs) Objavljeno: 19.11.2017. | Dopunjeno: 7.9.2019. Uvod Noviji sloj stanovništva u Crnoj Gori prevashodno čine pripa Autor: Ivan Vukićević (ivan.vukicevic@poreklo.rs) Objavljeno: 19.11.2017. | Dopunjeno: 7.9.2019. Uvod Noviji sloj stanovništva u Crnoj Gori prevashodno čine pripa Rating: 0
You Are Here: Home » Autori » Ivan Vukićević » Rodovi slovenskog i germanskog porekla u Crnoj Gori

Rodovi slovenskog i germanskog porekla u Crnoj Gori

Autor: Ivan Vukićević (ivan.vukicevic@poreklo.rs)
Objavljeno: 19.11.2017. | Dopunjeno: 7.9.2019.

Uvod

Noviji sloj stanovništva u Crnoj Gori prevashodno čine pripadnici haplogrupa koje se vezuju za slovenske i germanske narode koji su naselili Balkan u ranom srednjem veku. Tako se grana I2-CTS10228 i N2 i R1a haplogrupe na prostoru Crne Gore mogu poistovetiti sa Srbima i drugim Slovenima koji su se doselili na Balkan sa Karpata, dok se I1 haplogrupa i grane I2-M223 i R1b-U106 vezuju za pojedine germanske narode i plemena čiji su pripadnici dospeli na Balkan pod različitim okolnostima. U tekstu Genetska slika Crne Gore je bilo više reči o haplogrupama na prostoru Crne Gore, dok će ovde u kraćim crtama biti navedeni svi rodovi za koje je do sada utvrđeno da su slovenskog ili germanskog porekla. Rodovi su grupisani po granama za koje utvrđeno da im pripadaju preko SNP testiranja ili se to osnovano pretpostavlja na osnovu rezultata po markerima. Bitno je napomenuti da pripadnost spomenutim haplogrupama ne garantuje da su rodovi o kojima će biti reči u ovom tekstu zaista slovenskog ili germanskog porekla, već da se na osnovu dosadašnjih saznanja o migracijama tih haplogrupa tako nešto osnovano može pretpostaviti. Ovaj tekst će biti dopunjavan kako budu pristizali rezultati DNK testiranja.

Najveći rodovi u Crnoj Gori 1913. godine prema narodnim predanjima i DNK rezultatima

 

Rodovi slovenskog porekla

Grana I2-CTS10228

I2-CTS10228 rodovi u Crnoj Gori

I2-CTS10228>Y3120

Adžići-Kosijeri su prema predanju poreklom iz Metohije odakle su se preselili najpre u Zetu, a odatle u Kosijere. Predanje dalje kaže da se deo Adžića iz Kosijera iselio u Knin u Dalmaciji, a odatle u Tupan u Banjanima, da bi zatim prešao u Pivu. Međutim, za Adžiće iz Kosijera je utvrđeno da pripadaju grani I2-Y3120, dok Adžići iz Pive pripadaju rodu Koprivica i Tupanjaca i grani E-L241 zbog čega se taj deo predanja može odbaciti. Adžići u Kosijerima slave Malu Gospojinu, plemensku slavu Kosijera.

Bulatovići-Veljovići iz Bijele Crkve kod Rožaja su prema predanju od Bulatovića iz Rovaca. Veljovići su se najpre doselili u Trpeze u Bihoru gde od dva brata koja su prešla na islam potiču Muhovići i Osmanovići, dok su od trećeg brata pravoslavni Veljovići u Bijeloj Crkvi kod Rožaja. Deo Veljovića je uzeo staro prezime Bulatović. Kako Bulatovići izvorno pripadaju rodu Nikšića i grani I2-Y52621, može se zaključiti da je ovaj rod pribraćen Bulatovićima u Rovcima. Slave Lučindan u Bijeloj Crkvi.

Dragomanovići su bratstvo iz Risanske oblasti koje potiče iz Grahova. Najpre su se doselili u Uble, da bi odatle najvećim delom prešli u Morinj kod Risna gde su najstarije bratstvo, a po njima se Morinj nekada zvao Dragomanovići. Slave Jovanjdan.

Ilići i Lazovići iz Ledenica prema predanju potiču od Drakule Mandića iz Drobnjaka, međutim kako Novljani, čiji su Mandići prema predanju ogranak, pripadaju grani I1-FGC33034, to predanje je vrlo upitno. Rođakaju se sa Gojkovićima iz Mokrina kod Herceg-Novog i Andrijaševićima iz Kešeljevićima iz Grahova koji imaju isto predanje, međutim ni oni ne pripadaju rodu Novljana niti su srodni Ilićima i Lazovićima. Bojkovići iz Višnjeva u Grblju su takođe istog porekla prema predanju, ali njihova haplogrupa još uvek nije utvrđena. Ilići i Lazovići slave Đurđevdan.

Kovačevići-Dolovljani su bratstvo iz Dolova u Bjelopavlićima koje ima predanje o poreklu od daleko većeg istoimenog bratstva iz Grahova za koje je međutim utvrđeno da pripadaju grani I2-PH908, tako da je to predanje očigledno nastalo zbog zajedničkog prezimena ovih bratstava. Kovačevićima su prema predanju pribraćeni Abejevići i Murenovići koji su preuzeli njihovo prezime, međutim ispostavilo se da su Murenovići zaista srodni Kovačevićima čime je predanje Murenovića o poreklu iz Cuca dovedeno u pitanje. Najverovatnije se radi o davno razrođenim bratstvima od kojih su se Abejevići i Murenovići kasnije pribratili brojnijim Kovačevićima. Većina Kovačevića slavi Petkovdan, dok Murenovići slave Jovanjdan.

Kostići-Pivljani iz Smriječna u Pivi su starosedeoci u tom plemenu i prema predanju su doseljeni pre Branilovića i Ruđića. Slave Ilindan.

Lješnjani su razgranati rod koji čine bratstva iz Draževine u Lješanskoj nahiji i Lješkopolja koja prema predanju potiču iz Lješa u Albaniji. Iako samo pojedina bratstva imaju predanje o međusobnom srodstvu, za sva do sada testirana bratstva koja su prema predanju poreklom iz Lješa se ispostavilo da su isti rod.
Vukčevići u Draževini u istoimenom plemenu, Bolevići (danas Boljevići) i Milijići u Lješkopolju i islamizirani Amatbašići koji su živeli u Podgorici do oslobođenja ovog grada 1878. godine (kada su se iselili u Tursku) su četeri bratstva koja prema predanju potiču od zajedničkog pretka. Vukčevići su najveće bratstvo u Lješanskoj nahiji, a pored Draževine ih ima i u Farmacima u Donjoj Lješanskoj nahiji i Zeti. Vukčevići, Boljevići i Milići slave Đurđic. Zeci u Poborima, kao i Mudreše i Marotići u Ceklinu, imaju predanje da su srodni Vukčevićima, međutim utvrđeno je da ova bratstva pripadaju grani G2a-Y128028.
Globari su bratstvo čija je matica u Draževini u istoimenom plemenu, a najviše ih ima u Begovoj Glavici, takođe u Draževini. Slave Đurđic.
Uskokovići su još jedno bratstvo čija je matica u Draževini u istoimenom plemenu. Iseljenih Uskokovića ima u selu Do u Pješivcima gde su daleko brojniji nego u matici. Uskokovići slave Đurđic u Draževini, dok u Pješivcima slave Malu Gospojinu.

Paučinci su muslimanski rod iz Paučine kod Rožaja koji je prema predanju poreklom iz okoline Đakovice od albanskog plemena Gašana. Međutim, sudeći po pripadnosti grani I2-Y3120 koja je slovenskog porekla i nije prisutna kod drugih do sada testiranih Gašana, najverovatnije se radi o rodu srpskog porekla. Dele se na Alijiće, Grliće, Seferoviće i Husoviće.

Pilatovci iz istoimenog sela u Oputnim Rudinama prema predanju potiču od bana Pilata koji je u srednjem veku kao vlastelin upravljao tim područjem, a pored ove oblasti, naseljavaju i susednu bilećku oblast u Istočnoj Hercegovini. U Crnoj Gori se dele na Komneniće i Šekariće u Pilatovcima i Dodere u Pivi. Do sada su testirani jedino Doderi. Slave Đurđevdan.

Raičevići i Šumanovići iz Vražegrmaca u Bjelopavlićima prema sopstvenom predanju potiču od istoimenog roda, dok ih ostala bratstva u Bjelopavlićima smatraju za starince u plemenu. S obzirom da Bjelopavlići pripadaju grani E-BY155589 može se zaključiti da su Raičevići i Šumanovići stariji sloj stanovništva u tom plemenu.

Savići-Rovčani su bratstvo iz Meteha kod Plava koje je poreklom iz Rovaca. Deo Savića je prešao u Murino u Vasojevićima. S obzirom da nisu srodni nijednom bratstvu iz Rovaca, očigledno potiču od starijeg sloja stanovništva iz tog plemena. Slave Lučindan.

Taraniši su muslimansko bratstvo iz Gornje Vrbice u Bihoru odakle su se iseljavali u susedno selo Trpezi i Ibarac kod Rožaja. Taraniši u Bihoru se od sredine XX veka prezivaju Talević, dok su u Ibarcu zadržali staro prezime.

Tiganji su muslimansko bratstvo iz Petnjice u Bihoru odakle su se u potpunosti iselili u susedno selo Gornju Vrbicu, Korita i Bukovicu u Rožajskoj oblasti. Prema predanju Kožara iz Radmanaca, ovo bratstvo je isti rod sa Muratovićima, Tiganjima i Taranišima. Kako se ispostavilo da Kožari i Muratovići pripadaju grani R1b-Y32147, a Taraniši i Tiganji pripadaju grani I2-Y3120 ovo predanje je samo delimično tačno. Još uvek nije utvrđeno da li su Taraniši i Tiganji isti rod jer je jedino poznata haplogrupa ovih bratstava.

Huremovići su muslimansko bratstvo iz sela Trpezi u Bihoru koje prema predanju potiče iz Pelevog Brijega u Bratonožićima. Međutim, malo verovatno da je to istinito jer grana I2-Y3120 do sada nije zabeležena među bratstvima koja potiču iz Bratonožića.

Cikotići su muslimansko bratstvo iz sela Trpezi u Bihoru koje prema predanju potiče iz Bjelopavlića. Rođakaju se pravoslavnim Kljajićima u Zagorju u Vasojevićima koji slave Petkovdan, slavu Bjelopavlića. Međutim, za rod Bjelopavlića je utvrđeno da pripada grani E-BY155589, tako da ili Cikotići nisu srodni Kljajićima, ili oba bratstva potiču od starosedelaca iz Bjelopavlića.

I2-CTS10228>Y3120>S17250>Y4882>A1328

Kurtćehajići su bratstvo iz Bijelog Polja koje prema predanju potiče iz Konje u Maloj Aziji. S obzirom da pripadaju grani koja je slovenskog porekla, predanje je najverovatnije netačno sem ukoliko je rodonačelnik ovog bratstva bio janjičar koji se vratio na Balkan.

Lalovići-Pivljani iz Borkovića u Pivi potiču iz Plužina, a prema predanju su od Branilovića. Kako je za Braniloviće utvrđeno da pripadaju rodu Banjana i grani N2-FGC28435, očigledno je da su im Lalovići pribraćeni. Lalovići se dele na Deliće, Londroviće i Radoviće. Slave Jovanjdan.

Ćetkovići-Vajmeši iz Šekulara su grupa bratstava koja je prema ustaljenom predanju poreklom od Ćetka Cerovića koji se doselio iz Drobnjaka. Međutim, za Ceroviće je utvrđeno da pripadaju rodu Novljana i grani I1-FGC33034. Ćetkovići su poznati i pod nadimkom Vajmeši, a prema jednom starijem predanju nadimak nose prema svom pretku vojvodi Vajmešu iz XV veka. Iako se to predanje nije očuvalo kod Ćetkovića, dobija na značaju s obzirom da je predanje o poreklu od Cerovića oboreno. Dele se na Ceroviće u Metohiji, Šekularce u Gornjim Selima, nekoliko srodnih bratstava u selu Rovca u Šekularu i Babiće sa ograncima u Ćetkovićima u Šekularu i Kaludri u Vasojevićima. Za Tomoviće iz sela Rovca koji su prema predanju ogranak Ćetkovića se ispostavilo da pripadaju rodu Katunjana i Riđana i grani E-Z19851. Svi Ćetkovići slave Đurđevdan.

I2-CTS10228>Y3120>S17250

Dervovići su muslimansko bratstvo iz Bjelopoljske oblasti koje prema predanju potiču ”iz Konje”. Rođakaju se sa Sutovićima iz Rožaja, međutim kako su Sutovići poreklom iz Selca u Klimenatima i gotovo izvesno pripadaju grani E-BY4590, to predanje se može odbaciti.

Ivčevići su rod od koga potiču Pečurice u Trnovu u plemenu Dupilo i selu Pečurice u Mrkojevićima. Prema predanju su tri brata Ivčevića živela u okolini Skadra gde je jedan ostao, a dvojica su prešla u Dupilo i Mrkojeviće. Pečurice u Mrkojevićima su muslimani i dele se na Đubiće, Bećiroviće, Abazoviće i Barjamoviće, dok u Trnovu slave Aranđelovdan.

Mekići-Kolašinci su muslimansko bratstvo iz Bjelopoljske oblasti potiču iz Kolašina odakle su se nakon oslobođenja tog grada 1878. godine najpre iselili na svoju zemlju u Donjem Kolašinu, da bi odatle između dva svetska rata prešli u Bjelopoljsku oblast. Njihov rodonačelnik Meka kapetan prema predanju potiče od Đurđevića koji su grana Mrnjavčića iz Kuča, međutim za njih je utvrđeno da pripadaju rodu Kuča i grani E-BY165837 zbog čega se ispostavilo da je ovo predanje netačno.

Mustajbašići su muslimansko bratstvo iz Lozne i Goduše u Bihoru koje važi za starosedelačko u toj oblasti. Rođakaju se sa Hodžićima iz Godijeva koji još uvek nisu testirani. Prema jednom predanju od Mustajbašića potiču Šabanovići iz Stube u Bistrici, međutim oni pripadaju rodu Novljana i grani I1-FGC33034, tako da je to predanje očigledno netačno. Za Šabanoviće se takođe smatra da spadaju među starosedeoce i da su rod sa Hodžićima iz Godijeva, kao i Mušovićima iz Goduše. Kako Šabanovići potiču iz Godijeva, za očekivati je da Hodžići takođe pripadaju rodu Novljana i grani I1-FGC33034.

Strunjaši iz Timara u Drobnjacima prema predanju potiču od Srbljanovića koji su grana Novljana. Kako je za Srbljanoviće potvrđeno da pripadaju rodu Novljana i grani I1-FGC33034, može se zaključiti da Strunjaši, ili barem jedan njihov deo (poznato je da je jedna grana ovog bratstva pribraćena), ne potiču od Srbljanovića. Slave Đurđevdan.

Čobaji su albansko muslimansko bratstvo iz Zoganja kod Ulcinja. Nije poznato kakvo im je predanje o poreklu, međutim sudeći po prezimenu i pripadnosti slovenskoj grani I2-S17250, može se pretpostaviti da potiču od muslimana Čobovića iz Ljeskovca u Mrkojevićima koji su kao i skoro sva ostala bratstva iz tog plemena srpskog porekla.

I2-CTS10228>Y3120>S17250>PH908

Azanci iz Azana u Bihoru se dele na Vukajloviće, Lukoviće, Petroviće, Popoviće i Radoševiće. Prema predanju Vukajlovića poreklom su iz Ozrinića, dok su prema predanju Popovića poreklom iz Šekulara od Vukoljevakovića. S obzirom da nisu srodni Vukoljevakovića koji pripadaju grani I2-Z17855, ovo drugo predanje se može odbaciti kao netačno. Svi slave Jovanjdan, sem islamizovanih Novalića u Lagatorima koji su ogranak Vukajlovića.

Adžije, kako glasi nadimak jednog ogranka Nikolića-Pavlovića iz Lastve u Ozrinićima, su prema ustaljenom predanju od Nikolića čije prezime nose, odnosno Ozrinića Dragojevića, a prema drugom su poreklom iz Nikšića i pribraćeni su Nikolićima. S obzirom da nisu genetski srodni Ozrinićima, drugo predanje se može smatrati potvrđenim. Adžije slave Aranđelovdan.

Babovići-Luštičani su bratstvo iz zaseoka Žanjice u Radovanićima na Luštici. Prema predanju potiču od Babovića iz Konjuha u Vasojevićima, međutim kako ne pripadaju rodu Vasojevića, mogu se smatrati za starosedeoce. Slave Nikoljdan.

Bajkovići-Građani su bratstvo iz Građana u istoimenom plemenu. Prema predanju potiču od Perovića iz Cuca koji su grana tamošnjih Bajkovića, međutim za njih je utvrđeno da pripadaju rodu Pješivaca i Cuca i grani J2a-SK1357, tako da se to predanje može odbaciti. Od Bajkovića iz Građana potiču Bakovići i Bani iz Glavata u Grblju gde slave Stevanjdan, isto kao i Bajkovići u Građanima. Deo Bajkovića iz Glavata je prešao u susedno selo Kovače gde slave Aranđelovdan, a zahvaljujući njihovom rezultatu je utvrđena haplogrupa roda Bajkovića iz Građana.

Baraći, Kurgaši i Stamatovići su tri bratstva različitih predanja za koja se ispostavilo da pripadaju istom rodu.
Baraći su bratstvo iz Pavinog Polja u Donjem Kolašinu o čijem poreklu nema dovoljno podataka. Slave Nikoljdan.
Kurgaši su muslimansko bratstvo iz okoline Bijelog Polja gde su se se prema predanju preko Plava doselili iz Stare Crne Gore.
Stamatovići su starosedelačko bratstvo iz Rogama u Piperima. Njihovih iseljenika ima na Zlatiboru zahvaljujući čijim rezultatima je utvrđena haplogrupa ovog bratstva. Pretpostavljalo se da su Stamatovićima srodni Rajkovići, drugo starosedelačko bratstvo iz Rogama, međutim šanse za to su na osnovu dostupnih rezultata jako male iako oba bratstva pripadaju grani I2-PH908. Slave Aranđelovdan.
Baraći i Kurgaši najverovatnije potiču od Stamatovića, međutim nema dovoljno podataka koji bi potkrepili takvu pretpostavku.

Begovići iz Rasova kod Bijelog Polja su muslimansko bratstvo koje važi za najstarije u toj oblasti. Prema predanju su srodni Jaćimovićima, što se kao što je već spomenuto ispostavilo kao netačno, i zajedno potiču od niže vlastele koja je vladala tim područjem do turske okupacije kada su Begovići prešli na islam da bi zadržali povlastice.

Bezdanovići i Crnovići su rod koji čine bratstva iz Komana i Građana koja su različitog porekla prema predanjima.
Bezdanovići iz Komana su prema predanju poreklom iz Nevesinja odakle su se najpre doselili na Čevo u Ozrinićima, da bi odatle kasnije prešli u Komane. Bezdanovići čine većinu stanovništva u Zelenim Dolovima, Milatama i Župi Bezdanskoj, a naseljvaju i Baloče i Oraovicu. Dele se na Jovanoviće, Pejoviće i Radonjiće i svi slave Aranđelovdan.
Crnovići, odnosno Crnojevići kako se već duže vreme prezivaju, prema predanju potiču od Đurđa Crnojevića, brata Ivana Crnojevića čija se porodica nakon napuštanja Žabljaka Crnojevića najpre nastanila u Riječkom Gradu, a odatle prešla u Građane zbog sukoba sa Turcima. Slave Ivanjdan.

Bijedići su bratstvo iz istoimenog sela kod Meljaka u Pljevaljskoj oblasti. Prema predanju su od vladarske kuće Brankovića iz Korjenića i isti su rod sa muslimanima Bijedićima iz tog plemena zahvaljujući čijem rezultatu je utvrđena haplogrupa ovog bratstva. Bijedići slave Đurđevdan u Pljevaljskoj oblasti.

Bijelići-Mataružani su grupa bratstava iz Mataruga kod Pljevlje koja se deli na Gačeviće, Kartale, Obreniće i Šarce i prema predanju su doseljeni iz Gacka, dok postoje i mišljenja da su starosedeoci. Slave Lazarevu subotu (Lazarevdan).

Bojati iz istoimenog sela u Pivi su prema predanju poreklom od Jaukovića iz Drobnjaka, međutim kako se za Novljane čiji su Jaukovići ogranak ispostavilo da pripadaju grani I1-FGC33034, to predanje se može odbaciti. Među Bojatima iz Pive nema testiranih, već je njihova haplogrupa ustanovljena na osnovu Dunjića iz okoline Foče koji su ogranak Bojata. Slave Đurđevdan.

Brbuni, kako glasi nadimak dela Petijevića iz Mokrina, potiču od francuskog vojnika koji se pribratio Petijevićima što je i genetski potvrđeno s obzirom da Petijevići pripadaju grani E-L17. Međutim, imajući u vidu da Brbuni pripadaju grani I2-PH908 može se pretpostaviti da se radi o vojniku Srbinu koji je regrutovan u francusku vojsku. Brbuni slave Jesenji Jovanjdan, kao i ostali Petijevići.

Bubanje su bratstvo iz istoimenog sela između Bijelog Polja i Berana o čijem poreklu postoje dva predanja od kojih nijedno nije opšte prihvaćeno. Prema prvom su od Bubića iz Bjelopavlića, a prema drugom su prezime dobili prema bubnju. Ono što je zajedničko i jednom i drugom predanju jeste da su Bubanjama rod Šabotići iz Bihora, međutim Šabotići pripadaju grani G2a-S9591 čime je utvrđeno da ova dva bratstva nisu srodna. Predanje o poreklu od Bubića se takođe može odbaciti jer oni pripadaju rodu Bjelopavlića i grani E-BY155589. Bubanje slave Alimpijevdan.

Veličani su najveći rod iz Velike u Vasojevićima koji čine dve razgranate grupe bratstava sa potpuno različitim predanjima o poreklu.
Šaljani prema predanju potiču od Čere koji se doselio iz albanskog plemena Šalje. S obzirom da među do sada testiranim Šaljanima nemaju srodnike, spomenuto predanje je u velikoj meri dovedeno u pitanje. Ovoj grupi bratstava pripadaju Brkovići, Gojkovići, Golubovići, Jokići, Kneževići, Kasumovići, Lakićevići, Mikići, Radulovići i Simonovići. Šaljići iz Gornjeg Polimlja su poreklom iz Velike i smatra se da su od Kneževića, međutim za njih je ustanovljeno da pripadaju rodu Banjana i grani N2-FGC28435. Svi slave Nikoljdan.
Ceklinjani prema predanju potiču od Đuraškovića iz Ceklina. Prema predanju potiču od Đuraškovića iz Ceklina, kao i bratstva sa kojima se rođakaju, a to su Đuričani iz Đuričke Rijeke kod Plava, Ralevići iz Kaludre u Vasojevićima i muslimani Adrovići iz Bihora. Međutim, za ovo predanje se ispostavilo da je netačno jer je za Gornjake utvrđeno da pripadaju grani I2-Z17855. Takođe, oboreno je i predanje o srodstvu sa Ralevićima koji pripadaju grani E-Z827 i Hadrovićima pripadaju grani G2a-Z6211. Đuričani još uvek nisu testirani. U Ceklinjane u Velici se ubrajaju Boškovići, Vučetići, Ognjenovići, Paunovići, Radevići, Steševići i Tomovići. Svi slave Alimpijevdan.

Gojkovići iz Mokrina kod Herceg-Novog prema predanju potiču od Gojka Mrnjavčevića. Bratstva iz Ledenica i Grahova koja su poreklom iz Drobnjaka ih smatraju za svoje rođake, međutim ispostavilo se da nisu srodni iako pripadaju istoj haplogrupi. Gojkovići slave Đurđevdan.

Gračani, Mijanovići i Račete su dve grupe srodnih bratstava za koje se ispostavilo da pripadaju istom rodu.
Gračani su srodna grupa bratstava iz plemena Gradac u Lješanskoj nahiji u kome su ujedno i najbrojniji rod. Prema predanju su poreklom su iz Hercegovine odakle su se doselili u okolinu reke Gračanice kod Nikšića da bi zatim prešli u Lješansku nahiju. Dele se na Brnoviće, Đurišiće, Kažiće, Kovače, Radoviće i Raičkoviće, a pribrajaju im se i Marovići za koje postoji predanje su doseljeni ranije i da su poreklom od Vasojevića iz Gluhog Dola. Svi Gračani su nekada slavili Ilindan, dok danas tu slavu slave jedino Kažići. Sva ostala bratstva slave Petkovdan.
Mijanovići i Račete su bratstva koja prema predanju potiču iz Zete. Odatle su prešli u Male Cuce gde su im bili katuni, da bi se predak Račeta dalje iselio u Kavač kod Kotora. Mijanovići naseljavaju Krug i Meoca u Malim Cucama, a njihovih iseljenika ima u Krivošijama i Krtolama. Oba bratstva slave Nikoljdan.

Gurešići iz Crnče u Bihoru su prema predanju doseljeni iz Rovaca, a starinom su iz Vranja u Zeti. Slave Klimanjdan. Gurešići imaju predanje da je od njih potekla dinastija Karađorđević čemu u prilog ide i to što Karađorđevići takođe imaju predanje o poreklu iz Vranja i što su u prošlosti su slavili Klimanjdan. Međutim, za Kuzmiće iz Mramorca kod Smederevske Palanke koji su bliski rođaci Karađorđevića je ustanovljeno da nisu srodni Gurešićima jer pripadaju drugoj podgrani ispod I2-Y3120, čime je predanje Gurešića oboreno.

Dapčići su rod iz Krtola koji je prema predanju poreklom iz Albanije. Dele se na veći broj bratstava od kojih neka žive i u susednoj Luštici. Većina bratstava slavi Srđevdan, dok pojedina bratstva slave Ivanjdan.

Živkovići-Jerinići iz Jerinića u Pivi su prema predanju od Cerovića iz Drobnjaka, ali kako je za Ceroviće utvrđeno da pripadaju rodu Novljana i I1-FGC33034, ovo predanje se ispostavilo kao netačno. Živkovići slave Đurđevdan.

Zubci su rod i istoimeno pleme u Trebinjskoj oblasti. U Herceg-Novom i okolnim selima ima nekoliko manjih bratstava koja vode poreklo iz Zubaca, a među njima su do sada testirani Radanovići iz Mokrina za koje je potvrđeno da pripadaju ovom rodu. Radanovići slave Đurđevdan, kao i većina bratstava doseljenih iz Zubaca.

Kaljevići-Drobnjaci su bratstvo iz Drobnjaka koje prema predanju potiče od Piletića sa Stijene u Piperima, međutim sami Piletići nemaju predanje o srodstvu sa Kaljevićima. S obzirom da je za Đurkoviće čiji su ogranak Piletići utvrđeno da pripadaju grani R1b-BY38894, kao i da Piletići slave Aranđelovdan, to predanje se može odbaciti. Postoji i mišljenje da Kaljevići potiču od Liješevića iz Stijene u Piperima koji kao i Kaljevići slave Tomindan, međutim među Liješevićima još uvek nema testiranih tako da ta pretpostavka još uvek nije potvrđena.

Kanjoši su rod koji potiče iz istoimenog zaseoka u Buljarici u Paštrovićima. Od njih je Kanjoš Macedonović, što navodi na pomisao da je njihovo staro prezime Macedonović. Međutim, Kanjoši se kao bratstvo pominju znatno ranije u Paštrovićima zbog čega se može zaključiti da je Macedonović bio nadimak pomenute ličnosti. Kanjoši su se u potpunosti iselili iz Paštrovića, a od njih su Pejakovići u Ljubotinju koji slave Nikoljdan.

Kovačevići-Grahovljani iz Grahova su najbrojnije bratstvo u tom plemenu i prema predanju su poreklom iz Starog Vlaha. Rođakaju se sa Cerovićima iz Drobnjaka za koje je međutim utvrđeno da pripadaju grani I1-FGC33034. Iseljenih Kovačevića ima u Jezerima, a prema predanju od njih je i istoimeno bratstvo u Bjelopavlićima što se ispostavilo kao netačno jer pripadaju grani I2-Y3120. Kovačevići slave Đurđevdan.

Krkovići i Laketići su dva srodna bratstva iz Telač Dola u Gornjoj Morači koja prema predanju potiču iz Banjana. Smatralo se da su srodni tamošnjim bratstvima Miljanićima, Mrkajićima i Bijelovićima koji potiču iz Ozrinića, međutim za ta bratstva je utvrđeno da pripadaju grani I1-L1237. Krkovići i Laketići slave Jovanjdan.

Maleševci i Subotići su bratstva sa šireg područja Hercegovine za koja se na osnovu dosadašnjih rezultata osnovano može pretpostaviti da su genetski srodna.
Maleševci potiču iz Malina kod Bileće odakle su se preselili u Oputnu Rudinu gde su najbrojniji rod. U Crnoj Gori se dele na Aleksiće, Jaramaze i Šupiće. Iseljenih Maleševaca ima u selu Crna Gora u Pivi. Za pojedine iseljene Maleševce je utvrđeno da pripadaju grani G2a-Y60799, međutim ispostavilo se da su u pitanju pribraćena brastva s obzirom da Aleksići i većina iseljenika pripada grani I2-PH908. Svi Maleševci slave Ignjatijevdan, vrlo retku slavu za koju se smatra da je slave isključivo Maleševci.
Subotići su bratstvo iz Donjih Ledenica koje je najbrojnije u plemenu Ledenice. Prema predanju daljim poreklom potiču iz Golije odakle su se doselili preko Čeva u Ozrinićima gde su živeli određeno vreme. Iseljenih Subotića ima u Risnu i Brčelima. Slave Ilindan.
Ovom rodu pripadaju i Ječmenice i Matovići iz Pljevaljske oblasti koji su prema predanju poreklom iz Stožera u Donjem Kolašinu. Slave Nikoljdan.

Markuši su starosedelačko bratstvo iz Zete i Lješkopolja koje se prema predanju doselilo iz Građana pre pada Podgorice pod tursku vlast. Nemaju predanje o srodstvu ni sa jednim bratstvom iz Građana čemu u prilog idu genetski rezultati jer nisu srodni do sada testiranim bratstvima iz Građana. Slave Đurđic.

Medini iz Medinskog Krša kod Petrovca u Paštrovićima su jedno od najstarijih bratstava u plemenu koje se spominje još u XIV veku u povelji cara Dušana. Medini su u jednom trenutku svi prešli na katoličanstvo, da bi se većina kasnije pod pritiskom ostalih Paštrovića vratila na pravoslavlje zbog čega su preostali Medini katolici prešli u Budvu. Prema jednom predanju su poreklom iz Italije, dok Medini u Budvi smatraju da im je predak bio lutajući vitez iz Španije. S obzirom da Medini pripadaju I2-PH908 grupi koja je tipična za Srbe, oba predanja se mogu odbaciti. Pravoslavni Medini u  Paštrovićima slave Tomindan, a katolici u Budvi slave Lučindan.

Mijajlovići su bratstvo iz Igala kod Herceg-Novog, a tamo su doseljeni iz Bajkovih Kruševica. Slave Jovanjdan.

Miletići i Sinđići su uz Dmitriće jedina starosedelačka bratstva iz Rovaca koja se nisu pribila uz brojnija bratstva koja su kasnije naselila ovo pleme. Miletići nastanjuju Gornja Rovca, a Sinđići Međurečje. Ne postoji predanje o međusobnom srodstvu ovih bratstava, međutim genetika je potvrdila da su srodni. Krsnu slavu Lučindan su preuzeli od Nikšića-Gojakovića.

Milojci (u jednini Milojko) su bratstvo Pobrđa u Grblju. Prema predanju potiču iz Stare Crne Gore odakle su doseljeni u prvoj polovini XVII veka. Slave Đurđevdan.

Ozrinići su razgranati rod iz istoimenog plemena u Katunskoj nahiji. Na Čevo su prema ustaljenom predanju doseljeni iz Hercegovine i zovu se po svom rodonačelniku Ozrihni, ali zbog prezimena koje je vremenom skraćeno (slovo h je nestalo) postoje i pogrešna nagađanja da se predak zvao Ozro ili da su došli sa Ozrena u Bosni. Dele se na tri velike grupe bratstava – Gardaševiće, Dragojeviće i Cauševiće. Za sve tri grane je utvrđeno da pripadaju istom rodu čime je potvrđeno predanje o zajedničkom poreklu. Visokim natalitetom su najpre postali većina u plemenu koje je i preimenovano po njima, da bi se vremenom iselili gotovo svi starinci. Ozrinići su etnički najmonolitnije srpsko pleme jer pored samih Ozrinića u plemenu žive jedino dva mala bratstva koja su prema predanju drugačijeg porekla – Vulaši i Domazetovići, s tim što se i za njih ispostavilo da pripadaju rodu Ozrinića. Breškovci iz Pješivaca i Banjana koji su poreklom sa Čeva takođe pripadaju rodu Ozrinića iako se smatralo da su iseljeni starinci. Za pojedina bratstva koja prema predanju potiču od Ozrinića se ispostavilo da ne pripadaju ovom rodu. Tako Antunovići, Mijatovići i Papovići iz Gornjih Polja i Golije pripadaju rodu Markovljana i grani R1a-YP417, Bijelovići, Miljanići i Mrkajići iz Banjana pripadaju grani I1-L1237, Vukovići iz Pive pripadaju grani E-L241, Nenezići iz Drobnjaka pripadaju rodu Novljana i grani I1-FGC33034, Gajovići iz Ozrinića koji su prema predanju grana Cauševića-Krivoglava-Reljića pripadaju grani R1b-U152, dok Pavlovići-Adžije (zvanično prezime im je Nikolić) koji su prema predanju grana Dragojevića-Nikolića pripadaju grani I2-PH908, ali nisu isti rod sa Ozrinićima. Zbog nedostatka obradive zemlje u matici Ozrinići su se u velikom broju iseljavali širom Crne Gore. Ima ih u Nikšićkoj oblasti gde su najbrojniji rod, Grahovu, Komanima, Lješanskoj nahiji, Nikšićkim Rudinama, Oputnim Rudinama, Pivi, Jezerima, Šarancima, Pljevlji i Krajini. Svi Ozrinići slave Aranđelovdan, sem u Krajini gde su islamizirani. Orzinići čine 5,94% stanovništva u Crnoj Gori prema anonimnom istraživanju i jedan su od nekoliko najbrojnijih rodova.

Osredčani su rod koji čine Bjelići i Glavičani iz Osredaka u Donjoj Morači koji nemaju predanje o zajedničkom poreklu.
Bjelići prema predanju potiču od Bratonožića iz istoimenog plemena i rođakaju se sa drugim bratstvima iz Osredaka sa istim predanjem. Međutim, kako je za Bratonožiće utvrđeno da pripadaju grani Q2-BZ3000, to predanje se može odbaciti. Deo Bjelića je prešao u susedno selo Ljuta. Slave Nikoljdan.
Glavičani iz Osredaka su starosedeoci u Donjoj Morači i nemaju predanje o daljem poreklu. Takođe slave Nikoljdan.

Prebiračevići su starosedelačko bratstvo iz Pećarske u Bistrici. Od njih su iseljeni Balšići u Dragosinjcima kod Kraljeva zahvaljujući čijem rezultatu je utvrđen haplotip ovog bratstva. Slave Lazarevu subotu (Lazarevdan).

Punoševići su rod iz Njeguša čiji rodonačelnik Punoš prema predanju potiče od vlastele Vojinovića. Punoš se iz Gacka najpre preselio u Muževice ispod planine Njegoš u Banjanima, a odatle u Dugi Do u Njegušima. Punoševići su kasnije naselili i Kopito u Njegušima, a ima ih i na Mircu. Dele se na Vodaloviće, Đuranoviće, Marićeviće, Miloševiće, Otaševiće i Parače u Dugom Dolu i Bogdanoviće u Kopitu. Većina Vodalovića i Đuranovića je iseljena iz plemena. Prvih ima u Glibacu kod Nikšića, kao i u Krivošijama gde se prezivaju Odalović odakle je deo prešao u Boku Kotorsku i Lastvu u Grblju, a drugih takođe u Boki Kotorskoj i Pobrđu u Grblju gde su uzeli druga prezimena. Otaševića ima iseljenih u Gornjoj Ržanici u Vasojevićima. Punoševići su nekada svi slavili Nikoljdan, da bi većina bratstava u Dugom Dolu kasnije počela da slavi Nikolice. Iseljenici i dalje slave Nikoljdan.

Radulovići-Rovčani iz Liješnja u Rovcima imaju više predanja o svom poreklu. Prema prvom predanju su potomstvo Bogdana Vojinića kao i većina bratstava iz Liješnja, prema drugom su potomci Nikšića-Trebješana koji su boravili na području Morače u 18. veku, po trećom su od Radulovića iz Komana koji su od Ozrinića, dok postoji i mišljenje da su od Macura. Međutim, genetika je oborila sva spomenuta predanja jer Radulovići nemaju bliže srodnike među do sada testiranim bratstvima u Crnoj Gori. Slave Aranđelovdan.

Rajkovići-Vražegrmci su najbrojnije bratstvo iz Brezojevice u Vasojevićima. Prema predanju su iz Vražgrmaca u Bjelopavlićima. Slave Vračevdan.

Rajkovići-Rogamljani su najbrojnije bratstvo iz Rogama u Piperima i važe za jedan od starijih rodova u tom plemenu. Od njih su prema predanju i Latkovići, Radovići i Rajkovići u Kosijerima gde čine većinu stanovništva, a iseljenih Rajkovića iz Kosijera ima i u Njegušima. U Piperima slave Aranđelovdan, a u Kosijerima Malu Gospojinu.

Starčevići su razgranati rod iz Pljevaljske oblasti i Zatarja koji prema predanju potiče od Strahinjića Bana. Matica Starčevića je u Matarugama kod Pljevlje odakle su se širili po drugim selima, prevashodno u području Bobova u Zatarju, gde su menjali prezimena. Ogranci Starčevića su Boškovići, Jelovci, Kneževići, Lučići, Milićevići, Popadići, Ćirkovići i Džuveri. Haplogrupa ovog roda je utvrđena na osnovu rezultata Srndovića iz Foče koji su prema predanju ogranak Džuvera. Svi slave Lazarevdan.

Tepčani su rod iz Jezera koji prema predanju potiče od Novljana, kao i većina drobnjačkih bratstava, a navodno su se doselili iz Trepče u Nikšićkim Rudinama u Međužvalje u Drobnjaku, a odatle u Tepca u Jezerima odakle su se raširili i na susedna sela tako da su pojedinačno najbrojniji rod u Jezerima. S obzirom da Novljani pripadaju grani I1-FGC33034, najverovatnije se radi o starosedelačkom rodu iz Međužvalja, dok je predanje o poreklu iz Trepče nastalo zbog sličnosti naziva Trepča i Tepca. Dele se na Raičeviće, Stanišiće i Raduloviće. Raičevići i Stanišići slave Đurđevdan sem iseljenika u Rudom Polju u Drobnjaku koji slave Aranđelovdan, dok Radulovići slave Nikoljdan.

Tmušići iz istoimenog sela u Polici u Vasojevićima su prema predanju poreklom od Selakovića iz Gornje Morače. S obzirom da Selakovići pripadaju grani G2a-M406, a da je za Magdeliniće iz Bogaja kod Rožaja koji su ogranak Tmušića utvrđeno da pripadaju grani I2-PH908, predanje o poreklu od Selakovića je očigledno netačno. Od Tmušića su još i Kurpejovići iz Seošnice kod Rožaja. Tmušići su po svemu sudeći starodelečako bratstvo u Srednjem Polimlju. Slave Stevanjdan.

Ćatovići-Potarci i Halilovići su muslimanska bratstva iz Bjelopoljske oblasti i Donjeg Kolašina za koja se ispostavilo da su srodna.
Ćatovići su prema predanju u srodstvu sa pravoslavnim Ćatovićima iz Timara u Drobnjacima koji su od Bulatovića iz Rovaca, a doseljeni su iz Štitarice u Poljima Kolašinskim.
Halilovići prema predanju potiču iz Kuča, ali kako ova grana nije zabeležena do sada među Kučima, spomenuto predanje verovatno nije tačno. Od Halilovića su Kukuljci, takođe u Bjelopoljskoj oblasti.

Šabanovići-Bokelji iz Bijele u Boki Kotorskoj su prema predanju doseljeni iz Grahova. Među do sada testiranim bratstvima iz tog plemena nemaju bliže srodnike. Slave Đurđevdan.

I2-CTS10228>Y3120>S17250>PH908>FT14506>Y52621

Nikšići prema predanju potiču od Nikše Grbljanovića iz Krtola koji se doselio u Moraču, a odatle prešao u Nikšićku Župu. Nikšin otac je prema istom predanju kao vlastelin upravljao južnim delom Boke Kotorske, međutim o Grbljanovićima nema istorijskih podataka koji bi potvrdili ovo predanje. Nikša je imao pet sinova: od Radovana su Trebješani iz Nikšićkog polja, od Milutina su Dragovoljići i Liverovići, Vladimir se vratio na imanje Nikšinog oca, od Gezimira je veći broj bratstava u Nikšićkoj Župi, a od Gojaka su Gojakovići u Rovcima koji se dele na Bulatoviće, Vlahoviće, Srezojeviće i Šćepanoviće. Dok su se Trebješani usled brojnih sukoba sa nikšićkim Turcima raselili širom Crne Gore (najviše ih je u Gornjoj Morači, Uskocima, Lješanskoj nahiji, Pivi, Nikšićkim i Oputnim Rudinama), Nikšići u Nikšićkoj Župi i Rovcima su se razgranali i čine većinu stanovništva u tim plemenima. Za Bulatoviće, koji su jedno od najvećih bratstava u Crnoj Gori, je utvrđeno da su raznorodni te da pored Bulatovića koji su srodni ostalim Nikšića postoje još čak četiri pribraćena roda u okviru ovog bratstva (dve R1a grane, dve I2 grane i po jedna E1b i I1 grana). Takođe, kod Draškovića iz Rovaca koji su ogranak Šćepanovića postoji pribraćena grana koja je poreklom od Macura koji pripadaju grani I1-Y16434. Svi Nikšići slave Lučindan. Srzentići iz Paštrovića, koji su se nekada prezivali Ćude, imaju predanje o poreklu od Nikšića koji su u Paštrovićima imali svoje katune. Za sada nema testiranih Srzentića tako da ovo predanje ostaje nepotvrđeno. Srzentići slave Nikoljdan u Paštrovićima i Srđevdan u Ljubotinju.

I2-CTS10228>Y3120>S17250>PH908>FT14506>Y56203>Y134578

Potarci su rod koji čine Tatići iz Kolašina, Krvavci iz Zatarja i Rabrenovići iz Polja Kolašinskih gde je ujedno i matica ovog roda.
Tatići su prema predanju od Nikšića, međutim to predanje se može odbaciti iako i Nikšići takođe pripadaju grani I2-PH908. Slave Lučindan.
Krvavci iz Zatarja su prema predanju od Dedejića iz Drobnjaka, međutim to se ispostavilo kao netačno jer Dedejići pripadaju grani J2-Y22066. Krvavci slave Đurđevdan.
Rabrenovići spadaju u najstarija bratstva u Potarju i prema predanju potiču od Radmilja iz Stolca. Slave Aranđelovdan.
U istorijskim izvorima se ova grupa bratstava naziva i Tarskim Nikšićima, a u prilog tome da su Potarci bili u zajednici sa Nikšićima govori i to što većina iseljenih bratstava koja pripadaju ovom rodi u Srbiji slavi Lučindan, plemensku slavu Nikšića.

I2-CTS10228>Y3120>S17250>PH908>Z16983

Ajanovići su muslimansko bratstvo koje živi u nekoliko sela u okolini Odžaka u Pljevaljskoj oblasti. Doseljeni su iz Krajčinovića kod Priboja oko 1800. godine.

Bjeloši su rod iz istomenog sela kod Cetinja koje je svojevremeno bilo i samostalno pleme koje se kasnije pridružilo Cetinju. Rodonačelnik Bjeloša se prema predanju doselio iz sela Grlje u Zeti. Dele se na Grljeviće i Jovanoviće, dok iseljenih Bjeloša ima u Grblju. Slave Jesenji Jovanjdan u Bjelošima, a Nikoljdan u Grblju.

Fuštići su bratstvo iz Brskova kod Mojkovca. Prema predanju su potomci Sasa koji su radili u rudniku Brskovu. Genetski su srodni pojedinim Nemcima što ide u prilog ovom predanju, kao i njihovo prezime koje bi moglo biti srpska verzija nemačkog prezimena Fušt. Slave Mratindan.

I2-CTS10228>Y3120>S17250>PH908>A5913>A22312

Žarići, Milatovići i Radeči su rod koji čine bratstva poreklom sa Čeva koja međutim nemaju predanje o zajedničkom predanju.
Žarići iz Martinića u Bjelopavlićima potiču iz zaseoka Vojinići na Čevu u Ozrinićima. Prema ustaljenom predanju potiču od Ozrinića, dok postoji i predanje da su starinci iz istoimenog plemena. Kako se ispostavilo da Žarići ne pripadaju rodu Ozrinića, može se zaključiti da je manje prihvaćeno predanje tačnije. Žarići slave Petkovdan, slavu koju su preuzeli od Bjelopavlića.
Milatovići su poreklom sa Čeva odakle su se preko Milata u Komanima preselili u Vražegrmce u Bjelopavlićima. Prema predanju su srodni Milojevićima iz istoimenog sela u Pješivcima, ali s obzirom da je za Rosandiće koji potiču od Milojevića je utvrđeno da pripadaju grani I1-FGC33034, ovo predanje se može odbaciti. Slave  Petkovdan.
Radeči su se sa Čeva najpre preselili u Komane u isto vreme kad i Milatovići, a odatle su prešli u Novo Selo kod Spuža i Gađi u Građanima gde se dele na Baše, Đukanoviće, Đuraševiće i Ukaševiće. Radeči slave Aranđelovdan u Novom Selu, a bratstva u Gađima slave Đurđevdan.

Dubljevići, Konatari i Ćalasani su prema predanjima različitog porekla, međutim na osnovu dosadašnjih rezultata može se smatrati da su genetski srodna.
Dubljevići su bratstvo iz Pive koje je prema ustaljenom predanju od Milića iz Bjelica, dok su prema manje prihvaćenom predanju u Bjelice došli iz Bara gde su se prezivali Popović. S obzirom da Dubljevići nisu genetski srodni Milićima, drugo predanje je svakako merodavnije. Od Dubljevića su Popovići u Tepcima u Jezerima. I jedni i drugi slave Đurđic.
Konatari su bratstvo iz istoimenog sela kod Bijelog Polja koje je prema predanju poreklom iz Kuča. S obzirom da u Kučima do sada ni za jedno bratstvo nije utvrđeno da pripada I2 haplogrupi, ovo predanje je verovatno netačno. Od Konatara su prema predanju islamizirani Hadžibegovići iz Boturića u Bistrici. Konatari slave Nikoljdan.
Ćalasani iz Mratinja u Pivi su prema jednom predanju poreklom iz Budima u Donjoj Hercegovini zbog čega su se ranije prezivali Budimlije, a prema drugom predanju potiču iz Sarajeva. Na osnovu toga što su isti rod sa Dubljevićima koji potiču iz Hercegovine, prvo predanje je verovatno tačnije. Ima ih u drugim pivskim selima u manjem broju. Slave Đurđevdan.

Šestovići su bratstvo iz Krupica u Zatarju odakle je deo bratstva kasnije prešao u Stožer u Donjem Kolašinu. Prema predanju potiču od Parovića iz Biograda kod Nevesinja, ali s obzirom da Parovići pripadaju grani N2-FGC28435, to predanje se može odbaciti. Šestovići slave Aranđelovdan.

I2-CTS10228>Y3120>S17250>PH908>BY97555

Behrovići su jedan on najstarijih muslimanskih rodova iz Plavsko-Gusinjske oblasti, a prema predanju potiču iz Anadolije. Dele se na Kijake iz Komarače i Šiljkoviće iz Plava. Kako pripadaju grani koja je na Balkan došla sa migracijom Srba sa Karpata, predanje o poreklu iz Anadolije se može odbaciti.

Vrbice su bratstvo iz Vrbe u Njegušima, a tamo su se doselili iz istoimenog sela kod Gacka. Deo Vrbica je uzeo prezime Vučković prema svom rodonačelniku Vučku. Iseljenih Vrbica ima u Banja Luci i na osnovu rezultata jednog od ovih iseljenika je utvrđeno da pripadaju grani I2-BY97555. Slave Petkovdan.

Dupončevići su starosedelački rod iz Velikih Zalaza u Njegušima. Dele se na Gačeviće, Drugoviće i Hrsoviće. U Katunskoj nahiji mnogi smatraju da su od Mataruga, međutim to je malo verovatno s obzirom da pripadaju grani I2-PH908. Iseljavali su se u Bjelice i okolinu Kotora. Slave Vračevdan.

Predojevići su razgranati rod iz Bilećkih Rudina čija je matica u Prijevoru. Bili su u vlaškom društvenom statusu u srednjem veku, a imali su i svoj grb zbog čega postoji mišljenje da su bili i sitna vlastela. U Crnoj Gori Predojevića ima u Žlijebima gde žive Radmilovići koji su se doselili iz Baljaka u Bilećkim Rudinama. Slave Nikoljdan.

I2-CTS10228>Y3120>Y4460

Kočani su muslimansko starosedelačko bratstvo iz Godočelja u Gornjem Bihoru. Ne znaju odakle su se doselili, a o njihovom poreklu postoje razne teorije. Dok pojedini smatraju da su od nekog turkog vojnika, postoje i nagađanja na osnovu prezimena da su iz Kočana kod Nikšića ili Kočana u Makedoniji. I2-Y4460 grana kojoj pripadaju je izuzetno retka na srpskom etničkom području.

I2-CTS10228>Y3120>Z17855

Vojvodići i Vukoljevakovići iz Šekulara prema predanju potiču od vojvode Petra Šekularca, kao i Radmuževići za koje je ustanovljeno da pripadaju grani J1-Z18463. Vojvodići se dele na Buliće, Dašiće i Rmuše, dok se Vukoljevakovići dele na Brakočeviće, Živkoviće i Jašoviće. Svi slave Jovanjdan, plemensku slavu Šekulara.

Karadžići su bratstvo iz Lopata u Vasojevićima koje se najvećim delom iselilo u Petnjicu u Drobnjacima odakle su se raširili i na druga sela u tom plemenu. Prema ustaljenom predanju su grana Vasojevića-Lopaćana, a prema manje prihvaćenom predanju su poreklom iz Makedonije gde su živeli pod planinom Karadžicom po kojoj se prezivaju. Utvrđeno je da Karadžići ne potiču od Vasojevića koji pripadaju grani E-BY14151, tako da je predanje o poreklu iz Makedonije verovatno tačno tim pre što je I2-Z17855 grana tamo najzastupljenija na Balkanu. Za Petijeviće iz istoimenog sela u Bajkovim Kruševicama koji su prema predanju od Karadžića iz Drobnjaka je utvrđeno da pripadaju E-L17 grani čime je spomenuto predanje oboreno. Karadžići slave Aranđelovdan.

Cecunjani su muslimansko bratstvo iz Bogajića u Plavsko-Gusinjskoj oblasti. Potiču iz Cecuna u Vasojevićima, a smatra se da su ih odatle proterali Vasojevići po dolasku u to selo.

I2-CTS10228>Y3120>Z17855>A16413

Ceklinjani-Gornjaci su najveći rod iz Ceklina čiji se rodonačelnik Leka prema predanju doselio preko Pipera iz Vukli u albanskom plemenu Klimenti. Od Usen Leke, kako se prema predanju albanskih Klimenti zvao Leka, su u Klimentima preostala bratstva Vrata i Đonović u Selcima gde se Lekin sin preselio iz Vukli. S obzirom da Vukli pripadaju rodu Klimenti i grani i grani E-BY4590, predanje o Lekinom srodstvu sa albanskim Klimentima je oboreno. Gornjaci se dele na dve grupe bratstava – Lješeviće i Vuličeviće. Lješevići se dele na Đuraškoviće, Jankoviće, Kostiće i Tatare, a Vuličevići na Jovićeviće, Pejoviće, Šofrance, Mašanoviće, Vukoslavčeviće (iseljeni u Papratnicu u Dupilu) i Ražnatoviće. Đuranovići u Martinićima u Bjelopavlićima, Luščani u Lušcu u Vasojevićima, Ceklinjani-Alimpijevci u Vasojevićima i Plavsko-Gusinjskoj oblasti, kao i Hadrovići u Bihoru, imaju predanje da su od Đuraškovića, ali za ova razgranata bratstva je ustanovljeno da pripadaju drugim haplogrupama, odnosno da ne pripadaju rodu Ceklinjana-Gornjaka. Svi Gornjaci slave Nikoljdan sem iseljenih Vukoslavčevića koji slave Aranđelovdan.

I2-CTS10228>Y3120>Z17855>A16413>BY37212>A20030>BY66632

Vojinići-Lješnjani su razgranati rod čija bratstva nastanjuju Rovca, Donju Moraču i Gornju Moraču, a po Lješanskoj nahiji odakle su doseljeni se nazivaju i Lješnjanima. Postoje dva predanja o poreklu njihovog rodonačelnika Bogdana Vojinića kojima je zajedničko to što ga oba vezuju za vlastelu Vojinoviće. Prema prvom predanju Bogdanovi preci su se najpre iz Hercegovine doselili u Vojiniće u Čevu, da bi se Bogdan preko Lješanske nahije sa porodicom preselio u Liješnje u Donjoj Morači (kasnije će pripasti Rovcima) koje su nazvali po istoimenom selu iz Lješanske nahije. Prema drugom predanju Bogdan je istog porekla kao i Vukčevići iz Draževine, a iz Vučitrna su se najpre doselili Lješansku nahiju, odakle su Bodanovi preci prešli na Čevo. Iz Čeva se Bodan zatim vratio u Liješnje u Lješanskoj nahiji da bi odatle prešao u Donju Moraču. Međutim, kako je za Vukčeviće utvrđeno da nisu srodni Vojinićima iako takođe pripadaju grani I2-Y3120, drugo predanje se može odbaciti zbog čega se može smatrati da ovaj rod potiče sa Čeva, a eventualno daljim poreklom iz Hercegovine. Iz Rovaca su se iseljavali u susedna plemena Donju i Gornju Moraču. Lješnjani-Vojinići se dele na veliki broj bratstava. U Rovcima slave Aranđelovdan, u Donjoj Morači Ćirilovdan (Sv. Kirila Slovenskog, staru slavu ovog roda) i Srđevdan (Sveti mučenici Sergije i Vakho), a u Gornjoj Morači Sv. Ćirila i Metodija.

N2 haplogrupa

N2-P189.2>Y6516>Y7310>Y7313>BY21835>FGC28435

Banjani su rod i istomeno pleme iz Stare Hercegovine. Rod čini nekoliko razgranatih bratstava koja nisu povezana prema ustaljenim predanjima, a to su Cvjetkovići, Ivaniševići i Kecojevići, Muline, Zečevići i Vujadinovići iz Banjana, Branilovići i Ruđići iz Pive, Višnjići i Tomovići i Lalovići, Manojlovići i Tepavčevići iz Golije. Prema Andriji Luburiću sva spomenuta bratstva sem poslednja tri potiču od Banovića koji su se se u Banjane doselili iz sela Petropolje na Kosovu 1502. godine, a seobu je predvodio vojvoda Mitar Banović. Iako predanje o poreklu od Banovića imaju jedino Muline, ispostaviće se da su sva ova bratstva zaista isti rod.
Cvjetkovići iz Petrovića u Donjim Banjanima prema jednom predanju potiču od Mitra Cvjetkovića iz Petropolja sa Kosova, a prema drugom su se doselili iz Banjske, takođe sa Kosova. Dva predanje se donekle dopunjuju jer je Grbo, rodonačenik iz drugog predanja, zapravo sin Mitra Cvjetkovića iz prvog predanja. Nadgrobni spomenici u Petrovićima potvrđuju da su se Donje-Banjci prezivali Cvjetković.  Dele se na Jokoviće koji su prešli u Pivu i Pejoviće, Mijoviće i Popoviće u Petrovićima u Donjim Banjanima. Donje-Banjaca ima iseljenih u Oputnim Rudinama. Svi slave Jovanjdan i preslavljaju Savindan, sem Vasovića u Pivi koji slave Aranđelovdan.
Ivaniševići i Kecojevići su srodna bratstva iz Petrovića u Donjim Banjanima. Od Ivaniševića potiču Vasiljevići iz istog sela koji su prema sopstvenom predanju rod sa Kecojevićima. Među Vasiljevićima u Banjanima nema testiranih, ali su testirane dve porodice iz današnje Istočne Hercegovine koje prema predanju potiču od njih i od kojih je za jednu utvrđeno da pripada rodu Banjana. Kecojevići prema predanju potiču od vojvode Tripka sa Kosova, a iz Banjana su se u potpunosti iselili, najvećim delom u Pivu, a manjim delom u Miruše u Oputnim Rudinama i Herceg-Novi. Kecojevići u Pivi smatraju da su od vojvode Tripka još i Jokovići i Pejovići u Pivi. Iako se ispostavilo da sva tri bratstva najverovatnije pripadaju istom rodu, Jokovići su međutim od Cvjetkovića, dok su Pejovići grana Ruđića. Vasiljevići i Kecojevići slave Jovanjdan i preslavljaju Veliku Gospojinu.
Muline su razgranata grupa bratstava sa maticom u Klenku u Banjanima. Prema ustaljenom predanju su poreklom od Banovića iz Banjske, dok postoji i predanje po kome su od Tomaševića, srednjovekovne vladarske kuće Bosne. Muline se dele na Antoniće, Baćoviće, Lučiće, Gligoviće, Đurkoviće, Lučiće, Orboviće i Tomaševiće, a Slavujevići na Kruščiće i Matoviće. Svi slave Jovanjdan i preslavljaju Savindan.
Zečevići iz zaseoka Drpe u Klenku u Gornjim Banjanima prema ustaljenom predanju potiču od Zečevića iz Nikšićke Župe. Međutim, kako je za Zečeviće iz Vasojevića čiji su ogranak Zečevići iz Nikšićke Župe utvrđeno da pripadaju rodu Vasojevića i grani E-BY14151, ovo predanje se može odbaciti. Prema drugom predanju Zečevići iz Drpa potiču od Banovića Zečevića ima iseljenih u Zavođu i Nevesinju, a njihova haplogrupa je utvrđena zahvaljujući rezultatu Zečevića iz Zavođa. Svi slave Jovanjdan i preslavljaju Savindan.
Vujadinovići su bratstvo koje se u potpunosti iselilo sa Tupana iz Banjana, a prema predanju su daljim poreklom iz Skadra. Od njih su Jokanovići i Kraljačići u Trsi u Pivi koji slave Đurđevdan.
Branilovići i Ruđići su dve razgranate grupe bratstava koje čine većinu stanovništva u Pivi. Prema predanju potiču od braće Ruđa i Branila koji su doseljeni iz Banjana, međutim ne spominje se od kog konkretno bratstva potiču. Gagovići iz Bezuja su jedino bratstvo među njima koje ima nešto preciznije predanje prema kome su u srodstvu sa Petrovićima (tj. Cvjetkovićima) iz Banjana, što će se ispostaviti kao tačno. Lješevići, koji su uz Gagoviće najpoznatije vojvodsko bratstvo iz Pive, su prema ustaljenom predanju poreklom iz Lješkopolja odakle je drugi deo bratstva otišao u Grbalj. Međutim, manje prihvaćeno predanje po kome su Lješevići ogranak Branilovića se ispostavilo kao tačno. Za Vojinoviće iz istoimenog sela, Kostiće iz Smriječna i Laloviće iz Boričja koji su prema predanju poreklom od Branilovića je utvrđeno da pripadaju granama E-L241, I2-Y3120 i I2-A1328, tako se može zaključiti da je došlo do pribraćivanja. Branilovići slave Jovanjdan, a Ruđići Nikoljdan.
Višnjići i Tomovići su bratstva iz Golije koja su prema ustaljenom predanju poreklom iz Vilusa u plemenu Grahovo. Višnjići imaju i predanje o poreklu iz Banjana odakle su se sa Lješevićima iz Pive najpre preselili u Goransko, a da bi zatim prešli u Višnjića Do u Goliji. S obzirom da pripadaju rodu Banjana, drugo predanje se može uzeti kao tačnije. Golijani i Savići su bratstva iz Nevesinja koja su prema predanju ogranci Višnjića, a na osnovu njihovih rezultata je utvrđeno da Višnjići pripadaju rodu Banjana. Svi slave Jovanjdan.
Lalovići, Manojlovići i Tepavčevići iz Golije prema ustaljenom predanju potiču od Orlovića što se može odbaciti s obzirom da pripadaju rodu Banjana. Prema manje prihvaćenom predanju su isti rod sa Mulinama i Zečevićima iz Klenka što se ispostavilo kao tačno. Sva tri bratstva slave Jovanjdan.

R1a haplogrupa

R1a-Z282 grane i rodovi u Crnoj Gori

R1a-Z282

Grguri i Pješčići su dva srodna bratstva iz Ravnog u Pivi koja prema predanju potiču iz okoline Trebinja. U Pivu su se doselili preko Berušice kod Gacka gde žive pripadnici oba bratstva. Slave Stevanjdan.

Lješevići-Lipovci su najveći rod u Građanima, plemenu u Riječkoj nahiji. Dele se na Vukotiće, Kneževiće, Milanoviće, Petroviće i Popoviće. Prema predanju potiču iz Prizrena odakle je njihov predak zbog ubistva izbegao u Malo Trnovo, da bi se njegov sin Lješ doselio u Građane. Iseljenih Lipovaca ima u Ceklinskoj Župi. Svi slave Ivanjdan.

Miočani su rod koji čine Kujovići i Šukovići iz Mioske u Donjoj Morači i Obradovići iz Gornjih Sela u Vasojevićima. Prema predanju potiču od Herakovića iz Njeguša odakle su se prema jednoj verziji preko Spuža, a prema drugoj preko Ožegovica u Ozrinićima, naselili u Miosku u Donjoj Morači. Odatle su Obradovići prešli u Gornja Sela. S obzirom da Herakovići pripadaju grani E-L241, Miočani su najverovatnije od starijeg sloja stanovištva u Njegušima. Od Obradovića su Kneževići iz Budimlje i Otovići u Buču u Vasojevićima, Zekići u Radevoj Mali kod Rožaja, kao i islamizirani Babačići i Rebronje u Bihoru i Skoci u Sipanju u Koritima. Kneževići imaju predanje da su od hercegovačkih Erakovića (koji su grana Breškovaca) i da nisu ogranak Obradovića, već njima srodno bratstvo, ali to predanje se može odbaciti kako zbog toga što Breškovci pripadaju rodu Ozrinića i grani I2-PH908, tako i jer je u suprotnosti sa predanjima Obradovića, kao i Zekića koji su se sa Kneževićima najpre doselili u Budimlju, a zatim prešli u Radevu Malu. Krsna slava ovog roda je Vasiljevdan.

Ćetkovići-Orahovčani su bratstvo iz Orahovca u Boki Kotorskoj. Prema predanju potiču od Orlovića iz Čarađa u Goliji odakle su se najpre doselili u Velje Cuce, a zatim ubrzo prešli u susedno pleme Orahovac. Međutim, kako sva ostala bratstva sa istim predanjem koja potiču iz Veljih Cuca pripadaju granama E1b-Z19851 i J2a-SK1357, predanje Ćetkovića o poreklu iz Čarađa se može odbaciti. Deo Ćetkovića je prešao u Bratešiće i Goroviće u Grblju. U Orahovcu slave Jovanjdan, u Bratešićima Jesenji Jovanjdan, a u Gorovićima slave Nikoljdan. Haplogrupa ovog bratstva je utvrđena na osnovu rezultata testiranog Ćetkovića iz Bratešića.

Šoći iz Dubova u Ljubotinju su prema predanju poreklom iz plemena Šoši u Dukađinu u Albaniji. Kako je ova grana vrlo slabo zastupljena kod Albanaca, a jedini do sada testirani pripadnik plemena Šoši pripada grani E-V13, spomenuto predanje verovatno nije tačno. Šoći slave Aranđelovdan.

R1a-Z282>PF6155>M458>PF7521>Y2604>L260>YP256>YP254>Y2905

Đenđinovići iz istoimenog sela u Spiču važe za starosedeoce u tom plemenu. Delom su pravoslavci, a delom katolici, međutim svi slave Mitrovdan.

R1a-Z282>PF6155>M458>PF7521>Y2604>CTS11962>L1029>YP417

Beći su albansko muslimansko bratstvo iz Štodre na Bojani u Anamalima. Nije poznato da li imaju predanje o daljem poreklu, međutim sudeći po haplogrupi kojoj pripadaju, izvesno je da su srpskog porekla što nije iznenađujuće jer Anamali važe za oblast u kojoj je dosta srpskih bratstava albanizovano nakon prelaska na islam.

Blagojevići iz Bukovca u Pivi su prema predanju starosedeoci u tom plemenu. U prošlosti su se u potpunosti iselili u Gacko, da bi se posle nekog vremena deo bratstva vratio Bukovac. Od Blagojevića iz Gacka potiču Aleksići u Malinskom u Uskocima koji su se ranije prezivali Damjanović i Markovići iz Izgori kod Gacka kojih ima i u Grahovu. Svi slave Đurđevdan.

Gluhodoljani i Stanimirovići su dve grupe srodnih bratstava iz Dupila i Gluhog Dola i najbrojniji rod u Crmnici. Prema sopstvenom predanju, kao i prema predanju Vasojevića, potiču iz tog plemena. Stanimirovići iz Dupila smatraju da su poreklom iz Lopata koje su matica Vasojevića-Lopaćana, dok Gluhodoljani smatraju da su grana Vasojevića-Mijomanovića, međutim kako Vasojevići pripadaju grani E-BY14151, spomenuta predanja se mogu odbaciti. Stanimirovići se dele na  Đuroviće, Remekoviće i Crnčeviće, a od dva brata koja su se doselila iz Dupila potiču Brankovići, Vuletići, Gvozdenovići, Ivčevići, Jovovići, Krstićevići i Kumpresi u selu Gluhi Do u istoimenom plemenu, dok od trećeg brata potiču Bokani, Kaletići, Lekići, Raičevići, Rajkovići i Uljanovići iz susednog Bukovika. Svi slave Aranđelovdan.

Gorevuci su rod iz Dobrskog Sela koji potiče iz Klobuka u Korjenićima gde su bili srednjovekovna vlastela. Češće se nazivaju Gornjevucima što je noviji naziv. Dele se na Jablane i Sjekloće u Dobrskom Selu, a u Dobrskoj Župi živi deo Sjekloća sa ogrankom Rasplapčevićima, kao i Moštrokoli koji su ogranak Jablana. Prema predanju Gorevuka istog porekla su i Kustudije u Njegušima i Gazivode na Ceklinu, međutim ova bratstva imaju predanje o poreklu iz Pješivaca, odnosno iz Njeguša. Svi Gorevuci slave Sv. Agatonika.

Zekovići-Tušinjani iz Tušinje u Drobnjacima prema starijem predanju potiču iz Kuča gde su se prezivali Bostandžić. U tom predanju se navodi da od brata rodonačelnika Zekovića potiču muslimani Ljuvari u Nikšiću, što bi ukazalo na to da su braća poreklom iz sela Ljuhari u Fundini, međutim nijedno bratstvo iz tog sela ne pripada grani R1a-YP417. Kod Zekovića postoji i predanje, po svemu sudeći novijeg datuma jer nije zabeleženo početkom prošlog veka, po kome su od Radonjića iz Kuča koji su ogranak Drekalovića, međutim to predanje se može odbaciti jer Drekalovići pripadaju rodu Kuča i grani E1b-BY165837. Zekovići slave Nikoljdan.

Koraći su bratstvo koje nastanjuje Vuču u Gornjim Selima, Krlje i Rujišta u Srednjem Polimlju, Johovicu u Bihoru i Bjeloševinu u Nikšićkoj Župi. Poreklom su iz Korać-dola u Bratonožićima, a kod Koraća u Nikšićkoj Župi se sačuvalo predanje po kome potiču od Darmanovića koji su grana Bratonožića. Kako Bratonožići pripadaju grani Q2-Y2209, to predanje se može odbaciti tim pre jer se i u Bratonožićima smatra da su Koraći od starijeg sloja stanovništva. Koraći iz Johovice u Bihoru su prešli na islam, a njihovi ogranci su Palamari iz susednog Godočelja i Bibuljice iz Crhalja, takođe u Bihoru. Među samim Koraćima još uvek nema testiranih, ali za Palamare i Bibuljice je utvrđeno da pripadaju R1a haplogrupi. Pravoslavni Koraći slave Nikoljdan.

Markovljani su grupa bratstava iz Šipačnog kod Nikšića koja je poreklom iz Markovine u Ozrinićima. Dele se na Božoviće, Boškoviće, Mariće, Mićoviće, Radoviće, Stojanoviće i Čoloviće. Prema jednom predanju njima su srodni Mijatovići iz Šipačnog i Antunovići i Papovići iz Kazanaca u Goliji, što se ispostavilo kao tačno na osnovu rezulata Mijatovića i Papovića za koje je utvrđeno da pripadaju ovom rodu. Ova tri bratstva su prema ustaljenom predanju od Ozrinića-Cauševića sa Velestova što svakako nije slučaj jer Ozrinići pripadaju grani I2-PH908. Svi Markovljani slave Aranđelovdan.

Perišići su starosedelačko bratstvo u Kosijerima za koje nije poznato odakle potiču. Nekada su živeli u zaseoku Ploča, da bi kasnije prešli u zaseok Posajke. Slave Malu Gospojinu.

Radovići-Pljevljani su starosedelako bratstvo iz Pljevljaske oblasti. Od njih su Lončari iz Rađevića kod Pljevlje na osnovu čijeg rezultata je utvrđen haplotip ovog roda. Radovići i Lončari slave Đurđevdan.

Tihomiri su stari srpski rod koji je živeo na području plemena Grude odakle su se prema predanju koje se čuva u tom plemenu iselili u Orahovo u Kučima gde su slavili Mitrovdan i dugo nakon iseljenja sahranjivali pokojne u Grudama. Od Tihomira u Kučima niko nije ostao, ali za Klikovce u Mahali i drugim selima u Zeti, koji su prema ustaljenom predanju od Vujoševića iz Podgrada u Orahovu, postoji i manje prihvaćeno predanje po kome potiču od Tihomira. Kako je za Klikovce ustanovljeno da pripadaju ovoj grani, a Vujoševići pripadaju rodu Kuča i grani E-BY165837, može se zaključiti da Klikovci ipak potiču od Tihomira doseljenih u Orahovo. Ogranak Klikovaca su Radovići iz Mataguža u Zeti. Oba bratstva slave Đurđic.

R1a-Z282>Z280>Z92>Z685>YP270>CTS4648>YP1408>Y13891

Ćorovići su muslimansko bratstvo iz Bihora. Potiču od Mehmed Ćor-paše koji se doselio u Loznu nakon pada Osijeka u austrijske ruke. Odatle su se iseljavali u druga bihorska sela, a najviše u Ivanje gde su pojedinačno najbrojnije bratstvo. Od Ćorovića potiču Dupljaci iz istoimenog sela u Koritama. Etničko poreklo Ćor-paše nije poznato, a jedino je sačuvano u predanju da je bio u službi Osmanskog carstva.

R1a-Z282>Z280>CTS1211>Y35>YP4278

Vilušani su rod koji čine dve grupe bratstva iz Grahova i Banjana sa maticom u Vilusima.
Andrijaševići i Kešeljevići iz okoline Vilusa u Grahovu prema predanju potiču od Drakule Mandića iz Drobnjaka, međutim kako Novljani, čiji su Mandići prema predanju ogranak, pripadaju grani I1-FGC33034, to predanje je vrlo upitno. Predanje o poreklu od Drakule Mandića imaju i Gojkovići iz Mokrina kod Herceg-Novog i Ilići i Lazovići iz Ledenica, međutim ni oni ne pripadaju rodu Novljana niti su srodni Andrijaševićima i Kešeljevićima. Andrijaševići i Kešeljevići slave Đurđevdan.
Elezovići iz Banjana su prema predanju poreklom iz Stare Srbije odakle su se doselili u Grahovo, a odatle u Viluse, da bi konačno prešli u Banjana gde žive u Velimlju i Cerovici. Draganići imaju predanje o najdaljem poreklu iz Novog odakle su se preko Nudola u Korjenićima (danas Grahovo) i Vilusa u Grahovu doselili na Drijen u Petrovićima, dok prema drugom predanju potiču od Elezovića što će se ispostaviti kao tačno. Istom rodu pripadaju i razgranati Planjani iz okoline Bileće. Draganići i Elezovići slave Aranđelovdan, a preslavljaju Matijevdan, svoju nekadašnju slavu.

R1a-Z282>Z280>CTS1211>Y35>CTS3402>Y2613>Y2609>Y2608

Lončarevići, Radenovići i Cvijovići-Malokrćani su bratstva sa različitim predanjima za koje se ispostavilo da pripadaju istom rodu.
Lončarevići i njihovi rođaci Bektaševići iz Gusinja su prema predanju Lončarevića daljim poreklom od Milića iz Bjelica odakle su se tri brata doselila u Zatrijebač. Jedan brat je prema predanju tu i ostao i polatinio se te su od njega „Benjkanji“ (tu se misli na najbrojnije poarbanašene Markoviće iz tog sela), a od dvojice braće koji su otišli u Gusinje jedan je prešao na islam i od njega su Bektaševići, dok je drugi zadržao pravoslavnu veru i od njega su Lončarevići. Deo Lončarevića je kasnije prešao u Andrijevicu i Berane u Vasojevićima. Memčevići iz Banjkana koji su grana Markovića među svojim iseljenicima navode i Bektaševiće u Gusinju, međutim nije poznato da Bektaševići imaju takvo predanje. Međutim, kako je za Lončareviće utvrđeno da pripadaju grani R1a-Y2608, može se odbaciti predanje o poreklu Bektaševića i Lončarevića od Milića iz Bjelica koji pripadaju rodu Katunjana i Riđana i grani E-Z19851, kao i srodstvo sa Markovićima koji pripadaju grani R1b-BY38894. Od Bektaševića iz Gusinja prema jednom prednju potiču Bektaševići i Zećirovići iz Lahola u Bihoru, dok prema drugom predanju, ova dva bratstva potiču iz Anadolije. Za Zećiroviće je utvrđeno da pripadaju rodu Kuča i grani E-BY165837 zbog čega se može odbaciti predanje o poreklu ovog bratstva iz Anadolije. Ako je prvo predanje o njihovom poreklu od Bektaševića iz Gusinja zaista tačno, onda bi to značilo da Bektaševići i Lončarevići nisu isti rod, ali s obzirom da još uvek nema testiranih Bektaševića, to tek ostaje da se utvrdi. Lončarevići slave Sv. Stefana Dečanskog (Mratindan).
Radenovići iz Plavsko-Gusinjske oblasti prema predanju potiču iz Zatrijepča, a na osnovu toga što su isti rod sa Lončarevićima, može se zaključiti da takođe potiču iz Banjkana, sela u Zatrijepču. Radenovići su jedno od najstarijih bratstava iz Plavsko-Gusinjske oblasti i smatra se da su tu još od vremena kada se gradio manastir Dečani. Dugo su se bavili kovačkim zanatom. Nastanjuju nekoliko sela u okolini Plava, a najbrojniji su u Lijevom Metehu. Iseljenih Radenovića ima u Rožajama. Većina Radenovića slavi Ilindan, dok je manji deo bratstva prešao na islam.
Cvijovići-Malokrćani iz okoline Pljevlje prema predanju potiču od dinastije Branković, međutim kako nijedan od dva starosedelačka roda iz Korjenića koji se vezuju za Brankoviće ne pripada ovoj grani, to predanje se može odbaciti kao netačno. Cvijovići su najbrojniji Malim Krćama gde žive u zaseoku koji nosi njihovo ime. Slave Sv. Stefana Dečanskog (Mratindan).
Hasanbegovići su muslimansko bratstvo iz Pavinog Polja u Donjem Kolašinu koje takođe pripada ovom rodu. Prema predanju su srodni Dautovićima i Mušovićima iz iste oblasti što se ispostavilo kao netačno jer Dautovići pripadaju rodu Novljana i grani I1-FGC33034, a Mušovići pripadaju grani R1b-U106. Hasanbegovići su se između dva svetska rata iselili iz Donjeg Kolašina, a od njih potiču Melunovići iz Prijepolja preko kojih je ustanovljena njihova haplogrupa.
Pojatići iz Pljevlje su muslimansko bratstvo koje nema predanje o daljem poreklu, a takođe pripada ovom rodu.
Kako pojedina bratstava iz Poljica u Popovu koja slave Lučindan takođe pripadaju istom rodu, može se pretpostaviti da je matica ovog roda u Popovu odakle se predak Cvijovića doselio u okolinu Pljevlje, a predak Lončarevića i Radenovića u Bjelice gde se neko vreme zadržao kod Milića i odatle preko Banjkana u Zatrijepču došao u Gusinje. Prezime Lončarević je verovatno nastalo pre doseljavanja u Gusinje, tako da su Bektaševići verovatno islamizirani ogranak Lončarevića ukoliko su zaista isti rod kao što glasi predanje.

Sekulovići iz Utrga u Podgoru su prema predanju poreklom iz Vasojevića, a u Utrgu su pribraćeni Mijačima čije su prezime uzeli. Mijači su od Abramovića iz Bjelica za koje je ustanovljeno da pripadaju grani E-Z19851, a s obzirom da testirani Mijač pripada grani R1a-Y2608, može se osnovano pretpostaviti da je od Sekulovića. Sekulovići kao i ostali Mijači slave Mitrovdan.

R1a-Z282>Z280>CTS1211>Y35>CTS3402>Y33>CTS8816>Y2902

Borojevići iz Donjeg Kraja na Cetinju su prema predanju iz Starog Vlaha odakle se doselio vojvoda Ivan Borojev. Dele se prema predanju na Borojeviće (Dapčevići i Ivaniševići), Vladisavljeviće (Ivanovići i Marinovići), Vušuroviće (sa Ivanovićima) i Dragosavljeviće (Šabani), međutim za Vladisavljeviće je utvrđeno da pripadaju grani E-Z17264.  Iz Donjeg Kraja su se Dapčevići iselili u Vranjinu u Ceklinu i Velje Selo u Mrkojevićima, Šabani u Ljubotinj, a Vušurovići u Tomiće u Bjelicama odakle je deo prešao u Špiljare kod Kotora. Borojevići uglavnom slave Đurđevdan, dok u Tomićima slave Petkovdan, a u Špiljarima Vračevdan. U Mrkojevićima su islamizirani.

Ivanovići-Nikšićani su rod koji prema predanju čine Petrušići iz Seoca u Uskocima i Smolovići iz Jasikovca u Drobnjacima. Ivanovići su iz Nikšića izbegli u Drobnjak, a odatle su su se dalje proširili na Prošćenje u Donjem Kolašinu. Ovom rodu pripadaju i Španjevići iz Polja Kolašinskih koji prema predanju potiču od Dedejića iz Drobnjaka koji su se tu doselili sa Čeva. S obzirom da je za Dedejiće i još neka bratstva koja su od njih potekla utvrđeno da pripadaju rodu Kriča i grani J2b-Y22066, spomenuto predanje se može odbaciti. Svi slave Đurđevdan.

Kovači iz Petrovića u Banjanima su prema predanju poreklom „iz Ržanog Dola kod Podgorice“ (moguće je da se misli na istoimeno selo u Cucama), a srodni su Deretićima iz Orovca kod Trebinja. Slave Jovanjdan.

Mrke iz istoimenog sela u Piperima su prema predanju jedna od dve grane Lutovaca iz Lutova u Bratonožićima, međutim za njih se pouzdano zna da su stariji sloj stanovništva u Piperima što je genetika i potvrdila. Mrke se dele na Buljeviće, Krčkoviće i Latkoviće. Svi slave Aranđelovdan, a preslavljaju Spasovdan. Od Mrka prema predanju potiču Barjaktarovići iz Mrkojevića, kao i njihovi ogranci Prlje iz Ljubotinja i Lajkovići iz Zete, međutim za njih je utvrđeno da pripadaju grani R1b-BY38894. Madžgalji slave Đurđevdan.
Marojevići, Mušikići, Dragnići i Ćorovići iz Morakova u Nikšićkoj Župi su prema predanju poreklom od Vasojevića-Dabetića iz Lopata (selu u kome inače nema Dabetića), međutim na osnovu rezultata Marojevića se ispostavilo da pripadaju rodu Mrka čemu u prilog idu zajednička slava i preslava koje dele sa Mrkama. Od Mrka najverovatnije potiču i pravoslavni Madžgalji iz Pisane Jele u Donjem Kolašinu koji su prema predanju iz Kuča, a za koje se ispostavilo da pripadaju ovom rodu.

Piperi-Ašani iz okoline Berana u Vasojevićima nose prezime prema plemenu Pipera iz koga potiču. Iako pripadaju istoj grani kao i Mrke iz Pipera, nisu isti rod. Slave Aranđelovdan.

Radoničići su bratstvo iz Ubala odakle se deo iselio u Dobrotu kod Kotora gde su prešli u katoličanstvo. Poreklom su iz Popova. U Ublima slave Petkovdan, a u Dobroti Sv. Krst.

R1a-Z282>Z280>CTS1211>Y35>CTS3402>Y33>CTS8816>Y2902>Y4380

Žarkovići iz Nedajnog u Pivi prema ustaljenom predanju potiču od Žarka Mrkšića, sina Mrkše Mrkšića, vlastelina cara Dušana koji je upravljao područjem današnjeg Kosjerića. Žarkovići su pred Turcima izbegli u Čelikovo Polje kod Foče gde od jednog brata koga su zvali Čelik potiče istoimeno islamizirano bratstvo, dok je drugi brat Žarko prešao u Nedajno. O poreklu Žarkovića postoji i manje prihvaćeno predanje po kome su oni ogranak Branilovića. Među Žarkovićima nema testiranih, međutim za bratstvo Čelik je utvrđeno da pripadaju ovoj grani na osnovu čega se može pretpostaviti istoj grani pripadaju i Žarkovići. Slave Jovanjdan.

R1a-Z282>Z280>CTS1211>Y35>CTS3402>Y33>CTS8816>Y3301>L1280>Y5647>YP6343

Bjelići-Zaostrani su bratstvo Zaostra u Vasojevićima. Slave Mitrovdan, zbog čega se smatralo da verovatno potiču od Mrnjavčića iz Kuča, ali kako Mrnjavčići pripadaju rodu Kuča i grani E-BY165837, Bjelići su verovatno od starijeg sloja stanovništva iz tog plemena ukoliko odatle zaista potiču.

R1a-Z282>Z280>CTS1211>Y35>CTS3402>Y33>CTS8816>Y3301>L1280>Y5647>YP611>YP3987

Mojanovići su jedan od najstarijih rodova u Zeti čija je matica u selu nazvanom po njima. Prema predanju su iz Stare Srbije odakle su se doselili pod planinu Mojan na Prokletijama, a odatle su prešli u Zetu. Dele se na Ajkoviće, Drakiće, Kneževiće, Lukačeviće i Pejanoviće, a od poslednjih su i islamizirani Dervanovići i Seknići u Podgorici. Od svih bratstava koja su prema predanju od Mojanovića do sada su testirani jedino Seknići. Svi pravoslavni Mojanovići slave Alimpijevdan, sem u Berislavcima gde slave Đurđic.

R1a-Z282>Z280>CTS1211>Y35>CTS3402>Y33>CTS8816>Y3301>S18681>YP315>YP314

Pavlovići-Konavljani iz Bajkovih Kruševica su prema predanju poreklom iz Foče odakle su se najpre doselili u Konavle gde su živeli do prelaska te oblasti pod vlast Dubrovnika, da bi zatim prešli u Pode kod Herceg-Novog, a odatle u Kruševice. S obzirom da je poslednje uporište vlasteoske porodice Pavlović bilo upravo u Konavlima, postoji mogućnost da Pavlovići iz Kruševica potiču od njih. Slave Đurđevdan.

R1a-Z282>Z280>CTS1211>Y35>CTS3402>YP237>YP953>YP951

Čepuri su starosedelački rod iz Rudenica u Pivi odakle je većina kasnije prešla u pivsko selo Bezuje. Krajem XIX veka promenili su prezime u Bajović. Prema prvom predanju su od braće Baja Pivljanina, prema drugom od seljaka Čepura koji je ostao na njihovom imanju, a prema trećem predanju su grana Ruđića. S obzirom da je za Ruđiće utvrđeno da pripadaju rodu Banjana i grani N2-FGC28435, poslednje predanje se može odbaciti. Bajovići slave Nikoljdan.

R1a-Z282>Z280>CTS1211>Y35>CTS3402>YP237>YP235>YP234>YP295>L366

Ćeklići su rod i istoimeno pleme u Katunskoj nahiji. Rod čine tri grupe bratstava iz plemena koja su različitog porekla prema predanju – Marojevići, Buronjići i Miševići.
Marojevići su prema predanju od Marka iz Vojkovića u Ćeklićima koji je prešao na islam i promenio ime u Maroje. Dele se na Adrojeviće, Milijeviće, Muhadinoviće, Radojeviće i Ramadanoviće i vremenom su svi koji su ostali u plemenu prešli na pravoslavlje. Od Marojevića su i iseljeni Stojanovići u Brajićima. Svi slave Ilindan sem Stojanovića koji slave Mitrovdan.
Buronjići prema predanju potiču od Petra Buronjića koji se doselio iz Bjelopavlića, a po njemu se još zovu i Petrovići. Dele se na Dragomiljane, Jezerane, Petrodoljce i Ubljane. Prezime njihovog rodonačenika upućuje na to da bi daljim poreklom mogli biti iz Buronja u Lješanskoj nahiji. Slave Ilindan.
Miševići iz sela Vuči Do u Ćeklićima se još nazivaju i Vučedoljanima po selu koje nastanjuju. Dele se na Vickoviće, Gvozdenoviće i Proročiće. Prema svim predanjima su poreklom iz Čarađa u Goliji, dok su prema jednoj verziji srodni Herakovićima i Raičevićima iz Njeguša. Sudeći po rezultatu jednog bratstva iz Hercegovine koje je prema predanju od Gvozdenovića, Miševići takođe pripadaju rodu Ćeklića. Slave Đurđevdan.

Rodovi germanskog porekla

I1 haplogrupa

I1-P109>Y3662>S14887>Y11203>FGC22046>FGC22045>FGC33034

Novljani su prema predanju srpsko pleme i rod iz okoline Travnika u Bosni od koga potiču Drobnjaci. Najpre su se preko Hercegovine naselili na poručju Banjana i Nikšićkih Rudina, da bi odatle kasnije prešli u Drobnjak. Osnovne grupe bratstava su Balotići, Vulovići, Dobrilovići, Đurjanovići, Zlatnopojasovići, Kalabići, Kosovčići, Kosorići, Lazarevići, Mandići, Miličići, Miloševići, Milutinovići, Omaklovići, Popovići, Srbljanovići i Cerovići, a prema predanju od Novljana su i Trepčani u Jezerima. Drobnjaci najvećim delom slave Đurđevdan, dok od većih bratstava jedino Mandići slave Aranđelovdan u Drobnjaku. Za najveći broj bratstava je potvrđeno da su genetski srodna čime je predanje o zajedničkom poreklu potvrđeno. Do sada je jedino za Trepčane ustanovljeno da nisu srodni ostalim Drobnjacima, odnosno da pripadaju grani I2-PH908. Za Strunjaše, ili barem jedan njihov deo, je utvđeno da za razliku od ostalih Srbljanovića pripadaju grani I2-S17250. Isto važi i za Ćetkoviće iz Šekulara koji imaju predanje da su od Cerovića, a pripadaju grani I2-A1328, kao i za nekoliko bratstava iz Grahova i Ledenica koja su prema predanju poreklom od Mandića i pripadaju R1a-YP4278 i I2-Y3120 granama. S druge strane, za pojedina bratstava koja imaju drugačija predanja o poreklu se takođe ispostavilo da pripadaju rodu Novljana. To su Kasalice i Nenezići iz Drobnjaka, Bulatovići-Stajovići iz Mrtvog Dubokog u Rovcima od kojih potiču islamizirani Erovići iz Bihora, Stanišići iz Vražegrmaca u Bjelopavlićima, Vraneši, Lekovići, Sadikovići i Furtule iz Donjeg Kolašina, Kajevići iz Srednjeg Polimlja, kao i Šabanovići iz Korita.
Kasalice iz Drobnjaka su prema predanju od Kovačevića iz Grahova što se ispostavilo kao netačno jer Kovačevići pripadaju grani I2-PH908.
Nenezići iz Donje Bijele u Drobnjaku prema predanju potiču iz Velestova u Ozrinićima, međutim kako je za Ozriniće utvrđeno da pripadaju grani I2-PH908, to predanje se može odbaciti.
Bulatovići-Stajovići su, kao i svi ostali Bulatovići, prema predanju od Nikšića-Gojakovića, međutim to je slučaj samo sa jednim delom tog velikog bratstva, dok se za Stajoviće ispostavilo da pripadaju rodu Novljana. Slave Lučindan.
Stanišići su prema ustaljenom predanju ogranak Bubića iz Bjelopavlića, međutim postoji i predanje po kome su pribraćeni Bubićima što će se ispostaviti kao tačno jer oni kao i ostali Bjelopavlići pripadaju grani E-BY155589. Slave Petkovdan.
Vraneši su rod iz Donjeg Kolašina čiji je rodonačelnik Herak Vraneš.  Joksimovići su prema predanju od Heraka Vraneša, a zahvaljujući rezultatu njihovih iseljenika utvrđeno je da pripadaju rodu Novljana. Slave Cveti. Islamizirani Dautovići su prema jednom predanju takođe od Vraneša što će se ispostaviti kao istinito jer su srodni Joksimovićima. Prema istom predanju su Dautovićima srodni Mušovići i Hasanbegovići, ali se ispostavilo da su sva tri bratstva raznorodna, zbog čega se može zaključiti da su Mušovići i Hasanbegovići preuzeli spomenuto predanje od Dautovića.
Lekovići iz Pavinog Polja i Stožera u Donjem Kolašinu su prema predanju od Lekovića iz Ozrinića, međutim genetski nisu srodni Ozrinićima koji pripadaju grani I2-PH908. Takođe se rođakaju i sa istoimenim bratstvom iz Godinja u plemenu Boljevići, međutim Lekovići iz tog sela su poreklom iz Gruda i pripadaju rodu Cijevnjana i grani R1b-BY38894.
Sadikovići su muslimansko bratstvo iz Sadića u Donjem Kolašinu koje je prema predanju poreklom iz Šaranaca.
Furtule iz Pavinog Polja u Donjem Kolašinu takođe pripadaju rodu Novljana. Slave Aranđelovdan.
Šabanovići su prema predanju od Muratbašića iz Godijeva koji su srodni Mustajbašićima, Mušovićima i Muratbašićima.
Kada je u pitanju dalje poreklo Novljana, na osnovu pripadnosti grani I1-FGC33034 se može zaključiti da su skandinavskog porekla. Rod Novljana prema anonimnom istraživanju čini 5,45% stanovništva u Crnoj Gori.

I1-Z63>BY151>S2078>FGC81364>S2077>Y2245>L1237

Čevljani-Jovanjštaci su rod koji čine bratstva koja potiču sa Čeva u Ozrinićima i slave Jovanjdan, a to su Bijelovići, Miljanići i Mrkajići iz Banjana i Milojevići iz Pješivaca.
Bijelovići, Miljanići i Mrkajići iz Banjana prema predanju potiču od zajedničkog pretka Milisava koji se doselio iz Ozrinića. Milisav je prema jednom predanju od Ozrinića, a prema drugom je daljim poreklom iz Metohije. Bijelovići žive u Velimlju, Mrkajići u Petrovićima, a najbrojniji Miljanići u istoimenom selu. Od Miljanića su Bajčete u okolini Pljevlje.
Milojevići iz istoimenog sela u Pješivcima su poreklom sa Čeva, a doselili su preko Komana gde su živeli neko vreme. Prezime Milatović danas ne postoji, već se svi prezivaju Rosandić. Prema predanju su srodni Milatovićima u Vražegrmcima u Bjelopavlićima, međutim to predanje se ispostavilo kao netačno jer Milatovići pripadaju grani I2-A22312.
Ovom rodu pripadaju i Bajići iz Pljevlje i okolnih sela koji su prema predanju poreklom od Martinovića iz Bajica odakle su se u Pljevaljsku oblast doselili preko Bandića i Kolašina. S obzirom da Martinovići pripadaju grani  E-Z19851, ovo predanje se može odbaciti kao netačno. Bajići slave Stevanjdan.

I1-Z63>BY151>S2078>FGC81364>S2077>Y16435>Y16437>Y16434

Macure su starosedelački rod sa područja plemena Rovca, Donja Morača i Gornja Morača za koji se oduvek smatralo da potiče od predslovenskog stanovništva. U Crnoj Gori nijedno bratstvo nije zadržalo predanje o poreklu od Macura za razliku od iseljenih Macura u Dalmaciji čijim je testiranjem utvrđena haplogrupa kojoj pripada ovaj rod. U Crnoj Gori je do sada jedino za Neđeljkoviće iz Rovaca koji su grana Draškovića utvrđeno da pripadaju rodu Macura, umesto rodu Nikšića kako se očekivalo na osnovu predanja. U Rovcima i Donjoj Morači su noviji doseljenici često nazivali starince Macurama, međutim nijedno od do sada testiranih starosedelačkih bratstva iz tog područja ne pripada rodu Macura. Za Macure se na osnovu haplogrupe može zaključiti da su germanskog porekla. Krsna slava Macura u Dalmaciji je Aranđelovdan, dok Nedeljkovići slave Lučindan.

I1-Z63>BY151>S2078>FGC81364>S2077>Y16435>Y16437>BY105294>BY179171

Pukići su katoličko bratstvo albanskog porekla iz Starog Bara. Poreklom su iz Puke u Albaniji po kojoj nose prezime, a kako imaju više srodnika među Albancima iz matične oblasti, spomenuto predanje je potvrđeno.

I1-Z63>BY151>BY351>Y7075>Y13946

Milačići iz istoimenog sela u Kučima prema predanju potiču od vanbračnog sina Ilika Lalovog Drekalovića, a prezime su dobili po njegovoj majci Milači. Za muslimane Kalače iz Rožajske oblasti koji su prema predanjima ogranak Milačića je utvrđeno da ne pripadaju rodu Kuča kome pripadaju Drekalovići, već grani I1-Y13946, tako da se može pretpostaviti da istoj grani pripadaju i Milačići. Ovom rodu pripadaju i Moračani iz Mojkovca su prema predanju od Dulovića iz Gornje Morače, međutim kako je za Duloviće utvrđeno da pripadaju grani G2a-L14 i rodu Selakovića, Moračani su najverovatnije od nekog manjeg bratstva iz Gornje Morače koje je živelo sa Dulovićima i od njih preuzelo slavu Stevanjdan.

Grana I2-M223

I2-M223>CTS616>Y3721>Y3670>L1229

Pepeljci i Fetići su muslimanska bratstva iz Bihora koja su prema predanju srodna Mehovićima iz iste oblasti i smatraju da potiču iz Kuča. Kako je za Mehoviće utvrđeno da pripadaju rodu Kuča i grani E-BY165837, predanje Pepeljaka i Fetića se može odbaciti jer pripadaju grani I2-L1229 koja nije prisutna u Kučima niti kod drugih iseljenika iz ovog plemena. Može se zaključiti da su predanje o poreklu iz Kuča preuzeli od Mehovića sa kojima se rođakaju.

I2-M223>CTS616>CTS10057>L701

Barjaktarovići iz Petnjika i Kaludre u Vasojevićima prema sopstvenom predanju potiču od Nikole Popovića od istoimenog bratstva sa Meduna u Kučima koje je ogranak Drekalovića. Postoje i mišljenja da su se doselili iz Bratonožića. Za islamizovane Dudiće iz Biohana kod Tutina koji prema predanju potiču od Barjaktarovića je utvrđeno pripadaju grani I2-L701, a kako Drekalovići pripadaju rodu Kuča i grani E-BY165837, može se zaključiti da je deo predanja o poreklu od Popovića sa Meduna oboren. Barjaktarovići najverovatnije potiču od starosedelaca iz Polimlja. Slave Nikoljdan.

I2-M223>CTS616>CTS10057>L701>P78

Mikovići su jedno od 12 paštrovskih „plemena“, odnosno rodova koji su upravljali Paštrovićima. Doseljeni su iz Crmnice gde su bili sitna vlastela u srednjem veku. Od Mikovića su u Crmnici preostali Đalci, dok se u Paštrovićima pored onih koji su zadržali staro prezime dele na Androviće, Gregoviće, Davidoviće i Medigoviće. Mikovići slave Ilindan.

Grana R1b-U106

R1b-L23>L51>L52>L151>U106

Đorojevići i Simanići su bratstva iz Gornjeg Polja kod Nikšića koja su prema predanju u srodstvu što je genetika i potvrdila. Nemaju predanje o daljem poreklu i smatraju se za starince u Nikšićkoj oblasti. Slave Aranđelovdan.

Mušovići iz Bijelog Polja i okoline su poreklom iz Donjeg Kolašina. Njihov rodonačelnik Ahmet je prema jednom predanju potomak Heraka Vraneša, prema drugom je potomak Joksima Vraneškog, rodonačelnika Joksimovića iz iste oblasti, a prema trećem je bio turskog porekla. Kod Mušovića postoji i manje prihvaćeno predanje o poreklu od Mahmutbegovića iz Peći za koje se smatra da su grana Crnojevića. Ono u čemu se sva predanja slažu jeste da su Mušovići srodni Dautovićima i Hasanbegovićima iz Donjeg Kolašina, međutim to se ispostavilo kao netačno s obzirom da Hasanbegovići pripadaju rodu Cvijovića i grani R1a-Y2608. Mušovići su se iz Donjeg Kolašina iselili u Nikšić i Kolašin gde su upravljali tim gradovima za vreme turske okupacije, da bi nakon Berlinskog kongresa prešli na svoja imanja u Stričini u Donjem Kolašinu, a odatle nakon Balkanskih ratova u Bijelo Polje i Novi Pazar.

R1b-L23>L51>L52>L151>U106>S263>S264>S497>A10971>BY18860

Drecuni i Sarapi su dva bratstva iz Ljubotinja sa različitim predanjima o poreklu za koja se ispostavilo da su srodna.
Drecuni prema predanju potiču iz Velike Drenove u Šumadiji odakle se njihov predak najpre nastanio u Bratonožićima odakle je prešao u Bogute u Ljubotinj. Slave Nikoljdan.
Sarapi su najbrojnija grupa bratstava u Ljubotinju i prema predanju potiču od Božine Sarapa koji se za vreme Ivana Crnojevića doselio iz Sarapovine kod Sarajeva, mesta koje danas ne postoji niti se spominje u istorijskim izvorima. Božina Sarap je imao pet sinova: od prvog su Vukićevići, Vujanovići, Đuraševići i Markišići, od drugog Vučkovići, od trećeg Banovići, od četvrtog Laličići i od petog Kaluđerovići. Svi Sarapi slave Nikoljdan.

Izvori podataka

DNK rezultati:

  • Srpski DNK projekat
  • Albanian Bloodlines Project
  • Bošnjački DNK projekat
  • 23andMe – rezultate prikupio Nebojša Novaković (Srpski DNK projekat)
  • Anonimno testiranje 404 pojedinca iz Crne Gore iz studije Human Y-Chromosome Short Tandem Repeats: A Tale of Acculturation and Migrations as Mechanisms for the Diffusion of Agriculture in the Balkan Peninsula, 2010. – statistička obrada Siniša Jerković (Srpski DNK projekat)

Literatura:

  • Andrija Jovićević, Zeta i Lješkopolje, Naselja i poreklo stanovništva (knjiga 23), Srpski etnografski zbornik (knjiga 38), Srpska Kraljevska Akademija, Beograd, 1926.
  • Andrija Jovićević, Malesija, Naselja i poreklo stanovništva (knjiga 15), Srpski etnografski zbornik (knjiga 27), Srpska Kraljevska Akademija, Beograd, 1923.
  • Andrija Jovićević, Plavsko-Gusinjska oblast, Polimlje, Velika i Šekular, Naselja i poreklo stanovništva (knjiga 10), Srpski etnografski zbornik (knjiga 21), Srpska Kraljevska Akademija, Beograd, 1921.
  • Andrija Jovićević, Riječka Nahija, Beograd, Naselja srpskih zemalja (knjiga 7), Srpski etnografski zbornik (knjiga 15), Srpska Kraljevska Akademija, 1911.
  • Andrija Jovićević, Crnogorsko Primorje i Krajina, Naselja i poreklo stanovništva (knjiga 11), Srpski etnografski zbornik (knjiga 23), Srpska Kraljevska Akademija, Beograd, 1922.
  • Andrija Luburić, Drobnjaci – pleme u Hercegovini, Beograd, 1930.
  • Blažo Knežević, Vlastelinovići, Podgorica, 2006.
  • Blažo A. Strugar, Strugari – bratstvo u Ceklinu 1450-1980, Cetinje, 1983.
  • Bogdan Lalević i Ivan Protić, Vasojevići u turskoj granici, Naselja srpskih zemalja (knjiga 3), Srpski etnografski zbornik (knjiga 6), Srpska Kraljevska Akademija, Beograd, 1905.
  • Bogdan Lalević i Ivan Protić, Vasojevići u crnogorskoj granici, Naselja srpskih zemalja (knjiga 2), Srpski etnografski zbornik (knjiga 5), Srpska Kraljevska Akademija, Beograd, 1903.
  • Branislav Đurđev, Postanak i razvitak brdskih, crnogorskih i hercegovačkih plemena, Posebni radovi (knjiga 4), Crnogorska akademija nauka i umjetnosti, Titograd, 1984.
  • Branko V. Kostić, Kostići – bratstvo u Ceklinu, Pegaz, Podgorica, 2014.
  • Bratstvo Vukčević, Crnogorsko pleme Lješnjani (Vukčevići) – Lješanska nahija, Draževina,
  • Vlado Đ. Duletić, Tragom prošlosti Duletića, Budvanski kulturni identitet, Budva, 2015.
  • Vojin S. Murišić, Kruševice (Svrčuge – Petijevići – Bijelići) (knjiga 2), Biblioteka „Hronika sela“, Kulturno prosvetna zajednica Republike Srbije, Beograd, 2000.
  • Vujanić, Jerković, Krtinić, Marinković, Knjiga o Macurama, Društvo srpskih rodoslovaca „Poreklo“, Beograd, 2014.
  • Vukašin Vučkov Šoškić, Šoškići iz Polimlja, Beograd, 1995.
  • Vukota Miljanić, Akim Miljanić, Prezimena u Crnoj Gori, Beogradska knjiga, Beograd, 2007.
  • Vule Knežević, Pleme Šaranci, Beograd, 1961.
  • Dragan Krušić, Bratstvo Slavujevići (Matovići i Krušići) u prošlosti Banjana, Ljetopis Banjana i Rudina, Nikšić, 2016.
  • Đorđe M. Ojdanić, (Ne)poznate Lubnice, Komovi, Podgorica, 2005.
  • Đurđica Petrović, Mataruge u kasnom srednjem veku, Glasnik Cetinjskih muzeja (knjiga 10), Cetinje, 1977.
  • Ejup Mušović, Etnički procesi i etnička struktura stanovništva Novog Pazara, Etnografski institut Srpske akademije nauke i umetnosti, Beograd, 1979.
  • Zvonimir M. Mijušković, Pleme Pješivci – krajina Stare Crne Gore, Beograd, 1984.
  • Zoran Mijbegović, Krtoljske priče, Tivat, 2016.
  • Jovan Vukmanović, Paštrovići, Cetinje, 1960.
  • Jovan Vukmanović, Crmnica – antropogeografska i etnološka istraživanja, Posebna izdanja (knjiga DLXXXIII), Odeljenje drštvenih nauka – odbor za filozofiju i društvenu teoriju (knjiga 1), Srpska akademija nauka i umetnosti, Beograd, 1988.
  • Jovan Erdeljanović, Bratonožići – pleme u crnogorskim Brdima, Naselja srpskih zemalja (knjiga 5), Srpski etnografski zbornik (knjiga 11), Srpska Kraljevska Akademija, Beograd, 1909.
  • Jovan Erdeljanović, Postanak plemena Pipera, Srpski etnografski zbornik (knjiga 17), Srpska Kraljevska Akademija, Beograd, 1917.
  • Jovan Erdeljanović, Kuči, Naselja srpskih zemalja (knjiga 4), Srpski etnografski zbornik (knjiga 8), Srpska Kraljevska Akademija, Beograd, 1907.
  • Jovan Erdeljanović, Stara Crna Gora, Naselja i poreklo stanovništva (knjiga 24), Srpski etnografski zbornik (knjiga 39), Srpska Kraljevska Akademija, Beograd, 1926.
  • Jovan F. Ivanišević, Podlovćensko Cetinje, Javor br. 5, 12, 14, 16, 24 i 25 iz 1892. godine, Cetinje, 1892.
  • Jovan F. Ivanišević, Putopis kroz Male Cuce, Javor br. 37, 38 i 39 iz 1891. godine, Cetinje, 1891.
  • Kosto R. Perućica, Oputna Rudina, Beograd, 1989.
  • Marko D. Obradović, Porijeklo i rodoslov Obradovića iz Lubnica, Stupovi / Libertas, Andrijevica / Bijelo Polje, 1995.
  • Marko Miljanov Popović, Pleme Kuči u narodnoj priči i pjesmi, Zadužbina Ilije M. Kolarca, Beograd, 1904.
  • Miladin Kontić, Pleme Pješivci sa istorijom bratstva Kontić, Beograd, 1977.
  • Milan – Mišo Brajović, Pleme Bjelopavlići, Kulturno-prosvjetna zajednica, Podgorica, 2000.
  • Milan Peković, Nikšićka Župa, Beograd, 1974.
  • Milan R. Milanović, Bajkove Kruševice, Biblioteka „Hronika sela“, Odbor SANU za proučavanje sela / Kulturno prosvetna zajednica Republike Srbije, Beograd, 1997.
  • Mileta Vojinović, Pljevaljski kraj – prošlost i poreklo stanovništva, Pljevlja, 1997.
  • Milisav Lutovac, Bihor i Korita – antropogeografska istraživanja, Naselja i poreklo stanovništva (knjiga 40), Srpski etnografski zbornik (knjiga 81), Srpska akademija nauka i umetnosti, Beograd, 1967.
  • Milisav Lutovac, Rožaje i Štavica – antropogeografska istraživanja, Naselja i poreklo stanovništva (knjiga 37), Srpski etnografski zbornik (knjiga 75), Srpska akademija nauka i umetnosti, Beograd, 1960.
  • Milorad Joknić, Stanovništvo u pljevaljskom kraju, „Proleter“ AD Bečej, Pljevlja, 2006.
  • Miloš Vojinović, Stotinu godina od iseljavanja muslimana iz Crne Gore za Tursku 1914-2014, Kolašin / Alačata, 2014.
  • Miloš Vojinović, Tadija Bošković, Popis domova u novim krajevima Kraljevine Crne Gore 1913. godine, Kolašin, 2015.
  • Milun M. Šturanović, Ozrinići kraj Nikšića – prilozi za monografiju, Asocijacija sporta i kulture, Podgorica, 2000.
  • Miljan Jokanović, Pleme Kuči – etnička istorija (2. izdanje), Medeon / Print, Podgorica, 2000.
  • Mirko Barjaktarović, Rovca, Crnogorska akademija nauka i umetnosti, Titograd, 1984.
  • Mirko Barjaktarović, Selo Petnjik, Zbornik radova etnografskog instituta (knjiga 19), Beograd, 1986.
  • Mirko Vukićević, Vukićevići iz Trešnjeva i njihovi korijeni, PAKO, Andrijevica, 2015.
  • Momčilo Mićović, Banjani, Ljetopis Banjana i Rudina, Nikšić, 2016.
  • Nebojša Drašković, Čevsko Zaljuće i Donji Kraj – sela u plemenu Ozrinići, Biblioteka „Hronika sela“, Odbor za proučavanje sela SANU / Kulturno prosvetna zajednica Republike Srbije / Ministarstvo poljoprivrede, vodoprivrede i šumarstva Republike Srbije, Beograd, 1999.
  • Nikola S. Vujačić, Bratstvo Vujačić, Nikšić, 1984.
  • Nikola P. Rajković, Pleme Kosijeri 1439-1945, Cetinje, 1968.
  • Obrad Višnjić, Golija i Golijani, Trebinje, 1987.
  • Obren Blagojević, Piva, Odeljenje društvenih nauka SANU, Beograd, 1971.
  • Pavle Radusinović, Naselja Stare Crne Gore – opšti dio, Posebna izdanja (knjiga DLXII), Odeljenje društvenih nauka (knjiga 92), Srpska akademija nauka i umetnosti / Narodna knjiga, Beograd, 1985.
  • Pavle Radusinović, Naselja Stare Crne Gore – posebni dio, Posebna izdanja (knjiga DLXII), Odeljenje društvenih nauka (knjiga 92), Srpska akademija nauka i umetnosti / Narodna knjiga, Beograd, 1985.
  • Pavle Radusinović, Stanovništvo i naselja Zetske ravnice od najstarijeg do novijeg doba (knjiga prva), NIP „Univerzizetska riječ“ / Istorijski institut SR Crne Gore, Beograd, 1991.
  • Pavle Radusinović, Stanovništvo i naselja Zetske ravnice od najstarijeg do novijeg doba (knjiga druga), NIP „Univerzizetska riječ“ / Istorijski institut SR Crne Gore, Beograd, 1991.
  • Petar Mrkonjić, Srednje Polimlje i Potarje u Novopazarskom sandžaku, Srpski etnografski zbornik (knjiga 6), Srpska Kraljevska Akademija, Beograd, 1905.
  • Petar Pejović, Ozrinići – pleme Stare Crne Gore, Beograd, 2004.
  • Petar Šobajić, Bjelopavlići i Pješivci, Naselja i poreklo stanovništva (knjiga 15), Srpski etnografski zbornik (knjiga 27), Srpska Kraljevska Akademija, Beograd, 1923, reprint izdanje (CID, Podgorica, 1997.)
  • Petar Šobajić, Korjenići, Glasnik Etnografskog muzeja na Cetinju IV, Etnografski muzej na Cetinju, Cetinje, 1964.
  • Radoslav J. V. Vešović, Pleme Vasojevići, Sarajevo, 1935.
  • Rade Vujisić, Bratstvo Vujisića, ITP „Unireks“, Podgorica,
  • Radoje M. Uskoković, Iseljeni Nikšići, Zbornik radova posvećen Jovanu Cvijiću, Beograd,
  • Radojko Koprivica, Bratstvo Koprivice – porijeklo, sveštenici, Ljetopis Banjana i Rudina, Nikšić,
  • Rajko Raosavljević, Morača, Rovca, Kolašin, Stručna knjiga, Beograd, 1989.
  • Sava Nakićenović, Boka (antropogeografska studija), Naselja srpskih zemalja (knjiga 9), Srpski etnografski zbornik (knjiga 20), Srpska Kraljevska Akademija, Beograd, 1913.
  • Sava Pejović Treći, Protokol – Porijeklo Pejovića, Ljetopis Banjana i Rudina, Nikšić,
  • Svetozar Tomić, Banjani, Naselja i poreklo stanovništva (knjiga 31), Srpski etnografski zbornik (knjiga 59), Srpka akademija nauka i umetnosti, Beograd, 1949.
  • Svetozar Tomić, Drobnjak, Naselja srpskih zemalja (knjiga 1), Srpski etnografski zbornik (knjiga 4), Srpska Kraljevska Akademija, Beograd,
  • Svetozar Tomić, Piva i Pivljani, Naselja i poreklo stanovništva (knjiga 31), Srpski etnografski zbornik (knjiga 59), Srpka akademija nauka i umetnosti, Beograd, 1949.
  • Slobodan Mišović, Stanovništvo pljevaljskog kraja, Zavičajni muzej u Pljevljima, Pljevlja, 2013.
  • Slobodan N. Kovačević, Grahovski Kovačevići kroz vekove i ratove, Pergament, Priština,
  • Stevan Popović, Rovca i Rovčani u itoriji i tradiciji (Drug o dopunjeno izdanje), ITP „Kolo“ / ITP „Unireks „, Nikšić, 1997.
  • Stojan Karadžić, Vuk Šibalić, Drobnjak – porodice u Drobnjaku i njihovo porijeklo (II izmijenjeno i dopunjeno izdanje), Beograd, 1997.
  • Tomo P. Oraovac, Arbanaško pitanje i srpsko pravo, Beograd, 1913, reprint izdanje (Prometej, Beograd, 1999.)
  • Čedomir S. Bulajić, Vilusi, Biblioteka „Hronika sela“, Odbor za proučavanje sela SANU / Institut za sociološka istraživanja, Beograd,
  • Špiro Lučić, Ljetopis porodice Lučića i Parohije sutorinske od 1680. do 1930. godine, Zavičajni muzej Herceg-Novi, Herceg-Novi, 2000.
  • Božidar A. Vukčević, Lješanska Nahija II, Montenegrina, Kanada, 2003.
  • Čedomir S. Bulajić, Rodoslov bratstva Bulajić, Beograd, 1987.
  • Fadil M. Kardović, Porijeklo bratstva Kardovića, Sportturist, Novi Pazar,
  • Jovan B. Keković, Porijeklo i rodoslov Kekovića iz Zagarača (2. izdanje), NVO Kekovići iz Zagarača, Podgorica, 2013.
  • Jovo Medojević, Muslimani u bjelopoljskom kraju 1477-2002, Almanah, Podgorica, 2003.
  • Nadžib Kočan, Selo Vrbica u turskim popisima, Novopazarski zbornik 36, Novi Pazar, 2013.
  • Miloš Krivokapić i Saša Knežević, Prilog proučavanju porijekla stanovništva i antroponimije Orahovca (Boka Kotorska), Anali Dubrovnik 55/1, Dubrovnik,
  • Risto Kovijanić, Pomeni crnogorskih plemena u kotorskim spomenicima – Knjiga I, Istorijski institut SR Crne Gore, Cetinje, 1963.
  • Risto Kovijanić, Pomeni crnogorskih plemena u kotorskim spomenicima – Knjiga II, Istorijski institut SR Crne Gore, Cetinje, 1974.
  • Robert Elsie, The Tribes of Albania – History, Society and Culture, I.B.Tauris & Co. Ltd, London/New York, 2015.
  • Veselin Konjević, Kazivanje Ahmet-bega Mušovića, Matica br. 69, Matica crnogorska, Cetinje,

Komentari (28)

  • Branko

    Sve pohvale Vukićeviću! Članak od izuzetnog značaja, a napisan, koliko je to moguće sažeto. Preporuke svima da pročitaju! 😉

    Odgovori
  • Zoka

    Poštovani, da li prezimena ispod U3120 potvrđeno pripadaju toj grani (kao gospodin Dramićanin iz tabele), ili samo pretpostavljate da su negativni na niže podgrane?

    Odgovori
    • Ivan Vukićević

      Poštovana, u tabeli Srpskog DNK projekta su sa oznakom + označene grane kod pojedinaca za koje je utvrđeno da im pripadaju preko SNP testova. Za sve rodove gde postoji jasno poklapanje testiranih po markerima je dovoljno da samo jedan testirani utvrdi kojoj grani pripada da bi se doneo zaključak da istoj grani pripada čitav rod. Za Dramićanina je konkretno potvrđeno da pripada YP196 grani koja je trenutno u istoj ravni sa Y3120, odnosno nije utvrđeno koja od te dve grane je starija jer nema testiranih za koje utvrđeno da pripadaju jednoj, ali ne i drugoj od te dve grane.

      Odgovori
      • Zoka

        Dakle, Karadžići, na primjer, su Y3120+, a S17520-, Y4460-…?

        Odgovori
        • Ivan Vukićević

          Na osnovu haplotipa se za Karadžiće jedino može zaključiti da su Y3120+. To ne znači da su negativni na bilo koji SNP nizvodno (poput S17520 ili Y4460), već samo da nije utvrđena tačna podgrana kojoj pripadaju.

          Odgovori
  • Jelena

    Poštovani, možete li napisati nešto detaljnije o grupi EL-241.

    Odgovori
  • Ranko

    Bubanje su potomci Šurka Bubanje koji se pominje u defteru o razgraničenju iz 1701. u selu Donja i Gornja Kruševica u nahiji Ljubinje u Hervegovini. Prezime su dobili po imenu pretka Bubanja.
    Prvi put se katun Bubanja: Dragatinus Stanisclavich de Catono Bubane, pominje u izvršnoj ispravi za naplatu novčanih potraživanja od dužnika iz 1312. i 1313. – takozvana aptagi. U ispravi se pominje i Milatko, unuk Bubanjin.
    Na sjevernom obodu Popovog polja, u selu Dubljani, postoji toponim Bubanje.

    Odgovori
  • Zoran

    Poštovani, s obzirom da u tekstu piše da se ispostavilo kao netačno da vasojevićki Tmušići koji slave Sv.Stevana vode poreklo od Dulovića- Selakovića… zanima me da li se oni ipak mogu dovesti u vezu sa uskočkim Tmušićima koji slave Sv.Nikolu , pošto su zabeleženi slučajevi gde je dolazilo do promene krsne Slave. Da li je neko iz tog bratstva testiran?

    Odgovori
    • Ivan Vukićević

      Poštovani Zorane, uskočki Tmušići još uvek nisu testirani. Oni su prema predanju poreklom od Popovića iz Kuča koji su grana Drekalovića i za koje je utvrđeno da pripadaju rodu Kuča i grani E-V13>Z5018>Z16661>BY165837.

      Odgovori
  • Goran

    Poštovani Ivane,dali bi mogli nešto više da kažete o rodovima koji imaju haplogrupu I1 Y13946rod a koji slave Sv.Arhiđak.Stefana.Dali su bratstvo Kalači ova haplogrupa,koja bratstva iz Hercegovine imaju ovu Haplogrupu.Moračani iz Mojkovca su ova Hg

    Odgovori
    • Ivan Vukićević

      Poštovani Gorane,
      U pitanju je vrlo razranat rod koji čine bratstva različitih predanja o poreklu. Najviše je bratstava koja slave Stevanjdan, ali u okviru ovog roda ima i više bratstava koja slave Đurđevdan i Mratindan. Kalači svakako pripadaju ovom rodu, isto kao i Moračani iz Mojkovca. Iako Kalač nije testirao Y13946, pripadanost ovoj grani je gotovo izvesna na osnovu haplotipa koji ima. Kalači prema predanju potiču od Milačića iz Kuča, ali ta veza još uvek nije potvrđena, tako da ostaje pitanje koji je bio pravac migracija Kalača.

      Odgovori
  • Goran

    Poštovani gospodine Ivane,mogu li da Vas zamolim da nekako odredite,povežete ovaj rod I1Z63 y13946 sa nekim većim rodom,možda baš sa Kalačima,ili su neka odvojena grana starih Macura.Moji Šaponjići su ova haplogrupa grupa i ova podgrupa.Slava je Stevanjdan.Kalačima je ista ova I1Z63 grupa,dok bi Milačići trebali da budu od Drekalović osim ako je predak useljenik u Drekaloviće.Da li su možda svi nosioci ove haplogrupe grupe I1Z63 od Macura ili je to neko potpuno drugo pleme iz Popovog polja Verujem da smo rod sa Moračaninom koji nije poreklom Dulović,a prezime je uzeo po imenu plemena.On je ista podgrana U13946.Znate li možda na kom prostoru,plemenu se ova podgrana najviše pokazala.

    Odgovori
    • Ivan Vukićević

      Rod koji pripada grani Y13946 je vrlo razgranat, tako da se ne može sa sigurnošću reći gde mu je matica. Na osnovu toga što je većina testiranih pripadnika iz Hercegovine, može se pretpostaviti da je tamo matica ovog roda, ali zaista je teško reći gde tačno jer ima više bratstava iz Hercegovine koja pripadaju ovom rodu, a nisu povezana predanjima. Ono što je izvesno jeste da ovaj rod nije povezan sa Macurama jer se radi od dve različite podgrane Z63 koje su vremenski međusobno dosta udaljene.

      Odgovori
  • Goran

    Još bih rekao moje mišljenje dasu Kalači neko starije pleme koje se naselilo pored Rožaja,a da se među njih uselio Milačić iz Drekalovići,Mušo Perov.On i njegovih 3 sina su primili islam i došli među Kalače,Mušo je po njima dobio nadimak,Kalač a ne oni po njemu.U rodoslovu Rakovića i još mnogim drugim izvorima tvrdi se da Milačići potiču od Ilika Drekalovića,njegovog sina Vukoslava i sluškinje u kući Drekalovića,devojke Milače.Od istog je Premo,od njega je Pero,a Perov je Mušo zvani Kalač.Milačići su po ovome gotovo sigurno od Drekalovića,a za Kalače na njihovoj net prezentaciji stoji mapa Crne Gore gde se vidi obeležena područja plavom olovkom,područje u blizini Durmitora,područje blizu Mojkovca,Morače,i područje pored Rožaja.Ovo bi mogao biti i njihov pravac kretanja prema Rožaju.

    Odgovori
  • Goran

    Pozdrav Gosp.Vukićeviću.Ono što se sad nameće kao logično pitanje je Odakle Onda haplotip Z63 Y13946 u Staroj Hercegovini,odakle Germanska Haplogrupa grupa u Popovom polju,jer je verovatno matica ove podgrane Popovo i Trebinjska sela.Otkud tamo Germani.Koliko sam pročitao na forumima najveća koncentracija I1 Z63 se pored Macura,nalazi u Severnoj Albaniji,Dukađin,šira oblast Puka gde je prilično velik broj i testiranih Albanaca i Arbanašenih Srba imao ovu Hg.U daljoj prošlosti u Dukađinu bilo je Normanskih i Germanskih vojnika,čak mišljenje da je prvi Dukađin bio jedan Nemački vojvoda Gin,čija je titula bila duks.Po njemu sva oblast Gornjeg Pilota bude prozvana kneževina Dukađin.Njegovi vitezovi i vojnici koji su došli iz Nemačke po slomu ove kneževine od strane Turaka 15vek,ostali su da žive rastureni po Dukađinu,posrbljeni,po selima kao što je Puka,tvrđava Svač,Danj,Sapa,Merturi ,Kalaja Dalmata,itd.Ovde su ovi rodovi i poarbanašeni a mnoge familije koje potiču iz Dukađina su otišli dalje u Gornju Duklju na sever i na zapad prema Hercegovini.Ja verujem daje matica ove Haplogrupe Dukađin i da rodovi podgrane u13946 vuku korene iz oblasti Puke,Zadrima,i dasu odatle iselili prema Raškoj i prema Popovom polju,gde se formirala podgrana u13946,kod doseljenih Dukađinaca,njihovih potomaka.

    Odgovori
  • Goran

    Iz istorije je takođe poznato da su Germanski Gepidi imali svoje kraljevstvo u Dakiji,današnjoj Rumuniji,i dasu posle smrti Hunskog vođe Atile,Gepidi potukli Hune u Sremu.Ove Gepide i Herule potpuno su potukli Avari u 6veku pa su i neka Gotska plemena uplašena od Avara i svi Gepidi počeli da beže od Avara iz Panonije duboko u unutrašnjost Balkana.Tako su Goti pobegli u središnju Bosnu a Gebidi beže u Sev.Albaniju,sve do Skadra i Drima.U oblasti Puke postoji lokalitet Komani,grupa od nekoliko utvrđenja i naselja gde su živeli Gepidski ratnici.Bilo je to vreme invazije Slovena na Balkan,a ove Gepide je moguće i Vizantija angažovala da štite puteve i prilaze Draču i primorju iz šire okoline Skadra.Isti su vremenom poslovenjeni u Duklji,kao što su poslovenjeni Goti u Bosni.Možda i baš od ovih Gepida geni kod kasnijih Dukađinaca iz Puke.

    Odgovori
  • Goran

    Za Kalače i podatak koji su oni sami pronašli i stavili na njihovoj internet stranici.Naime pronašli su podatak da je u turskom defteru iz 15veka u Fatničkom polju,okolina Bileće,upisano selo Kalači,sa stanovnicima istog prezimena.U opštini Prača u Bosni,postoji selo Kalače i familija Kalače koji su tu doselili iz Kalača u Fatničkom polju.Ovi Kalači iz Rožaja smatraju ih rođacima i išli su im pre par godina u posetu.Ovi Kalače u Prači u Bosni ne pominju nikakve Milačiće u svom poreklu.Iz ovoga sledi sasvim logičan zaključak,dasu Kalači stariji rod koji je od Bileće Fatnice otišao u dva pravca.Jedna grana prema Sarajevu,u Bosnu,a druga grana prema Rožaju,selo Zasmreče.Milačić se samo uselio među njih i uzeo njihovo prezime.

    Odgovori
  • Zdravko

    Poštovani, možete li mi preporučiti nekog istraživača da gamunajmim da istraži porijeklo moje porodice?
    Hvala unapred.

    Odgovori
    • Ivan Vukićević

      Poštovani Zdravko,

      Ne poznajem nikoga ko se bavi istraživanjem porekla za novčanu nadoknadu niti mislim da ima potrebe da bilo koga angažujete. Preporučio bih Vam da se prijavite na forum Porekla i da započnete temu o poreklu svoje porodice. Svi članovi Porekla imaju pristup digitalnoj biblioteci gde se nalazi zaista impresivan broj knjiga koja se bave poreklom stanovništva, tako da bi trebalo da možemo da pronađemo podatke koji Vas zanimaju.

      Odgovori
  • Goran

    Milačići iz Kuča potiču od Miličića iz sela Dučice,Nikšićka župa isti haplotip Y13946,što je i predanjem Jokića iz Dučice potvrđeno.

    Odgovori
    • Ivan Vukićević

      Ovo što ste napisali je najobičnija izmišljotina i tipičan primer neosnovanog povezivanja porodica na osnovu sličnih prezimena. Selo Dučice prema predanju Župljana naziv nosi po Duki, sinu Šćepana od koga su Šćepanovići iz Rovaca. Miličići iz Dučica potiču od Raka koji je Dukin potomak. Dakle, Miličići bi trebalo da kao i ostali Šćepanovići (među kojima ima testiranih) pripadaju rodu Nikšića i grani I2-PH908>Y52621. Samim tim, Milačići iz Kuča ne potiču od njih. Da ne govorim o tome što je osnova prezimena drugačija – za Milačiće iz Kuča se odlično zna da prezime nose po Milači, majci njihovog rodonačelnika koji je odrastao bez oca.

      I da spomenem i ovo – Miličići iz Dučica slave Lučindan (kao i svi Nikšići) i nemaju bilo kakve veze sa Miličićima iz Podosoja kod Šipova koji slave Đurđevdan i pripadaju grani I1-Y13946.

      Odgovori
  • Goran

    Haplogrupa I1Z63 Y13946 kojoj je matična oblast Župa Onogošt,Nikšićko polje,Stara Hercegovina,može se povezati sa migracijama Gota na Balkanu.Ova podgrana u Staroj Hercegovini može se vezati za Ostrogote koji su izgradili tvrđavu Anagastum i u 5 i 6.veku živeli u široj okolini Onogošta,današnjeg Nikšića iu Nikšićkoj Župi.Ostrogoti su u 6.veku živeli i u Gacku,i Gackom polju,koje je po njima dobilo ime od Gotsko-Gocko-Gacko.I podgrana L1237se takođe može vezati za Gote.Posle Gotsko-Vizantijskog rata u 6.veku koji su Ostrogoti izgubili,mnogi su ostali u Italiji,a mnogo njih koji su ostali u rimskoj Dalmaciji,odnosno Bosna Hercegovina i Zeta,ostali su u župama i planinama sjedinjeni sa Ilirima kao Vlasi,ili sa kasnije u župe doseljenim Slovenima.Kako je Ilira u planinama(Vlasi) i Slovena u župama u 7.i 8 veku bilo mnogo više,a mali broj Ostrogota koji je ostao u Zeti i Hercegovini,tako je i mali procenat haplo grupe I1Z63 i njenih podgrana među Srbima,mada je visok procenat u Poljskoj,Španiji,Italiji Bugarskoj,Albaniji,Rumuniji,gde su sve boravili Goti.

    Odgovori
    • Ivan Vukićević

      Vaša tvrdnja da je Župa Onogošt matična oblast grane I1-Y13946 je najobičnija spekulacija. Nijedan jedini testirani sa područja čitave opštine Nikšić, koja je inače prostorno bila najveća u čitavoj bivšoj Jugoslaviji, ne pripada toj grani.

      Odgovori
  • Goran

    Ovoj podgranu I Z63 Y13946 pripada i razgranat rod Banovića-Mulina iz plemena Banjana,od kojih je bratstvo Tomaši kao i Baćovići.Od Tomaša su u Sarajevu Avlijaši kao i testirani Jokanović.Tomaši imaju dva kontradiktorna predanja o svom poreklu,prvo da kao i ostali Muline(turska reč.Pisar)potiču od Banovića iz Banjske,Sev Kosovo.Drugo predanje dasu svi Muline od Vlastelinovića iz Plane od kojih su i Šaranci.Tomaši su u Banjanima poznati i kao Klenčani.Za Muline mišljenje dasu sa Kosova Banovići,ali i Vlastelinovići od Gacka.

    Odgovori
    • Ivan Vukićević

      Ovo je još jedna netačna tvrdnja koju ste izneli. Do sada su od Mulina testirana tri bratstva (Baćovići, Lučići i Tomaševići) i sva tri pripadaju rodu Banjana i grani N2-FGC28435. Grani I1-Y13946 ne pripada nijedno bratstvo koje ima predanje o poreklu od Banovića, a to što ste izneli takvu tvrdnju govori o tome da niste ni pročitali ovaj članak jer je jasno rečeno kojim haplogrupama pripadaju bratstva sa tim predanjem.

      Zamolio bih Vas da ubuduće obratite više pažnje o tome šta pišete pre nego što ostavite neki komentar.

      Odgovori
  • Nebojša Babić

    Selo Dučice u Župi Nikšićkoj taj naziv nosi iz veće davnine, s obzirom da u osmanskom defteru za Hercegovački sandžak iz 1477. godine nalazimo selo Dučića polje (ili Dučnica, Dučnića?).

    https://www.poreklo.rs/2019/02/19/poreklo-stanovnistva-zupe-niksicke/#_ftn4

    Dakle, naziv nema veze sa rovačkim Šćepanovićima, niti sa kučkim Dučićima, već sa nekim starijim rodom u Župi.

    Ako uzmemo da se selo zove po nekom rodu Duč(n)ića oko poslednje četvrti 15. veka, taj rod je morao biti zasnovan barem početkom 15. veka, ili verovatnije, još u 14. veku.

    Odgovori
    • Ivan Vukićević

      Predanje o nazivu sela Dučice koje sam spomenuo navodi Milan Peković u svojoj knjizi o Nikšićkoj Župi na 72. strani. To je tipičan primer kako se meštani dovijaju da objasne naziv svog sela, ali pokazuje koliko je čvrsto predanje Miličića i njima srodnih bratstava Jokića, Kostića i Vujinovića o poreklu od Duke Šćepanovog čim veruju da se čak i selo Dučice u kome žive zove po njemu.

      Odgovori

Ostavi komentar

© 2012- 2013 POREKLO poreklo.rs

Scroll to top