Popović
Haplogrupa: R1a Z280 L1280
Poreklo: Zminjak, Šabac, Srbija / ogranak Damnjanovića iz Zminjaka, Šabac, Srbija
Krsna slava: Avramijevdan
Kontakt:
_________________________
Popović
Haplogrupa: R1a Z280 L1280
Poreklo: Čanići, Šekovići, Republika Srpska
Krsna slava: Avramijevdan
Kontakt:
_________________________
KOMPLETNE REZULTATE POGLEDAJTE OVDE[/toggle]
Prezime Popović je veoma često, prisutno u gotovo u svim krajevima gde je živeo ili živi srpski narod. Nastalo je po svešteničkom pozivu rodonačelnikovom.
U knjizi Rista Milićevića “Hercegovačka prezimena” pominje se u više krajeva Hercegovine, sa različitim krsnim slavama, i u različitim konfesijama.
Pravoslavni Popovići u Hercegovini su u selima Samoboru, Maloj Gračanici, Dražljevu (Gacko), Bjeloševu Dolu, Kruševici (Ljubinje), Ravnom, Dračevu, Drijenjanima (Popovo), Mostaru i drugim mestima.
U Samoboru su poreklom iz Pive. Predanje kaže da su u rodu sa Stevanom Musićem, junakom iz narodnih pesama. Slave Savindan.
U Dražljevu su “od Kisića iz Prijevora” kod Bileće odakle je “došao jedan Glogovcima u najam, zagledao se u njihovu djevojku i oženili ga”. Sin ovog najamnika je postao pop, a iza njega je, kažu, bilo još deset popova iz ovog plemena. Slave Nikoljdan.
U Malu Garešnicu su Popovići doselili “poslije okupacije” iz Dražljeva. U Bjelošev Do i Kruševice su došli iz Zagore (Trebinje). Slave Đurđevdan.
Popovića ima u Žakovu i Mesarima (Podbrđe i Trebinje) i u Trebinju. Slave Jovanjdan.
Popovići katolici u Hercegovini su u Domanovićima (Čapljina). Potiču od Vratošića iz Trebimlje u Popovu, odakle su pobegli od gladi u Domanoviće.
Popovići muslimani su živeli u Bileći, a za njih se zna da su “do turske okupacije bile hrišćanske porodice”.
Popovića je bilo dosta i u Lici u mestima Brotnja (Srb), Vrebac, Vrhovine, Donji Lapac, Donja Švica, Zalužnica, Mutilić (Udbina), Nebljusi, Otočac, Ploča, Senj, Tomingaj, Vaganac (Ličko Petrovo Selo). U ovim mestima su pravoslavne vere i najčešće slave ili Svetog Jovana ili Svetog Nikolu.
_____________________
Prezime Popović sreće se i u crnogorskom primorju, u bokokotorskom naselju Mojdež (kod Herceg Novog). Vredan prilog o ovom bratstvu Popovića poslao je saradnik portala Poreklo Zoran Đurov Šabović.
Njegovo istraživanje o bratstvu Popović, objavljeno u knjizi „Mojdež – prilozi za hroniku sela i rodoslove“, iz 2007. godine, prenosimo u celini.
Tekst je u PDF formatu i možete ga videti ako klinkete na sledeći link: Bratstvo Popović iz Mojdeža.
_____________________
O drobnjačkim Popovićima pisali su Stojan Karadžić i Vuk Šibalić u knjizi „Drobnjak i porodice u DROBNJAKU i njihovo porijeklo“, II dopunsko izdanje, Beograd, 1997, IŠ ‘Stručna knjiga’:
POPOVIĆI (žive u Timaru)
Oni su ogranak Srbljanovića od kojih su se davno odvojili. Prezime su dobili po nekom popu, a kako se zvao, ne zna se. Imali su stari nadimak „Kokuri”. Poznato je da je ovo bila stara popovska porodica i da je dala više popova, ali se zna samo za Luku, koji je bio i posljednji pop iz ovog bratstva.
Braća Vuksan i Vujoš su se sedamdesetih godina 20. vijeka odselili u Mojkovac.
Slave Đurđevdan, a prislužuju Pantelijevdan.
* * *
POPOVIĆI (žive na Godijeljima)
Oni su od popa Arsenija, sina Marinka Pejanova Godijelja. Pop Arsenije bio je poznata ličnost svoga doba. Naročito se istakao za vrijeme Karađorđevog ustanka. Njega je Sulejman-paša Skopljak s ostalim Drobnjacima odveo u Travnik kao taoce, gdje je i umro. Arsenije je imao dva sina – Joksima i Milića, koji se po popu Arseniju prozvaše Popovići. Joksim je imao sina Bela, koji je odselio u Srbiju. Milić Arsenijev bio je poznati i istaknuti hajduk svoga doba. Imao je sina Mališu, a ovaj Sekula, Gavrila i Milića. Od Sekula Mališina je Petar, a od Petra su: Sekule, Sava, Mijajlo, Lazar, Rajko i Milić.
Sekule Petrov je bio žandarm, ali se rano opredijelio za NOP. Stupio je u 7. crnogorsku omladinsku brigadu na dan njenog osnivanja, u kojoj je bio komandir čete. Sekule je ranjavan.
Popovića ima odseljenih u Srbiju, gdje se odselio Bele Joksimov.
Slave Tomindan.
* * *
POPOVIĆI (u Tepcima, Podgori, Kočadolu i Žabljaku)
Njihova najdalja starina je od Popovića iz Bara odakle su, padom Bara pod Turke 1572. godine, izbjegli i privremeno se naselili u selu Dubi, u plemenu Bjelicama. Iz Duba su nakon dvanaest godina prešli u okolinu Nevesinja i naselili mjesto koje se po njima nazva Dubljevići, po mjestu Dubu, odakle su se doselili. Tu su se namnožili i izrazdvajali na bratstva Tomiće, Prstojeviće i Rnjeze. Učestvovali su u hajducima Baja Pivljanina i vršili su zulume Turcima u tom kraju. Turci udare i razure ih, a dva mladića uspiju da pobjegnu i nastane se u Pivi, u mjestu Otar, gdje zasnuju porodice. Njih prozovu Dubljevićima, a kasnije i mjesto po njima dobi ime Dubljevići. Ovo bratstvo se brzo namnoži i postade brojno.
Od njih je, oko 1775. godine, pop Stevan Dubljević sa svojom porodicom krenuo put Srbije i zanoćio u Tepcima. Pošto Tepci nijesu imali popa, uspiju ubijediti Stevana da ostane u Tepcima i da im bude paroh. On pristane pod uslovom da mu daju zemlju na kojoj će živjeti, i da ima pravo i u goru, i u vodu, i u planinu. Tepci mu ispune uslove koje je tražio i on ostane da živi sa svojom porodicom u Tepcima i da im bude pop.
Pop Stevan je imao sina Milutina, koji se nešto kasnije zapopio i naslijedio oca. Milutin je imao sedam sinova: Gavrila, Mijaila, Luku, Pavla, Petra, Lazara i Aleksu. Najstariji Gavrilo izučio je za popa u Moračkom manastiru i bio je pop u Tepcima. Imao je veliku ulogu u organizovanju naroda u borbi protiv Turaka. Potomci popa Stevana Dubljevića se po njemu prozvaše Popovići.
Pop Gavrilo Milutinov imao je sina Milovana; Milovan Blaga, Marka, Nela i Radovana; Luka Iliju i Đoku; Pavle Lala, Toka, Živka i Filipa; Petar Jakova; Lazar Obrada, Ivana, Milana, Milića i Draga; a Aleksa Mirka i Milinka.
Ovo brojno bratsgvo dalo je dosta izuzetno dobrih i viđenih ljudi u kraju u kome su živjeli. Neke od njih ćemo istaći.
Savo Novičin pripada prvim intelektualcima koji su završili fakultete poslije Prvog svjetskog rata. Bio je izvrstan pravnik i stručnjak iz oblasti prava. Prije rata je pripadao lijevom krilu Zemljoradničke stranke. Za vrijeme okupacije 1941. godine aktivno je radio za NOP u Aleksincu i Beogradu. Nakon oslobođenja imenovan je za prvog predsjednika Okružnog suda u Beogradu, a kasnije za sekretara Vrhovnog suda Srbije. I drugi Novičin sin Dragoje bio je ugledan i cijenjen čovjek u svom kraju. Biran je tridesetih godina 20. vijeka i za predsjednika opštine Žabljak. U toku NOR-a 1941-1945. godine aktivno se uključuje u NOP, u kome je imao značajnu ulogu u narodnoj vlasti; bio je komandir Posadne čete i komandant Komande mjesta u Žabljaku.
Dragojev sin Kostadin – Koća učestvovao je u NOP-u od prvih ustaničkih dana, u početku u Durmitorskom odredu, a od osnivanja Četvrte crnogorske proleterske brigade bio je u njenom stroju, kada prelazi u stroj 7. omladinske brigade na položaj zamjenika komesara čete. Na toj dužnosti junački gine u jednom jurišu na Pešteru 30. oktobra 1944. godine. Slobodan Radov, istaknuti aktivista i pripadnik NOP-a, bio je omiljen među borcima, a poginuo je na Zagarču 1944. godine. Lazar O. Popović iz Tepaca poginuo je na Sutjesci 1943. godine u jedinicama NOV-a. Radojica Isakov bio je istaknuti privrednik u opštini i predsjednik opštine Žabljak u dva mandata.
Popovića ima iseljenih u mnogim mjestima naše zemlje.
Slave Đurđic.
* * *
POPOVIĆI
(na Strugu)
Porijeklo im je od Popovića iz sela Zagrada, iz Nikšićke župe, odakle se oko 1880. godine doselio Radosav Miljkov Popović. Imao je dva sina Luku i Neđeljka. Lukini sinovi Vojin i Vladimir-Vlado i kćerka Julka, su bili istinski borci protiv tiranije. Vojin je stari član KP i aktivista iz studentskih dana i jedini Durmitorac koji je aktivno učestvovao u Španskom građanskom ratu. Jedan je od organizatora ustanka u svom kraju, a nalazio se na najodgovornijim rukovodećim dužnostima u Uskočkom bataljonu. Neprijatelj ga je uhvatio teško bolesnog u selu Godijelji, sproveden je u Kolašinski zatvor i strijeljan 1942. godine. Njegov brat Vlado je bio aktivista naprednog studentskog pokreta; u NOP-u je od prvih ustaničkih dana u Četvrtoj crnogorskoj brigadi je od njenog formiranja, gdje je u Petom bataljonu bio zamjenik komesara čete i bataljona; poginuo je na funkciji zamjenika komesara brigade kod Tuzle u mjestu Petrovići 27. aprila 1944. godine. Njihova sestra Julka je takođe bila u Petom bataljonu četvrte crnogorske brigade kao bolničarka.
Slave Lučindan.
* * *
POPOVIĆI
(žive na Kršu i Gradini)
Potiču od popa Vida, sina Gleda Džakova. Gledo je, osim popa Vida, imao još sinove: Sekula, Čuna i Minu.
Pop Vid je bio dobar čovjek i istaknuti junak i po njemu se njegovi potomci prozvaše Popovići.
Pop Vid je imao sina Filipa koji je bio stotinaš i učesnik mnogih bitaka protiv Turaka vođenim u njegovo vrijeme. U njima se Filip isticao svojim junaštvom.
Pored Filipa, u ratovima su učestvovali i u njima se isticali i pop Pero i brat mu Pavle.
Ovo bratstvo je uvijek davalo dobre i pametne ljude i istaknute ratnike, koji su imali značajnu ulogu u plemenu u vremenu u kome su živjeli.
Bratstvenici ovog bratstva su u borbenim redovima jedinica koje su se borile protiv neprijatelja od privh ustaničkih dana.
Pero Vukosavljev iz Krša je poginuo u borbama za slobodu u Srbiji 1944, godine; istu sudbinu je doživio i Živko Radivojev koji je poginuo 1942. godine u svom rodnom mjestu. Pavle Krstov, veliki i nepomirljivi borac protiv nepriajtelja, zbog učešća i pripadnosti NOP-u od prvih ustaničkih dana, biva uhvaćen, zatvaran i mučen da bi na kraju bio strijeljan na Žabljaku 1942. godine. I Gledo Popović iz Krša bio je borac NOR-a od 1941. godine, istaknuti aktivista tokom rata, a u poratnom periodu nalazio se na odgovornim dužnostima u opštini i Durmitorskom srezu.
Popovići su živjeli na Podima do 1853. godine, kada su se preselili na Krš gdje i danas žive. Ima ih u Gradini i Studencima.
Slave Đurđevdan.
IZVOR: Stojan Karadžić, Vuk Šibalić: Drobnjak i porodice u Drobnjaku i njihovo porijeklo, 1997, priredio saradnik portala POREKLO Vojislav Ananić
__________________
Vaš prilog ostavite u komentaru ili pošaljite na i-mejl:
15. april 2014. u 10:47
Marija Popović
Moj deda je Popović poreklom iz Mesara, imam dosta rodbine u Trebinju i svuda po Srbiji i svi slavimo Đurđevdan. Ne znam zasto u tekstu piše da je Jovanjdan u pitanju.
30. april 2017. u 17:01
Milan
Prezivam se Popović moj deda je Jovo a praded Vuko.. Iz Mesara kod Trebinja Vuko se doselio u Jakupovce U RS. za vreme Austrougarske,, neznam nikog u Mesarima. Slavim Đurđrvdan. Ako neko zna ima neku vezu sa porodicom u Mesarima nek mi javi. Hvala.
27. februar 2020. u 22:28
andjela
Ja sam poreklom iz Mesara. Moj deda, prota Vladimir Popovic, doselio se u Trebinje. Volela bih ako neko zna da mi kaze odakle su dosli u Mesare i koje je njihovo staro prezime. Slavimo Djurdjevdan.
1. februar 2024. u 03:38
Pop1993
Ako neko zna o Popovicima iz Zupe opština Drvar ? Pradeda Jovo Popovic pradeda imao dva braka znam dosta rodbine al ne znam ko je bio cukundeda i odakle su došli u to mesto.Slavimo Djurdjevdan
5. maj 2014. u 19:37
Andjela Popovic
Pozdrav svim Popovicima! Moja familija potice sa juga Srbije (iz Vlasotinca) o poreklu predaka znam do svog navrndede(koleno iza cukundede)Gavrila Popovica-industrijalca i trgovca koji je dosta ulozio u progres mesta. Dosta ljudi zna za njegova dela ali o njemu se ne zna puno,ako neko ima informacije volela bih da saznam vise. I da, slavimo Sv.Jovana.
10. mart 2026. u 18:23
Popovic
Cao Andjela
Javi se
14. jun 2014. u 18:48
Milodan
Familije-prezimena Popovićć po mestima življenja. Prema knjizi Ljubomira Ljube Pavlovića „Sokolska nahija“.
-Osat
-Pecka
-Carina
-Selanac (Dejanovići)
-Donja Ljuboviđa
-Grčić (Sajići)
-Rogačica
-Dub
-Rača
-Bajina Bašta
-Zaovine (Đurići).
25. jun 2014. u 00:44
Petrovic
Zanima me poreklo porodice Popovic iz Zavoja,kod Pirota
1. jul 2014. u 20:29
Goran
DALI MOZE NEKO DA NAPISE PODATKE O FAMILIJI PREDOJEVIC IZ STARE HERCEGOVINE IZ BILECE KOJI SVE RODOVI POTICU OD PREDOJEVICA DALI IMA ONIH KOJI SU SLAVILI SV STEFANA 9.1 DALI OD PREDOJEVICA POTICU I POPOVICI I SAPONJICI KOJI SLAVE STEVANDAN.KOJA SVE PREZIMENA POTICU OD PREDOJEVICA.
1. jul 2014. u 20:50
Nebojša Novaković
B. Kljajević je na osnovu činjenice da se Šaponje u zlatiborskom okrugu pominju i kao Šaponje-Grkovići, obe familije vezao za hercegovačke Grkoviće, koji su starinom Čupkovići od Bileće i vode poreklo od bratstva Predojevića.
Ne znam koliko je realna ova konstatacija.
Grkovići i Čupkovići u Hercegovini slave Đurđevdan.
3. jul 2014. u 10:11
goran
Postovani Nebojsa hvala na odgovoru u vezi predojevica i grkovica, tj mojih saponjica .Koliko sam procitao grkovici slave djurdjevdan, stari predojevici slave nikoljdan a nigde dosad nisam cuo da moje saponje zovu grci a i nasa slava je sveti stefan .
Ne znam zasto nas je Kljajevic povezao sa grkovicima skroz druga slava .Jedino ako postoji povezanost sa selom grkavci iz okoline trebinja pa je nekad bio taj nadimak grkavci po selu gde su davno nekad ziveli .u ovu pricu o cupovicima ne verujem bas mnogo jer slave demantuju. Mislim da su Saponje na zlatiboru jako povezane sa Lazovicima jer su neki njihovi preci bili popovi pevali na grckom pa ih tako zvali grci .A saponje i lazovici uvek se nekako prate i zive u istim krajevima .
VELIKI POZDRAV ZA POREKLO.
27. jul 2014. u 11:56
Jovan Milovan Popovic
Zovem se Jovan Popovic i zivim u Kuli – Vojvodina. Slavim sv. Djurdjic 16 nov. Iz plemena Drobnjaka su moji. Deda se doselio iz Tepaca 1946… Imali inf.o rodjacima… pozdrav
5. septembar 2014. u 19:54
Milodan
Familije-prezimena Popović, po mestima prebivališta. Prema knjizi Borivoja Drobnjakovića “Kosmaj”.
-Goračić
-Dučina
-Koraćica
-Rožanci
-Ropočevo
-Sopot
-Stojnik
6. septembar 2014. u 16:26
Branko Sikimić
Ukratko,
Popovići su bili jedna od najbrojnijih porodica na prostoru bivšeg sreza Ljubinje.
Meni su poznati skoro svi podaci od 1800, do 1940 godine, najstariji je bio Pero Popović rođen 1817 godine, koji je bio jedan od nosilaca domaćinstava.
U 19 vijeku je bilo 14 takvih domaćinstava (imam podatke), i po mojoj analizi drugih porodica (i moje), samo od njih bi trebalo biti nešto više od 1000 naslednika.
Mogući broj stanovnika porijeklom iz Stare Hecegovine, siguro daleko prelazi sve dosadašnje prognoze (broj “ne smijem” napisati).
Pozdrav
22. septembar 2014. u 02:04
Goran Popovic
Moje ime i prezime je Goran Popovic.Zivim na Malti ,slavim Sv.Jovana Krstitelja.Poreklo Pl.Popovic je sa Cetinja,tacnije Njegusa.U srodstvu su nam prezimena Petrovici i Aksentijevici.Za vreme seobe Carnejevica jedan deo je otisao u Dalmaciju a drugi u Vojvodinu,tacnije Srem.Imamo svoj grb iz 1751 god. Posle drugog sv.rata deo moje familije odselio se za Ameriku u Cikago.Pozdrav svim Popovicima i voleo bih da mi se jave koji slave Sv.Jovana Krstitelja.
16. decembar 2014. u 14:23
Goran
Zdravo,evo da ti se javim slavim sv. Jovana Krstitelja a ziivm u sremu poreklo nem je takodjer iz Crne Gore…:)
1. april 2016. u 02:25
Dušan Popović
Javljam se. Ali mislim da nismo rod,
moji su u Sremu sigurno od kraja 17 veka, za pre nema podataka jer su crkvene knjige popaljene za vreme poslednjeg upada turaka preko Save.
Da li znaš di su se naselili u Sremu? Moji su bili graničari i kasnije `trgovci i zemljoposednici do drugog svetskog rata, sveštenika nije bilo…
31. januar 2017. u 22:01
Marija
Ja sam devojacko Popovic slavim Sv Jovana i meni je otac isto ovo pricao o nasem poreklu.Moji su ziveli u Kragujevcu i okolini. Bilo je 13 geberacija svestenika, najcesca imena koja su se ponavljala generacijama su Mijajlo Mihajlo Djurdje Ljubisav Ljubomir, Savo… Pozdrav svim Popovicima
1. februar 2017. u 08:30
Joksim
Marija, koje predanje o porijeklu imate?
10. mart 2026. u 18:25
Popovic
Cao Marija
Javi se
5. jul 2019. u 22:40
Vasko Popa
Popovići su brojno prezime kod Srba, ali nisu svi u rodbinskim odnosima, niti imaju isto poreklo. Ovo prezime je kod pravoslavnog dela stanovništva uglavnom usvajano na osnovu svešteničke tradicije unutar samog plemena kao što je to slučaj sa muslimanskim prezimenom Hodžić.
Suvodolski Popovići (opština Tutin- Srbija) su starinom Ozrinići sa Čeva kod Cetinja (Mušović 1986: 209). U prilog tome je i kazivanje pojedinih članova bratstva iz Azana, rođaka suvodolskih Popovića, da potiču iz plemena Ozrinića sa Čeva (naselje na Cetinju- nakadašnja Katunska nahija D. P.). Jedan od najpoznatijih Šekularaca, bio je i vojvoda Petar Šekularac (savremenik Kosovske bitke 1389. god) za kojeg se smatra da vodi poreklo upravo sa Čeva. Sa čevskih visina, došli su u Šekulare kod Berana. Rođaci su im Dašići, Rakočevići i Pantovići koji takođe slave Sv. Jovana Krstitelja (Popović 1998: 18- 19). Milisav Lutovac takođe navodi da neki Azanci tvrde da je njihov predak došao iz Ozrinića (Lutovac 1967: 74). Književnik i publicista Milovan Đilas, pišući o svešteniku Milošu Popoviću iz Azana koji je bliski rođak suvodolskih Popovića i 46 sveštenik u bratstvu, navodi da on nije bio poreklom od brđanskih plemena, već od srpskih starinaca Srbljaka. U borbama oko teritorije, često su na njih napadali Klimente i plemena sa crnogorskih Brda. U tim borbama, Brđani su se doselili i izmešali sa Srbljacima pokušavajući da im nametnu svoje običaje. U turskom popisu 1582/1583. godine, pominje se i pop Vulo, (sin popa Anta Živkovića) koji je šesto koleno vojvode Petra Šekularca. Vulo je primio sveštenički čin, dobio parohiju i uz blagoslov nadležnog episkopa, uzeo prezime Popović koje će vekovima nositi njegovi potomci. Od poznatih Šekularaca isticali su se i Dašo Šekularac (potomak vojvode Petra Šekularca) i istaknuti junak i njegov naslednik Vuk Ljevač (Levak). U toku 1651. godine, u tajnosti je održan Budimljanski sabor kod manastira Đurđevi stupovi gde je trebala da se donese odluka o dizanju ustanka protiv Osmanlija. Kako bi o tome pregovarao lično sa papom, na put u Rim je trebao da krene budimljanski episkop Pajsije. Pošto su osmanske vlasti otkrile taj plan, episkop Pajsije je uhvaćen i živ odran. Pop Savo Popović iz Šekulara je takođe uhvaćen i obešen neposredno uz manastir. Već naredne 1652. godine, naslednici Vuka Ljevača: Petar, Vukajlo, Luko, Radoš i pop Jovan kreću u seobu ka Azanama napuštajući rodno Šekulare. Po usmenom predanju, bratstvenici su se dogovorili da potomstva doseljene braće uzmu prezimena po očevima: Petrovići, Vukajlovići, Lukovići i Radoševići. Sveštenik Jovan (1625- 1701) je još neko vreme zadržao prezime Šekularac kako su ih nazivali po mestu, ali je ubrzo vratio svoje staro prezime Popović kako je i upisan u osmanske i u crkvene knjige (Popović 1998: 17- 24). Stanovnici Azana nisu bili u čifčijskim obavezama jer su, kako kažu, dobili carski ferman na zemlju zbog određenih zasluga (Lutovac 1967: 74). Prekupivši pola Azana, begovske porodice Ćorovića i Hajdarpašića su im nametnule čefčijske odnose te su na taj način postali gospodari njihove sudbine. Pojedinci iz bratstva su, tražeći izlaz iz veoma teške situacije, napravili su radikalan korak. Dve kuće Lukovića, u nadi da će tako bolje živeti, odrekli su se hrišćanstva i kao svoju veru prihvatili islam. Nakon toga, veliki broj Lukovića i Radoševića se iselio iz Azana (Popović 1998: 25). Lukovići su se iz Azana odselili ka Sjenici i Peći, dok je jedan deo uzeo prezime Vasiljevići (pretpostavka je da potiču od Vasa Popovića D. P.) i nastanio se kod Ivanjice (Lutovac 1967: 74). U takvoj situaciji, bratstvo Vukajlovića (verovatno ne svi D. P.) koje je dalo veliki broj sveštenika, napustili su bratstveno prezime i vratili se svom prezimenu Popović. Želeći da sačuva svoje saplemenike i svoje hrišćansko nasleđe, čukun unuk sveštenika Jovana- pop Milutin (1773- 1858), osmi ili deveti sveštenik u Jovanovoj lozi, došao je na ideju da na temeljima porušene crkve, napravi novu. Međutim, tu ideju nije bilo lako realizovati jer su se osmanske vlasti tome energično suprotstavljale, a bratstvenici bili nedovoljno složni kako bi se crkva sagradila. Posle nekoliko godina, ta ideja je sahranjena. Pošto je ocena bratstvenika bila da se pop Milutin „kanjkao“ (kanio) da sagradi crkvu, više puta izgovorena reč se pretoči u prezime. Naslednike popa Milutina pogrdno i ironično prozvaše Kanjići. Ovo je ušlo u popisne i druge knjige, ali je jedan deo bratstva zadržao prezime Popović (Popović 1998: 25- 26). Pojedini naslednici ovog bratstva, kao što je učitelj Obren Popović iz Suvog Dola, kao uspomenu na nametnuto prezime iz Azana, naručio je da se na ploči škole u Suvom Dolu 1925. godine upiše kao „Kanjić“. Par godina pred smrt popa Milutina, bahati Malisor Selim aga je ubio njegovog sina Vuletu. Videvši da mu je brat mrtav, Luko Popović na licu mesta ubija Selim agu. Seoba je sada već postala izvesna. Milutinovi potomci, na poziv Omer- bega Ćorovića iz Lozne kreću ka Pešteri u seobu bez povratka.
Najstariji Milutinov sin Vaso je krenuo prvi i stigao u peštersko selo Naboje gde se i nastanio. Pod pritiskom i pljačkom nadolazećih muhadžira, Vaso je posle par decenija napustio Naboje i krenuo dalje. Jedan od Vasovih sinova ostao je u Batnjiku, dok je drugi deo Vasove porodice krenuo sa njim ka Toplici. Tu im se gubi svaki trag, ali se pouzdano zna da su Jovanovići iz Metikoša nakada živeli u Nabojama i prezivali se Popovići što ukazuje na to da su oni direktni Vasovi potomci. Oni su, po odlasku, uzeli prezime po slavi Popovića- Sv. Jovanu Krstitelju.
Beka, supruga ubijenog Vulete, takođe je krenula ka Srbiji, ali se zaustavila u Slatini, nadomak Sopoćana. Najverovatnije iz straha od osvete, preomenila je prezime u Vuletić. Njeni potomci su u narodu, po njenom imenu, više od jednog veka bili poznati kao Bekići. Zadržali su slavu Sv. Jovana Krstitelja.
Vuletin i Vasov brat Milosav se na putu seobe zaustavio u Gnjilici kod Raške. On je zadržao svoje nametnuto prezime Kanjić i u novoj sredini. Međutim, ubrzo su promenili prezime u Milosavljević, da bi posle skoro cele decenije nošenja ovog prezimena, opet vratili svoje prezime iz Azana. Zadržali su porodičnu slavu Sv. Jovana Krstitelja.
Njihov brat Luko, rodonačelnik suvodolskih Popovića, uz pratnju Omer- bega Ćorovića iz Lozne, stigao je u peštersko selo Bioc. Želeći da mu mlađi sin Vuk nastavi svešteničku tradiciju, Luko Popović ga šalje u Dečane, dok je starijeg sina Vukića vezao za domaćinstvo. Posle nekoliko godina školovanja u Dečanima, kao dečanski đak, stiže Lukov mlađi sin, ali ne kao Vuk, već kao Vasilije. On je sa blagoslovom prizrenskog vladike, od popa Radosava, preuzeo Buđevsko- suvodolsku parohiju. Posle nekoliko godina boravka u Biocu, porodica je stigla i nastanila se u Suvom Dolu (Popović 1998: 27- 35). Posle smrti sveštenika Luka, koji je sahranjen u Suvom Dolu, o porodici će se starati njegovi sinovi, sveštenik Vasilije i njegov brat Vukić. Od sveštenika Vasilija koji je imao šestoro dece: Milutina („starog popa Milutina“ D. P.), Milića, Nedeljka, Kosta, Milju i Saru i njegovog brata Vukića koji je imao petoro dece: Janićija, Danila, Aleksu, Sofiju i Stanušu, razgranaće se veliko stablo ovog suvodolskog plemena. Godine 1873. pop Vasilije iz Suvog Dola se pominje kao priložnik za obnovu manastira Mileševe (2016. „Pisanija manastira Mileševe…“).
Posle 1970. godine, skoro celo bratstvo suvodolskih Popovića se iselilo u Novi Pazar, Metikoše, Beograd, Kraljevo, Čačak, Kragujevac, Kruševac, dok su se neki odselili u Norvešku i Nemačku.
10. mart 2026. u 18:21
Pozdrav Gorane
Popovic iz Dalmacije Benkovac tacnije
Mi smo iz iste loze samo jedno mi nije jasno koliko imam saznanja mi smo iz Cuca i nekad smo bili Orlovici a to sa Petrovicima i Njegusima mi se stalno preplice
Takodjer Sv.Jovan slava
Javi se pozdrav