Prezime Lujić prisutno je među Srbima u Lici, Bosni i zapadnoj Srbiji.
Ima ih u Velinom Selu (opština Bijeljina), Opravdićima (Bratunac). U oba ova mesta Lujići slave Sv. Nikolu.
U Lici su u selu Štikada (opština Gračac) gde slave Sv. Jovana. U Lici ima i Lujića rimokatolika.
Svetog Jovana slave i Lu(j)ići u Volarima (opšina Šipovo).
U Srbiji Lujića ima u selu Dubnica (opština Kosjerić): Lujići su najranije doseljena porodica. Došli su iz Osata u Bosni kao zidarska porodica, koja se delimično i danas bavi ovim istim poslovima. Lujića ima pod prezimenima: Lazići, Markovići, Marjanovići i dr, ima ih 28 kuća, slave Alimpijevdan.
IZVORI:
Radmila Kajmaković, Semberija, Zemaljski muzej, Sarajevo, 1974, str. 28
Milan Radeka, Gornja Krajina ili Karlovačko vladičanstvo, Savez udruženja pravoslavnih sveštenika SR Hrvatske, Zagreb, 1975, str. 361
Predrag M. Vajagić, Vladimir Pavlov, Dobrovoljci vojske Kraljevine Srbije kolonizovani u Bačkoj i Baranji, knjiga 1 (A-LJ), Udruženje građana “Sasvim druga priča”, Novi Sad, 2021, str. 224
Mile Stanić, Mitropolit Đorđe Nikolajević i prvi popisi pravoslavnih Srba : Mrkonjićgradski i gerzovački protoprezviterat, Svet knjige, Beograd, 2015, str. 77
Ljubomir Pavlović, Užička Crna Gora, Naselja i poreklo stanovništva (knjiga 19), Srpski etnografski zbornik (knjiga XXXIV), Srpska kraljevska akademija, Beograd, 1925, str. 68
Komentari (0)