Durlić je vlaško prezime familija u Rudnoj Glavi, Debelom Lugu, Leskovu i Jasikovu (na vlaškom Durļa, u množini Durluoń). Najstariji poznati Durlić je došao iz Rešice (vl. Raśița), danas u rumunskom delu Banata (županija Karaš-Severin)[1]. Iz Banata, Durlić je došao u Srbiju, naselio se u Bučje pod Stolom. Iz Bučja, Durlićevi potomci su zbog turskoga zla prebegli u Leskovo, a kada su se tamo vremenom namnožili, neki su otišli u obližnja sela. [2]
Prema Antoniju Laziću[3], rod Durlonji je doseljen iz sela Bučje (opština Bor) u sela današnje opštine Majdanpek: Leskovo (tamo slave Sv. Alimpija) i selo Jasikovo (tamo slave Sv. Nikolu).
U Boljevcu je 1901. zabeležen kovač Aleksa Durlić. [4]
Poginuli 1912 – 1918 iz sela Leskovo (današnja opština Majdanpek): [5]
ILIJA DURLIĆ (1870), ratni zarobljenik, 9. pešad. puk trećeg poziva, umro u logoru Helbrun 24.06.1917.
JANKO DURLIĆ (1887), ratni zarobljenik, umro je u logoru Lamsdorf 09.03.1917.
PAVLE DURLIĆ (1893), redov iz kadra, 1. četa, 1. bataljon, 14. pešad. puk, umro 20.01.1915. godine od tifusa u bolnici Timočke divizije u Ralji kod Beograda.
PAUN DURLIĆ, redov iz rezerve, 3. četa, 4. bataljon, 9. pešad. puk, poginuo 21.11.1914. godine na položaju Ive.
PETAR DURLIĆ (1887), redov, 3. četa, 2. bataljon, 14. peša. puk, poginuo na Jedrenu 1913.
SERAFIM DURLIĆ (1895), ratni zarobljenik, 2. bataljon, 14. pešad. puk, umro je u logoru Stargrad 22.02.1918.
- Brojevi u zagradama iza prezimena označavaju godinu rođenja ili godine starosti stradalih.
- U korišćenim izvorima do 1921. godine datumi su navedeni po starom kalendaru.
U spisku srpskih vojnika iz Prvog svetskog rata koji su pomrli kao ratni zarobljenici i sahranjeni na vojničkom groblju u nemačkom gradu Ulmu, pokrajina Baden–Virtemberg navodi se[6] i Serafim Durlić:
| Red. broj | Prezime i ime | rođen | jedinica–čin | umro | parcela-grob |
| 20. | Durlić Serafim | 1896. | 14. peš. puk | 22.2.1918. | 82-31 |
Nešto drugačiji podaci o smrti Pavla Durlića navode se u knjizi „Osečanski kraj u ratovima 1912-1918“:[7]
DURLIĆ PAVLE iz Leskova kod Majdanpeka, kao redov 3. čete 4. bataljona 9. pešadijskog puka poginuo u borbi protiv Austrougara na položaju Iva 21. novembra 1914. godine.
Član firme „Simonović i Durlić“ upisao je svoga pokojnog ortaka Jakova Simeonovića za utemeljača Odbora Kola srpskih sestara u Petrovcu na Mlavi. Kao blagajnica odbora u ovom mestu za 1939/40 godinu navodi se Savka Durlić.[8]
Prezime Durla je prisutno[9] je u južnim i istočnim delovima Rumunije sa najvećom učestalošću u županijama Bihor , Mehadinci, Valča, Dolž, Tamiš, Gorž i Olt.
IZVORI:
[1] podatke potvrdio Paun Es Durlić, 1.3.2025
[2] Paun Es Durlić, VORBAR on-line leksikon vlaške kulture, https://www.paundurlic.com/vlaski.recnik/celarec.php?id=1460, pristupljeno 1.3.2025.
[3] Antonije Lazić, Naseljavanje i razvitak naselja u srednjem i gornjem Peku, Glasnik geografskog društva, sveska XXV, Beograd, 1939, str. 32-33
[4] Sv. R. Hristić, Trgovinsko-zanatlijski šematizam Kraljevine Srbije, Biro centralni za izveštaje iz inostranstva i Srbije, Beograd, 1901, str. 89
[5] Predrag Mirković i Živislav Antonijević, Srbski ratni pomenik, Braničevo 1912 – 1918, knjiga III, opštine Petrovac na Mlavi, Žagubica, Majdanpek (deo opštine), Srbski pravoslavni manastir Rukumija, Manastir Rukumija, 2014, str. 505
[6] Predrag Puzović, Prilozi za istoriju Srpske pravoslavne crkve, Vizantijsko ogledalo, Niš, 1997, str. 313
[7] Milorad Radojčić, Osečanski kraj u ratovima 1912-1918, Narodna biblioteka Osečina i Muzej žrtava genocida Beograd, Osečina-Beograd, 2018, str. 290
[8] Vardar: XXX Kalendar Kola srpskih sestara za prostu 1941. godinu – IZVEŠTAJI O RADU GLAVNOG ODBORA KOLA SRPSKIH SESTARA U BEOGRADU, NJEGOVIH ODBORA U ZEMLJI I SRODNIH DRUŠTAVA ZA 1939/1940 POSLOVNU GODINU, Štamparija i litografija „Radenković“, Beograd, 1940, str. 61
[9] https://forebears.io/surnames/durla, pristupljeno 1.3.2025. Županija Bihor pripada istorijskoj oblasti Transilvaniji, Tamiš je u Banatu, dok su ostale navedene županije u Vlaškoj.
Komentari (0)