Poreklo stanovništva sela Drajčići, opština Prizren.
Selo Drajčići udaljeno je dvanaest kilometara jugoistočno od Prizrena. To je danas srpsko–muslimansko selo. U selu postoji crkva Svetog Nikole, podignuta u XVI veky. Iz dva zapisa na ikonama vidi se da je sazidana 1541. godine. Na freskama, ikonama i deizisnoj tabli nađeni su zapisi mesnih ktitora seljana: „Rajka Filipova, Stepana Bojava i Marka, Ivana i Stepana i svi seljani od sela Trajčik“ iz 1592, 1599. godine iz XVII veka.
Ktitori su bili ne samo pojedinci nego čitave grupe, pa i sela. Primer grupnog tutorstva u Drajčićima vidi se na pomenutim zapisima. Nije poznato kada su nastale freske u crkvi Svetog Nikole. Postoji dvojako mišljenje: po jednom su nastale u XVI veku, a po drugom u XVII veku. Njih su radili majstori koji su u to doba slikali mnoge crkve y Sredačkoj župi i u prizrenskoj okolini. Na ikonostasu crkve očuvano je osam prestonih ikona, oltarske dveri i deizisna tabla, koje su rađene u XVI i XVII veku.
Ako od Sredske pođemo jugoistočno, makadamskim putem posle tri kilometara vožnje stižemo u selo Drajčići koje se nalazi na visini oko 1100 metara. Ovaj makadamski put meštani Drajčića ne samo što su sami napravili već ga sami uredno održavaju, jer plaćaju jednog svog komšiju, inače penzionera, čija je jedina briga održavanje ovog puta. Stanovništvo sela je mešovito jer u njemu žive Srbi, Muslimani i jedan broj Muslimana koji su se deklarisali kao Albanci. Maternji jezik je svima srpskohrvatski pa im deca od prvog do osmog razreda nastavu prate na tom jeziku.
Iako je Drajčići selo zbijenog tipa, kao uostalom i sva sela Sredačke župe, ipak ono ima svoje mahale, a rodovi su u njima: u gornjoj mahali Jankovci, Cigovci, Grnčarovci i Jojčićevi, a u donjoj Ušinojći, Ružići, Veselinovci, Kekovci, Markoćevi i Enličani.
Legenda govori da su selo osnovala tri pastira “Trojčik“, a kasnije su se naseljavali i drugi doseljenici.
Selo ima preko 130 hektara pod livadama i preko 500 hektara pod pašnjacima i ima idealne uslove za razvoj stočarstva. Ranije je u selu bilo preko 2.000 ovaca i preko 500 koza. Sada je (stanje početkom 1990-tih godina) to svedeno na jedan buljuk od oko 200 ovaca, gde su i ovce nekih domaćinstva koja ih daju na rugu.
Za vreme turske okupacije, kao i u mnogim krajevima stare Jugoslavije veliki deo meštana bavio se terzijskim (krojačkim) zanatom pa je jedan broj od njih boravio i u nekim delovima severne Albanije, odlazeći od kuće do kuće radi šivenja suknenog odela.
Meštani ovog sela su bili izuzetno složni u odnosu na ostala sela, ali je i kod njih u zadnje vreme ta sloga splašnjavanju.
Godine 1929. doveli su zdravu pijaću vodu da bi taj vodovod renovirali 1977. godine i bazen novi napravili sa daleko
većim kapacitetom.
Još u turskom periodu su otvorili školu pa otuda i iz ovog sela imamo veliki broj inženjera, pravnika, lekara, profesora i slično.
Jovan Cvijić govori o domovima-rodovima u Drajčiću pa i to da su Nikšići došli iz Crne Gore ali se ne može naći nigde jesu li oni direktno došli tu ili su, pak, kao Mandušići iz Crne Gore prethodno bili naseljeni u drugom kraju pa tek onca prešli u Sredačku župu (Drajčiki).
Migraciona kretanja su bila vrlo velika i to ne samo spoljna već i unutrašnja. Adem Ružić iz Drajčića kaže kako su njegovi preci došli iz Lokvice, gde takođe ima rod Ružića dok po pričanju Biradaini Ahmeta iz Lokvice vidimo da su njegovi stari došli u Lokvicu iz sela Drajčiki jer je njihov otac Oruč imao četiri sina pa se dva preselila u Lokvicu a dvojica su ostala u Drajčiki. Pošto je i muž Ružin primio islam i dobio ime Asan, kasnije ovaj rod je promenio ime u Asanovci.
Kako je teklo doseljavanje, tako se kasnije odvijalo i iseljavanje pojedinih domaćinstva. Neki signali govore u tom pravcu da su Doksurovi prvi koji su otvorili put iseljavanja iz župe, a samo unazad nekoliko decenija ,preko 65 kuća je iseljeno iz ovog sela. Najviše se iselilo iz roda Jojčićevi (21 kuća) onda Ušinovci 16, Kekovci 10, Ružići 8 i tako redom. Plodni Polog kao i okolina Uroševca privukla je veliki broj porodica iz ovog sela.
U turskom popisu iz 1571. selo Drajčići se pominje kao Drajčina.
Popisom iz 1991. u Drajčićima je živelo 240 stanovnika, od kojih 118 Srba, 91 musliman, 28 Šiptara i 10 ostalih.
Porodični nadimci
Aljabakovci — porodični nadimak za prezimena Marković. Slave Sv. Arhanđele Mihaila i Gavrila;
Borobanci — porodični nadimak za prezimena Milosavljević, Trifunović, Cvetković. Slave Sv. Arhanđele Mihaila i Gavrila;
Bygárčići — porodični nadimak za prezime Jovanović. Zbog naziva, u selu ih računaju da su poreklom iz Bugarske. Slave Sv. Arhanđele Mihaila i Gavrila;
Veselinovci — v. Bugarčići;
Grnčarovci – porodični nadimak za prezimena Jevtić, Kostić, Simić, Stanojević. Poreklom su iz sela Grnčara kod Tetova. Slave Sv. Nikolu;
Doksurovci — v. Markoćevci;
Dolaševci — v. Markoćevci;
Jánkovci — porodični nadimak za prezimena Nikolić, Ristić. Slave Sv. Arhanđele Mihaila i Gavrila;
Jojčićevci – porodični nadimak za prezimena Krstić, Lazić, Petrović, Stanojević, Trifunović, Cvetković. Naziv dobili po imenu čoveka koji se zvao Jojčo. Slave Sv. Nikolu;
Kékovci – porodični nadimak za prezimena Jovanović, Kostić, Nikolić, Savić. Doseljeni iz sela Keka kod Skadra u Albaniji. Slave Sv. Arhanđele Mihaila i Gavrila;
Markoćevci – porodični nadimak za prezimena Đorđević, Radić, Simić. Smatra se da su iz Prilepa, grada Marka Kraljevića, a rodovski nadimak podrazumeva (rodbinsku) vezu sa Markom Kraljevićem. Iz Markoćevaca je čuveni komita Stevan Doksur. Slave Sv. Nikolu.
Mačorovci – porodični nadimak za prezime Simić. Slave Cv. Nikolu;
Stojančevi – porodični nadimak za prezime Simić. Slave Sv. Arhanđele Mihaila i Gavrila;
Trivunovci – porodični nadimak za prezime Jovanović i Savić. V. Kekovci;
Ušinovci – porodični nadimak za prezimena Đurđević, Nikolić, Ugrinović. Slave Sv. Arhanđele Mihaila i Gavrila;
Cigovci – porodični nadimak za prezimena Mitrović, Nikšić (Jovanović, Petković), Spasić, Trifunović. Porodični nadimak dobijen je po tome što se malo dete na bačilu udavilo u posudi sa “cik” (ostatku od isceđenog sira). Slave Sv. Nikolu.
Čiklijini – porodični nadimak za prezimena Ilić, Spasić, Tomić. V. Ušinovci;
Šatrini – V. Grnčarovci;
Škokini — B. Jojčićevci;
Šućkovi — B. Jojčićevci.
IZVORI:
Mihajlo Đ. Čemerikić, Prizren i okolina 1019 -1941. (treća knjiga), Izdavačko-grafičko preduzeće “Prvo slovo” d.o.o., Beograd, 2003, str. 187
Vojislav Tanasković – Vojko, Sredačka župa, Jedinstvo, Priština, 1992, str. 294-295
Dušan Dimić, Onomastika Sredačke župe, Institut za srpsku kulturu – Priština, Leposavić, 2003, str. 66-68
Komentari (0)