Poreklo prezimena, selo Klisurica (Vranje)

Poreklo stanovništva sela Klisurica, Grad Vranje – Pčinjski okrug. Prema knjizi Jovana F. Trifunoskog „Vranjska Kotlina“, nastaloj na osnovu podataka prikupljenih od 1951. do 1955. godine. Priredio saradnika Porekla Milodan.

Položaj sela.

Klisurica je planinsko naselje; prostire se na desnoj i levoj obali duboke doline Korbevačke Reke. Desnom dolinskom stranom vodi „Ruski Put“. Pomenuti put sagrađen je posle Prvog svetskog rata zbog saobraćaja između Vranja i Bosiljgrada.

Vode.

Meštani koriste vodu za piće iz izvora, koji nose ove nazive: Popova, Peškulinska, Lokvinska Češma i Katarka.

Zemlje i šume.

Potesi u ataru ovog sela nose ove nazive: Belo Kamenje, Golemi Preslap, Gradište, Vašarište, Soborštica, Latinsko Grblje, Selište, Babin Dol, Lokvica, Drenova Čuka, Velika Livada i Zajednica.

Tip sela.

Zemljište Klisurice je vrlo oštrih oblika. Zbog toga se selo sastoji od mnogih manjih grupa kuća. Kada se nađe neko blažije mesto onda se to krči i tu meštani podižu svoje kuće. Sve kuće su na desnoj dolinskoj strani čine mahalu Prisoje; kuće na levoj strani čine mahalu Osoje.

Klisurica je 1953. godina imala ukupno 94 domaćinstava.

Postanak sela, ime selu i starine.

U istočnom delu sela diže se teško pristupačan „čukar“ zvani Gradište. Meštani su na pomenutoj čukari nalazili „pare stavovremske“ i tanke opeke. Ti je bio grad nekog „starog naroda“. Niže Gradišta je mesto Vašarište. Stariji meštani govore da su tamo „držali vašar“ stanovnici koji su živeli u Gradištu. Blizu Gradišta karakteristični su topografski nazivi Soborštica i Latinsko Groblje. Soborštica je lokalno ime za rečicu koja dotiče iz Krive Feje. Na sastavu Sorboštice i Slivničke Rečice je Latinsko Groblje. Selište leži u severozapadnom delu naselja. Spada u red starijih selišta, jer se priča da je tamo bilo selo kada je u ovom kraju živeo „prednji narod“. Na Selištu meštani imaju njive i pašu. U njivama su iskopavani veliki zemljani ćupovi. Jedan od tih ćupova čuva se udvorištu Atanasa Ivkovića.

U Klisurici postoji predanje da su selo osnovale tri doseljeničke porodice: Deda Džalinska, Deli Karamanska i Deda Stambolska. To je bilo oko sredine XVIII veka – pre oko 190 godina. Kada su došli prvi doseljenici zemlja je zatečena kao „pustelija“. Selo je dobilo ime zbog svog položaja – u klisuri. Posle prvih doseljenika dolazili su osnivači ostalih rodova. Klisurica je najpre bila osnovana na desnoj strani Korbevačke Reke, zvana Prisoje. U prvoj polovini XIX veka namnoženi stanovnici počeli su da prelaze na suprotnu, levu stranu, zvanu Osoje.

Poreklo stanovništva.

Rodovi su:

-Deda Džalinci* spadaju u osnivače sela. Rod potiče od nekog Džale, čije je poreklo nepoznato. Kuće ovog roda nalaze se uobe seoske mahale.

-Deda Pešinci* i Deda Jovanovci*. Rodove su osnovali braća Peša i Jovan, sinovi doseljenog Deli Karamana. Pojasevi unazad kod prvog roda su: Dragutin, 68 godina – Zafir – Ljuba – Ivko – Peša (osnivač roda) – Karaman, koji se doselio iz Karamanice kod Krive Palanke. Za Karamana se priča da je bio „opasan čovek“ i da jeimao „četu“. Jednom je pobio neke Turke kod Krive Feje i „oteo im zlato“.Posle tog događaja on se naselio kao stočar u Klisurici.

-Stambolci* potiču od treće najstarije seoske kuće. Ne znaju za svoje poreklo.

-Vrbovci* su doseljeni u tursko doba iz suednog nižeg sela Vrbova. „Bili su hajduci, pa ih Turci isterali iz Vrbova“.

-Medarci, Sv.Petka, su prezime dobili po tome što su bili poznati kao odgajivači pčela. Ne znaju za svoje poreklo.

-Krstinci, Savindan, doseljeni su iz Stajevca u Gornjoj Pčinji.

-Peškolija*, Virčini* i Sandiji* ne znaju za svoje poreklo.

*Ne kaže se koju slavu slave.

Iseljenici:

-Krstinci, pet porodica se iselilo u Korbevac.

-Medarci, jedna porodica živi u Prevalcu.

-Deda Pešinci (Karaormanci) su iseljeni u Vrbovo.

-Klisurci žive u Rđevici.

-Popovci i Klisurci su se iselili u Dlugojnicu.

-Klisurci su se iselili u Binovce,

-Klisurci su se pred kraj turske vladavine iselili u Prekodolce.

Posle Drugog svetskog rata 10 poroica Klisurice kolonizovano je u Vojvodini – u Karavukovo i Brestovac.

IZVOR: Prema knjizi Jovana F. Trifunoskog „Vranjska Kotlina“ nastaloj na osnovu podataka prikupljenih od 1951. do 1955. godine. Priredio saradnik Porekla Milodan.