Subotica i okolna naselja i sela

11. juna 2012.

komentara: 33

Grad Subotica:

Aleksandrovo (do 1904. zasebna opština, sada gradska četvrt), Bajmok, Bački Vinogradi (do 1947. godine Kraljev Breg), Bačko Dušanovo (do 1978. godine Dušanovo), Bikovo, Višnjevac, Gornji Tavankut (do 1978. deo Tavankuta), Donji Tavankut (do 1978. deo Tavankuta), Đurđin, Kelebija, Ljutovo (do 1978. deo Tavankuta), Mala Bosna, Mišićevo (do 1978. deo Bajmoka), Novi Žednik (do 1978. deo Žednika), Palić, Stari Žednik (do 1978. deo Žednika), Subotica, Hajdukovo (do 1978. deo Palića), Čantavir i Šupljak.

Naredni članak:
Prethodni članak:

Komentari (33)

Odgovorite

33 komentara

  1. Vojislav Ananić

    K e l e 6 i j a

    Za vreme Turaka pripadala je subotičkoj nahiji. 1572. bila je naseljena Srbima. 1580–2. imala je 18, .a, 1590/1. 57 domova. Zabeležena je u kruševskom pomeniku. 1598. otselili su se Srbi iz Kelebije y kraj oko Ostrogona. 1650. i 1678/9. zabeležena je kao naseljena. Na kraju turske vladavine opustela je i pripala Subotici. Na Kelebiju kao srpsko naselje seća prezime Kelebac i Kelebinac. Na ovo prezime nailazimo 1715. u Kovilju i Futogu; a! 1720 u Almašu 2, i u Senti 1.

    Izvor: dr DUŠAN J. POPOVIĆ – SRBI U BAČKOJ DO KRAJA OSAMNAESTOG VEKA – (ISTORIJA NASELJA I STANOVNIŠTVA),
    ŽIVAN SEČANSKI – POPISI STANOVNIŠTVA BAČKE TOKOM OSAMNAESTOG VEKA, (GRAĐA ZA ISTORIJU NASELJA I STANOVNIŠTVA)
    BEOGRAD, 1952.

  2. Vojislav Ananić

    Subotica

    Zabeležena je u Bodrošnoj županiji kao utvrđenje 1499. 1526 držao ju je jedno vreme Car Jovan, Za. Vreme Turaka bila je sedište nahije i imala stalnu tursku vojnu posadu.
    Kao Subotica zabeležena je prvi put 1566. 1580–2. imala. je 49 domova, a 1590—1. 63 doma. Jedna Subotica zabeležena je u kruševskom pomeniku. Pod imenom Subotice zabeležena je kao palanka 1644. 1687. naselio se u Subotici veći broj Srba iz Banata. 1702—3. pripala je Potiskoj vojnoj granici i imala obavezu da drži 150 graničara. Uvek je bila jedno od najznatnijih naselja u Bačkoj. 1700. imala je 642 poreska obveznika a 1702. 1969 stanovnika. 1720. imala je 264 dema. 1743. postala je komorska varoš, a 1779. kr, slobodni grad. Kada je Subotica odvojena. od Vojne granice Srbi se nisu hteli da pomire sa novim stanjem, te se jedan deo preselio u Šajkašku, a na njihovo mesto su se naselili Mađari i Slovaci. 1765. imala je 9556 duša. 1769. imala je 200, a 1770. 259 srpskih domova. 1771. imala je 10.252 duše. 1786. bilo je u Subotici 326, a. 1792, 396 domova sa 2.212 srpskih duša.
    Potesi: Bajinat, Bela duž., Bikovački put, Vamtelek, Verušić, Vodica, Vučidol, Debela greda, Đurđin, Žednik, Zobnatica, Kamenita duž, Kelebija, Kobino selo, Kosište, Kockaš, Ludaš, Ludaško jezero, Ljutovo, Majna, Mlaka, Palić, Palićko jezero, Palićke ugarnice, Radanovac, Rogina bara, Skender, Tavankut, Tempa, Tuk, Hajdukovo, Crna duž, Čavolj, Čikerija, Donja Čikerija, Šandor, Šebešić, Šupljak.
    Vinogradi: Bajski, bajšanski, segedinski, tompanski, halaški.
    Šume: Deskaš, Malvine, Hrastovi.
    U Subotici su se rodili: Jovan i Terezija Ostojić, narodni dobrotvori (J. 0. 1805—1884); Mila (Emil) Manojlović, pravnik. (1823—97); Antonije Hadžić, upravnik Srpskog narodnog pozorišta u Novom Sadu i pretsednik Matice srpske (1833 — Novi Sad,
    1917); Aksentije Marodić, slikar (1838—1909); dr Ljubomir Mitrić, profesor mehanike na Velikoj školi i mšpistar prosvete (1844 —– Beograd, 1910); Cvetko Manojlović, kompozitor (1869—1938), Đorđ Popović–Munjatović (1870 – Subotica, 1929).
    Literatura: Gojković Đ., Ktitori i priložnici prav. srp. crkve subotičtke od najstarijih vremena do danas. N. Sad, 1833. 68.
    Iványi I., Szabadka sz. kir. város tčrténete. I (1886), II (1892).
    — Protić M., Zlatni dani Subotice. Subogica 1930. 120 — Šokčić J., Subotica pre i posle oslobođenja. Gl. Ist. dr. 1931, 433—4.

    Izvor: dr DUŠAN J. POPOVIĆ – SRBI U BAČKOJ DO KRAJA OSAMNAESTOG VEKA – (ISTORIJA NASELJA I STANOVNIŠTVA),
    ŽIVAN SEČANSKI – POPISI STANOVNIŠTVA BAČKE TOKOM OSAMNAESTOG VEKA, (GRAĐA ZA ISTORIJU NASELJA I STANOVNIŠTVA)
    BEOGRAD, 1952.

  3. Vojislav Ananić

    B a j m o k

    Zabeležen je 1462. U srednjem veku pripadao je Čongradskoj županiji. Za vreme Turaka nalazila su se u somborskoj nahiji dva Bajmoka. Jedan je zabeležen kao Bajmok, svakako stariji, i ovaj je 1590. imao 16 domova. Iste godine zabeležen je i Novi Bajmok, koji je imao 21 dom. Jedan, Novi Bajmok, zabeležen je i u subotičkoj nahiji. Ovaj je 1580—2. imao 21 dom, a 1590. 16 domova. 1598. iselio se deo Srba iz Bajmoka, u kraj oko Ostrogona. Oko 1650. i 1708. zabeležen je jedan Bajmok kao naseljen. 1720.
    zabeležen je kao pustara, koja pripada Somboru. Jedna pustara ovog imena nalazi se istočno od Nemeš–Militića prema Čonoplji.
    Potesi: Barlangoš, Đurćin, Kaponja, Pećine, Plaga, Rata, Tarackoš, Čistac, Šašoš.

    Izvor: dr DUŠAN J. POPOVIĆ – SRBI U BAČKOJ DO KRAJA OSAMNAESTOG VEKA – (ISTORIJA NASELJA I STANOVNIŠTVA),
    ŽIVAN SEČANSKI – POPISI STANOVNIŠTVA BAČKE TOKOM OSAMNAESTOG VEKA, (GRAĐA ZA ISTORIJU NASELJA I STANOVNIŠTVA)
    BEOGRAD, 1952.