Poreklo prezimena, selo Voluja (Kučevo)

Poreklo stanovništva sela Voluja, opština Kučevo. Prema knjizi Antonija Lazića, Naseljavanje i razvitak naselja u srednjem i gornjem Peku, iz 1939. godine. Priredio saradnik portala Poreklo Žarko Milovanović.

Voluja je susedno selo Duboke i imala je sličan razvitak. Po postanku je mnogo starija od Duboke i prve tragove o Voluji kao naseljenom mestu nalazimo 1380.  godine. Ali današnja Voluja nije direktno produženje starog sela, već je obnavljana više puta.

U XVIII veku selo je bilo na mestu Marinkovcu, a pri kraju toga veka preselilo se na današnje mesto na kome se razvio središni deo sela, Sat. Pri ušću rečice Železnika u Pek postojao je u srednjem veku veliki trgovački i rudarski centar Železnik; on je opusteo 1433. godine i na njegovom mestu razvio se današnji zaselak istog imena. Ali ima tragova da je i na ušću Brodice u Pek bilo staro naselje iz koga se razvio današnji ciganski zaselak Brodica, dok su ostali zaseoci ili kotuni postali iz salaša, kao: Valja Srbaska, Marinkovac, Pek, Kej (Ključ), Rečice, Rečičko Polje i Trstenik.

Ovi su kotuni udaljeni od središnog dela sela, Sata (Trstenik tri sata hoda) te selo zauzima veliki prostor. Današnje stanovništvo je mahom vlaškog porekla, dok je ranije bilo nesumnjivo srpsko, što pokazuju imena krajeva i ostali topografski nazivi oko sela. Današnje srpsko stanovništvo u Voluji je doseljeno y novije vreme;

to su mahom zemljoradničke porodice iz okolnih oblasti na severu.

Starinom su iz Almaša:

Njamconji (slave Petkovicu),

Toronješće (slave Sv. Alimpija),

Jakobešće-Badalanji (slave Sv. Aranđela),

Riškonji (slave Sv. Alimpija),

Avramonji (slave Sv. Aranđela),

Dobromirovići (slave Sv. Aranđela),

Vojkani (slave Sv. Alimpija),

Sperlonji (slave Sv. Alimpija),

Žurkonji (slave Petkovicu),

Stefanonji (slave Sv. Alimpija) i

Anujkešće (slave Petkovicu)

Borosani (slave Petkovicu) doseljeni su iz susednog sela Duboke, ali su starinom

takođe iz Almaša.

Petriješće i Zarijonji (slave Petkovicu) poreklom su iz mlavskog sela Manastirice; njihov predak je došao kao sluga 1874. godine.

Kostići (slave Sv. Jovana) preselili su se iz sela Šapine oko 1895. godine.

Stevići (slave Sv. Đurđa) došli su iz sela Makaca oko 1905. godine.

Ilići (slave Sv. Nikolu) doseljeni su iz mlavskog sela Rašanca oko 1895. godine. Tada su doseljeni i Bekići (slave Sv. Nikolu) iz istog sela, dok su Pavlovići (slave

Sv. Nikolu) doseljeni takođe iz Rašanca ali oko 1865. godine.

Lekići (slave Petkovicu) doseljeni su oko 1885. godine iz mlavskog sela Ranovca.

Iz Rašanca doseljeni su oko 1895. godine Đorđevići (slave Sv. Nikolu) i Paunovići (slave Sv. Đurđica), dok su Miloševići (slave Sv. Alimpija) doseljeni iz istog sela oko 1885. godine.

Jankovići (slave Časne Verige) doseljeni su iz sela Starčeva kod Petrovca na Mlavi oko 1865. godine, a Paunovići (slave Petkovicu) došli su iz istog sela oko 1895. god.

Novakovići (slave Sv. Lazara) doseljeni su iz zviškog sela Mustapića oko 1900. godine

Iz Mustapića su doseljene još i ove familije: Basarabići (slave Sv. Nikolu)

oko 1865. godine, Stevići (slave Petkovicu) oko 1865. godine, Momirovići (slave Sv. Nikolu) oko 1865. godine, Novakovići (slave Petkovicu) oko 1885. godine, Paunovići (slave Sv. Lazara) oko 1885. godine i Dabići (slave Malu Gospojinu) oko 1895. godine.

Stokići (slave Sv. Jovana i Sv. Đorđa) doseljeni su iz sela Šapine oko 1880 godine.

Vontorušonji (slave Malu Gospojinu) su doseljeni iz sela Rudne Glave početkom HIH veka.

Ilić Živko (slavi Sv. Vrače) doseljen je iz braničevskog sela Kule oko 1900. godine. Jeremići (slave Sv. Vrače) takođe su iz Kule, doseljeni oko 1895. godine, a Stepanovići (slave Sv. Jovana) doseljeni su oko 1900. godine iz homoljskog sela Laznice.

Iz braničevskog sela Vukovića doseljene su ove porodice: Nikolići (slave Petkovicu) oko 1865. godine, Petrović Marko (slavi Veliku Gospojinu) oko 1875. godine i Paunovići (slave Sv. Alimpija), takođe oko 1875. godine. Iz mlavskog sela Manastirice došle su ove porodice: oko 1875. godine Grujići (slave Cv. Aranđela), Pavlovići-Mihajlovići (slave Petkovicu) i Aranđelović Pavle (slavi Veliku Gospojinu);

Stefanović Janko (slavi Sv. Nikolu) doseljen je oko 1885. godine, a Vujići (slave Sv. Jovana) su doseljeni oko 1895. godine iz istog sela.

Iz braničevskog sela Kobilja doseljeni su u isto doba Ilić Ivan (slavi Cv. Nikolu) i Ilići-Stefanovići (slave Veliku Gospojinu).

Adamović Janko doseljen je oko 1903. godine iz zviškog sela Turije, Bogdanovići (slave Sv. Nikolu) doseljeni su iz Debelog Luga kod Majdanpeka, a Ilić Pavle (slavi Sv. Nikolu) došao je oko 1903. godine iz zviškog sela Bukovske.

Gskonji (slave Cv. Nikolu) doseljeni su iz mlavskog sela Ranovca oko 1895. godine,

dok su Trajilovići (slave Sv. Nikolu) došli u isto doba iz mlavskog sela Rašanca. Brašovan Đoka je iz Banata a Kokočonji, Kovasalonji i Radonji (svi slave Sv. Mratu) došli su kao vlaški stočari takođe iz Banata.

_______________________________________________

IZVOR:

Antonije Lazić, Naseljavanje i razvitak naselja u srednjem i gornjem Peku, Glasnik geografskog društva, sveska XXV, Beograd, 1939, str. 22-23