Poreklo prezimena Čeliković

Prvi stari zaovljanski red su Čeliković.

Nekakav nemirni i vrlo bogati Jezdimir Čelik, rodom iz Tepaca u Tari, zbog zavade s domaćim Turcima, siđe se dva brata do Pljevalja, u nameri da tu ostane. Turci Pljevljaci prokažu ga i on noću prebegne i spusti se Višegradu, odakle
dođe u Kragujevac u Taru i tu se reši da ostane. Nije mu se svidelo nego preko Konjevića prevali u napušteno Staro Selo i iznad njega se naseli. Još tu se podeli sa braćom, on ostane na tom mestu, a oba brata pridinnu se na izvor Rzava u Bjelušu. Od njih su se mnogi selili; selili su se niz Drinu, ka Užicu i dalje, a ima ih i po gradovima.

Ovo je danas najpoznatiji zaovljanski rod po plodnosti i brzom razmnožavanju i stalnom iseljavanju. U selu su danas
u Gaju, Vežanji i Bjeluša pod prezimenima: Čelikovići (gotovo svi), Jezdići i Božići (25 k.; Sv. Đurđe).

O rodonačelniku Čelikovića, Jezdimiru, ostao je sledeći zapis:

Do 1914 god. najpoznatiji i najugledniji Zaovljanin, vrlo okretan starac Nikola Božić, poznatije Nikola Šarac iz Vežanje, poreklom Čeliković, pričaše za svoga pretka, da su ga Turci prozvali Čelikom, što je bio neka osobita snaga, zubima sekao staklo, rukama lomio čelik, po mrazu i ledu išao to i bos. Bio je neko čudo od čoveka i ljudske snage.

ISTAKNUTI PRIPADNICI RODA:  

Borisav Čeliković, istoričar, urednik edicije “Koreni” u izdanju Službenog glasnika. Rođen u selu Lozanj kod Gornjeg Milanovca.

IZVORI:

Ljuba Pavlović, Sokolska nahija, Sfairos, Beograd, 2004, str. 366-367