Poreklo prezimena, naselje Čipuljić (Bugojno)

Poreklo stanovništva naselja Čipuljić, danas sastavni deo grada Bugojno.

Čipuljić je naselje poznato kao jedna od najvećih naseobina Cincara u Bosni. U ovom mestu postoje tragovi postojanja ljudi iz najstarijih vremena.

O Čipuljiću je pisalo više autora, a ispod navodimo izvode iz pojedinih dela.

Autor Slavko Zubić, “Srbi su živjeli u Bugojnu”:

Čipuljići se još u ANTIČKO DOBA spominju kao središte Skopanjske doline i kao najstarije naselje na ovom području.

BAKARNO DOBA: Iz pisanih istraživanja nekih autora, vidi se da se na području Uskoplja nalazilo naselje na uzvišenju iznad današnjeg Čipuljića, pod nazivom Pod. Naselje za koje se zna postojalo je u vrijeme Eolitskog (bakarnog) doba, oko 2500 do 2400 godine prije Nove ere. Iz toga doba, sačuvalo se nešto grube keramike, tragovi poluzemunica i jedna kamena sjekira. U sumrak eolita, život se y naselju ugasio, pa je ova uzvisina ostala nenaseljena gotovo četiri stotine godina.

BRONZANO DOBA: Uzvisina na Podu-Čipuljić ponovo je naseljena oko 2000. godine prije Nove ere. Ovdje su se zadržale populacije ranog i srednjeg bronzanog doba, tzv. prelazne zone. Naselje je trajalo do 1600 godine pre Nove ere. Naselje Pod–Čipuljić ovog vremena ima obilježje gradinskog staništa. Stambeni objekti kratkog su vijeka, građeni su za jednu generaciju. U njemu su nađeni ostaci oruđa i oružja, tragovi peći i ognjišta, te upomci keramičkih posuda. U gospodarstvu je u glavnom preovladavao uzgoj krupne stoke, a bilo je i sitne. Gajene su i žitarice. Ova relativno mala skupina se u lovu služila sjekirom i praćkom, a u domaćinstvu preradom vune. Nakon 1600. godine p. n. e, na Podu je život ponovo zamro, pa je ovo mjesto ostalo nenaseljeno više od pet vijekova. Poslije ovog mirovanja, Pod-Čipuljić se ponovo naseljava, s tim da se Čipuljić, kao naseljeni dio zadržao, do današnjih dana.

Do 16. vijeka, na području Uskoplja, a tim i Bugojna, živio je veliki broj pravoslavaca. Na području sjevernog Uskoplja, pravoslavna sela su bila Blagaj, te Donji, Srednji i Gornji Oborci. U središnjem Uskoplju, najveći broj pravoslavaca je živio na području Zijameta i Čipuljića. Da su pravoslavci bili prisutni u velikom broju na ovim prostorima, dokaz su mnogobrojni nadgrobni spomenici i groblja, koja nažalost, nisu dovoljno istražena.
Statistička analiza srednjevjekovnih ukopa govori da je središnji dio uskopljanskog područja bio najgušće naseljen. Sudeći po rijetkim literarnim izvorima i grobnim prilozima, najbogatiji žitelji Uskoplja, u vrijeme ranog Srednjeg vijeka, živjeli su na području Čipuljića i Sultanovića.

Popis stanovništva:

1879. u Čipuljiću je bilo 516 stanovnika, svi srpske nacionalnosti

1991. u Čipuljiću je bilo 3.003 stanovnika, od čega 2.987 Srba, 12 Hrvata i 4 muslimana

Prezimena u Čipuljiću:

Bilanović,

Bilkić, krsna slava Sv. Jovan

Bodić,

Brkić,

Bujak, krsna slava Đurđevdan

Vujić

Vuković, krsna slava Sv. Luka

Vučić, krsna slava Nikoljdan

Gligorić,

Gnjatić,

Golić,

Goreta, katolici

Deura,

Dimić,

Dujić, slava Đurđevdan

Zeljkić, krsna slava Nikoljdan

Zidar,

Đurendić, krsna slava Đurđevdan

Ivičić, krsna slava Sv. Jovan

Kadijević, krsna slava Sv. Luka

Krstanović, krsna slava Đurđevdan

Kunovac, krsna slava Đurđevdan

Lukić, krsna slava Sv. Luka

Marinović-Todić, krsna slava Đurđevdan

Milić, krsna slava Sv. Trifun

Nikolić,

Periz,

Peričić, krsna slava Đurđevdan

Prgomelja,

Prendić,

Raduljčić, krsna slava Sv. Jovan

Rogalo, katolici

Savinović

Simić, krsna slava Sv. Joakim i Ana

Topić, krsna slava Đurđevdan

Trifković, krsna slava Jovanjdan

Čavić, krsna slava Jovanjdan

Šarić, katolici

Šatara, krsna slava Sv. Jovan

* * *

Autor Dušan Drljača, “Čipuljićke kalajdžije”:

Terensko istraživanje kalajdžija u Čipuljiću obavljeno je sredinom pedesetih godina dvadesetog veka i sticajem raznih okolnosti njegovi rezulatati do danas nisu bili objavljeni. U ovom tematskom zborniku radova o Banjašima, odnosno Karavlasima, objavljuje se po prvi put. Nažalost, građa je ostala nepotpuna.

Selo Čipuljić na putu od Bugojna prema Livnu spada danas (1957) u gradsku opštinu Bugojno.

Prema popisu iz 1912. godine “116 kuća u Čipuljiću sa oko 40 porodica u poljoprivredi. Sa članovima porodica 489 stanovnika. Od toga 480 pravoslavnih i 9 katolika; 200 muškaraca i 289 žena”. Po istom popisu u čitavom kraju — kotaru Bugojno rumunski govore svega dva lica i to su austrijski državljani. “Čipuljić, selo pravoslavnih Srba u kom živi i sveštenik. Ima 60 kuća naseobina cincarskih, no samo gde koje babe još znaju cincarski; ljudi su kalajdžije, koji po delu svog zanata celu Bosnu obilaze; ovde se blizu vide zidine i ostatci starog grada u kome se često rimski novci nalaze.”

Čipuljići su 1957. imali 83 srpske i 7 hrvatskih kuća. Čipuljić se deli na deo “uz cestu” i deo “gore u Čipuljiću”. Ove godine u Čipuljiću radi samo jedan majstor – kalajdžija, Marko Savinović, Srbin, star 62 godine, koji je zanat naučio od svog strica. Radnju ima pored kuće — “gore u Čipuljiću”. U radnji malo radi, a više putuje i to naročito u okolinu Sarajeva. Kako je u poslednje vreme bolovao, to polako napušta zanat. Do početka 1956. godine, radio je (1956. je umro) Simo Brkić, Srbin, star 68 godina, koji je takođe naučio zanat od svog oca. Zvali su ga Cincarinom — Karavlahom, Kalavrahom, a i sam sebe je tako zvao (ostale kalajdžije misle da je on i fizički i jezički najsličniji Cincarima). Ima tri sina, koji od 1941. ne rade u zanatu. U Bugojnu radi jedan majstor — Čipuljićanin, to je Čedo Bodić, Srbin, star 62 godine, koji je zanat naučio od svog oca. Njegov deda, Mićo, doselio se iz Zijameta (15 km istočno od Bugojna). Zanat je učio kod jednog od domaćih majstora. U selu Crniču (s. Crniče, 5 km južno od Bugojna) radi Čipuljićanin Ljupko Šarić, Hrvat, star 50 godina, koji je zanat naučio od svog oca. U selu Kotezi (seljaci ga zovu i Kotage, 2 km severno od Čipuljića) radi majstor — Čipuljićanin Ante Rogalo, Hrvat, star 45 godina, zanat je naučio od drugih, više radi kao „putujući“ majstor, a manje u mestu. U jednom od okolnih sela radi i Miloš Bilkić, Srbin, star 52 godine. Prema podacima Zanatske komore u Bugojnu, kao majstori sa obrtnicom (a obrtnice su im izdate na osnovu predratnih „hodajućih“ dozvola) bugojanska opština vodi sledeće majstore: 1. Čedu Bodića, 2. Ljupka Šarića, 3. Antu Rogala, 4. Miloša Bilkića i 5. jednog majstora u Donjem Vakufu čije ime nije upisano.

U periodu od 1945–1957 . prestali su sa radom sledeći majstori — kalajdžije:

1. Jovo, Simin, Brkić, Srbin, star 48 godina, penzionisan je, a radio je u Željezari u Zenici.
2. Kiso, Simin, Brkić, Srbin, star 42 godine, radi u vojnom preduzeću “Slavko Rodić”.
3. Marko (Vladimir), Simin, Brkić, Srbin, star 35 godina, radi u knjižari u Bugojnu.

Sva trojica Brkića prestali su raditi u zanatu po povratku iz izbeglištva u Srbiji gde su radili najviše u krajevima gde ima cincarskog stanovništva. Za te krajeve su se naročito opredelili zbog delimičnog poznavanja jezika i sličnog fizičkog izgleda. Međutim, poznavanje jezika nije im ništa koristilo, jer se kalajdžijskim — kalajdžinskim govorom mogu sporazumevati jedino kalajdžije međusobno. Porodicu Brkića sve ostale kalajdžije i smatraju najstarijom porodicom u Čipuljiću.

4. Anđelko Gligorić, Srbin, star 45 godina, radi u Vojnom preduzeću “Slavko Rodić”, sinovi mu idu u školu.
5. Gojko Deura, Srbin, star 55 godina, radi u “Slavku Rodiću”.
6. Ivo Goreta, Hrvat, star 68 godina, učio zanat kod Laze Đurosavića.
7. Stojan Milić, Srbin, star 55 godina, stanuje u selu Poriče (s. Poriče, 5 km zapadno od Čipuljića), takođe radi u preduzeću “Slavko Rodić”.
8. Nedeljko Šatara, Srbin, kolonizovan posle oslobođenja u selu Mladenovu u okolini Bačke Palanke.

Počev od 1946–47. formirana je zadruga koja je obuhvatala kovače, kolare, šnajdere. U zadrugu je dopremana sirovina svake vrste: kalaj, bakar itd. Zadruga je 1949. rasformirana.

Pred Drugi svetski rat radilo je oko 35 majstora. U ratu je stradalo više od 20 majstora, pa je samim tim broj prepolovljen. Za vreme stare Jugoslavije, a naročito od 1922–1941. iz Čipuljića su se odselili, pa sada rade ili su pomrli sledeći majstori:

1. Anđelko Bilanović, Srbin, star 70 godina, rođen u Čipuljiću, odselio se u Puračić.
2. Risto Bilanović, Srbin, star 62 godine, takođe iz Čipuljića, odselio se u Banjaluku.
3. Tode Bilanović, Srbin, star 40 godina, iz Čipuljića, sada stalno živi u Tuzli.

Sva trojica su braća.

4. Dragutin Ivičić, star 62 godine, rodom iz Čipuljića, odselio se u Tuzlu.
5. Luka Ivičić, star 55 godina, iz Čipuljića, odselio se u Zenicu.

Ova dvojica su braća.

6. Đorđo Peričić, Srbin, odselio se u Kreševo.
7. Ivan Šarić, Hrvat, odselio se u Visoko.
8. Bogdan Golić, Srbin, odselio se u Žepče.
9. Jovo Periz, Srbin, star 45 godina, tetka mu je, kažu kalajdžije, bila tipična Cincarka. Odselio se u Jajce.
10. Jedan iz porodice Dimića, koji je šegrtovao i kalfovao kod M. Savinovića, odselio se u Brezu oko 1935. godine.

Umrli su:
11. Jovo Kunovac, 1935.
12. Mile Gnjatić, 1940.

Za one koji su se odselili pre Prvog svetskog rata ima mnogo manje podataka, a ako ih i ima, većinom su oskudni. U to vreme su se odselili:

1. Simo Đurendić, umro pre rata u Prijedoru.
2. Vaso Šatara, u Gračanici.
3. Luka N… u Gračanici.
4. Majstori koji su se prezivali Zidari, odselili su se iz Bugojna u Brčko.

Mesta stalnog nastanjivanja ovih majstora poklapaju se uglavnom sa mestima u koja su ovi „putujući“ majstori redovno dolazili te se posle izvesnog broja godina i stalno naselili.

Sadašnji mastori kalajdžije ne sećaju se da je i jedan Čipuljićanin radio korita. Po mišljenju jednog kalajdžije, nastarije porodice Brkići, Dimići i Vučići došle su u ove krajeve kao čančari. Dimića više nema u Čipuljiću; od Vučića su se još stari prihvatili zemljoradnje i trgovine, a Brkići su takođe na drugom poslu. Sve tri porodice najviše su šetale – kao terenski majstori.

“Čančari” su za vreme sezone (od proleća do jeseni) prolazili kroz ove krajeve na putu za Duvno i Livno. Zvali su ih Karavlasima i znalo se da su iz istočne Bosne. Teško su se sa njima sporazumevali: osećalo se da je jezik i jednih i drugih sličan, ali i da je svako dodavao svom jeziku koliko je hteo. U krajevima u kojima su se zadržavali, koritari — čančari pravili su bajtice od paprati ili su radili u zemunicama i busarama. Kalajdžije to znaju otud što su ih viđali u takvim naseljima idući za svojom zaradom. Čančare su naročito viđali u okolini Foče, Pazarića i Čajniča, jer je tu za njih dosta sirovine (jošikovog drveta).

Mali broj majstora je odlazio na vašare. Odlazili su jedino oni koji su imali kapitala, i to, kasnije odseljeni: Bilanovići i Ivičići, koji su išli u Maglaj, Doboj, Derventu, Tuzlu, Gračanicu, Tešanj, Teslić i Zenicu; Mile Gnjatić i Jovo Kunovac nosili su gotove proizvode i radili po vašarima u Bugojnu, Livnu i Duvnu. Sada po vašarima ide najviše u Zenicu odseljeni Luka Ivičić, koji radi kazandžijske poslove, on odlazi na vašare u Bugojno i Jajce, ali i on sve ređe.

Kalajdžije su pobožne. Crkvu u Čipuljiću podigao je 1853. godine jedan od rodonačelnika Bodića – Bodo Simić. To se i sada može pročitati na crkvenoj ploči. Aleksandar Giljferding u svom putopisu “Putovanje po Hercegovini, Bosni i Staroj Srbiji” navodi da je podizanje ove crkve od kamena “prilično velikim prilogom pomogao i austrijski car”. Crkva je srušena miniranjem 11. septembra 1992. godine, kad je spaljen ili srušen i veliki broj kuća čipuljićkih Srba, kao i školska zgrada.

Majstori su najviše slavili Jovandan i Nikoljdan.

Čipuljićani su se, pričaju majstori, nešto lepše nosili od ljudi iz okoline. Deda jednog majstora još je nosio: šalvare, tozluke, široki pojas bensilah i krmez oko belog taća.

* * *

Autor Milenko S. Filipović, “Cincari u Bosni”:

O cincarskoj naseobini u Čipuljićima izneću najpre ukratko ono što je o njoj pisao Filipesku: najpre je Filipesku tvrdio da su kalajdžije u Čipuljićima poreklom iz Makedonije, odakle da su došli pre više od 300 godina (pisano 1902) i da su, prema tome, potomci onih makedonskih Rumuna koji su se naselili u Bosni krajem 16. ili početkom 17. veka i da su ogranak onih Rumuna koji su tada pošli za Istru, po pozivu Mlečana. Docnije je pisao da su rpvi rumunski emigranti iz Albanije došli u Čipuljiće posle 1463. godine, pošto su Turci zauzeli Bosnu, a da je dobar deo Cincara došao u Čipuljiće sa Skenderbegom. Takve, tj. nikakve vrednosti su i sva ostala njegova istorijska tvrđenja i razmatranja. Doduše, on beleži i predanje samih čipuljićkih Cincara da su oni poreklom iz Makedonije, ali on uzima ipak da su mnogi od njih iz Arbanije. Po N. Fufiću, poveća grupa “Karavlaha” kalajdžija došla je krajem 18. ili početkom 19. veka u Čipuljiće. Ma da se je već bila posrbila, ipak nije zaboravila svoj stari jezik, koji se tada (1894) zove “kalajdžiski jezik” te njim govore kad žele da ih drugi ne razumeju. Bave se kalajdžijskim zanatom: muškarci putuju po celoj Bosni navraćajući se kućama na kratko vreme, osobito o Božiću i Uskrs. Da su čipuljićke kalajdžije bili poreklom Cincari, koji su se sasvim posrbili, tvrdi i jedan drugi domaći pisac (Petar St. Ivančević, Srpski narodni običaji, Bosanska vila, 1901, 274).

Početkom 20. veka dolazio je u Čipuljiće i prof. G. Vajgand, poznati nemački stručnjak za Cincare. Međutim, iako je proveo nekoliko dana u Bugojnu i u Čipuljićima, on je skupio vrlo malo građe, i to poglavito o jeziku. Ističe kako su kod kalajdžija u Čipuljićima sva lična imena i prezimena slovenska i da se iz njihovih imena ne mogu izvoditi nikakvi zaključci o poreklu klajdžija. Međutim, on u svom spisku navodi i imena: Dimo, Boja, Zojka, a ta imena nisu u običaju kod bosanskih Srba. Već u vreme njegove posete Čipuljićima, u tom mestu niko nije znao da govori cincarski; jedino su putujući kalajdžije upotrebljavali kao svoj tajni jezik neke osakaćene i preinačene cincarske izraze. Nije našao nikakvih tragova cincarskog jezika u nazivima za unutrašnjost kuće, uređenje, domaći rad itd. Spoljašnji izgled tih ljudi, njihovo zanimanje i nešto ostataka od jezika pokazuju, ipak, na nesumnjiv način da su ti ljudi cincarskog, a ne rumunskog ili istarsko-rumunskog porekla. Inače, i Vajgandu su kalajdžije u Čipuljićima kazivali da su im preci došli iz Makedonije, i to pre 150 godina.

Lično sam saznao da su od čipuljićkih rodova Marinovići-Todići starinom iz Stare Srbije (slave Vavedenje i Đurđevdan). Prendići ili Dimići su očigledno cincarskog porekla, jer nose karakteristično cincarsko prezime. Početkom 20. veka, u Čipuljićima je bilo 120 kuća (koje Filipesku smatra sve Cincarima, iako je među njima bilo i čistih Srba poreklom iz Hercegovine). Više od 80 kuća bili su kalajdžije, oko 10 kuća trgovaca i oko 10 terzija, a ostali su bili zemljoradnici.

Posrbljavanje Cincara u Čipuljićima takođe je počelo rano i išlo je brzo: sredinom 19. veka, kada je u Čipuljićima bilo svega 60 kuća kalajdžija, samo su još neke babe znale govoriti cincarski. Jukić iz zove Cincarima i tada i 1845. godine, a u jednom pismu fra Marijana Šunjića od 11. jula 1885. godine govori se o kalajdžijama iz Čipuljića. Mnogi iz Čipuljića i danas rade kao kalajdžije i, zahvaljujući njima, još se održavaju ostaci cincarskog jezika, koji im služe kao tajni zanatski jezik. A među današnjim kalajdžijama u Čipuljićima i okolini ima ih pravih Srba, pa i Hrvata, koji su izučili taj zanat u novije vreme. Inače, Čipuljićani se danas mnogo vređaju ako im se samo pomene da su cincarskog porekla. U Čipuljićima je otvorena srpska škola još 1851, a crkva 1853. godine.

Mnogi su se raselili iz Čipuljića. Neke porodice su prešle u Bugojno. Sem već pomenutih u Visokom, iz Čipuljića je trgovačka porodica Lazara Prgomelje u Sanskom Mostu, koji je bio došao kao kalajdžija. U Bosanskoj Krupi je porodica kazandžije Nikolića, koji je takođe došao iz Čipuljića. Preseljenika iz Čipuljića bilo je u Tešnju i Doboju. Jedan kalajdžija iz Čipuljića kazivao mi je, 1922, da su se neki od njih iselili u Praču i Rogaticu.

* * *

Žrtve Drugog svetskog rata:

Bejić (Aleksej) Arsenije, rođen 1904. Srbin, ubijen od ustaša 1941. prilikom borbi ili bombardovanja, Zanesovići
Bilanović (Đorđe) Anđelko, rođen 1889. Srbin, ubijen 1941. u direktnom teroru, Bugojno
Biljanović (Nn) Relja, rođen ?, Srbin, ubijen od ustaša 1941. u logoru, Jadovno
Bilkić (Nn) Mladen, rođen ?, Srbin, ubijen od ustaša 1941. u logoru, Jadovno
Bilkić (Risto) Mladinko, rođen 1902. Srbin, ubijen 1941. u direktnom teroru, Gradiška
Bodić (Kosta) Ljubo, rođen ?, Srbin, ubijen od ustaša 1941. bačen u jamu, Banja Luka
Bodić (Kosta) Niko, rođen 1902. Srbin, ubijen 1941. u direktnom teroru, Bos. Gradiška
Brkić (Nn) Nedeljko, rođen ?. Srbin, ubijen od ustaša 1941. u logoru, Jadovno
Brkić (Risto) Branko, rođen 1903. Srbin, ubijen 1941. u direktnom teroru, Bugojno
Brkić (Simo) Ilija, rođen 1924. Srbin, ubijen 1941. u direktnom teroru, Banja Luka
Bujak (Đorđe) Dušan, rođen 1888. Srbin, ubijen od ustaša 1941. u logoru, Jadovno
Bujak (Dušan) Ile, rođen 1919. Srbin, poginuo 1944. u NOBu, Šid
Bujak (Dušan) Lazar, rođen 1926. Srbin, poginuo 1943. u NOBu, Zelengora
Bujak (Nn) Đorđe, rođen ?, Srbin, ubijen od ustaša 1941. u logoru, Jadovno
Bujak (Pero) Đorđo, rođen 1907. Srbin, ubijen 1941. u direktnom teroru, Gradiška
Čavić (Risto) Marko, rođen 1912. Srbin, ubijen 1941. u direktnom teroru, Bugojno
Čavić (Risto) Vlado, rođen 1912. Srbin, ubijen 1941. u direktnom teroru, Bos. Gradiška
Devura (Gojko) Dušan, rođen 1920. Srbin, poginuo 1943. u NOBu, Sutjeska
Dragaljević (Nn) Milan, rođen ?, Srbin, ubijen od ustaša 1941. u logoru, Jadovno
Dragaljević (Pero) Mile, rođen 1924. Srbin, ubijen od ustaša 1941. prilikom borbi ili bombardovanja, Zanesovići
Dučić (Marko) Dane, rođen 1895. Srbin, ubijen 1941. u direktnom teroru, Bugojno
Dučić (Marko) Mile, rođen 1886. Srbin, ubijen od ustaša 1942. u logoru, Jasenovac
Dučić (Mile) Obran, rođen 1923. Srbin, ubijen od ustaša 1941. u direktnom teroru, Travnik
Dučić (Nn) Obren, rođen ?, Srbin, ubijen od ustaša 1941. u logoru, Jadovno
Dučić (Vuko) Dane, rođen 1904. Srbin, ubijen od ustaša 1941. prilikom borbi ili bombardovanja, Zanesovići
Dučić (Vuko) Mile, rođen 1900. Srbin, ubijen od ustaša 1942. prilikom borbi ili bombardovanja, Bugojno
Đurendić (Đuro) Đorđo, rođen 1884. Srbin, ubijen 1941. u direktnom teroru, Bugojno
Đurić (Đorđe) Jovo, rođen 1891. Srbin, ubijen od ustaša 1941. prilikom borbi ili bombardovanja, Zanesovići
Đurić (Đorđe) Jovo, rođen 1894. Srbin, ubijen 1941. u direktnom teroru, Bugojno
Galić (Kosta) Luka, rođen 1905. Srbin, ubijen 1941. u direktnom teroru, Bugojno
Glamočak (Marko) Jovo, rođen 1896. Srbin, ubijen od ustaša 1941. prilikom borbi ili bombardovanja, Zanesovići
Glamočak (Ratko) Jovo, rođen 1893. Srbin, ubijen od ustaša 1941. u logoru, Jadovno
Ivica (Luka) Đorđo, rođen 1902. Srbin, ubijen 1941. u direktnom teroru, Bugojno
Ivica (Luka) Đorđo, rođen 1908. Srbin, ubijen od ustaša 1941. bačen u jamu, Zanosovići
Jojlović (Nn) Nikola, rođen ?, Srbin, ubijen od ustaša 1941. u logoru, Jadovno
Jojlović (Jovo) Niko, rođen 1903. Srbin, ubijen 1941. u direktnom teroru, Banja lLuka
Kadijević (Sergija) Marko, rođen 1912. Srbin, ubijen od ustaša 1941. u logoru, Jadovno
Kadijević (Sergije) Gojko, rođen 1925. Srbin, poginuo 1944. u NOBu, Šid
Kojdić (Anđelko) Luka, rođen 1926. Srbin, poginuo 1943. u NOBu, Sutjeska
Kojdić (Luka) Anđelko, rođen 1888. Srbin, ubijen 1941. u direktnom teroru, Bugojno
Krstanović (Jovo) Uroš, rođen 1900. Srbin, ubijen 1941. u direktnom teroru, Bugojno
Krstanović (Mile) Vojin, rođen 1915. Srbin, ubijen od ustaša 1941. prilikom borbi ili bombardovanja, Zanesovići
Kunovac (Jovo) Mitar, rođen 1900. Srbin, ubijen 1941. u direktnom teroru, Bugojno
Kunovac (Mićo) Simo, rođen 1890. Srbin, ubijen od ustaša 1941. u logoru, Jadovno
Kunovac (Mitar) Đorđo, rođen 1923. Srbin, poginuo 1944. u NOBu, Kraljevo
Kunovac (Todor) Ilija, rođen 1910. Srbin, ubijen od ustaša 1941. prilikom borbi ili bombardovanja, Zijamet
Kunovac (Todor) Kosta, rođen 1900. Srbin, ubijen 1941. u direktnom teroru, Bugojno
Lekić (Nn) Branko, rođen 1917. Srbin, ubijen od ustaša 1941. u logoru, Jadovno
Lekić (Nn) Jovo, rođen ?, Srbin, ubijen od ustaša 1941. u logoru, Jadovno
Lugonjić (Jovo) Slavko, rođen 1909. Srbin, ubijen od ustaša 1941. u logoru, Jadovno
Lukić (Dušan) Pero, rođen 1922. Srbin, ubijen 1941. u direktnom teroru, Bugojno
Lukić (Mićo) Ljubomir, rođen 1918. Srbin, ubijen od Nemaca 1941. kao zarobljeni pripadnik VKJ, Nemačka-Stalag
Lukić (Stanko) Veselin, rođen 1925. Srbin, poginuo od ustaša 1943. u NOBu, Blagaj-Kupres
Micić (Nn) Branko, rođen ?, Srbin, ubijen od ustaša 1941. u logoru, Jadovno
Mićić (Zaharije) Branko, rođen 1910. Srbin, ubijen od ustaša 1941. prilikom borbi ili bombardovanja, Karalići
Paleksić (Cvijo) Vojin, rođen 1901. Srbin, ubijen od ustaša 1941. prilikom borbi ili bombardovanja, Zanesovići
Pandžo (Avde) Izet, rođen 1910. Musliman, ubijen 1944. u direktnom teroru, Vesela
Popadić (Đorđe) Jovanka, rođena 1910. Srpkinja, poginula 1943. u NOBu, Imotski
Popović (Jovo) Rista, rođen 1900. Srbin, ubijen 1941. u direktnom teroru, Bugojno
Popović (Marko) Nikola, rođen 1901. Srbin, ubijen 1943. u direktnom teroru, Bugojno
Praljak (Mitar) Nedeljko, rođen 1921. Srbin, ubijen od ustaša 1941. prilikom borbi ili bombardovanja, Zanesovići
Radić (Dragoje) Luka, rođen 1922. Srbin, ubijen 1941. u direktnom teroru, Bugojno
Raduljčić (Lazo) Jovo, rođen 1901. Srbin, ubijen 1942. u zatvoru, Beograd
Radulović (Ile) Luka, rođen 1909. Srbin, poginuo 1944. u NOBu, Kalinovnik
Šatara (Mile) Stojan, rođen 1909. Srbin, ubijen od ustaša 1941. prilikom borbi ili bombardovanja, Zanesovići
Šebez (Marko) Marko, rođen 1919. Srbin, poginuo 1943. a NOBu, Fojnica
Šebez (Marko) Obrad, rođen 1923. Srbin, poginuo 1942. u NOBu, Zelengora
Šebez (Mihajlo) Marko, rođen 1893. Srbin, ubijen 1941. u direktnom teroru, Bugojno
Šebez (Mihajlo) Marko, rođen 1893. Srbin, ubijen od ustaša 1941. prilikom borbi ili bombardovanja, Zanesovići
Simić (Risto) Dušan, rođen 1926. Srbin, poginuo 1945. u NOBu, Sremski front
Spremo (Ilija) Stjepan, rođen 1900. Srbin, ubijen 1941. u direktnom teroru, Bugojno
Svitlica (Marko) Mladen, rođen 1904. Srbin, ubijen 1941. u direktnom teroru, Bugojno
Trifković (Vaso) Staka, rođena 1885. Srpkinja, ubijena 1942, u direktnom teroru, Bugojno
Vranić (Đorđe) Gojko, rođen 1923. Srbin, ubijen 1941. u direktnom teroru, Bugojno
Vranić (Đorđe) Gojko, rođen 1924. Srbin, ubijen od ustaša 1941. nepoznato, Zanesovići
Vranić (Đorđe) Milojko, rođen 1920. Srbin, ubijen 1941. u direktnom teroru, Bugojno
Vranić (Đorđe) Milojko, rođen 1922. Srbin, ubijen od ustaša 1941. nepoznato, Konevarice
Vranić (Pero) Đorđo, rođen 1888. Srbin, ubijen 1941. u direktnom teroru, Bugojno
Vranić (Pero) Đorđo, rođen 1890. Srbin, ubijen od ustaša 1941. nepoznato, Konevarice
Vučić (Antonije) Anđelko, rođen 1893. Srbin, ubijen od ustaša 1941. u logoru, Jadovno
Vučić (Đorđe) Rajko, rođen 1920. Srbin, ubijen 1941. u direktnom teroru, Bugojno
Vučić (Kosta) Đorđo, rođen 1896. Srbin, ubijen 1941. u direktnom teroru, Bugojno
Vučić (Kosta) Ile, rođen 1904. Srbin, ubijen 1941. u direktnom teroru, Bos. Gradiška
Vučić (Nn) Ilija, rođen ?, Srbin, ubijen od ustaša 1941. u logoru, Jadovno
Vujić (Pero) Đorđo, rođen 1921. Srbin, ubijen 1941. u direktnom teroru, Bugojno
Vuković (Aleksa) Jovo, rođen 1903. Srbin, ubijen od ustaša 1941. u logoru, Jasenovac
Vuković (Milan) Vlado, rođen 1919. Srbin, ubijen 1941. u direktnom teroru, Bugojno
Vuković (Spasoje) Luka, rođen 1909. Srbin, ubijen 1941. u direktnom teroru, Bugojno
Vuković (Svetko) Anđelko, rođen 1912. Srbin, ubijen od ustaša 1941. nepoznato, Nepoznato
Vuleta (Đorđe) Simo, rođen 1904. Srbin, ubijen od Nemaca 1942. kao zarobljenik prip. NOVi POJ, Nemački logor
Vuleta (Petar) Jovo, rođen 1896. Srbin, ubijen od ustaša 1941. prilikom borbi ili bombardovanja, Zanesovići
Zelen (Ilija) Jovo, rođen 1900. Srbin, ubijen 1941. u direktnom teroru, Bugojno
Zeljkić (Maksim) Savo, rođen 1923. Srbin, ubijen 1941. u direktnom teroru, Bugojno

IZVORI:

Slavko Zubić, Srbi su živjeli u Bugojnu, Miroslav, Beograd, 2009, str. 26-28, 66, 72, 77-78, 80, 93, 102, 113, 127, 136, 170, 173, 175, 182, 184, 189, 213-215

Đorđe Nikolajević, Šematizam pravoslavne mitropolije i arhidijeceze Dabro-bosanske za godinu 1882, Zemaljska tiskara, Sarajevo, 1882, str. 195

Dušan Drljača, Čipuljićke kalajdžije, objavljeno u zborniku Banjaši na Balkanu, Balkanološki institut SANU, Beograd, 2005, str.  311-320

Milenko S. Filipović, Cincari u Bosni, Etnografski institut, Beograd, 1950, str. 88-90

Aleksandar Giljferding, Putovanje po Hercegovini, Bosni i Staroj Srbiji, Veselin Masleša, Sarajevo, 1972, str. 328

Popis žrtava rata 1941-1945 (Bosna i Hercegovina), Muzej žrtava genocida, Beograd, 2008, str. 1096-1097