Poreklo prezimena Mišolić

Prezime Mišolić prisutno je u Crnoj Gori (u Podgorici i Zeti), kao i među katolicima na ostrvu Pagu.

Prezime Mišolić se pominje među najstarijim pravoslavnim porodicama u Podgorici za vreme Turaka.

Prema jednom tumačenju Mišolići u Zeti su od Korovića.

Izmeću 271—og bratstva, koliko ih je (Andrija) Jovićević evicentirao u Zeti, našao je da samo sedam bratstava pripada starozećanima. To su Korovići (9 kuća), Gudanovići (izumrli su), Terzići (25 kuća), Ganići, Pavličići, Maskići, Nenadići, Kojići i Jovovići. Korovići smatraju da su od starih Matagužana, odakle su se preselili u obližnje selo Balabane, u kome ih takoće drže za najstarije. Jedan njihov ogranak ovdje su Mišolići. Korovića je bilo i u Mahali, ali su tamo izumrli.

Međutim, postoji i drugo tumačenje porekla Mišolića koje opovrgava da su od Korovića.

Mišolić, selo Balabani (7 kuća). Do skoro se mislilo da su ogranak Korovića. Biće ipak da nijesu. Predanje veli: “Neka žena iz Pipera ili Bjelopavlića, došla nekim slučajem u Balabane sa muškim djetetom zvanim Mišo. Misli se da je bila odiva Korovića.” Drugo predanje je sasvim dugačije: “Išlo iz Pipera za Bar tridesetak ljudi i zakonačili u Balbanima, troje od njih i ostanu da obrađuju aginsku zemlju. To je moglo biti prije 180–200 godina.”
Oni i dalje smatraju da su rođaci s Korovićima i Mišolićima iz Podgorice, što ovi odriču. Slave Nikoljdan.

Za Mišoliće u Podgorici navodi se sledeće:

Mišolić, Podgorica (2) Zagreb (1), Bugarska (1 kuća), gdje su preseljeni prije sto godina od turskih zuluma. U Podgoricu su doseljeni prije 140 godina iz Mrka – Piperi. Prozivali su se Krčković. Brate se sa Zekovićima, Mandićima, Lalevićima iz Pipera i Veljeg Brda. U Piperima imaju rođake Krčkoviće. Mitro Mišolić bio je predsjednik zanatskog saveza za Crnu Goru. Stevan je pisao o kulturi Crne Gore u listu “Preporođaj” gdje je objavljivao i druge radove.

Mišolići su na Pag došli iz Karlobaga. Izvode poreklo od Dominika Plavca, koji se pominje u mirovnom ugovoru između rapske i paške komune sklopljenom 1315. godine. Imaju porodični grb.

Interesantno je da se početkom 18. veka prezime Mišolić pominje i među Srbima u Baranji (popisan je Luka Mišolić u selu Sajka).

IZVORI:

Ilija Radulović, O stanovništvu Podgorice, objavljeno u Glasniku Geografskog društva, knjiga 16, Geografsko društvo, Beograd, 1930, str. 158

Pavle S. Radusinović, Stanovništvo i naselja Zetske ravnice od najstarijeg do novijeg doba (knjiga prva), NIP “Univerzitetska riječ” – Nikšić; Istorijski institut SR Crne Gore, Nikšić, 1991, str. 343, 353

Ilija Peko J. Peličić, Zapisi iz Zete, Sabor Zete, Beograd-Golubovci, 1997, str. 112

Lucijan Marčić, Antropogeografska ispitivanja po severnodalmatinskim ostrvima (Rab, Pag, Vir), Objavljeno u časopisu Srpski etnografski zbornik, knjiga XXXVIII, biblioteka Naselja i poreklo stanovništva, knjiga XXIII, Srpska kraljevska akademija, Beograd, 1926, str. 326

Miroslav Granić, Paški grbovnik, Književni krug, Split, 2002, str. 69

Milenko Beljanski, Baranjska domaćinstva 1715. i 1720. godine, izdanje autora, Sombor, 1991, str. 5