Rod Kuča Reviewed by Momizat on . [caption id="attachment_69146" align="aligncenter" width="600"] Medun, Google Street View[/caption] Autor: Ivan Vukićević ([email protected]) Objavljeno: [caption id="attachment_69146" align="aligncenter" width="600"] Medun, Google Street View[/caption] Autor: Ivan Vukićević ([email protected]) Objavljeno: Rating: 0
You Are Here: Home » Autori » Ivan Vukićević » Rod Kuča

Rod Kuča

Medun, Google Street View

Autor: Ivan Vukićević ([email protected])
Objavljeno: 23.10.2018. | Dopunjeno: 17.4.2019.

Kratki opis roda

Kuči su etnički mešoviti srpsko-albanski rod kome pripada najveći deo stanovništva istoimenog plemena u Brdima na području današnje Crne Gore, kao i brojni iseljenici širom Crne Gore i Srbije. O nazivu roda postoje različite teorije od kojih je najčešća ona da potiče od albanske reči kuč koja se prevodi na srpski kao crven. Prezime Kuč se prvi put spominje 1330. godine na severu Albanije, dok se Kuči kao pleme prvi put spominju 1455. godine u Zeti.

Do sada je uvrđeno da rodu Kuča pripada čak 11 grupa srodnih bratstava iz samog plemena koja imaju različita predanja o poreklu, a to su Mrnjavčići, Drekalovići, Bonkeći, Nikići i Nuculovići, Ljuhari, Peralovići, Nilejići, Jovovići i Jokanovići u Kučima, kao i iseljeni Bektaševići i Lončarevići iz Banjkana u Zatrijepču i Lapi iz Fundine. Ovom rodu pripadaju i pojedina bratstva u Crnoj Gori, Hercegovini i Srbiji koja imaju predanje o poreklu iz Kuča, ali za koja se ne zna od kog tačno bratstva i mesta potiču, kao i nekih bratstava koja uopšte nemaju predanje o poreklu iz Kuča. Među prvima se po brojnosti izdvajaju Mehovići iz Bihora, a među drugima Bakići u Vasojevićima, Kaljići iz Donjeg Kolašina, Ljaljevići iz Bjelopoljske oblasti i Banderi i Cirikovići u Plavsko-Gusinjskoj oblasti.

O Kučima kao teritorijalnom plemenu su detaljno pisali mnogi autori, a najznačajniji su radovi vojvode Marka Miljanova Popovića, Jovana Erdeljanovića i Miljana Jokanovića koji su vredan izvor informacija o bratstvima iz Kuča iako u to vreme nije bilo poznato da većina Kuča pripada istom rodu. U ovom članku su po prvi put korišćeni DNK rezultati kao osnov za razumevanje i otkrivanje praporekla ogromne većine pripadnika ovog plemena za koje se, nasuprot predanjima, ispostavilo da je proisteklo od istoimenog roda. Uporednom analizom plemenskih predanja, rodoslova, istorijskih izvora i genetike bratstava iz Kuča se danas može doći do bitnih zaključaka do kojih spomenuti autori nisu mogli da dođu na osnovu njima dostupnih podataka. Upravo to i jeste cilj ovog članka koji se prevashodno bavi rasvetljavanjem porekla, migracija i grananja roda Kuča, a ne plemenom Kuča. Shodno tome, o bratstvima iz Kuča koja ne pripadaju ovom rodu, plemenskoj istoriji i sličnim temama ovde neće biti puno reči.

Kuči pripadaju grani E-V13>Z5018>Z16661>BY165837 kojoj, na osnovu dosadašnjih rezultata, ne pripada nijedan drugi rod na našim prostorima. Bratstva koja pripadaju ovom rodu čine ubedljivu većinu stanovništva u plemenu Kuči, dok su iseljenici iz Kuča brojni u Rožajskoj oblasti, Bihoru, Bjelopoljskoj oblasti i Vasojevićima. Kuči su najbrojniji rod u Crnoj Gori sa 7,18% zastupljenosti prema anonimnom istraživanju.

Ovaj članak će biti dopunjavan kako budu pristizali rezultati DNK testiranja.

Istorijski pomeni

Prezime Kuč se prvi put spominje u 1330. godine katunu Lješa Tuza u katunu Arbanasa u selu Kuševu, smještenom na granici Zete sa Kupelnikom (današnja severna Albanija). Naime, jedan od stanovnika tog katuna bio je i Petar Kuč. Kuči se kao selo u oblasti severno od Skadra spominju prvi put u Skadarskom zemljišniku za 1416. godinu, međutim u tom selu nije zabeleženo prezime Kuč koje se spominje u sledećim mestima severno od Skadra iste godine: Santo Auracio, Egressi soto Podegora, Sordani soto Podegora, Ibardi, Bolsa i Rapisti. Da prezime Kuč nije specifično samo za severnu Albaniju, pokazuje i podatak da je 1431. godine zabeleženo selo Kuči kod Valone. Južno od Skadra takođe postoji selo Kuči, a nešto južnije u Zadrimi i selo Bušati što upućuje na to da se radi o iseljenicima iz katuna Lješa Tuza imajući u vidu da su u njemu živeli i Bušati. Ne može se sa sigurnošću tvrditi da su Kuči iz okoline Skadra osnovali pleme Kuči u Brdima, ali tako nešto se osnovano može pretpostaviti na osnovu istog pravca migracija koje su imali i drugi rodovi koji se spominju u katunu Lješa Tuza. Kuči se na području u Brdima koje nastanjuju već vekovima prvi put spominju 1455. godine u ugovoru koji je Mletačka Republika potpisala sa predstavnicima zetskih sela i plemena kojim su joj se obavezali na vernost.

Za istraživanje porekla roda Kuča, kao i drugih rodova koji su formirani u poznom srednjem veku, od izuzetnog su značaja podaci iz turskih deftera (poreskih popisa). Turske deftere su prevodili Selami Pulaha (na albanski jezik) i Branislav Đurđev (na srpski jezik), s tim što je Pulaha za razliku od Đurđeva prevodio i imena popisanih lica. Kako rod Kuča nastanjuje gotovo sva sela na području istoimenog plemena, u tabeli koja sledi će biti prikazani podaci o broju kuća za sva mesta iz nahije Kuči. Pojedina sela na istoku plemenske oblasti Kuča, poput Meduna i Fundine, tada su pripadala gradu Podgorici, zbog čega je malo verovatno da su Kuči tada stanovali u njima. S druge strane, nahija Kuči se prostirala istočnije nego pleme Kuči i obuhvatala je pojedina sela koja danas pripadaju Albaniji.

Naziv prema Pulahi Naziv prema Đurđevu Sadašnji naziv na osnovu dostupnih podataka Broj kuća 1485. Broj kuća 1497. Broj kuća 1570.
/ Banjović(i) Lopari u Koćima ili Lopari u Fundini / 39 /
Bankeq Bankeć(i) Donji Zatrijebač 11 (A) 29 27
Bardhani Bardanji Bardanji u Klimentima 25 (A) / 6
Bytidosi Bitidosi Deljani 11 (A) 32 /
Brokina Brođine Broje u Klimentima 12 (A) 24 25
Liazorçi Lazorci Lazorci 5 (A) 30 26
/ Lopar(i) Lopari u Koćima ili Lopari u Fundini / 9 0
/ Koć(i) Koći / 31 /
Pantalesh Panta Lješ Orahovo 110 (M) / /
    /     Lješević(i)     Kuti / 37 25
    /     Pavlović(i)     Podgrad / 60 35
    /     Petrović(i)     Berova / 54 25
Radona Radun Kosor, Liješta i Ubli 55 (S) 43 25
Stani bez prevoda Brštan u Klimentima 24 (S) / /
UKUPNO 253 388 194
Etnički sastav naselja 1485. godine prema Pulahinom prevodu deftera gde su imena delom albanizovana:
(A) – pretežno albanska naselja
(S) – pretežno srpska naselja
(M) – etnički meštovita naselja

Đurđev navodi da su sva naselja 1485. godine popisana kao sela, a 1497. kao katuni izuzev Brođina i Radone (ili Raduna) koji su i tada bili popisani kao sela. Pulaha je za razliku od Đurđeva za defter iz 1485. preveo i imena popisanih poreskih obveznika, ali ih je u velikoj meri albanizovao. To posebno dolazi do izražaja kod čisto srpskih imena kojima je dodavao slovo „i“ te je recimo ime „Veselin“ zapisao kao „Veselini“. Međutim, uprkos tome, većina imena su ili tipično srpska ili tipično albanska, te albanizovana imena predstavljaju problem samo kada su u pitanju kalendarska imena koja su zajednička i Srbima i Albancima jer je tada na osnovu njegovog prevoda nemoguće utvrditi imena u originalu. Ono što se na osnovu imena popiisanih može primetiti jeste da su Kuči još u XV veku bili etnički mešovito srpsko-albansko pleme. Najbitnija promena do koje je došlo između deftera 1485. i 1497. godine jeste što je nekadašnje selo Pantalješ podeljeno na tri zasebna sela (Lješevići, Pavlovići, Petrovići), kao i nastanak sela Banjovići, Lopari i Koći.

Bankeći su selo koje pod ovim imenom danas ne postoji, ali postoji istoimeni rod koji je najbrojniji u Zatrijepču. Matica ovog roda je u Mužečkoj (na albanskom Mužečk) odakle su se najpre proširili na Rudine i Nikmaraš sa kojima Mužečka čini Donji Zatrijebač. To je ujedno i područje na koje se selo Bankeći najverovatnije odnosi.

Banjovići su selo nazvano po današnjem istoimenom bratstvu koje je prema predanju najpre živelo u Loparima, selištu koje danas pripada Koćima, da bi odatle prešli u sadašnje selo Lopari koje pripada Fundini gde i danas žive. Selo je zabeleženo jedino 1497. godine. Iako Fundina u XV veku nije pripadala nahiji Kuči, već Podgorici, moguće je da se selo Banjovići ipak odnosi na Lopare u Fundini jer se radi o izdvojenom zaseoku na krajnjem istoku područja koje danas pripada Fundini. Druga mogućnost je da se pod Banjovićima podrazumevalo nekadašnje selo Lopari koje je danas u ataru Koća.

Bardanji i Brštan su nekadašnja kučka sela na desnoj obali Cijevne iz kojih su se prema predanju Mrnjavčići doselili u Orahovo. Ova sela već par vekova pripadaju Klimentima, a prilikom razgraničenja Crne Gore i Albanije 1913. godine pripala su Albaniji i nalaze se odmah iza granice naspram Poprata u Zatrijepču. Sela su nalaze na strmini i izuzetno su nepovoljna za život te je njima u današnje vreme preostalo svega par kuća. Pulaha u svom prevodu turskog deftera Brštan navodi kao Stani, a na albanskom se Brštan danas zove Rštani.

Bitidosi su selo nazvano po istoimenom rodu koji je zabeležen još 1314. godine u katunu Lješa Tuza severno od Skadra. Kako se u istom katunu pominje i Petar Kuč, najverovatnije su bili deo iste migracije sa Kučima iz okoline Skadra ka Brdima. Robert Elsi navodi da se selo Bitidosi nalazilo na mestu gde je danas selo Deljani (Delaj).

Broćine su selo za koje Đurđev i Jokanović, autori koji su analizirali turske deftere, nisu uspeli da utvrde gde se nalazilo. Međutim, kako su se granice nahije Kuči prostirale istočnije nego granice plemena Kuči, najverovatnije je u pitanju selo Broje u Klimentima koje se nalazi na levoj obali Cijevne preko puta Brštana i Bardanje.

Lazorce je selo koje i danas postoji pod tim nazivom u Orahovu. Kako je prikazano odvojeno od sela Pantalješ 1485. godine, može se zaključiti da Perići koji su grana Mrnjavčića-Petrovića tada nisu živeli u tom selu. Ogroman porast broja kuća između 1485. i 1497. godine (sa 5 na 30) ukazuje na to da su Perići upravo u tom periodu doseljeni u Lazorce.

Lopari su, kao što je već rečeno, selo u Fundini, ali ujedno i selište u Koćima. Nije poznato na koje od dva Lopara se odnosi ovo selo sa turskih deftera.

Pantalješ je selo koje je najverovatnije nazvano po Panti, pretku Mrnjavčića. Matica Mrnjavčića na današnjem prostoru Kuča je predeo Orahovo koji se sastoji od sela Podgrad, Berova, Kuti i Lazorce, a kako je jedino Lazorce zasebno prikazano na svim turskim popisima iz tog perioda, može se zaključiti da se sela Lješevići, Pavlovići i Petrovići gotovo izvesno odnose na preostala tri sela u Orahovu. Prema predanju Panta je imao sinove Petra, Đurđa, Tiha, Lješa i Mara, tako da su Lješevići i Petrovići po svemu sudeći dobili svoje nazive po dvojici njegovih sinova Petru i Lješu. Kako je Matica Lješevića selo Kuti, a matica Petrovića selo Berova, zahvaljujući ovom popisu možemo sa velikom sigurnošću reći da su to stariji nazivi ovih sela. Selo Pavlovići se verovatno odnosi na Podgrad, maticu Đurđevića, a ime je moglo dobiti po Pavlu Đurđevom koji se spominje u defteru iz 1485. godine u selu Pantalješ.

Radona ili Radun je selo za koje se ne može pouzdano tvrditi gde se tačno nalazilo, ali kako je po veličini drugo naselje u nahiji i pritom jedino u kojem je bilo i muslimana koji su po pravilu živeli u najplodnijim selima, može se osnovano pretpostaviti da se radi o najžupnijem delu plemena koji čine Kosor, Liješta i Ubli. Na području severno od Orahova se nalazi katun Radan koji su moguće osnovali stanovnici ovih sela.

Marjan Grbičić Bolica u svom opisu Skadarskog sandžaka iz 1614. godine spominje Lala Drekalovog i Nika Rajičeva kao vojvode veoma ratobornih Kuča Albanaca katoličke veroispovesti kojih je bilo 490 kuća i koji su imali 1500 ratnika: N. 490 Chuzzi Albanesi commandata Lale Drecalov et Neco Raizcov, gente bellicosissima et valorosissima 1500. Iako bi se na osnovu ovoga moglo zaključiti da su svi Kuči bili katolici i ujedno Albanci, to sigurno nije bio slučaj jer sva predanja govore o tome da je još u tom periodu pleme bilo delom pravoslavno. Međutim, imajući u vidu da je Lale Drekalov rođen kao katolik i da mu je prva žena bila Albanka iz Kastrata, kao i da je tek u drugoj polovini XVII veka prešao na pravoslavlje, ovaj podatak zaista navodi na zaključak da su Kuči tada bili većim delom katolici, a ujedno i Albanci.

Predanja

O poreklu stanovništva Kuča su pisali brojni autori od kojih su najzapaženiji radovi vojvode Marka Miljanova i Jovana Erdeljanovića koji su zapisali brojna predanja o poreklu porodica iz tog plemena. Najstarija zabeležena predanja srpskih autora o Kučima potiču od Tome Oraovca koga su Miljanov i Erdeljanović u više navrata citirali u svojim radovima. S obzirom da rod Kuča čini veliki broj bratstava sa različitim predanjima, za svaku grupu bratstava će biti navedena predanja o njihovom poreklu.

Mrnjavčići prema predanju potiču od Gojka Mrnjavčevića, brata kralja Vukašina. Gojkova porodica je nakon njegove smrti morala da napusti Skadar zbog dolaska Turaka, a odatle su se preselili u Brštan (prema Oraovcu) ili Bardanju (prema Miljanovu) na desnoj obali Cijevne. Oba sela se nalaze na krajnjem jugu današnje plemenske teritorije Klimenata, međutim u to vreme su oba sela pripadala Kučima što potvrđuju turski defteri iz XV veka. Tu su boravili dve generacije i primili katoličku veru jer nije bilo pravoslavnih sveštenika, a u isto vreme su pored srpskog počeli da govore i albanski jer su živeli isključivo sa Albancima. S obzirom na loše uslove života sele se u Orahovo u Kučima odakle su ubrzo proterali starosedeoce. Iz Orahova su se dalje širili po drugim selima u Kučima.  Mrnjavčići smatraju da su Mrnjavčevići starinom iz Bjelopavlića gde je prema njihovom predanju živeo rodonačelnik Mrnja. Gojko je prema ustaljenom predanju koje su zabeležili Miljanov i Erdaljanović imao sina Nenadu, Nenada je imao sina Grču, a on je imao sina Pantu od čije petorice sinova Mara, Petra, Leša, Đurđa i Tiha potiče pet osnovnih grana Mrnjavčića:

  1. Nikezići (po Nikezi Marinom) sa maticom u Bezjovu (slave Nikoljdan)
  2. Petrovići (po Petru Pantinom) koji se dele na Dediće, Ljačeviće i Paljeviće sa maticom u Berovi, Periće sa maticom u Lazorcu, Martinljakoviće sa maticom u Bezjovu i Bojoviće sa maticom u Ublima (u Orahovu slave Jesenji Jovanjdan, a u Bezjovu i Ublima Nikoljdan)
  3. Lješevići (po Lešu Pantinom) koji se dele na Glavatoviće sa maticom u Kutima u Orahovu, Ljuljanoviće sa maticom u Krivom Dolu, Žikoviće sa maticom u istoimnom selu u Ublima i Ljušoviće sa maticom u Kolašinu (slave Mitrovdan sem Glavatovića u Fundini koji slave Nikoljdan i Ljuljanovića u Fundini koji su muslimani)
  4. Đurđevići (po Đurđu Pantinom) sa maticom u Podgradu u Orahovu (slave Mitrovdan)
  5. Kostrovići (po Kostru Tihovom) sa maticom u istoimnom selu u Ublima (slave Nikoljdan)

Bitno je spomenuti da se u narodnim predanjima ne spominju Petrovići i Lješevići, već samo bratstva koja su od njih nastala. Međutim, na osnovu turskih deftera se jasno vidi ne samo da su postojala ta dva prezimena, već da su se po njima i zvala sela koja su potomci Petra i Leša nastanjivali. Miljanov navodi i da je Grča imao dvojicu braće ili bližih rođaka koji su se zvali Krsto i Šako, te da od njih potiču albanska plemena Kastrati i Šaljani. Prema istom predanju, od Grčinih potomaka koji su se iselili u okolinu Đakovice potiču Beriše sa kojima su se Kuči najviše rođakali od ova tri albanska plemena. Međutim, na osnovu dosadašnjih DNK rezultata ovo predanje se može odbaciti jer Kuči nemaju srodnike među testiranima iz tih plemena.

Prema manje prihvaćenom predanju koje je zapisao Oraovac, Gojko je imao Gavrila i Marka, Gavrilo je imao Nenada, a Marko Gojka. Nenad je imao pet sinova Mara, Leša, Tiha, Petra i Pantu, dok je Gojko imao Đurđa.

Erdeljanović je greškom među starince svrstao nekoliko bratstava koja su prema predanju od Mrnjavčića, a to su Bojovići, Neljevići i Goljevići u Ublima, Ciknići u Fundini i Martinljakovići u Prikalju koji su doseljeni iz Bezjova. Erdeljanović za Goljeviće i sam navodi da neki smatraju da su od doseljenih Mrnjavčića, u šta on lično nije verovao, dok za ostala bratstva ne navodi ništa slično, najverovatnije jer je o njima podatke prikupio od većih bratstava u okruženju. Najbolji dokaz za to su Martinljakovići za koje navodi da su „živeli u Bezihovu pod brdom Martinikom, i narod možda s pravom dovodi njihovo prezime u vezu s imenom toga brda“ iako oni prezime nose po svom rodonačelniku Martinu Ljakovu, o čemu imaju čvrsto predanje. Ovo je ujedno i sasvim logično jer je konstrukcija prezimena Martinljaković (izvedenica od imena sina i oca) tipična za albanska bratstva i javlja se u manjem broju i kod Srba koji žive sa Albancima. Kako su brdo i katoličko groblje u Bezjovu nazvani po pretku ovog bratstva, ovde imamo još jednu potvrdu da su Mrnjavčići u Kuče došli kao katolici, kako im i glasi predanje. Bogišić je 1894. godine u svom radu o Kučima za Bojoviće i Neljeviće u Ublima i Martinljakoviće u Bezjovu zabeležio da potiču od Petra Pantova i da su sva tri bratstva došla iz Berove u Orahovu gde su doseljeni iz Albanije. Miljan Jokanović, koji je poreklo Kuča istraživao u drugoj polovini XX veka, za Neljeviće tvrdi da su ogranak Ljuljanovića iz Krivog Dola. U svakom slučaju se radi o bratstvu koje potiče od Mrnjavčića bili oni ogranak Berovjana ili Krivodoljana.

Erdeljanović ni Ljuljanoviće nije smatrao za Mrnjavčiće, već za doseljenike iz Dinoše u Grudama, a zanimljivo je da je on pod tim bratstvom smatrao samo Ledinjane i deo Krivodoljana nasuprot predanju po kome svi Krivodoljani potiču od Ljuljana Kojkovog, unuka Lješa Pantinog. Pasovi Ljuljanovića su prema Jokanoviću sledeći: Gojko Mrnjavčević-Nenad-Gavrilo „Grča“-Panto-Aleksa „Lješo“-Kojko-Ljuljan-Jovan-Ivan. Ivan je imao petoricu sinova: od Vučice, Koja (zvani Kaljo) i Đurice su Krivodoljani i Jusuframići u Dinoši, od Vuka su Neljevići u selu Prelevići u Ublima, a od Ćetka su Ledinjani. Prema predanju, Koja i Ćetko su se preselili u Ljuljan u Dinoši, odakle su zbog sukoba sa Grudama prešli u selo Ledine u Fundini gde je ostao Ćetko, dok se Koja vratio u Krivi Do. Erdeljanović je na osnovu podatka da su Ledinjani i deo Krivodoljana došli iz zaseoka Ljuljan u Dinoši zaključio da Ljuljanovići odatle potiču, dok se zapravo radi samo o delu Ljuljanovića iz Krivog Dola koji su dobili zemlju u Dinoši. Tako on ne navodi da su Koja i Ćetko imali braću, te smatra da su se pribratili Krivodoljanima. Erdeljanović očito nije znao za ovo predanje o migraciji Krivodoljana u Dinošu i odatle u Ledine i nazad u Krivi Do koje spominje i Stevan Dučić u svom delu o Kučima. Na osnovu rezultata Nikolića iz Kržanje koji potiču od Koje, može se zaključiti da Ljuljanovići tj. Krivodoljani u celosti pripadaju rodu Kuča.

Od Mrnjavčića su prema predanju između ostalih i Jankovići u Donjoj Morači, Micanovići iz Pljevaljske oblasti, Zatarja i Donjeg Kolašina, Đurđevići iz Zatarja i Drakulovići, Kolinovići, Muratagići i Radonjčići iz Plavsko-Gusinjske oblasti. Za Klikovce u Zeti je utvrđeno da nasuprot ustaljenom predanju nisu od Mrnjavčića i da pripadaju grani R1a-YP417, već da su najverovatnije od Tihomira koji su jedno vreme živeli u Orahovu po dolasku iz Gruda, kako glasi drugo predanje koje navodi Jokanović. Takođe, za Mekiće iz Kolašina koji su prema predanju od Mrnjavčića-Đurđevića se ispostavilo da pripadaju grani  I2-S17250. Većina Mrnjavčića slavi Mitrovdan, dok Kostrovići i Nikezići slave Nikoljdan, a Berovjani i Perići Jesenji Jovanjdan.

Drekalovići su najbrojnija grupa bratstava u Kučima, a potiču od Drekala koji je živeo u XVI veku i o čijem poreklu postoji nekoliko različitih predanja. Prema ustaljenom predanju samih Drekalovića njihov rodonačelnik je sin Jovana i unuk Đurđa Kastriota Skenderbega. Jovan je nakon smrti svog oca pobegao u Italiju, dok je njegova trudna žena najpre otišla u svoj rod u Kastrate, a odatle prema jednoj verziji prešla u Selce u Klimentima, a prema drugima u Brštan (danas takođe u Klimentima, a u to vreme u Kučima) gde se rodio Drekale. Odatle je Jovanova žena prešla sa Drekalom u Kuče gde se preudala za Nikezu Marina iz Bezjova, rodonačelnika Nikezića.  S druge strane, Mrnjavčići su oduvek tvrdili da su Drekalovići njihov ogranak i da je Drekale rođeni sin Nikeze Marina. Prema trećem predanju Drekalova majka je bila ćerka Martina Đona, vojvode iz Selca u Klimentima, koja se udala za nekog Mrnjavčića u Skadru odakle je pobegla pred Turcima nazad kod oca u Selca. I tamo su je navodno pronašli pa je otišla u Brštan gde se rodio Drekale. S obzirom da Drekalovići pripadaju rodu Kuča, može se zaključiti da je predanje Drekalovića o poreklu od Kastriota, pored toga što je krajnje nelogično, u potpunosti oboreno Između dva preostala predanja koja imaju potporu u rezultatima DNK testiranja daleko je verovatnije da je Drekale zaista bio rođeni sin Nikeze Marina. Zanimljivo je da Mugoše iz Lješkopolja, koji sebe takođe smatraju potomcima Kastriota, imaju predanje da je rodonačelnik Drekalovića oženio ćerku njihovog rodonačelnika koji se u Lješkopolje doselio iz Kastrata preko Kuča. S obzirom da su Drekalovići srodni ostalim Kučima i da pripadaju grani E-Z16661, te samim tim ne mogu poticati od Kastriota, veliki su izgledi da su od Mugoša preuzeli predanje o poreklu od Kastriota. Drekale je prema predanju bio u dobrim odnosima sa Turcima u Skadru, te je jednom prilikom izdejstvovao da nad Kučima ne izvrše odmazdu zbog nekog sukoba. Dreca Dedin iz Orahova, koji je u to vreme uz Žija Peralova bio kučki vojvoda, u znak poštovanja prema Drekalu prepustio mu je vojvodsku titulu. Od Drekala pa sve do vojvode Marka Miljanova Popovića, vojvode najpre istočnog dela plemena, a kasnije i svih Kuča, će biti birane iz roda Drekalovića.

Prema predanju Drekalovići potiču od petorice sinova Lala Drekalovog – Vuka, Vujoša, Ilika, Čeja i Mija i dele se na sledeće grane:

  1. Turkovići
  2. Vujoševići
  3. Ilikovići
  4. Čejovići
  5. Mijovići

Svi slave Nikoljdan sem Turkovića koji su muslimani. Od Drekalovića prema predanjima su između ostalih i Anđelići u Vasojevićima, Đalovići i Čampari u Koritima, Đurovići kod Rožaja, islamizirani Rožajci (Bećiragići, Ganići, Kardovići, Fetahovići i drugi) i Durovići u Bihoru. Kad su Rožajci u pitanju, o Aliji Kuču i njegovoj braći od kojih svi potiču postoji više predanja, a svima je zajedničko da su došli iz Meduna. Neka bratstva smatraju da potiču od Popovića koji tamo žive, dok iseljeni Rožajci u Đerekarama na Pešteru smatraju da potiču od Hasana Glavatovića iz Meduna. U samim Kučima ne postoji predanje kod Drekalovića o tome da ova bratstva potiču od njih, već ih jedino svojataju Milići iz Orahova koji su grana Mrnjavčića-Đurđevića. Od koga tačno potiču Rožajci verovatno nikada neće biti utvrđeno, ali genetika jeste potvrdila da pripadaju rodu Kuča. S druge strane, za pojedina bratstva koja su prema predanjima poreklom od Drekalovića je utvrđeno da ne pripadaju rodu Kuča. To su  Dragoševići iz Grahova, Lakovići i Tomanovići iz Malih Cuca, Barjaktarovići iz Vasojevića, kao i islamizirani Rastoderi iz Bihora i Kalači iz okoline Rožaja. Predanja i haplogrupe ovih bratstava će biti navedeni nešto kasnije.

Bonkeći iz Zatrijebača su albanska katolička grupa bratstava koja prema ustaljenom predanju vodi poreklo od Bona Kećija. O Kećiju postoji više verzija predanja od kojih će ovde biti navedene dve najpoznatije. Prema prvoj verziji predanja koju navodi J. Han, Keči (kako on naziva Kećija) je bežeći od Turaka došao u slovenski predeo, koji je kasnije postao poznat kao Piperi, i tamo je dobio šestoricu sinova sa sledećim imenima: Lazar, Ban, Merkot, Kaster, Vas i Piperi. Zbog sukoba sa starosedeocima, petorica braće su pobegla u Zatrijebač, dok su ostali jedino Keči i Piperi od koga potiču današnji Piperi. Lazar, Kaster, Vas i Merkot su ubrzo potom otišli iz Zatrijepča i od njih potiču Hoti, Krasnići, Vasojevići i Mrke, dok je Ban ostao u Zatrijepču i od njega potiču Bonkeći. Prema drugoj verziji ovog predanja koju je N. Radovanović poslao Miljanovu 1893. godine kaže se Kećo Pontin došao niz korito reke Cijevne sa šest sinova: sa prvom ženom je imao Ozdra, Vasa, Krasa i Pipa, a sa drugom koju je doveo sa sobom Ota i Bona. Četvorica Kećovih sinova iz prvog braka su se ubrzo raselili na razne strane i od njih potiču Ozrinići, Vasojevići, Krasnići i Piperi, dok su Oto i Bon ostali sa roditeljima u koritu Cijevne. Kasnije je Bon otišao u Mužečku u Zatrijebač i od njega su Bonkeći, a Oto u Gvozden u Traboin i od njega su Hoti. Bonkeći i Hoti su, za razliku od ostalih rodova, imali predanje o poreklu od Keća Pontinog. Pritom Ozrinići, Vasojevići i Piperi za razliku od Hota, nisu smatrali Bonkeće za rođake. Genetika je pobila ova predanja i ne samo što je utvrđeno da srpska plemena nisu srodna Hotima i Bonkećima, što je bilo i očekivano, već i oni sami međusobno nisu srodni jer Hoti pripadaju grani J2b2-Y21878, a Bonkeći pripadaju rodu Kuča. Bogišić takođe spominje da svi ovi rodovi potiču od Keća Pontina, međutim navodi za njega da se doselio iz Kuršumlije.

Bonkeći se dele na Dacaite, Đokiće, Nik-Đerkoviće, Nikmaraše, Duke, kao i nekoliko bratstava iz Stjepova. Za Caceviće koji su prema sopstvenom predanju ogranak Nikmaraša se smatra da su doseljeni iz Lješanske nahije i da su srodni pravoslavnim Ćušarima iz Sjenica i muslimanima Oručevićima u Podgorici. Od Bonkeća su Nikočevići i nekoliko drugih bratstava u okolini Gusinja gde su svi prešli na islam. Bonkeći u Zatrijebaču slave Malu Gospojinu, a u daljoj prošlosti su slavili Nikoljdan.

Nikići i Nuculovići su prema predanju koje je zabeležio Pavle Rovinski je 1894. godine poreklom iz Radetine kod Selca odakle se doselio Goga sa sinovima Nikom, Đeljošem, Ljuljašem i Dedom. Nika je ostao u Lazorcu i od njega su Nikići i njihov ogranak Pajovići koji takođe nabrajaju pasove do Nike, a ostala braća su prešla u Koće od njih su Nuculovići koji su jedini ostali katolici i Albanci. Svega deceniju kasnije, Erdeljanović je zabeležio nešto drugačije predanje po kome su preci ovih bratstava doseljeni u Lazorce sredinom XVIII veka iz sela Bar kod Selca u Klimentima, a da su poreklom iz Kastrata. Prema toj verziji su kasnije iz Lazorca, nakon što su se namnožili, četiri brata Nik, Đeloš, Ljuljaš i Deda prešli u Koće i od njih potiču Nuculovići. Nikići i Pajovići su se prema svim predanjima posrbili, prešli na pravoslavlje i preuzeli slavu Jesenji Jovanjdan od Perića. Nuculovići su sve do sredine XX veka su slavili Stevanjdan, dok danas slave Sv. Antonija. Nikići i Pajovići su dugo održavali odnose sa Klimentima o čemu govori i predanje da su Kuči jednom prilikom zbog neprijateljstva sa Klimentima naterali jednog njihovog uglednog bratstvenika da pogubi dvojicu zarobljenih Klimenata zbog čega su prekinute prijateljske i rodbinske veze koje su ova bratstva sa Klimentima decenijama po dolasku u Lazorce čuvala. Jokanović navodi da Bracovići sa Kosora smatraju su u srodstvu sa Nikićima i Pajovićima, kao i Nuculovićima, a tome ide u prilog i predanje koje Erdeljanović navodi po kome su Bracovići takođe iz Radetine kod Selca. Međutim, to predanje je verovatno novijeg datuma i predstavlja pokušaj Bracovića da se vežu za veća bratstva koja takođe potiču iz Klimenata jer je Bogišić prethodno za njih zabeležio da su doseljeni iz Vukli, a ne iz Radetine.

Ljuhari iz istomenog sela u Fundini su albansko bratstvo koje prema predanju potiče od doseljenih Martinovića sa Bajica, što s obzirom na pripadnost rodu Kuča svakako nije slučaj. Erdeljanović je zabeležio da se doseljeni Martinovići izmešali sa starosedelačkim bratstvom Ljuharima koji su preuzeli njihovo prezime. Dele se na katolike Đoloviće i Perkoviće i muslimane Muhoviće. Od Ljuhara su i islamizovani Šabovići iz Plava kojih ima i u Donjem Bihoru. Većim delom su katolici i slave Nikoljdan, a manjim delom muslimani.

Peralovići iz Kosora se smatraju za starosedeoce, a ovo bratstvo je nekoliko generacija davalo vojvode u plemenu. Žijo, sin rodonačelnika Perala, je prvi poznati plemenski vojvoda iz ovog bratstva. Njega je nasledio sin Rajič, a njega sin Niko koga 1614. godine Bolica spominje kao jednog od dvojice kučkih vojvoda. Slave Nikoljdan. Od Peralovića su muslimani Kolenovići iz Gusinja i okoline.

Nilejići iz Bezjova, odnosno Nilevići kako se danas prezivaju, važe za starosedeoce u Kučima, a od njih potiču Bojovići u Grnčaru kod Gusinja, kao i muslimani Ljuce iz Nikšića koji prešli u Bjelopoljsku oblast. Zahvaljujući rezultatu Ljuca je utvrđeno da Nilejići takođe pripadaju rodu Kuča. Za Radoviće koji su najstarije i ujedno najbrojnije bratstvo iz sela Bratač kod Nevesinja se smatra da su najbliži rođaci sa Ljucama, tako da najverovatnije takođe potiču od Nilejića. Prema sopstvenom predanju su poreklom iz Kuča odakle su se doselili preko Riđana. O tome da su Radovići iz Kuča pisao je i vojvoda Marko Miljanov. Sva pravoslavna bratstva koja potiču od Nilejića slave Nikoljdan.

Jovovići su prema sopstvenom predanju koje spominje Jokanović poreklom sa Čeva u Ozrinićima odakle su se doselili najpre u Kosor, da bi odatle prešli u Momče. Iz tog mesta je deo bratstva kasnije prešao u Gornju Kržanju. Erdeljanović ih je smatrao za starince. Slave Nikoljdan.

Jokanovići „Dobrošani“ su bratstvo iz Vrbice u Kučima gde su doseljeni iz Banjkana u Zatrijepču. Prema predanju koje navodi Jokanović za svoje bratstvo, u Banjkanima su živela braća Đuro i Gašo Jokanović pa se Đuro iselio u Vrbicu, a od Gaša potiču Gašovići u Banjkanima. Jokanovići slave Nikoljdan, a Gašovići koji su se albanizovali i postali katolici slave Malu Gospojinu, plemensku slavu Zatrijepčana. Jokanovići se rođakaju sa nekoliko bratstava istog prezimena u Hercegovini, međutim kako pripadaju rodu Kuča, takva predanja se mogu odbaciti.

Bektaševići i Lončarevići iz Gusinja su prema predanju Lončarevića poreklom od Milića iz Bjelica, a u Gusinje su se doselili preko Banjkana u Zatrijebaču gde je ostao predak Markovića u Banjkanima. Deo Lončarevića je kasnije prešao u Andrijevicu i Berane u Vasojevićima. Od Bektaševića iz Gusinja prema jednom prednju potiču Bektaševići i Zećirovići iz Lahola u Bihoru, dok prema drugom predanju, ova dva bratstva potiču iz Anadolije. Za Zećiroviće je utvrđeno da pripadaju rodu Kuča čime je, ako je to predanje zaista tačno, osporeno i poreklo Bektaševića i Lončarevića od Milića iz Bjelica koji pripadaju E-Z19851 grani, kao i srodstvo sa Markovićima-Banjkanima koji pripadaju R1b-Y32147 grani. Ono što je izvesno na osnovu tog rezultata jeste da Zećirovići svakako ne potiču iz Anadolije. Kako u Orahovu nedaleko od Banjkana žive Milići koji pripadaju rodu Kuča, vrlo je moguće da  Bektaševići i Lončarevići potiču od njih, a da je predanje o poreklu od Milića iz Bjelica nastalo jer su znatno poznatije bratstvo od onih iz Orahova. Međutim, isto tako je moguće da Bektaševići i Lončarevići potiču od Jokanovića iz Banjkana koji su se iselili u Vrbicu, a od njih su u Banjkanima zaostali Gašovići. Bektaševići su muslimani, dok Lončarevići slave Mratindan. Ono što najviše unosi zabunu kada su u pitanju ova bratstva jeste vrlo retka slava koju slave Lončarevići i koju u Kučima niko ne slavi niti ima podataka o tome da je neko bratstvo slavilo u prošlosti.

Lapi ili Ljapi su iseljeno starosedelačko bratstvo iz Fundine o kome nema mnogo podataka. Na osnovu prezimena se može pretpostaviti da su bili Albanci. Od njih potiču Lapčevići iz Aleksandrovačke Župe zahvaljujući čijem rezultatu je utvrđena pripadnost ovog iseljenog bratstva rodu Kuča. Lapčevići slave Nikoljdan, a može se pretpostaviti da je istu slavu slavilo i bratstvo Lapi.

Mehovići su muslimansko bratstvo iz Bihora. Milisav Lutovac je zabeležio da su prema predanju poreklom iz Kuča, a u Bihor su doseljeni kao pravoslavci i slavili su Nikoljdan. Rođakaju se sa Fetićima iz Kradenika, Pepeljcima iz Godijeva i Smajilovićima iz Duge Poljane na Pešteru. Međutim, za Fetiće je utvrđeno da pripadaju grani I2-L1229, tako da su očigledno preuzeli predanje Mehovića.

Krsna slava

Krsnu slavu imaju ne samo sva pravoslavna, već i sva katolička albanska bratstva u Kučima koja su ovaj običaj preuzela od Srba. Najčešća krsna slava u Kučima je Nikoljdan koji slave sva bratstva u okviru ovog roda koja važe za starosedelačka, svi Drekalovići, deo Mrnjavčića i katolici Ljuhari. Druga po zastupljenosti slava je Mitrovdan, slava većeg dela Mrnjavčića, a treća slava po brojnosti je Jesenji Jovanjdan koga slavi deo Mrnjavčića i Nikići. Gotovo sva katolička bratstva u Zatrijepču, uključujući i Bonkeće koji pripadaju rodu Kuča, slave Malu Gospojinu koju oni nazivaju Zoja. Bratstva u Koćima su do polovine XX veka slavila Stevanjdan, a danas slave Sv. Antonija. Nekoliko bratstava je promenilo slavu u prošlosti o čemu je Erdeljanović detaljno pisao. Tako za Berovjani i Perići nekada slavili Mitrovdan kao i većina Mrnjavčića, pa su prema predanju počeli da slave Jesenji Jovanjdan da bi mogli oni i Kućani mogli jedni drugima da idu na slavu. Ljuljanovići su ranije slavili Nikoljdan, a prema predanju počeli su da slave Mitrovdan da bi mogli da se posećuju sa Drekalovićima na slavama. Sva albanska bratstva u Zatrijepču su nekada slavila Nikoljdan, da bi kasnije počeli da slave Malu Gospojinu.

Crkveni naziv slave Narodni naziv slave Datum po Julijanskom kalendaru Datum po Gregorijanskom kalendaru
Prepodobni Antonije Veliki Sv. Antonije 17. januar 30. januar
Rođenje Presvete Bogorodice Mala Gospojina (Zoja) 8. septembar 21. septembar
Začeće Svetog Jovana Preteče i Krstitelja Jesenji Jovanjdan 23. septembar 6. oktobar
Sveti velikomučenik Dimitrije Mitrovdan 26. oktobar 8. novembar
Sveti Nikolaj, Arhiepiskop Miriklijski Čudotvorac Nikoljdan 6. decembar 19. decembar
Sveti prvomučenik i arhiđakon Stefan Stevanjdan 27. decembar 9. januar

Među iseljenim Kučima su retki slučajevi gde su u novim sredinama preuzimali druge slave. Jedan od takvih primera su Čampari iz Korita koji slave Sv. Agatonika zbog čega postoje mišljenje da nisu srodni Đalovićima, još jednom bratstvu iz Kuča u Koritima, kako im glasi predanje.

Crkveni naziv slave Narodni naziv slave Datum po Julijanskom kalendaru Datum po Gregorijanskom kalendaru
Sveti velikomučenik Georgije Đurđevdan 23, april 6. maj
Sveti mučenik Agatonik Sv. Agatonik 22. avgust 4. septembar
Prepodobna mati Paraskeva Petkovdan 14. oktobar 27. oktobar
Obnovljenje hrama Svetog vlikomučenika Georgija Đurđic 3. novembar 16. novembar
Sabor Svetog Arhangela Mihaila i ostalih bestelesnih sila Aranđelovdan 8. novembar 21. novembar
Sveti kralj Stefan Dečanski Mratindan 11. novembar 24. novembar

Pored krsne slave, svi Kuči proslavljaju i plemensku slavu koja se još naziva i prislužnicom, a to je Stevanjdan, odnosno Šćepandan, kako ovu slavu nazivaju u Brdima. Smatra se da su Kuči ovu slavu uzeli za plemensku jer na dan Svetog Stefana pobedili Turke u bici na Malom Orljevu 1688. godine.

Porodice

U sledećoj tabeli je prikazan do sada najpotpuniji spisak bratstava koja pripadaju rodu Kuča na osnovu predanja o pripadnosti gore navedenim srodnim grupama bratstava prema stanju iz perioda između dva svetska rata. Bratstva za koja je utvrđeno da nasuprot njihovim predanjima ne pripadaju ovom rodu će nešto kasnije takođe biti navedena.

Bratstvo Naselja Slava

Mrnjavčići

Nikezići Bezjovo; Kolašin/Gornji Kolašin, Zoganje/Ulcinj, Nikezići/Velja Gorana/Mrkojevići Nikoljdan, u Veljoj Gorani su muslimani
    Bojanići
    Drekovići
        Đekići
        Lazovići
    Perovići
    Jelikići
        Đurići
    Durkovići Prisoja; Podgorica Nikoljdan
    Vučevići (delom se prezivaju Nikezić) Bezjovo; Kolašin, Bar Nikoljdan
        Mitrovići (ranije Dmitrovići) Gornje Momče, Donje Momče Nikoljdan
            Birovi Mašte/Vasojevići Nikoljdan
            Prelići Vasojevići Nikoljdan
        Dragovići Vasiljevac/Kuršumlija
        Jankovići [Donji Ravni/Ravni, Žirci]/Donja Morača, Lipovo/Gornji Kolašin Nikoljdan
    Muratagići Kruševo/Plavsko-Gusinjska oblast muslimani
    Drakulovići [Gusinje, Vojno Selo]/Plavsko-Gusinjska oblast, Gornja Ržanica/Vasojevići Nikoljdan
        Vukotići
        Arsovići Vojno Selo/ Plavsko-Gusinjska oblast Nikoljdan
        Turkovići Vojno Selo/ Plavsko-Gusinjska oblast Nikoljdan
        Pavlovići
            Memedovići Vojno Selo/ Plavsko-Gusinjska oblast muslimani
Petrovići
    Dedići Berova/Orahovo; Gusinje/Plavsko-Gusinjska oblast, Darza/Ulcinjska oblast, Vasiljevac/Kuršumlija, Bukoloram/Prokuplje, Obrtnica/Toplica Jesenji Jovanjdan
        Ivanovići Laze/Plavsko-Gusinjska oblast Jesenji Jovanjdan
        Spasojevići (delom se prezivaju Dedić) Vasiljevac/Kuršumlija Jesenji Jovanjdan
        Dabići
            Gudovići Brskut; Donja Ržanica/Vasojevići, Bukovica/Rožajska oblast Mitrovdan
            Rajkovići (ranije Ranjkovići) Ubli Mitrovdan
            Komatine (delom se prezivaju Komadina) [Donja Ržanica, Zagorje, Mašnica]/Vasojevići, Grnčar/Plavsko-Gusinjska oblast, [Deževa, Živaljići, Novi Pazar]/Novi Pazar, Brnjak/Zubin Potok, [Prekašnica, Gojinovac]/Prokuplje, Selište/Kuršumlija Mitrovdan, u Novom Pazaru su delom muslimani
                Vukovići Prekašnica/Prokuplje Mitrovdan
                Komadinovići [Mačkovac, Visoka]/Kuršumlija, [Gojinovac, Prekašnica, Široke Njive]/Prokuplje Mitrovdan
                    Milenkovići Mačkovac/Kuršumlija Mitrovdan
                Ognjenovići Prekašnica/Prokuplje Mitrovdan
    Ljačevići Berova/Orahovo; Podgorica Jesenji Jovanjdan, u Podgorici su muslimani
        Braljići Berova/Orahovo Jesenji Jovanjdan
        Stakići Vasiljevac/Kuršumlija Jesenji Jovanjdan
        Đekići Momišići/Lješkopolje Jesenji Jovanjdan
    Paljevići Berova/Orahovo Jesenji Jovanjdan
        Arovići Podgorica muslimani
    Perići Lazorce/Orahovo, Novo Selo; Darza/Ulcinj Jesenji Jovanjdan
        Kuči Babino/Vasojevići Jesenji Jovanjdan
    Martinjakovići (ranije Martinljakovići)
        Radosavovići Ptikalj/Kržanja Nikoljdan
            Račkovići
            Simonovići
            Tomovići
            Cunovići
            Đurkovići Ptikalj/Kržanja Nikoljdan
    Bojovići „Makovići“ Lazovići/Ubli Nikoljdan
        Jovovići Potkrš/Bratonožići Nikoljdan
        Stevanovići Petrilje/Medveđa Nikoljdan
    Macanovići* Mahala/Zeta Jesenji Jovanjdan
        Stanovići [Bijelo Polje, Gostilj]/Zeta Jesenji Jovanjdan
            Rkočevići Podgorica muslimani
            Đurčevići Vraka muslimani
Lješevići
    Ljuljanovići “Krivodoljani” videti Kaljeviće i Ćetkoviće
        Perkovići Gornja Kržanja; Podgorica Mitrovdan
            Bućići Doljani Mitrovdan
        Mitrovići Gornja Kržanja Mitrovdan
            Dmitrovići Gornja Kržanja Mitrovdan
        Jovanovići Gornja Kržanja Mitrovdan
        Savići Gornja Kržanja Mitrovdan
            Bećkovići Donja Kržanja Mitrovdan
        Neljevići / Nelevići Prelevići/Ubli; Gusinje/Plavsko-Gusinjska oblast Nikoljdan, u Gusinju su muslimani
            Raičevići Laze/Plavsko-Gusinjska oblast Mitrovdan
        Kaljevići (delom se prezivaju Ljuljanović) Kržanja Mitrovdan
            Ljaljevići
                Ljakići
                    Gošovići Donja Kržanja Mitrovdan
                    Baljušići
                        Bojovići Gornja Kržanja Mitrovdan
                            Prentići Krivi Do, Donja Kržanja Mitrovdan
                            Pakevići Kržanja; Mačja Stena/Kuršumlija, Nevoljane/Vučitrn Mitrovdan
                Miljići Donja Kržanja Mitrovdan
                    Šćepovići Donja Kržanja; Podgorica, Rijeka Crnojevića/Ceklin, Nikšić, Šavnik/Drobnjaci, Darza/Ulcinjska oblast Mitrovdan
                    Marići Donja Kržanja Mitrovdan
                        Kostovići Donja Kržanja Mitrovdan
                Manojlovići Donja Kržanja Mitrovdan
                    Mirkovići Podgorica, Lješnica/Bihor Mitrovdan
                    Krgovići Štitarica/Polja Kolašinska, Resnik/Bjelopoljska oblast, Zastup/Prijepolje Mitrovdan
                Ćetkovići iseljeni Mitrovdan
                Nikolići Kržanja; Briska Gora/Ulcinjska oblast Mitrovdan
                Pajovići Kržanja; Podgorica Mitrovdan
                Mrkuljići / Mrkulići [Gusinje, Dolja, Laze, Vojno Selo]/Plavsko-Gusinjska oblast Mitrovdan, u Gusinjskoj oblasti su muslimani
                    Rajčetići Donja Kržanja Mitrovdan
                   Arambašići Donja Kržanja Mitrovdan
                    Draškovići Donja Kržanja Mitrovdan
                    Perovići Donja Kržanja Mitrovdan
            Zonjići Krivi Do Mitrovdan
            Jusuframići Ljuljani/Dinoša/Grude, Podgorica muslimani
        Ćetkovići (delom se prezivaju Ljuljanović) Ledine/Fundina, Podgorica muslimani
            Mustafagići
            Prekovići
            Curići
            Ledinjani Tuzi/Grude, Podgorica, Radetina/Rožajska oblast muslimani
        Mijovići Gornja Kržanja Mitrovdan
            Janjići videti Mitroviće
                Nikolići Mal-Brinj/Ulcinj Mitrovdan
                Veljovići Vasiljevac/Kuršumlija Mitrovdan
                    Mitrovići (zvanično Janjići) Vasiljevac/Kuršumlija Mitrovdan
                Krstovići Vasiljevac/Kuršumlija Mitrovdan
                    Aksovići Vasiljevac/Kuršumlija Mitrovdan
        Vujoškovići
            Nikići Gornja Kržanja Mitrovdan
        Ilići Berane/Vasojevići Mitrovdan
        Nušovići Gusinje/Plavsko-Gusinjska oblast muslimani
    Živkovići (ranije Žikovići) Živkovići/Ubli; Mataguži/Zeta, Ulcinj Nikoljdan
        Adžići (ranije Adžijići) Živkovići/Ubli Mitrovdan
            Stojanovići Vasiljevac/Kuršumlija, Vidovača/Prokuplje Mitrovdan
        Mirovići Živkovići/Ubli Mitrovdan
            Đurovići Živkovići/Ubli Mitrovdan
                Milićevići Prevetica/Toplica Mitrovdan
            Ljašovići Živkovići/Ubli Mitrovdan
                Spasojevići Vasiljevac/Kuršumlija Mitrovdan
            Mijatovići Živkovići/Ubli Mitrovdan
                Ljakovići Živkovići/Ubli Mitrovdan
            Maksimovići [Vasiljevac, Merdare]/Kuršumlija Mitrovdan
            Ilići Merdare/Kuršumlija Mitrovdan
    Ljuševići Kolašin muslimani
    Glavatovići [Ciknići, Rašovići]/Fundina Nikoljdan, manjim delom su muslimani
        Sutovići “Ciknići”
            Paćukići
            Đurići [Međugor, Krajinoviće]/Sjenica Nikoljdan
                Abdulahovići Sjenica muslimani
            Kuči Milovanac/Peć muslimani
            Gašići [Goraždevac, Glavičica]/Peć Nikoljdan
            Kostići Međere/Toplica Đurđic
                Milutinovići Međere/Toplica Đurđic
        Vučinići Kuti/Orahovo Mitrovdan
            Oraovci Kuti/Orahovo Mitrovdan
            Maljevići Gusinje/Plavsko-Gusinjska oblast muslimani
        Drakulovići Kuti/Orahovo Mitrovdan
        Nikočevići Kuti/Orahovo; Zaljevo/Barska oblast Mitrovdan
        Prenkići-Martinovići Nikšićka oblast muslimani
Đurđevići Liješta; Podgorica, [Đurđevića Tara, Jakupi]/Zatarje, Lijeska/Donji Kolašin, Cerovo/Bjelopoljska oblast, Berane/Vasojevići, [Slatina, Prijepolje]/Prijepolje Mitrovdan u Liještima, u ostalim mestima su muslimani
    Vujoševići Podgrad/Orahovo Mitrovdan
        Maraševići
        Radevići
        Mašanovići
            Popovići Hrtica/Podujevo Mitrovdan
            Sinanovići Vasiljevac/Kuršumlija Mitrovdan
        Đekići Mataguži/Zeta Mitrovdan
            Jogići Vladni/Zeta muslimani
        Radončići (ranije Radonjčići) [Gusinje, Kruševo, Grnčar, Laze, Dosuđe]/Plavsko-Gusinjska oblast muslimani
            Lukovići [Komorača, Meteh, Plav, Prnjavor, Rudo Polje]/Plavsko-Gusinjska oblast muslimani
                Asanlukovići Komorača/Plavsko-Gusinjska oblast muslimani
            Smakići Osmanbegovo Selo/Korita muslimani
            Rešovići Nadumce/Tutin muslimani
            Sinanovići Nadumce/Tutin muslimani
            Džankovići Nadumce/Tutin muslimani
            Arslanovići Nadumce/Tutin muslimani
            Sejdovići Nadumce/Tutin muslimani
            Ahmetovići Nadumce/Tutin muslimani
            Halilovići Nadumce/Tutin muslimani
            Šaćirovići Nadumce/Tutin muslimani
            Nailovići Nadumce/Tutin muslimani
            Arifovići Nadumce/Tutin muslimani
            Mujkovići Nadumce/Tutin muslimani
        Vujadinovići
            Micanovići Ljuće/Pljevlja, Grančarevo/Donji Kolašin, [Bijelo Polje, Ravča Polje]/Bjelopoljska oblast muslimani
            Boškovići [Maoče, Beljkovići, Zekavice]/Pljevljska oblast muslimani
                Alilovići
                Adilovići [Kovren, Babajići, Bliškovo, Stožer]/Donji Kolašin, Brodarevo/Prijepolje muslimani
                Bamburi Maoče/Pljevljska oblast muslimani
                Baorovići [Kovren, Bliškovo]/Donji Kolašin muslimani
                Duranovići Vrulja/Pljevljska oblast muslimani
                Đozgići Maoče/Pljevljska oblast muslimani
                Kujovići nepoznato muslimani
                Memići [Vodno, Vrulja, Maoče, Mijakovići]/Pljevljska oblast muslimani
                Merdovići nepoznato muslimani
                Muminovići Bliškovo/Donji Kolašin, Oštra Stijena/Prijepolje muslimani
                Popovići
                    Redžovići [Vidre, Vrela, Podborova, Tikova]/Pljevljska oblast muslimani
                Rapovići [Kosanica, Staničani]/Zatarje, Mijakovići/Pljevljska oblast muslimani
                Ružići Podborova/Pljevljska oblast muslimani
                Serdarevići Gorice/Donji Kolašin muslimani
                Sinanovići [Vodno, Dubočica]/Pljevljska oblast, Varine/Zatarje, [Gorice, Grab]/Donji Kolašin muslimani
                Felahovići Staničani/Zatarje muslimani
                Ciguljini nepoznato muslimani
                Štroke Gorice/Donji Kolašin, [Baščinovići, Zabrđe]/Pljevljska oblast muslimani
            Krgovići [Barice, Lijeska, Pisana Jela, Prošćenje]/Donji Kolašin, Resnik/Bjelopoljska oblast Mitrovdan
            Čabarkape [Barice, Pisana Jela]/Donji Kolašin, Đurđevića Tara/Zatarje, [Krupice, Vodno, Maoče]/Pljevljska oblast, Jelina Gora/Šaranci Mitrovdan
            Šepići Pušanjski Do/Zatarje Mitrovdan
            Šutovići nepoznato Mitrovdan
        Podbićani Brvine/Prijepolje muslimani
    Milići Podgrad/Orahovo; Dajbabe/Zeta Mitrovdan
        Drekovići
            Dečkovići
            Niljići
            Perovići
        Makovići
        Kaljevići
        Ljumanovići
            Dragovići
            Mirovići
            Rašovići [Vasiljevac, Krčmare]/Kuršumlija Mitrovdan
    Preljevići Kolašin/Gornji Kolašin, Čokrlije/Donji Kolašin muslimani
        Kamberovići Kolašin/Gornji Kolašin muslimani
        Tahirovići Kolašin/Gornji Kolašin muslimani
        Nukovići Kolašin/Gornji Kolašin muslimani
        Viličići Kolašin/Gornji Kolašin, Bjelahova/Prijepolje muslimani
        Baševići Kolašin/Gornji Kolašin muslimani
    Alovići Podgorica muslimani
    Dučići Dučići; Plav/Plavsko-Gusinjska oblast Mitrovdan, u Plavu su muslimani
        Rakovići (delom se prezivaju Dučić) Dučići Mitrovdan
        Cekovići Dučići Mitrovdan
        Đurovići Dučići Mitrovdan
        Vuljevići Dučići Mitrovdan
        Ivanovići Dučići Mitrovdan
        Radovanovići Dučići Mitrovdan
        Dragovići Dučići Mitrovdan
        Savovići Dučići; Darza/Ulcinjska oblast Mitrovdan
        Mitrovići Dučići Mitrovdan
        Milići Dučići Mitrovdan
Kostrovići
    Boškovići Kostrovići/Ubli Nikoljdan
    Krkovići Podgorica Nikoljdan
    Krcalovići Kostrovići/Ubli, Ptikalj/Kržanja; Bar, Podgorica Nikoljdan
Rajovići*
    Goljevići Rajovići/Ubli; Gusinje/Plavsko-Gusinjska oblast Nikoljdan, u Gusinju su muslimani
Garovići* Bašča/Rožajska oblast, Kuršumlijska Banja/Kuršumlija Mitrovdan
    Rakovići
    Avramovići
    Jankovići Batnik/Raška Mitrovdan
Miličani* [Vinjište, Beloševac, Erdeč]/Kragujevac Mitrovdan
Kevići*
    Jovanovići Radalj/Mali Zvornik Mitrovdan
    Teodorovići Radalj/Mali Zvornik Mitrovdan
    Vukovići Radalj/Mali Zvornik Mitrovdan
Čovići* Voljevci/Mali Zvornik Mitrovdan
Nedići*
    Ilići Vasiljevac/Kuršumlija Mitrovdan
Milovanovići* Kruševac Mitrovdan

Drekalovići

Turkovići Podgorica muslimani
Vujoševići Ubli, Masline, Kupusci; Zagrad/Vasojevići, [Zaton, Lješnica, Pripčići]/Bihor Nikoljdan
    Đurići
    Otaševići Gusinje/Plavsko-Gusinjska oblast, Gornja Ržanica/Vasojevići Nikoljdan
    Dedići (delom se prezivaju Vujošević) Zaugao; Zabjelo/Zeta Nikoljdan
        Ivanovići Brskut Nikoljdan
    Čarapići Ubalac; Beli Potok/Voždovac/Beograd, Kriva Reka/Gornji Milanovac Nikoljdan, Đurđevdan u Belom Potoku
        Savovići (delom se prezivaju Vujošević) Kosor, Donje Momče, Gornje Momče, Gornja Kržanja, Kupusci Nikoljdan
        Ostojići Veliki Borak/Barajevo Đurđic
            Maksimovići Veliki Borak/Barajevo Đurđic
            Nastići Veliki Borak/Barajevo Đurđic
            Pavlovići Božidarevac/Barajevo Đurđic
        Stojakovići Veliki Borak/Barajevo Đurđic
            Stojićevići Veliki Borak/Barajevo Đurđic
        Čupići Noćaj/Mačvanska Mitrovica nepoznato
        Simići Sankovac nepoznato
        Markovići Zuce/Voždovac/Beograd Đurđevdan
        Stefanovići Ritopek/Grocka Đurđic
    Božovići Zagreda Nikoljdan
    Nikovići
        Vujadinovići Donje Momče, Gornje Momče, Gornja Kržanja; Lješnica/Bihor Nikoljdan
            Mitrovići Vasiljevac/Kuršumlija Nikoljdan
            Vukovići Balovac/Podujevo Nikoljdan
            Petrovići [Vasiljevac, Merdare]/Kuršumlija, [Mirovac, Balovac]/Podujevo Nikoljdan
        Rašovići Donje Momče, Gornje Momče Nikoljdan
        Ljakovići
            Paljevići Donje Momče, Gornje Momče Nikoljdan
    Marovići Zaugao Nikoljdan
    Jovanovići Osredci/Donja Morača Nikoljdan
        Milutinovići
        Vučkovići
        Rašovići
        Jošovići
    Perišići Brskut Nikoljdan
    Vuletići Brskut Nikoljdan
    Premići Premići/Fundina Nikoljdan
    Drekalovići Trepča/Vasojevići Nikoljdan
Ilikovići
    Petrovići Kosor, Bioče; Petrovac/Leskovac Nikoljdan
    Ivanovići Potkrajnice, Masline, Novo Selo, Vrbica, Fundina, Donji Medun, Račice, Kosor, Ograđenica, Grb Doljanski, Zelenika, Sjenice, Cvarin, Zlatica, Kosti; Golubovci/Zeta, Podgorica, Bar Nikoljdan
        Otaševići
        Vukstankovići
            Škurtovići
        Nikići
        Tomovići
            Đurovići
            Jokovići
            Milovanovići
            Mašovići
            Kikići
            Paovići
                Novovići
                Lukići
                Perišići
                Đurovići
            Nokačevići
            Velišići
                Omerbožovići Omerbožovići/Grude, Bar muslimani
            Šutkovići (delom se prezivaju Ivanović) Doljani; Radetina/Rožajska oblast Nikoljdan, u Radetini su muslimani
                Drekalovići Vesniće/Tutin muslimani
            Čovići [Stožer, Prošćenje]/Donji Kolašin, Dašnica/Aleksandrovac Stevanjdan
                Smiljnovići Jablanovo/Bistrica Nikoljdan
        Radojevići Vrbica, na Burumu, Masline Nikoljdan
            Vujovići Nikoljdan
                Pešovići Nikoljdan
                Dacovići Nikoljdan
                Mirkovići Nikoljdan
            Dragojevići Donji Medun; Novo Selo/Bjelopavlići, Golubovci/Zeta Nikoljdan
            Krdovići
        Pavlovići Ivanje/Bihor Nikoljdan
        Pižurice Velje Duboko/Rovca, Donja Bijela/Drobnjak, [Lipovo, Selište]/Gornji Kolašin Nikoljdan
        Milovanovići Mačja Stena/ Kuršumlija Nikoljdan
        Stepići [Krčmare, Vrani Do]/Kuršumlija Nikoljdan
    Popovići Ubli, Skoč, Pazarište, Pod-Krš Sokolov, Potkrajnice, Masline, Novo Selo, Vrbica, Gornji Medun, Donji Medun, Donje Stravče; [Balabani, Rakića Kuće]/Zeta, Zaostro/Vasojevići, Zoganje/Ulcinjska oblast Nikoljdan
        Novovići “Miculjevići”
        Pejovići
            Džonovići
            Jokovići
            Perovanovići
            Andrijići
            Spaovići
            Čubrovići
        Miljanovići Gornji Medun Nikoljdan
        Kasomovići Rašovići/Fundina, Gornji Medun Nikoljdan
            Dragovići
                Blažijići
        Novičići Gornji Medun Nikoljdan
        Rašovići Rašovići/Fundina, Gornji Medun; Velika, Podgorica, Rakića Kuće/Zeta, Darza/Ulcinjska oblast Nikoljdan
            Krkići
                Vuljevići
                Jovanovići
                Miljevići
                Bešići
            Gogići
            Stankovići
            Kirići
        Tomovići Polja/Polja Kolašinska Nikoljdan
        Medunjani [Gusinje, Plav, Brezojevica, Rudo Polje]/Plavsko-Gusinjska oblast muslimani
        Anđelići Kaludra/Vasojevići Nikoljdan
        Božovići [Glavaca, Kirikuće, Praćevac, Bastahe]/Gornja Sela, Goražde/Vasojevići, Zagrad/Bjelopoljska oblast, [Zaton, Dubovo, Boljanine, Rastoka, Srđevac]/Bihor, Boturići/Bistrica, Korita Nikoljdan
            Veskovići [Kostići, Ivanje]/Bihor muslimani
        Đalovići [Đalovići, Dupljaci]/Korita Nikoljdan
        Dragićevići
            Čampari Čampari/Korita Sv. Agatonik
                Busarci Knić Sv. Agatonik
                Milosavljevići Grabovac/Knić Sv. Agatonik
        Fetahovići Rožaje, Novi Pazar muslimani
        Bećiragići Rožaje muslimani
            Ademovići Mitrova/Tutin muslimani
        Ganići (ranije Ganijići) [Rožaje, Koljeno]/Rožajska oblast, Plav/Plavsko-Gusinjska oblast, [Sebečevo, Novi Pazar]/ Novi Pazar muslimani
        Kamberovići
            Kardovići Rožaje, Tutin muslimani
            Čolakovići Rožaje, [Draga, Mojstir, Čulije, Špiljani]/Tutin muslimani
            Hadžići Rožaje muslimani
            Hamzagići Rožaje, Tutin muslimani
        Husovići Koljeno/Rožajska oblast muslimani
            Bačević Bačevac/Rožajska oblast muslimani
            Hodžići Bačevac/Rožajska oblast muslimani
        Ramovići
            Izberovići [Lučice, Biševo]/Rožajska oblast muslimani
            Lučani Lučice/Rožajska oblast muslimani
            Ibrahimovići Jezgroviće/Tutin muslimani
            Lučičani [Jezgroviće, Starčeviće]/Tutin muslimani
            Mahmutovići Jezgroviće/Tutin muslimani
            Rizvanovići Starčeviće/Tutin muslimani
        Kučevići Žabren/Sjenica muslimani
        Ademovići Đerekare/Tutin muslimani
        Aljovići [Đerekare, Tutin]/Tutin muslimani
        Ahmetovići Đerekare/Tutin muslimani
        Destanovići Đerekare/Tutin muslimani
        Ibrovići Đerekare/Tutin muslimani
        Kurtovići Đerekare/Tutin muslimani
        Suljevići (ranije Suljovići) Đerekare/Tutin muslimani
        Halilovići Đerekare/Tutin muslimani
        Husovići Đerekare/Tutin muslimani
        Duljevići Međugor/Sjenica muslimani
    Ljakovići / Lakovići Vrbica, Donji Medun; Dobre Vode/Mrkojevići Nikoljdan
    Vuksanovići Bioče Nikoljdan
        Vukići
        Dragojevići
        Mijatovići
    Lazovići Ubli, Donje Stravče Nikoljdan
        Kikovići
        Šćepanovići
    Vukoslavovići Bioče Nikoljdan
    Kotlice Timar/Drobnjaci Nikoljdan
    Ristići Sirovac/Uskoci Nikoljdan
    Stanići [Bare, Sirovac]/Uskoci, Prošćenje/Polja Kolašinska Nikoljdan
    Tmušići Bare/Uskoci Nikoljdan
Čejovići Zaton/Bijelo Polje (od Mićkovića), Ćurjan/Krajina Nikoljdan
    Matovići (delom se prezivaju Čejović) Kosor, Ubli, Gornje Stravče; Merdare/Podujevo Nikoljdan
        Barići (prezivaju se Čejović) Stravče Nikoljdan
            Camovići Kruosa Nikoljdan
                Paunovići Sanković/Mionica, Merdare/Kuršumlija Nikoljdan
    Božovići Ubli, Stravče; Podgorica Nikoljdan
        Mićkovići (delom se prezivaju Čejović) Bezjovo, Masline, Novo Selo, Vidijenje, Cvarin/Vidijenje; Bar Nikoljdan
            Asanovići
            Bjelanovići
            Šuknići
    Pavićevići Ubli, Mazanica, Brezojevice/Gornje Stravče; Ulcinj, Pljevlja, Dosuđe/Plavsko-Gusinjska oblast, Petrovac/Leskovac Nikoljdan
        Rašovići
            Perovanovići
            Stanojevići
        Stankovići
            Bućkovići
                Đeloševići
                Sinanovići
            Paunovići
    Prelevići Kosor, Prelevići/Ubli, Kruosa, Donje Stravče, Boljev Do, Golo Brdo, Masline, Doljani; Podgorica, Lučice, Piperi, Rakića Kuće/Zeta; Berane/Vasojevići, [Lješnica, Zaton]/Bihor, Novi Pazar Nikoljdan
        Dedprelevići
            Labudovići
            Stanišići
        Mitarprelevići
        Ivanprelevići
            Kekovići
            Nikolići
            Šutanovići
                Belojevići Doljani Nikoljdan
    Radevići Kosor Nikoljdan
    Radonjići Kosor, Ubli, Medun, Smokovac, Vidjenje, Masline, Doljani; [Balabani, Golubovci]/Zeta; Pope/Tutin Nikoljdan
        Vujovići
            Ćetkovići
            Mrgunovići
            Sekulići „Acnići“
        Đukovići
            Borovići
            Jankovići
        Novovići
            Petrovići
            Curanovići
        Petrovići
    Ljatići Ubli Nikoljdan
    Dedići Ubli Nikoljdan
Mijovići Liješta, Raćesi, Bioče, Kosor, Ubli, Brezojevice; [Mataguži, Golubovci]/Zeta, Brijege/Brčeli, Darza/Ulcinj Nikoljdan, u Brijegama slave Đurđevdan
    Boškovići
    Vulići
    Lazovići
        Asanovići
        Mrgunovići
    Nonići
        Vasovići
        Savovići
        Spajići
            Begovići
    Ćapići
Đurovići* [Grižica, Bašča]/Rožajska oblast, Lozna/Bihor Nikoljdan
    Miletići Kuršumlija Nikoljdan
Durovići* Goduša/Bihor muslimani
Drekalovići* Karan/Užice Nikoljdan
Čivovići* Prline/Rudnik Nikoljdan
Vučkovići* Vodanj/Smederevo Stevanjdan
Šarčevići* Batočina Nikoljdan
Rabasovići* Solotuša/Bajina Bašta Nikoljdan
    Miletići Solotuša/Bajina Bašta Nikoljdan
        Blagojevići Solotuša/Bajina Bašta Nikoljdan
    Aleksandrovići Solotuša/Bajina Bašta Nikoljdan
Gentići* [Solotuša, Gola Glava]/Bajina Bašta Nikoljdan
    Stamenići Obajgora/Bajina Bašta Nikoljdan
    Filipovići Solotuša/Bajina Bašta Nikoljdan

Bonkeći (Bonkeq)

Đokići (Gjokaj) Mužečk/Zatrijebač Mala Gospojina (Zoja)
Dacići (Dacaj) Mužečk/Zatrijebač Mala Gospojina (Zoja)
Nikđerkovići (Nikgjerkaj)
    Đoljevići (Gjolaj) Mužečk/Zatrijebač Mala Gospojina (Zoja)
    Nikolići (Nikollaj) [Mužečk, Cijevna]/Zatrijebač Mala Gospojina (Zoja)
Nikmaraši (Nikmarash)
    Ljuljnici (Lulnik)
        Arapovići (Arapaj) Nikmaraš/Zatrijebač Mala Gospojina (Zoja)
        Margiljići (Margilaj) Nikmaraš/Zatrijebač Mala Gospojina (Zoja)
        Građevići Podgorica muslimani
    Đeljoševići (Gjeloshaj) Nikmaraš/Zatrijebač Mala Gospojina (Zoja)
    Đuraševići (Gjurashaj) Nikmaraš/Zatrijebač Mala Gospojina (Zoja)
Dukići (Dukaj) Budza/Zatrijebač Mala Gospojina (Zoja)
Đuravčevići (Gjuravçaj) Budza/Zatrijebač Mala Gospojina (Zoja)
    Pjetrovići [Gusinje, Dolja]/Plavsko-Gusinjska oblast muslimani
    Curanovići (Curanaj) Višnjevo/Plavsko-Gusinjska oblast Mala Gospojina (Zoja)
Čungovići (izumrli) Stjepovo/Zatrijebač Mala Gospojina (Zoja)
Đekići (Gjekaj) Stjepovo/Zatrijebač Mala Gospojina (Zoja)
Dedivanovići (Dedivanaj) Stjepovo/Zatrijebač Mala Gospojina (Zoja)
Đonovići (Gjonaj) Stjepovo/Zatrijebač Mala Gospojina (Zoja)
Ljucovići (Lucaj) Stjepovo/Zatrijebač Mala Gospojina (Zoja)
Nikočevići* [Gusinje, Kruševo, Dolja, Zagrađe]/Plavsko-Gusinjska oblast muslimani
Lucevići* [Gusinje, Kruševo]/Plavsko-Gusinjska oblast muslimani
Feratovići* [Gusinje, Budevica]/Plavsko-Gusinjska oblast muslimani
Đeševići* Plav/Plavsko-Gusinjska oblast, Brezojevica/Vasojevići muslimani
Kusići* Plav/Plavsko-Gusinjska oblast muslimani

Nikići i Nuculovići (Nuculaj)

Nikići Lazorce/Orahovo, Novo Selo, Kržanja; Bar, Podgorica, Zoganje/Ulcinjska oblast, Vladni/Zeta Jesenji Jovanjdan
    Pajovići Lazorce/Orahovo, Rakića Kuće/Zeta, Podgorica, [Mal Brinja, Zoganje]/Ulcinjska oblast Jesenji Jovanjdan
        Vušići
        Micovići
        Canići
        Šabovići
        Orahovci Vladni/Zeta muslimani
Nuculovići (Nuculaj) Koći; Zoganje/Ulcinj Sv. Antonije
    Uljići (Ulaj) Koći Sv. Antonije
        Redžići [Plav, Rudo Polje]/Plavsko-Gusinjska oblast, Brezojevica/Vasojevići muslimani
    Redžovići Pešter muslimani

Martinići „Ljuhari“

Đoljevići (Gjolaj) [Ljuhari, Kakarička Gora]/Fundina Nikoljdan
Perkovići (Perkaj) [Ljuhari, Kakarička Gora]/Fundina Nikoljdan
Muhovići (Muhaj) [Ljuhari, Kakarička Gora]/Fundina muslimani
Šabovići [Gusinje, Plav, Bogajiće, Meteh]/Plavsko-Gusinjska oblast, Gornja Ržanica/Vasojevići, Brestovik/Bihor muslimani
    Ferovići Plav/Plavsko-Gusinjska oblast muslimani

Peralovići

Peralovići Kosor; Podgorica Nikoljdan
    Kulići Podgorica, Vladne/Zeta Nikoljdan
    Kolenovići [Gusinje, Kolenovići, Kruševo, Grnčar, Laze]/Plavsko-Gusinjska oblast muslimani

Nilejići

Nilevići
(ranije Nilejići)
Bezjovo; Podgorica Nikoljdan
    Radovanovići Podgorica Nikoljdan
    Ristovići Podgorica Nikoljdan
    Bojovići [Grnčar, Dolja]/Plavsko-Gusinjska oblast Nikoljdan
    Ljuce [Bijelo Polje, Gornja Lješnica, Kruševo, Ravča Polje, Pobrnjica, Dio, Pribilovići, Pali]/Bjelopoljska oblast muslimani
        Nikšići Novi Pazar muslimani
    Radovići [Bratač, Donja Bijenja]/Nevesinje Nikoljdan

Jovovići

Jovovići Momče, Gornja Kržanja; Podgorica, Danilovgrad Nikoljdan
    Adžimanići Nikšić muslimani

Jokanovići „Dobrošani“

Jokanovići Vrbica, Doljani, Masline, Donji Medun; Podgorica Nikoljdan
    Gašovići (Gashaj) Banjkani (Benkaj)/Zatrijebač Mala Gospojina (Zoja)

Bektaševići i Lončarevići

Bektaševići [Gusinje, Kruševo, Dolja]/Plavsko-Gusinjska oblast, Laholo/Bihor, [Nedakusi, Rasovo]/Bjelopoljska oblast, Novi Pazar muslimani
    Zećirovići Laholo/Bihor, Vitomirica/Peć muslimani
Lončarevići Gusinje, [Andrijevica, Berane]/Vasojevići Mratindan

Lapi

Lapi
    Lapčevići Rokci/Aleksandrovac Nikoljdan

Mehovići

Mehovići [Bor, Ponor, Zaton, Godijevo, Lozna, Crhalj, Radmanci]/Bihor, Negobratina/Korita, Kostenica/Bistrica muslimani

Napomene:
Prezime – ogranak bratstva čije prezime nije u zvaničnoj upotrebi
Prezime – bratstvo za koje je utvrđeno da pripada rodu Kuča
Mesto – mesto iz kog potiče testirani pripadnik bratstva
Za nekadašnja bratstva koja su se razgranala ili promenila naziv nisu navedena mesta stanovanja i krsna slava.
Za rodove čija bratstva praznuju više krsnih slava podvučena je najstarija krsna slava.
Mesta stanovanja u van plemenske teritorije u Crnoj Gori su navedena u formatu zaseok/selo/pleme ili oblast, a van Crne Gore u formatu zaseok/selo/opština.
* bratstva koja nisu u rodoslovima velikih rodova

Pored bratstava iz Kuča i onih koja potiču iz ovog plemena, za pojedina bratstva se takođe ispostavilo da pripadaju rodu Kuča iako nemaju takvo predanje.

Bratstvo Naselja Slava

Adilovići
prema predanju potiču iz Borja kod Kuksa u Albaniji

Adilovići Bistrica, Brestovik/Bihor, Ličine/Korita, Bijelo Polje muslimani
    Tekbaši Istanbul muslimani

Alijagići
prema predanju potiču iz Gusinja

Alijagići
    Gusinci (ranije Gisinjci) [Jablanovo, Kostenica]/Bistrica, Šolja/Sjenica, Dolovo/Tutin, Novi Pazar muslimani
    Gusinjani Ibarac/Rožajska oblast muslimani

Bakići
prema predanju potiču od Vasojevića-Novakovića

Bakići Zabrđe, Berane; okolina Ivanjice, Jablanica/Čajetina, Tubravić/Valjevo, Kačer, Crni Vrh/Peć, Dobri Do/Kuršumlija Aranđelovdan
    Šabovići
    Nikovići
    Perovići
    Vukašinovići
    Jeremići Tubravić/Valjevo Aranđelovdan
    Gajići Tubravić/Valjevo Aranđelovdan
    Marići Tubravić/Valjevo Aranđelovdan
    Arsenovići Tubravić/Valjevo Aranđelovdan

Banderi i Cirikovići
prema predanju potiču iz Anadolije

Banderi
    Smajlevići Plav/Plavsko-Gusinjska oblast muslimani
Cirikovići Skić/Plavsko-Gusinjska oblast muslimani
    Đutovići Plav/Plavsko-Gusinjska oblast muslimani
    Olevići Plav/Plavsko-Gusinjska oblast muslimani
    Mulkovići Skić/Plavsko-Gusinjska oblast muslimani

Kaljići
prema predanju potiču od Bjelopavića-Mitrovića-Kalezića

Kalići (ranije Kaljići) Đurđevića Tara/Zatarje, [Grančarevo, Kičava, Grab, Šahovići, Čoklije, Pape, Lijeska, Obod]/Donji Kolašin, [Donja Lješnica, Jabučno]/Bejlopoljska oblast muslimani
    Heldići [Mojkovac, Lepenac, Obod]/Donji Kolašin muslimani
    Lanići nepoznato muslimani
    Žareni nepoznato muslimani
    Čokovići [Čokovići/Cerovo, Pribilovići, Jabučno, Okladi, Zminac] /Bejlopoljska oblast, Zaton/Bihor muslimani
    Gezovići [Gornja Lješnica, Jabučno, Okladi]/Bejlopoljska oblast muslimani
    Račići Obod/Donji Kolašin, Donja Lješnica/Bejlopoljska oblast muslimani
    Kupusari Obod/Donji Kolašin muslimani
    Hasići
        Ibrahimovići Obod/Donji Kolašin, Kaljin/Vračevo/Leposavić muslimani
    Redžovići Ivanje/Bihor muslimani
    Kolašinci Lukavica/Tutin muslimani

Karišici
prema predanju potiču od Vasojevića

Karišici Bijelo Polje, Boturići/Bistrica, [Zahumsko, Trijebine]/Sjenica, [Donje Muhovo/Muhovo, Velika Trnava/Trnava, Novi Pazar]/Novi Pazar Mitrovdan u Bijelom Polju, u ostalim mestima su muslimani

Karovići
prema predanju potiču iz Kolašina

Karovići
    Tarići Kladnica/Sjenica muslimani

Kačapori
prema predanju potiču iz Rožaja i su srodni Kurpejovićima koji su iz Morače
(postoji i mišljenje, ispostaviće se tačno, da su iz Kuča)

Kačapori [Orlje, Murovac, Komine]/Tutin, Novi Pazar muslimani
    Muratovići Orlje/Tutin muslimani
    Mustafići Orlje/Tutin muslimani
    Avdovići Murovac/Tutin muslimani
    Hamidovići Kožlje/Novi Pazar muslimani
    Ragipovići Orlje/Tutin muslimani

Ljaljevići
prema predanju potiču od Bukumira-Ljaljovića

Ljaljevići [Ljetine, Cerovo, Pripčići]/Bjelopoljska oblast, Radojeva Glava/Bistrica, Siga/Donji Kolašin muslimani
    Bihorci Delimeđe/Tutin muslimani
    Bandići Bistrica, Radavac/Peć, Kovrage/Istok muslimani

Martinovići
prema predanju potiču od Orlovića-Martinovića i živeli su u Kolašinu

Martinovići [Bijelo Polje, Gornja Lješnica, Donja Lješnica, Kukulje, Cerovo, Dio, Okladi, Resnik, Loznice]/Bjelopoljska oblast, [Pavino Polje, Sokolac, Kovren, Čokrlije]/Donji Kolšin, [Kosanica, Đurđevića Tara]/Zatarje, Pobretići/Bistrica, Korita, Bukovica/Rožajska oblast, Boljare/Sjenica, [Dolovo, Raduša]/Tutin muslimani
    Fehratovići [Brezovica, Murovce]/Novi Pazar muslimani

Madžgalji
nepoznatog su porekla

Madžgalji [Donja Lješnica, Nedakusi]/Bjelopoljska oblast, [Donja Trnava/Rajinovićka Trnava, Novi Pazar]/Novi Pazar muslimani

Milivojevići
prema predanju potiču iz Stare Srbije

Milivojevići [Gornje Jarinje/Jarinje, Berberište]/Leposavić Đurđevdan

Mujovići
nepoznatog su porekla

Mujovići Jarebice/Tutin muslimani

Plazinići
nepoznatog su porekla

Plazinići Guberevci/Lučani Nikoljdan

Radevići-Mezgaljani
prema predanju potiču od Vasojevića-Novakovića-Radevića iz Lijeve Rijeke

Radevići Mezgalji/Šekular Aranđelovdan

Ramovi
nepoznatog su porekla

Ramovi Martinovići/Plavsko-Gusinjska oblast muslimani

Rahići
prema predanju potiču od Vasojevića-Rajevića-Lopaćana-Đukića

Rahići Trijebine/Sjenica muslimani

Salihovići
nepoznatog su porekla

Salihovići Doljani/Novi Pazar muslimani
    Doljanci Požega/Novi Pazar muslimani

Tokovići
prema predanju potiču od Zornića iz Kladnice kod Sjenice

Tokovići Gradac/Tutin muslimani

Hadžibulići
prema predanju potiču od turskog oficira i doseljeni su iz Rovačkog Trebaljeva

Hadžibulići Suvi Do/Tutin, Novi Pazar, Bezdagići/Rogatica, Pećišta/Srebrenica, Sarajevo muslimani
Napomene:
Prezime – bratstvo za koje je utvrđeno da pripada rodu Kuča
Mesto – mesto iz kog potiče testirani pripadnik bratstva
Za nekadašnja bratstva koja su se razgranala ili promenila naziv nisu navedena mesta stanovanja i krsna slava.
Za rodove čija bratstva praznuju više krsnih slava podvučena je najstarija krsna slava.
Mesta stanovanja u van plemenske teritorije u Crnoj Gori su navedena u formatu zaseok/selo/pleme ili oblast, a van Crne Gore u formatu zaseok/selo/opština.

Pojedina bratstva iz samog plemena Kuča, kao i veća muslimanska bratstva sa severa Crne Gore koja imaju predanja o poreklu iz Kuča, najverovatnije takođe pripadaju rodu Kuča. Za sva dosada testirana bratstva koja važe za starosedelačka u Kučima se ispostavilo da pripadaju istoimenom rodu, tako da se osnovano može pretpostaviti da isto važi i za preostalih par bratstava koja nisu do sada testirana.

Bratstvo Naselja Slava

Aličkovići i Beganovići

Aličkovići [Pobretići, Mediše]/Bistrica, [Lepenac, Obod]/Donji Kolašin muslimani
Beganovići [Podrađe, Bioča, Zaton, Ivanje, Dubovo, Sipanje, Lozna]/Bihor, Stubo/Bistrica muslimani

Babaji

Babajići/Babaići (ranije Babaji) [Babaići, Pavino Polje, Grab, Vranštica (Muslići), Čokrlije]/Donji Kolašin, Bijelo Polje/Bjelopoljska oblast, [Zastup, Komaran]/Prijepolje muslimani
    Ibričevići Nikšić/Nikšićka oblast muslimani

Bakečevići

Bakečevići Kosor Nikoljdan
    Vuksanovići
    Šćepovići
    Đeljoševići (Gjeloshaj) Koći Stevanjdan

Bakije, Kadići i Džogovići

Bakije [Bioča, Zaton]/Bihor muslimani
Kadići Gusinje/Plavsko-Gusinjska oblast muslimani
Džogovići [Laholo, Žurena]/Bihor, Jabučno/Bjelopoljska oblast, Ušanovići/Bistrica muslimani

Kolići

Kolići [Zapotočje, Kukulje, Ljetine, Cerovo, Jabučje, Okladi, Bijelo Polje, Mioče, Dobrakovo]/Bjelopoljska oblast, Grančarevo/Donji Kolašin, Bioče/Bihor, [Rudinija, Raduša]/Tutin muslimani

Muslići

Muslići [Vranštica (Muslići), Kičava, Grab, Stožer, Šahovići, Čokrlije]/Donji Kolašin, Grahovo/Rožajska oblast muslimani

Premtići

Premtići [Jasen, Savin Bor]/Bihor muslimani

Džokići

Džokići (zvanično Milovići kojima su se pribratili) Bezjovo Nikoljdan

Džukelići

Džukelići
    Vuljevići Lazorce/Orahovo Nikoljdan
        Novovići Toplica Nikoljdan
        Tošovići [Mirovac, Hrtica]/Podujevo Nikoljdan
        Mitrovići Lazorce/Orahovo, Briska Gora/Ulcinjska oblast Nikoljdan
    Đonlekići (Gjonlekaj) Stjepovo/Zatrijebač Mala Gospojina (Zoja)
    Perišići Lazorce/Orahovo Nikoljdan
    Džukele [Orahovica, Donja Lješnica, Bojišta, Jabučno]/Bjelopoljska oblast, [Lepenac, Žari, Kičava]/Donji Kolašin, Radojeva Glava/Bistrica, Ivanje/Bihor, Komaran/Prijepolje muslimani

Šahovići

Šahovići Šahovići (Tomaševo)/Donji Kolašin muslimani
Napomene:
Za nekadašnja bratstva koja su se razgranala ili promenila naziv nisu navedena mesta stanovanja i krsna slava.
Mesta stanovanja u van plemenske teritorije u Crnoj Gori su navedena u formatu zaseok/selo/pleme ili oblast, a van Crne Gore u formatu zaseok/selo/opština.
Porodice koje se vezuju za bratstva roda Kuča

Za pojedina bratstva koja imaju predanja o poreklu od bratstava koja pripadaju rodu Kuča se ispostavilo da to ipak nije slučaj. Dve srodne grupe bratstava se po svojoj brojnosti svakako izdvajaju, a to su Dragoševići iz Grahova i Lakovići i Tomanovići iz Malih Cuca. Prema predanju koje je zabeležio Jovan Ivanišević 1891. godine, Lako Medunjanin je sa četiri sina bežeći od Turaka došao u selo Riđane kod Nikšića. Od jednog sina su Radovići i Delibašići, od drugog Vujačići u Grahovo, a od Stanoja (koga su po ocu zvali Lako) i Srdana koji su sa ocem prešli u Male Cuce su Lakovići i Tomanovići. Od svih navedenih bratstava jedino Radovići iz okoline Nevesinja pripadaju rodu Kuča, dok sva ostala bratstva pripadaju E-Z19851 grani. Ovo predanje je veoma bitno jer svega dve decenije kasnije ni bratstva iz Grahova, koja se zajedno nazivaju Dgagoševićima po svom pretku Dragošu, kao ni bratstva iz Malih Cuca nisu imali predanje o zajedničkom poreklu. Čak šta više, Lakovići i Tomanovići su sebe vezivali za Ljakoviće iz Kuča koji su grana Drekalovića-Ilikovića, a ta se priča očito dopala i samim Ljakovićima, pa su i oni vremenom počeli da prisvajaju bratstva iz Malih Cuca.

Bratstvo Naselja Slava

Agići (R1b-Y32147)
prema predanju potiču od Drekalovića-Ilikovića-Popovića

Fejzagići
    Omerovići Biševo/Rožajska oblast muslimani
    Mukovići Biševo/Rožajska oblast muslimani
    Redžovići [Biševo, Crnokrpe]/Rožajska oblast, Novi Pazar muslimani
    Čolovići Biševo/Rožajska oblast, Paljuh/Bihor, Rasovo/Bjelopoljska oblast, Novi Pazar muslimani
        Biševci Novi Pazar muslimani
    Kuči Luke/Biševo/Rožajska oblast muslimani

Alići, Kujovići i Hodžići (R1b-Y32147)
prema predanju potiču od Mrnjavčića-Vujoševića-Micanovića

Alići Metanjac/Bjelopoljska oblast, Zaton/Bihor muslimani
Kujovići [Metanjac, Gornja Lješnica, Kukulje]/Bjelopoljska oblast, Grančarevo/Donji Kolašin, Mokri Lug/Bistrica muslimani
Hodžići Milovo/Bjelopoljska oblast muslimani

Barjaktarovići (I2-L701)
prema predanju potiču od Drekalovića-Ilikovića-Popovića

Barjaktarovići [Petnjik, Kaludra]/Vasojevići Nikoljdan
    Dudići Biohane/Turin muslimani

Dragoševići (E-Z19851)
prema predanju potiču od Drekalovića

Bulajići [Grahovo, Zagora, Vilusi, Okolišta, Podbožur]/Grahovo, [Rastovnica, Balčak, Prokuplje]/Prokuplje Nikoljdan
    Vukajlovići Nevesinje Nikoljdan
    Milinići Podosoje/Bilećke Rudine Nikoljdan
    Pašajlići [Gornji Lukavac, Kljen, Zovi Do]/Nevesinje Nikoljdan
    Radani [Biograd, Miljevac, Zalom, Žiljevo]/Nevesinje, Zagradci/Gacko, [Berkovići, Ljuti Do, Trusina]/Dabar, Hodžići/Bilećke Rudine Nikoljdan
    Samardžići Bileća Nikoljdan
    Todorovići Gacko Nikoljdan
    Golubovići Petrovo Selo/Kladovo Nikoljdan
    Filipovići Petrovo Selo/Kladovo Nikoljdan
    Spasojevići Petrovo Selo/Kladovo Nikoljdan
    Andrići Ljubovija Nikoljdan
    Božovići Ljubovija Nikoljdan
    Ilići Ljubovija Nikoljdan
Vujačići [Grahovo, Vilusi, Riječani, Maočići]/Grahovo, Kuti/Boka Kotorska, Glavati/Grbalj, Vidačice/Toplica Nikoljdan, u Kutima slave Aranđelovdan
    Dakovići [Grahovo, Vilusi, Riječani, Maočići]/Grahovo, Broćanac/Banjani, [Gornji Orahovac, Donji Orahovac]/Orahovac, [Bojišta, Donji Lukavac]/Nevesinje Nikoljdan
    Perišići Kazanci/Gacko, Gornji Kazanci/Golija Nikoljdan
    Jakšići Grahovo Nikoljdan
    Popovići [Risan, Herceg-Novi]/Boka Kotorska Nikoljdan
    Stevanovići [Donji Lukavac, Gornji Lukavac, Rast, Zovi Do]/Nevesinje Nikoljdan
    Cvijetići [Bojišta, Donji Lukavac, Šehovina]/Nevesinje Nikoljdan
    Pešići Golija Nikoljdan
    Luburići [Rioca, Brestice, Donja Meka Gruda]/Bilećke Rudine Nikoljdan
Vučetići [Grahovo, Grahovac, Nudo, Vilusi]/Grahovo, Nevesinje, Trebinje Nikoljdan
Vujovići [Broćanac, Rudine]/Nikšićke Rudine, [Štedim, Kočani]/Nikšićka oblast, [Jasenovo Polje, Lukovo]/Lukovo, [Preraca, Sliva/Baljci]/Bilećke Rudine Nikoljdan
    Stanići Bežđeđe/Nevesinje, Hatelji/Dabar Nikoljdan
    Kulušići Hatelji/Dabar Nikoljdan
    Preradi Malo Polje/Mostar Nikoljdan
    Hercegovci Katići/Busovača Nikoljdan
Delibašići [Voljin Do, Rudine, Kamensko, Krstac, Ponikvica]/Nikšićke Rudine, Riđani/Nikšić, Golija, Pljevlja, Selište/Kuršumlija Nikoljdan
Čolakovići Ponikvica/Nikšićke Rudine Nikoljdan
Markovići [Nadinići, Medanići]/Gacko Nikoljdan

Lakovići i Tomanovići (E-Z19851)
prema predanju potiču od Drekalovića-Ilikovića-Ljakovića

Lakovići
    Markovići [Trnjine, Prentin Do, Veljerog]/Male Cuce, Grahovo, Brestice/Nikšićke Rudine, [Bubrežak, Štedim]/Nikšićka oblast, [Orahovac, Dobrota, Herceg-Novi]/Boka Kotorska, Obiljevac/Leskovac Nikoljdan
    Roganovići [Prentin Do, Veljerog, Kobilji Do]/Male Cuce, Progonovići/Lješanska nahija, [Brestice, Trepča]/Nikšićke Rudine, [Bubrežak, Štedim]/Nikšićka oblast, Dabar, Krivošije, Kotor, Orahovac, Drvsno, [Berilje, Rastovnica]/Prokuplje Nikoljdan
        Crnogorci [Stari Dulići, Danići]/Gacko, Bajov Kamen/Goslić/Golija Nikoljdan
        Cuce Ruđin Do/Baljci/Bilećke Rudine, Ruđin Do/Vrbica/Oputne Rudine Nikoljdan
    Ćosovići Prentin Do/Male Cuce Nikoljdan
    Stevovići [Prentin Do, Kobilji Do]/Male Cuce, [Brestice, Trepča]/Nikšićke Rudine. Nikšić, Zelenika/Boka Kotorska, Toplica Nikoljdan
    Bigovići [Trnjine, Prentin Do, Kobilji Do]/Male Cuce, Nikšić, Bar, Zelenika/Boka Kotorska Nikoljdan
Tomanovići [Rovine, Pretin Do]/Male Cuce, [Perast, Kostajnica, Lepetane]/Boka Kotorska, [Bileća, Baljci, Podosoje]/Bilećke Rudine, Domaševo/Trebinje, Berilje/Prokuplje, Rača/Kuršumlija, Duboko/Užice Nikoljdan
    Mijovići Konjsko/Zubci Nikoljdan
    Reskovići Orašje/Zubci Nikoljdan

Klikovci (R1a-L1029)
prema predanju potiču od Mrnjavčića-Đurđevića-Vujoševića

Klikovci [Mahala, Bijelo Polje, Bistrice, Kurilo, Ponari, Mitrovići, Podgorica]/Zeta Đurđic
    Radovići Mataguži/Zeta Đurđic

Mekići-Kolašinci (I2-S17250)
prema predanju potiču od Mrnjavčića-Đurđevića

Mekići [Stričina, Pape]/Donji Kolašin, [Bijelo Polje, Jabučno]/Bjelopoljska oblast, Korita, Rožaje muslimani
    Nikšići Novi Pazar muslimani

Milačići (I1-Y13946)
prema predanju potiču od Drekalovića-Ilikovića

Milačići Milačići, Dubaje, Kruševi Do, Brskut; Murino/Vasojevići, Bijele Vode/Toplica, Merdare/Kuršumlija, Široke Njive/Prokuplje, Mirovac/Podujevo Nikoljdan
    Mićovići
    Perovići
    Šćepanovići
    Došovići nepoznato Nikoljdan
    Nešovići Donja Bejašnica/Prokuplje Nikoljdan
    Ljabovići nepoznato Nikoljdan
    Kalači [Kalači, Lomnica, Rožaje]/ Rožajska oblast muslimani

Nurkovići (J2a-Z387)
prema predanju potiču od Drekalovića-Ilikovića-Petrovića-Hrastodera

Nurkovići Seošnica/Rožajska oblast, Paljuh/Bihor, Biohane/Tutin, Novi Pazar muslimani

Ćemani (R1b-Y32147)
prema predanju potiču od Drekalovića-Ilikovića-Popovića

Ćemani Gornja Vrbica/Bihor muslimani

Hrastoderi (R1b-Y32147)
prema predanju potiču od Drekalovića-Ilikovića-Petrovića

Rastoderi [Radmanci, Savin Bor, Paljuh]/Bihor, Rožaje muslimani
    Kršići Novi Pazar muslimani
Napomene:
Prezime – ogranak bratstva čije prezime nije u zvaničnoj upotrebi
Prezime – bratstvo za koje je utvrđeno da ne pripada rodu Kuča
Mesto – mesto iz kog potiče testirani pripadnik bratstva
Za nekadašnja bratstva koja su se razgranala ili promenila naziv nisu navedena mesta stanovanja i krsna slava.
Za rodove čija bratstva praznuju više krsnih slava podvučena je najstarija krsna slava.
Mesta stanovanja van matičnih plemenskih teritorija u Crnoj Gori su navedena u formatu zaseok/selo/pleme ili oblast, a van Crne Gore u formatu zaseok/selo/opština.
Genetski profil roda

Kuči pripadaju grani čiji je filogenetski niz sledeći:
E-V13>Z1057>CTS5856>BY3380>Z5018>S2979>Z16659>Y3183>S2972>Z16661>BY5293>BY165837
Pripadnost roda Kuča grani BY165837 je ustanovljena na FTDNA krajem oktobra 2018. godine na osnovu detaljnih DNK analiza rezultata testiranih Božovića iz Zatona kod Bijelog Polja i Tomovića iz Polja kod Mojkovca koji dele ukupno 20 SNP-ova za koje trenutno nije moguće utvrditi redosled nastanka. Starost ove grane (TMRCA) je na YFull stablu procenjena na 800 godina što je zapravo procena kada je živeo zajednički predak ova dva bratstva, a to je rodonačelnik Popovića koji su grana Drekalovića-Ilikovića. Samim tim, jasno je da je starost celokupnog roda barem nekoliko generacija starija. Starost Z16661 grane je na YFull stablu procenjena na 3400 godina što ukazuje na popriličnu usamljenost Kuča na genetskom stablu imajući u vidu razliku od 2600 godina između ove dve grane.

Najbliži srodnici Kuča na našem prostoru sudeći po haplotipovima su bratstva iz Veliševca kod Ljiga koja slave Stevanjdan, kao i Jekić iz Grabovca Banskog kod Petrinje i Torbica iz Kistanja sa istom slavom. Međutim, ova bratstva nisu SNP profilisana, a bez toga je nemoguće reći da li takođe pripadaju istoj grani kao Kuči. Kada su u pitanju dalji srodnici van srpskog etničkog prostora, to su jedan testirani iz Arhangelske oblasti u Rusiji i jedan testirani iz Južne Karoline koji pripadaju još uvek neutvrđenim podgranama Z16661.

Modalni haplotip Kuča na 111 markera po FTDNA redosledu je prikazan u sledećoj tabeli.

DYS393 DYS390 DYS19 DYS391 DYS385 DYS426 DYS388 DYS439
13 25 13 10 16-17 11 13 12

 

DYS389i DYS392 DYS389ii DYS458 DYS459 DYS455 DYS454 DYS447
13 11 31 17 9-9 11 11 25

 

DYS437 DYS448 DYS449 DYS464 DYS460 YGATAH4 YCAII DYS456
14 20 34 14-16-17-17 9 11 19-21 16

 

DYS607 DYS576 DYS570 CDY DYS442 DYS438 DYS531 DYS578
12 20 18 32-34 11 10 10 8

 

DYF395S1 DYS590 DYS537 DYS641 DYS472 DYF406S1 DYS511 DYS425
15-15 8 11 10 8 12 10 0

 

DYS413 DYS557 DYS594 DYS436 DYS490 DYS534 DYS450 DYS444
23-24 18 11 12 12 18 7 12/13

 

DYS481 DYS520 DYS446 DYS617 DYS568 DYS487 DYS572 DYS640
23 18 12 13 12 14 11 11

 

DYS492 DYS565 DYS710 DYS485 DYS632 DYS495 DYS540 DYS714
11 11 34 15 8 15 11 23

 

DYS716 DYS717 DYS505 DYS556 DYS549 DYS589 DYS522 DYS494
27 19 14 12 12 10 12 9

 

DYS533 DYS636 DYS575 DYS638 DYS462 DYS452 DYS445 YGATAA10
12 11 10 11 12 31 10 13

 

DYS463 DYS441 YGGAAT1B07 DYS525 DYS712 DYS593 DYS650 DYS532
19 14 12 10 19 16 19 12

 

DYS715 DYS504 DYS513 DYS561 DYS552 DYS726 DYS635
23 13 14 16 23 14 23

 

DYS587 DYS643 DYS497 DYS510 DYS434 DYS461 DYS435
18 12 14 17 9 12 11
Geografska prisutnost roda

Rod Kuča je najviše prisutan u istoimenom plemenu gde čini preko 90% stanovništva. Ovaj rod na plemenskoj teritoriji, uključujući i uža plemena Koći i Zatrijebač, ne čini apsolutnu većinu jedino u 4 naselja koja zvanično imaju taj status: Raći, Koći, Banjkani (Benkaj) i Deljani (Delaj). Plemensko sedište je u Ublima, mestu koje je uz Orahovo i Fundinu najveće u ovom plemenu. U periodu nakon Drugog svetskog rata su kučka naselja Doljani i Masline postala najnaseljenija jer se nalaze u neposrednoj blizini Podgorice kojoj su 60-ih godina XX veka i pripojena. Bratstva koja pripadaju ovom rodu su veoma brojna u okolini Gusinja, Plava, Rožaja i Tutina gde su pripadnici ovog roda najvećim delom muslimani, a islamizirani Kuči su bili vrlo brojni i u Pljevaljskoj oblasti i Donjem Kolašinu sve do 20-ih godina prošlog veka kada je završen proces iseljavanja u Tursku koji je započet nakon Balkanskih ratova. Iseljenih bratstava koja prema predanjima potiču od bratstva koja pripadaju ovom rodu u većem broju ima u Vasojevićima, Donjoj Morači, Zeti i Podgoru.

Na sledećoj karti su prikazani svi rodovi iz Kuča prema narodnim predanjima 1913. godine koji su činili apsolutnu većinu stanovništva na određenim prostorima u Crnoj Gori, a za većinu ovih rodova se kasnije ispostavilo da su zapravo čine jedan veliki rod Kuča.

Rodovi iz Kuča u Crnoj Gori 1913. godine prema narodnim predanjima

Kada se prethodna karta uporedi sa kartom rasprostranjenosti roda Kuča, jasno se može videti zbog čega su Kuči najbrojniji rod u Crnoj Gori, za razliku od Drekalovića i Mrnjavčića pojedinačno.

Rod Kuča u Crnoj Gori 1913. godine prema narodnim predanjima, istorijskim podacima i DNK rezultatima

Fotografije područja matičnog predela roda

Bardanji, Google Street View

Bezjovo, Google Street View

Ubli, Google Street View

Gornje Stravče, Google Street View

Brskut, Google Street View

Istaknuti pripadnici roda

Iz roda Kuča je proisteklo dosta istaknutih ličnosti o kojima bi se moglo dosta pisati, međutim ovde će biti reči samo o nekoliko najpoznatijih pripadnika ovog roda.

Lale Drekalov (XVI vek-XVII vek) – kučki vojvoda u prvoj polovini XVII veka i predak svih Drekalovića. Njegov otac Drekale takođe je bio kučki vojvoda koji je na tom mestu nasledio svog tasta Žija Peralovog. Kao što je već spomenuto, Marjan Grbičić Bolica 1614. godine spominje Lala Drekalovog kao jednog od dvojice vojvoda ratobornog plemena Kuča Albanaca. Lale se ženio dva puta – prva žena mu je bila Albanka iz Kastrata, a druga Srpkinja iz Bratonožića koja je bila sestra ili ćerka bratonoškog vojvode Peja Stanojeva. Drugom ženidbom Lale u dogovoru sa mitropolitom cetinjskim Ruvimom prelazi u pravoslavlje, a nakon toga je ogromnna većina katolika u Kučima, sem u Zatrijepču i Koćima, sledila njegov primer. Sa prvom ženom je imao sina Vuka koji je bio katolik i koji se odselio sa majkom u Kastrate, a kasnije prešao u Podgoricu i prešao na islam, a sinove Vujoša, Ilika, Čeja i Mija je dobio sa drugom ženom. Slobodno se može reći da je odluka vojvode Lala da pređe na pravoslavlje najdalekosežnija u istoriji Kuča jer su nakon toga, sa izuzetkom užih plemena Zatrijepča i Koća, Kuči postali većinski srpsko pravoslavno pleme. Da je Lale kojim slučajem ostao katolik, Kuči bi danas najverovatnije i danas većinski bili ne samo katolici, već i Albanci.

Vasa Čarapić (1770-1806) – vojvoda Gročanske nahije i vojskovođa ustaničke Srbije poznat i kao Zmaj od Avale. Rođen je u podavalskom selu Beli Potok, a Čarapići iz tog sela su prema predanju poreklom od istoimenog bratstva iz Ubaoca u Kučima koji su grana Drekalovića-Vujoševića. Zbog toga što slave Đurđevdan, postoji i mišljenje da potiču od drobnjačkih Čarapića. Prezime su prema predanju dobili tako što je njihov predak slučajno ubio psa od nekog Turčina, pa kad mu je plaćao naknadu, novac je poslao u čarapi zbog čega su prozvani Čarapićima. Vasa Čarapić je kao frajkor (pripadnik austrijske dobrovoljačke milicije sastavljene od Srba) učestvovao u  Austrijsko-turskom ratu 1788–1791 kada je privremeno oslobođeno područje oko Velike Morave poznatije kao Kočina Krajina. Tom prilikom se istakao velikim junaštvom zvog čega je na nahijskoj skupštini izabran za kneza gročanske nahije. Izbegao je seču knezova 1804. godine, ali Turci su mu tom prilikom ubili brata Marka nakon čega Vasa odlazi u hajduke. Od početka je učestvovao u Prvom srpskom ustanku u kome je bio jedan od glavnih vojskovođa i najodanijih saradnika vožda Karađorđa. Na Vasin nagovor, Karađorđe odlučuje da napadne Beograd, iako većina ustaničkih prvaka nije verovala u uspeh. Vasa je sa 3000 ustanika predvodio napad 29. novembra 1806. godine, a teško je ranjen kuršumom pred Stambol-kapijom kada je povikom „Za mnom, braćo!“ započeo juriš na turske položaje. Umro je istog dana u Karađorđevom šatoru, a po sopstvenoj želji je sahranjen u manastiru Rakovica. Po naredbi kralja Petra 1910. godine podignut mu je spomenik u Beogradu, a ulica u strogom centru Beograda koja vodi od Narodnog pozorišta do Kalemegdana je nazvana po njemu. Vasa je bio poznat je bio po velikoj netrpeljivosti prema Turcima, a u narodu je upamćen pre svega po velikom junaštvu i herojskoj pogibiji prilikom oslobađanja Beograda.

vojvoda Vasa Čarapić

Marko Miljanov Popović (1833-1901) – kučki i crnogorski vojvoda i narodni književnik. Rođen je u Medunu u Kučima, matici Popovića koji su grana Drekalovića-Ilikovića. Kao perjanik ulazi u službu knjaza Danila 1856. godine, iste godine kada je izvršena druga poharu Kuča, nedelu crnogorske vojske o kojem je vojvoda Marko kasnije pisao u delima osuđujući zločine koji su tada počinjeni protiv Kuča. Istakao se junaštvom u mnogim borbama protiv Turaka, a knjaz Nikola ga je nagradio položajem sudije. Zbog rada na prisajedinjenju Kuča Crnoj Gori, za njegovu glavu su Turci raspisali nagradu. Izabran je u Crnogorski senat 1874. godine koji će kasnije postati Državni savjet. Komandovao je crnogorskom vojskom u čuvenoj bici na Fundini 1876. godine kada su turci pretrpeli težak poraz, a Kuči u potpunosti oslobođeni od turske okupacije. Nakon oštrog sukoba sa knjazom Nikolom, 1882. godine napušta Državni savjet i vraća se u rodni Medun. Iako je do tada bio nepismen, kao i skoro sve tadašnje vojvode iz Crne Gore, počinje da se bavi književnošću nakon što je naučio da čita i piše. Iako njegov stil pisanja nije imao neku veliku literarnu vrednost, njegova dela su po značaju odmah nakon Njegoševih. Njegov stil pisanja je bio faktografski, tako da se držao činjenica često navodeći izvore. Najpoznatija dela su mu „Primjeri čojstva i junaštva“, „Pleme Kuči u narodnoj priči i pjesmi“ i „Život i običaji Arbanasa“. U prvom radu je prepričao brojne anegdote iz svakodnevnog života Crnogoraca kojima je iznad svega idealizovao moralne vrednosti, dok je njegov rad o Kučima jedan od najznačajnijih o ovom plemenu. Knjigom o Arbanasima je pokušao da Srbima približi ovaj narod i istakne pre svega njihove dobre osobine. Uvek je sa ponosom isticao svoje srpstvo, a tako je vaspitavao i svoje tri ćerke od kojih je Milica Miljanov kao dobrovoljac učestvovala u borbama tokom celog Prvog svetskog rata. Vojvoda Marko se u istorijskim izvorima uglavnom navodi po imenu oca, a ne po prezimenu, zbog čega se često pogrešno smatra da se prezivao Miljanov.

vojvoda Marko Miljanov Popović

Duško Vujošević (1959-) – najuspešniji košarkaški trener u istoriji KK Partizan. Rođen je u Podgorici, a njegova porodica potiče od Vujoševića iz Kuča. Od svoje pete godine živi u Beogradu. U domaćim klupskim takmičenjima je sa Partizanom osvojio 12 titula prvaka države i 5 nacionalnih kupova, dok je u regionalnoj ABA ligi osvojio 5 titula prvaka. Na evropskim takmičenjima je osvojio Kup Radivoja Koraća sa Partizanom (1989) i titulu prvaka Evrope sa juniorskom reprezentacijom Jugoslavije (1988). Trenirao je više klubova u instoranstvu, između ostalih i CSKA iz Moskve, ali u više navrata se vraćao u Partizan. Vodio je reprezentaciju Crne Gore od 2007. do 2010. godine u periodu nakon otcepljenja. Od 2011. do 2015. je uporedo sa trenerskim poslom obavljao i funkciju predsednika JSD Partizan. Protiv svog matičnog kluba je podneo tužbu zbog neisplaćenih dugovanja 2017. godine zbog čega su blokirani računi kluba. Poznat je po oštrom jeziku i čestim ispadima na terenu. Ističe se po jugoslovenstvu i osudi nacionalizma, i to pre svega srpskog, kao i stavu da je Srbija najviše odgovorna za ratove 90-ih koji je izneo ubrzo nakon što je postao selektor reprezentacije Bosne i Hercegovine 2017. godine. Već sledeće godine je postao počasni građanin Sarajeva. Vujošević se izjašnjava kao etnički Crnogorac.

Osobine roda

Zahvaljujući tome što je nekoliko autora vrlo opširno pisalo o Kučima početkom XX veka, o ovom rodu možda postoji više podataka iz tog perioda nego o bilo kom drugom u Crnoj Gori. Ono što su svakako najbitnije osobine Kuča, jesu ratobornost i spremnost da se i po cenu života bore za svoju slobodu. Pravoslavni Kuči su se uvek isticali po svom srpstvu, a i u današnje vreme su uz Vasojeviće i Pivljane okosnica srpstva u Crnoj Gori kada su u pitanju plemena. Katolički Kuči, iako su često dolazili u sukobe sa svojim pravoslavnim komšijama, uvek su zajednički nastupali sa njima prema susednim plemenima što je posebno došlo do izražaja u sukobu sa Hotima oko Korita i desne strane doline Cijevne kod današnje granice sa Albanijom. Zajedništvo, uprkos verskim i etničkim razlikama, je dakle takođe jedna od bitnih osobina Kuča.

Miljanov je u svojim delima prepričao dosta zanimljivih anegdota o Kučima, a jedna koja se tiče njegovog bratstva je posebno upečatljiva. Kad je jedan stari Popović pitao Đaku, ženu vojvode Čubra s Meduna iz ovog bratstva koja je ranije bila udata za nekog Božovića iz Pipera, koje je bratstvo od ta dva bolje, onda mu je odgovorila: „Vi ste, Popovići, i bolji i gori od Božovića.“. Na pitanje zbunjenog Popovića kako je to moguće, odgovorila mu je sledeće: „Evo ovako: kod vas ima i dobrih da ih možeš pored cara staviti i da ti ne bude žao što si ih tu postavio, ali ima i onih da ih postaviš pored najgoreg Ciganina i da te ne zaboli duša što mu nisi dao mesto koje je dostojno njega. Kod Božovića nema, kao kod vas, ljudi koji bi mogli ni kod cara ni kod Ciganina, nego se oni drže zajedno da ne znaš koji je od koga bolji. Oni ni na koga ne liče, nego samo na sebe! Evo, zato ste vi i bolji i gori.“. Ovo je verovatno najbolja anegdota ikada ispričana ne samo o Popovićima, koji su inače najuglednije bratstvo u plemenu, već i o Kučima u celini jer pogađa u srž kada je u pitanju njihov mentalitet.

Kod Kuča je karakteristična i pojava da su pravoslavci i katolici, a u poslednjih par vekova i muslimani, živeli i dalje žive u relativnoj slozi i miru u plemenu. Među Ljuljanovićima recimo ima muslimana u Ledinama u Fundini koji održavaju odnose sa pravoslavnim rođacima u Krivom Dolu, dok katolici i muslimani Ljuhari u istoimenom selu u Fundini žive zajedno u neposrednoj blizini pravoslavnih i muslimanskih bratstava koja potiču od Mrnjavčića i Drekalovića. Nije zabeleženo da su pravoslavci ikada nametali veru katolicima u plemenu, niti obratno, već je do prelaska iz jedne vere u drugu dolazilo na dobrovoljnoj bazi. Tako su Mrnjavčići i Drekalovići prema predanjima izvorno bili pravoslavci, pa su kasnije prešli na katoličanstvo, da bi se kasnije ponovo vratili na pravoslavlje. Svakako najpoznatiji slučaj je masovni prelazak sa katoličanstva na pravoslavlje za vreme vojvode Lala, a brojni su pojedinačni slučajevi islamizacije pravoslavaca i katolika koji su uglavnom živeli u Medunu odakle su kasnije proterani od strane Drekalovića. Pojedina muslimanska bratstva u Kučima su se vratila na pravoslavlje ili katoličanstvo po slabljenju turske vlasti. Među iseljenim Kučima ima veliki broj muslimana na severu Crne Gore i u Raškoj oblasti u Srbiji. U današnje vreme se pravoslavni Kuči pretežno izjašnjavaju kao Srbi, a manjim delom kao Crnogorci, katolici se izjašnjavaju kao Albanci, a muslimani većinom kao Bošnjaci, a manjim delom kao Crnogorci i Albanci.

Ono po čemu se Kuči takođe ističu jeste jak plemenski identitet koji su držali i po iseljenju iz plemena. Ponosno su isticali da su Kuči čak i po prelasku na islam, što nije slučaj sa iseljenicima ni iz jednog drugog srpskog plemena koji bi se po pravilu odricali ne samo srpskog, već i plemenskog identiteta. Koliko su islamizirani Kuči držali do svog plemenskog porekla, najbolje govori i sledeća priča koju je zabeležio Andrija Jovićević govoreći o pretku Ganića u Plavu koji je od Ganića iz Rožaja: „Jedan put se u njegovu prisustvu hvalio neki Turčin, da je ubio jednoga Kuča, pa se izrazio pogrdno: da je ubio Kučkića, (mjesto Kuča). Ovo je uvrijedilo Ganića, i ako je bio musliman, pa ubije Turčina i uteče u Plav, gdje njegovo potomstvo i danas živi“.

Zaključna razmatranja

Za utvrđivanje porekla roda Kuča nisu dovoljna samo predanja, isto kao što nisu dovoljni istorijski izvori koji su u velikoj meri oskudni. Iako su istorijski izvori svakako relevantniji od predanja, njima se mogu nadomestiti praznine i određeni istorijski podaci staviti u odgovarajući kontekst.

Najstarija matica roda Kuča je najverovatnije katun Lješa Tuza u kome se spominje Petar Kuč i koji se nalazio u području današnjih plemena Kastrata i Škrelja. Odatle su prešli u današnje selo Kući severno od Vrake i okolna sela u kojima se Kuči spominju 1416. Godine da bi se preko Kastrata doselili u Brštan i Bardanju na Cijevni. Odatle je veći deo prešao na današnju teritoriju Kuča, a manji deo u Selce u Klimentima, odakle će kasnije deo ili svi takođe preći na plemensku teritoriju Kuča. Kao što je već rečeno, i Brštan i Bardanji već vekovima pripadaju Klimentima, a u XV i XVI veku su pripadala Kučima. O tome da su Kuči na prostor istoimenog plemena doseljeni niz Cijevnu jasno govore predanja četiri najveće grupe bratstava koja čine rod ovaj o njihovim migracijama:

  1. Mrnjavčići (iz Brštana ili Bardanja u Orahovo)
  2. Dreklovići (iz Klimenata u Brštan i odatle u Bezjovo)
  3. Bonkeći (niz Cijevnu u današnje istoimeno selo u Zatrijepču, a odatle u Mužečku)
  4. Nikići i Nuculovići (iz Klimenata u Lazorce u Orahovu)

Ovde naravno nisu uzeti u obzir delovi predanja o starijim migracijama koje su gotovo izvesno plod mašte i pokušaja da se Grča i Drekale vežu za Mrnjavčeviće i Kastriote. Kako ove četiri grupe bratstava nemaju predanje o međusobnom srodstvu, sem što Mrnjavčići svojataju Drekaloviće, može se zaključiti da je matica Kuča iz Crne Gore zaista dolina Cijevne koja danas čini južni deo plemenske teritorije Klimenata. Da li su Drekalovići ogranak Mrnjavčića ili su deo drugog talasa migracije nije od nekog značaja kada je u pitanju geografsko poreklo ovog roda jer se predanja što se toga tiče poklapaju. Isto tako, odgovor na pitanje od koga tačno potiču ostala manja bratstva iz Kuča koja pripadaju ovom rodu ne bi doprineo razjašnjavanju porekla roda Kuča, već samo utvrđivanju njgovog rodoslova.

Na sledećoj karti je prikazan najverovatniji pravac migracija Kuča u srednjem veku, kao i četiri najveće grupe bratstava koje čine ovaj rod.

Migracije roda Kuča u srednjem veku

Etničko poreklo Kuča je tema o kojoj je dosta pisano i o kojoj postoje različita mišljenja i među najuglednijim etnografima. Tako je Jovan Cvijić smatrao Kuče za posrbljene Albance što se može videti i na njegovoj etničkoj karti Balkana iz 1913. godine, što je zanimljivo imajući u vidu da je čitavu severnu Albaniju označio kao etnički mešovitu iako su Srbi i tada bili u velikoj manjini u odnosu na Albance.

Kuči na etničkoj karti Balkana Jovana Cvijića

Kako se Petar Kuč spominje u arbanaškom katunu Lješa Tuza zajedno sa Bitidosima i Bušatima koji su kasnije živeli u Kučima i susednim Piperima, može se osnovano pretpostaviti da je u pitanju rodonačelnik roda Kuča. Drugi najčešći argument da su Kuči izvorno Albanci je što rodovski naziv Kuč verovatno potiče od istoimene albanske reči koja u prevodu na srpski znači „crven“. S druge strane, većina samih Kuča je zbog predanja Mrnjavčića i Drekalovića o poreklu od srpske vlastele oduvek smatrala da su srpskog porekla. Na osnovu turskog deftera iz 1485. godine, jasno se može videti da su Kuči još tada bili etnički mešovito pleme iako je rod Kuča i tada u njemu činio većinu stanovništva što danas znamo na osnovu DNK rezultata potomaka tadašnjeg stanovništva. Albanska imena su preovlađivala u pet naselja (Bankeći, Bardanji, Bitidosi, Brođine i Lazorci), srpska u dva (Brštan i Radun), a jedno naselje je imalo približan broj srpskih i albanskih imena (Pantalješ).

Zanimljiv je podatak da su Kuči u prvih par vekova postojanja ovog plemena imali dvojicu vojvoda što potvrđuju i predanja i istorijski izvori. Do te podvojenosti je najverovatnije došlo usled toga što su u zapadnom delu plemena živeli pretežno pravoslavci, a u istočnom katolici. Tako su jedno vreme vojvode bili Žijo Peralov sa Kosora i Dreca Dedin iz Orahova. Po imenima bi se moglo naslutiti da je prvi bio Srbin, a drugi Albanac. Peralovići žive na Kosoru i važe za starince, a Dreca je sin rodonačelnika Dedića iz Berove u Orahovu koji su grana Mrnjavčića. Ono što je kuriozitet ovde jeste da danas znamo da su i Peralovići i Dedići isti rod iako su prvi tada bili pravoslavci, a drugi katolici. Dreca Dedin je kasnije vojvodsko zvanje na plemenskom zboru preneo na Drekala, a njega je nasledio sin Lale za koga je Bolica zabeležio 1614. godine da je bio jedna od dvojice vojvoda Kuča Albanaca. Drugi vojvoda je tada bio Nika Rajičev, unuk Žija Peralova, zbog čega se može odbaciti Boličina tvrdnja o tome kako su svi Kuči bili Albanci je su Peralovići još tada bili pravoslavni Srbi. Može se zaključiti da je Nika bio vojvoda srpskog dela Kuča, a Lale albanskog pri čemu su katolici bili brojniji. Po prelasku Lala i njemu lojalnih plemenika na pravoslavlje, preostali katolici u Zatrijepču i Koćima formiraju istoimena uža plemena u okviru šireg plemema Kuča i od tada su imali svoje vojvode, dok vojvodstvo kod Peralovića nakon Nika prestaje i Drekalovići od tada postaju vojvodsko bratstvo svih pravoslavnih Kuča. Koliko je ovaj događaj prelaska vojvode Lala na pravoslavlje uticao na etničku i versku sliku Kuča, pokazuje i to što su Albanci početkom XX veka prema Erdeljanovićevom istraživanju činili svega nešto više od jedne sedmine stanovništva u plemenu.

Da bi razmotrili etničko poreklo celokupnog roda iz svih uglova, neophodno je analizati njegove osnovne grane pojedinačno.

1) Mrnjavčići su prema predanju poreklom Srbi koji su dolaskom u dolinu Cijevne postali katolici i delom se albanizovali jer nije bilo Srba u okruženju. Ovom predanju u prilog ide to što su u selu Pantalješ (današnje Orahovo), koje je nazvano po pretku Mrnjavčića, srpska i albanska imena bila gotovo podjednako zastupljena. Takođe, u prilog ovoj mogućnosti bi išlo to što se za Peraloviće sa Kosora, za koje nema naznaka da su ikada bili Albanci, ispostavilo da su isti rod sa Mrnjavčićima, te su verovatno deo tog prvog talasa doseljavanja Kuča. Ako su Mrnjavčići izvorno bili Srbi, to bi značilo da su i ostala bratstva roda Kuča izvorno srpska, ali da su se albanizovala jer su duže boravila u albanskom okruženju u dolini Cijevne. Druga mogućnost je da su se Mrnjavčići doselili kao Albanci i da su se vremenom posrbili, isto kao što se to kasnije dogodilo sa Drekalovićima, Nikićima i Pajovićima. Erdeljanović je nakon obimnog istraživanja ovog plemena bio ubeđen da su Mrnjavčići zaista bili Srbi, iako su se doselili kao katolici, kako im i glasi predanje.

2) Drekalovići su prema predanju doseljeni kao katolici iz Albanije. LJ. Kovačević u svom predgovoru za knjigu vojvode Marka o Kučima navodi da su Drekalovići doseljeni kao Albanci i da su Drekale i Lale tipična albanska imena iz tog perioda. U prilog tome navodi da se savremenik Lala Drekalovog koji je bio vojvoda u Krajini zvao Lale Drekin. Ako imamo u vidu da je Lale Drekalov rođen kao katolik, može se konstatovati da su Drekalovići zaista doseljeni u Kuče kao Albanci bili oni ogranak Mrnjavčića ili ne.

3) Bonkeći su doseljeni u istom periodu kad i Mrnjavčići, međutim nešto drugačijim putem o čemu je već bilo reči, iako im je matica ista kao Mrnjavčićima. Prema predanju su oduvek Albanci i katolici, te su zbog svoje brojnosti predvodili manja albanska bratstva u plemenu. Kako se u Fundini 1485. godine spominju samo srpska imena, jasno je da Ljuhari ne mogu biti starosedeoci u tom selu, a kako su katolici i Albanci i pritom pripadaju rodu Kuča, jedino mogu biti od Bonkeća iako ne postoji takvo predanje.

4) Nikići i Nuculovići su se poslednji doselili i sa njihovim dolaskom je završen proces naseljavanja ovog plemena od strane roda Kuča. Predanja govore da su se doselili iz okoline Selca u Klimentima, s tim što prvi kažu da su iz Radetine, a drugi iz sela Bar, te je vrlo moguće da i dan danas u Klimentima ima bratstava koja pripadaju rodu Kuča. Nikići i njihov ogranak Pajovići imaju čvrsto predanje da su se vremenom posrbili i prešli na pravoslavlje, dok su njihovi rođaci Nuculovići iz Koća ostali Albanci i katolici.

Na osnovu ovih podataka može se zaključiti da su se Kuči doseljavali u najmanje tri etape, a možda i u četiri što je ipak daleko manje verovatno. Ono što se pouzdano može reći jeste da su preci tri od četiri najveće grupe bratstava koja čine rod Kuča doseljeni kao Albanci ili kao albanizovani Srbi kako pojedina predanja tvrde, dok se za Mrnjavčiće zasigurno zna jedino da su doseljeni kao katolici. Zanimljivo je da Kuči mešaju slovo L izgovaraju ga kao meko LJ, što je inače tipično za Albance, tako da se ta dva slova često mešaju pa mnoga bratstva imaju po dva prezimena zavisno od toga kako su zvanično popisivana (sa L ili sa LJ) o čemu je pisao Kovačević u svom predgovoru za knjigu vojvode Marka Miljanova.

I na kraju, neophodno je reći da se ne može sa sigrnošću tvrditi da su Kuči daljim poreklom Srbi ili Albanci, već se jedino može govoriti o tome koja je od te dve mogućnosti verovatnija. Ono što je činjenica jeste da su poslednjih nekoliko vekova Kuči jednim delom Srbi, a drugim Albanci, po čemu su uz Šestane iz Krajine jedino pleme, ali i rod, koje je ostalo etnički mešovito. Međutim, pripadnost jednoj naciji se ne meri daljim etničkim poreklom, već delima, a pravoslavni Kuči su svojom borbom za oslobođenje i ujedinjenje srpskog naroda za to najbolji primer. Kuči su dali veliki broj istaknutih ličnosti u srpskoj istoriji, a vojvoda Marko Miljanov je svakako najčuveniji Srbin iz Crne Gore uz vladike Petra I i II. Takođe, malo koje pleme iz Crne Gore se može pohvaliti da se nije odreklo srpstva čak ni u današnje vreme kada su Srbi u Crnoj Gori izloženi brojnim pritiscima nakon osamostaljivanja Crne Gore 2006. godine, već se i dalje ogromnom većinom izjašnjavaju kao Srbi.

Izvori podataka

DNK rezultati:

Literatura:

  • Andrija Jovićević, Zeta i Lješkopolje, Naselja i poreklo stanovništva (knjiga 23), Srpski etnografski zbornik (knjiga 38), Srpska Kraljevska Akademija, Beograd, 1926.
  • Andrija Jovićević, Malesija, Naselja i poreklo stanovništva (knjiga 15), Srpski etnografski zbornik (knjiga 27), Srpska Kraljevska Akademija, Beograd, 1923.
  • Andrija Jovićević, Plavsko-Gusinjska oblast, Polimlje, Velika i Šekular, Naselja i poreklo stanovništva (knjiga 10), Srpski etnografski zbornik (knjiga 21), Srpska Kraljevska Akademija, Beograd, 1921.
  • Andrija Jovićević, Crnogorsko Primorje i Krajina, Naselja i poreklo stanovništva (knjiga 11), Srpski etnografski zbornik (knjiga 23), Srpska Kraljevska Akademija, Beograd, 1922.
  • Andrija Luburić, Drobnjaci – pleme u Hercegovini, Beograd, 1930.
  • Bogdan Lalević i Ivan Protić, Vasojevići u turskoj granici, Naselja srpskih zemalja (knjiga 3), Srpski etnografski zbornik (knjiga 6), Srpska Kraljevska Akademija, Beograd, 1905.
  • Branislav Đurđev, Postanak i razvitak brdskih, crnogorskih i hercegovačkih plemena, Posebni radovi (knjiga 4), Crnogorska akademija nauka i umjetnosti, Titograd, 1984.
  • Vukota Miljanić, Akim Miljanić, Prezimena u Crnoj Gori, Beogradska knjiga, Beograd, 2007.
  • Ejup Mušović, Stanovništvo Sjeničkog i Tutinskog kraja, Etnoantropološki problemi, monografije (knjiga 8), Odeljenje za etnologiju Filozovskog fakulteta u Beogradu, Beograd, 1989.
  • Jevto Dedijer, Hercegovina, Naselja srpskih zemalja (knjiga 6), Srpski etnografski zbornik (knjiga 12), Srpska Kraljevska Akademija, Beograd, 1909.
  • Jovan Vukmanović, Crmnica – antropogeografska i etnološka istraživanja, Posebna izdanja (knjiga DLXXXIII), Odeljenje drštvenih nauka – odbor za filozofiju i društvenu teoriju (knjiga 1), Srpska akademija nauka i umetnosti, Beograd, 1988.
  • Jovan Erdeljanović, Bratonožići – pleme u crnogorskim Brdima, Naselja srpskih zemalja (knjiga 5), Srpski etnografski zbornik (knjiga 11), Srpska Kraljevska Akademija, Beograd, 1909.
  • Jovan Erdeljanović, Kuči, Naselja srpskih zemalja (knjiga 4), Srpski etnografski zbornik (knjiga 8), Srpska Kraljevska Akademija, Beograd, 1907.
  • Jovan Erdeljanović, Stara Crna Gora, Naselja i poreklo stanovništva (knjiga 24), Srpski etnografski zbornik (knjiga 39), Srpska Kraljevska Akademija, Beograd, 1926.
  • Marko Miljanov Popović, Pleme Kuči u narodnoj priči i pjesmi, Zadužbina Ilije M. Kolarca, Beograd, 1904.
  • Marko Miljanov Popović, Primjeri čojstva i junaštva, Čupićeva zadužbina, Beograd, 1901.
  • Mileta Vojinović, Pljevaljski kraj – prošlost i poreklo stanovništva, Pljevlja, 1997.
  • Milisav Lutovac, Bihor i Korita – antropogeografska istraživanja, Naselja i poreklo stanovništva (knjiga 40), Srpski etnografski zbornik (knjiga 81), Srpska Kraljevska Akademija, Beograd, 1967.
  • Milisav Lutovac, Rožaje i Štavica – antropogeografska istraživanja, Naselja i poreklo stanovništva (knjiga 37), Srpski etnografski zbornik (knjiga 75), Srpska Kraljevska Akademija, Beograd, 1960.
  • Milorad Joknić, Stanovništvo u pljevaljskom kraju, „Proleter“ AD Bečej, Pljevlja, 2006.
  • Miljan Jokanović, Pleme Kuči – etnička istorija, 2. izdanje, Medeon / Print, Podgorica, 2000.
  • Miloš Vojinović, Stotinu godina od iseljavanja muslimana iz Crne Gore za Tursku 1914-2014, Kolašin / Alačata, 2014.
  • Miloš Vojinović, Tadija Bošković, Popis domova u novim krajevima Kraljevine Crne Gore 1913. godine, Kolašin, 2015.
  • Mirko Barjaktarović, Selo Petnjik, Zbornik radova Enografskog instituta knj. 19, Beograd, 1986.
  • Pavle Radusinović, Stanovništvo i naselja Zetske ravnice od najstarijeg do novijeg doba (knjiga prva), NIP Univerzizetska riječ / Istorijski institut SR Crne Gore, Beograd, 1991.
  • Pavle Radusinović, Stanovništvo i naselja Zetske ravnice od najstarijeg do novijeg doba (knjiga druga), NIP Univerzizetska riječ / Istorijski institut SR Crne Gore, Beograd, 1991.
  • Petar Petrović, Raška – antropogeografska istraživanja – Knjiga II, Muzej „Ras“, Novi Pazar, 2010.
  • Predrag Vlahović, Brodarevo i njegova okolina, Univerzitet u Beogradu, Beograd, 1968.
  • Radoslav Vešović, Pleme Vasojevići, Sarajevo, 1935.
  • Rajko Raosavljević, Morača, Rovca, Kolašin, Stručna knjiga, Beograd, 1989.
  • Tomo Oraovac, Arbanaško pitanje i srpsko pravo, Beograd 1913.
  • Čedomir Bulajić, Vilusi, Odbor za proučavanje sela SANU / Institut za sociološka istraživanja, Beograd 1994.
  • Čedomir Bulajić, Rodoslov bratstva Bulajić, Beograd, 1987.
  • Jovo Medojević, Muslimani u bjelopoljskom kraju 1477-2002, Almanah, Podgorica, 2003.
  • Fehim Džogović, Bratstvo Zećirovići, Rožaje, Avlija, 2016.
  • Risto Kovijanić, Pomeni crnogorskih plemena u kotorskim spomenicima – Knjiga I, Istorijski institut SR Crne Gore, Cetinje, 1963.
  • Risto Kovijanić, Pomeni crnogorskih plemena u kotorskim spomenicima – Knjiga II, Istorijski institut SR Crne Gore, Cetinje, 1974.
  • Robert Elsie, The Tribes of Albania – History, Society and Culture, I.B. Tauris & Co. Ltd, London / New York, 2015.
  • Selami Pulaha, Defteri i regijstrimit të sanxhakut të Shkodrës i vitit 1485, Shtypshkronja „Mihal Duri“, Tiranë, 1974.

Komentari (17)

  • Teodor

    Termin „Kuč“ i njemu slični se može sresti i u istočnoj Srbiji, npr, Kučajske planine, a znamo da tamo nisu živeli Albanci, ali jesu Rumuni/Vlasi.

    Sa druge strane, dodao bih da se nacionalni identitet meri prvenstveno kulturom koja je dugo razvijana i nacionalnim osećajem koji je prouzrokovan prethodno navedenim, a ne dalekim etničkim poreklom još u srednjem veku. Uz kulturu često ide i teritorija koja dodeljuje naziv. Iz izvora od 15. veka pa nadalje, uključujući i ono što ste naveli u tekstu, vidi se da na Srbi Kuči pričaju srpskim jezikom, da imaju srpska imena, identitet i srpsku pravoslavnu veru i slave slave što je temelj kulture za srednjevekovnog čoveka, a i nadalje.Tako da o njima govoriti kao Albancima ili ne znam kome zaista nema niti smisla, niti logike. Taj deo koji je bio vezan za Albance, tu vezu je veoma davno izgubio. Tako da mi je drago zbog toga što ste to izneli u tekstu koji je zaista lep i informativan i sve pohvale za njega.

    Doduše, mala pristrasna sportska zamerka što niste naveli Dejana Radonjića, ali jeste Vujoševića!

    Odgovori
  • Miro

    Odličan tekst, ali imam par, ajde da kažemo „zamerki“.
    Spomenuli ste ugovor između Stefana Crnojevića i Mlečana, i naroda gornje Zete, ali niste spomenuli da se u tom ugovoru vidi da su Kuči tada pravoslavci i da su tražili da im se ne dovodi katoličko sveštenstvo. Otkud onda katolici kod Marijana Bolice ostaju dve opcije – ili se radi o doseljenom stanovništvu, ili se radi o pokatoličavanju. Sa druge strane, Drekale je ime slovenskog porekla, Drekavac, a Lale je nadimak za Lazara koji se sreće i kod nas, tako da ne znam na osnovu čega bi se tvrdilo da su to tipično albanska imena i u tom periodu. Pogotovu što se ime u kod Bolice završava na „ov“, čist slovenski nastavak, za razliku od onih kada spominje Albanska imena koja su „albanizovana“ – Lale Drekalov. Osim toga, Niko Ra(j)ičev čisto sumnjam da može biti Albanac, ako se posmatra ime. Nisam siguran koliko je katolička vera u tom slučaju, zaista dobar pokazatelj etničke pripadnosti Albancima, s obzirom da je jezik srpski. Osim toga, naveli ste da ih ne odlikuje velika prvivrženost veri, ali upravo kod Erdeljanovića u delu o Kučima nalazi se segment u kome ih hvali da ih odlikuje velika privrženost srpskoj pravoslavnoj veri. Ako je prelaz, potencijalno sa pravoslavlja na katoličanstvo i definitivno Kuča katolika na pravoslavlje u tako ranim periodima slaba privrženost veri, onda se može tako reći. Iz teksta vidim ipak da ste mislili na poređenje sa okolnim plemenima (kao što ste ih spomenuli u tekstu) i prelazak na islam, ali mislim da niste baš odabrali najbolji termin povodom toga, jer je kod pravoslavaca Kuča privrženost toj veri bila velika čim se radi o tako ratobornom plemenu kod koga se srpski identitet utkao davno. A i ne treba zamerati i izostavljati iz vida da se Kuči nalaze na rubnom području koje je najizloženije bilo udarima kako Osmanlija, tako i katoličkim misionarima, za razliku od drugih plemena. Tako da me interesuje Vaše mišljenje povodom ovoga.

    Sve u svemu, odličan tekst i jedva čekam sledeće Vaše tekstove!

    Odgovori
    • Ivan Vukićević

      Miro, morate imati u vidu da Kuči nisu samostalno tražili da im se ne dovodi katoličko sveštenstvo, već je to bio zahtev koji je izglasan na zboru plemena Gornje Zete koja je u i to vreme bila većinski pravoslavna. Kuči su jedno od svega par plemena u Gornjoj Zeti u kojima je tada bilo katolika, te svakako nisu mogli da utiču na volju pravoslavne većine po tom pitanju.
      Između 1455. godine, kada su plemena Gornje Zete potpisala ugovor sa Mlecima, i 1485. godine, kada je prema defteru bilo više Albanaca nego Srba u Kučima, prošlo je svega 30 godina. Kako se već tada u Kučima spominju Bonkeći i preci Mrnjavčića koji su bili katolici, može se zaključiti da su katolici i 1455. godine živeli u plemenu jer je malo verovatno da su se i jedni i drugi doselili u tih 30 godina i pritom uspeli da daju imena selima. Možda je bilo dodatnog naseljavanja katolika u međuvremenu, ali pleme sigurno nije bilo čisto pravoslavno 1455. godine.
      Prema onome što je Bolica zapisao za Kuče ispada da su 1614. svi Kuči bili Albanci katolici, međutim kao što sam napisao u tekstu, to gotovo izvesno nije tačno, isto kao što 1455. nisu svi bili pravoslavci. Već sam spomenuo, a to ste i sami dobro primetili, da je malo verovatno da je vojvoda Niko Rajičev bio katolik. Takođe, predanja govore o tome da je u plemenu u vreme kad je vojvoda Lale Drekalov prešao na pravoslavlje već bilo pravoslavaca u plemenu.
      Što se tiče Drekalovog imena, čisto sumljam da se radi o nadimku koji je dobio kao dete iz prostog razloga što mu je majka bila Albanka (za oca ne znamo da li je bio Srbin ili Albanac). Pritom Albanci imaju imena Dreca i Dreka, a već sam spomenuo u tekstu primer savremenika Lala Drekalovog iz Krajine koji se zvao Lale Drekin i bio je Albanac.
      Što se tiče privrženosti veri, to je dosta relativna stvar. Oni koji su ostali u pravoslavlju možda jesu bili privrženi veri, ali gomila njihovih rođaka je sve do XIX veka masovno odlazila ka severu i prelazila na islam. Ta pojava ni približno nije bila pristuna kod drugih plemena, a kada se ima u vidu da su već prelazili iz katoličanstva u pravoslavlje (a prethodno i obrnuto prema predanju), ne može se reći da su se baš slepo držali svoje vere. To naravno ne znači da su Kuči u XX veku manje bili privrženi pravoslavlju od drugih srpskih plemena, ali što se tiče prošlosti jasno je da je kod Kuča promena vere znatno bila rasprostranjenija nego kod drugih plemena.

      Odgovori
  • Miro

    Hvala na pojašnjenju vezanom za ugovor iz 1455. godine.

    Ipak povodom imena, jasno mi je, kao što ste naveli već u tekstu, da se ime Dreca ili Dreka pojavljuje kod Albanaca, ali mi nije jasno zašto bi ga Bolica zapisao kao „Drekalov“ sa nastavkom ov koji imaju naši. Osim što je Dreka, Drekale, preuzeto sigurno od Slovena (Drekavac) što opet ne govori da su svi sa Dreka Srbi. Taj deo sa „ov“ mi nije jasan.

    Odgovori
    • Ivan Vukićević

      Nastavak „ov“ je upravo jedan od pokazatelja da Kuči tada nisu bili albansko pleme, kako je zapisao Bolica, već da su bili etnički mešovito pleme. Kuči su i u to vreme gravitirali Podgorici, a ne Skadru, tako da uopšte nije iznenađujuće da se i one kučke vojvode koje su živele u pretežno albanskom okruženju u istorijskim izvorima spominju pod njihovim srpskim imenima. Kuči su kao pleme daleko više bili vezani za susedna srpska plemena nego za albanska.

      Odgovori
      • Miro

        Hvala na pojašnjenju.

        Dodao bih uz ovo da se iz izveštaja Marina Bicija, nadbiskupa Barskog i primasa Srpskog iz njegovih putovanja po Crnoj Gori, Srbiji i Albaniji iz 1610. godine, vidi da Kuči pripadaju grupi plemena (Brdska plemena) koja govore, kako je on zapisao, „dalmatinski“ (odnosno srpski) i stavio ih na posebnu stranu u odnosu na Albance i njihova plemena koji su u potpunosti katolici. Naveo da među tim brdskim plemenima ima pravoslavaca i katolika. Verujem, kako se iz tog teksta suštinski vidi da su misionari uglavnom išli u Kuče, da je takav utisak stekao upravo zbog Kuča, pošto za Vasojeviće, Bratonožiće i Pipere to definitivno nije bio slučaj.

        Odgovori
  • Vojislav Ananić

    Još o Kučima

    KA POREKLU DREKALOVU, ILIJA PETROVIĆ
    http://www.mediafire.com/file/zrl2pxi4ykdix2t/PonovoDrekaloviciDva.pdf/file

    Odgovori
  • Joksim

    Ivane,
    Duboko cijenim tvoju posvećenost i uloženi trud na Srpskom DNK projektu.
    Koje su sličnosti i razlike između roda Kuča i i roda Vasojevića u ravni tvoje tvrdnje: „Kuči su etnički mešoviti srpsko-albanski rod kome pripada najveći deo stanovništva istoimenog plemena u Brdima na području današnje Crne Gore, kao i brojni iseljenici širom Crne Gore i Srbije“?
    Paralela: Kuči – Vasojevići, bez pristrasnosti od A do Š.

    Odgovori
    • Ivan Vukićević

      Kada je u pitanju etnički identitet Vasojevića i Kuča u prošlosti, razlike su brojne, dok sličnosti gotovo i da nema.

      Vasojevići, kao uostalom ni jedno drugo srpsko pleme iz Crne Gore sem Kuča i Pipera, nemaju genetske srodnike među Albancima. Vasojevići su genetski srodni pojedinim bratstvima iz Hercegovine, odakle i potiču prema predanju, dok je Kučima matica u severnoj Albaniji. Takođe, nijedno albansko ili katoličko bratstvo nikada nije pripadalo plemenu Vasojevića, već su još od prvog pominjanja čisto srpsko i pravoslavno pleme. Kuči su s druge strane od samog nastanka plemena na području Gornje Zete etnički i verski mešovito pleme što se vidi iz turskih deftera, dok se u turskom defteru iz 1485. godine u Rečici (današnjoj Lijevoj Rijeci, matici Vasojevića) spominju isključivo srpska imena.

      Sve u svemu, bez bilo kakve pristrasnosti, ova dva plemena nemaju ništa zajedničko kada su u pitanju dalje poreklo i etnički procesi. Sa Kučima iz tog ugla gledano jedino mogu uporediti Piperi, odnosno Lutovci koji čine većinu stanovništva u tom plemenu, jer imaju genetske srodnike među nekoliko albanskih plemena. Međutim, između ta dva plemena postoje bitne razlike jer ne postoje nikakve nazake da su Piperi ikada bili etnički ili verski mešovito pleme tokom svoje istorije, za razliku od Kuča.

      Odgovori
  • Petar

    ,,Za Klikovce u Zeti je utvrđeno da nasuprot ustaljenom predanju nisu od Mrnjavčića i da pripadaju grani R1a-YP417, već da su najverovatnije od Tihomira koji su jedno vreme živeli u Orahovu po dolasku iz Gruda“

    Može li neko da mi pojasni o kom se Tihomiru ovde radi?

    Odgovori
    • Ivan Vukićević

      Tihomiri (množina) su rod koji je nekada živeo na severu današnje plemenske teritorije Gruda. Prema predanju Gruda koje Andrija Jovićević spominje u svom radu o Malesiji, Tihomiri su se iselili u Orahovo, a još neko vreme su se sahranjivali na svom starom groblju. U turskim defterima iz druge polovine XV veka je popisano i selo Tihomir u nahiji Hoti koja je tada obuhvatala i današnju oblast Gruda. Predanje po kome Klikovci potiču od Tihomira spominje Miljan Jokanović u svom radu o Kučima.

      Odgovori
  • Aleks

    Pominjete Bakiće (Kuče) iz Vasojevića.
    Interesuje me da li su to Bakići iz Zabrđa i
    da li je po predanju ili rezultat DNK testa?

    Odgovori
    • Ivan Vukićević

      Da, u pitanju su Bakići iz Zabrđa. Ako pogledate u tabeli videćete da je testiran Bakić iz Dobrog Dola kod Kuršumlije čija je porodica doseljena iz Zabrđa. Testirani pripada rodu Kuča, a ne rodu Vasojevića kao što je bilo očekivano. To je svakako jedno od većih iznenađenja zbog čega bi bilo dobro ako bi se testirao i neko od Bakića iz Zabrđa.

      Odgovori
      • Aleks

        Napisali ste da su Bakići iz Zabrđa Vasojevići – Mijomanovići,
        ali u literaturi uglavnom piše da su Vasojevići – Novakovići.
        Ono što ja znam je da se za Bakiće (Šaboviće) kaže da su iz
        Kuča došli u Zabrđe.

        Odgovori
        • Ivan Vukićević

          Hvala Vam na primedbi, zaista sam slučajno u tabeli napisao da su prema predanju od Mijomanovića umesto od Novakovića. To je sada ispravljeno.

          Vešović navodi da se Bakići dele na Šaboviće, Nikoliće, Peroviće i Vukašinoviće, međutim ni za jednu od ovih užih grana Bakića ne spominje da potiče iz Kuča. Možete li navesti izvor te informacije, kao i da li se to odnosi samo na Šaboviće ili na Bakiće u celini?

          Odgovori
  • Kiza

    Po gore navedenim rezultatima, može se lako zaključiti da ta usmena predanja, koja razni rodovi i bratstva imaju o svom poreklu, u najvećem broju slučajeva nemaju nikakve veze sa istinom. Evo vidimo na primeru Drekalovića…nekoliko bratstava koja imaju predanje o poreklu od Vojvode Drekala nose potpuno različite haplotipove…

    Odgovori

Ostavi komentar

© 2012- 2013 POREKLO poreklo.rs

Scroll to top