Poreklo prezimena Pančevački Reviewed by Momizat on . [toggle title="TESTIRANI PANČEVAČKI NA SRPSKOM DNK PROJEKTU"] PANČEVAČKI-MILANOVI (Pančèvački-Mȉlanovi) Haplogrupa: I2a1b3-PH908-Z16983>A493 I2>I-L460 [toggle title="TESTIRANI PANČEVAČKI NA SRPSKOM DNK PROJEKTU"] PANČEVAČKI-MILANOVI (Pančèvački-Mȉlanovi) Haplogrupa: I2a1b3-PH908-Z16983>A493 I2>I-L460 Rating: 0
You Are Here: Home » prezimena » Poreklo prezimena Pančevački

Poreklo prezimena Pančevački

TESTIRANI PANČEVAČKI NA SRPSKOM DNK PROJEKTU

PANČEVAČKI-MILANOVI

(Pančèvački-Mȉlanovi)

Haplogrupa: I2a1b3-PH908-Z16983>A493

I2>I-L460>I-P37>I-M423>I-Y3104>I-L621>I-CTS10936>I-S19848>I-CTS4002>I-CTS10228>I-Y3120> I-S17250>I-PH908>I-Z16983>I-Y4789 (A493)

Poreklo: Pančevo, Banat, Srbija

Krsna slava: Nikoljdan

_________________________

KOMPLETNE REZULTATE POGLEDAJTE OVDE

PIŠE: Saradnik portala Poreklo Saša Pančevački

Velika Seoba Srba – Paja Jovanović, prva verzija

Pregledom matičnih knjiga pre svega banatskog sela Opova, a potom Crepaje pronađena su stara prezimena porodice Pančevački. U pitanju su prezimena Popović/Popov (ne zna se kada je poslednji put ovaj ogranak porodice vođen pod tim prezimenom, kada ga je i zbog čega zamenio drugim prezimenom dok je drugi deo porodice ovo prezime zadržao i dalje prenosio, ali se zna da su  pod njim oba ogranka porodice došla u Opovo iz Pančeva), Pančevac/Pančovac (zvanično kod ovog ogranka porodice zabeleženo prvi put 1782.godine a poslednji put 1845.godine (kod dela koji je zadržao prezime Popović/Popov pominje se uz postojeće prezime samo jednom-1769.godine)), Životin (1774.godine), Maksimov (1795.godine), Pančev (1789.godine). Prezime Pančevački/Pančovački prvi put je zabeleženo u austrijskim vojnim popisima graničara 12.regimente za vreme Kočine Krajine 1788.godine (prilikom vojnih popisa upisivali su varijantu prezimena Pančovački), a u matičnim knjigama se prvi put javlja prilikom krštenja Mihajlovog sina Dimitrija 1804.godine u Crepaji. Tokom vremena u matičnim knjigama naizmenično su beležena oba prezimena (i Pančevac i Pančevački) , da bi se današnji oblik prezimena počeo beležiti  u matičnim knjigama Crepaje tek od 1845.godine (tek od Milanovog sina Nikolaja/Nikole koji je u matičnim knjigama Crepaje bio upisivan isključivo pod prezimenom Pančevački) pred Srpsko-Mađarski rat i to traje do danas. Porodični nadimak tzv. špicnamet  je Milanov i nastao je 30-tih godina 19.veka (radi razlikovanja dva ogranka porodice Pančevački u Crepaji- Mihailovih sinova Milana i  Dimitrija). U selu Crepaji danas nema muških potomaka ove porodice a poslednji je bio Đurica Pančevački (1941-1997) koji je kao i njegov otac Ilija (1915-1987) bio poznat pod nadimkom tj.špicnametom Ludajnica (ludaja=pita od bundeve).

Istraživanjem je otkriveno da su preci ovog roda boravili prvo u Pančevu (ne zna se kada niti odakle su došli u Pančevo), da bi nakon 1764.godine (1764-1767) prešli u Opovo i tako dobili preteču prezimena koje danas nose, nakon toga tokom Kočine Krajine 1789/1790.godine jedini preostali član ove porodice je prešao iz Opova u Crepaju, da bi se 1914/15.godine najveći deo ove porodice ponovo vratio u Pančevo.

Prezimena Pančevac i Pančevački su se često smenjivala i u vojnim popisima i maticama, da bi tek od Nikole/Nikolaja 1845.godine porodica počela da se upisuje isključivo pod prezimenom Pančevački.

Poreklo iz starih vremena pre Prve Velike Seobe Srba (1690.godine) i Druge Seobe Srba (1739/40.godine) je nejasno i postoji više različitih mogućnosti.

Obzirom da se u matici Opova iz 1774.godine porodica pojavljuje pod prezimenom  Životin (Maksim Životin), a da se Maksim Životin javlja i u popisu civila srpskog dela Pančeva 1764.godine ( Dušan Popović- Srbi u Banatu u 18.veku), to može da bude jedan od dokaza  da je porodica posle Prve Velike Seobe ili Druge Seobe Srba došla u Pančevo pod drugim prezimenom (Popović/Popov) , a potom prešla u Opovo i zbog toga je jedan deo porodice dobio prezime Pančevac – kasnije i Pančevački , a u daljem tekstu će biti izneti dokazi koji govore u prilog ovoj tezi.

Po svemu sudeći, porodica je u Opovo sasvim sigurno došla  iz Pančeva između 1764-1767.godine .Ono što znatno otežava istraživanje je činjenica da su se u Opovu tokom prve dve decenije vođenja matičnih knjiga smenjivalo nekoliko paroha. Jedan je svoje parohijane upisivao po uobičajenom srpskom principu nastanka prezimena po očevom imenu (Maksim Životin, Mihailo Maksimov) dok je drugi-makar za ovaj rod prezime upisivao po mestu iz kog je porodica došla (Života Pančevac, Maksim Pančevac itd.) a treći paroh je često umeo da navodi nadimke, imena očeva/dedova itd. Nakon popisa domaćinstava Pančeva 1764.godine (568 u srpskom delu varoši) za ostanak u granici se odlučilo samo 186 domaćinstava dok se ostatak odlučio da napusti vojnu granicu, tako da se 1764.godina uzima za godinu kada je veliki deo porodica napustio Pančevo i naselio sela uglavnom sela u njegovoj okolini koja nisu ulazila u sastav vojne granice ali su bila deo pančevačkog distrikta (Opovo tek 1767/8.godine uključeno u sastav 12.Banatsko-Nemačke regimente). Dokaz ovome jeste matična knjiga krštenih za Opovo iz 1769.godine u kome se navodi Pantelija Popović Pančevac kao kum Sime/Simeona Staina i njegove supruge Sare (pisao paroh Opova Jovan Herintov-možda Jovan Erenkov/Erenković). U Opovu je bilo dosta familija koje su imale toponimska prezimena (Pančevac, Kosovac/Kosovački, Servijanac, Mošorinac/Mošorinski, Zemunac, Jabučanin, Vukovarac, Kozlovački, Gaičanin/Gajčanin, Gladilac/Gladilički, Čenđan/Čenč(đ)anski, Bugarin/Bugarčić/Bugarski, Kovilski, Petrovački-Bečkerek, Đermanov/Germanov, Kanački, Vlah/Vla, Bajac/Bajski, Bokinac, Borčanin, Drobnjak, Irižanin, Jačinski, Kaćanin/Kaćanski, Krčedinac/Krčedinski, Rudnjanski, Smederevac/Smederevački, Došljak, Titeljanin/Titeljan/Titelski, Tušković, Bošnjakov, Grk, Neuzinac/Neuzinski, Modošanin/Modoški, Turinac/Turinski, Opavčanin, Željac/ski, Ječinac, Crepajac/ski, Vučkovac/Vučkovački, Topolovčanin/Topolovac/Topolovački, Sefkerinac, Ločki/Ločanin, Šenđurađski, Šeleverac/Šeleverački, Sremac/Sremčev, Slankamenac, Erdeljan, Kendereški, Đurinac/Đulinac, Kerečki, Madžarević , pojedini su beleženi kao iz Kikinde, Ilandže ali bez formiranog toponimskog prezimena itd.) što znači da su na taj način razlikovali porodice različitog porekla i da je teško mogla da postoji mogućnost da se u maticama beleže dve porodice istog toponimskog prezimena a da su različitog porekla (jer je cilj toponimskih prezimena bio da jasno odvoji porodice različitog porekla a ne da ih zbliži). Zbog toga se nameće zaključak da je u Opovu postojalo dve ili više porodica poreklom iz Pančeva sigurno je da ne bi bile označavane pod prezimenom Pančevac jer ih to ne bi razlikovalo i sticao se utisak da su istog porekla. Zbog toga, činjenica da je u Opovu naveden više puta Života Pančevac (bio je označen kao stanovnik Opova-iako je umro pre početka vođenja matica (barem onih očuvanih) iz 1768.godine) i činjenica da se Pantelija Popović/Popov navodi istovremeno i kao Pančevac (samo 1769.godine a kasnije samo kao Popović/Popov) označava da su Pantelija Popović/Popov Pančevac i Života Pančevac bili istog porekla. Životini potomci su se upisivali kao Životini (1774.godine) a kasnije-posle najmanje 14 godina od smrti Živote porodica je pod drugim mlađim sveštenicima  počela da se upisuje kao Pančevac– jer je verovatno ostalo sačuvano samo sećanje i po tome nadimak  koji je Života imao među Opavčanima i novim sveštenstvom u Opovu- tj. da je došao iz Pančeva. U to vreme Pantalija Popović je još bio živ i prenosio je  prezime Popović/Popov svojim potomcima a drugo prezime Pančevac kod ovog dela porodice je bilo potpuno potisnuto. Ono što govori u prilog ovome jeste i činjenica da je čak i kod Opavčana drugih narodnosti ostalo upamćeno i zabeleženo da je kod gotovo svake srpske porodice uz prezime postojao porodični nadimak koji je često zamenjivao prvobitno prezime. To je između ostalog razlikovalo Srbe i ostale nacije koje su naseljavale ovo selo u manjem broju.

Ono što moramo imati na umu je i mogućnost da se porodica Pančevački/Pančevac mogla prezivati Kojić/Koić a ne Popović. Naime znamo da se najstariji predak porodice Pančevac/Pančevački zvao Života, a u matičnim knjigama umrlih Opova od početka vođenja knjiga (1768.godine) pa do kraja 18.veka se pominju samo Života Gluvi (preminuo 1770.godine) i Života Kojić (preminuo 1778.godine). Ono što je zanimljivo jeste činjenica da je ćerka Živote Kojića-Ana bila udata za Petra Pantelije Popovića Pančevca i dobili su sina kog su nazvali Života 1779.godine, a uz Životu Kojića pominje se i Mihailo Kojić tj. njegova ćerka Sara koja je bila udata za Mihaila sina Radomira Kolara dobila sina Gavrila 1779.godine (kum Nedeljko Živana Kasapina), kao i Jovan Koić (broj kuće 108 po vojnom popisu 1798.godine) stari svat Jovanu Daviniću i Ivani Lazić na venčanju 1768.godine (kum Milovan Ilin). Zanimljivo je i to što se Jovanu Kojiću i Savi Kojiću kao kumovi navode članovi porodice Kosovac/Kosovčki (Simeon i Sava), a kako su Kosovci bili kumovi Popović Pančevaca a iz Kojića kuće je devojka bila udata za jednog od sinova Pantelije Popović Pančevca izvesna veza između ove 3 porodice može da postojiJovan Erdeljanović u svojoj knjizi Srbi u Banatu zabeležio je da postoji starinačka porodica Kojić (sv.Nikola) u Pančevu i Omoljici (takođe slave sv.Nikolu i smatraju da su starinom iz Makedonije tj. Stare Srbije), a kako znamo da je Pantelija Popović Pančevac zajedno sa porodicom prešao iz Pančeva u Opovo, ovo može značiti da je porodica Pantelije Popovića zajedno sa porodicom Živote Kojića prešla u Opovo iz Pančeva jer je sin Pantelije Popovića-Petar bio oženjen ćerkom Živote Kojića-Anom.  Nažalost prvi poznati predak porodice PančevacŽivota Pančevac se pominje u maticama Opova u par navrata. Pominje se preko Maksima Pančevca -njegovog sina koji se u maticama navodi kao Maksim Životin (1774.godine, paroh Isidor Popović) i kao Maksim Pančevac sin Živote Pančevca (1782.godine, paroh Jovan Cvejin), a kasnije se Života pominje i kroz suprugu Anđeliju, koja je označena supruga Živote Pančevca (1782.godine) tako da ono što znamo jeste da je za ovaj ogranak porodice prvo navođenje pod prezimenom Pančevac bilo 1782.godine, i od tada se u maticama Opova ova porodica i svi njeni članovi beleži pod ovim prezimenom. Pošto se u matičnim knjigama venčanih ne pominje venčanje Petra Pantelije Popovića i Ane Živote Kojića(iako matice počinju tek 1768.godine) može da bude da je venčanje bilo u Opovu periodu doseljenja porodice Pantelije Popovića i Živote Kojića iz Pančeva 1764-1768.godine, ali lako može da bude da je venčanje bilo u Pančevu jer su obe porodice u Opovo došle iz Pančeva ! U matičnim knjigama Opova u periodu 1802-1811.godine pominje se Stefan Kojić sa 6 članova porodice, tako se navodi u monografiji Srete Pecinjačkog o Opovu. . Ipak u periodu 1799-1811.godine pronađeno je dva ogranka Kojića/Koića. U pitanju su Sava (Pavel) Kojić sa ženom Paunom (Marija 1799.godine, Alimpije/Aleksandar 1800.godine, Julijana 1803.godine, Jovan 1804.godine, Pantelejmon 1808.godine) i Jovan Kojić sa ženom Makrenom/Makrinom (Julijana 1800.godine rođena). Kumovi oba ova ogranka su iz kuće Kosovac/Kosovački (Save Kosovca i Simeona Kosovca). Naravno, ovakve navode o povezanosti porodica Popović/Popov ili Kojić sa porodicom Pančevački može da potvrdi samo DNK analiza Y hromozoma nekoga od potomaka ove dve porodice.

U popisima civila i vojnika srpskog i nemačkog dela Pančeva iz 1764.godine navodi se dosta muškaraca sa prezimenom Popović i Popov. Za istraživanje je najbitnije što se navode članovi porodice Popović/Popov koji su bili prisutni i u Opovu posle 1768.godine što se može videti po matičnim knjigama krštenih,umrlih i venčanih. To su bili  Pantelija Popov, Milosav Popov (vojnik), Milovan Popović i Milić Popović knez (oborknez Pančeva) koji je bio stanovnik Opova (u kome je umro 1771.godine). Ono što otežava istraživanje je činjenica da nisu svi Popovići/Popovi iz Opova bili istog porekla.  Zna se pouzdano da su nosioci ovog prezimena živeli u Opovu još 1733.godine (Petar Popović, paroh Opova Isidor Popović i sin mu Maksim- kum Atanasije Čizmadžija i njegova porodica), jedan deo je došao iz Jabuke (Stoka Popović Jabučanin i sin Aron-kumovi mu bili Dimitrije Popović i Filip Stajić što može da ukazuje da je taj ogranak istog porekla kao i Pantelija Popović Pančevac) drugi deo iz Pančeva (pop Petar Popović 1767.godine došao u Opovo iz Pančeva, Pantelija Popović uz sinove Petra (sinovi Jovan i Života), Pavla, Josifa, Vasilije Popović sa sinovima Markom i Dimitrijem, i Života Popović kasnije prozvan samo Pančevac kao i ostatak njegove porodice). Postoji i ogranak koji vodi poreklo od Cveje Popova nejasnog je porekla (sinovi Nikifor, Maksim i Antonije i taj ogranak je imao kumove iz kuće Cveje Baronića, Jovana Živkovića, Vikentija Kasapinova, Jeftimija Momčilovića a od sredine 19.veka iz kuće Matejića) i ogranak koji vodi poreklo od Konstantina Koje Popovića a takođe je nejasno odakle je poreklom (imao sina Nikolu i kumove iz kuće Popovića, pominje mu se supruga Marta 1747.godine rođena i sin Petar (1768.rođen) sa suprugom Martom)- a njihovi potomci su verovatno kasnije prozvani kao Popov-Kojini (Đurđic,broj kuće 33). Iz Pančeva je bio i pančevački oborknez M.Popović koji je živeo u Opovu a pominje se 1726.godine-doduše bez navođenja imena iako je verovatno da je u pitanju Milić Popović za koga se zna da je bio oborknez Pančeva 1742.godine i 1756/7 godine (moguće još 1726.godine). Pantelija Popović je imao sinove Stefana (1774.godine se udavio), Josifa i Petra uz kći Anu tako da je prema računicama Pantelija Popović rođen između 1720-1725.godine. Kumovi Pantelije Popovića/Popova su bili članovi porodice Kosovac/Kosovački (Jovan i sin Luka) i porodice Stajin/ Stajić/Stain (Simeon/Sima), dok su kumovi porodice Životin i Pančevac bili od kuće Nedeljka Subaše-kasnije Nedeljkovići/Nedeljkovi (Grigorije sin Nedeljka Subaše/Subova) i Petra Sabova.

Danas u Opovu ima 2 ogranka porodice Popov, tačnije 4 porodice, a nekada je bio prisutan i 3.ogranak koji danas više ne živi u Opovu. Prvi ogranak čine porodice Popov-Pisarovi, Popov-Beljini i Popov-Učiteljovi koje su istog porekla i slave Mitrovdan. Njihov najstariji predak kojeg pamte je Atanasije/Aron Popov/ić rođen 1793.godine i on je potvrđen u matičnim knjigama (od oca Vasilija kum Konstantin Popović). Treći, danas nepostojeći  ogranak su Popov-Kojini (verovatno od Konstantina Koje Popovića i sina Nikole-kumovi Jeremiji Popoviću), slavili su Đurđic, broj kuće 33 ali ih nema više u Opovu. Drugi ogranak porodice Popov iz Opova su Popov-Cvejini (305 br.kuće od sredine 19.veka) koji slave Svetog Nikolu (od Cveje Popova rođenog oko 1710.godine i sinova Nikifora, Maksima, Antonija i paroha Jovana Cvejina). Zbog toga što slave Svetog Nikolu ovaj ogranak Popova iz Opova je veoma zanimljiv, ali preko matičnih knjiga odnosno kumova iz istih porodica nisu potvrđene veze sa Pantelijom/Pantelejmonom Popovićem Pančevcom i njegovim ogrankom (Vasilije sa sinovima Dimitrijem i Markom i Pantelijini sinovi Josif, Petar i Pavle). Šta više može se reći da je veza između ove dve porodice isključena time što je opovački paroh Jovan Cvejin bio kum Josifu Pantelije Popovića Pančevca. Jedina veza između pomenutih porodica može da bude činjenica da je Nikifor Popov od Cveje Popova sin dao imena svojim sinovima (Pantelija i Petar) koja podsećaju na imena koja se javljaju u ogranku Pantelije Popovića/Popova. Treba reći da veliki broj porodica Popović/Popov različitog porekla u Opovu i činjenica da čak u kući Popov-Cvejinih odrasli muškarci koji su osnovali svoje porodice još u 18.veku nisu birali kumove iz istih kuća ( Petar Popović sin Nikiforov je imao kumove iz kuće Baronića kao i njegov otac, Maksim sin Cvejin je imao kumove iz kuće Kasapinova Vikentija, dok je Grigorije Popović drugi Nikiforov sin imao kumove iz kuće Momčilovića a njegov sin Georgije i unuk Jovan kumove iz kuće Živkovića). Ukoliko bi se  genetskim testiranjem dokazalo isto poreklo porodice Pančevački i Popov-Cvejin to bi značilo da su u Opovo došla tri brata- Pantelija Popović Pančevac, Cveja Popov i Života Pančevac.

 

Ako se uzmu u obzir brojevi kuća na vojnim popisima Opova 1782-1787.godine dolazi se do sledećih stvari: na popisu iz 1778, 1782. i 1786.godine javlja se vojnik Maksim Popović (Maksim Pančevac umro 1784.godine) sa brojem kuće 61 dok se na popisu iz 1787.godine javljaju Avram Popović i Đuka Popović, dok se na popisu iz 1784.godine javlja Pavle Popović u istom broju kuće. Na popisu 1785.godine javlja se Josif Popović sa brojem kuće 55 (najverovatnije sin Pantelije Popović Pančevca). U kući pod rednim brojem 33 živeli su Popov-Kojini sa krsnom slavom Đurđicom.

Porodica Nedeljkov(ić)-Subašin/Subov (Stoka i Grigorije sinovi Nedeljka) imala je kumovske veze u Opovu takođe sa porodicom Čarugdžija/Čarugdžić (Milija koji je bio opančar jer je njegovo prezime turcizam koji označava opančara)i Sabov/Živanov/Živojinov (Petar) sa porodicom Vodeničar(ov)-Arsenijev može se postaviti teza da porodice Čarugdžić/Čarugdžija i Vodeničar(ov)-Arsenijev mogu imati veze sa porodicom Pančevac iz Opova.

Začetnik rodoslova i otac od Živote i Pantelije Popovića je mogao da bude bilo koji sveštenik koji se pominje u Pančevu tokom prve polovine 18.veka pa čak i pop Petar Popović koji je iz Pančeva prešao u Opovo 1767.godine. Prvi pomeni pravoslavnog sveštenstva u Pančevu beleže popa Ostoju i popa Stojšu 1726.godine (popa Stojšu i 1733.godine), popa Strajina 1744.godineprotu Lazara Zarića 1742.godine i 1755.godine , Jevrema Đorđevića (1745-1755 bivši pančevački vikar iz Kovina), popa Arsenija i Petra Jovanovića 1746.godine1755.godine Jovana Petrovića iz Beograda i Jovana Markovića,  Pavla Popovića 1763.godine, Jovana Brkića 1764.godine (sedmoro dece iz Kresbinca u Srbiji) , Jovana Lujanovića-Vujanovića (iz Paraćina), Živojina Stojanović iz mesta Pančeva i Nikolu Petrovića iz Grocke. Pop Petar Popović rodom iz Pančeva prešao je u Opovo i postao sveštenik 1767.godine !

Od nosilaca prezimena Popov/Popović u Pančevu se pominju građani Arsenije Popov 1733.godine, 1750.godine trovci Lacko Popović i Josim Popović (1742.godine, 1759.godine), Milić Popović oborknez pančevački 1742.godine (čak i 1726/7 godine je on vrv. bio u pitanju). U popisu civila i vojnika Pančeva iz 1764.godine pominje se sledeći nosioci prezimena Popović/Popov : Milić Popović knez, Pavel Popović , Milovan Popović, Aksentije Popović, Gavrilo Popović, Pantelija Popov , Lacko Popović ( Handelsman), Jevrem Popović (Zimmerman), Milosav Popov (vojnik).

Ono što ostaje nedorečeno je pitanje zbog čega je deo porodice koja se preziva Pančevački/Pančevac prestala da se upisuje pod prezimenom Popović/Popov. Ono što se pouzdano zna je da je za vreme Kočine Krajine 1789/1790.godine, Mihailo Pančovački/Pančovac je kao ranjeni graničar-pešadinac prekomandovan iz Opova za Crepaju, a posle 1912.godine , Živojin/Živan je sa svoja dva brata od strica (Aksentijem/Aleksandrom i Lazarom) prešao u Pančevo. Prezimena Pančevac/Pančevački su austrijske vlasti upisivale u vojnim popisima za vreme Kočine Krajine kao Pančovac/Pančovački , dok se u crkvenim maticama Opova i Crepaje uvek navodilo kao Pančevac/Pančevački. Prvi put austrijske vlasti upisuju srpsku varijantu prezimena- Pančevački tek 1799/1800.godine u Gruntovim katastrima vojno sposobnih Crepaje (Inwoghner Mihailo Pancsewacsky -Mihailo Pančevački).

Pančevački distrikt oko 1740.godine (uključujući i Opovo i Crepaju)

  • U nastavku će biti reči o najranijoj pojavi prezimena Pančevac i prezimena sličnog korena u različitim mestima širom Banata i pokušaju dovođenja u vezu sa današnjom porodicom Pančevac/Pančevački (1567/79 godine i 1720.godine). Sa ovim porodicama i prezimenima je nemoguće uspostaviti bilo kakvu vezu ali su svakako zanimljivi podaci u pitanju.

Prezime Pančevac/Pančovac se pojavljuje na popisu Srba vojnika Arada 1720.godine (Militia In Civitate Aradiensi)- Suba Pančovac ali veza sa Aradom nije dokazana pregledom matičnih knjiga. Ukoliko bi se dokazala veza sa Aradom moguće bi bilo da je starije prezime bilo Partivac (1715.godine Suba Partivac a nigde se ne pojavljuje prezime Pančevac/Pančovac). Na osnovu praćenja samog prezimena i njegovih preteča, u teoriji je moguće da je porodica Seobom Srba došla u Arad posle 1690.godine, odatle 1746.godine prešla u Opovo (iako se kaže da je ova seoba bila iz mesta Gaj u blizini Arada u Opovo) sa još šezdeset porodica pre nego što je Pomoriško-Potiska vojna krajina (1702-1751) potpuno razvojačena. Ovo je teoretski moguće, ali pronalazak najstarijeg prezimena porodice Pančevački- a to je Popović ukazuje na drugačije poreklo ove porodice. Tako rana pojava prezimena Pančevac (1720.godine), osim toga daje izuzetno male šanse da je od tog perioda moglo da se održi do dolaska porodice u južnije krajeve Banata jer su prezimena tada bila nestalna, a uz to dobijala su se po ocu ili po mestu iz kog se porodica neposredno iselila.

Slično prezime- Pančević se pojavljuje u popisu Čanadskog sandžaka (obuhvatao srpski i rumunski deo Banata) za vreme Mehmed-paše Sokolovića 1567.godine (Đurađ i sinovi Subota i Nedeljko) u selu Sent Mihal u blizini današnjeg Zrenjanina, dok se u narednom popisu Sent Mihala iz 1579.godine ne pojavljuju Pančevići , ali  se javlja porodica Marković, vrlo sličnih imena sa Pančevićima (Dimitar i sinovi Subota i Nedeljko).Ipak teško je reći da je porodica boravila u Pančevu, pa i samom Banatu od vremena Srpskog ustanka u Banatu 1594.godine jer je tada po rečima mnogih Banat potpuno opusteo od Srba , a Pančevo je najjužniji deo Banata a istovremeno i turska varoš naseljena prevashodno muslimanskim življem. Prema tome u Pančevo je porodica verovatno došla u periodu između početka 17.veka (od 1600) i  završetka Druge Velike Seobe Srba (1740.godine ) -možda čak i razvojačenja Pomoriške krajine (1750-1764).

Najveći broj istraživača koji su se bavili istorijom Banata i poreklom banatskih Srba smatra da je toponimsko prezime Pančevac vezano za boravak porodice u Pančevu i pre Velike Seobe uz iseljenje u severnije krajeve koji nisu bili pod Turcima zbog straha od odmazde zbog učešća Srba- a možda i samih članova porodice na austrijskoj strani u ratu sa Turskom ( 1685-1699) koji je uzrok Velike Seobe Srba.

Pravoslavna crkva Svetih apostola Petra i Pavla u srpskom delu Arada

Pokušaj rekonstrukcije izgleda pomoriških graničara početkom 18.veka

  • Podaci o ovoj porodici pronađeni su u literaturi, Pravoslavnim Matičnim knjigama, Registru rođenih,umrlih i venčanih, Domovnim Protokolima  za mesta Crepaju, Opovo, Zrenjanin, Pančevo uz pregled matica Banatskog Novog Sela, Vršca i Deliblata, Popisima graničara Pomoriško-Potiske Krajine 1715-1720.godine i  12.Banatsko-Nemačke regimente (1764-1835)  sa akcentom na period tokom Kočine Krajine (1788-1791) i u Gruntovom katastru vojno sposobnih Crepaje 1799/1800.godine.

1) Literatura :

Kao prvi i bazični izvor podataka u knjizi Jovana Erdeljanovića-Srbi u Banatu pominje se u popisu Crepaje rod Pančèvački-Mȉlanovi (Nikoljdan, 1 kuća) koji su deo starinačkih srpskih rodova u Crepaji, po profesoru Erdeljanoviću daljom starinom iz Pančeva, dok se u popisu Gornje parohije Pančeva navodi porodica Pančévački (Nikoljdan, 1 kuća) koji su došli iz Crepaje. U originalnim beleškama Jovana Erdeljanovića (vođenim 1922.godine-originali se čuvaju u Matici Srpskoj u Novom Sadu) se navodi da je u ulicu Crepajački Put broj 4 u Pančevo iz Crepaje prešao Aksentije/Aleksandar Pančevački dok se  u izdanju Matice Srpske to ne navodi.

Drugi izvor je knjiga Dušana Popovića-Srbi u Banatu u 18.veku, gde se u popisu muškog stanovništva Crepaje (nije ni popis graničara niti samo civila već muškaraca domaćina i njihovih sinova) iz perioda oko 1800.godine po beleškama pukovnika Živana Živanovića ( čuvaju se u Etnografskom Institutu pri SANU u Beogradu ) navode Mihail i Milan Pančevac  (otac i sin).U popisima Zrenjanina iz 1773.godine navodi se Lazar Pančevac a u popisima vojnika Arada 1720.godine Suba Pančevac/Pančovac, u popisima vojnika Arada 1715.godine Suba Partivac (moguće da je najstarije prezime u pitanju koje ukazuje na selo Partu nedaleko od Vršca), u popisima Vršca 1795.godine Stevan Pančevac  (u Urbarijumu Vršca iz 1815.godine Lazar Pančevac, u popisu civila Vršca iz 1828.godine Anta i Dimitrije Pančevac).  U popisu stanovnika Pančeva iz 1764.godine navode se civili Pantelija Popov uz Milovana Popovića , Milića Popovića (oborknez pančevački), Milosav Popov (vojnik) i Maksima Životina, Životu Stojšina, Životu Simina, Životu Jakoića, Životu Stajića ( ljudi koji su iz Pančeva mogli da pređu  u Opovo).

Treći izvor podataka je knjiga Monografija Crepaje 1660-1918.godine od sveštenika Petra Idvorca koji navodi da je ova  porodica koju sveštenik Idvorac označava kao Pančevački-Pančevac zabeležena prvi put u popisima srpskih graničara Arada 1720.godine (Suba Pančovac/Pančevac) u koji je došla 1690.godine tokom Seobe Srba upravo iz Pančeva, a da je nakon razvojačenja Pomoriško-Potiske granice (već 1741.godine počela da se ukida a srpske porodice da se iseljavaju) porodica umesto u Rusiju (teritorije Slavenoserbije i Novoserbije) prešla u južniji deo Banata. Po svešteniku Idvorcu vratila se u Pančevo u kom je zabeležena 1764.godine u popisima koje je i Dušan Popović u svojoj knjizi objavio (verovatno je greška sveštenika Idvorca jer se porodica ne pominje ni u popisu Pančeva iz 1764.godine niti 1795.godine). Po svešteniku Idvorcu  jedan deo porodice je prešao u Crepaju nakon njenog obnavljanja 1774.godine a drugi deo je ostao u Pančevu što je, ispostaviće se po svim dosadašnjim istraživanjima netačan podatak. Sveštenik Idvorac je bio vođen činjenicom da pojava prezimena Pančevac u različitim mestima ukazuje na zajedničko poreklo svih ovih porodica ali obzirom na vreme javljanja ovih porodica i činjenicu da je bilo ko ko bi prešao iz Pančeva u drugo mesto mogao da bude prozvan Pančevac , ukazuje da sveštenik Idvorac nije bio u pravu.

Četvrti izvor podataka je knjiga Ivana Jakšića-Srbi u Ugarskoj u 18.veku u kom se za Milititatian in Civitate Aradiensi  anno 1720.-Miliciju grada Arada navodi Suba Pančovac (Szuba Pancsovacz) sa privilegijama koje kada se prevedu na merne jedinice koje su dugo upotrebljavane na prostoru Srpske Vojvodine, u tzv. jutra iznose 23-26,5 jutara oranica i 3-4 jutra livada. U knjizi o stvaranju vojne granice na prostoru Banata 1764.godine od Feliks Milikera, nemačkog ali prosrpski orijentisanog istoričara on kaže da su Srbi husari (konjanici) za razliku od Srba hajduka (pešadinaca) imali više zemlje i navodi tačno 24-25 jutara oranica i 3-4 jutra livada kao deo tih privilegija koje je i Suba (Subota) Pančovac imao.To ukazuje da je verovatno bio deo husarskih vojnih jedinica Pomoriško-Potiske krajine iz vojnog dela grada Arada.

Takođe i mađarski istoričar Oto Lakatoš u popisu srpskih graničara Arada navodi Subu Pančovca u svom delu Arad Tortenete iz 1881.godine.

Peti izvor podataka su knjige Srete Pecinjačkog- Opovo sa kraja 18.veka i Pančevački distrikt 1717-1773.godine  i u njoj stoji podatak da je 60 porodica iz mesta Gaja kod Arada 1746-1750.godine (najverovatnije baš 1746.godine ) prešlo u Opovo, a takođe navodi da je 1770.godine tridesetak porodica iz Opova prešlo u Zrenjanin i tu osnovalo Opovačku mahalu.  Ipak Lazar Pančevac se navodi u popisu Zrenjanina- naselja Male Čontike 1773.godine a ne Opovačke mahale. Takođe prvi put se članovi ove porodice pojavljuju u maticama krštenih Uspenske crkve u Zrenjaninu još 1769.godine i to se upisuje Ilija Pančevčanin-kasnije Ilija Pančevac ! Prezime Pančevčanin je takođe zabeleženo u Zemunu u 18.veku ali bilo kakva povezanost ove dve porodice je isključena jer je u pitanju samo način na koji je paroh mogao da navodi da je porodica došla iz Pančeva, iako je u pitanju neispravan način formiranja toponimskog prezimena ! Takođe je gotovo nemoguće da postoji povezanost između porodice Pančevac u Opovu i Zrenjaninu.

Šesti izvor podataka je knjiga dr Nikole Milutinovića-Naše varoši, njina sadašnjica, privredni i prosvetni im značaj-knjiga Prva-Pančevo (izdata 1922.godine) u kojoj se po prvi put javljaju članovi porodice Pančevački kao zanatlije u Pančevuopančari A.Pančevački (Aksentije/Aleksandar) i Laza (Lazar) Pančevački  (rođena braća ) i nadničar a kasnije kovač Živa (Živan/Živojin)  Pančevački (njihov brat od strica).

2) Pravoslavne matične knjige, Domovni Protokoli i Crkveni Registri rođenih, venčanih i umrlih :

Crkve u čijim Matičnim knjigama i Domovnim Protokolima se nalaze podaci o porodici Pančevački:

A) Hram Svetog Oca Nikolaja Čudotvorca Mirlikijskog u Opovu (izgrađen 1831.godine)

B) Hram Uspenja Presvete Bogorodice u Crepaji (na mestu crkve iz 1776.godine, sadašnji hram izgrađen 1822.godine)

V) Hram Uspenja Presvete Bogorodice u Pančevu (poznatiji pod imenom crkva sa dva tornja, sagrađena 1811. godine)

G) Hram Preobraženja Presvete Bogorodice Pančevo (na mestu crkve iz 1717.godine, hram je izgrađen 1873.godine)

  

 

 

Kako i danas ima porodica koje se prezivaju Pančevac a koje su i tokom 18. i 19.veka živele u istim naseljima kao i danas (u Vršcu porodica Pančevac-špicnamet Stevančevi koji takođe slave Sv.Nikolu, u Deliblatu porodica Pančevac, porodica Pančovan-porumunjeni Srbi u Banatskom Novom Selu ) tako i ranije je porodica sa tim prezimenom bilo i u Crepaji, Opovu, Zrenjaninu i Aradu. Upravo zato istraživanje je obuhvatilo pregled pravoslavnih matičnih knjiga za naselja- Crepaja, Opovo, Zrenjanin, Arad (obe crkve-crkva Sv.Petra i Pavla 1727-1760.godine i crkva Sv.Jovana 1730-1760.godine), Banatsko Novo Selo ( 1795.god+), Vršac (crkva Sv.Nikole 1795.god +), Deliblato (1779.god. + ).

Pravoslavne matice ovih mesta  dovode  do zaključka o definitivnoj povezanosti porodice Pančevac iz Crepaje (matice se vode od 1790.godine) i Opova (matice od 1767.godine)  no za ostala mesta (Arad, Zrenjanin, Vršac, Deliblato, Banatsko Novo Selo) je svaka veza ovim putem isključena ( za sva ova naselja matice se vode od poslednje četvrtine 18.veka) . Boravak porodice u Aradu nije potvrđen preko matica jer su one vođene u prekidima i bez ustaljenog šablona i pravila vođenja (nepotpuno za period 1727-1735.godine + 1750-1760.godine za Petropavlovsku crkvu, a  u maticama druge crkve (Svetojovanske crkve -matice iz 1730-1760.godine) stoje samo imena bez prezimena na osnovu kojih se ne može ništa zaključiti). Takođe, u pitanju je veoma ran period kada su prezimena bila nestalna i promenljiva, tao da su potomci Sube Pančovca mogli imati bilo kakvo prezime posle iseljavanja iz Arada, a male su šanse da su zadržali prezime Pančevac.

Prve matične knjige iz kojih se izvode zaključci su pravoslavne matice Uspenske crkve u Crepaji od koje su krenula sva istraživanja, jer je danas među potomcima ove porodice koji trenutno žive van Crepaje ostalo zapamćeno da je njihov predak Živa (Živojin/Živan) zvani Dika bio kovač iz Crepaje koji je došao u Pančevo početkom 20.veka sa ženom, Natalijom Stojkov koja je rodom iz Dolova. Najstariji i jedini iz porodice Pančevac/Pančevački koji su bili prisutni u Crepaji od kada je počelo vođenje matičnih knjiga a verovatno i od osnivanja tj.obnavljanja sela posle 1774.godine su Mihail i njegova supruga Istijana Pančevac/Pančevački (iako se Konstant. Pančovački navodi u vojnim popisima 12.regimente kao graničar iz Crepaje tokom Kočine Krajine).  Njemu se kasnije gubi svaki trag, ali u Banatskom Novom Selu se navodi Konstant-Stan Pančovan sa Ilijom i Stojanom Pančovanom pa povezanost ove dve  porodice može imati smisla, pogotovo što je u pitanju sredina koja je posle Kočine Krajine masovno naseljena Rumunima dok je u naselju bilo i pređašnje naseljenih Srba, pa je moglo da dođe do rumunizacije novoseljanskog ogranka porodice radi boljeg uklapanja u sredinu, možda i sklapanjem brakova sa ženama rumunskog porekla).

U matičnim knjigama Opova nalazi se  dokaz da su Mihailo i njegova žena Istijana (navedena je još  pod imenima Duja/Doja, Tatijana i Stefanija ali je zasigurno ista osoba u pitanju) pre Crepaje živeli u Opovu (odnosi se na Mihaila Pančevačkog). Iako je živeo uveliko u  Crepaji, Mihailo je krstio decu (sina Georgija 1795.godine, sina Mihaila/Milana 1797.godine, sina Aksentija 1803.godine i sina Teofana 1808.godine) u više navrata u opovačkoj pravoslavnoj crkvi Sv.Nikole. Takođe se poklapa i ime i prezime njegovog kuma koji se navodi pod istim imenom u maticama Crepaje i maticama Opova (Kuzman, sin Gliše Nedeljkova/Nedeljkovića koji je od Nedeljka Subaše sin). U maticama Opova se nalazi dokazi o najstarijim prezimenima porodice Pančevački a to su Popović/Popov (<1768.godine), Pančevac (1769, 1782-1789+1797-1808), Životin (1774.godine), Maksimov (1795.godine). Poslednji član porodice Pančevac koji je zabeležen kao stanovnik Opova bio je Vasilije Pančevac koji je preminuo 1789.godine. Nakon toga se u maticama Opova pojavljuje njegov rođeni brat Mihailo koji je zabeležen kao stanovnik Crepaju, u koju je prešao upravo iz Opova (zabeležen kao sin Maksima Pančevca, kumovi su mu iz opovačke porodice Nedeljković/Nedeljkov).

U maticama Zrenjanina se pominju  Ilija Pančevčanin-kasnije će biti upisivan kao Pančevac (1769.godine), Lazar i Solomija-sin Maksim (rođen 1772.godine), Arsenije i Stana-njihovi sinovi Sava (rođen 1771.godine), Konstantin (rođen i preminuo 1773.godine), sinovi Pavel i Petar (1777-1778), kći Marta (rođena 1779.godine) , udovica Živana od pokojnog Tase Pančevca žena, Ilija (preminuo 1772.godine) i starešina doma Radivoj (preminuo 1775.godine)- njegova kći Elena udata za Ivana Vlaha- rođenje njihovog sina Živojina 1770.godine (porodica Vlah živela je u tom periodu i u Opovu pa se može zaključiti da je i deo te porodice prešao u Zrenjanin). Tek nakon 1785.godine prestalo je pominjanje porodice Pančevac u maticama Zrenjanina (iako su matice nepotpune za umrle i venčane nakon tog perioda). Porodica Pančevac u Velikom Bečkereku– današnjem Zrenjaninu je bila verovatno imućnija obzirom da su Ilija Pančevac do svoje smrti ali i Arsenije Pančevac imali otroke (sluge Aleksej, Vasilije i Stanija-Stanka).

Može se reći da nije potvrđena  ni sumnja o istom poreklu porodice Pančevac u Opovu i Zrenjaninu (u maticama Zrenjanina porodica Pančevac počinje da se navodi tek 1769.godine tj.Ilija Pančevčanin- što se ne poklapa sa iseljavanjem dela porodice sa još 30-tak porodica iz Opova 1770.godine). Ipak ono što dodatno zbunjuje, mada može biti da je u pitanju slučajnost je da se u istim maticama Uspenske crkve iz 1776.godine  navodi Živana žena pokojnog Tase Pančevca, dok se u maticama Opova navodi Dimitra kći pokojnog Tase Pančevca -preminula 1789.godine (ime Atanasije/Tanasije je bilo veoma često u Banatu u tom periodu). Parosi su imali običaj da beleže odakle su njihovi parohijani došli u Zrenjanin, a ni za koga iz porodice Pančevac se ne navodi ni u jednoj vrsti knjiga da su došli iz Opova. Ipak činjenica da je porodica bila prisutna još 1769.godine i da nije živela u Opovačkoj mahali već Maloj Čontiki govori u prilog činjenici da porodica Pančevac iz Opova i porodica Pančevac iz Zrenjanina nisu istog porekla !

U maticama Opova se od starijih članova porodice Pančevac navode  Pantelija Popović/Popov Pančevac (1769.godine, kasnije je beležen samo kao Popović/Popov)Vasilije (preminuo 1789.godine), Tasa (Tanasije/Atanasije), Tasina kći Dimitra (preminula 1789.godine), Maksim (preminuo 1784.godine), Maksimovi sinovi Antonije (1782-1788), Mihail i kći Ana Životin (rođena 1774.godine), Života, Anđelija (preminula 1782.godine) i Stana (preminula 1789.godine).Tu se pominje  Mihail(o) Pančevac/Pančevačkiprvi i jedini iz ove porodice koji je naselio Crepaju a zapravo je rođen u Opovu kao i njegov sin Milan (1797.godine kršten) po kome je nastao špicnamet porodice Pančevački (kršteno ime mu je bilo kao i ocu Mihail ali se u maticama navodi u najvećem broju slučajeva pod imenom Milan). U maticama Opova su pronađena i dva direktna pretka- Mihailov otac i majka Maksim i Stana Pančevac, uz deda i babu Životu i Anđeliju Pančevac.

 Matična knjiga krštenih Opova za 1769.godinu-kum Pantelija Popović Pančevac

Matična knjiga krštenih iz Crepaje za 1800.godinu-Mihail Pančevac i Istijana-kći Ekaterina

Matična knjiga krštenih Crepaje za 1804.godinu-Mihail Pančevački i Istijana-sin Dimitrije, kum Kuzman Nedeljkov iz Opova

Matična knjiga umrlih Crepaje za 1823.godinu-Mihail Pančevac

Matična knjiga umrlih  Crepaje za 1827.godinu- Istijana mati Milana Pančevca

Matična knjiga venčanih Crepaje iz 1815.godine-Milan Pančevac i Marija kći Janka Stojanovića ovdašnjeg žitelja, kum Kuzman Nedeljkov iz Opova

Matična knjiga krštenih Opova iz 1774.godine- Maksim Životin i Stana-kći Ana, krstila je Marija Nedeljka Subaše kći

Matične knjige krštenih  Opova za 1782.godinu- Maksim Pančevac –Živote Pančevca i Stana-sin Antonije, krstila ga je Alka Petra Sabova

Matična knjiga umrlih Opova za 1782.godinu-Anđelija Živote Pančevca supruga

Matična knjiga umrlih Opova za 1784.godinu-Maksim Pančevac

Matična knjiga umrlih Opova iz 1789.godine-Vasilije Pančevac

 

Matična knjiga umrlih Opova za 1789.godinu-Stana Vase Pančev mati  preminula 17.01.1789.godine

Matična knjiga krštenih Opova za 1795.godinu- Mihail Maksimov i Doja-sin Georgije, kum deteta Grigorije Nedeljković iz Opova 

Matične knjige krštenih Opova za 1797.godinu (Mihail Maksima Pančevca i Tatijana,oboje iz Crepaje -sin Mihail-Milan Pančevac, kum Kuzman Gliše Nedeljkova iz Opova)

Matične knjige krštenih Opova ta 1803.godinu- Mihail Pančevac i Stefanija-sin Aksentije, kum Kuzman Gliše Nedeljkova iz Opova

Matične knjige krštenih Opova za 1808.godinu-Mihail Pančevački i Istijana-sin Teofan, kršten od strane Kuzmana Nedeljkovog iz Opova

 

Matična knjiga krštenih Opova za 1823.godinu- Mihail Pančevački i Marija žitelji Crepajski- ćerka Vasilija krštena od strane Grigorija Nedeljkova žitelja Opova, a takođe i matica krštenih Crepaje za 1823.godinu-Milan Pančevac i Marija žitelji Crepajski-kći Vasilija kum Grigorije Nedeljkov iz Opova. Dokaz da je Milan Pančevački u stvari kršten u Opovu kao Mihail 1797.godine, što je bilo i ime njegovog oca (koji je umro 1822.godine u Crepaji).

Domovni Protokoli hrama Uspenja presvete Bogorodice u Crepaji (1836-1945)  daju podatke o kućnim brojevima i zanimanju članova porodice. U najstarijem sačuvanom Domovnom Protokolu iz 1836.godine navodi se da je najstariji kućni broj bio 159 a nov broj 49. Potom se u Domovnom Protokolu nakon 1880.godine navodi da je stari broj 49 zamenjen brojem 190, da bi u Domovnom Protokolu posle 1900.godine broj 190 bio zamenjen brojem 242. Kao najstariji popisani u Protokolima navodi se Milan Pančevački (1797-1863 ) a kao nosilac gazdinstva njegov sin Nikola/Nikolaj Pančevački (1831-1905), što može da ukaže na povoljno imovinsko stanje porodice u to vreme.

Poslednji put se  trojica muškaraca iz porodice (Živojin/Živan, Lazar i Aksentije/Aleksandar- koji su se preselili iz Crepaje u Pančevo) pominju uz njihovog najstarijeg brata Milana (koji je ostao u Crepaji) u matičnim knjigama i Domovnim Protokolima Crepaje 1911.godine, da bi u pravoslavnim matičnim knjigama i Domovnim Protokolima Preobraženske i Uspenjske crkve Pančeva počeli da se pominju tek od 1915.godine. Nakon iseljavanja najvećeg dela porodice u Pančevo, u Crepaji je kao poslednji mladić iz porodice Pančevački ostao Milan (1882-1945) sa svojom suprugom Jelenom rođ.Berić (1881-1955), sinom Ilijom (1915-1987), ćerkama Justinom (1918-2001), Velinkom/Veselinkom (1913-1991) i Ekatarinom/Katicom (1905-1921) i roditeljima Jeftimijem/Jeftom (1861-1933) i Persidom/Persom (1860-1929).

Domovni Protokol Crepaje iz 1836-1850.godine

Domovni Protokol Crepaje iz 1850-1880.godine

Domovni Protokol Crepaje iz 1880-1900.godine

Domovni Protokol Crepaje  iz 1900-1945.godine

Domovni Protokoli I Parohije hrama Preobraženja Gospodnjeg u Pančevu (1913-1945) daju podatke o najverovatnijem dolasku porodice Pančevački iz Crepaje u Pančevo 1914-1915.godine jer se u Protokolu 1915.godine pominje samo Aksentije/Aleksandar (1893-1956) kao jedan od tri brata koji su došli u Pančevo (ulica Crepajački Put broj 45- iako se navodi da se  1913.godine oženio Zorkom Todorov iz Pančeva u Pančevu) dok se u crkvenom Registru Imena iz iste godine pominju ostala dva brata-Živojin/Živan (1885-1933) koji je zabeležen sa porodicom prvi put kada je u matice umrlih 1915.godine upisan njegov prvorođeni sin Nikola (1908-1915) i Lazar Pančevački (1896-1976). Živojin Pančevački je sa svojom ženom Natalijom rođ.Stojkov (1884-1958) iz Dolova, i decom (sinovi Nikola (1908-1915), Slavko (1920-1935) i Sava (1924-1998) i ćerke Draginja/Draga (1907-1988) i Anđelija/Đela (1911-1976) živeo u Pančevu na različitim adresama-Ulica Grofa Mersija broj 179-današnja ulica Cara Dušana (tu se navodi kada mu je preminuo sin Nikola (1908-1915), zatim u ulici Zrenjaninski Put broj 40 (kada mu se rodio drugi sin Slavko (1920-1935) ) i u ulici Save Tekelije broj 68-današnja ulica Moše Pijade (kada mu se rodio najmlađi sin Sava 1924.godine).Treći brat Lazar (1896-1976) se pojavljuje u maticama Pančeva tek 1919.godine kada se oženio Vidosavom Dobreskov i tada je živeo u ulici Verešimarti broj 4. Nakon toga,već naredne 1920.godine se upisivao u matice Uspenske crkve u Pančevu da bi nakon smrti žene Vidosave i ćerke Ivanke (1919-1920) napustio Pančevo i otišao u selo Boku u kom je umro 1976.godine kao opančar.

Danas u Pančevu pod Uspenskom parohijom žive dve porodice koje vode poreklo od Živojina Pančevačkog i to su ujedno jedini preostali potomci od ovog, nekada dosta brojnijeg roda.

Domovni Protokol I parohije hrama Preobraženja Gospodnjeg u Pančevu 1913-1943.godine

Registar rođenih,umrlih i venčanih I parohije hrama Preobraženja Gospodnjeg Pančevo 1913-1958.godine

Vredno pomena je takođe staro porodično kumstvo sa crepajačkim porodicama Sremac/Sremčev (Sv.Nikola) i Ristić/Ristin-Tutorski/Tutorci (Đurđevdan) sa kojima je kumstvo trajalo kroz pet generacijaod Mihaila pa do  Živojina/Živana -što će reći od doseljavanja porodice iz sela Opova u Crepaju (1790.godine) pa sve do iseljavanje porodice iz Crepaje u grad Pančevo (oko 1915.godine).

U Opovu su porodici Pančevac/Maksimov/Životin kumovi bili iz porodica Sabov/Živojinov/Živanov (Petar Sabov/Živanov/Živojinov) i iz porodice Subov/Nedeljkov(ić)-Stoka Subov/Subašin/Nedeljkov i Gliša Nedeljković Nedeljka Subova.

3) Popisi graničara Pomoriško-Potiske krajine iz 1715-1720.godine i 12.Banatsko-Nemačke graničarske regimente ( 1764-1835) sa posebnim osvrtom na Kočinu Krajinu (1788-1791) :

Osim literature i matičnih knjiga možda i najzanimljiviji izvor podataka su popisi graničara Pomoriško-Potiske i Banatske vojne krajine tokom 18.veka. Originalni popisi vojnika Pomoriško-Potiske krajine nalaze se na sajtu Hungarikani ( http://adatbazisokonline.hu/ ) i u njima postoji Suba Pančovac ( Szuba Pancsovacz )- vojnik iz Arada u popisima iz 1720.godine dok se u popisu vojnika Arada iz 1715.godine koji se ne nalazi na pomenutom sajtu već u beleškama Živana Sečanjskog (deo te građe je iskoristio Dušan Popović za pisanje knjige Srbi u Banatu u 18.veku)  ne pominje Suba pod prezimenom Pančevac već pod prezimenom Partivac i to je verovatno najstarije zabeleženo prezime ove porodice.

U pitanju su zanimljivi podaci ali kako je staro porodično prezime pre dolaska u Opovo bilo Popović/Popov, time je isključena svaka mogućnost boravka porodice u Aradu i dolaska u Opovo, već je porodica direktno iz Pančeva prešla u Opovo.

Originalan popis vojnika Arada 1720.godine i graničar Suba Pančovac

Popisi 12.Banatsko-Nemačke regimente u sklopu vojne granice mogu se naći na  sajtu Familysearch (Musterliste und Standestabellen Österreich. Armee. 12. Grenzinfanterie Regiment  1764-1835).

Položaj 12.Banatsko-Nemačke graničarske regimente sa centrom u Pančevu u sklopu Vojne Krajine odgovorne za odbranu Evrope od Turaka

U popisima graničara Banata, za Srbe počinju značajne informacije tek sa početkom Austrijsko-Turskog rata (1788-1791) u našem narodu poznatijeg kao Kočina Krajina. U tom ratu proslavio se kao frajkor pod komandom Radića Petrovića a u jedinicama srpskih frajkora pod komandom Mihaljevića, naš budući vožd Georgije/Đorđe Petrović-Karađorđe.

U popisima 12.regimente na Musterlisten 1772-1799.godine ali i Standestabellen 1787-1793.godine nalazi se Mihailo Pančovački koji je kao pešadinac (tzv.poljska pešadija- Gemeiner Fousellier ) premešten u odbrambenu diviziju (Lander Defens Division) iz prve kompanije 16.juna 1788.godine dok se iste godine nalazi na popisima ranjenih vojnika u borbi protiv Turaka koji su lečeni u vojnoj bolnici. Ono što ti popisi daju je podatak da je u rat protiv Turaka pošao kao graničar iz Opova, a da se od 1788-1790.godine lečio od ratnih povreda u vojnoj bolnici (armee spital) a posle i u bolnici 12.graničarske regimente (regiment spital), da bi 1789.godine nakon premeštaja u Crepaju bio otpušten iz vojske 20.01.1790.godine. Takođe se  pominje da je 1788.godine Avram Pančovački, komandant iz Opova premešten za Segedin kao i Konstantin Pančovački koji je naveden kao graničar iz Crepaje. To je ujedno prvo pominjanje ova dva člana porodice, međutim obojici se kasnije gubi trag. Mihailo Pančevački je u tim popisima upisivan kao Mihailo Pancsovaczky, Panczovaczky, Panzovazky, Pancsovaz, Pancsovacs.

Upravo ranije postavljenu tezu da porodica Pančovan iz Banatskog Novog Sela može da ima veze sa porodicom Pančevac/Pančevački iz Crepaje i Opova je Konstant. Pančovački -graničar iz Crepaje koji se nakon prvog pominjanja 1788.godine više nije pominjao nigde. Ipak nakon tog pomena 1788.godine u nekim narednim popisima tokom Kočine Krajine se javlja izvesni Konstant Pančovan koji je premešten u Neudorf što je bio stari naziv za Banatsko Novo Selo. U maticama pravoslavne crkve u Banatskom Novom Selu se ne javlja Konstant Pančovan ali se zato javlja izvesni Stan Pančovan (moguće od Konstant.-Stan? ). Ipak vredi pomenuti da se u katoločkim maticama u Slovačkoj javlja porodica Pančovan vrlo rano ( još 1735.godine).

Što se tiče  Mihaila Pančevačkog koji je prvi došao u Crepaju, prethodno se lečeći u vojnim bolnicama (armee spitallern-možda i u samoj Crepaji) kao ranjeni graničar-pešadinac ( Gemeine ) 12.regimente u borbi sa Turcima tokom Kočine Krajine 1789.godine, kasnije je izrodio sa ženom Istijanom sedam sinova, a samo dvojica su ostavila potomstvo.To su bili Milan-kršten kao Mihail   (1797-1864) i njegov brat Dimitrije (1804-1845) koji je dobio četiri sina ali su sva četvorica preminuli kao deca- Pavle (1826-1826), Stefan ( 1827-1830), Živan (1839-1840 ) i Gavril (1841-1844 ).

Musterliten 1772-1799

Mihailo Pančovački premešten u vojnu bolnicu, 16.juna 1788.god premešten iz prve kompanije u odbrambeni divizion sa još 6 graničara

 

Standestabelen 1787-1793

 

Avram Pančovački premešten za Segedin

 

Mihailo Pančovački u popisu ranjenika koji su se lečili u vojnoj bolnici

 

Popis graničara Opova novembra 1788.godine

Premeštaj Mihaila Pančovca 30.novembra 1789.godine u drugo mesto

Mesečni izveštaji za 1790.godinu ,otpuštanje iz vojske (20.01.1790.godine) i premeštaj Mihaila Pančovca 

Konstantin Pančovački graničar iz Crepaje decembra 1788.godine

Popis graničara Crepaje 1781.godine-Luka Radivojev pod kućnim brojem 159

Popis graničara Crepaje iz 1807.godine-Vasa Radivojev (1785) sa kućnim brojem 159

4) Katastar vojno sposobnih Crepaje-Gruntov katastar 1799/1800.godine

U njemu je  Mihailo zapisan kao Mihailo Pancsewacsky a bio je označen kao Inwoghner što znači da nije imao svoju kuću već je najverovatnije živeo kao podstanar i radio kao nadničar, iako je u istim popisima navedeno da ima zemlju u susednom selu Sefkerinu (jer je prvi iz porodice koji je došao u Crepaju iz susednog sela Opova, a deo opovačkog atara je u to vreme prešao u sefkerinski deo). Ipak ako se pogleda Prvi očuvani Domovni Protokol u Crepaji iz 1833/36 godine tu je zabeleženo da je porodica Pančevački živela u kući pod novim kućnim brojem 49, a starim kućnim brojem 159. Kada se uporede vojni popisi 12.Banatske regimente i popis vojnika Crepaje zaključno sa 1807.godinom vidi se da se kućni brojevi Crepajaca poklapaju sa rednim brojevima u Domovnom Protokolu. Sledeći popis vojnika Crepaje iz 1817.godine beleži vojnike pod novim kućnim brojevima koji se poklapaju sa Domovnim Protokolom takođe. Ako se pogledaju vojni popisi graničara Crepaje pre 1807.godine vidi se  da je pod kućnim brojem 159 zabeležena porodica Radivojev. Na popisu vojnika Crepaje iz 1807.godine nalazi se Vasa Radivojev (1785.rođen), na popisu 1801. Proka Radivojev (1768) a na popisu vojnika iz 1781.godine Luka Radivojev. Na Gruntovom Katastru Crepaje 1799/1800. nalaze se Luka Radivojev i Života Radivojev.

Što se porodice Radivojev iz Crepaje tiče Jovan Erdeljanović ih beleži u porodicama nepoznatog porekla kao Radivojev-Životine  i Radivojev-Šargine sa krsnom slavom Nikoljdan i Radivojev-Marinčine koji su Vlasi sa krsnom slavom Đurđic. Sveštenik Petar Idvorac je bio mišljenja da je porodica Radivojev došla u Crepaju iz Jabuke, a kada se pogleda delo Dušana Popovića-Srbi u Banatu u 18.veku vidi se da je u Crepaji oko 1800.godine živelo više članova porodice Radivojev(ić)-Georgije, Luka, Mihailo, Arsenije, Vasilije, Đuka, Stojan, Petar, Maksim, dok se u popisu Jabuke 1764.godine javlja Marinko Radivojev.

Obzirom na stari i prvobitni kućni broj 159 u kojoj je živela porodica Pančevački-iako u Crepaji nije imala svoju kuću i obzirom da je u kući pod brojem 159 živela porodica Radivojev sa krsnom slavom Nikoljdan ovo bi značilo da je Mihailo Maksimov/Pančevački živeo u kući 159 Luke Radivojevog. To je ono što je sigurno, a obzirom da je porodica nastavila da živi u istoj kući to bi značilo da je Mihailo na neki način došao u posed te kuće. Postoji čak i mogućnost da se oženio Istijanom koja je bila iz kuće Luke Radivojeva, a ako je to istina onda bi značilo da se Mihailo prizetio u kući Luke Radivojeva i čak možda i uzela njihovu krsnu slavu kao svoju-Nikoljdan !

Druga stvar koja unosi zabunu jeste činjenica da u Crepaji postoji porodica Milošev-Pančevački (Nikoljdan, nadimak-tzv.špicnamet im je Pančevačkiistog porekla kao i Milošev-Čiklucini i Milošev-Parkajini) postoji mogućnost da je Mihailo po dolasku u Crepaju živeo u kući upravo kod nekoga iz porodice Milošev (tada Miloševići), moguće je da se čak i oženio devojkom iz te kuće (Istijana/Tatijana/Stefanija).   U maticama je zabeleženo da su tokom krštenja jednog od njegove dece Miloševići iz Crepaje  bili kumovi pa je neki međusobni kontakt morao da postoji. Jovan Erdeljanović navodi da se ova porodica u Crepaju doselila iz Ilandže, mada su Miloševići/Miloševi bili zabeleženi i na popisu Pančeva 1764.godine, a kako im je nadimak Pančevački možda to ukazuje da su u Crepaju došli ipak iz Pančeva.

Gruntov katastar vojno sposobnih iz Crepaje 1799/1800.godine + katastar Crepaje za 1909.godinu (Pančevački Milan vlasnik zemlje uz oca Jeftu i majku Persu)

  

Mihailo Pančevački u katastru iz 1799/1800.godine, bez kućnog broja sa posedom zemljišta u susednom selu Sefkerinu (deo opovačkog atra prešao u sefkerinski deo atra u tom vremenu)

5) Porodična predanja, fotografije pojedinaca, rodoslov i druge osobenosti ovog roda :

Na kraju, kao sastavni deo istraživanja porodičnog porekla su svakako i priče koje se prenose sa kolena na kolena, a jedna od takvih priča je i priča o Savi Pančevačkom  koji je tokom Drugog Svetskog Rata bio odveden od strane Nemaca u jedan od nacističkih logora u Austriji, ali takav podatak nije zvanično potvrđen. Uz Savu kao ratni zarobljenik pominje se i njegov brat od strica Ilija Pančevački koji  je kao vojnik Kraljevine Jugoslavije u artiljeriji i stacioniran u Beogradu, kao zarobljenik je odveden u logor Linc u Austriji  gde je bio od 1941-1945.godine. Zvanični podaci Crvenog Krsta Srbije govore u prilog ovome i prema njima Ilija Pančevački je zarobljen 14.aprila 1941.godine u Beogradu od strane nemačko-italijanskih trupa (zarobljenički broj 75792) i da je bio u logoru Stalag 17 B –(Gneixendorf-Krems). Logor u Kremsu je bio poznat kao jedan od najvećih vojnih logora (drugi po veličini u Austriji) i poznat kao logor sa možda i najsurovijim uslovima za vojne zarobljenike. Bilo je preko 10 nacija a najviše Rusa i Srba, potom Francuza i Amerikanaca. Ovaj podatak se uklapa sa porodičnom pričom o njegovom boravku u gradu Lincu na severu Austrije jer je oko 40 000 logoraša Stalag 17 B logora  bilo u samom logoru u Kremsu a 60 hiljada je bilo raspoređeno van logora u razne fabrike, domaćinstva i slično i to se zvalo Arbeiteskommand koji se delio na više nivoa po kojima su zarobljenici bili raspoređeni, a jedan je bio i raspored u gradu Lincu (Linz). Logor u Kremsu poznat je i prema čuvenom Maršu Smrti zarobljenika o kome su snimani filmovi posle 1945.godine. Naime kako su se Rusi približavali logoru tako je u aprilu 1945.godine najveći broj ne-ruskih vojnih zarobljenika nateran da napusti logor i sa nemačkim stražarima se povuče duž Dunava ka Austrijsko-Nemačkoj granici i nadirućim američkim trupama kako bi se predali pre njima nego Rusima. Taj marš je iznosio na kraju preko 300km (između 16-32 km dnevno), a tokom njega su prošli pored Mathauzena i grada Linca. U tom maršu su učestvovali ne-ruski logoraši unutar logora i deo logoraša koji su bili raspoređeni na poslove van logora u Kremsu (Stalag 17b)-koji su mogli da biraju da li će krenuti u marš sa logorašima unutar logora ili će ići svojim putem. Logor je oslobođen od strane ruskih trupa 9.maja 1945.godine, ali su malobrojni preostali zarobljenici ne-ruskog porekla koji su se zatekli u logoru pušteni na slobodu tek 29.maja 1945.godine.

Ilija Pančevački, fotografija nastala za vreme zarobljeništva u Austriji

 

Ostala je takođe priča o Živojinu/Živanu (1885-1933) koji je došao u Pančevo sa dva brata a  bio je po struci kovač, po opisu čovek vrlo krupne građe i visok za ondašnje prilike, pogotovo u Banatu. Znali su ga po nadimku Dika, a umro je u 48.godini života od raka jetre, što je tokom istraživanja i potvrđeno.  Postoji i priča o Živanu kog je u polju tokom poljoprivrednih radova udario grom koji je uspeo da preživi sa teško oštećenim vidom na jednom oku. Najduže je živeo  Srboslav (1919-2003) i to 84 godine, a posle njega  stric Lazar (1896-1976).

Kada se u Matičnim knjigama, Domovnim Protokolima, Registrima rođenih, venčanih i umrlih i  vojnim popisima pogledaju imena ove porodice stiče se utisak da su prednjačila crkvena tj.biblijska ili kalendarska imena pravoslavnih svetaca, za razliku od narodnih srpskih imena kojih je bilo ali znatno manje tokom 18. i 19.veka a najviše tokom 20.veka.

Primeri biblijskih imena prisutnih u ovom rodu su :  Avram (<1767-?), Vasilije (oko 1765-1789), Konstantin (<1767-?), (A)Tanasije (<1735- <1767), Antonije (1782-1788), Maksim (oko 1740-1784), Mihail(o) (<1767-1822), Mihail/Milan (1797-1864), Teofan (1808-?), Aksentije (1803-?), Gavril (1841-1843), Stefan (1827-1830), Jeftimije (1814-1814), Dimitrije (1804-1845), Pavel/Pavle (1826-1826) , Dimitra (<1767- 1789), Nikolaj/Nikola (1831-1905), Georgije (1795-?), Ana (1774-?), Vasilija (1823-1824), Vasilije (1826-1826), Antonije (1825-1825), Mihail (1827-1830), Kosman (?-1823), Jeftimije (1861-1933), Ekaterina (1800-? ), Elena (1839-1840), Dionizije (1833-1840), Julijana (1820-?), Marija (1822-1862), Makrena (1818-?), Sosana (1836-?), Hristina (1830-?), Olimpijada (1833-?), Trifon (1890-1908), Ekaterina (1880-1880), Aksentije/Aleksandar ( 1893-1956), Persida (1859-1860), Toma (1863-1863), Emilijana/Milijanka (1866-?), Arsenije (1868-1900), Agnica (1892-1892), Lazar (1896-1976), Ivan (1889-1890), Milica (1915-1917), Ekaterina/Katica (1905-1921), Justina (1918-2001), Ilija (1915-1987), Nikola (1908-1915), Sava (1924-1998) i pri kraju 20.veka Vladislav.

Primeri narodnih imena u ovom rodu uglavnom se javljaju krajem 19. i početkom 20.veka. Primeri su: Života (oko 1715-<1767), Živojin/Živan (1885-1933), Milan (1797-1864), Dragi(n)nja (1839-1839), Živan (1839-1840), Svetozar (1852-1853), Milan (1881-1945), Stanija (1891-?), Evica (1892-1892), Marinko (1894-1894), Draginja (1888-?), Draginja/Draga (1907-1988), Anđelija/Anđelka/Đela (1911-1976), Velinka/Veselinka (1913-1991), Srbislav/Srboslav/Srba (1919-2003), Dušan (1916-1994), Živan/Živa (1920-1999), Katica (1921-1995), Milena (1914-1914), Ivanka (1919-1920), Slavko (1920-1935), Đurica (1941-1997), Jasmina (1946-2014) i u drugoj polovini 20.veka Mirjana, Dušica, Slavoljub, Mladen, Anđela, Siniša, Saša  i Sandra .

Koristeći se knjigom od Milice Grković-Rečnik ličnih imena kod Srba, tačnije koristeći se njenim izvorima za srpska muška i ženska imena, i kada se pristupi analizi geografskog prostiranja nekoliko, za Banat retkih imena u okviru ovog roda za period 1710-1840.godine dobijaju se sledeći podaci.
1. Avram (oko 1765)- javlja se u izvorima od 15-18.veka na prostoru Prizrena, Peći, Lesnova, Kruševa i Skopske Crne Gore
2.Antonije (1782, 1825)-II-
3.Vasilije (oko 1760, 1826)- II-
4.Dionizije (1833)-II-
5. Života (oko 1710)-javlja se u oblasti Brankovića oko 1455.godine (obuhvatala Kosmet+ deo Crne Gore, Stare Hercegovine, Gornje Podrinje, Moravsku Srbiju)
6. Kosman (oko 1790)- nije zabeležno u starijim pisanim tragovima, ali je varijanta imena Kuzman
7.Teofan (1808)- u pisanim izvorima 15-18.veka na prostoru Prizrena i okoline, Peći, Skopske Crne Gore, Lesnova i Kruševa
8. Gavril-II-
9. Dimitra (oko 1765)- u oblasti Brankovića 1455.godine zabeleženo ime
10.Vasilija (1823)-u pisanim izvorima 15-18.veka na prostoru Prizrena i okoline, Peći, Skopske Crne Gore, Lesnova i Kruševa
11. Elena (1839)- varijanta imena Jelena koje nije zabeleženo u starim spisima i spomenicima
12.Makrena (1818)-varijanta imena Makrina- u pisanim izvorima 15-18.veka na prostoru Prizrena i okoline, Peći, Skopske Crne Gore, Lesnova i Kruševa
13.Sosana (1836)-varijanta imena Suzana nije zabeleženo u starim popisima niti spomenicima
14.Hristina (1830)-II-
15.Istijana– od muškog imena Istan- u pisanim izvorima 15-18.veka na prostoru Prizrena i okoline, Peći, Skopske Crne Gore, Lesnova i Kruševa

Sva ova imena maticu imaju uglavnom u Metohiji i Staroj Srbiji..naravno to ne znači da se ova imena nisu mogla javiti i u drugim krajevima pogotovo što su uglavnom crkvena ali obzirom da se radi o periodu 2-4 generacije od doseljavanja u Banat ovo može upućivati na poreklo ove porodice pre Seobe Srba.

Ono što može upućivati na poreklo sa prostora Kosova i Metohije jeste i govor zabeležen kod starinaca iz ove porodice. Naime na jednom nadgrobnom spomeniku iz 1900.godine koji je podignut za života tada najstarijeg iz ove porodice, a rođenog 1831.godine ostalo je zabeleženo da je iza jednog od pokojnika u ovom rodu ostalo 3 deca (umesto uobičajenog 3 dece). Naime ovo se uklapa u jedan od lokalnih govora u okolini Smederevske Palanke (npr selo Azanja) gde kažu decama umesto deci i to je deo smederevsko-vršačkkog dijalekta koji je samo deo kosovsko-resavskog staroštokavskog dijalekta. Smatra se da su i ovi krajevi kao i krajevi Banata tokom dve najveće Seobe Srba (1690.godine i 1736/7.godine) dobili najviše kosovsko-metohijskog i vardarskog srpskog stanovništva. Uopšte gledano to je i čuveni etnograf Jovan Cvijić zabeležio u svom kapitalnom delu o Balkanskim psihičkim tipovima da su u Banat najviše migracijom došli Srbi iz Kosova i Metohije i Vardarske Srbije uz Pomoravlje i severnu Srbiju (verovatno Šumadiju).

Zanimljiva situacija koja nije toliko česta obuhvata takođe opstanak i kruženje muškog imena Mihail(o) kroz 3 generacije od 1765-1827.godine (od kojih je drugi u nizu bio poznat pod narodnim imenom Milan i prema njemu je porodica dobila špicnamet).

Rekorder po broju dece bio je Mihail(o)/Milan Pančevac/Pančevački (1797-1864) koji je sa prvom suprugom Marijom imao 10-oro dece a sa drugom suprugom Milicom dve ćerke.

Na kraju, svi ovi izvori tokom istraživanja su  doveli do brojnih saznanja o precima iz ove porodice od početka 18.veka pa do danas i samim time do porodičnog stabla sa preko 9 kolena unazad.

Od direktih muških predaka (sa sve njihovim ženama i njihovim devojačkim prezimenima)  pouzdana su imena predaka današnjih članova ove porodice kroz 9 generacija . Takođe poznato je i pet starijih prezimena i njihove varijante koje je  porodica koristila od početka 18. do sredine 19.veka kao i tri prethodna mesta u kojima je porodica boravila do dolaska tj.vraćanja u Pančevo između 1912. i 1915.godine (1914/1915.godine).

Prikazani su  stari nadgrobni spomenici Katice/Ekatarine Milanove Pančevački (1905-1921) i Trifona Pančevačkog ( 1890-1908) u porodičnoj grobnici na mesnom groblju u Crepaji.

U prilogu se nalazi fotografija Aksentija/Aleksandra Pančevačkog (1893-1956) koji je bio Živojinov brat od strica (ded im je bio Nikola Pančevački 1831-1905). To je ujedno najstariji član porodice zabeležen na fotografiji. Ispod njegove fotografije se nalazi njegov potpis prilikom obraćanja njegove supruge Zorke rođ.Todorov Gradskom Poglavarstvu Pančeva 18.januara 1937.godine.

 

Rodoslov porodice Pančevački-Milanov (Sveti Nikola) iz Pančeva :

10. Saša (1993)

9. Siniša (1954) , Snežana rođ. Jajić/Jaić (1963)

8. Sava (1924-1998), Vukosava rođ. Janković (1933-2010)

7. Živojin/Živa(n) zvani Dika (1885-1933), Crepaja-Pančevo (1912-1915), Natalija rođ.Stojkov-Nenadov (1884-1958)

6. Jeftimije /Jefta (1861-1933), Persida/Persa rođ. Bugarin-Ćirić (1860-1929)

5. Nikolaj/Nikola Pančevački (1831-1905), Olimpijada/Pijada rođ. Markov-Stojićev           (1827-1895)

4. Milan (kršteno ime Mihail) Pančevac/Pančevački (1797-1864), Marija rođ.Stojanov(ić)-Kačarov (1798-1835)

3. Mihail(o) Maksimov/Pančevac/Pančevački (oko 1765-1822), Opovo-Crepaja 1789/90.godine, Istijana/Doja/Tatijana/Stefanija  rođ. možda Radivojev(ić)?  (?-1827)

2. Maksim Životin/Pančevac (oko 1735-1784), Stana (?-1789)

1. Života Popović/Popov/Pančevac (oko 1710-<1768.godine), Pančevo-Opovo (1764-1767), Anđelija (?-1782)


Komentari (5)

  • Srpska Sparta

    Svaka čast za ovakav tekst i sve pohvale za autora. Bilo bi lepo da je makar više testiranih Banaćana (pa i Sremaca i Bačvana) jer bi tako mogli bolje da imamo uvid u Veliku Seobu Srba i puteve seobe. Po meni je Banat prava riznica starinačkog stanovništva i treba obratiti veću pažnju na njega u svakom smislu. U svakom slučaju ovaj tekst je lep podstrek za drugu braću sa ovih i svih ostalih prostora da tragaju za svojim korenima a u ovom tekstu mogu da vide i na koji način to mogu da urade.

    Odgovori
  • Saša Pančevački

    Hvala vam na ovom komentaru. Potrudio sam se da predstavim istoriju svoje porodice, ali i način na kojim sam došao do svih ovih saznanja o mojim precima. Mislim da se na prostorima Banata mnogo može saznati jer je dosta toga sačuvano, pre svega crkvenih matica. Jedino što treba je želja i upornost, a u ovom tekstu se mogu pronaći mnoge ideje za dalje istraživanje.
    Osim što otkrivanjem svog porekla saznajemo stvari koje su značajne nama samima, treba imati na umu da od pojedinca počinje sve i da je jedan narod skup pojedinaca. Razrešivanjem svog porekla i korena mi učestvujemo i u otkrivanju istorije svog naroda ili makar jednog njegovog dela. Konkretno govorim o načinu dobijanja prezimena u Banatu kao i o poreklu njegovog stanovništva, što su najbitnije stvari. Što se testiranja tiče za to se apsolutno zalažem i slažem i nadam se da će udeo mojih saplemenika severno od Dunava porasti i obogatiti Srpski DNK Projekat.

    Odgovori
  • Saša Pančevački

    Najbliža DNK poklapanja imamo sa Jeličićima (Tomindan,Zaselje/Požega) sa 2/17 markera razlike (na dis19 i gatah4 -nakon baždarenja, oba markera za po jednu vrednost), sa Milovanovićima (Tomindan,Kaona/Lučani) sa 4/23markera razlike (razlike na markerima dis 19, dis 456 i dis 570 za jednu vrednost, gata H4 nakon baždarenja za jednu vrednost) i sa Dangubićima (Aranđelovdan, Ljubinje/Bileća) sa 4/23 markera razlike.
    Za Jeličiće (sv.Toma) se zna da su iz Osata (deo opština Srebrenice i Bratunca) u Bosni došli u selo Zaselje u okolini Užica. Postoje i Jeličići koji slave sv.Nikolu ima dosta u okolini Banja Luke, Prijedora, u Krajini pa i u okolini Užica.
    Jeličića ima i u Trebižatu i Počitelju (Čapljina), Podboru, Maglicama, Ploči i Lugu (Prozor). Jeličići u Počitelju su iz Trebižata u jugoistočnoj Hercegovini, odakle ih je „preselio aga“ oko 1850. godine (59:252). U Podboru (kod Gornjeg Vakufa) su starosjedioci. U ostala mjesta doseljavali su iz Podbora. U Maglice se Jeličić „stalno nastanio kod Đulagina Briga oko 1860.“, a u Lug je došao 1918. godine (79:72.83.120). Ima ih nastanjenih i u Mostaru. Jeličići (p) pominju se u Ljubomiru (Trebinje). Istorijski izvori pominju Avakuma Jeličića kaluđera manastira Dobrićevo (kod Bileće) koji se rodio 1737. godine u Ljubomiru kod Trebinja (126:335). Izvor za hercegovačke Jeličiće je knjiga Risto Milićevića – Hercegovačka prezimena (Beograd, 2005).
    Jeličići iz Zaselja su praktično jedini Jeličići koji slave Tomindan.
    Obzirom da najbliža podudaranja postoje sa porodicama iz Hercegovine, Starog Vlaha i iz Podrinja, poreklo porodice Pančevački treba tražiti upravo u tim zapadnim, odnosno jugozapadnim srpskim krajevima. Treba imati na umu seobe koje su se u ovim krajevima odigravale neprestano uz priliv stanovništva od Stare Srbije i Metohije pa sve do Raške i Brda u Crnoj Gori.

    Odgovori
  • Saša

    Kao jedno od bližih poklapanja ističe se i rod Fuštića (Mratindan, Brskovo/Mojkovac), sa razlikom na 3/17 markera. Razlike su na markerima dis 19 (kod Fuštića 16, kod Pančevačkih 17) , dis 439 (kod Fuštića 14 a kod Pančevačkih 15) i dis 389II (kod Fuštića 30, kod Pančevačkih 31), s tim da Fuštići nemaju testiranih 6 markera (dis 576, dis 570, dis 481, dis 549, dis 533 i dis 643).
    Po nekim pričama Fuštići su poreklom od doseljenih rudara Sasa (po haplogrupi se vidi da su i ti Sasi bili slovenskog-srpskog porekla) i pripadaju Kulizama-rodovima koji slave Mratindan.

    Odgovori
  • Saša

    Kao jedno od bliskih poklapanja, sa razlikom 3/17 markera za po jednu vrednost (dis 439 14-15 , dis 458 16-17, Gata H4 11- 10 (9) ) je sa jednim od testiranih koji takođe slavi Nikoljdan a koji je iz Zenice, sa ranijim poreklom iz Bosanske Krupe a najranijim poreklom negde sa prostora Crne Gore. Drugo blisko poklapanje sa razlikom 3-17 markera na po jednu vrednost (dis 439 14-15, dis 635 22-23, gata H4 11-10 (9) ) je sa testiranim iz Galibabinca kod Svrljiga koji slavi Mratindan. Treće blisko poklapanje sa razlikom 3-17 (dis 439 13-15, dis 389 II 30-31, Gata H4 11-10 (9) ) je sa testiranim iz Valjeva koji slavi Nikoljdan.

    Odgovori

Ostavi komentar

© 2012- 2013 POREKLO poreklo.rs

Scroll to top