Rodovi starobalkanskog porekla u Crnoj Gori Reviewed by Momizat on . Autor: Ivan Vukićević (ivan.vukicevic@poreklo.rs) Objavljeno: 19.11.2017. | Dopunjeno: 7.9.2019. Uvod Starobalkanski sloj stanovništva u Crnoj Gori čine potomci V Autor: Ivan Vukićević (ivan.vukicevic@poreklo.rs) Objavljeno: 19.11.2017. | Dopunjeno: 7.9.2019. Uvod Starobalkanski sloj stanovništva u Crnoj Gori čine potomci V Rating: 0
You Are Here: Home » Info » Dnk poreklo » Rodovi starobalkanskog porekla u Crnoj Gori

Rodovi starobalkanskog porekla u Crnoj Gori

Uvod

Starobalkanski sloj stanovništva u Crnoj Gori čine potomci Vlaha, Ilira, Kelta, Tračana, Cincara i drugih naroda koji su u određenim periodima tokom istorije naseljavali ovaj deo Balkana. Za starobalkanske rodove se uopšteno smatraju svi rodovi koji po Y hromozomu, odnosno muškoj liniji, pripadaju haplogrupama koje se ne mogu direktno povezati sa poznatim migracijama iz srednjeg i novog veka. To su pre svih E1b, G1b, G2a, J2a, J2b1, J2b2, L1b, L2 i Q2 haplogrupe i najveći deo grane R1b-L23 , dok se za J1 i T1 haplogrupe ne zna sa sigurnošću od kada su prisutne na prostoru današnje Crne Gore. U tekstu Genetska slika Crne Gore je bilo više reči o haplogrupama na prostoru Crne Gore, dok će ovde u kraćim crtama biti navedeni svi rodovi za koje je do sada utvrđeno da su starobalkanskog porekla. Rodovi su grupisani po granama za koje utvrđeno da im pripadaju preko SNP (Single-nucleotide polymorphism) testiranja ili se to osnovano pretpostavlja na osnovu rezultata po markerima. Bitno je napomenuti da pripadnost spomenutim haplogrupama ne garantuje da su rodovi o kojima će biti reči u ovom tekstu zaista starobalkanski, odnosno da su na Balkanu prisutni najkasnije od početka srednjeg veka, već da se na osnovu dosadašnjih saznanja o migracijama tih haplogrupa tako nešto osnovano može pretpostaviti. Ovaj tekst će biti dopunjavan kako budu pristizali rezultati DNK testiranja.

Najveći rodovi u Crnoj Gori 1913. godine prema narodnim predanjima i DNK rezultatima

E1b haplogrupa

E-V13 grane i rodovi u Crnoj Gori

E1b-V13>Z1057>PH1246>BY14151

Vasojevići su rod i istoimeno pleme u Brdima čiji je rodonačelnik Vasoje prema predanju unuk Vukana Nemanjića, a u Lijevu Rijeku se sa porodicom doselio iz Hercegovine Vasojev praunuk Vaso. Utvrđeno je da Vasojevići pripadaju istom rodu kao i Bobani iz istoimenog plemena u Hercegovini i jedno muslimansko bratstvo iz okoline Nevesinja što potvrđuje predanje o poreklu Vasojevića iz Hercegovine. Vasojevići se dele na Mijomanoviće, Novakoviće i Rajeviće, a najbrojniji Rajevići se dele na Dabetiće, Kovačeviće i Lopaćane. Navedene grane se dele na veliki broj bratstava, a za svaku od ovih grana je genetski potvrđena pripadnost rodu Vasojevića. Vasojevići su nakon proterivanja albanskog plemena Klimenti iz Gornjeg Polimlja naselili ovu oblast koju je staro srpsko stanovništvo napustilo nakon turske okupacije usled čega su se znatno proširili teritorijalno, a Andrijevica postala njihovo novo sedište. Za većinu bratstava u Crnoj Gori izvan plemenske teritorije koji imaju predanje o poreklu od Vasojevića je nasuprot ustaljenim predanjima utvrđeno da ipak ne pripadaju rodu Vasojevića. To su Karadžići iz Lopata koji su se najvećim delom iselili u Drobnjak i koji pripadaju grani I2-Z17855, Gluhodoljani i Stanimirovići iz Gluhog Dola i Dupila koji pripadaju grani R1a-YP417, zatim Marojevići, Mušikići, Dragnići i Ćorovići iz Morakova u Nikšićkoj Župi koji pripadaju rodu Mrka i grani R1a-Y2902 i Zečevići iz Banjana koji pripadaju grani N2-FGC28435. Utvrđeno je i da Vitkovići i Potolići iz Pješivca koji sebe smatraju za potomke Stevana Vasojevića nisu srodni Vasojevićima, već pripadaju grani J2a-SK1357.  Takođe, i za pojedina bratstva iz samog plemena se ispostavilo da ne pripadaju rodu Vasojevića nasuprot ustaljenom predanju, a to su Bakići iz Zabrđa i deo Radevića iz Mezgalja u Šekularu koji pripadaju rodu Kuča i grani E-BY165837. Iseljenih Vasojevića ima u većem broju u Gornjoj Morači, Poljima Kolašinskim i Bihoru. Svi Vasojevići u Crnoj Gori slave Aranđelovdan sem islamiziranog dela Đukića u Goraždu u Polici, zatim Ćeranića u Zatonu u Bihoru i Selmanovića u Zoganju kod Ulcinja. Vasojevići su prema anonimnom istraživanju jedan od najbrojnijih rodova u Crnoj Gori sa 4,95% zastupljenosti.

Mataruge su starosedelački rod u Banjanima i nekadašnje pleme koje je svojevremeno naseljavalo područja Banjana, Grahova, Oputnih Rudina, Nikšićkih Rudina, Cuca i Ozrinića. Usled intezivnog iseljavanja u njihovoj matičnoj oblasti jedino su preostali Kokotovići na Usputnici i Miškovići u Pareškom Dolu u Petrovićima u Banjanima. Staro prezime ovih bratstava je Bratić, a njihovih iseljenika ima širom Hercegovine. Na osnovu rezultata testiranog Bratića iz Hercegovine je utvrđeno da pripada grani E-V13, a na osnovu haplotipa Bratića se može pretpostaviti da pripadaju grani E-BY14151. Kokotovići i Miškovići slave Tomindan, kao i iseljeni Bratići.

Šaranci su rod od koga je istoimeno proisteklo u Drobnjaku. Prema ustaljenom predanju potiču od Vlastelinovića iz Plane kod Bileće odakle su se preko Bjelopavlića i Plane u Gornjem Kolašinu doselili u Šarance. Međutim, utvrđeno je da genetski nisu srodni Šarencima iz Hercegovine koji takođe imaju predanje o poreklu od Vlastelinovića, čime na važnosti dobija manje prihvaćeno predanje o daljem poreklu Miloševića iz Kuča. Prema predanju se dele na Anđeliće, Vukoviće, Kneževiće, Raspopoviće, Raičeviće, Ćosoviće i Džakoviće. Sva navedena bratstva žive u Šarancima sem Raspopovića koji žive u Martinićima u Bjelopavlićima. Za Bojoviće i Anđeliće je utvrđeno da su srodni i da pripadaju grani E-BY14151, dok se za Ćosoviće ispostavilo da pripadaju rodu Veljokrajana i Kriča i grani J2b1-Y22066 na osnovu čega se može zaključiti da su pribraćeni ostalim Miloševićima. Šaranci su se nakon doseljavanja u svoju novu maticu dalje iseljavali i u Pivu, Zatarje i Pljevlju. Svi Šaranci slave Đurđevdan sem Raspopovića koji slave Petkovdan.

E1b-V13>Z1057>CTS5856>BY3880

Bulatovići-Kuči su rod koji čine doseljenici iz Rovaca koji prema predanju potiču od Bulatovića. Dele se na pet grana, ali se svi zvanično prezivaju Bulatović. Najpre su se doselili Budinići-Bojanovići u Zagredu, a zatim Otaševići i Tomaševići u Raće i Bolandžići u Sjenice. Kasnije je deo Budinića-Bojanovića prešao iz Zagrede u Raće. Todići iz Raća smatraju da su srodnici Otaševićima i Tomaševićima, međutim za njih postoji i predanje da potiču od Tode koja je trudna došla iz okoline Skadra. Dosada su testirani Budinići-Bojanovići, Otaševići i Todići. Za prve dve grane je nedvosmisleno utvrđeno da su isti rod, dok je postoji i mogućnost da i Todići pripadaju istom rodu. Kako Bulatovići izvorno pripadaju rodu Nikšića i grani I2-Y52621, može se zaključiti da je ovaj rod pribraćen Bulatovićima u Rovcima i da su se etapno preselili u Kuče. Svi slave Lučindan sem Bolandžića koji slave Nikoljdan.

Dobrilovići u Dobrskom Selu su prema predanju poreklom iz Peći. Dele se na Vujoviće, Milanoviće i Popoviće u zaseoku Lipi i Vukiće, Đuranoviće, Rajoviće i Sredanoviće  u zaseoku Paprati. Nakon proterivanja Bjelica iz Riječke nahije dobrska bratstva su naselila i Dobrsku Župu. Haplogrupa Dobrilovića je utvrđena na osnovu rezultata Vukića. Svi Dobrilovići slave Nikoljdan.

Đoljevići-Grude (Đoljaj na albanskom) su albansko bratstvo iz Gruda koje je prema predanju ogranak Vuksangeljića, međutim za ostala bratstva sa istim predanjem je utvrđeno da pripadaju grani J2b-Y23094 na osnovu čega se može zaključiti da su Đoljevići pribraćeni Vuksangeljićima.

Đurbuzovići su muslimansko bratstvo iz Cetinja. Prema predanju su poreklom iz Komana, međutim nije poznato od kog bratstva.

Zagrađani su srodna grupa bratstava iz Zagrađa u Vasojevićima. Prema predanju su iz Kuča, a u novije vreme se može čuti i da su od Drekalovića što se ispostavilo kao netačno s obzirom da im nisu genetski srodni. Dele se na Jevriće, Popoviće-Mihajloviće, Sekuliće, Trifunoviće, Cikiće, Cikoviće i Šljakiće. Svi slave Pantelijevdan.

Katići iz Sutorine su poreklom iz Popova. Najviše ih je u sutorinskom selu Šćepoševići. Slave Stevanjdan.

Lužani su prema predanjima staro srpsko pleme koje se raspalo dolaskom Bjelopavlića, Pipera i Pješivaca na prostor današnjih istoimenih plemena. Lužani tada delom napuštaju svoju dotadašnju oblast, delom se pribraćuju većim novodoseljenim bratstvima, dok je svega par preostalih bratstava zadržalo svest o lužanskom poreklu. U Pješivcima su od Lužana Mandalinići i Škuletići, dva srodna bratstva iz Bogetića i Cerova, zatim Vučetići u Bogetićima i Milunovići u Bogmilovićima. Za Šulende iz Pješivačkog Dola, odnosno Antunoviće kako se danas prezivaju, nije sugurno da li potiču od Lužana ili Španja koji su još starije stanovništvo u Pješivcima. U Pješivcima se moglo čuti da su od Lužana i Vučićevići iz Cerova koji se dele na Peroviće i Strikoviće, međutim za ova bratstva je potvrđeno da su ogranak Potolića kako im i glasi predanje. Sva navedena bratstva slave plemensku slavu Jesenji Jovanjdan. Bogetići iz istoimenog sela su se iselili u Goroviće u Grblju gde slave Nikoljdan. U Bjelopavlićima su od Lužana Petričevići i Simonovići, a najverovatnije i par drugih bratstava koja sebe ne smatraju za Lužane poput Popovića iz Slatine koji pričaju da su poreklom iz Dukađina poput Bjelopavlića. Simonovići i Popovići slave Simeondan, a Petričevići slave Petkovdan. U Piperima su od Lužana Crnci iz istoimenog sela koje je po njima nazvano. Oni su prema plemenskom predanju ogranak doseljenih Lutovaca, međutim oduvek je preovlađivalo mišljenje da su zapravo stariji sloj stanovništva u plemenu i da potiču od Lužana što se ispostavilo kao tačno s obzirom da Lutovci pripadaju grani R1b-BY38894. Dele se na Janiće, Laliće i Božanoviće, a od Crnaca iz sela Stanjevića Rupe su prema jednom predanju Stanjevići u Poborima koji se dele na Kapisode i Božoviće. Stanjevići slave Jesenji Jovandan, a Božovići Jovanjdan. Za Stanišiće iz Seoca u Piperima postoji mišljenje da potiču od Lužana, međutim ispostavilo se da potiču od Lutovaca i da pripadaju grani R1b-Y32147. Od svih navedenih bratstava koja verovatno potiču od Lužana jedino su testirani Crnci, tako da tek ostaje da se vidi u kojoj meri su lužanska bratstva međusobno srodna. Smatra se da od iseljenih Lužana iz Pipera potiču Vujotići u selu Duga u Bratonožićima koji slave Nikoljdan, a po selu koje nastanjuju se nazivaju i Dužanima, međutim imajući u vidu da potiču iz Stijene Piperske to je malo verovatno.

Radivojevići su rod iz Bokova u Ceklinu. Dele se na Borozane i Lompare. Njihov predak Radivoje se prema predanju doselio iz Bukovika u Gluhom Dolu. Od Borozana je istoimeno islamizirano bratstvo u Nevesinju zahvaljujući čijem rezultatu je utvrđena haplogrupa ovog roda. Borozani i Lompari u Bokovu slave Spasovdan.

Džanbegovići su muslimanski rod iz Žiljka u Bistrici koji važi za starosedelački u toj oblasti. Danas se najvećim delom prezivaju Zoronjić, a njihovi rođaci u Bijelom Polju se prezivaju Zoronić.

Štekojevići u Pješivcima potiču od Đura Štekojevića koji se prema predanju doselio iz Kuča za vreme Ivana Crnojevića čiji je bio sluga. Dele se na Spasojeviće, Radojičiće, Miloševiće i Savićeviće u Vitasovićima i Rajoviće u Dolu Pješivačkom, a do sada su testirani jedino Radojičići. Svi slave Jesenji Jovanjdan.

E1b-V13>Z1057>CTS5856>BY3880>Z5017>Z5016>Y3762>CTS6377>CTS9320>Z16988

Ugrenovići prema predanju potiču od bana Ugrena Jerinića koji je upravljao Onogoštom (današnji Nikšić) i koga je ubio Nikša, rodonačelnik Nikšića. Iako je ban Ugren bio istorijska ličnost, ne postoje dokazi o tome da se prezivao Jerinić. Bratstva u Crnoj Gori koja su prema predanju od bana Ugrena su Đapići, Juškovići, Mijanovići, Mumovići, Pantovići i Pejovići u Gornjem Polju kod Nikšića i Golubovići u Malinsku. Deo Juškovića je prešao u Ljevišta u Gornjoj Morači, a od njih su i Lazovići na Kutnjoj Njivi u Drobnjaku. Od Pejovića su Mučalice u Ljevištima u Gornjoj Morači i Godijeljima u Drobnjaku. Svi slave Aćimovdan.

Čeprnjići su bratstvo iz Sutorine u kojoj nastanjuju više sela. Prema jednom predanju iz Čepelice kod Bileće, a prema drugom iz Grahova. Slave Ilindan.

Čindraci su muslimansko bratstvo iz sela Dolac u Bistrici. Prema predanju su doseljeni iz Vučitrna gde živi istoimeno bratstvo, ali postoji i mišljenje da su starosedeoci u Polimlju.

E1b-V13>Z1057>CTS5856>BY3880>Z5017>Z5016
    >Y3762>CTS6377>CTS9320>Z16988>BY4222>BY4590

Klimenti su rod koji potiče iz istoimenog albanskog plemena na krajnjem severu Malesije u Albaniji. Prema predanju svi potiču od pretka pravoslavne vere koji se tamo doselio iz današnje Crne Gore – prema jednoj verziji iz Lopara u Fundini (Kučka Krajina) preko Hota, prema drugoj iz Pipera, a prema trećoj koja se prva spominje u istorijskim izvorima iz Morače. Prema predanju se dele na Selčane, Vukle i Nikče, a pribraćeni su im Boge koji su geografski odvojeni visokim planinskim vencem i za koje je poznato da su se kasnije pridružili plemenu. Dok je za većinu Selčana i Vukli potvrđeno da pripadaju istom rodu, za Nikče se ispostavilo da većinski pripadaju grani J2b-Y82533, a među Bogama još uvek nema testiranih. Od iseljenih Selčana i Vukli je za neka bratstva utvrđeno da ne pripadaju rodu Klimeneta, a to su muslimani Murići u Rožajskoj oblasti, Agovići u Bihoru, zatim Musići, Rekovići, Canovići i Hasilovići u Plavsko-Gusinjskoj oblasti i Perazići u Boljevićima i Paštrovićima koji svi pripadaju grani R1b-Y32147, dok Gornjaci u Ceklinu pripadaju grani I2-A16413. Bratstva iz Selca i Vukli prevashodno naseljavaju oblasti Rožaja, Plava i Gusinja gde su gotovo svi islamizirani i govore srpskim jezikom izuzev malog broja katoličkih porodica u okolini Gusinja. Prema predanju iz Klimenata su još i srpska bratstva Orlandići i Dabanovići u Seocima i Dajkovići u Ceklinu, međutim još uvek nema testiranih pripadnika ovih bratstava tako da je nepoznato da li pripadaju ovom rodu. Sva pravoslavna bratstva iz Klimenata slave Nikoljdan.

E1b-V13>Z1057>CTS5856>BY3880>Z5017>Z5016>Y3762>CTS6377
    >CTS9320>Z16988>BY4197>BY34282>BY50887>BY155589

Bjelopavlići su rod i istoimeno pleme u Brdima. Prema ustaljenom predanju potiču od Bijelog Pavla iz Peći, sina albanskog vlastelina Leke Dukađinca, dok prema istom predanju od drugog Lekinog sina Gavrila (Gaša) potiče albansko pleme Gašani. Postoji i predanje poreklu Bjelopavlića od Leke Kapetana, savremenika Leke Dukađinca. Oba predanja se mogu odbaciti jer se Bjelopavlići spominju 1411. godine za vreme života spomenute dvojice. Bjelopavlići takođe imaju i predanje po kome je Leka Dukađinac zapravo bio unuk kralja Milutina. Testirano je više pripadnika ovih plemena i utvrđeno je da Bjelopavlići i Gašani ne potiču od istog pretka pri čemu su Gašani vrlo raznorodni među sobom. Bjelopavlići se prema rodoslovu dele na Bubiće i Dmitroviće (staro prezime Mitrovića), dok se Mitrovići dalje dele na Kaleziće, Nikoliće, Pavkoviće i Petrušinoviće. Buba, rodonačelnik Bubića, je prema predanjima samih Bubića bio sin Bijeloga Pavla ili njegov unuk koji je rođen u Hotima gde se iz Dukađina doselio Šćepan, sin Bijelog Pavla. S obzirom da je broj pasova do Bijelog Pavla znatno manji kod Bubića nego kod Mitrovića, drugo predanje je znatno verovatnije. Pored ustaljenih predanja, postoje i predanje iz Petrušinovića po kome je Buba iz Mojanovića u Zeti i da nije od Bijelog Pavla, kao i predanje iz Martinića po kome je Buba zaista doseljen iz Hotskog Huma, ali da je bio katolik i da mu se otac zvao Đon. Međutim, kako je za Damjanoviće i Vujadinoviće iz Vražegrmaca utvrđeno da pripadaju rodu Bjelopavlića, ova predanja se mogu odbaciti. Bubići se dele na dve grupe bratstava od kojih jedna naseljava Martiniće (Vukšići i Erakovići), a druga Vražegrmce (Damjanovići, Milanovići i Stanišići). Od Bubića je testiran još i pripadnik bratstva Stanišić iz Vražegrmaca za koga se ispostavilo da pripada rodu Novljana i grani I1-FGC33034, međutim za ovo bratstvo postoji dosta uverljivo predanje da su najverovatnije pribraćeni Bubićima, zbog čega se taj rezultat ne može smatrati relevantnim za Bubiće. Za Kaleziće u Pavkovićima postoji predanje po kome su pribraćeni Bjelopavlićima, a na osnovu jednog rezultata se osnovano može pretpotaviti da pripadaju grani J2a-SK1357. Za Raičeviće u Vražegrmcima je utvrđeno da pripadaju grani I2-Y3120 i da nisu srodni Bjelopavlićima nasuprot njihovom predanju, a tome ide u prilog i to što ih ostali Bubići nisu smatrali za rođake. Za Kadoviće iz Šobajića u Vražegrmcima je utvrđeno da pripadaju rodu Bjelopavlića nasuprot ustaljenom predanju prema kome su grana Šobajića koji smatraju da potiču od Sibinjanin Janka odnosno despota Stefana Lazarevića, zbog čega na značaju dobija manje prihvaćeno predanje po kome su Kadovići pribraćeni Šobajićima. Iseljenih Bjelopavlića ima širom Crne Gore, a najveća iseljenička bratstva su Kaluđerovići u Ćeklićima i Pešići u Vasojevićima. Islamizirani Kaljići iz Donjeg Kolašina su prema predanju ogranak Kalezića iz Bjelopavlića, međutim za Kaljiće se ispostavilo da pripadaju rodu Kuča koji pripadaju rodu Kuča i grani E-BY165837. Pravoslavni Kljajići iz Zagorja u Vasojevićima i njihovi islamizirani rođaci Cikotići iz sela Trpezi u Bihoru prema predanju potiču iz Bjelopavlića, međutim za Cikotiće je utvrđeno da pripadaju grani I2-Y3120. Svi Bjelopavlići slave Petkovdan.

E1b-V13>Z1057>CTS5856>BY3880>Z5017>Z5016>Y3762>CTS6377>CTS9320>Z17107>Y30991

Jaćimovići su starosedoci iz Kostenice u Bistrici i prema predanju su srodni Begovićima iz  Rasova kod Bijelog Polja koji navodno potiču od rođenog brata rodonačelnika Jaćimovića. Međutim, utvrđeno je da se radi o dva različita roda s obzirom da Begovići pripadaju grani I2-PH908. Jaćimovići slave Stevanjdan.

E1b-V13>Z1057>CTS5856>BY3880>Z5017>Z5016>Y3762>CTS6377>CTS9320>Z17107>Y30991>Z38456

Kaluđerovići-Zećani su jedno od najvećih bratstva u Zeti. Prema predanju potiču od istoimenog bratstva iz Ćeklića odakle su u XVII veku zbog krvi prešli u Balije, zaseok Ponara u Zeti. Odatle su se preselili u Klimente gde se nisu duže zadržali, pa se vraćaju u Zetu u selo Mataguže odakle su se iseljavali u Šušunju i Golubovce. Mnogi ogranci Kaluđerovića su i zvanično promenili prezime, a to su Boljevići (zahvaljujući čijem rezultatu je utvrđena haplogrupa Kaluđrovića), Balijaši, Jankovići, Lešperovići, Mijatovići, Mirkovići i Rakovići. Kaluđerovići u Ćeklićima imaju predanje o poreklu od Bjelopavlića, međutim s obzirom da Bjelopavlići pripadaju grani E-BY155589, ostaje da se utvrdi da li zaista potiču od njih ili su isti rod sa Kaluđerovićima iz Zete. Svi Kaluđerovići slave Petkovdan.

Kruse su rod iz Donje Lješanske nahije koji čine bratstva Ćetkovići, Bojanovići, Rajićevići, Perovići i Rackovići. Matica im je u selu Krusi, a odatle su se raširili i na susedno selo Beri. Prema predanju su doseljni iz Kroje u Albaniji pre nekoliko vekova. Slave Nikoljdan.

E1b-V13>Z1057>CTS5856>BY3880>Z5017>Z5016>Y3762
    >CTS6377>CTS9320>Z17107>Y30991>Z38456>BY4461

Bašići su muslimansko bratstvo iz Plavsko-Gusinjske oblasti koje prema predanju potiče iz Lješa u Albaniji. Odatle su se najpre doselili u Gusinje gde prelaze na islam da bi zbog sukoba sa Klimentima prešli u Jaru gde čine većinu stanovništva. Ima ih i u okolnim mestima u Plavsko-Gusinjskoj oblasti, a njihov ogranak su Jevrići iz Komarače i Meteha. Bašići se drugačije nazivaju i Baše što na turskom jeziku znači glavar.

E1b-V13>Z1057>CTS5856>BY3880>Z5017>Z5016>Y3762>CTS6377>CTS9320>Z17107>Y30991>A24048

Rakonjci su starosedelačko bratstvo iz Rakonja kod Bijelog Polja odakle su raseljavali po susednim selima u okolini Bijelog Polja. Prema predanju su poreklom iz Kuča, međutim grana kojoj pripadaju Rakonjci nije zabeležena u Kučima niti među iseljenicima iz ovog plemena. Jedna grana Rakonjaca ima i predanje da su se ranije prezivali Popović. Rakonjci slave Nikoljdan.

E1b-V13>Z1057>CTS5856>BY3880>Z5017>Z5016>Y3762>CTS6377>CTS9320>Z17264

Vladisavljevići iz Donjeg Kraja na Cetinju su prema predanju ogranak Borojevića, međutim za njih je utvrđeno da pripadaju grani R1a-Y2902. Na osnovu toga se može zaključiti da su Lajislavići, kako se u narodu zovu Vladisavljevići, pribraćeni Borojevićima i da su od starijeg sloja stanovništva na Cetinju. Dele se na Ivanoviće i Marinoviće. Slave Đurđevdan.

E1b-V13>Z1057>CTS5856>BY3880>Z5017>Z19851>A18833

Katunjani i Riđani su rod koji čini veliki broj bratstva sa različitim predanjima, a matica ovog roda je po svemu sudeći na razmeđi Katunske nahije i Stare Hercegovine.
Katunjanima se može nazvati nekoliko razgranatih bratstava iz Katunske nahije koja priapdaju ovom rodu: Nenojevići i Borilovići iz Bajica, Bjelice iz istoimenog plemena, Đuričkovići iz Zagarača, Đuričići iz Malih Cuca, Roćeni iz Šaranaca i Špadijeri iz Donjeg Kraja na Cetinju. Nenojevići i Borilovići iz Bajica su prema predanju poreklom od Orlovića i doseljeni su iz Čarađa u Goliji preko Cuca. Isto predanje imaju Bandići iz Komana i Samardžići iz Krivošija koji su se u ta plemena doselili preko Bajica, međutim za njih je utvrđeno da pripadaju grani  J2a-SK1357, isto kao i sva bratstva iz Veljih Cuca koja imaju predanje o poreklu od Orlovića iz Čarađa. To potvrđuje da su bratstva koja čine ova dva roda činila jednu rodovsku zajednicu na području Veljih Cuca i da su zajedno učestvovali u migracijama. Nenojevići se dele se na Martinoviće i Vuksanoviće koji čine ogromnu većinu stanovništva u Bajicama, a najbrojniji su i u širem plemenu Cetinje u čijem sastavu su Bajice. Martinovići su pojedinačno najbrojnije bratstvo u čitavoj Staroj Crnoj Gori. Od bratstava iz Bajica su do sada testirani Martinovići. Od njih su prema predanju Ljuhari u Kučima i Zogovići i Krdžići u Vasojevićima, međutim za Ljuhare je utvrđeno da pripadaju rodu Kuča i grani E-BY165837, a za Zogoviće i Krdžiće da pripadaju grani G2a-S9591. Slave Jovanjdan. Bjelice iz istoimenog plemena se dele na dve grane: jednu čine Dubljani i Predišani, a drugu Mileševići. Dubljani su Milići, Predišani se dele na Pejoviće, Abramoviće i Andriće, a Mileševići se dele na Ćetkoviće, Praviloviće, Draškoviće i Vujiće. Spomenuta bratstva plemensko ime svojataju kao rodovsko preko navodnog pretka Bela (ili Bjelana), a prema predanju takođe potiču od Orlovića. Iseljavali su se u Riječku nahiju na područje koje je kasnije pripalo Ceklinu, kao i u Goliju, Gornje Polje i Oputne Rudine. Slave Jovanjdan u matici, a pojedini iseljenici slave Petkovdan i Jesenji Jovandan. Đuričkovići iz istoimenog sela u Zagaraču takođe imaju predanje o poreklu od Orlovića i doseljavanju preko Cuca. Od njih su Nedovići u Prijelozima kod Bijelog Polja zahvaljujući čijem rezultatu je utvrđeno da Đuričkovići pripadaju grani E-V13, ali ne i kojoj tačno podgrani. Međutim, na osnovu predanja  se osnovano može pretpostaviti da se radi o grani E-A18833 i istom rodu kome pripadaju Bjelice. Đuričkovići slave Malu Gospojinu, a Nedovići Aranđelovdan. Đuričići iz Malih Cuca su prema predanju od Bandića iz Komana, međutim za Bandiće koji smatraju da su od Orlovića se ispostavilo da pripadaju grani J2a-SK1357. U Cucama za Đuričiće smatra da su starinci što je očigledno tačno. Slave Jovanjdan. Roćeni iz Rasove u Šarancima su prema predanju takođe sa Čeva, ali nije poznato od kog bratstva. Iz Šaranaca su se iseljavali u Bršno kod Nikšića odakle je deo prešao u Drobnjak. Slave Aranđelovdan. Špadijeri iz Donjeg Kraja na Cetinju su prema predanju iz primorja, konkretno iz Dalmacije, međutim to predanje se može odbaciti jer su srodni ostalim bratstvima iz Katunske nahije. Slave Đurđevdan.
Riđani su pleme koje se nekada prostiralo od Nikšića do Korjenića, ali je zbog gubitka teritorija svedeno na prostor Grahova po kome je pleme kasnije preimenovano. Od bratstava koja su živela u Riđanima ovom rodu pripadaju Dragoševići iz Grahova i Lakovići i Tomanovići iz Malih Cuca.  Dragoševići su prema većini predanja od Drekalovića iz Kuča, a u Grahovo su se doselili preko Čeva i Riđana kod Nikšića. Međutim, Drekalovići pripadaju rodu Kuča i grani E-BY165837, na osnovu čega se može zaključiti da je predanje Dragoševića netačno. Dele se na Bulajiće, Vujačiće, Vujoviće, Vučeviće i Delibašiće. Za Vujačiće je utvrđeno da su raznorodni, odnosno da jedan deo bratstva pripada grani I2-PH908. Dragoševići su se iz Grahova iseljavali u Nikšićke Rudine. Lakovići i Tomanovići iz Malih Cuca su prema predanju su takođe od Drekalovića, ali za razliku od Dragoševića, imaju nešto preciznije predanje i smatraju da su od bratstva Ljakovića. Sličnost prezimena Ljaković i Laković jer najverovatniji razlog nastanka ovog izmišljenog predanja. Zanimljivo je da je krajem XIX veka još uvek postojalo predanje o njihovom srodstvu sa Dragoševićima za koje će se ispostaviti da je tačno. Iseljenih Lakovića ima u Goliji, Nikšićkim Rudinama i Pješivcima. Svi slave Nikoljdan.
Ovom rodu pripadaju i pojedina bratstva koja nemaju predanje o poreklu iz Katunske nahije ili Riđana. Luščani iz Vasojevića su prema predanju od Đuraškovića iz Ceklina, međutim kako Gornjaci čiji su Đuraškovići ogranak pripadaju grani I2-Z17855, ovo predanje je oboreno. Dele se na Vekoviće, Pajkoviće, Popoviće, Radičeviće i Tomaševiće u Lušcu i nekoliko manjih bratstava u drugim selima u okolini Berana među kojima su testirani Đuraškovići iz Budimlje. Svi slave Đurđic. Ovom rodu pripadaju još i Tomovići iz Šekulara, ili barem pribraćena grana ovog bratstva koje je prema predanju ogranak Ćetkovića-Vajmeša koji pripadaju grani I2-A1328. Tomovići slave Đurđevdan.

E1b-V13>Z1057>CTS5856>BY3880>Z5018>S2979>FGC33614>FGC33625

Beriše su albanski rod i istoimeno pleme iz severne Albanije odakle potiče i rodonačelnik Beriša u selu Prifti u Grudama. U prošlosti su predvodili Grude, ali su noviji doseljenici iz Sume vremenom postali brojniji zbog čega je plemenski barjak prešao na Vuksangeljiće. Beriše u Grudama su slavili Malu Gospojinu do prve polovine XX veka.

E1b-V13>Z1057>CTS5856>BY3880>Z5018>S2979
    >Z16659>Y3183>S2972>Z16661>BY5293>BY165837

Kuči su razgranati rod srpsko-albanskog porekla i istoimeno pleme u Crnoj Gori. Do sada je uvrđeno da rodu Kuča pripada čak 13 grupa srodnih bratstava koja imaju različita predanja o poreklu, a to su Mrnjavčići, Drekalovići, Bonkeći, Džukelići, Nikići i Nuculovići, Ljuhari, Peralovići, Nilejići, Bakečevići, Purišići, Jovovići i Jokanovići u Kučima, kao i iseljeni Lapi iz Fundine. Ovom rodu pripadaju i pojedina bratstva u Crnoj Gori, Hercegovini i Srbiji koja imaju predanje o poreklu iz Kuča, ali za koja se ne zna od kog tačno bratstva i mesta potiču, kao i nekih bratstava koja uopšte nemaju predanje o poreklu iz Kuča. Među prvima se po brojnosti izdvajaju Mehovići iz Bihora, a među drugima Bakići u Vasojevićima, Kaljići iz Donjeg Kolašina, Ljaljevići iz Bjelopoljske oblasti i Banderi i Cirikovići u Plavsko-Gusinjskoj oblasti.
Mrnjavčići prema predanju potiču od Gojka Mrnjavčevića, a u Kuče su se preko Brštana ili Bardanje, sela koja pripadaju Klimentima, a nekada su bila u Kučima. Daljim poreklom su iz Skadra, a smatraju da su Mrnjavčevići tamo doseljeni iz Bjelopavlića. Dele se na pet grupa bratstava: Nikezići, Petrovići (Berovjani i Perići), Lješevići (Glavatovići, Živkovići i Ljuljanovići), Đurđevići i Kostrovići. Za Bojoviće-Makoviće i Goljeviće iz sela Ubli i Martinljakoviće iz Ptikalja je potvrđeno predanje da potiču od Mrnjavčića iako postoje mišljenja da su starinci. Od Mrnjavčića su prema predanju između ostalih i Jankovići u Donjoj Morači, Vujačići iz Zete, Podgora i Lješanske nahije, kao i islamizirana bratstva Đurđevići i Micanovići iz Zatarja i Drakulovići, Muratagići i Radonjčići iz Plavsko-Gusinjske oblasti. Za Klikovce u Zeti i Mekiće iz Donjeg Kolašina je utvrđeno da nasuprot predanju nisu od Mrnjavčića i da pripadaju granama R1a-YP417 i I2-S17250. Većina Mrnjavčića slavi Mitrovdan, dok Kostrovići, Nikezići i Vujačići slave Nikoljdan, a Berovjani i Perići Jesenji Jovanjdan.
Drekalovići prema ustaljenom predanju potiču od Drekala Jovanovog, unuka Đurđa Kastriota, dok su Mrnjavčići oduvek tvrdili da su Drekalovići njihov ogranak. S obzirom da pripadaju istom rodu, može se zaključiti da je predanje Drekalovića o poreklu od Kastriota oboreno.  Dele se na Turkoviće, Vujoševiće, Ilikoviće, Mijoviće i Čejoviće i svi slave Nikoljdan sem islamiziranih Turkovića u Podgorici. Od Drekalovića prema predanjima su između ostalih i Anđelići u Vasojevićima, Đalovići i Čampari u Koritima, Đurovići kod Rožaja, islamizovani Rožajci (Bećirovići, Ganići, Kardovići, Fetahovići i drugi) i Durovići u Bihoru. Za Dragoševiće iz Grahova, Lakoviće i Tomanoviće iz Malih Cuca, Barjaktaroviće iz Vasojevića, kao i islamizirane Rastodere iz Bihora i Kalače iz okoline Rožaje je utvrđeno da nisu Drekalovići nasuprot njihovim predanjima.
Bonkeći iz Zatrijebača su albanska katolička grupa bratstava koja prema predanju vodi poreklo od Bona Kećija čiji se otac Keći doselio iz gornjeg toka Cijevne u današnjoj Albaniji. Prema predanju od Banovog brata Lazara potiču današnji Hoti, međutim utvrđeno je da Hoti pripadaju grani J2b2-CTS11100 čime je to predanje oboreno. Bonkeći se dele na Dacaite, Đokiće, Nik-Đerkoviće, Nikmaraše i Duke. Od Bonkeća su Nikočevići i nekoliko drugih bratstava u okolini Gusinja gde su svi prešli na islam. Bonkeći u Zatrijepču slave Malu Gospojinu (Zoju). Od Bonkeća najverovatnije potiču iz muslimani Čekići iz Plavsko-Gusinjske oblasti koji su prema predanju iz Zatrijepča i za koje je utvrđeno da pripadaju grani E-V13.
Džukelići iz Lazorca u Orahovu i Stjepova u Zatrijepču važe za starince u Kučima. Rodonačelnik Džukelića se prema rodoslovu zvao Đuro, zbog čega ova bratstva sebe nazivaju i Đurovićima. Od Dede Đurova su Perišići u Lazorcu, dok od Came Đurova potiču Vuljevići (sa ogrankom Mitrovićima) u Lazorcu i poarbanašeni Đonlekići u Stjepovu u Zatrijepču. Svi pravoslavni Džukelići slave Nikoljdan, dok su Đonlekići slave Malu Gospojinu (Zoju).
Nikići i Nuculovići su srodna bratstva koja su prema jednom predanju poreklom iz Kastrata odakle su se doselili preko sela Bar kod Selca u Klimentima gde su živeli neko vreme, dok prema drugom predanju potiču iz Radetine kod Selca u Klimentima. Doselili su se u Lazorce u Orahovu gde su ostali Nikići koji su se sa svojim ogrankom Pajovićima posrbili i prešli na pravoslavlje pa slave Mitrovdan kao i ostala bratstva u Lazorcu. Nuculovići su prešli u Koće i zadržali albanski identitet. Sve do sredine XX veka su slavili Stevanjdan, dok danas slave Sv. Antonija.
Ljuhari iz istomenog sela u Fundini su albansko bratstvo koje je prema predanju od Martinovića sa Bajica, što je s obzirom na pripadnost rodu Kuča očigledno netačno. Dele se na katolike Đoloviće i Perkoviće i muslimane Muhoviće. Od Ljuhara su i islamizovani Šabovići iz Plava kojih ima i u Donjem Bihoru. Đolovići i Perkovići slave Nikoljdan.
Peralovići iz Kosora se smatraju za starosedeoce, a Žijo, sin rodonačelnika Perala, je bio plemenski vojvoda pre Lala Drekalova. Od Peralovića su muslimani Kolenovići iz Gusinja i okoline. Slave Nikoljdan.
Nilejići iz Bezjova, odnosno Nilevići kako se danas prezivaju, važe za starosedeoce u Kučima, a od njih potiču Bojovići u Grnčaru kod Gusinja, kao i muslimani Ljuce iz Nikšića koji prešli u Bjelopoljsku oblast zahvaljujući čijem rezultatu je utvrđeno da Nilejići takođe pripadaju rodu Kuča. Niljevići slave Nikoljdan, kao i iseljeni Bojovići.
Bakečevići iz Kosora i Koća su starosedeoci u plemenu. Svi su ranije bili pravoslavci, ali su se u Koćima vremenom poarbanasili i prešli na katoličanstvo i tamo se danas prezivaju Đeljošević (Đeljošaj na albanskom). U Kosoru slave Nikoljdan, a u Koćima su nekada slavili Stevanjdan, dok danas slave Antonovdan.
Purišići i njihov ogranak Ivačevići (ili Ivanovići, a na albanskom Ivanaj) iz Koća su poreklom iz susednog selišta Jabuke. Kako su dugo vremena u plemenskoj zajedinici sa Marima u Koćima, Purišići su se vremenom poarbanasili i prešli na katoličanstvo. Slavili su Stevanjdan, a sada slave Antonovdan.
Jokanovići-Dobrošani su bratstvo iz Vrbice u Kučima koje se rođaka sa nekoliko bratstava istog prezimena u Hercegovini, međutim smatra se da su doseljeni iz Zatrijepča što je bliže istini s obzirom da je utvrđeno da pripadaju rodu Kuča. Slave Nikoljdan.
Lapi ili Ljapi su iseljeno starosedelačko bratstvo iz Fundine o kome nema mnogo podataka. Na osnovu prezimena se može pretpostaviti da su bili Albanci. Od njih potiču Lapčevići iz Aleksandrovačke Župe zahvaljujući čijem rezultatu je utvrđena pripadnost ovog iseljenog bratstva rodu Kuča. Lapčevići slave Nikoljdan, a može se pretpostaviti da je istu slavu slavilo i bratstvo Lapi.
Mehovići su muslimansko bratstvo iz Bihora. Prema predanju su poreklom iz Kuča, a u Bihor su doseljeni kao pravoslavci i slavili su Nikoljdan. Rođakaju se sa Fetićima iz Kradenika, Pepeljcima iz Godijeva i Smajilovićima iz Duge Poljane na Pešteru. Međutim, za Fetiće je utvrđeno da pripadaju grani I2-L1229, tako da su očigledno preuzeli predanje Mehovića.
Kaljići iz Donjeg Kolašina su muslimansko bratstvo sa brojnim ograncima koje se nakon Balkanskih ratova najvećim delom iselilo u Tursku. Prema predanju su ogranak Kalezića iz Bjelopavlića, međutim za Ibrahimoviće i Redžoviće koji su ogranci Kaljića  se ispostavilo da pripadaju rodu Kuča koji pripadaju grani E-BY165837, tako da se to predanje može odbaciti.
Ljaljevići su muslimansko bratstvo iz okoline Bijelog Polja gde su doseljeni iz Kolašina, a prema predanju su poreklom od Bukumira Ljaljovića iz Bratonožića što se ispostavilo kao netačno jer Bukumiri pripadaju grani Q2-BZ3000. Može se zaključiti da je takvo predanje nastalo kao posledica sličnosti prezimena.
Banderi i Cirikovići su muslimanska bratstva iz Plava koja su prema predanju turskog porekla iz Anadolije. S obzirom da je za Oleviće koji su grana Cirikovića utvrđeno da pripadaju rodu Kuča, predanje o turskom poreklu je očigledno netačno.
Bektaševići i Zećirovići iz Lahola u Bihoru su dva srodna muslimanska bratstva koja prema jednom predanju potiču od Bektaševića iz Gusinja, dok prema drugom predanju ova dva bratstva potiču iz Anadolije. Za Zećiroviće je utvrđeno da pripadaju rodu Kuča zbog čega se može odbaciti predanje o poreklu ovog bratstva iz Anadolije. Ako je prvo predanje o njihovom poreklu od Bektaševića iz Gusinja zaista tačno, onda bi to značilo da Bektaševići i Lončarevići nisu isti rod s obzirom da Lončarevići pripadaju grani R1a-Y2608, ali s obzirom da još uvek nema testiranih Bektaševića, to tek ostaje da se utvrdi.
Bakići i Radevići su prema predanju ogranak Vasojevića-Novakovića, međutim za Bakiće i deo Radevića u Šekularu takođe utvrđeno da pripadaju rodu Kuča. Bakići žive u Zabrđu, a Radevići u Lijevoj Rijeci i Mezgalju u Šekularu. Oba bratstva slave Aranđelovdan.
Predanja kučkih bratstava nedvosmisleno govore o poreklu ovog roda iz gornjeg toka Cijevne koji danas pripada albanskom plemenu Klimenti. Kuči su se odatle naseljavali u talasima zbog čega se izgubila svest o zajedničkom poreklu. Kako su spomenuta albanska plemena nekada takođe bila etnički mešovita, ne može se na osnovu dosadašnjih saznanja utvrditi da li su Kuči izvorno srpskog ili albanskog porekla. Kuči su najbrojniji rod u Crnoj Gori sa 7,18% zastupljenosti prema anonimnom istraživanju.

E1b-V13>Z1057>CTS5856>BY3880>Z5018>S2979>Z16659>Y3183
    >S2972>A7135>A7136>Y18675>Y18673>BY5425>Y128213

Vojinovići-Poblaćani su nekadašnje bratstvo iz Poblaća kod Pljevlje koje potiče od spahije Vojina. Od njih su Lisičići iz Kruševa, kao i islamizirane Lisice iz Meljaka u Zatarju za koje postoji i drugo predanje po kome su od Dizdarevića iz Meljaka. Lisičići slave Jovanjdan.

E1b-V13>Z1057>CTS5856>BY3880>Z5018>S2979>Z16659>L241

Bogutovići, kako na osnovu kotorskih dokumenata najverovatnije glasi staro prezime Herakovića i Raičevića (Rajićevića) iz Njeguša, su prema predanju poreklom iz sela Muževice u Banjanima. Herakovići se dele na Petroviće od kojih je dinastija Petrović-Njegoš i Popoviće, a Raičevići se dele na Pende, Podubličane i Radonjiće. Iseljenih Raičevića ima u Bratešićima u Grblju. Miočani iz Donje Morače i njihovi iseljenici u Vasojevićima su prema predanju poreklom od Herakovića, međutim za ova bratstva je utvrđeno da pripadaju grani R1a-Z282 čime je to predanje oboreno. Herakovići i Raičevići slave Đurđevdan.

Vujovići-Oputnorudinjani i Vukovići-Pivljani su dva bratstva različitih predanja za koja se ispostavilo da su srodni.
Vujovići iz Vraćenovića u Oputnim Rudinama su prema ustaljenom predanju od Vujovića iz Vranjske u Bilećkim Rudinama, međutim za njih je ustanovljeno da pripadaju drugoj haplogrupi, tako da je spomenuto predanje oboreno. Prema drugom predanju su od Vujovića iz Ožegovice u Ozrinićima koji takođe imaju predanje da Vujovići iz Vraćenovića potiču od njih, međutim i za to predanje se ispostavilo da je netačno jer Vujovići iz Ožegovice pripadaju rodu Ozrinića i grani I2-PH908. Vujovići iz Vraćenovića slave Nikoljdan.
Vukovići iz Mratinja i Brijega u Pivi su poreklom sa Čeva u Ozrinićima, a prema predanju potiču od istoimenog roda. S obzirom da Ozrinići pripadaju grani I2-PH908, može se zaključiti da su Vukovići poreklom od starinaca sa Čeva. Od Vukovića su Pivljani u Krćama kod Pljevlje. Svi slave Aranđelovdan.

Danilovići-Moračani iz Đurđevine su starosedeoci u Donjoj Morači. Najstariji poznati predak Danilovića je prema predanju pop Jovan, dok nije poznato ko je bio Danilo po kome nose prezime. Slave Jovanjdan.

Dreševići-Tužani su muslimansko bratstvo iz Tuza koje prema predanju potiče iz Temalja, južno od Skadra. Deo Dreševića je prešao u Kodrabudan u Hotima gde su najbrojnije bratstvo.

Koprivice i Tupanjci su rod koji čine bratstva iz Banjana koja prema predanjima nisu međusobno povezana, ali za koja se ispostavilo da su genetski srodna.
Koprivice iz istoimenog sela u Banjanima prema predanju potiču od sina Miloša Obilića koga su Gambelići iz Velimlja pronašli ostavljenog kao bebu pored puta. Koprivice su jedno od nekoliko najvećih bratstava u Crnoj Gori. Iseljavali su se u manjem broju u Pivu i odatle u Zatarje. Slave Nikoljdan, slavu koju su preuzeli od Gambelića.
Tupanjcima se zajedno mogu nazvati Komenovići iz Klenka u Banjanima i Adžići iz Lisine u Pivi koji potiču iz Tupana u Banjnima i pripadaju ovom rodu. Adžići iz Pive prema predanju potiču od Adžića iz Kosijera odakle su se navodno preko Knina u Dalmaciji i Tupana u Banjanima doselili u Pivu, a u to vreme su se prezivali Zečević. Kako je za Adžiće u Kosijerima utvrđeno da pripadaju grani I2-Y3120 može se zaključiti da Adžići iz Pive ne potiču od njih, kao ni od Zečevića iz Klenka za koje je utvrđeno da pripadaju rodu Banjana i grani N2-FGC28435, već da su starosedeoci iz Tupana. Zečevići i Adžići slave Jovanjdan. Komnenovići iz Klenka prema predanju potiču od Pavla Orlovića i doselili su se iz Čarađa u Goliji, međutim to svakako nije slučaj jer nisu srodni nijednoj od tri velike grupe bratstava sa istim predanjem. Svoju nekadašnju maticu Tupan su potpuno napustili pred brojnijim doseljenicma iz Ozrinića – deo bratstva je prešao u susedni Klenak, dok se deo iselio u okolinu Trebinja i Bileće gde se dele na Bojoviće, Rogane, Tešanoviće i Tupanjce. Za Komnenoviće iz Popova koji imaju predanje o poreklu od istoimenog bratstva iz Banjana se ispostavilo da pripadaju grani I2-PH908 čime je to predanje oboreno. Svi Tupanjci slave Jovanjdan. Ovom rodu pripadaju i Vojinovići iz istoimenog sela u Pivi koji su prema predanju ogranak Branilovića što se ispostavilo kao netačno jer Branilovići pripadaju rodu Banjana i grani N2-FGC28435. S obzirom da slave Jovanjdan, može se pretpostaviti da kao i Adžići potiču iz Tupana u Banjanima.

Mugoše i Popovići-Lješkopoljci iz Lješkopolja su prema predanju poreklom od bliskog rođaka Đurađa Kastriota, a u Crnu Goru su se prema istom predanju doselili iz Kastrata preko Kuča.  U Piperima je sačuvano predanje da su Mugoše nastanjivale Radovče i Kopilje, planinsku oblast u tom plemenu, odakle su ih proterali Lužani, međutim kod samih Mugoša se ne spominje predanje o poreklu iz Pipera tako da postoji mogućnost da su im tamo bili katuni. Mugoše imaju predanje da je rodonačelnik Drekalovića oženio ćerku rodonačelnika Mugoša i Popovića koji je u Kučima privremeno ostavio porodicu što je zanimljivo s obzirom da i Drekalovići imaju predanje o poreklu od Kastriota, a s obzirom da su srodni ostalim Kučima i da pripadaju grani E-BY165837 može se zaključiti da su od Mugoša preuzeli predanje o poreklu od Kastriota. Popovići pored predanja o srodstvu sa Mugošama imaju i predanje po kome potiču od Popovića sa Čeva u Ozrinićima, kao predanje o poreklu iz Žabljaka gde su se ranije prezivali Novaković. Mugoše i Popovići slave Đurđic.

Pejčinovići-Poličani su bratstvo koje potiče iz Goražda u Vasojevićima odakle su iselili u Rožajsku oblast, Pešter i Toplicu. Od Pejčinovića u Crnoj Gori potiču Radovići u Bašči u Rožajskoj oblasti. Slave Lučindan.

E1b-V13>Z1057>CTS5856>BY3880>Z5018>L17

Petijevići iz istoimenog sela u Kruševicama su prema predanju poreklom od Karadžića iz Drobnjaka, a samim tim i Vasojevići. Međutim, ovo predanje se ispostavilo kao netačno jer ne samo što Karadžići pripadaju grani I2-Z17855 i nisu srodni Vasojevićima, već i Petijevići nisu srodni ni Karadžićima ni Vasojevićima. Petijevići su ranije slavili Jovanjdan, što je slava koju i danas slave pojedini iseljenici, dok danas slave Jesenji Jovanjdan. Jedna grana Petijevića sa nadimkom Brbuni je prema predanju od pribraćenog francuskog vojnika i za njih je utvrđeno da pripadaju grani I2-PH908.

E1b-Z827

Ralevići su najveće bratstvo iz Kaludre u Vasojevićima. Prema predanju potiču od Đuraškovića iz Ceklina, kao i bratstva sa kojima se rođakaju, a to su Đuričani iz Đuričke Rijeke kod Plava, razgranati Ceklinjani iz Velike i muslimani Adrovići iz Bihora. Međutim, za ovo predanje se ispostavilo da je netačno jer je za Gornjake utvrđeno da pripadaju grani I2-Z17855. Takođe, oboreno je i predanje o srodstvu sa Ceklinjanima iz Velike koji pripadaju rodu Veličana i grani I2-PH908 i Hadrovićima pripadaju grani G2a-Z6211. Đuričani još uvek nisu testirani. Ralevići slave Alimpijevdan.

 

G1b haplogrupa

G1b-L830

Beloice iz Bukovice u Rožajskoj oblasti su prema predanju poreklom od Baljevića iz Bratonožića, a u Bukovicu su se doselili preko Metohije. Kako Balevići pripadaju rodu Bratonožića i grani Q2-BZ3000, predanje o poreklu iz Bratonožića se može odbaciti. Rođakaju se i sa Kučima, po svemu sudeći zboh toga što u Rožajskoj oblasti ima dosta bratstava poreklom iz zoh plemena. Beloice slave Nikoljdanm, a manji deo bratstva u Bukovici je prešao na islam i prezivaju se Kačar.

G2a haplogrupa

G2a-L91>Z6484>Z6128>PF3239>L166>FGC5672>Z6494>Z6211

Hadrovići su muslimansko bratstvo iz Bihora koje je prema predanju od Đuraškovića  od Gornjaka iz Ceklina. Većina bratstvenika se danas preziva Adrović. Kao što je već spomenuto, rođakaju se sa Ralevićima, Đuričanima i Ceklinjanima iz Velike. S obzirom da Gornjaci pripadaju grani I2-Z17855, a Ralevići grani E-Z827, očigledno je da je i predanje Adrovića netačno.

G2a-M406>FGC5089>FGC5081>L14

Selakovići iz Gornje Morače su poreklom iz Popovog Polja u Hercegovini. Dele se na Duloviće, Pajoviće i Pekoviće. Prema predanju od njih potiču i Tmušići iz istoimenog sela u Vasojevićima, međutim za njihov ogranak Magdeliniće iz Bogaja u Rožajskoj oblasti je ustanovljeno da pripadaju grani I2-PH908. Svi Selakovići slave Stevanjdan.

G2a-M406>PF3293>PF3316>Z6029>S9591

Zogovići i Krdžići su srodna bratstva iz Vasojevića koja prema predanju potiču od Martinovića iz Bajica. Kako Martinovići pripadaju rodu Katunjana i Riđana i grani E-A18833, ovo predanje se može odbaciti kao netačno s tim što nije isključeno da Zogovići i Krdžići potiču od nekog drugog bratstva iz Bajica jer bratstva slave Jovanjdan, a preslužuju Malu Gospojinu, što je karakteristično za bratstva iz ovog plemena. Deo Zogovića je prešao u Mezgalje u Šekularu odakle su se svi iselili za Metohiju.
Utvrđeno je da ovom rodu nasuprot predanjima pripadaju i dva muslimanska bratstva iz Bihora: Šabotići i Zverotići. Šabotići iz Tucanja u Bihoru i okolnim selima su veliko muslimansko bratstvo koje je prema predanju srodno Bubanjama iz istoimenog sela kod Berana, međutim za njih se ispostavilo da pripadaju ovom rodu, dok Bubanje pripadaju grani I2-PH908. Zverotići iz Vrševa u Bihoru su prema predanju poreklom iz Meduna u Kučima, a islam su prilili po dolasku u Bihor.

G2a-L497

Veljići iz Dolca i Babina u Vasojevićima su prema predanju iz Bratonožića. Smatra se da su od starijeg sloja stanovništva iz tog plemena što je i genetski potvrđeno s obzirom da ne pripadaju rodu Bratonožića. Veljići slave Nikoljdan.

G2a-L497>Z1815>Y7538>Z1816>Z1823>L43>L42>Y11074>YSC0000033>Z39501>Y128028

Zeci, Marotići i Mudreše su poreklom iz Spuža odakle su Marotići i Mudreše prešli u Bokovo u Ceklinu, a Zeci u Pobore. Kod Marotića i Mudreša postoji predanje o srodstvu sa Vukčevićima iz Lješanske nahije što se ispostavilo kao netačno jer Vukčevići pripadaju grani I2-Z17855. Od Mudreša su Vuletići iz Limljana zahvaljujući čijem rezultatu je utvrđena haplogrupa ovog roda. Marotići i Mudreše slave Spasovdan, dok Zeci i Vuletići slave Jesenji Jovanjdan. Nekadašnja slava svih ovih bratstava je Đurđic.

Mrdaci i njihov ogranak Mrdakovići su bratstva iz Zatarja čiji je rodonačelnik prema predanju Brajilo „Krunoslav“ Maričić iz Brnjaka u Ibarskom Kolašinu što se ne može potkrepiti istorijskim podacima. Preci Mrdaka su prema istom predanju jedno vreme živeli u Bjelopavlićima i Morači, dok su najduže ostali u Brskutu u Kučima, da bi se na kraju naselili na područje Zatarja. Postoji i mišljenje da su starinci u oblasti Zatarja. Slave Nikoljdan.

G2a-L497>Z1815>Y7538>Z1816>Z1823>L43>L42>Y11074>YSC0000033>Z39501>Y128028>Y60799

Bijelići-Muljani i Zemunovići su rod koji čine dve grupe bratstava različitih predanja o poreklu.
Bijelići-Muljani su rod koji potiče iz Mulja kod Gacka, a od njih potiču i Grgurevići na Ravnom u Pivi. Svi slave Stevanjdan.
Zemunovići su najveći rod iz Korjenića koji važi za starosedelački u tom plemenu. Prema predanju su daljim poreklom iz Ozrinića odakle su se najpre doselili u Nudo, selo koje je nekada pripadalo Korjenićima, a danas pripada Grahovu, da bi se odatle raširili i po drugim selima u Korjenićima. Od njih je u Crnoj Gori nekoliko bratstava: Gluščevići, Gobovići i Kujačići u Nudolu i Janičići u Donjem Broćancu u plemenu Grahovo, Bakoči u istoimenom selu u Risanskom zalivu i Komari u Mokrom Dolu u Oputnim Rudinama. Svi slave Aranđelovdan.
Ovom rodu pripadaju i Glavoči koji su jedno od 12 „plemena“ u Paštrovićima i prema predanju su poreklom sa Kosova. Danas se prezivaju Suđić. Slave Petrovdan.

J1 haplogrupa

J1-M267

Mataguži su starosedelački rod i nekadašnje istoimeno pleme iz Zete. Od ovog roda prema predanjima potiču Korovići sa ogrankom Mišalićima u Balabanima u Zeti, Božaji u selu Božaj u Hotima i tri srodna bratstva Bećovići (Bećaji) u Dinoši u Grudama, Krnići u Tuzima i Podgorici i Purovići iz Lopara u Fundini u Kučima. Svi su nekada bili pravoslavci, a jedino Korovići nisu promenili veru i slave Nikoljdan. Božaji su se pod pritiskom Hota pribratili Junčevićima, pokatoličili se i preuzeli hotsku slavu Usekovanje Sv. Jovana. Bećovići, Krnići i Purovići su muslimani. Do sada su testirani Bećovići i Krnići.

 J1-M267>CTS5368

Đuranovići-Martinići su bratstvo iz Martinića u Bjelopavlićima koje prema ustaljenom predanju potiče od Đuraškovića iz Ceklina koji su ogranak Gornjaka, dok prema manje prihvaćenom predanju potiču od Đuranovića iz Dobrskog Sela koji su grana Dobrilovića. Kako je za Gornjake utvrđeno da pripadaju grani I2-Z17855, a za Dobriloviće da pripadaju grani E-BY3880, oba spomenuta predanja se mogu odbaciti kao netačna. Đuranovići uglavnom slave Petkovdan, dok deo bratstva u novije vreme slavi Nikoljdan. 

J1-M267>CTS5368>Z2217>L620>PF4816>L136>P58>Z643>Z1865>Z1853
    >Z2331>Z2324>Z2317>Z2313>YSC0000234>Z1884>FGC12834>L829

Pešikani su bratstvo iz Podbukovice u Veljim Cucama koje prema predanju potiče iz Kuča. Međutim, kako do sada nije utvrđeno da ima pripadnika ove grane u Kučima, kao ni među drugim iseljenim bratstvima iz tog plemena, pitanje je koliko je istinito to predanje. Slave Đurđic.

J1-M267>CTS5368>Z2217>Z1828>Z18463

Radmuževići su grupa bratstava iz Šekulara koja potiče od Komnena Barjaktara koji je prema predanju potomak vojvode Petra Šekularca, ali kao što je već spomenuto, nisu srodni sa Vojvodićima i Vukovićima koji imaju isto predanje. Dele se na Kekiće, Lekiće, Maslare  i Spaleviće. Prema jednoj teoriji naziv Šekulara potiče od Sekelja (Seklera) koji su tu doselili iz Transilvanije. S obzirom da Radmuževići pripadaju haplogrupi koja je krajnje netipična za srpsko etničko područje, a prisutna je kod Sekelja, postoji mogućnost da su Radmuževići najstariji sloj stanovništva u Šekularu po kome je pleme i dobilo ime. Slave Jovanjdan.

J1-M267>Y6305>Y6304>Z2223

Ljekočevići (Ljekočaj na albanskom) su bratstvo iz Banjkana u Zatrijepču. Prema predanju pripadaju rodu Markovića-Banjkana, ali kako je za većinu Markovića utvrđeno da pripadaju grani R1b-Z2705, na osnovu pripadanosti testiranog Ljekočevića grani J1-Z2223 se može zaključiti da su Ljekočevići pribraćeni Markovićima. Slave Malu Gospojinu.

J2a haplogrupa

J2a-Z6065>Z7532>Z7515>FGC15895>FGC15901

Sotonići su rod od kog je proisteklo istoimeno pleme u Crmnici i prema predanju potiču od Mihaila Dukađinca, sina dukađinskog bana zbog čega se još nazivaju i Dukađincima. S obzirom da je Dukađin albanski naziv za oblast severoistočne Albanije koji se vremenom proširio i na nekada čisto srpsku Metohiju, kao i da u Sotonićima ima albanskih toponima, može se pretpostaviti je ovaj rod albanskog porekla.  Dele se na Mirosaljiće, Mitroviće, Nikoliće i Rasaliće i čine većinu stanovništva u plemenu. Slave Aranđelovdan.

J2a-M92

Kapetanovići su muslimansko bratstvo iz Dobrakova kod Bijelog Polja. Prema predanju su poreklom iz okoline Nevesinja.

J2a-M92>Z8096>S8230>Z38463>SK1357

Pješivci i Cuce su razgranati rod koji čini nekoliko grupa bratstava sa različitim predanjima o poreklu.
Pješivci su pleme u Katunskoj nahiji iz koga većina stanovništva pripada ovom rodu. Vitkovići i Potolići prema predanju potiču od braće Bogdana i Vitka, navodnih potomaka Stevana Vasojevića koji se nalazi i u rodoslovnom stablu Vasojevića. Oni su se prema predanju u Pješivce doselili preko albanskog plemena Grude zbog čega su se sa njima u prošlosti rođakali, pa se čak spominje i nepostojeći Bogdanov brat Grujica koji se navodno poturčio te od njega potiču Grude. S obzirom da Vasojevići pripadaju grani E-BY14151, očigledno je da Vitkovići i Potolići ne potiču od Vasojevića, a nisu srodni ni Grudama gde grana J2a-SK1357 nije prisutna. Od Vitka, rodonačelnika Vitkovića, potiču Stankovići, Jankovići, Đukići, Lakčevići, Đurovići i Markovići. Iseljenih Vitkovića i Potolića ima u okolini Nikšića, Njegušima i Jezerima. Bogdan, rodonačelnik Potolića, je imao četiri sina: od jednog su Đuračići, od drugog Vukićevići, Magovčevići, Premovići, Dragićevići, Đurovići i Vulanovići, od trećeg Mijuškovići, Kontići, Nikčevići, Backovići i Perunovići, a od četvrtog Gostojevići. Svi slave Jesenji Jovanjdan, izuzev Kustudija u Majstorima u Njegušima koji slave Đurđevdan. Pejovići su starosedelački rod iz Dola Pješivačkog za koji se smatralo da potiče od Lužana, međutim to se može odbaciti na osnovu pripadnosti ovom rodu. Iselili su se u Jezera gde se danas dele na Pješivce (prezime) i Šamšale. Slave Jesenji Jovanjdan.
Cuce su takođe pleme u Katunskoj nahiji u kome je, kao i u Pješivcima, za nekoliko razgranatih grupa bratstava utvrđeno da pripadaju istom rodu, a to su Bajkovići, Grabljani i Gradinjani, Lipljani i Prosedoljci i Lipovci koji su svi prema predanju poreklom od Orlovića i u Velje Cuce su se doselili iz Čarađa u Goliji preko Banjana. Najbrojniji Bajkovići se dele na Krivokapiće i Preobrežane od kojih su najbrojniji Perovići, a Krivokapićima su pribraćeni starinci Ivanovići čija haplogrupa još uvek nije utvrđena. Grabljani se dele na Jovanoviće, Vuletiće i Perišiće, a Gradinjani na Miljenoviće i Boškoviće. Lipljani se zvanično prezivaju Popović, a Prosedoljci se dele na Markoviće i Tomaševiće. Lipovci se dele na Ivanoviće i Iliće. Od Orlovića iz Čarađa su prema predanju još i Nenojevići i Borilovići u Bajicama, Dubljani i Predišani u Bjelicama, Bandići u Komanima, Đuričkovići u Zagaraču, Samardžići u Krivošijama, Tepavčevići u Goliji i Ćetkovići u Orahovcu čiji su se preci jedno vreme zadržali u Veljim Cucama. Do sada je potvrđeno da su bratstvima iz Veljih Cuca zaista srodni Samardžići i Bandići koji se dele na Sekuliće, Vukotiće, Vukadinoviće, Baroviće, Dragutinoviće i Radonjiće. Međutim, Nenojevići i Borilovići, Dubljani i Predišani i Đuričkovići pripadaju rodu Katunjana i Riđana i grani E-A18833, Tepavčevići pripadaju rodu Banjana i grani N2-FGC28435, dok Ćetkovići pripadaju grani R1a-Z282. Iseljenih Cuca ima u većem broju u Nikšićkim Rudinama i Orahovcu. Sva bratstva iz Veljih Cuca i Samardžići slave Jovanjdan, dok Bandići slave Malu Gospojinu. Radulovići su poreklom iz Bašinog Selu u Ozrinićima, selu koje je nekada pripadalo Cucama, a odatle su se pod pritiskom Ozrinića iselili u Pješivce, Krivošije, Bajice, Nikšićku oblast i Oputne Rudine. Prema predanju su od Vojinovića sa Kosova odakle su se doselili u Čarađe u Goliji, a odatle su zajedno sa Orlovićima prešli u Cuce. S obzirom da su srodni ostalim bratstvima doseljenim iz Čarađa, predanje o poreklu od Vojinovića se može odbaciti. Svi Radulovići pripadaju ovom rodu, dok manji deo Radulovića iz Krivošija pripada grani L1b-BY12542 i rodu Dobrogorana iz Krivošija. Od Radulovića su Bojanići u Krivošijama, Ozrinići (Radovići i Perovići) u Bajicama, Vukovići i Butorovići u Nikšiću i Novakovići u Oputnim Rudinama. Radulovići slave Jovanjdan i Malu Gospojinu, dok Novakovići slave Aranđelovdan. Pavićevići iz Dola Pješivačkog su prema predanju iz Trešnjeva u Veljim Cucama. Od njih su Mirkovići i Perovići u Macavarama u Banjanima i Pješivci u Jezerima. Pavićevići slave Malu Gospojinu u Pješivcima, Jovanjdan u Banjanima i Jesenji Jovanjdan u Jezerima.
Pored navedenih razgranatih bratstava, ovom rodu pripadaju i Žmukići iz Krivošija koji su poreklom sa Grahova i katolici Maslovari iz Bogdašića kod Tivta za koje se jedino zna da su doseljeni iz Stare Crne Gore. Žmukići slave Jovanjdan, a Maslovari Vračevdan. Takođe, utvrđeno je da ovom rodu pripada i deo Redžepagića iz Plava koji su prema predanju poreklom iz okoline Skadra. Kalezići iz Bjelopavlića sudeći po jednom rezultatu najverovatnije pripadaju ovom rodu nasuprot njihovom predanju po kome su ogranak Bjelopavlića koji pripadaju grani E-BY155589. Za njih postoji i mišljenje da potiču od Lužana što ukoliko zaista pripadaju grani J2a-SK1357 svakako nije slučaj. Slave Petkovdan, plemensku slavu Bjelopavlića.

J2a-L25>Z438>Z387

Bralići i Nurkovići su dva muslimanska bratstva iz Rožajske oblasti koja pripadaju istom rodu nasuprot različitim predanjima koja imaju. Bralići iz Koljena su prema predanju poreklom iz Koplika kod Skadra, a odatle su se doselili preko Rugova. Nurkovići iz Seošnice smatraju da im je rodonačelnik Nurko Hrastoder iz Bihora, ali s obzirom da Rastoderi, kako se danas prezivaju Hrastoderi, najvećim delom pripadaju grani E-Z5018, za spomenuto predanje o poreklu Nurkovića se ispostavilo da je netačno. Može se začključiti da je predanje Bralića verodostojnije i da ova bratstva potiču iz Koplika.

J2a-L25>Z438>Z387>L70

Bogovići i njihovi ogranci Bosnići i Franovići iz Katuna Reževića u Paštrovićima su prema predanju poreklom iz Stare Srbije. Među spomennutim bratstvima do sada su testirani jedino Franovići. Sva tri bratstva slave Stevanjdan.

J2b1 haplogrupa

J2b1-M205>PF7321>CTS1969>Y22075>Y22066

Veljokrajani i Kriči su rod koji čine bratstva sa različitim predanjima o poreklu.
Veljokrajani su starosedelačka grupa bratstava u Njegušima koja je predvodila ovo pleme u daljoj prošlosti. Dele se na Nikoliće i Batrićeviće u Veljem Kraju, zatim Vuloviće i Ljesare u  Žanjevom Dolu i Peraše u Mircu. Varezići u Pivi su takođe od Veljokrajana, a zahvaljujući rezultatima njihovog ogranka Supića kod Gacka kao i Živkovića kod Lajkovca koji su ogranak Radičevića, utvrđena je haplogrupa Veljokrajana. Stara slava Veljokrajana je Velika Gospojina, međutim većina bratstava je preuzela Đurđevdan, dok u Žanjevom Dolu slave Jeremijevdan. Varezići slave Nikoljdan. Od Veljokrajana su po svemu sudeći i Rojevići iz sela Ozrinići kod Nikšića koji takođe pripadaju ovom rodu, a prema jednom predanju za koje se ispostavilo da je netačno su od Ozrinića sa Čeva. Rojevići slave Malu Gospojinu.
Kriči su nekadašnje pleme koje je obuhvatalo prostor Krička u Zatarju i Jezera i Šaranaca u Drobnjaku. Oduvek se smatralo da su Kriči jedno od plemena koje su Srbi zatekli po dolasku na Balkan, a genetika je to i potvrdila. Dok u Crnoj Gori nijedno bratstvo nije zadržalo predanje o kričkom poreklu, mnogi Kriči koji su se iselili u Liku i Dalmaciju su zadržali svoje plemensko ime u prezimenima i nazivima sela koje su osnivali zahvaljujući čemu je utvrđeno i kojoj haplogrupi pripadaju. Ispostavilo se da i pojedina bratstva u Crnoj Gori pripadaju rodu Kriča, iako se o tome nisu sačuvala predanja. To su Godijelji iz Drobnjaka, zatim Bujišići, Golubovići, Markovići, Peruničići i Cmiljanići iz Zatarja, Dedejići i nekoliko bratstava koja su potekla od njih u Jezerima, Šarancima, Poljima i Bukovici, Ćosovići iz Šaranaca i Zatarja i Radovići sa ogrankom Čamdžićima u Pljevaljskoj oblasti, Donjem Kolašinu i Bjelopoljskoj oblasti. Jedino Bujišići i Radovići važe za starosedeoce što potvrđuje njihova pripadnost ovom rodu, dok prema predanjima Godijelji potiču iz Godinja u plemenu Boljevići, Golubovići potiču od Ćirovića iz Donje Morače kojih ima i u okolini Pljevlje, Dedejići su sa Čeva u Ozrinićima, Markovići iz Markovine u Ozrinićima, Peruničići iz Banjana gde su se prezivali Bogdanović, Cmiljanići sa Ravnih Kotara odakle su najpre došli u okolinu Nikšića, dok Ćosovići prema predanju potiču od Miloševića-Planjana. S obzirom da sva ova bratstva pripadaju rodu Veljokrajana i Kriča, izvesno je da ogromna većina ovih predanja nisu tačna. Sva navedena bratstva slave Đurđevdan sem Ćirovića i Golubovića koji slave Aranđelovdan.

J2b2 haplogrupa

J2b2-Z2507 grane i rodovi u Crnoj Gori

 

J2b2-Z2507>Z638>Z1296

Braunovići iz Prekobrđa u Donjoj Morači su prema predanju poreklom iz Kuča, međutim nema naznaka da bi mogli imati srodnike iz tog plemena sudeći po dosadašnjim rezultatima. Slave Aranđelovdan, a stara slava im je Nikoljdan.

J2b2-Z2507>Z638>Z1296>Z1297>Y27522>Y23094

Grude čine većinu stanovništva u istoimenom albanskom plemenu u Malesiji. Rod čine Vukangeljići i Vučinići (Vuksangeljaj i Vučinaj na albanskom) koji prema predanju potiču od pretka koji se doselio iz Sume u Albaniji. Prema predanju su isti rod sa Vulevićima i Ljuljđurovićima iz istog plemena, međutim za njih je utvrđeno da pripadaju grani R1b-BY38894. Brojniji Vuksangeljići se prema predanju dele na Iveziće, Nikoviće, Siništoviće i Đoleviće (Ivezaj, Nikaj, Siništaj i Đoljaj na albanskom), dok svi Vučinići nose isto prezime. Za Đoljeviće (Đoljaje) je međutim utvrđeno da pripadaju grani E-BY3880 i da nisu srodni ostalim brastvima iz ovog roda. S druge strane, Andrići iz Zete za koje se zna da potiču iz Gruda, ali ne i od kog bratstva, se ispostavilo da pripadaju ovom rodu. Njihovog rodonačelnika Andriju je usvojio Labo, rodonačelnik Lambuljića iz Vukovaca, kada se drugi put ženio. Dele se na Radičeviće, Dakiće i Kovačeviće i svi slave Nikoljdan. Vuksangeljići i Vučine su u planinskom delu plemena katolici, dok su u Tuzima i Dinoši u zetskoj ravnici pretežno muslimani. Katolici slave Malu Gospojinu.

J2b2-Z2507>Z638>Z1296>Z1297>Y27522>Y23094>Y82533

Nikči su jedan od četiri fisa albanskog plemena Klimenti i prema predanju su isti rod sa Selčanima i Vuklima za koje je međutim utvrđeno da pretežno pripadaju grani E-BY4590. Od Nikči su u Crnoj Gori Nikači iz Godinja kod Boljevića koji slave Nikoljdan i muslimani Redžići na Koljenu u Rožajskoj oblasti.

Škrijelji su albanski rod i istoimeno pleme iz Malesije u Albaniji. Škrijelja u Crnoj Gori ima u Šestanima gde su osnovali istimeno pleme i u Gornjem Bihoru gde su prešli na islam. Tutići koji su živeli u Mojkovcu su takođe iz Škrijelja, što je i genetski potvrđeno. Šestani su se iseljavali u Seoca, Mikuliće kod Bara, Mačuge u Sotonićima i Podmožuru kod Ulcinja. Šestani su specifični po tome što među njima ima i katolika i pravoslavaca i muslimana. Katolici u Gornjim Šestanima su slavili Petrovdan, a u Donjim Šestanima Trojičindan. Islamizovanih Šestana ima u susednim Murićima i Mikulićima. Pravoslavni Vučedabići iz istoimenog sela u Donjim Šestanima i Lekići u Seocima slave Vračevdan, dok Dobrkovići u Mačugama slave Ilindan.

J2b2-Z2507>Z638>Z1296>Z1297>Z1295>Y21878>CTS11100

Hoti su albanski katolički rod i istoimeno pleme u Malesiji koje se nalazi sa obe strane granice sa Albanijom. Predak današnjih Hota se doselio iz gornjeg toka Cijevne, a brzim razmnožavanjem su najpre postali većina u plemenu da bi na vremenom proterali gotovo sve starosedeoce (Bogićevce, Bubiće i Maraše između ostalih) zbog čega su Hoti postali uz Ozriniće rodovski najmonolitnije pleme u celoj Crnoj Gori. Današnji Hoti su prema predanju isti rod sa Bonkećima iz Zatrijepča, međutim za njih je utvrđeno da pripadaju rodu Kuča i grani E-BY165837. Hoti se dele na dve grupe bratstava čije su matice Trabojin i Rapša. Iz Trabojina su Gozdjenići, Gojčevići i Dušići (Gozdjeni, Gojčaji i Dušaji na albanskom), a iz Rapše Junčevići, Lajčovići i Đonovići (Junčaji, Lajčaji i Đonaji na albanskom). Za sve do sada testirane Hote je utvrđeno da su isti rod. Od Vuksanlekića potiču pravoslavni Vujačići i Krstovići u Zeti, a iseljenih Vujačića ima i u Podgoru i Lješanskoj nahiji. Iseljenih Hota u Crnoj Gori ima i u selu Hoti u Plavsko-Gusinjskoj oblasti i Malindubravi u Rožajskoj oblasti gde su prešli na islam. Hoti katolici slave Usekovanje, dok Vujačići i Krstovići slave Nikoljdan, staru slavu Hota.
Ovom rodu najverovatnije pripadaju i Humci, rod koji prema predanjima čine Đonovići, Miloševići i Omerćevići. Đonovići iz Tomića u Brčelima prema sopstvenom predanju potiču iz sela Đonovica, koje u današnje vreme ne postoji, odakle su prešli u Kroju, a odatle u Hum Hotski. Odatle jedan deo bratstva prelazi u Žabljak u Zeti (danas u Ceklinu) gde se nakon prelaska na islam prezivaju Omerćević, a drugi deo bratsva se odselio u Tomiće. Od Đonovića potiču Batrovići u Balabanima u Zeti i na osnovu njihovog rezultata je utvrđena haplogrupa ovog roda. Pavle Rovinski je zabeležio da su Đonovići doseljeni iz Mirdita, nasuprot spomenutom predanju koje je kod njih ustaljeno. Miloševići iz zaseoka Humci na Cetinju prema predanju potiču iz Hotskog Huma odakle su tri brata Bjeladin, Đon i još jedan čije se ime ne zna iz Hotskog Huma prešli u Tomiće gde je ostao Đon od koga su Đonovići, Bjeladin je produžio na Cetinje i od njega su Humci, a treći brat od koga su Omerćevići je prešao na Žabljak Crnojevića. Omerćevići su se iselili iz Žabljaka nakon oslobođenja 1878. godine. Haplogrupa ovog roda je ustanovljena na osnovu rezultata Đonovića, dok tačna podgrana još uvek nije potvrđena. Đonovići slave Tomindan, a Humci Đurđevdan.

J2b2-Z2507>Z638>Z1296>Z1297>Z1295>Z631

Vujovići-Mikulićani su najveće bratstvo iz Mikulića u Bjelicama. Važe za jedno od najstarijih bratstava u plemenu i nemaju predanje od daljem poreklu, tako da se smatra da bi mogli biti ogranak Mikulića po kojima je selo dobilo naziv. Slave Petkovdan.

Čalovići su starosedelačko bratstvo iz Utrga u Podgoru koje se nakon Drugog svetskog rata iselilo u Bar. Slave Đurđevdan.

J2b2-Z2507>Z638>Z1296>Z1297>Z1295>Z631>Y98609

Bojovići-Brskućani su prema predanju poreklom od Bukumira iz Brskuta u Bratonožićima i dele se na pravoslavne Ivanoviće i Ratkoviće kod Rožaja i islamizovane Ramdedoviće i Skenderoviće u Bihoru i Dervoviće u Bijelom Polju. S obzirom da je za Bukumire utvrđeno da pripadaju grani Q2-BZ3000, predanje Bojovića se može odbaciti. Ratkovići slave Nikoljdan.

J2b2-Z2507>Z638>Z1296>Z1297>Z1295>Z631>Z1043>Z8424

Nikolići-Mazluni iz Krsca u Goliji su od Nikolića iz Dulića u Gackom koji se još zovu i Mazluni. Prema predanju su poreklom iz Drobnjaka odakle su se u Duliće doselili preko Ozrinića kod Nikšića i Baljaka u Bilećkim Rudinama. Prema jednoj verziji su se u Drobnjaku prezivali Grbljanović, a prema drugoj su se još u Drobnjaku prezivali Nikolić. Slave Đurđevdan.

J2b2-Z2507>Z638>Z1296>PH2967>Z38300>Y20899>Y85522

Mirdite su najveće pleme iz Dukađina u Albaniji, a kao što je već spomenuto, rođakaju se sa susednim plemenima Šaljanima i Šošima. Do sada je utvrđeno da većina Mirdita pripada istom rodu i da nisu srodni do sada testiranim Šaljanima i Šošima. U Crnoj Gori ima nekoliko katoličkih i muslimanskih albanskih bratstava iz Mirdita u Krajini i okolini Ulcinja, ali još uvek nema testiranih među njima. Marvasije, Paljoke i Simoni u Pistuli kod Ulcinja su slavili sv. Mariju, Pepđonovići u Tejani u Krajini sv. Kralja, a Prelukići u Gornjoj Briski su slavili Trojičindan.

J2b2-Z2507>CTS3617>Z38240>PH1602

Novićevići su rod iz Prnjavora kod Plava čiji se rodonačelnik Nović prema predanju doselio iz Pipera. Od pravoslavnih Novićevića su nastala još i islamizirana bratstva Gutovići, Jasavići, Markovići i Škuntići. J2b haplogrupa do sada nije zabeležena u Piperima, tako da ovo predanje još uvek nije potvrđeno. Pravoslavni Novićevići slave Aranđelovdan.

J2b2-Z2507>CTS3617>Z38240>PH1602>PH3514

Ožegovići iz Kuta kod Herceg-Novog su doseljeni iz sela Ožegovice u Ozrinićima. Prema predanju su Ozrinići što se ispostavilo kao netačno s obzirom da Ozrinići pripadaju grani I2-PH908. Ožegovići slave Trojičindan, a prema predanju su ranije slavili Aranđelovdan.

L1b haplogrupa

L1b-M349>BY12542

Lazarevići su bratstvo iz Glavatičića i Bigove u Grblju koje potiče iz Šobajića u Bjelopavlićima gde su preostali njihovi ogranci Vujići i Pejurići. Deo Lazarevića je iz Grblja prešao u Riječku nahiju i tamo su od njih Kusovci u Ljubotinju i Mihaljevići u Ceklinu. Od iseljenika iz Šobajića u Vražegrmcima potiču i srodna bratstva Vučurovići, Vodovari i Ilići u Krivošijama i Vukalovići i Vučinići u Dolovima u Grahovu. Navedena bratstva su se doselila u navedena područja preko Zagarača i Dobre Gore u Cucama po kojoj su prozvani Dobrogoranima. U Zagaraču su ostali Radmanovići, razgranata grupa bratstava, koji se rođakaju sa Dobrogoranima, a ova veza je i genetski potvrđena. Vučurovići i Vodovari su prema predanju potomci Bijelog Pavla, ali to predanje se može odbaciti jer Bjelopavlići pripadaju grani E-Z16988. Radmanovići imaju predanje o daljem poreklu od Baljevića iz Bratonožića, međutim i to predanje se može odbaciti jer Bratonožići pripadaju grani Q2-BZ3000. Deo iseljenika iz Šobajića se kratko zadržao u Krivošijama, i od njih potiču Vukalovići i Vujičići u Zubcima i Grahovu i Miloševići u oblasti Gacka i Nevesinja. O poreklu Vukalovića u Zubcima i Grahovu postoji više predanja vezano za to od kog bratstva iz Krivošija potiču zbog čega nije utvrđeno jasno grananje ovog roda. Dobrogorani se međusobno rođakaju i sa Zvicerima iz Malih Cuca koji međutim imaju predanje o poreklu iz Kuča. Sa Radmanovićima se rođakaju Vučinići i Vukanovići iz Rogama u Piperima, a zajedničko im je predanje o poreklu iz Bratonožića. Među njima još uvek nema testiranih. Iako među Lazarevićima i njihovim ograncima još uvek nema testiranih, osnovano se može pretpostaviti da pripadaju grani L1b-BY12542 odnosno da sva navedena bratstva potiču od njih. Ovom rodu pripadaju još i Dragojlovići, Jančići i Lakonići iz Ubala u Boki Kotorskoj koji su prema predanju iz Bjelica, kao i deo Radulovića iz Krivošija za koje se ispostavilo da nisu srodni ostalim Radulovićima iz Krivošija, već da su im pribraćeni. Većina bratstava iz ovog roda slavi Petkovdan, dok Lazarevići u Grblju slave Nikoljdan, Vučinići, Vukanovići i Kusovci slave Aranđelovdan, Mihaljevići Sv. Teklu, a Zviceri i Radulovići slave Jovanjdan.

L2 haplogrupa

L2-L595

Peročevići su starosedelačko bratstvo iz Veljih Mikulića u Mrkojevićima. Pored samih Peročevića, ovom rodu pripadaju i njihovi ogranci Peroči, Androvići i Pekovići iz Veljih Mikulića i Nikezići iz Bara. Prema predanju Pekovića ova bratstva potiču od Mikulića iz Bjelica, dok Androvići imaju predanje o poreklu iz Kuča. Ni u Mikulićima ni u Kučima nema pripadnika grane L2-L595, tako da nijedno od ova dva predanja nije potvrđeno. Androvići i Nikezići slave Nikoljdan, dok su ostala bratstva islamizirana. Pekovići su prema predanju slavili Spasovdan pre islamizacije, a smatra se da je ovo stara slava svih Peročevića.

Q2 haplogrupa

Q2-L245>Y2998>Y2209>BZ3000

Bukumiri su starosedelački rod iz Bratonožića. U povelji Balše III Stracimirovića iz 1411. godine spominju Nika Bukumjera i njegov sin Đon, zbog čega nije iznenađujuće što su pojedini autori mišljenja da su Bukumiri albanskog porekla. Bukumiri su u tom periodu bili pleme na prostoru današnjeg plemena Bratonožići sa katunima koji su se prostirali i na severnom delu plemenske teritorije Kuča. Smatra se da su od Bukumira u Bratonožićima ostali jedino Ljaljovići u Jablanu, a od njih su prema predanju Femići iz Femića Krša kod Berana i islamizirani Ljaljevići kod Bijelog Polja. Međutim, za Ljaljeviće je utvrđeno da pripadaju rodu Kuča na osnovu čega se to predanje može odbaciti, dok Femići još uvek nisu testirani. Haplogrupa Bukumira je utvrđena na osnovu rezultata jednog bratstva iz Metohije koje prema predanju potiče od njih. Među iseljenicima koji imaju predanje o poreklu od Bukumira su testirani još Bukumire iz okoline Berana koji pripadaju grani E-BY14151 i rodu Vasojevića (što sigurno nije njihova izvorna haplogrupa), kao i Durakovići iz sela Trpezi koji se rođakaju sa njima iako pripadaju grani R1b-Y32147. Od iseljenih Bukumira su još i Kneževići iz Budimlje u Vasojevićima koji još uvek nisu testirani. Bojovići koji se dele na nekoliko bratstava iz Bihora i Rožajske oblasti takođe smatraju da su poreklom Bukumiri, ali za njih je ustanovljeno da pripadaju grani J2b-Z631. Svi pravoslavni Bukumiri slave Nikoljdan sem Kneževića koji slave Vasiljevdan.
Bratonožići prema predanju potiču od Brata, unuka Grgura Brankovića, međutim na osnovu rezultata nekoliko testiranih Bratonožića se ispostavilo da zapravo potiču od Bukumira koji važe za starince u njihovom plemenu. Predanje o poreklu Bratonožića od Brankovića je oboreno i zbog toga što u Korjenićima, odakle potiču Brankovići, nijedan starosedelački rod ne pripada ovoj grani. Dele se na Baleviće, Progonoviće, Seoštičane i Čađenoviće. S obzirom da je plemenska teritorija Bratonožića na krševitom i neplodnom području, dosta su se iseljavali širom Crne Gore. Najveća iseljenička bratstva su Šoškići u Vasojevićima, Milovići u Kučima, Krnjičani na Skadarskom jezeru i Osredčani u Donjoj Morači. Skoro sva navedena bratstva prema predanjima potiču od Balevića koji su ujedno i najbrojnija grana Bratonožića. Za Radmanoviće iz Zagarača koji su takođe prema predanju od Balevića se ispostavilo da pripadaju grani L1b-M349, a isto se može pretpostaviti i za Vučiniće i Vukanovići u Rogamima u Piperima. Koraći iz Nikšićke Župe, Donjih Sela i Bihora važe za iseljene starince iz Bratonožića, a prema sopstvenom predanju potiču od Darmanovića koji su grana Progonovića za šta se ispostavilo da je netačno jer pripadaju grani R1a-YP417. I za Beloice u Rožajskoj oblasti je takođe utvrđeno da nasuprot njihovom predanju ne potiču od Balevića, već pripadaju grani G1b-L830. Balevići, Seoštičani i Čađenovići slave Nikoljdan, Progonovići slave Jesenji Jovanjdan, dok Krnjičani slave Aranđelovdan.
Utvrđeno je da rodu Bukumira pripadaju i Bismiljaci iz Zaostra u Vasojevićima koji prema predanju potiču iz Bratonožića i koji se dele na nekoliko bratstava. Slave Nikoljdan. Rodu Bukumira pripadaju i Cimbaljevići iz Vasojevića koji su prema predanju iz Pipera, a u Gornje Polimlje su se doselili pre Vasojevića. Cimbaljevići slave Aranđelovdan.

R1b haplogrupa

R1b-L23 grane i rodovi u Crnoj Gori

R1b-L23

Dimitrijevići su bratstvo od koga potiču Rafailovići iz Vitog Dola u Paštrovićima i prema predanju su poreklom iz Makedonije. Pripadaju paštrovskom „plemenu“ Bečići i slave Mitrovdan.

Ranci su starosedelačko bratstvo iz Brčela od kojih potiču današnji Gojnići. U Pješivcima je postojalo selo Ranci gde je živelo istoimeno lužansko bratstvo zbog čega se sumlja da su od njih Ranci u Brčelu, međutim haplogrupa kojoj pripadaju Gojnići ne upućuje na lužansko poreklo. Gojnići slave Đurđevdan.

R1b-L23>L51>L52>L151>P312>U152

Banjovići su bratstvo iz Kuča koje spada u stariji sloj stanovništva u plemenu. Od davnina se bave kovanjem, a prema predanju su poreklom iz Banja Luke po kojoj su poneli prezime. Najpre su se naselili u Koćima odakle su prešli u Lopare u Fundini, a odatle su se iseljavali i u druga sela u Kučima. Među Banjovićima do sada nema testiranih, međutim na osnovu jednog predanja o poreklu Žižića iz Drobnjaka i njihovog rezultata se može pretpostaviti da Banjovići pripadaju ovoj grani. Naime, Žižići potiču od kovača Ilije koji se kao naselio u Velje Duboko u Rovca gde se kao domazet oženio, da bi njegovi sinovi kasnije prešli u Miloševiće u Drobnjaku. Prema predanju samih Žižića, oni potiču od Domazetovića sa Čeva, međutim kako je utvrđeno da Domazetovići pripadaju rodu Ozrinića i grani I2-PH908, to predanje se može odbaciti. Zbog toga se kao tačnije može uzeti predanje koje se očuvalo u Rovcima po kome se Ilija doselio iz Kuča i po kome je umesto Nikoljdana počeo da slavi Aranđelovdan, slavu kuće gde se doselio kao domazet. Kako su Banjovići jedini kovači u plemenu, a pritom slave Nikoljdan, osnovano se može pretpostaviti da je Ilija bio od tog bratstva. Istom rodu sa Žižićima pripadaju i Bakići iz Donje Morače za koje se u plemenu smatra da su doseljeni iz Srbije. Bakići se rođakaju sa istoimenim bratstvom iz Zabrđa u Vasojevićima, međutim za njih se ispostavilo da pripadaju rodu Kuča, a ne rodu Vasojevića kako glasi njihovo predanje. Žižići i Bakići slave Aranđelovdan.

Gajovići iz Markovine u Ozrinićima su prema predanju grana Ozrinića-Cauševića-Krivoglava-Reljića, međutim kako pripadaju grani R1b-U152, a za Krivoglave je utvrđeno da pripadaju rodu Ozrinića i grani I2-PH908, to predanje se može odbaciti. Ostaje da se utvrdi da li su Reljići pribraćeni Krivoglavima u celini, ili je to samo slučaj sa Gajovićima. Kao i sva bratstva u Ozrinićima i Gajovići slave Aranđelovdan.

R1b-L23>L51>L52>L151>P312>U152>Z36>CTS5531>Z37>Z67>Y91536

Bogićevci prema predanju potiču od Bogića, unuka Gojka Mrnjavčevića, koji se iz Hota doselio u Donju Moraču. Smatraju da su Mrnjavčevići starinom iz Livna. Bogićevi potomci su se brzo ramnožili i vremenom postali većina u plemenu. Dele se na Vujisiće, Lakićeviće, Popoviće i Radoviće, Medenice i Rakočeviće, a od ovih bratstava su vremenom nastala i pojedina manja bratstva. Iseljavali su se u velikom broju u okolinu Kolašina, a ima ih i u okolini Pljevlje. Slave Aranđelovdan.

R1b-L23>L51>L52>L151>P312>U152>L2>FGC13620>FGC13619

Konjevići su braststvo iz Prijevora u Sutorini. Prema predanju su doseljeni iz Morače. Slave Nikoljdan.

R1b-L23>L51>L52>L151>P312>DF27>Z195>Z272>Z209

Popovići-Stijenjani su bratstvo iz Stijene Piperske. Važe za jedno od najstarijih bratstava u Piperima što je genetika i potvrdila jer ne pripadaju rodu Lutovaca koji su noviji sloj stanovništva u tom plemenu. Slave Tomindan.

R1b-L23>Z2103>M12149>Z2106>Z2108>Z2110>CTS7556>Y5592
>CTS9219>Y18959>BY611>Y23373>Z2705>Y33200>BY38894

Lutovci su prema predanju poreklom iz Pirota odakle su se doselili u Lutovo u Bratonožićima, a iz Lutova su se iseljavali u Pipere gde su vremenom postali najbrojniji rod. Prema ustaljenom rodoslovu se dele na Mrke i Pipere (čije plemensko ime Lutovci svojataju preko izmišljenog pretka Pipa), dok se Piperi dele na Gojislavljeviće, Đurkoviće i Crnce. Gojislavljevići se dalje dele na Vukotiće, Lazareviće i Petroviće koji se dalje dele na bratstva, isto kao i Đurkovići. U Lutovu ostao samo deo Đurkovića, dok su svi ostali prešli u Pipere. Za Gojislavljeviće i Đurkoviće, kako iz Lutova tako i iz Pipera, je potvrđeno da su isti rod čime je utvrđena haplogrupa Lutovaca, dok je za Mrke utvrđeno da pripadaju grani R1a-Y2902, a za Crnce da pripadaju grani E-BY3880. Za Mrke i Crnce su postojala mišljenja da se radi o starijem sloju stanovništva u Piperima, tako da nije iznenađujuće što se ispostavilo da su pribraćeni Lutovcima. Za Dragišiće iz Radeće takođe postoji mišljenje da su pribraćeni Đurkovićima, međutim za njih je utvrđeno da pripadaju istom rodu kao i ostali Lutovci.
Stanići iz Stijene, Stanišići iz Seoca, kao i Milunovići i Šujaci iz Rijeke (sva tri sela su u Piperima) su isti rod sa Lutovcima iako nemaju predanje da potiču od njih. Za Stanišiće se pogrešno smatralo da su ostatak Lužana, dok za ostala tri bratstva koja potiču iz Stijene ne postoje predanja o daljem poreklu. Od Liješevića iz Stijene prema predanju potiču Donjaci u Ceklinu koji se dele na Vujanoviće, Vukmiroviće, Lopičiće i Strugare, kao i iseljene Vukmanoviće u Podgoru. Za Donjake je utvrđeno da su takođe srodni Lutovcima, na osnovu čega se isto može pretpostaviti i za Liješeviće. Barjaktarovići su muslimansko bratstvo iz Mrkojevića koje prema predanju potiče iz Mrka u Piperima. Od njih potiče još nekoliko muslimanskih bratstva u Mrkojevićima, dok prema predanju od iseljenih Barjaktarovića potiču Prlje u Mužovićima u Ljubotinju i Ulićima u Ceklinu, kao i Lajkovići u Zeti po kojima se zove istoimeno selo i koji se dele na nekoliko bratstava. Prlje slave Aranđelovdan, dok Lajkovići slave Petrovdan. Pripadnost Barjaktarovića i drugih bratstava koja potiču od njih je utvrđena na osnovu rezultata Šanovića koji su jedna od grana Lajkovića. Utvrđeno je da od Lutovaca potiču i Vujovići iz Ljubotinja koji su prema predanju od plemićke porodice Vojinovića iz Vučitrna, odakle su se preko Morače i Bratonožića doselili u Ljubotinj gde su bili spahije i jedno vreme najuticajnije srpsko bratstvo u Crnoj Gori. Deo Vujovića je prešao u Trnovo i Komarno koji su ubrzo potom pripali crmničkom plemenu Dupilo. Srodnici Vujovića su Lalići i Lekići u Crmnici. Kako je Lutovo u Bratonožićima odakle su doseljeni, to objašnjava njihovu pripadnost ovom rodu. Slave Aranđelovdan. Ovom rodu pripadaju i Bastaći iz Braćena kod Orahova u Crmnici koji koji prema predanju potiču od Popovića iz Stijene Piperske, međutim kako je za njih utvrđeno da pripadaju grani R1b-Z209, može se zaključiti da Bastaći potiču od nekog drugog bratstva iz Pipera. Deo Bastaća je prešao u Rijeku Crnojevića u Ceklinu, a preostali Bastaći u Braćenima su uzeli prezime Laković. Većina bratstava koja potiču od Lutovaca slave Aranđelovdan, a izuzetak su Vukotići koji slave Mitrovdan, Šćekići iz Polimlja (ogranak su Đurkovića) koji slave Petkovdan, Liješevići slave Tomindan, Donjaci Đurđevdan, a Milunovići Nikoljdan. Od Lutovaca najverovatnije potiču i muslimani Agići (kasnije Fejzagići) iz Gornjeg Biševa u Rožajskoj oblasti koji na osnovu haplotipa pripadaju ovom rodu. Fejzagići se dele na Mukoviće, Omeroviće, Redžoviće i Čoloviće i rođakaju se sa Rožajcima koji su prema predanju poreklom iz Meduna u Kučima, međutim kako je za Rožajce potvrđeno da pripadaju rodu Kuča i grani E-BY165837, to se predanje može odbaciti. Za očekivati je da od Lutovaca potiču i islamizirani Memovići-Crnovršani koji su se iz Lutova preselili u Ćekliće ispod Crnog Vrha odakle su proterani u Nikšić za vreme tzv. istrage poturica. Iz Nikšića su prešli u Crni Vrh kod Berana, selo koje su nazvali po svom starom zavičaju, odakle su ih proterali Vasojevići, da bi se konačno naselili u okolini Bijelog Polja.

Perovići-Bjelopoljci iz Strojtanice u Bjelopoljskoj oblasti imaju predanje o poreklu iz Pive, međutim do sada nije utvrđeno prisustvo ove grane u tom plemenu, tako da spomenuto predanje treba uzeti sa rezervom. Slave Nikoljdan.

Radomani iz Ljubotinja su prema predanju doseljeni iz „Banje, kod Kosova“ zbog sukoba sa Turcima, a su starinom iz Ovčjeg Polja u Makedoniji. Zajedno sa Radomanima u Ljubotinj je došao i predak bratstva Džono, međutim prema predanju nisu istog porekla po muškoj liniji. Iseljenih Radomana ima u Braćenima u plemenu Dupilo. Radomani slave Aranđelovdan.

Cijevnjani su rod koji čine bratstva iz doline reke Cijevne koja imaju različita predanja o poreklu i danas su podeljeni po etničkoj i verskoj pripadnosti, ali se ispostavilo da su istog porekla. To su Vulevići i Ljuljđurovići iz Gruda, Markovići-Banjkani i Deljani iz Zatrijepča, Maraši iz Zete, a najverovatnije i Strahinje iz Podgora.
Vulevići i Ljuljđurovići (Vulaj i Ljuljđuraj na albanskom) su bratstva iz Vulevića, Lofke i Selišta u plemenu Grude. Prema predanju su srodni Vuksangeljićima i Vučinićima, međutim za njih je utvrđeno da pripadaju grani J2b2-Y23094 tako da se to predanje kojim se vezuju najveća bratstva iz Gruda se može odbaciti kao netačno. Delom su katolici i slave Malu Gospojinu, a delom su muslimani.
Markovići-Banjkani su albanski katolički rod iz Banjkana u Zatrijebaču koji prema predanju potiče od Marka Petrovog od roda Crnojevića koji se doselio iz Rijeke Crnojevića. Prema ustaljenom predanju se dele na Nikpreljeviće, Memčeviće, Paljuševiće i Ljekočeviće (Nikpreljaj, Memčaj, Paljušaj i Ljekočaj na albanskom). Kako je za Nikpreljeviće i Paljuševiće utvrđeno da pripadaju grani R1b-Z2705, a za Ljekočeviće da pripadaju grani J1-Z2223, može se zaključiti da su Ljekočevići pribraćeni Markovićima. Kako su Markovićima genetski srodna albanska bratstva iz doline reke Cijevne predanje o poreklu od Crnojevića se može odbaciti kao netačno. Markovići slave Malu Gospojinu.
Deljani (Delaj na albanskom) su albanski katolički rod iz istoimenog sela u Zatrijepču. Prema predanju potiču iz Bajica, međutim to se može odbaciti s obzirom na pripadnost ovom rodu. Dele se na Vukoviće, Jusufđokiće (kojih ima i u Dinoši gde su muslimani) i Ljuckoviće, a iseljenici su Deljani u Gusinju koji su islamizirini i zahvaljujući čijem rezultatu je utvrđena pripadanost Deljana ovom rodu.
Maraši su najbrojnije bratstvo u Zeti. Prema predanju potiču iz Hota odakle su se doselili jer nisu hteli da pređu na katoličku veru. Rođakaju se sa Vuksanlekićima iz tog plemena, međutim s obzirom da je za njih utvrđeno da pripadaju grani J2b2-CTS11100, kao i gotovo svi današnji Hoti, jasno je da su Maraši stariji sloj stanovništva iz tog plemena. Rođakaju se i sa Vujačićima iz Zete sa kojima su se zajedno iselili iz Hota, ali različite slave kao i predanje Vujačića o poreklu od Mrnjavčića iz Kuča koje Maraši nemaju ukazuju na to da se radi o bratstvima različitog porekla. Slave Mitrovdan. Strahinje iz Utrga u Podgoru sa svojim orancima Jovetićima i Hajdukovićima najverovatnije takođe pripadaju ovom rodu jer kao i Maraši potiču iz Hota i slave Mitrovdan.

R1b-L23>Z2103>M12149>Z2106>Z2108>Z2110>CTS7556>Y5592>CTS9219
    >Y18959>BY611>Y23373>Z2705>Y33200>BY38894>Y32147>Y126039>Y82919

Bihorci i Murići su rod koji čini nekoliko grupa bratstava sa severa današnje Crne Gore.
Bihorci su grupa starosedelačkih muslimanskih bratstava iz Bihora koja imaju različita predanja o poreklu, a za koja se ispostavilo da pripadaju istom rodu. To su Durakovići, srodna bratstva Kožari, Muratovići, Taraniši i Tiganji, Ličine, Ćemani, Hajdarpašići, zatim Alići, Kujovići i Hodžići, kao i deo Rastodera. Durakovići iz sela Trpezi su prema predanju od Bukumira iz Bratonožića i rođakaju se sa Bukumirima iz okoline Berana u Vasojevićima, međutim to predanje je oboreno jer je za Bukumire utvrđeno da pripadaju grani Q2-BZ3000. Hajdarpašići su uz Ćoroviće bili najuticajnije muslimansko bratstvo u Bihoru, a potiču od Hajdar-paše koji se doselio iz Slavonije i na upravu dobio Bihor. Kako su Hajdarpašići srodni mnogim bratstvima u Crnoj Gori, može se zaključiti da je Hajdar-paša dobio na upravu oblast u relativnoj blizini svog mesta porekla. Hajdarpašići su se sa svojim ograncima proširili na oblasti Bijelog Polja i Donjeg Kolašina. Od Hajdarpašića su Derdemezi i Hasanbegovići iz Kičave u Donjem Kolašinu, kao i Suljevići i njihov ogranak Kanalići u Bjelopoljskoj oblasti. Nakon Balkanskih ratova veliki deo bratstva se iselio u Tursku. Kožari, Muratovići, Taraniši i Tiganji su srodna bratstva iz Petnjice i susednih sela u Bihoru koja ne znaju odakle potiču, dok Muratovići smatraju da su im je predak došao sa Hajdar-pašom. Sudeći po tome što su srodni Hajdarpašićima, rodonačelnik Muratovića je najverovatnije bio rođak Hajdar-paše. Mujevići, kako glasi staro prezime Ličina, su prema predanju poreklom iz Kuča, a zbog prezimena postoje i nagađanja da su iz Like. Deo Ličina je kasnije iz Bihora prešao u susedna Korita. Ćemani su prema ustaljenom predanju poreklom od Drekalovića iz Kuča, a rođakaju se sa Božovićima kod Berana. Prema drugom predanju potiču iz Ćemovskog Polja kod Podgorice što je daleko verovatnije imajući u vidu da Drekalovići pripadaju rodu Kuča i grani E-BY165837. Alići, Kujovići i Hodžići su srodna muslimanska bratstva iz Bjelopoljske oblasti. Prema predanju su poreklom od Micanovića iz Kuča, međutim oni bi trebalo da pripadaju rodu Kuča i grani E-BY165837, zbog čega spomenuto predanje najverovatnije nije tačno. Rastoderi iz Radmanaca i Savinog Bora u Bihoru prema ustaljenom predanju potiču od Drekalovića iz Kuča, dok prema drugom predanju potiču od Petrovića iz Dupila koji su starinom iz Vranja u Zeti. Za testiranog Rastodera iz Petnjice je utvrđeno da pripada ovom rodu, dok testirani Rastoder iz Savinog Bora pripada grani E-BY3880 i nema bliže srodnike u Crnoj Gori.
Murići su staro bratstvo iz istoimenog katuna u fisu Vukli u Klimentima koje je prema ustaljenom predanju istog porekla sa ostalim Klimentima. Međutim, ispostavilo se da to predanje nije tačno s obzirom da većina Klimenata iz fisova Selca i Vukli pripada grani E-BY4590. Iseljenih Murića u Crnoj Gori ima u nekoliko sela u okolini Rožaja gde su svi prešli na islam. Od Murića gotovo izvesno potiču još neka muslimanska bratstva koja su poreklom iz Klimenata i pripadaju ovom rodu, kao što su Agovići iz Bihora, zatim Ibrahimagići u Gusinju, Musići, Rekovići, Canovići i Hasilovići u okolini Plava i Perazići iz Boljevića i Paštrovića. Agovići iz Gornjeg Bihora su prema predanju iz Selca u Klimentima, a u Bihor su se doselili preko Plava. Rođakaju se sa Agovićima iz Rožajske oblasti koji su takođe iz Klimenata, međutim za njih je utvrđeno da pripadaju rodu Klimenata i grani E-BY4590 zbog čega se može zaključiti da se radi o povezivanju bratstava na osnovu istog prezimena. Ibrahimagići su muslimansko bratstvo iz Gusinja koje nema predanje o daljem poreklu, a kako pripadaju ovom rodu, može se zaključiti da su od Murića iz Klimenata.  Musići, Rekovići i Canovići u Bogajićima i Hasilovići u Plavu su muslimanska bratstva koja potiču od četiri su brata koji su doseljeni iz Klimenata. Perazići iz Godinja u Boljevićima su prema predanju poreklom  „ispod Sokola“ u Klimentima, a deo bratstva je iz Godinja prešao u Perazića Do u Paštrovićima. U Godinju slave Nikoljdan, staru slavu Klimenata, dok u Paštrovićima slave Stevanjdan.

T1 haplogrupa

T1-L162

Derviševići iz Gusinja i okoline su prema predanju poreklom iz Zatrijebača, međutim nije poznato od kog bratstva, kao ni da li su albanskog ili srpskog porekla. Iseljenih Derviševića ima i u Srđevcu u Donjem Bihoru. Derviševići su jedino bratstvo u Crnoj Gori za koje je ustanovljeno da pripada grani T1-L162 koja nije zabeležena na anonimnom testiranju.

Izvori podataka

DNK rezultati:

  • Srpski DNK projekat
  • Albanian Bloodlines Project
  • Bošnjački DNK projekat
  • 23andMe – rezultate prikupio Nebojša Novaković (Srpski DNK projekat)
  • Anonimno testiranje 404 pojedinca iz Crne Gore iz studije Human Y-Chromosome Short Tandem Repeats: A Tale of Acculturation and Migrations as Mechanisms for the Diffusion of Agriculture in the Balkan Peninsula, 2010. – statistička obrada Siniša Jerković (Srpski DNK projekat)

Literatura:

  • Andrija Jovićević, Zeta i Lješkopolje, Naselja i poreklo stanovništva (knjiga 23), Srpski etnografski zbornik (knjiga 38), Srpska Kraljevska Akademija, Beograd, 1926.
  • Andrija Jovićević, Malesija, Naselja i poreklo stanovništva (knjiga 15), Srpski etnografski zbornik (knjiga 27), Srpska Kraljevska Akademija, Beograd, 1923.
  • Andrija Jovićević, Plavsko-Gusinjska oblast, Polimlje, Velika i Šekular, Naselja i poreklo stanovništva (knjiga 10), Srpski etnografski zbornik (knjiga 21), Srpska Kraljevska Akademija, Beograd, 1921.
  • Andrija Jovićević, Riječka Nahija, Beograd, Naselja srpskih zemalja (knjiga 7), Srpski etnografski zbornik (knjiga 15), Srpska Kraljevska Akademija, 1911.
  • Andrija Jovićević, Crnogorsko Primorje i Krajina, Naselja i poreklo stanovništva (knjiga 11), Srpski etnografski zbornik (knjiga 23), Srpska Kraljevska Akademija, Beograd, 1922.
  • Andrija Luburić, Drobnjaci – pleme u Hercegovini, Beograd, 1930.
  • Blažo Knežević, Vlastelinovići, Podgorica 2006.
  • Blažo A. Strugar, Strugari – bratstvo u Ceklinu 1450-1980, Cetinje, 1983.
  • Bogdan Lalević i Ivan Protić, Vasojevići u turskoj granici, Naselja srpskih zemalja (knjiga 3), Srpski etnografski zbornik (knjiga 6), Srpska Kraljevska Akademija, Beograd, 1905.
  • Bogdan Lalević i Ivan Protić, Vasojevići u crnogorskoj granici, Naselja srpskih zemalja (knjiga 2), Srpski etnografski zbornik (knjiga 5), Srpska Kraljevska Akademija, Beograd, 1903.
  • Branislav Đurđev, Postanak i razvitak brdskih, crnogorskih i hercegovačkih plemena, Posebni radovi (knjiga 4), Crnogorska akademija nauka i umjetnosti, Titograd, 1984.
  • Branko V. Kostić, Kostići – bratstvo u Ceklinu, Pegaz, Podgorica, 2014.
  • Bratstvo Vukčević, Crnogorsko pleme Lješnjani (Vukčevići) – Lješanska nahija, Draževina,
  • Vlado Đ. Duletić, Tragom prošlosti Duletića, Budvanski kulturni identitet, Budva, 2015.
  • Vojin S. Murišić, Kruševice (Svrčuge – Petijevići – Bijelići) (knjiga 2), Biblioteka „Hronika sela“, Kulturno prosvetna zajednica Republike Srbije, Beograd, 2000.
  • Vujanić, Jerković, Krtinić, Marinković, Knjiga o Macurama, Društvo srpskih rodoslovaca „Poreklo“, Beograd, 2014.
  • Vukašin Vučkov Šoškić, Šoškići iz Polimlja, Beograd, 1995.
  • Vukota Miljanić, Akim Miljanić, Prezimena u Crnoj Gori, Beogradska knjiga, Beograd, 2007.
  • Vule Knežević, Pleme Šaranci, Beograd, 1961.
  • Dragan Krušić, Bratstvo Slavujevići (Matovići i Krušići) u prošlosti Banjana, Ljetopis Banjana i Rudina, Nikšić, 2016.
  • Dušan J. Ljumović, Piperi – pleme u Crnoj Gori, SANU – „Hronika sela“ / Kulturno prosvetna zajednica Srbije, Beograd, 2000.
  • Đorđe M. Ojdanić, (Ne)poznate Lubnice, Komovi, Podgorica 2005.
  • Đurđica Petrović, Mataruge u kasnom srednjem veku, Glasnik Cetinjskih muzeja (knjiga 10), Cetinje, 1977.
  • Ejup Mušović, Etnički procesi i etnička struktura stanovništva Novog Pazara, Etnografski institut Srpske akademije nauke i umetnosti, Beograd, 1979.
  • Zvonimir M. Mijušković, Pleme Pješivci – krajina Stare Crne Gore, Beograd, 1984.
  • Zoran Mijbegović, Krtoljske priče, Tivat, 2016.
  • Jovan Vukmanović, Paštrovići, Cetinje, 1960.
  • Jovan Vukmanović, Crmnica – antropogeografska i etnološka istraživanja, Posebna izdanja (knjiga DLXXXIII), Odeljenje drštvenih nauka – odbor za filozofiju i društvenu teoriju (knjiga 1), Srpska akademija nauka i umetnosti, Beograd, 1988.
  • Jovan Erdeljanović, Bratonožići – pleme u crnogorskim Brdima, Naselja srpskih zemalja (knjiga 5), Srpski etnografski zbornik (knjiga 11), Srpska Kraljevska Akademija, Beograd, 1909.
  • Jovan Erdeljanović, Kuči, Naselja srpskih zemalja (knjiga 4), Srpski etnografski zbornik (knjiga 8), Srpska Kraljevska Akademija, Beograd, 1907.
  • Jovan Erdeljanović, Postanak plemena Pipera, Srpski etnografski zbornik (knjiga 17), Srpska Kraljevska Akademija, Beograd, 1917.
  • Jovan Erdeljanović, Stara Crna Gora, Naselja i poreklo stanovništva (knjiga 24), Srpski etnografski zbornik (knjiga 39), Srpska Kraljevska Akademija, Beograd, 1926.
  • Jovan F. Ivanišević, Podlovćensko Cetinje, Javor br. 5, 12, 14, 16, 24 i 25 iz 1892. godine, Cetinje, 1892.
  • Jovan F. Ivanišević, Putopis kroz Male Cuce, Javor br. 37, 38 i 39 iz 1891. godine, Cetinje, 1891.
  • Kosto R. Perućica, Oputna Rudina, Beograd, 1989.
  • Marko D. Obradović, Porijeklo i rodoslov Obradovića iz Lubnica, Stupovi / Libertas, Andrijevica / Bijelo Polje, 1995.
  • Marko Miljanov Popović, Pleme Kuči u narodnoj priči i pjesmi, Zadužbina Ilije M. Kolarca, Beograd, 1904.
  • Miladin Kontić, Pleme Pješivci sa istorijom bratstva Kontić, Beograd, 1977.
  • Milan – Mišo Brajović, Pleme Bjelopavlići, Kulturno-prosvjetna zajednica, Podgorica, 2000.
  • Milan Peković, Nikšićka Župa, Beograd, 1974.
  • Milan R. Milanović, Bajkove Kruševice, Biblioteka „Hronika sela“, Odbor SANU za proučavanje sela / Kulturno prosvetna zajednica Republike Srbije, Beograd, 1997.
  • Mileta Vojinović, Pljevaljski kraj – prošlost i poreklo stanovništva, Pljevlja, 1997.
  • Milisav Lutovac, Bihor i Korita – antropogeografska istraživanja, Naselja i poreklo stanovništva (knjiga 40), Srpski etnografski zbornik (knjiga 81), Srpska akademija nauka i umetnosti, Beograd, 1967.
  • Milisav Lutovac, Rožaje i Štavica – antropogeografska istraživanja, Naselja i poreklo stanovništva (knjiga 37), Srpski etnografski zbornik (knjiga 75), Srpska akademija nauka i umetnosti, Beograd, 1960.
  • Milovan P. Pejović, Pleme Komani, Cetinje, 1976.
  • Milorad Joknić, Stanovništvo u pljevaljskom kraju, „Proleter“ AD Bečej, Pljevlja, 2006.
  • Miloš Vojinović, Stotinu godina od iseljavanja muslimana iz Crne Gore za Tursku 1914-2014, Kolašin / Alačata, 2014.
  • Miloš Vojinović, Tadija Bošković, Popis domova u novim krajevima Kraljevine Crne Gore 1913. godine, Kolašin, 2015.
  • Milun M. Šturanović, Ozrinići kraj Nikšića – prilozi za monografiju, Asocijacija sporta i kulture, Podgorica, 2000.
  • Miljan Jokanović, Pleme Kuči – etnička istorija (2. izdanje), Medeon / Print, Podgorica, 2000.
  • Mirko Barjaktarović, Rovca, Crnogorska akademija nauka i umetnosti, Titograd, 1984.
  • Mirko Barjaktarović, Selo Petnjik, Zbornik radova etnografskog instituta (knjiga 19), Beograd, 1986.
  • Mirko Vukićević, Vukićevići iz Trešnjeva i njihovi korijeni, PAKO, Andrijevica, 2015.
  • Momčilo Mićović, Banjani, Ljetopis Banjana i Rudina, Nikšić, 2016.
  • Nebojša Drašković, Čevsko Zaljuće i Donji Kraj – sela u plemenu Ozrinići, Biblioteka „Hronika sela“, Odbor za proučavanje sela SANU / Kulturno prosvetna zajednica Republike Srbije / Ministarstvo poljoprivrede, vodoprivrede i šumarstva Republike Srbije, Beograd, 1999.
  • Nikola S. Vujačić, Bratstvo Vujačić, Nikšić, 1984.
  • Nikola P. Rajković, Pleme Kosijeri 1439-1945, Cetinje, 1968.
  • Obrad Višnjić, Golija i Golijani, Trebinje 1987.
  • Obren Blagojević, Piva, Odeljenje društvenih nauka SANU, Beograd, 1971.
  • Pavle Radusinović, Naselja Stare Crne Gore – opšti dio, Posebna izdanja (knjiga DLXII), Odeljenje društvenih nauka (knjiga 92), Srpska akademija nauka i umetnosti / Narodna knjiga, Beograd, 1985.
  • Pavle Radusinović, Naselja Stare Crne Gore – posebni dio, Posebna izdanja (knjiga DLXII), Odeljenje društvenih nauka (knjiga 92), Srpska akademija nauka i umetnosti / Narodna knjiga, Beograd, 1985.
  • Pavle Radusinović, Stanovništvo i naselja Zetske ravnice od najstarijeg do novijeg doba (knjiga prva), NIP „Univerzizetska riječ“ / Istorijski institut SR Crne Gore, Beograd, 1991.
  • Pavle Radusinović, Stanovništvo i naselja Zetske ravnice od najstarijeg do novijeg doba (knjiga druga), NIP „Univerzizetska riječ“ / Istorijski institut SR Crne Gore, Beograd, 1991.
  • Petar Mrkonjić, Srednje Polimlje i Potarje u Novopazarskom sandžaku, Srpski etnografski zbornik (knjiga 6), Srpska Kraljevska Akademija, Beograd, 1905.
  • Petar Pejović, Ozrinići – pleme Stare Crne Gore, Beograd, 2004.
  • Petar Šobajić, Bjelopavlići i Pješivci, Naselja i poreklo stanovništva (knjiga 15), Srpski etnografski zbornik (knjiga 27), Srpska Kraljevska Akademija, Beograd, 1923, reprint izdanje (CID, Podgorica, 1997.)
  • Petar Šobajić, Korjenići, Glasnik Etnografskog muzeja na Cetinju IV, Etnografski muzej na Cetinju, Cetinje, 1964.
  • Rade Vujisić, Bratstvo Vujisića, ITP „Unireks“, Podgorica, 1998.
  • Radoje M. Uskoković, Iseljeni Nikšići, Zbornik radova posvećen Jovanu Cvijiću, Beograd, 1924.
  • Radojko Koprivica, Bratstvo Koprivice – porijeklo, sveštenici, Ljetopis Banjana i Rudina, Nikšić, 2016.
  • Radoslav-Jagoš V. Vešović, Pleme Vasojevići, Sarajevo, 1935.
  • Rajko Raosavljević, Morača, Rovca, Kolašin, Stručna knjiga, Beograd, 1989.
  • Sava Nakićenović, Boka (antropogeografska studija), Naselja srpskih zemalja (knjiga 9), Srpski etnografski zbornik (knjiga 20), Srpska Kraljevska Akademija, Beograd, 1913.
  • Sava Pejović Treći, Protokol – Porijeklo Pejovića, Ljetopis Banjana i Rudina, Nikšić, 2016.
  • Svetozar Tomić, Banjani, Naselja i poreklo stanovništva (knjiga 31), Srpski etnografski zbornik (knjiga 59), Srpka akademija nauka i umetnosti, Beograd, 1949.
  • Svetozar Tomić, Drobnjak, Naselja srpskih zemalja (knjiga 1), Srpski etnografski zbornik (knjiga 4), Srpska Kraljevska Akademija, Beograd, 1902.
  • Svetozar Tomić, Piva i Pivljani, Naselja i poreklo stanovništva (knjiga 31), Srpski etnografski zbornik (knjiga 59), Srpka akademija nauka i umetnosti, Beograd, 1949.
  • Slobodan Mišović, Stanovništvo pljevaljskog kraja, Zavičajni muzej u Pljevljima, Pljevlja, 2013.
  • Slobodan N. Kovačević, Grahovski Kovačevići kroz vekove i ratove, Pergament, Priština, 1998.
  • Stevan Popović, Rovca i Rovčani u itoriji i tradiciji (Drug o dopunjeno izdanje), ITP „Kolo“ / ITP „Unireks „, Nikšić, 1997.
  • Stojan Karadžić, Vuk Šibalić, Drobnjak – porodice u Drobnjaku i njihovo porijeklo (II izmijenjeno i dopunjeno izdanje), Beograd, 1997.
  • Tomo P. Oraovac, Arbanaško pitanje i srpsko pravo, Beograd, 1913, reprint izdanje (Prometej, Beograd, 1999.)
  • Čedomir S. Bulajić, Vilusi, Biblioteka „Hronika sela“, Odbor za proučavanje sela SANU / Institut za sociološka istraživanja, Beograd, 1994.
  • Špiro Lučić, Ljetopis porodice Lučića i Parohije sutorinske od 1680. do 1930. godine, Zavičajni muzej Herceg-Novi, Herceg-Novi, 2000.
  • Božidar A. Vukčević, Lješanska Nahija II, Montenegrina, Kanada 2003.
  • Čedomir S. Bulajić, Rodoslov bratstva Bulajić, Beograd, 1987.
  • Fadil M. Kardović, Porijeklo bratstva Kardovića, Sportturist, Novi Pazar, 2010.
  • Jovan B. Keković, Porijeklo i rodoslov Kekovića iz Zagarača (2. izdanje), NVO Kekovići iz Zagarača, Podgorica, 2013.
  • Jovo Medojević, Muslimani u bjelopoljskom kraju 1477-2002, Almanah, Podgorica, 2003.
  • Nadžib Kočan, Selo Vrbica u turskim popisima, Novopazarski zbornik 36, Novi Pazar, 2013.
  • Miloš Krivokapić i Saša Knežević, Prilog proučavanju porijekla stanovništva i antroponimije Orahovca (Boka Kotorska), Anali Dubrovnik 55/1, Dubrovnik, 2017.
  • Risto Kovijanić, Pomeni crnogorskih plemena u kotorskim spomenicima – Knjiga I, Istorijski institut SR Crne Gore, Cetinje, 1963.
  • Risto Kovijanić, Pomeni crnogorskih plemena u kotorskim spomenicima – Knjiga II, Istorijski institut SR Crne Gore, Cetinje, 1974.
  • Robert Elsie, The Tribes of Albania – History, Society and Culture, I.B.Tauris & Co. Ltd, London/New York, 2015.
  • Veselin Konjević, Kazivanje Ahmet-bega Mušovića, Matica br. 69, Matica crnogorska, Cetinje, 2017.

Komentari (65)

  • Vitomir Radović

    Bravo za ovaj tekst. Sve pohvale.
    Pozdrav
    Vito Radović

    Odgovori
  • E-V13

    Svaka čast za istraživanje. Imam jednu zamerku . Malo je nebulozno da se kaže za neki rod da je albanskog porekla kad ni sami albanci ne znaju koje im je poreklo ( prva knjiga napisana u 19.veku) , znači ako neko ima dnk karakterističan za neko albansko pleme na primer , ko može da kaže da celo to pleme u jednom trenutku u istoriji nije albanizobano i da je taj isti dnk pre 1000 godina nije bio karakterističan za srbe. Drugo ljudi su možda nosili isti gen pre pojave albanaca i srba dok su još živeli u pećini. Možda se još tad desila migracija koja je dve jedinke razdvojila kasnije na srb-Alb. Svi smo recimo bili pećinci, jedni pećinci su naučili slovenski jezik a drugi janjicarski neki jezik š kavkaza. Taj pećinac koji je naucio slovenski jezik nikad nije ni bio svestan da je albanac, znači od početka je bio srbin. Malo bolje definisite ,nije ovo amerika , nećemo svi razumeti.

    Odgovori
    • Ivan Vukićević

      Etničke odrednice u tekstu nisu zasnovane na rezultatima DNK testiranja, već na predanjima o poreklu i etničkoj pripadnosti bratstava u sadašnjosti. U tekstu se ne tvrdi ni za jedan rod da je zaista albanskog porekla, ali je bilo neophodno spomenuti predanja koja rodovi imaju o svom poreklu. Da li su ta predanja istinita i da li su pojedini rodovi u proteklih 1000 godina više puta menjali etnički identitet je sasvim druga stvar. Zbog toga u tekstu na više mesta i piše „prema predanju“ upravo da neko ne bi došao do pogrešnog zaključka da se srpski rodovi proglašavaju za albanske i obratno. Niko ne tvrdi da su recimo Bjelopavlići zaista albanskog porekla, već jedino da oni sami smatraju da potiču od albanske vlasteoske porodice Dukađini. Sličnih primera ima i kod Albanaca. Recimo, Banjkani iz Zatrijepča koji su katolici imaju predanje da potiču od Crnojevića, a i dan danas govore da su srpskog porekla. Odlično je poznato da je većina ovakvih predanja izmišljena tako da bi bilo neozbiljno na osnovu njih iznositi bilo kakve zaključke o etničkom poreklu rodova. Takođe, iako DNK rezultati u pojedinim slučajevima mogu da potvrde ili obore predanja o etničkom poreklu, to svakako nije slučaj sa rodovima za koje je utvrđeno da pripadaju E-V13 grani koja je zastupljena i kod Srba i kod Albanaca.

      Odgovori
      • Bogoljub

        Poštovani,
        Skoro sve što ste napisali je odlično i lepo objašnjeno, ali imam pojedine veće zamerke od kojih bi ovde istakao sledeću: Ne razumem zašto spominjete samo jedno predanje zastupljeno u nekim plemenima, iako ta predanja nisu jedina niti najzastupljenija. Čak se i desilo, kao kod Bjelopavlića, da spominjete verziju predanja koja je zapravo pričana u drugim plemenima, a ne u tom. Evo, konkretno ću se osvrnuti na Bjelopavliće. Uporno insistirate da potiču od Dukađina, a to je samo jedno mišljenje.

        Prva verzija je da se radi o Belom Pavlimiru, koji je spomenut u Hronici popa Dukljanina. Naravno, ta hronika, iako može sadržati i istinite delove, ona je uopšteno fiktivna, i to je masu puta dokazano i nije pouzdan istorijski izvor – ali ovde pričam o predanju zastupljenom među Bjelopavlićima samima. Konkretno, navodi se da je on bio unuk srpskog kralja Radoslava, a rođen je oko sredine 9. veka. Po toj verziji, majka mu je bila Rimljanka, a nadimak je dobio zbog lepote i junaštva.

        Druga priča jeste da potiču od Bijelog Pavla koji je došao iz Metohije, ali ne navode da je reč o potomku Dukađina. Naprotiv, ideja da je on potomak Leke Dukađina konkretno, jeste ona koju imaju Albanci u Metohiji, jer prema pogrešnim predanjima, po njima teritorija Dukađina je veoma zalazila u Metohiju pre dolaska Osmanlija, što je istorijski netačno. Oni čak navode i „pravo“ Pavlovo ime – Palji Bardi.

        Treće zastupljeno mišljenje je da se radi o nekom potomku Nemanjića – da li potomku Milutina ili nekom sestriću Dušana, opet varira predanje, ali je ime navodno dobio po boji kose.

        Ostale verzije govore da je zbog stalnog koškanja sa Osmanlijama, Bijeli Pavle je morao da ode u današnje Bjelopavliće. Tu idu razne priče da je bio na dvoru kneza Lužanina i slično.

        Kada se ovo uzme u obzir, i to što niste spomenuli ova ostala predanja koja su takođe ustaljena u Bjelopavlićima, stiče se, verujem pogrešan osećaj da Vi uporno insistirate svi oni smatraju da su albanskog porekla, iako to uopšte nije slučaj, jer oni većinom tvrde da im je predak bio Srbin, dok sa druge strane, Albanci tvrde da je bio Albanac. Uostalom, ima dosta literature u kojima su do detalja opisana ova predanja, a konkretno ova su diskutovana i na ovom sajtu: https://www.poreklo.rs/2014/01/18/teorije-o-etnickom-poreklu-plemena-bjelopavlica/

        Ako imate neke dokumente u kojima je jasno pokazano da je predanje o Bijelom Pavlu kao sinu Leke Dukađina najzastupljenije i glavno među samim Bjelopavlićima, dok su ova ostala od malog značaja, voleo bih da ih pročitam, a ovo što sam spomenuo gore je pogrešno.

        Odgovori
        • Bogoljub

          Samo bih se ispravio za ovo „uporno insistirate“, da ne zvuči pogrešno i napadno, jer mi to nije namera uopšte, naprotiv. Mislio sam, to što navodite stalno to, ali šta je onda sa ovim drugim verovanjima?

          Odgovori
          • Ivan Vukićević

            O poreklu i predanjima Bjelopavlića je najdetaljnije pisao Petar Šobajić u svom radu o tom plemenu gde možete detaljno da se informišete o toj temi. Vaša tvrdnja da sami Bjelopavlići „ne navode da je reč o potomku Dukađina“ nije tačna, čak šta više, predanje o poreklu od Leke Dukađinca je ustaljeno kod Bjelopavlića. Druga verzija koje se najčešće spominje nakon te jeste da su takođe iz Dukađina (inače, u predanjima se nikada ne spominje srpski naziv za tu oblast – Metohija), ali da potiču od Leke Kapetana. Postoji i predanje o poreklu od Nemanjića, ali posrednim putem, tako što se Leka Dukađinac proglašava za njihovog potomka (kralj Milutin-Duka-Leka-Bijeli Pavle). Predanje o Belom Pavlimiru, koje iz nekog razloga navodite na prvom mestu, nije opstalo u plemenu (ako je ikada i bilo rasprostranjeno) što takođe možete pročitati kod Šobajića.

            Kada je u pitanju ovaj tekst, o svim rodovima su navedeni osnovni podaci, tako da bi detaljno navođenje svih predanja sem onih koja su zaista ustaljena bilo suvišno. Zainteresovani čitaoci svakako mogu da potraže knjige navedene na spisku korišćene literature ukoliko žele da se detaljnije informišu o nekom rodu, a članovi Porekla imaju i pristup digitalnoj biblioteci. Moram da naglasim i da nigde u tekstu ne tvrdim da su Bjelopavlići zaista albanskog porekla, već samo da imaju ustaljeno predanje o poreklu od vlasteoske porodice albanskog porekla. O tome u kojoj meri su slična predanja netačna sam pisao u tekstu o vlasteli, tako da je izlišno reći da ni Bjelopavlići najverovatnije ne potiču od Leke Dukađinca tj. da je njihovo dalje etničko poreklo i dalje nepoznanica.

            Odgovori
            • Bogoljub

              Predanje o Pavlimiru je bilo navedeno na stranici koju sam Vam prosledio, jer čitajući taj tekst npr, ne stiče se utisak kakav se stiče iz Vašeg o predanjima. Povodom navodnog albanskog porekla, ne morate da naglašavate, jer sam razumeo Vaše tekstove – i sama reč kaže, „po predanju“, tako da je jasno da Vi ne tvrdite da su oni poreklom Albanci, nego govorite o predanju. Hvala Vam na predloženoj knjizi i dobrom pojašnjenju, jer sam veoma zainteresovan za ovu oblast i puno uspeha u daljem radu!

      • Zoran

        Pozdrav.
        Vrsite Dnk istrazivanje nije
        problem i slazite mozaik.
        Nadam se da ste primijetili da su
        dnk istrazivanja oborila mnoge
        teorije o porijeklu.Tako da vas
        molim da to ne pokusavate da
        ponovo povezete..ili da pravite
        slicne sa istim ciljem..Pisite
        objektivno..Pustite da zablude
        padaju.Prestanite sa svojatanjem
        Crne Gore..Nemojte je vise stavjati
        ni u srpsko ni albansko porijeklo.
        Nadan se da znate da je na ovim
        prostorima uvijek postojala drzava.

        Odgovori
        • Ivan Vukićević

          Pozdrav Zorane. Ako pažljivo pročitate tekst, videćete da ni na jednom mestu nisam propustio priliku da istaknem da je neko predanje oboreno. Međutim, grešite kada kažete da ne treba razmatrati predanja jer su mnoga od njih genetski potvrđena. Kada se istražuje poreklo neke porodice sve treba uzeti u obzir, a genetika je tu da potvrdi ili obori neko predanje.
          Što se tiče svojatanja Crne Gore, ona danas nije srpska država, niti sam to bilo gde napisao. Čak šta više, slobodno se može reći da je današnja Crna Gora država etničkih Crnogoraca iako ne čine apsolutnu većinu stanovništva u zemlji niti je tako nešto propisano ustavom. Ali to ne menja činjenicu da je Crna Gora bila srpska država za vreme dinastije Petrović-Njegoš, kao ni da od kraja srednjeg veka pa sve do 20. veka sem Srba i Albanaca u Crnoj Gori nije bilo drugih naroda. Strašno mi je žao što se pojedinim Crnogorcima, Bošnjacima i Hrvatima iz Crne Gore ne sviđa da to pročitaju, ali nemam nameru da prilagođavam činjenice prema bilo čijim željama. Isto kao što su najzagriženijim etničkim Crnogorcima iz Katunske nahije preci bili Srbi do pre svega 80 godina (pročitajte malo šta su o identitetu Crnogoraca pisali vladika Petar II i kralj Nikola), tako su i velikom delu Bošnjaka iz Rožaja i Gornjeg Bihora preci pre 300 godina bili čisti Albanci (isto kao što su nekima preci bili Srbi). Etnički identitet današnjih Crnogoraca, Bošnjaka i Hrvata u Crnoj Gori je nastao u 20. veku (nekima u 40-im godinama, a nekima u 90-im). Nikome ne negiram pravo da se izjašnjava kako želi, pa ni Vama, ali isto tako bih Vas zamolio da ne iskrivljujete istorijske činjenice i negirate srpsko poreklo današnjih etničkih Crnogoraca.

          Odgovori
  • Novaković

    Šta je sa Piperima, recimo iz Gornjih Mrka, sa R1a.

    Odgovori
  • BrankoB

    Na osnovu kojeg dokaza je autor napisao sljedeće: „Za … Barjaktaroviće iz Vasojevića … je utvrđeno da nisu Drekalovići nasuprot njihovim predanjima.“?

    Ko je i na koji način utvrdio ovo ako se, za sada, ni jedan Barjaktarović nije testirao na DNK projektu?

    Odgovori
    • Ivan Vukićević

      Haplogrupa Barjaktarovića je utvrđena na osnovu rezultata islamiziranih Dudića iz Biohana kod Tutina koji su njihov ogranak. Pripadaju I2-M223>CTS616>CTS10057>L701 grani.

      Odgovori
      • BrankoB

        Na DNK projektu ne postoji prezime Dudić. Ne znam odakle vam taj podatak.

        Odgovori
        • Ivan Vukićević

          Dudić je testiran u okviru Bošnjačkog DNK projekta. Njegov rezultat možete videti ovde.
          Inače, ukoliko ste ubeđeni u tačnost predanja po kome Barjaktarovići potiču od Drekalovića, dobrodošli ste da se testirate preko udruženja Poreklo i eventualno pobijete predanje po kome Dudići potiču od Barjaktarovića.

          Odgovori
          • BrankoB

            Hvala na informacijama Ivane. Generalno, vaši zaključci iz drugog teksta, tipa „Tako se CTS10228 grana I2 haplogrupe i R1a haplogrupa na prostoru Crne Gore mogu poistovetiti sa Srbima koji su se kao slovenski narod doselili na Balkan sa Karpata“ su potpuno pogrešni. Vezivanje slovenstva Srba, ili bilo kojeg drugog ovdašnjeg slovenski govorećeg „naroda“ (jer sve je to jedan te isti narod) za ekskluzivno „slovenske“ haplogrupe R1a i I2a je naučno neutemeljen i zasnovan na izlizanoj i ničim potvrđenoj tezi o masovnoj seobi naroda. Interesuje me koje su vaše profesionalne reference Ivane?

            Odgovori
            • Ivan Vukićević

              Vaše je puno pravo da verujete u šta god želite, pa i u to da se Srbi nisu doselili na Balkan iz Zakarpatja, ali to znači da ignorišete činjenicu da je genetika potvrdila da se ta seoba zaista dogodila, isto kao što je potvrdila ili pobila brojna predanja bratstava o njihovom poreklu. Upravo u tome i jeste razlika između različitih teorija o poreklu Srba – neke imaju pokriće u nauci, a neke nemaju. Međutim, nemam nameru da ulazim sa Vama u polemiku o tome na ovom mestu jer je na forumu Porekla o tome opširno pisano na više tema. Što se tiče mojih „profesionalnih referenci“, po struci sam inženjer i radim u IT sektoru, tako da slobodno možete da zaključite kako nisam kompetentan da se bavim ovom oblašću ukoliko će to učvrstiti Vašu veru u autohtonističku teoriju.

            • BrankoB

              Ko što neko reče, istina je potpunio suprotna! Genetika nije potvrdila seobe Slovena sa sjevera na jug, već obrnuto. Ako je i bilo kakvih „seoba“ sa sjevera na jug, a za šta ne postoji niti jedan istorijski/arhivski izvor (nasuprot moru onih koji govore o našoj/slovenskoj autohtonosti na ovim prostorima), bilo ih je u tako malom broju da se današnja zastupljenost R1a i I2a nikako ne može dovesti u vezu sa „seobama“ o kojima vi govorite. Sloven se ne prepoznaje po haplogrupi, već po jeziku.

            • vojinenad

              Ako pogledate I2a-CTS10228 rezultate testiranih pojedinaca kod nas, i uporedite to sa rezultatima svih drugih testiranih pojedinaca iz baze FTDNA, primetićete da se period “razdvajanja“ sa pojedincima iz oblasti Ukrajine, Rusije i Belorusije proračunava i poklapa upravo sa vremenom seobe Slovena na Balkan.

  • Vujić Aleksandar

    Pozdrav,
    Ako imate kakve informacije o Labudovićima iz Donjih Luga ja bih vam bio zahvalan.
    Srdačan pozdrav

    Odgovori
    • Ivan Vukićević

      Labudovići iz Donjih Luga su doseljeni iz Lušca i srodni su Pajkovićima, Popovićima i Tomaševićima iz tog sela. Spomenuta bratstva slave Đurđic, isto kao i Labudovići.

      Odgovori
  • Dzox

    Pozdrav, zanima me da li ima nekih podataka o testiranim anonimnim iz istraživanja 2010? Pitam pošto sam baš tu pronašao osobu sa kojom imam poklapanje na 17 markera, a u pitanju je haplogrupa J2b2, pomenuta gore u tekstu. Tražio sam po drugim bazama, uključujući i Srpski DNK projekat i nigde drugde nisam našao, a voleo bih da saznam nešto više.

    Odgovori
  • Peko

    Poštovani gdine Vukićević,

    Hvala na značajnom radu i trudu koji ulažete u ovu veoma važnu temu.

    Prateći i čitajući vaše tekstove nisam naišao na detalje o Dragojevićima iz Ozrinića osim njihovog pominjanja na par mjesta (ili njihovih potomaka npr Pavlovića i sl.), da li možemo očekivati članak o njima?

    Srdačan pozdrav sa Čeva.

    Odgovori
    • Ivan Vukićević

      Uredništvo Srpskog DNK projekta ima u planu da priredi tekstove o svim većim rodovima, tako će o rodu Ozrinića svakako biti više reči u zasebnom tekstu. Najviše podataka o svim bratstvima možete pronaći u knjizi Petra Pejovića „Ozrinići – pleme Stare Crne Gore“, koja je po mom mišljenju najbolji rad o ovom plemenu.
      Pozdrav!

      Odgovori
  • Djordje

    Pozdrav,
    Pise da su Kuci E1b1 V13 haplogrupa, da li mozete da nam objasnite da li i Starokuci i Drekalovici (koji po predanju imaju razlicitog pretka) imaju istu haplogrupu? Jer ako su Drekalovici dosli iz Kastriota, preko Skenderbega tj njegovog praunuka, kako to da imaju istu grupu sa Starokucima? Ili su i oni neki daljnji rodjaci pa i to povezuje dolazak Vojvode Drekala u Kuce.

    Odgovori
    • Ivan Vukićević

      Da, Mrnjavčići (Starokuči) i Drekalovići su isti rod uprkos tome što imaju različita predanja o poreklu. Ono što je izvesno jeste da Drekalovići nisu od Kastriota kako glasi njihovo predanje. Postoje dve mogućnosti: prva je da su Drekalovići ogranak Mrnjavčića tj. da potiču od Nikeze Marina (rodonačelnika Nikezića) kako glasi predanje Mrnjavčića, a druga je da su zaista doseljeni iz Malesije nešto kasnije od Mrnjavčića, ali da potiču od istog tamošnjeg roda. Iako je prva mogućnost svakako verovatnija, ne treba isključiti ni drugu jer Nikići i Pajovići koji su se prema predanju doselili iz Kastrata preko Selca u Klimentima takođe pripadaju istom rodu, a pouzdano se zna da nisu od Starokuča.

      Odgovori
  • Danilović

    Danilović

    Poštovani Ivan Vukićević,interesuje me ako poseduješ ime od Danilovića koji se testirao jer vidimo da je iz Đuđevine,Donja Morača,a mi neznamo da se bilo ko testirao,hvala

    Odgovori
    • Ivan Vukićević

      Podaci o testiranima kao što su puno ime i datum rođenja su zaštićeni, tako da se ne mogu otkrivati bez njihove saglasnosti. Đurđevina je navedena kao mesto porekla što ne znači da je testirani tamo i rođen.

      Odgovori
  • PERO

    Dali se koji Ratkovic testirao,mi po predanju poticemo od Bojovica iz Bratonozica,naime 2 brata Bojovica prvo se naselili u Bihor jedan od njih je primio islam Skenderovici.Interesuje me dalje porijeklo.poz.

    Odgovori
    • Ivan Vukićević

      Do sada nema testiranih Ratkovića, tako da bi bilo korisno da se testirate ukoliko ste u mogućnosti. Time biste lako proverili predanje o srodstvu sa Skenderovićima jer je njihova haplogrupa već ustanovljena (J2b-Z628>>Z1295).

      Odgovori
  • Miroljub

    Poštovani, pokušao sam da pronađem ovde u tekstu nešto više o Nikolićima (mojima je krsna slava Nikoljdan), međutim nisam našao.
    Naime, moji predaci su se, ne znam ni ja kada, odselili sa predela Andrijevice, ako je to tačno. Da li su pre toga bili na predelu Stare Hercegovine ili kako već, ne mogu sa sigurnošću da tvrdim. Sve u svemu voleo bih da saznam nešto više ili je ova odredba o Andrijevici moguće malo pogrešna i da su bili nešto južnije. Nakon toga su se selili preko Župskog Aleksandrovca do Jablaničkog okruga. Ako me možete uputiti gde bih mogao da potražim neke podatke, hvala unapred s poštovanjem Miroljub Nikolić

    Odgovori
    • Ivan Vukićević

      Poštovani Miroljube,
      Jedini Nikolići u Vasojevićima su oni iz Lijeve Rijeke i ogranak su Ljubića. Prezime Nikolić je dosta često, tako da morate da pregledate dostupnu etnografsku literaturu za selo u Jablanici iz kog potičete gde ćete možda naći neke konkretnije podatke. Na stranici o Vašem prezimenu ima dosta komentara posetilaca, tako da možda i tu naiđete na neki koristan podatak:
      https://www.poreklo.rs/2012/02/03/poreklo-prezimena-nikolic/

      Odgovori
  • Anđelić

    Poštovani Ivane,

    Hvala Vam na odličnim tekstovima i trudu koji ulažete.

    Interesuje me koliki je udeo Šaranaca u ukupnom uzorku (404 uzoraka)?
    Takođe, uzimajući u obzir da po predanju Šaranci vode porijeklo iz hercegovačke Plane kod Bileće – odnosno Vlastelinovića; Vi na par mjesta navodite da genetski nema sličnosti sa bratstvima koja su u Hercegovini.
    Konkretno me intesuje koja je dominantna halpogrupa Anđelića koji žive u Trebinju? Anđelići u Hecegovini slave Svetog Jovana.
    Da li imate možda podatke i o Anđelićima porijeklom iz Kosova Polja kod Knina? Znam da oni slave Đurđevdan kao i mi, Šaranci.

    Vi se prezivate Vukićević. Da li ste možda od Vukićevića koji su Šaranci?

    Pozdrav

    Odgovori
    • Ivan Vukićević

      Poštovani,

      Pregledao sam tabelu sa rezultatima sa anonimnog istraživanja, i koliko vidim nijedan rezultat se u potpunosti ne uklapa u rod Miloševića-Šaranaca sa Srpskog DNK projekta. Dvojica testiranih (od 404) bi na osnovu njihovih haplotipova mogli pripadati ovom rodu što je 0,49%, ali na osnovu malog broja markera ništa se ne može tvrditi sa sigurnošću s obzirom da postoje određene razlike.
      Još uvek nema testiranih Anđelića iz Trebinja i Knina, tako da njihova haplogrupa za sada nije utvrđena.
      Ja sam od Vukićevića iz Trešnjeva kod Andrijevice, tako da nisam poreklom iz Šaranaca.

      Pozdrav!

      Odgovori
  • Janko

    Poštovani,
    Interesuje me grana R1b-BY611 koja je nađena kod starih Pipera. Znam da je ta grana na Balkanu najprisutnija kod Albanaca (čini 24-26% njihove populacije), da je ima kod Srba (očito dakle i stari Piperi) kao i kod pojedinih Bugara i Grka. Opet, Ljumović (mada nekad su se zvali Lumović a to već nije) potiče od reči albanskog porekla (ali Šćek od Šćekić i Stanić su slovenskog) pa se pojavljuju i teorije da su pojedina ta srpska bratstva zapravo bili nekada Albanci. Ipak, kroz istoriju nigde nisam video da su Piperi spominjani kao albansko pleme, a kamoli da su se tako osećali. Još od deftera iz 15. veka, ugovora između Pipera i Kuča sa Ivanom Crnojevićem gde je traženo da im se ne dira pravoslavno sveštenstvo, odnosno ne dovodi katoličko, spominjanja kao srpsko pravoslavno pleme od strane Marijana Bolice, pismima Rusima u kojima su uvrštavani kao srpsko pleme pravoslavne veroispovesti i ostalo, i kako su jedina imena koja su spominjana su bila srpska (Radoslav Božidarov itd), donosi se zaključak da oni pripadaju delu te predslovenske populacije sa tom granom koja nije formirala albanski identitet, kao što se to desilo sa istom granom i granom J2b-M241 gde su formirani kao Albanci (a onda se njima priključile pojedine populacije sa granama E-V13). Između ostalog, kod Erdeljanovića sam video da je jedini toponim u Piperima u kome je eksplicitno navedeno ime starodeselaca jeste upravo Vlaška drača, odnosno da su se ti starosedeoci nazivali ili bili nazivani Vlasima, a ne Arbanasima/Albancima. I u okolini nema albanskog plemena koje je izrazito R1b-BY611, već je ta grana uglavnom „nakačena“ na brojniju J2b-M241 (npr Tači, Hoti) ili pojedine grane E-V13 (Beriše). Jedino R1b-BY611 malo više dominira kod Arbanasa kod Zadra što je opet veoma upitno, jer je čudno da njihov Arbanaški ne razumeju Albanci i obrnuto, a i po popisu sam primetio da je masa prezimena kod njih kad ih je Zmajević tamo dovodio sa oblasti Šestana između Bara i Ulcinja, su bila zapravo srpska što verovatno ukazuje na i mešovitu etničku pripadnost, u smislu Albanac kao kod Jovana Albaneza – regionalni termin, ali Albanac ili Srbin kao etnička odrednica, mada iako katolici ne bi bio prvi put da su pojedini Srbi u tom delu bili katolici. Iako malo i prelazi temu ovog članka, zanima me, kako sam video da to pojedini spominju na ovom forumu, odakle se pojavljuju zaključci da bi to srpsko stanovništvo bilo poreklom albansko i koliko po Vama ta priča „pije vodu“, jer kao što rekoh, koliko vidim izvori ukazuju da je to deo populacije sa tom granom koji se nije osećao kao Albanci?

    Odgovori
  • Janko

    A što se tiče reči albanskog porekla u prezimenima, ipak treba uzeti u obzir da se za vreme Osmanlija radi o krajnjem rubu (koliko vidim, bratstva su delom iz Stijene) koji je gledao ka Podgoricu gde je bilo dosta muslimanskih albanskih porodica i eventualno poalbančenog stanovništva.

    Odgovori
    • Ivan Vukićević

      Poštovani Janko,

      Postavili ste vrlo interesantno pitanje. Nisu starinci u Piperima jedini Srbi koji pripadaju ovom razgranatom R1b-BY611 rodu, isto važi i za čuvene Vujoviće iz Ljubotinja koji su bili spahije čitave Stare Crne Gore. Ni za jedne ni za druge ne postoje ni predanja niti bilo kakvi istorijski izvori koji bi ukazali na to da su albanskog porekla sem dva prezimena kod Pipera koja ste spomenuli, a na osnovu kojih se ne mogu doneti zaključci. Iako je R1b-BY611 pre svega zastupljena kod Albanaca, ipak je u solidnoj meri prisutna i kod Srba za razliku od J2b-M241. Međutim, ne treba gubiti iz vida da su R1b-BY611 grana i njen najveći rod u Crnoj Gori prevashodno zastupljeni u dolini Cijevne, a tamo uglavnom dominiraju albanska bratstva. Tom rodu pripadaju Banjkani iz Zatrijepča, Vulevići i Ljuljđurovići iz Gruda i Maraši iz Zete koji su poreklom iz Hota. Maraši su ujedno i jedino srpsko bratstvo među njima, a njihovo prezime je vrlo netipčno za Srbe. Ono što je ključno pitanje jeste kada je došlo do razdvajanja albanskih i srpskih R1b-BY611 bratstava. Ukoliko je do toga došlo još u Šopluku koji je najverovatnije dalja matica ovog roda, i ukoliko su srpska bratstva imala druge migracione puteve od albanskih, onda se nikako ne može govoriti o albanskom poreklu tih srpskih bratstava. S druge strane, ukoliko je do razdvajanja došlo u Severnoj Albaniji (gde živi fis Tači koji delom pripada ovom rodu), onda se može reći da su ta bratstva albanskog porekla. Međutim, mi trenutno nemamo nikakve istorijske izvore koji nam potvrdili odakle su recimo Piperi ili Vujovići zaista došli, tako da je nemoguće iznositi bilo kakve tvrdnje.

      Pozdrav

      Odgovori
  • Veljko Zizic

    Veoma zanimljivo. Prepoznajem dosta toga sto ste napisali na osnovu istrazivanja. Kako je moguce kontaktirati direktno, da pitam oko detalja ispitivanja koji se ovde ne vide? Posebno me zanimaju raseljavanja porodice. Unapred hvala. Veljko

    Odgovori
  • Veljko

    Ivane hvala ti na odgovoru. Potrebni su mi tehnički podaci o ispitivanju koje ne mogu dobiti na forumu, ne vidim ih. Zamolio bih da mi se javiš na naveden email.

    Odgovori
  • Pavic Veljko

    Dobar dan Ivane, uredjujem stranicu Zizica (zizic.me), pa sam objavio podatak koji imate o Zizicima. Navodim ga nize da proverim da li sam to dobro shvatio. Potvrdite da je to u redu. (Malo sam izmenio tekst i recimo nisam ostavio podatak o Banjovicima, jer njih niste ispitivali.)

    Stavio sam i linkove na vase tekstove.

    Zanima me sledece. Koliko Zizica je ucestvovalo u ispitivanju, i iz kog kraja?

    Takodje, postoji jedna zanimljiva teorija o poreklu Karadjordja i vezi sa Tripkom Gurisom, predanje kaze ocem nase rodonacelnice Zize. Ukoliko se vi rukovodite muskim genom, nasa veza sa Tripkom se tu prekida pa imamo razlicite halpo grupe, . Medjutim, kako je moguce ispitati tacnost ove navedene teorije o vezi po Zizi? Kod nas na sajtu cete naci link na veoma uverljiv i kvalitetan tekst Stevana Popovica, koji je pisao o Rovcima. Ja sam vam inace vec poslao par poruka, i zamolio bih da mi se javite ako i kada nadjete vremena na email paviczizic@gmail.com

    DNK ISTRAŽIVANJA I PODACI O ŽIŽIĆIMA

    Na osnovu nedavno objavljenog DNK istraživanja nazvanog „Srpski DNK Projekat“ Utvrđeno je da Žižići pripadaju sledećoj DNK grupi: R1b-L23>L51>L151>P312>U152. Podatak potiče na osnovu ispitivanih Žižića. Povezujući predanje i genetski rezultat, istraživači dolaze do sledeće opšte hipoteze:

    „Kako je utvrđeno da Domazetovići pripadaju rodu Ozrinića, odnosno I2 haplogrupi, kao tačnije se uzima predanje koje se očuvalo u Rovcima po kome se Ilija doselio iz Kuča i po kome je umesto Nikoljdana počeo da slavi Aranđelovdan, slavu kuće gde se doselio kao domazet. Kako su Banjovići jedini kovači u plemenu Kuči, a pritom slave Nikoljdan, osnovano se može pretpostaviti da je Ilija bio od tog bratstva.”
    Ispitivani Žižići pripadaju sledećem genetskom kodu: R1b haplogrupa, zapadna podgrana L51. L51 je zastupljena kod Žižića preko svojih podgrana P312>U152. Grana U152 se vezuje za migracije Kelta i najzastupljenija je u Donjoj Morači preko roda Bogićevaca kome pripada većina stanovništva.

    Istraživači navode da je starost R1b-L23 gena sa podgrupom >P312>U152 oko 4500 godina.

    Odgovori
    • Darko

      Poštovani Veljko. Naše bratstvo-Bakići iz Morače i Vaše Žižići imaju istu haplo grupu. Istu haplo grupu R1b P312 imaju u Gajovići iz Markovine (Ozrinići), tako da ne bih odbacio u poptunosti ovu teoriju o povezanosti Žićića sa Ozrinićima….

      Odgovori
  • Dragica

    Postovani, moze te li mi nesto reci o porijeklu porodice Rudinac iz okoline Foce.Slave sv. Luku. Navodno, poticu od Babica iz Rudina ili Rudinica iz Crne Gore. Unaprijed hvala.

    Odgovori
    • Ivan Vukićević

      Poštovana Dragice, u Pivi (današnja opština Plužine) postoji selo Rudinice. O bratstvima koja žive u tom selu je pisao Svetozar Tomić u svom radu o Pivi:
      https://www.rastko.rs/rastko-cg/povijest/stomic-pivljani_c.html#_Toc526759453
      Možete videti da u ovom selu nijedno bratstvo ne slavi Sv. Luku, tako da je pitanje koliko je pretpostavka o poreklu porodice Rudinac iz tog sela tačno. Sv. Luka je slava roda Nikšića i ogromna većina porodica koje imaju tu slavu potiču od Nikšića iako mnogi nisu očuvali predanje o svom poreklu. Dilemu ćete razrešiti jedino ukoliko neko od muških pripadnika porodice uradi DNK test.

      Odgovori
  • Darko

    Poštovani Ivane,

    Evo, par dana počeo sam da se zanimam Vašim portalom…..Ja sam inače iz Donje Morače-selo Ravi i vidim da se jedan moj rođek testirao (R1b > R-P312)…koliko sam razumio ja bih trebao takođe biti ova haplo grupa pošto imamo zajedničkog pretka…O donjoj Morači po mom sudu najvjerodostojnije je pisao Sekula Dobričanin….On kaže da bi trebalo da su Baka(Bakići) i Drlja (Drljevići) u isto vrijeme sa Bogićem Moračaninom došli u Moraču, te da su , po svoj prilici, bili njegovi rođaci. Da li smatrate da je ova teza tačna, pošto testirani Bogićevci (Radovići, Lakićeviči) imaju haplo grupu R1b > R-Z67* …zajednička nam je i slava-Aranđelovdan……Takođe bih želio da znam da li su Bakići iz Morače i iz Vasojevića u srodstvu…..Unaprijed hvala…

    Odgovori
    • Ivan Vukićević

      Poštovani Darko,

      Na osnovu rezultata sa kojima raspolažemo može se zaključiti da Bakići iz Donje Morače ne pripadaju rodu Bogićevaca, tako da je teorija Sekule Dobričanina pobijena. Među Drljevićima još uvek nema testiranih, tako da nije poznato od koga oni potiču. Preporučio bih Vam knjigu „Morača, Rovca, Kolašin“ od Rajka Raosavljevića koji ni Bakiće ni Drljeviće ne smatra za Bogićevce, što se barem za Bakiće ispostavilo kao tačno. Bakići iz Donje Morače nisu srodni ni Bakićima iz Vasojevića koji pripadaju rodu Kuča na osnovu rezultata jednog iseljenog Bakića koji je poreklom iz Zabrđa. S druge strane, ispostavilo se da su Bakićima iz Donje Morače srodni Žižići iz Drobnjaka iako ova dva bratstva nemaju predanje o zajedničkom poreklu.

      Odgovori
      • Darko

        Poštovani Ivane hvala Vam na odgovoru….
        Već sam čitao šta je Rajko napisao o Bakićima. On tvrdi da su Bakići došli iz mjesta Brđ, koje se nalazti u Srbiji. Jedan dio je naselio Moraču i selo u koje su došli nazvali Prekobrđe (po ovome Brđ), a drugi dio je nastanio Vasojeviće, a mjesto u koje su došli nazvali su Zabrđe. Po ovome bi ispalo da smo rođaci, ali, eto, dnk analiza pokazuje suprotno….Sekula Dobričanin (iseljeni Moračanin-sveštenik… Cvijićev učenik, saradnik ili tako nešto, ) nije tvrdio da su Bakići Bogićevci, samo je rekao da su došli u Moraču, zajedno sa Drljevićima, u isto vrijeme sa Bogićem, pa je iz toga zaključio da su mogli biti rođaci. Dobričanin takođe tvrdi da su Baka i Drlja bili voma blizu, te da se pamti da su se Bakići i Drljevići čak u istu grobnicu sahrnjivali…..O Morači i Bakićima je pisao i Andija Jovićević, s obzriom na to da je službovao u Morači. On, ako se dobro sjećam čak navodi da su Bakići u Morači najstariji ili tome slično………..Koliko sam razumio, naša haplo grupa je starija od haplo grupe Bogićevaca, tako da je predak Bakića svakako „stariji“ od Bogićevaca, što naravno ne značii da je naselio Moraču prije njih……….Još me interesuje, da li se Bakići iz Morače mogu dovesti u vezu sa poslednjim srpskim despotom Pavlom Bakićem, kako tvrdi Predrag Šćepanović, (ovo je napisao na portalu), a inače je autor knjige Bakići-Dujovići (u knjizi ne iznosi takvu tvrdnju)…

        Odgovori
  • Joksim

    Svojatanje Pavla Bakića od strane bratstava iz Crnogorskih Brda ( Bakića…) je lupetanje dokondžija.

    Odgovori
  • Darko

    Niko od mojih bratstvenika nikada nije to pomenuo, niti gdje to piše, osim što sam to na portalu pročitao od strane Predaraga Šćepanovića, koji se bavi izučavanjem bratstava. Predrag je o Bakićima napisao sljedeće: „Postoji nekoliko bratstava Bakića, u Crnoj Gori, različitog porijekla.najstariji su oni iz Donje Morače, selo Ravni, slava Arandjelovdan, za koje je dokazano da su ogranak srednjovjekovnih Bakića iz Srbije.Po predanju,od ovih Bakića su bili Rosići iz Gornje Morače, od kojih je,opet po predanju, patrijarh Varnava (koji je rodjen u Pljevljima).Drugi su Bakići iz Vasojevića, selo Zabrdje kod Andrijevice.Oni su iste slave kao predhodnici.Vode porijeklo iz Lijeve Rijeke i zajedno s Dujovićima čine ogranak Novakovića.Njima su najsrodniji Popovići iz Pešaca kod Berana.Dujo,zvani Baka,dva puta se ženio.Od prve žene su Dujovići i Marnići u Lijevoj Rijeci, Jovanovići i Šolevići (od njih Miroslav Šolević iz Niša),a od Bake su Bakići u Zabrđu, gdje se preselio oko 1730.g.Treći bakići su iz Zete,selo Berislavci, slava Nikoljdan.Oni su porijeklom iz plemena Bratonožića.Četvrti su muslimani Bakići, koji su porijeklom Klimente, aima ih oko Novog pazara najviše.Ima u Metohiji muslimana bakića (Prizren,poarnaućeni) koji su porijeklom iz Zabrđa.I oni iz Ljevoše kod Peći, i na Kordunu, pravoslavci,su porijeklom iz Zabrđa.(Zabrcki Bakići su moja ujčevina.Pasove brojim ovako: Predrag-Spasenija-Radosav-Milija-Nikola-Dragoje-Novo-Pero-Vuksan-Baka-…).Zajedno s Draganom Džo-om Dujovićem, objavio sam knjigu „Bakići-Dujovići“, a sada radimo na drugom dopunjenom izdanju.“

    Ukoliko ima Pavlovih potomaka, lako je preko dnk analize utvrditi stonitost ovog tvrđenja…

    Odgovori
  • Zoran

    uz duzno postovanje plemenu Vasojevica. Ali bi molio sve one koje stalno pisu svoje poreklo ovog plemena Vasojevica,kako oni kazu da Vasojevici poticu od Nemanica jer im tako predanje kaze podseticu sve citaoce ,sta rec „predanje“ znaci pa ova rec „predanje“nosi u sebi glagol predati a kako su Srbi predavali price od koga poticu ;pa samo na jedan nacin sa kolena na koleno a to znaci da takav nacin prenosenja istorije plemena nikada ne moze biti validan ,jer tezi iskrivljenju istine, zato se koristi rec predanje jer na Taj nacin se izbegavaju stvarne istorijske cinjenice koje se ogledaju u kamenu,kamen ne laze ,pa u ikonama ,freskama u manastirima starim rukopisama a ne predanjima koja u sirem smislu nosi znacenje „BAJKA“ zato Vasojevici pleme Drago I slavno ostavite se the vase fantazije da poticete od Nemanica jer vas predak Vasoje od koga ste vi nastali nije potomak Nemanica vec viteza Stevana Musica sestrica Cara Lazara Hrebeljanovica, manastir
    Gornja Pavlica.

    Odgovori
    • Ivan Vukićević

      Uz dužno poštovanje prema Vama, bilo bi bolje da malo pažljivije čitate šta je napisano nego što bespotrebno pametujete i delite lekcije. Osnovna svrha ovog teksta je da se u najkraćim mogućim crtama navedu svi rezultati DNK testiranja sa područja Crne Gore i ti rezultati uporede sa predanjama testiranih bratstava. Neka predanja su potvrđena, a neka su oborena što sam jasno i naveo u tekstu. U svakom slučaju, nigde nisam napisao da su predanja uvek istinita niti bilo šta slično. A to da su manje više sva predanja bratstava o poreklu od krupne vlastele gotovo izvesno netačna, uključujući i predanje Vasojevića o poreklu od Nemanjića, uopšte nije sporno i o tome sam pisao u tekstu o vlasteli u Crnoj Gori. Ali ta predanja neće biti oborena sve dok se ne izvrše arheogenetska testiranja i ustanovi kojim su haplogrupama pripadale vlasteoske porodice.

      Inače, Vaša tvrdnja da Vasojevići potiču od Stevana Musića zaista zvuči komično imajući u vidu da ste malo pre toga bacili drvlje i kamenje ne samo na predanje o poreklu Vasojevića od Nemanjića (koje je za razliku vaše neosnovane teorije barem zastupljeno kod samih Vasojevića), već i na predanja generalno. Zaista neverovatna kontradiktornost.

      Odgovori
  • Joksim

    I da su potomci Stevana Musića je fantazija!

    Odgovori
  • Zoran

    Potpuno se slazem sa Gospodinom Vukicevicem , i izvinjavam se zbog mojih prenagllih reci koji mogu potpuno pogresno da se razumeju, ja bi samo volio da mi vi ili neko objasni ,ko je ustvari Stevan Music ,ciji je on sin ,i kakve veze ima on sa Nemanicima.pozdrav.

    Odgovori
    • Ivan Vukićević

      Musići su vlastela kneza Lazara čija je sestra Dragana bila udata za Musu, a njihov sin Stevan (Stefan) Musić je učestvovao u Kosovskoj bici 1389. godine. Nije poznato da su bili u bilo kakvom srodstvu sa Nemanjićima. Jedina veza koju Musići imaju sa Vasojevićima je ta što se Stevo Vasojević i Stevan Musić iz narodnih pesmama smatraju za isti epski lik.

      Odgovori
      • Zoran

        Hvala ,Gospodine Vukicevicu ,samo sam pretpostavljao upravo nesto tako i procitao sam vas rad- I to sto radite je jako pohvalo ,dobro bi bilo da ta genetska testiranja i na kraju krajeva potvrde sva predanja ,kako bi se otklonile bilo kakve sumlje( normalno tamo gde postoje )oko toga.

        Odgovori
  • Marko

    Poštovanje,

    Zanima me ako mi možete napisati nešto o prezimenu Bakić iz Dalmacije. Moja je grana iz Novigrada kraj Zadra. Najstariji pomen Bakića je sredinom 17 stoljeća (Šime, Alfir Ive, Miko Nikola, Jerolim). Oni su za vrijeme Kandijskog rata 1646g. iselili iz Podgorja na Velebitu na otok Pag u Novu Povljanu, a poslije kad su Mlećani oslobodili Novigrad od Turaka preselili su se tamo. Jedan dio plemena živi u Paljuvu i Posedarju. U 20 stoljeću najviše Bakića se preselilo u Zagreb. Znam pouzdano da smo iz Crne Gore došli u Podgorje, a onda su jedni otišli u Liku, a drugi u Dalmaciju. Moja prabaka je iz Arbanasa(prezime Vukić), a u rodu smo i sa Vlatkovićima iz Novigrada koji su prijeklom iz Rovaca. Prešli smo sa pravoslavne u katoličku vjeru kao i Paštrovići u Novigradu koji su iz Boke Kotorske. Puno Bakića ima i u Dubrovniku koji slave Sv. Srđa (Ti Bakići su prije živjeli na Humskoj zemlji).

    Unaprijed zahvaljujem na odgovoru.

    Odgovori
    • Ivan Vukićević

      Poštovani g. Bakiću,

      Jedini način da utvrdite da li Vaša porodica potiče od Bakića iz Crne Gore jeste da se testirate. Kako već imamo dva rezultata Bakića iz Crne Gore (jednog iz Donje Morače i drugog koji navodno potiče iz Vasojevića), poređenjem Vašeg rezultata sa njihovim rezultatima bi nedvosmisleno razrešilo dilemu da li i od kojih Bakića iz Crne Gore potičete.

      Odgovori
  • Zoronjic

    Pozdrav. Prezime Zoronjic (Zoronic), Bijelo Polje, Usanovici Bistrica? Unapred hvala!

    Odgovori
    • Ivan Vukićević

      Za Zoronjiće je jedino poznato da pripadaju grani E-V13, ali ne i kojoj tačno podgrani jer nemamo haplotip testiranog.

      Milisav Lutovac je u svom radu o Bihoru i Koritama zapisao sledeće:
      Zoronići (27. k), ne znaju svoje poreklo. Rano su primili islam. Bez svake sumlje spadaju u starince ili ranije doseljenike.
      Jovo Medojević je u knjizi o muslimanima Bjelopoljske oblasti zapisao sledeće:
      Zoronjići, jedan od najstarijih muslimanskih rodova u bjelopoljskom kraju. Ranije su se prezivali Džanbegovići. Rano su primili islam pa ih prozvaše Zoronjićima. Smatraju se starosjedeocima u Žiljku. Žive u Rasovu, Gubavču, Bistrici, Rasadniku.
      Na popisu stanovništva iz 1913. godine su popisani svuda kao Zoronjići, sem u Bijelom Polju gde je tada bila jedna kuća Zoronića.

      Odgovori
  • Vojno Selo

    Pozdrav Ivane,
    Predanje da su pravoslavna bratstva Turkovic, Vukotic, Drakulovic, sa muslimanskim bratstvima Muratagic i Mehmedovic (svi iz Plava i Gusinja) jedno, odnosno da su svi potomci Nikezica iz Kuca, selo Bezjovo. Da li imate saznanja da je ovo predanje tacno?
    Na koji nacin je moguce testiranje?
    Pozdrav i hvala.

    Odgovori
    • Ivan Vukićević

      Drakulovići prema predanju potiču od Nikezića iz Kuča, a Arsovići, Turkovići i Memedovići (čije je staro prezime Pavlović) su ogranci Drakulovića. Još uvek nije testiran nijedan pripadanik ovih bratstava, tako da to predanje nije ni potvrđeno, ali ni pobijeno. Na početku sledeće stranice možete videti smernice za testiranje: http://dnk.poreklo.rs/Cesta-pitanja
      Ukoliko imate bilo kakvih nedoumica, možete mi se obratiti i direktno putem imejla.

      Pozdrav!

      Odgovori
  • RADE

    Postovani Ivane, da li mozete napisati stogod o prezimenu Jancic. U tabeli prezimena dnk projekta stoji da je jedini rezultat za Jancic L-m349. Koja je tano razlika izmedju L1b-M317 i gore naedenog rezultata? Hvala

    Odgovori
    • Ivan Vukićević

      Poštovani Rade,
      M349 je mlađa grana ispod M317. Dakle, svako ko pripada grani M349 ujedno pripada i grani M317, a to se odnosi i na Jančiće iz Ubla. Oni su prema predanju poreklom iz Bjelica, ali to po svemu sudeći nije tačno jer su isti rod sa bratstvima koja se u literaturi zajedno nazivaju Dobrogoranima čija je matica u Bjelopavlićima odakle su se preko Cuca doselili u Krivošije. Kako su Ubli u neposrednom susedstvu Krivošija, verovatno su bili deo spomenutih migracija.

      Odgovori

Ostavi komentar

© 2012- 2013 POREKLO poreklo.rs

Scroll to top