Genetska slika Crne Gore Reviewed by Momizat on . Autor: Ivan Vukićević (ivan.vukicevic@poreklo.rs) Objavljeno: 19.11.2017. | Dopunjeno: 7.9.2019. Genetsko poreklo stanovništva Istraživanje porekla stanovništva u Autor: Ivan Vukićević (ivan.vukicevic@poreklo.rs) Objavljeno: 19.11.2017. | Dopunjeno: 7.9.2019. Genetsko poreklo stanovništva Istraživanje porekla stanovništva u Rating: 0
You Are Here: Home » Info » Dnk poreklo » Genetska slika Crne Gore

Genetska slika Crne Gore

Autor: Ivan Vukićević (ivan.vukicevic@poreklo.rs)
Objavljeno: 19.11.2017. | Dopunjeno: 7.9.2019.

Genetsko poreklo stanovništva

Istraživanje porekla stanovništva u Crnoj Gori je u velikoj meri olakšano zbog brojnih predanja koja su se vekovima prenosila sa kolena na koleno, kao i relativno malog broja vrlo razgranatih rodova u odnosu na broj stanovnika. Zahvaljujući DNK testiranjima po Y hromozomu, danas se lako može ustanoviti dalje porodično poreklo po muškoj liniji. Na osnovu pripadnosti određenoj grani neke haplogrupe može se naslutiti pravac migracija nekog bratstva, a sa pripadnošću nekom većem rodu se tačno može utvrditi porodično poreklo. S obzirom da veliki deo srpskog naroda potiče sa područja današnje Crne Gore i Hercegovine, većina rodova koji su prisutni na ovom području ima brojne iseljenike i u drugim srpskim oblastima.

Stanovništvo u Crnoj Gori je po svom genetskom sastavu izuzetno heterogeno. Prema daljem poreklu se uopšteno govoreći može podeliti na stanovništvo starobalkanskog, slovenskog i germanskog porekla, dok je starobalkansko stanovništvo raznolikog etničkog porekla pri čemu je samo za pojedine haplogrupe utvrđeno sa kojim narodima su došle na Balkan. Prema bližem etničkom poreklu postoji podela na stanovništvo srpskog, albanskog i romskog porekla uz malobrojna bratstva koja su poreklom od drugih naroda. R1a haplogrupa i grana I2-CTS10228 se jasno izdvajaju kao slovenske i zastupljene su nadpolovično kod svih slovenskih naroda, a za migracije Slovena na Balkan može se vezati i N2 haplogrupa koja je na Balkanu zastupljena gotovo isključivo kod Srba. Za migracije germanskih naroda na Balkan se vezuju I1 haplogrupa i grane I2-M223 i R1b-U106. Anonimno istraživanje genetskog porekla stanovništva Crne Gore iz 2010. godine kojim je testirano 404 muškaraca je pokazalo da 38.85% testiranih pripada spomenutim granama koje se vezuju za Slovene. Taj procenat kod Srba u proseku prelazi 50%, međutim treba imati u vidu da je ovo istraživanje obuhvatilo građane svih nacionalnosti i veroispovesti, tako da se podaci ne odnose samo na stanovništvo srpskog porekla usled čega je procentualno učešće slovenske genetike znatno niže od srpskog proseka. Zastupljenost grane I2-CTS10228 kod stanovništva srpskog porekla u Crnoj Gori je na prosečnom nivou, dok je R1a haplogrupa znatno manje zastupljena u Crnoj Gori nego u drugim srpskim oblastima što dodatno doprinosi nešto nižoj zastupljenosti slovenske genetike. S druge strane, N2 haplogrupa je natprosečno zastupljena u Crnoj Gori, ali njen procenat ne utiče bitnije na ukupno učešće stanovništva slovenskog porekla. Kada su u pitanju haplogrupe koje se vezuju za starobalkansko stanovništvo, E1b haplogrupa je natprosečno zastupljena kod Srba u Crnoj Gori, pre svega zbog razgranatih brđanskih rodova koji joj pripadaju. Kod Albanaca u Crnoj Gori su zastupljene gotovo isključivo E1b, J2b2 i R1b haplogrupe, tako da su genetski znatno monolitniji od Srba. U okviru sve tri haplogrupe se jasno izdvajaju grane koje su karakteristične za stanovništvo srpskog, odnosno albanskog porekla. Rezultati anonimnog testiranja 404 pojedinca iz Crne Gore su prikazani u sledećoj tabeli.

Grana Broj testiranih Procentualno učešće
E1b-V13 107 26,48
G2a-M406 3 0,74
G2a-L497 6 1,48
H1-M82 6 1,48
I1-P109 22 5,45
I1-Z63 3 0,74
I2-CTS10228 120 29,70
I2-M223 8 1,98
J1-Z1828 3 0,74
J1-Z2223 2 0,49
J2a-L26 17 4,21
J2b1-M205 5 1,24
J2b2-M241 13 3,22
L1b-M349 3 0,74
L2-L595 2 0,50
N2-P189.2 6 1,48
Q2-L245 8 1,98
R1a-Z282 31 7,67
R1b-L23 38 9,41
nepoznato 1 0,25

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Za većinu do sada utvrđenih rodova u Crnoj Gori je ustanovljeno kojim tačno granama haplogrupa pripadaju pre svega zahvaljujući SNP testiranju, dok se za neke rodove čiji pripadnici nisu radili dodatna testiranja osnovano može pretpostaviti pripadnost određenim granama na osnovu vrednosti na testiranim markerima. Za pojedine rodove se na osnovu dostupnih markera za sada jedino može ustanoviti predačka grana kojoj pripadaju.

Starobalkanske haplogrupe

E1b haplogrupa je prisutna u Crnoj Gori prevashodno preko grane V13>Z1057 koja se dalje deli na grane CTS5856>BY3380 i PH1246>BY14151. Najveća zastupljenost i raznovrsnost V13 u svetu je na prostoru centralnog i južnog Balkana, a smatra se da je ova grana i nastala na istom području. V13 rodovi čine apsolutnu većinu stanovništva. Grana PH1246>BY14151 je u svetu najzastupljenija kod Srba i nije prisutna kod drugih naroda u Crnoj Gori, a rodovi koji pripadaju ovoj grani čine apsolutnu većinu stanovništva u Vasojevićima i Šarancima. Najveći i ujedno jedini rodovi koji pripadaju ovoj grani u Crnoj Gori su Vasojevići i Miloševići-Planjani. Znatno brojnija grana CTS5856>BY3880 je zastupljena i kod rodova srpskog i kod rodova albanskog porekla, a deli se na grane Z1057 i Z1058 za čijih je čak 12 podgrana utvrđeno da su zastupljene u Crnoj Gori. Grana Z1057 je prisutna preko svojih daljih podgrana Z16988, A18833, Y30991 i Z17264. U Bjelopavlićima istoimeni rod pripada grani BY155589, koja je podgrana Z16988,  čini ogromnu većinu stanovništva, dok je druga podgrana BY4590 kojoj pripadaju Klimenti nadprosečno zastupljena u Plavsko-Gusinjskoj oblasti i Rožajskoj oblasti. Grani A18833 pripada rod Katunjana i Riđana koji čini apsolutnu većinu stanovništva u Bajicama, Bjelicama i Malim Cucama, dok je u Zagaraču, Goliji i Grahovu jedan od najbrojnijih rodova. Grani Y30991 pripadaju Kaluđerovići-Zećani, Rakonjci i par manjih bratstava, dok grani Z17264 pripdaju Vladisavljevići iz Donjeg Kraja. Grana Z1058 je manjim delom zastupljena preko svoje podgrane L17 kojoj pripadaju jedino Petijevići iz Kruševica, dok svi ostali rodovi pripadaju drugoj podgrani S2979, odnosno njenim daljim podgranama. Najveći broj rodova pripada daljoj podgrani L241 u okviru koje se po brojnosti izdvajaju Bogutovići iz Njeguša, rod Koprivica i Tupanjaca iz Banjana i rod Mugoša i Popovića iz Lješkopolja, dok rod Kuča, koji je najbrojniji rod u Crnoj Gori, pripada daljoj podgrani BY165837 i čini većinu stanovištva u istoimenom plemenu, dok je značajnije prisutan i u Plavsko-Gusinjskoj oblasti i Rožajskoj oblasti. Pored V13, u Crnoj Gori je zastupljena još jedino grana Z827 koja je prisutna u Gornjem Polimlju. Ova grana je nastala na području Magreba, a s obzirom na njenu vrlo veliku starost, nemoguće je utvrditi kada se tačno pojavila u Crnoj Gori dokle god se ne utvrdi o kojoj se tačno podgrani radi.

G1b haplogrupa je zastupljena preko grane L830 koja je prisutna u Rožajskoj oblasti preko bratstva Beloice koje joj pripada. Ova grana je u svetu najzastupljenija kod aškenaskih Jevreja u Evropi i Arapa iz Persijskog zaliva.

G2a haplogrupa je zastupljena u Crnoj Gori preko grana L91, M406 i L497 koje su prisutne širom Mediterana još od neolita. L91 grana je u Crnoj Gori prisutna preko svoje dalje podgrane Z6211 u Bihoru kojoj pripada rod Hadrovića. Grana M406 je pojedinačno najbrojnija u Gornjoj Morači preko dalje podgrane L14 kojoj pripada rod Selakovića, dok je prisutna i u Vasojevićima i Bihoru preko dalje podgrane S9591 kojoj pripada rod Zogovića i Krdžića. Grana L497 je u svetu najviše rasprostranjena na području Alpa i vezuje se za Kelte i njihove migracije. Ova grana je u Crnoj Gori prisutna preko svoje dalje podgrane Y60799 u Grahovu, Boki Kotorskoj, Zatarju i Pljevaljskoj oblasti, a najveći rodovi koji pripadaju ovoj grani su Zemunovići i Mrdaci.

J1 haplogrupa je prisutna u Crnoj Gori prevashodno preko grane Z2217 koja je prisutna u Bjelopavlićima, kao i njene dve dalje podgrane L829 i Z18463. Grana L829 potiče sa Levanta, a u Crnoj Gori joj pripadaju jedino Pešikani iz Veljih Cuca. Grana Z18463 je prisutna jedino u Šekularu i pripada joj rod Radmuževića, dok je u svetu najviše prisutna u Gruziji i Jermeniji. U Zatrijepču je zastupljena i grana Z2223 za koju se pretpostavlja da se sa Kavkaza proširila na Mediteran preko Anadolije.

J2a haplogupa je u Crnoj Gori zastupljena preko grana Z6065, M92 i Z387. Z6065 i Z387 su u svetu najviše zastupljene na Levantu i u Anadoliji.  Z6065, odnosno njena dalja podgrana FGC15901, je u Crnoj Gori prisutna u Sotonićima gde istoimeni rod čini većinu stanovništva, a grana Z387 je prisutna u Rožajskoj oblasti i Paštrovićima. M92 je zastupljena preko svoje dalje podgrane SK1357 koja je najbrojnija grana ove haplogrupa u Crnoj Gori sa najvećom koncentracijom u Katunskoj nahiji. Većina stanovništva u Veljim Cucama, Pješivcima, Bandićima i Krivošijama pripada ovoj grani, odnosno rodu Pješivaca i Cuca. Najveća zastupljenost grane M92 je u Italiji i Crnoj Gori, a nastala je na Bliskom Istoku.

J2b1 haplogrupa je prisutna u Crnoj Gori preko grane M205, odnosno njeme dalje podgrane Y22066 koja je procentualno u svetu najzastupljenija kod Srba, a manjoj meri je prisutna i kod drugih balkanskih naroda izuzev Albanaca. U Crnoj Gori je najprisutnija u Drobnjaku, Zatarju, Pljevaljskoj oblasti i Njegušima preko roda Veljokrajana i Kriča. Predačka grana M205 se širila sa Levanta i prisutna je širom Mediterana tako da se smatra da je na području Balkana prisutna od kasne antike.

J2b2 haplogrupa je prisutna u Crnoj Gori preko grane Z2507, odnosno njenih podgrana Z1296 i CTS3617. Z1296 grana je u svetu najzastupljenija kod Albanaca, a u Crnoj Gori je prisutno nekoliko njenih daljih podgrana kojima pripadaju pretežno albanski rodovi. Y82533 je najzastupljenija u Grudama i Šestanima gde rodovi Gruda i Škrijelja čine većinu stanovništva. Ova podgrana je takođe prisutna u Zeti, Bihoru, Boljevićima i Ulcinjskoj oblasti. CTS11100 je zastupljena u Hotima, gde istoimeni rod čini gotovo kompletno stanovništvo, kao i u Zeti, dok je grana Z631 zastupljena u Bjelicama (Vujovići), Bihoru i Rožajskoj oblasti (Bojovići-Brskućani) i u Goliji (Nikolići). Y85522 je zastupljena u Krajini i Ulcinjskoj oblasti preko bratstava doseljenih iz albanskih plemena Mirdite. CTS3617 je zastupljena preko dalje podgrane PH3514 kojoj na osnovu dosadašnjih rezultata pripada samo jedno manje srpsko bratstvo kod Herceg-Novog. Ova grana je zastupljena kod Srba, Bugara i Cincara.

L1b haplogrupa je u tragovima rasprostanjena širom Mediterana. U Crnoj Gori je njeno prisustvo do sada utvrđeno u Zagaraču, Krivošijama, Grahovu i Ublima preko grane M349>BY12542, a na osnovu predanja o srodstvu i poreklu pojedinih bratstava iz Šobajića u Bjelopavlićima osnovano se može pretpostaviti da je prisutna i u Bjelopavlićima, Grblju, Ljubotinju, Piperima, Ceklinu i Cucama.

L2 haplogrupa izvorno potiče iz Afrike. Do sada je utvrđeno da je prisutna u Mrkojevićima preko grane L595 kojoj pripada rod Peročevića.

Q2 haplogrupa je prisutna u Crnoj Gori preko grane L245>Y2998>Y2209>BZ3000 koja se smatra za starobalklansku, a pretpostavlja se da potiče sa Bliskog Istoka. Bukumiri sa Bratonožićima su jedini rod u Crnoj Gori koji pripada ovoj grani i čini većinu stanovništva u Bratonožićima, a prisutan je i u Vasojevićima i Krnjicama. Nakon ovih plemena, najveća zastupljenost ove grane na Balkanu je na ostrvima Hvaru (14,3%) i Korčuli (6,1%).

R1b haplogrupa je među starobalkanskim stanovništvom zastupljena preko dve podgrane L23:  U152 i Z2103. Grana U152 se vezuje za migracije Kelta i najzastupljenija je preko svoje dalje podgrane Z67 u Donjoj Morači preko roda Bogićevaca kome pripada većina stanovništva u tom plemenu. Grana U152 je prisutna još i u Sutorini preko svoje dalje podgrane FGC13619. Grana Z2103 je zastupljena preko svoje dalje podgrane BY611, konkretno još dalje podgrane Z2705> BY38894 čije je matično područje na Balkanu, konkretno u Šopluku, i vezuje se za Tračane. U severnoj Albaniji i istočnoj Crnoj Gori je zastupljena kod rodova i albanskog i srpskog porekla. U Crnoj Gori ovoj grani između ostalih pripadaju i Lutovci, rod Bihoraca i Murića i rod Cijevnjana. Prvi rod je srpskog porekla, dok su druga dva roda albanskog porekla. Ova grana je najviše zastupljena u Lutovu i Piperima gde čini apsolutnu većinu stanovništva, a natprosečno je zastupljena i u Ljubotinju, Dupilu, Ceklinu, Zatrijepču, Zeti, Bihoru, Boljevićima i Rožajskoj oblasti.

T1 haplogrupa je rasprostranjena u malim procentima širom Evrope i Mediterana. Njeno prisustvo u Crnoj Gori nije zabeležno na anonimnom testiranju, ali je utvrđeno za jedno bratstvo iz Gusinjske oblasti da pripada grani L162.

Grana

Starost grane u godinama prema YFull Etničko poreklo rodova u Crnoj Gori prema predanjima

E1b-V13>Z1057>PH1246>BY14151

4200 srpsko

E1b-V13>Z1057>CTS5856>BY3880

4300-4500 srpsko, albansko, tursko

    >Z5017>Z5016>Y3762>CTS6377>CTS9320>Z16988

3000 srpsko, albansko

        >BY4222>BY4590

650-2100 albansko

        >BY4197>BY34282>BY50887>BY155589

750-2600 srpsko

    >Z5017>Z5016>Y3762>CTS6377
>CTS9320>Z17107>Y30991

3000 srpsko, albansko

        >Z38456

1800-3000 srpsko, albansko

            >BY4461

<1800 albansko

        >A24048

<3000 srpsko

    >Z5017>Z5016>Y3762>CTS6377>CTS9320>Z17264

2500-3000 srpsko

    >Z5017>Z19851>A18833

1400-3800 srpsko

    >Z5018>S2979>FGC33614>FGC33625

850-2900 albansko

    >Z5018>S2979>Z16659>Y3183>S2972
>Z16661>BY5293>BY165837

600-3300 srpsko, albansko, tursko

    >Z5018>S2979>Z16659>Y3183>S2972>A7135
>A7136>Y18675>Y18673>BY5430>BY5425>Y128213

800-850 srpsko

    >Z5018>S2979>Z16659>L241

2900-3600 srpsko

    >Z5018>L17

3600-3700 srpsko

E1b-Z827

23700-24000 srpsko

G1b-L830

8400-18400 srpsko

G2a-L91>Z6484>Z6128>PF3239
>L166>FGC5672>Z6494>Z6211

3700-5000 srpsko

G2a-M406>FGC5089>FGC5081>L14

5200-7800 srpsko

G2a-M406>PF3293>PF3316>Z6029>S9591

3800-5600 srpsko

G2a-L497

7200-10700 srpsko

    >Z1815>Y7538>Z1816>Z1823>L43>L42
>Y11074>YSC0000033>Z39501>Y128028

1250-2900 srpsko

        >Y60799

<1250 srpsko

J1-M267

18200-31600 srpsko

    >CTS5368

18200 srpsko

        >Z2217>L620>PF4816>L136>P58>Z643>Z1865
>Z1853>Z2331>Z2324>Z2317>Z2313
>YSC0000234>Z1884>FGC12834>L829

3000-4500 srpsko

    >Z2217>Z1828>Z18463

7000-8100 srpsko

    >Y6305>Y6304>Z2223

6800-11700 srpsko

J2a-Z6065>Z7532>Z7515
>FGC15895>FGC15923>FGC15901

4400-9400 srpsko

J2a-M92

8200-10800 srpsko

    >Z8096>S8230>Z38463>SK1357

<4100 srpsko

J2a-L25>Z438>Z387

6900-9100 srpsko

    >L70

3700-6900 srpsko

J2b1-M205>PF7321>CTS1969>Y22075>Y22066

1000-5000 srpsko

J2b2-Z2507>Z638>Z1296

4200-4400 albansko, srpsko

    >Z1297>Y27522>Y23094>Y82533

1450-3600 albansko

    >Z1297>Z1295>Y21878>CTS11100

3600 albansko

    >Z1297>Z1295>Z8421>Z631

2800-3600 srpsko

        >Z1043>Y98609

2800 srpsko

        >Z1043>Z8424

2800 srpsko

    >PH2967>Z38300>Y20899>Y85522

550-2200 albansko

J2b2-Z2507>CTS3617>Z38240>PH1602

3100-3800 srpsko

    >PH3514

1250-3100 srpsko

L1b-M349>BY12542

<7000 srpsko

L2-L595

4500-24000 srpsko

Q2-L245>Y2998>Y2209>BZ3000

1250-3400 srpsko

R1b-L23

6100-6400 srpsko, albansko

    >L51>L52>L151>P312>U152

4400-4500 srpsko

        >Z36>CTS5531>Z37>Z67>Y91536

3200-3600 srpsko

        >L2>FGC13620>FGC13619

<4400 srpsko

    >DF27>Z195>Z272>Z209

4500 srpsko

    >Z2103>M12149>Z2106>Z2108>Z2110
>CTS7556>Y5592>CTS9219>Y18959
>BY611>Y23373>Z2705>Y33200>BY38894

<1450 srpsko, albansko

            >Y32147>Y126039>Y82919

650-1100 albansko

T1-L162

12200-15900 albansko
Slovenske haplogrupe

I2 haplogrupa je među slovenskim narodima zastupljena preko tzv. dinarske (Dinaric) grane CTS10228>Y3120, koja se u poslednje vreme naziva i karpato-balkanskom što je ispravniji naziv jer je grana nastala na Karpatima, a najzastupljenija je na Balkanu. Kod srpskog naroda je najbrojnija haplogrupa, zbog čega je ujedno i najzastupljenija haplogrupa u Crnoj Gori. U svetu je procentualno najzastupljenija još samo kod Hrvata, pre svega na štokavskom govornom području, dok je na kajkavskom govornom području R1a haplogrupa brojnija. U Crnoj Gori su prisutne njene tri podgrane Y3120: S17250, Y4460 i Z17855. Za ogromnu većinu rodova je utvrđeno kojim podgranama pripadaju, dok od većih rodova to jedino nije slučaj sa Lješnjanima iz Lješanske nahije i Lješkopolja. Grana S17250 je najzastupljenija, pre svega njena podgrana PH908 koja je rasprostranjena širom Crne Gore. Rodovi koji pripadaju ovoj grani čine apsolutnu većinu stanovništva u Jezerima, Komanima, Kosijerima, Krtolama, Nikšićkoj Župi, Ozrinićima i Rovcima. Najveći PH908 rodovi u Crnoj Gori su Nikšići, Orzinići, Tepčani, Kovačevići-Grahovljani, Starčevići, Veličani i rod Maleševaca i Subotića. Grana Y4882>A1328 je zastupljena u Pivi, Šekularu i Gornjim Selima. Grana Y4460 je vrlo slabo prisutna kod Srba, pa i u Crnoj Gori gde je samo za Kočane iz Bihora utvrđeno da pripadaju ovoj grani. Z17855 je u manjim procentima dosta ravnomerno zastupljena kod svih slovenskih naroda, dok je procentualno najzastupljenija kod Makedonaca. U Crnoj Gori je pojedinačno najbrojnija grana u Ceklinu i Šekularu, a u većoj meri je prisutna u Donjoj Morači i Rovcima gde je druga po brojnosti, kao i u Gornjoj Morači gde je takođe zastupljena. Najveći Z17855 rodovi u Crnoj Gori su Ceklinjani-Gornjaci, Vojinići-Lješnjani, Karadžići i rod Vojvodića i Vukoljevakovića.

N2 haplogrupa je u Crnoj Gori zastupljena preko grane FGC28435 koja je nastala na Balkanu i prisutna je gotovo isključivo kod Srba. Njena predačka grana P189.2 je prema dosadašnjim saznanjima nastala na Karpatima, tako da se pretpostavlja da je ova grana na Balkan došla u srednjem veku sa migracijama Slovena. Svi pripadnici FGC28435 grane u Crnoj Gori pripadaju rodu Banjana koji je u istoimenom plemenu jedan od dva najbrojnija roda, dok u Pivi čini ubedljivu većinu stanovništva. Ovaj rod je u većoj meri zastupljen jedino još u Goliji koja sa Banjanima i Pivom istorijski čini jednu celinu.

R1a je najzastupljenija haplogrupa kod Slovena preko svoje grane Z282. U Crnoj Gori je, kao što je već spomenuto, slabije zastupljena u odnosu da druge srpske oblasti. Prisutna je preko svojih grana  PF6155>M458 i Z280, od kojih je ova druga znatno brojnija, dok za pojedine rodove još uvek nije utvrđeno kojoj tačno podgrani pripadaju. M458 je pretežno zastupljena kod Zapadnih Slovena, međutim u Crnoj Gori je prisutna jedino preko dalje podgrane YP417 koja je zastupljena kod svih slovenskih naroda. U Crnoj Gori je najprisutna u Bihoru, Goliji, Gornjim Poljima, Gornjim Selima i Pivi. Z280 je pretežno zastupljena kod Istočnih Slovena, a u Crnoj Gori je prisutno nekoliko njenih daljih podgrana: YP270 je zastupljena u Bihoru, YP4278 u Banjanima, Y2608 u Plavsko-Gusinjskoj oblasti i Pljevaljskoj oblasti, Y2902 u Piperima, Nikšićkoj Župi, Cetinju, Bjelicama i Ljubotinju, L1280 u Zeti i Vasojevićima, YP314 u Kruševicama, YP951 u Pivi i L366 u Ćeklićima i Brajićima. Od svih navedenih grana, jedino je L366 značajnije prisutna na nekom području, konkretno u Ćeklićima gde većinu stanovništva čini istoimeni rod.

Grana

Starost grane u godinama prema YFull Etničko poreklo rodova u Crnoj Gori prema predanjima

I2-CTS10228>Y3120

2200-3800 srpsko

    >S17250

1800-2200 srpsko, nemačko

        >Y4882>A1328

1550-1800 srpsko

        >PH908

1800 srpsko

            >FT14506>Y52621

1250-1800 srpsko

            >FT14506>Y56203>Y134578

1000-1500 srpsko

            >Z16983

1650-1800 srpsko, nemačko

            >A5913>A22312

1200-1800 srpsko

            >BY97555

1000-1800 srpsko

    >Y4460

2200 srpsko

    >Z17855

2200 srpsko

        >A16413

1200-1600 srpsko

            >BY37212>A20030>BY66632

50-1200 srpsko

N2-P189.2>Y6516>Y7310>Y7313>BY21835>FGC28435

700 srpsko

R1a-Z282

4900 srpsko

    >PF6155>M458>PF7521>Y2604>L260>YP256>YP254>Y2905

2000 srpsko

    >PF6155>M458>PF7521>Y2604>CTS11962>L1029>YP417

1950-2000 srpsko

    >Z280>Z92>Z685>YP270

3200-4500 nepoznato

    >Z280>CTS1211>Y35>YP4278

1850-4200 srpsko

    >Z280>CTS1211>Y35>CTS3402>Y2613>Y2609>Y2608

1800-2300 srpsko

    >Z280>CTS1211>Y35>CTS3402>Y33>CTS8816>Y2902

2400-4200 srpsko

        >Y4380

1800-2400 srpsko

    >Z280>CTS1211>Y35>CTS3402>Y33>CTS8816
>Y3301>L1280>Y5647>YP6343

1300-2200 srpsko

    >Z280>CTS1211>Y35>CTS3402>Y33>CTS8816
>Y3301>L1280>Y5647>YP611>YP3987

1300-2200 srpsko

    >Z280>CTS1211>Y35>CTS3402>Y33>CTS8816
>Y3301>S18681>YP315>YP314

1550-2400 srpsko

    >Z280>CTS1211>Y35>CTS3402>YP237>YP953>YP951

2500-3000 srpsko

    >Z280>CTS1211>Y35>CTS3402>YP237
>YP235>YP234>YP295>L366

2500 srpsko
Germanske haplogrupe

I1 haplogrupa je u Crnoj Gori prisutna preko grana P109 i Z63. P109 se vezuje za migracije Normana koji potiču od Vikinga iz Skandinavije, a u Crnoj Gori je prisutna preko svoje dalje podgrane FGC33034 kojoj pripada rod Novljana koji čini većinu stanovništva u Drobnjaku, a prisutna je i u nekoliko drugih oblasti gde ima iseljenika iz ovog plemena. Grana Z63 je zastupljena preko daljih podgrana L1237 i Y16437 koje se vezuju za migracije Gota. L1237 je zastupljena u Banjanima, Rovcima, Pljevaljskoj oblasti i Rožajskoj oblasti. Jedini veći rod koji pripada ovoj grani je rod Bijelovića, Miljanića i Mrkajića u Banjanima. Za Y16437 granu je do sada utvrđeno da je prisutna u Rovcima, Morači i Barskoj oblasti.

I2 haplogrupa, odnosno njena germanska grana M223, je u Crnoj Gori prisutna preko daljih podgrana L1229 i L701. L1229 grana se često naziva i anglosaksonskom jer je najzastupljenija kod Engleza. Njeno prisustvo u Crnoj Gori je do sada zabeleženo u Bihoru i Koritima. Grana L701 je najzastupljenija kod Nemaca, dok je prisutna i kod drugih srednjoevropskih naroda. U Crnoj Gori je prisutna u Paštrovićima, a istoj grani pripada i jedno bratstvo iz Vasojevića.

R1b haplogrupa je kod germanskih naroda zastupljena preko grane U106 koja je je prisutna širom Zapadne Evrope, a u Crnoj Gori najprisutnija u Ljubotinju preko svoje dalje podgrane BY18860 kojoj pripada rod Drecuna i Sarapa koji je najbrojniji u tom plemenu. Grana U106 je u Crnoj Gori pristuna još i u okolini Nikšića i Bijelog Polja.

Grana

Starost grane u godinama prema YFull Etničko poreklo rodova u Crnoj Gori prema predanjima

I1-P109>FGC16695>Y3662>S14887>Y11203
>FGC22046>FGC22045>FGC33034

800 srpsko

I1-Z63>BY151>S2078>S2077>Y2245>L1237

2700-3900 srpsko

I1-Z63>BY151>S2078>S2077>Y16435>Y16437>Y16434

1050-1550 srpsko

I1-Z63>BY151>S2078>S2077>Y16435
>Y16437>Y60985>BY105294>BY179171

300-475 albansko

I2-M223>CTS616>Y3721>Y3670>L1229

5200-9000 srpsko

I2-M223>CTS616>CTS10057>L701

9900-10500 srpsko

    >P78

5100-9900 srpsko

R1b-L23>L51>L52>L151>U106

4700-4800 srpsko

    >S263>S264>S497>A10971>BY18860

<4100 srpsko
Romska haplogrupa

H1 haplogrupa je u Crnoj Gori zastupljena preko M82 grane koja se vezuje sa Rome. Do sada ni za jedno bratstvo nije utvrđeno da pripada ovoj grani, već je njeno prisustvo u Crnoj Gori zabeženo jedino na anonimnom testiranju.

Grana

Starost grane u godinama prema YFull Etničko poreklo rodova u Crnoj Gori prema predanjima

H1-M82

15400-16500 nepoznato
Teritorijalni razmeštaj haplogrupa

Na sledećoj karti je prikazan teritorijalni razmeštaj haplogrupa u Crnoj Gori po selima i zaseocima u kojima su pojedine grane činile apsolutnu većinu stanovništva.

Genetsko poreklo stanovništva u Crnoj Gori 1913. godine po Y hromozomu

Bitno je napomenuti da je obzirom na izuzetno veliki broj različitih haplogrupa i njihovih grana koje su zastupljene na malom prostoru kao što je Crna Gora ovako veliki procenat teritorije na kojoj pojedine grane čine apsolutnu većinu zaista kuriozitet. To je posledica viševekovnog rodovsko-plemenskog društvenog uređenja u kome su bratstva živela zasebno u svojim selima i zaseocima na osnovu čega je moguće izuzetno precizno ustanoviti genetski sastav stanovništva. Takođe, usled srodnosti velikog broja bratstava u plemenskim oblastima,  u njima je i na osnovu vrlo malog broja testiranih sa velikom verovatnoćom već ustanovljeno genetsko poreklo oko 90% stanovništva.

Ukoliko se haplogrupe grupišu prema poreklu, kartografski se može prikazati i teritorijalni razmeštaj stanovništva starobalkanskog, slovenskog i germanskog porekla.

Genetsko poreklo stanovništva u Crnoj Gori 1913. godine po Y hromozomu

Ovim pristupom se za dodatnih 10% teritorije Crne Gore na kojoj pripadnici nijedne pojedinačne grane ne čine apsolutnu većinu stanovništva utvrđuje kog je daljeg porekla preovlađujuće stanovništvo. Ukoliko se zastupljenost starobalkanskih, slovenskih i germanskih haplogrupa posmatra po istorijskim oblastima, može se primetiti da starobalkanske haplogrupe ubedljivo dominiraju u Brdima i Južnom Primorju, dok slovenske haplogrupe preovlađuju u Staroj Hercegovini, jedinoj oblasti u kojoj postoji i veća koncetracija germanskih haplogrupa. U Staroj Crnoj Gori i Boki Kotorskoj je zastupljenost starobalkanskih i slovenskih haplogrupa gotovo jednak.

Teritorijalni razmeštaj najvećih rodova

Na sledećoj karti je prikazan teritorijalni razmeštaj najvećih rodova u Crnoj Gori po selima i zaseocima u kojima su ti rodovi činili apsolutnu većinu stanovništva na osnovu novih saznanja do kojih se došlo zahvaljujući DNK testiranjima.

Najveći rodovi u Crnoj Gori 1913. godine prema narodnim predanjima i DNK rezultatima

DNK rezultati su potvrdili najveći broj predanja u Crnoj Gori kada je u pitanju međusobno srodstvo bratstava. Jedan od najvećih doprinosa dosadašnjih genetskih istaživanja jeste naučna potvrda da brojni veliki i razgranati rodovi zaista postoje i da nisu plod narodne mašte. S druge strane, kada su u pitanju predanja o poreklu od krupnije vlastele, za veliki broj takvih predanja je utvrđeno da su netačna o čemu je već bilo reči u članku o vlasteli u Crnoj Gori. Poređenjem narodnih predanja i porekla stanovništva utvrđenog DNK rezultatima može se primetiti da je kod muslimanskih bratstava srazmerno nešto veći broj predanja za koja se ispostavilo da su netačna u odnosu na pravoslavna i katolička bratstva. To se posebno odnosi na starosedelačko islamizovano stanovništvo sa severa današnje Crne Gore.

Više o poreklu, predanjima i haplogrupama svih do sada testiranih bratstava iz Crne Gore se može pročitati u sledećima člancima:

Izvori podataka

DNK rezultati:

Filogenetska stabla:


Komentari (14)

  • Byz

    Fantastičan tekst. Takođe, šta li je ovo sa H haplogrupom? Video sam da je prisutna i u onom nedavno objavljenom istraživanju koje je sprovedeno u Srbiji i nije mi jasno otkud ona…

    Odgovori
    • Ivan Vukićević

      H haplogrupa je karakteristična za romsko stanovništvo. Ako se Vaše pitanje odnosi na N haplogrupu, za sada je njeno poreklo na našim prostorima i dalje enigma. Jedino se osnovano može reći da je pleme Banjani matica ogromne većine pripadnika te haplogrupe na našim prostorima.

      Odgovori
      • Byz

        Hvala na odgovoru. Prvobitno sam mislio na H (latinicom) haplogrupu, tu za koju ste rekli da je karakteristična za romsko stanovništvo. Mada je i N haplogrupa i njeno poreklo među Srbima još jedna interesantna tema.

        Što se tiče H haplogrupe i njene karakterističnosti za Rome ali i istovremene prisutnosti u Srbiji, da li bi to podrazumevalo mogućnost asimilacije/mešanja Roma u srpsku populaciju? Nekako mi se to čini malo verovatno, i nekoliko članova na forumu je delilo moje čuđenje kada se govorilo o nekom drugom istraživanju.

        Odgovori
        • Ivan Vukićević

          Bezmalo svi pripadnici H haplogrupe na našem prostoru su gotovo izvesno romskog porekla po muškoj liniji. Međutim, ta haplogrupa kod Srba gotovo da nije ni zastupljena te se teško može govoriti o nekoj asimilaciji Roma. Najbolji pokazatelj je to što na srpskom DNK projektu trenutno imamo samo dvojicu pripadnika te haplogrupe od kojih je pritom jedan musliman. Procenat zastupljenosti je znatno veći na anonimnim istraživanjima, ali imajte u vidu da na njima nisu testirani samo Srbi, već i pripadnici nacionalnih manjina uključujući i Rome kod kojih je H haplogrupa visoko zastupljena.

          Odgovori
  • Stvarnost

    Odličan tekst. Interesuje me da li je trenutno u opticaju istraživanje o genetskom poreklu stanovništva u primorskim gradovima poput Kotora i Bara, pošto vidim da su na karti i u tekstu slabo ili uopšte nisu zastupljeni. Mislim da je relativno lako pretpostaviti kakva bi slika bila, ali opet možda bude i iznenađenja.

    Odgovori
    • Ivan Vukićević

      Trenutno su aktuelna istraživanja o genetskom poreklu stanovništva u Hercegovini i na Kosovu i Metohiji, tako da pored sporadičnih testiranja nema neke ozbiljnije inicijative kada je u pitanju stanovništvo u primorju, ali treba očekivati u bliskoj budućnosti da će i ta oblast biti detaljnije pokrivena. Na genetskoj karti u okviru ovog teksta su prikazane jedino oblasti u kojima pojedine grane čine apsolutnu većinu stanovništva. S obzirom da ogromna većina primorskih naselja ima izrazito mešovito stanovništvo, na osnovu relativno malog broja testiranih se ne može zaključiti da li većina stanovništva u primorskim naseljima pripada nekoj grani. Čak i kad bi testirali sva bratstva iz primorja, u vrlo malom broju naselja bismo imali granu koja čini apsolutnu većinu stanovništva, tako da karta ne bi bila mnogo popunjenija u tom delu nego što jeste sada.

      Odgovori
  • Dragan

    „Anonimno istraživanje genetskog porekla stanovništva Crne Gore iz 2010. godine kojim je testirano 404 muškaraca je pokazalo da 37,37% testiranih pripada spomenutim granama koje se vezuju za Slovene. Taj procenat kod Srba u proseku prelazi 50%, međutim treba imati u vidu da je ovo istraživanje obuhvatilo građane svih nacionalnosti i veroispovesti, tako da se podaci ne odnose samo na stanovništvo srpskog porekla usled čega je procentualno učešće slovenske genetike znatno niže od srpskog proseka.“
    „S obzirom da veliki deo srpskog naroda potiče sa područja današnje Crne Gore i Hercegovine, većina rodova koji su prisutni na ovom području ima brojne iseljenike i u drugim srpskim oblastima.“
    Ovo dakle znači da bi kod Srba sa područja Crne Gore, haplogrupe koje su vezane za stare Slovene bile dosta više prisutnije nego što su prisutne danas da nije bilo migracija, jer su se migracije uglavnom dešavale sa područja gde su prisutne grupe I2a, odnosno sa severa Crne Gore, iz Nikšića, Pipera koji su se masovno raseljavali po Srbiji i slično, a manje sa područja gde su prisutne druge haplogrupe (izuzev Vasojevića)? Između ostalog, sa par evropskih sajtova se može videti da su I2a u Srbiji prisutnije u nešto većem procentu baš u područjima gde je bilo dosta migracija iz Crne Gore i Srbije (Podrinje).

    Odgovori
    • Dragan

      Ispravka za poslednje: Iz Crne Gore u Srbiju.

      Odgovori
      • Ivan Vukićević

        Bio bih oprezan sa takvim zaključkom jer je u Podrinju srpsko stanovništvo prevashodno doseljeno iz Hercegovine gde je I2 haplogrupa najzastupljenija, a ne iz Crne Gore. Jedina oblast u Crnoj Gori u kojoj je u određenom periodu sigurno više bila zastupljena slovenska genetika nego danas jeste Zeta. Nekadašnje srpsko stanovništvo slovenskog porekla koje se bavilo zemljoradnjom u Zeti je u velikoj meri raseljeno pred Turcima, a na njihovo mesto su postepeno dolazili stočari iz okolnih brdskih oblasti među kojima je slovenska genetika znatno manje zastupljena.

        Odgovori
  • Janko

    “ Taj procenat kod Srba u proseku prelazi 50%, međutim treba imati u vidu da je ovo istraživanje obuhvatilo građane svih nacionalnosti i veroispovesti, tako da se podaci ne odnose samo na stanovništvo srpskog porekla usled čega je procentualno učešće slovenske genetike znatno niže od srpskog proseka.“

    Mislim Vam je ovo pogrešan zaključak. Ako izuzmemo Srbe (i one koji se smatraju nacionalno Crnogorcima), najveće nacionalne manjine u Crnoj Gori su Bošnjaci i Albanci. Bošnjaci najviše žive u Gusinjskoj oblasti i Rožajskoj oblasti, a u tekstu je rečeno da je na tom prostoru dominantna E haplogrupa – dakle, može se reći da su kod Bošnjaka u Crnoj Gori dominantnije druge haplogrupe u odnosu na I1a haplogrupu. Isto važi i za Albance, jer kod njih ove haplogrupe gotovo i da nema. To znači da, kad bi se izuzele te dve populacije iz istraživanja, onda bi procenat haplogrupe I1a bio veći, a ne manji , ako se ne varam. Zar ne? Između ostalog, preko podataka koje vidim sa vašeg DNK projekta, a i sa European DNA Project, populacija u podrinju koja je bila pod velikim uticajem iseljenika iz Crne Gore i Hercegovine ima nešto veći postotak I2a u odnosu na susedne delove. To znači da iseljenici sa tih prostora uglavnom nose I2a – a i na osnovu individualnih primera, kako sa sajta, tako i kod poznatih ličnosti koje su poreklom sa tih prostora, a iz ovih krajeva, uglavnom se pojavljuje I2a, mada bih morao da naglasim da ovo drugo što sam naveo i nije previše dobar argument, jer poznate ličnosti i nisu previše dobar indikator, ali ovo prvo i tek kako jeste. Dakle, kada bi se uzela u obzir samo populacija koja sebe smatra nacionalno Srbima, i kada bi se izuzele migracije u druge teritorije, postotak I2a kod Srba iz Crne Gore je onda, po toj logici, daleko veći? Bilo je iseljavanja i Srba sa drugim haplogrupama, naime Vasojevići, u područje Metohije, ali to je složićete se u dosta manjoj meri u odnosu na iseljenike iz svih drugih grupacija i plemena u zbiru. U svakom slučaju, jasno je da neko i sa haplogrupama koje nisu vezane za stare Srbe koji su došli na Balkan, ne može biti manji Srbin od onih koji to imaju – ako je neko više vekova Srbin (ili neke druge nacionalnosti), ako ima srpsku kulturu, tradiciju, jezik, stopio se sa Srbima i ostalo, nema smisla govoriti o tome kako on nije Srbin – to je krajnje smešno. Isto tako, za razliku od I2a koja je došla na Balkan sa Slovenima, za haplogrupu E-V13 nema smisla govoriti kako je vezana za samo jedan narod, kada je nijedan narod nema u meri većoj od 50% kod sebe – a ovde pritom mislim na argumente vezane za Albance, jer bih pre rekao da je kod njih zapravo J2b haplogrupa glavna, a ne ostale, jer se ona samo kod njih pojavljuje ako se ne varam, što bi značilo da je populacija sa tom grupom ostalim populacijama, hajde da kažem, „uvezla“ ili sa ostalima formirala pojam Albanac koji se pojavljuje prvi put u 10. veku u vidu naroda.

    U svakom slučaju, ovo je jedina kritika koju sam imao na Vaš tekst, mada bih voleo da čujem kontraargumente, ako nisam bio upravu, jer je valjda to poenta diskusije. Inače, sve pohvale, jer sjajne tekstove imate. Voleo bih da ih vidim još, posebno ako imate u vidu neka istraživanja vezana za konkretna plemena ili starosedeoce na primorju. Nadam se da imate u vidu i istraživanja vezana za teritoriju Dubrovnika, Pelješca i okoline, jer sam upoznat sa radovima hrvatskih autora koji često navode da je veliki broj, npr. vlastele, po njihovim pričama (od te vlastele, ne od autora), došao upravo sa teritorije današnje Crne Gore, najviše iz Boke. Znam da je to područje u kome danas živi populacija koja se ne smatra nacionalno Srbima, a i da ima veliki broj doseljenika iz drugih oblasti Hrvatske, a i da bi možda bilo nekako problematično da ta istraživanja radi Srpski DNK Projekat bez obzira na poreklo dobrog broja populacije tamo, da Vam to ne pravi neke probleme, ali bi bilo veoma zanimljivo, s obzirom na veliki broj istorijskih činjenica koje pokazuju dosta drugačije stvari nego onakav monolitan prikaz kakav je danas.

    Odgovori
    • Ivan Vukićević

      Janko, svaka primedba je dobrodošla, ali mislim da ste pogrešno razumeli moju rečenicu koju ste citirali na samom početku. Upravo zbog toga što su kod Abanaca i Bošnjaka u Crnoj Gori prevashodno zastupljene starobalkanske haplogrupe (E, J2b i R1b), procentualno učešće I2 haplogrupe je na anonimnom istraživanju niže nego što je to slučaj kod Srba u Crnoj Gori. Već u sledećoj rečenici sam to jasno i naglasio: „Zastupljenost I2-CTS10228 grane kod stanovništva srpskog porekla u Crnoj Gori je na prosečnom nivou“. Haplogrupe koje kod Srba u Crnoj Gori odstupaju u odnosu na prosek su R1a koja je slabije zastupljena u odnosu na srpski prosek i J2a, N i Q2 koje su nadprosečno zastupljene u odnosu na srpski prosek, međutim I2 haplogrupa je zaista na proseku.
      Za Podrinje sam u odgovoru Draganu spomenuo da se radi o oblasti gde većina stanovništva potiče iz Hercegovine koja je žarište I2 haplogrupe na Balkanu. U Podrinju ima i dosta doseljenika iz Crne Gore, ali oni su daleko malobrojniji od doseljenih Hercegovaca.
      Što se E-V13 grane tiče, nema nikakve dileme oko toga da se ta grana ne može vezati ni za jedan balkanski narod, pa ni za Albance kod kojih je procentualno (ali ne i brojčano) nešto zastupljenija nego kod Srba. Za Albance se s druge strane, kao što ste i sami spomenuli, pre svega može vezati J2b-Z1296 grana koja kod Srba gotovo da nije ni zastupljena.
      Katolička područja iz okoline Dubrovnika su svakako zanimljiva za istraživanje jer se nesporno radi o stanovništvu koje je u određenom periodu bilo srpsko, tako da se nadam da ćemo po završetku trenutnih projekata naći vremena da se pozabavimo i sa tom tematikom.

      Odgovori
      • Janko

        Zahvaljujem se na odgovoru. Shvatio sam da ste zapravo mislili na državnom nivou zašto je manja, u vidu objašnjenja, a ne na nacionalnom kako sam pogrešno protumačio. Što se tiče Dragana, poznajemo se uživo (ako je to taj Dragan koga znam), i pričali smo baš o ovoj temi, tako da verujem da ste zbog toga dobili slično pitanje i od njega.

        Što se tiče Dubrovnika, Pelješca, Konavala i dela Hercegovine pri tom području (Popovo polje i okolina), zaista bih voleo da vidim rezultate vezane za ta područja, upravo zbog činjenice koje ste izneli, zato što se zna da je imigracija još od dolaska Slovena na Balkan, pa nadalje, u grad Dubrovnik upravo najviše bila sa područja Istočne Hercegovine i Crne Gore sa Bokom Kotorskom, a stanovništvo u srednjem veku je u tom području mahom bilo srpsko, što govore mnogobrojne povelje bosanskih vladara i drugi istorijski dokumenti, pa i sama predanja o poreklu tih porodica, ko je odakle došao. Posebno me je zainteresovalo to područje kada sam video veliki broj prezimena koja se sreću samo kod Srba, a kod Hrvata ih nema, a pogotovu ona poput „Pavlovići“ i slično (a ne Pavović, ili Pavić, kako bi se očekivalo). Jasno mi je da u primorskom području ima izvorno katolika, dakle, onih koji nisu prelazili sa pravoslavlja u katoličanstvo, ali mi je prosto neverovatno, mada mi je jasno i zašto, kako se to prenelo sa verskog na nacionalni nivo, da na kraju jedan nesumnjivo deo našeg naroda prihvati drugi nacionalni identitet zbog takvih stvari. I sami znate da je to područje, zajedno sa Bokom Kotorskom i drugim delom primorja, dalo zaista veliki broj, slobodno se može reći, nesrazmeran svojoj veličini, velikana iz nauke i umetnosti, što samo tera na razmišljanje šta bi bilo sa celokupnim našim narodom da nije bilo veoma nepovoljnih istorijskih okolnosti po nas, poput Osmanlijskih osvajanja… Mada, priče „šta bi bilo, kad bi bilo“ nisu deo istorije ni rasprave, ali eto, morao sam tu pomisao da spomenem. Takođe, svestan sam da je od perioda SFRJ bilo dosta imigracije iz Splita i drugih gradova Hrvatske u to područje, pa je verovatno donekle poremećen taj odnos, da kažem, „starosedelaca“ i „novopridošlog“ stanovništva. Ipak, veoma mi je drago što imate i to područje u vidu, jer je zaista tužno da se istorijske činjenice zapostave, zarad neke politike, a Vaš rad može veoma pizitivno da doprinese istoriji kao nauci i drugim oblastima, i zbog toga iskreno Vam želim puno uspeha u daljem radu.

        Odgovori
  • ZoranZ

    „Najveći broj rodova pripada daljoj podgrani L241 u okviru koje se po brojnosti izdvajaju Bogutovići iz Njeguša, rod Zečevića-Drpljana, Komnenovića i Koprivica iz Banjana i rod Mugoša i Popovića iz Lješkopolja“. O kojim Zecevicima se radi,dali su se testirali?To nisu Zecevici-Vasojevici vec izvedeni od prezimena Zec>Zecevi>Zecevici(„Zec, Šćepan Njive (Spuž), Bjelopavlići. Odatle jedni u Pobore (Budva). Od njih su u Donjem Kraju (Cetinje) kao: Zečev i Zec; Gluhi Do (Crmnica) i Stoč (Bar); Ulcinj; Cetinje i Nikšić; Kotor i Donji Stoliv; Pelinovo i Šišići (Grbalj); Slatina (Drobnjak). Od njih u Zatarju i Bosni kao: Zec, Zečev i Zečević; Zečev, Gaj, Kukorović i Sočice (Pljevlja); Donji kraj (Cetinje) i kao: Zec, došli iz Pobora (Budva). Porijeklom iz Šćepan Njive (Spuž); Trnovo (Crmnica) i kao: Zečević; Slatina (Drobnjak), vidi: Zec
    „Zec“, bratstvo u Gluhom Dolu
    „Zečevi“ (Zečevići), bratstvo u plemenu Dupilu
    Zečevi (u jednini: Zec), bratstvo u cetinjskom Donjem Kraju
    Zečević, Slatina (Drobnjak), vidi: Zec; u Bosni kao: Zec i Zečev; Meljak (Pljevlja), porijeklom su iz Morače; Kolašin i Meljak (Pljevlja); vidi: Adžić; Vasojevići, ogranak Mijomanovića. Od njih su u Drpama (Donji Banjani) i Klenku; kod Tuzle, Župi Nikšićkoj, Nikšiću, Anđelićima (Bileća); u Polimlju kao: Fatić, Aranđelovac, u Podgorici 1900. god.; iz Drpa (Banjani) na Glavici (Nikšić) jesu u: Sjedinjenim Američkim Državama, Vrbici u Oputnoj Rudini (Nikšić), Dubočanima na desnoj obali Trebišnjice, kod Nevesinja i Tuzle; kod Nevesinja, jedni ogranak Baćevića (Baćovića) iz Banjana (Nikšić), srodnici su: Vukovićima u Mekoj Grudi (Bileća), Tepavčevićima kod Gacka; Završ i Trnovice (Pljevlja) i kao: Todorović; Meljak (Pljevlja), porijeklom od Morače; Zlatica (Kuči), od njih u Podgorici i Baru; u Migovcu (Šumadija) iz Drobnjaka
    Zečevići (Zečevi), bratstvo u plemenu Dupilu „)

    Odgovori
    • Ivan Vukićević

      U pitanju su Zečevići iz sela Drpe u Banjanima. Testirani su Adžići iz Pive koji su njihov ogranak.

      Odgovori

Ostavi komentar

© 2012- 2013 POREKLO poreklo.rs

Scroll to top