Sveti Ignjatije Bogonosac i Sveti Danilo II Srpski Reviewed by Momizat on . Srpska pravoslavna crkva i vernici 2. januara (20. decembra po julijanskom kalendaru) slave Svetog Ignjatija Bogonosca, kao i svetog Danila II Srpskog. Uredništv Srpska pravoslavna crkva i vernici 2. januara (20. decembra po julijanskom kalendaru) slave Svetog Ignjatija Bogonosca, kao i svetog Danila II Srpskog. Uredništv Rating: 0
You Are Here: Home » Krsne Slave » Sveti Ignjatije Bogonosac i Sveti Danilo II Srpski

Sveti Ignjatije Bogonosac i Sveti Danilo II Srpski

Srpska pravoslavna crkva i vernici 2. januara (20. decembra po julijanskom kalendaru) slave Svetog Ignjatija Bogonosca, kao i svetog Danila II Srpskog. Uredništvo portala Poreklo čestita svima koji slave. 

Sveti Ignjatije Bogonosac je krsna slava Eparhije zahumsko-hercegovačke i primorske, kao i Eparhije vranjske, a poznata je i kao slava srpskog roda Maleševci.

Sveti Ignjatije Bogonosac slavi se na dan njegovog stradanja.

Kada je Gospod Isus Hristos boravio na zemlji i propovedao ljudima o Carstvu Božjem, ugledao je među narodom jedno dete. Gospod pozva dete k sebi, a potom uzevši ga k sebi zagrli ga i reče: „Ako se ne povratite i ne budete kao deca, nećete ući u Carstvo Nebesko, i koji primi takvo dete u ime moje, mene prima.“ To dete bio je sveti Ignatije Bogonosac. Nazvan je tako jer je nošen rukama ovaploćenog Boga.

Sveti Ignjatije bio je učenik svetog Jovana Bogoslova. Na episkopskom tronu Antiohijske Crkve bio je u vreme vladavine rimskog cara Trajana. Antiohija, prestonica Sirije, veliki kulturni i ekonomski centar, sa dvesto hiljada stanovnika bila je, posle Rima, najveći grad imperije. Takođe, Antiohija je pored Jerusalima najvažniji grad u prvim godinama hrišćanstva. Antiohijskom crkvom upravljao je sveti apostol Petar od 47. do 57. godine Gospodnje, potom sveti Evod do 68. godina, a od 68. do 107. godine ovim velikim hrišćanskim centrom upravljao je sveti Ignjatije Bogonosac.

U istoriji hrišćanstva ovaj svetitelj ostao je zabeležen kao savršen pastir i najodaniji Hristov sledbenik koji je svagda u srcu i na u usnama nosio ime Boga živoga. I to je još jedan razlog zašto je nazvan Bogonoscem. Pored velike apostolske revnosti u upravljanju Antiohijskom crkvom, ovaj sveti jerarh je, otkrovenjem Božjim, prvi uveo antifonski način pojanja u crkvi. To je u stvari značilo pojanje za dve pevnice, tako da kad pojanje na jednoj strani prestane, na drugoj počinje.

Kao veliki i među hrišćanima veoma poštovani pastir, sveti Ignjatije Bogonosac je za vreme vladavine cara Trajana okovan u gvožđe poslat u Rim. Sa velikom radošću sveti Ignjatije je primio svoje stradanje za Hrista. Strahovao je jedino da hrišćani iz velike brige za njegov zemaljski život ne utiču na rimske sudije da mu poštede život. Zbog toga je i uputio svoje čuveno pismo braći po Hristu moleći ih da razumeju njegovu jedinu želju da strada za Hrista i napusti zemaljski život. Na putu prema Rimu sveti Ignjatije je uputio poslanice crkvama u Rimu, Efesu, Magneziji, Traliji, Filadelfiji i Smirni.

Sveti sveštenomučenik Ignjatije bačen je lavovima, kako je i sam želeo, 107. godine Gospodnje.

 

Sveti Danilo II Srpski

Pravoslavna Crkva istog dana obeležava i sećanje na svetog Danila drugog, arhiepiskopa srpskog. Budući odličnog obrazovanja i vaspitanja kralj Milutin je mladog Danila uzeo na dvor. No pobožni Danilo je napustio dvorski život i zamonašio se u Končulskom manastiru kraj Ibra. Docnije je bio iguman Hilandara, potom je bio episkop Banjski, zatim Humski i najzad arhiepiskop srpski. Celog svog zemaljskog života Danilo je bio strogi podvižnik. Poznato je i njegovo posredovanje u izmirenju braće, kralja Milutina i Dragutina, a potom Milutina i Stevana Dečanskog. Pod nadzorom arhiepiskopa Danila drugog podignuti su manastiri Banja i Dečani i mnoge druge crkve. Ovaj neumorni crkveni radnik brinuo se predano i za širenje pismenosti u Srbiji. Kao pisac ostavio je čuveno delo:“Životi kraljeva i arhiepiskopa srpskih.“

Sveti arhiepiskop Danilo se upokojio u vreme vladavine cara Dušana, u noći između 19. i 20. decembra, po starom kalendaru, 1337. godine Gospodnje.

 

Oci

U tradiciji srpskog naroda danas se obeležava i praznik zahvalnosti očevima. Ovaj praznik poznat je pod nazivom Oci. Običaj je da ujutro očevi, kada im deca vežu noge, da bi ih odrešili, predaju pripremljene darove: omiljene slatkiše, lepu knjigu, odevni predmet, igračku. Deca sa radošću čekaju današnje jutro i odmah, onako iz postelje trčeći čestitaju očevima današnji praznik. A očevi pak svu pažnju i vreme na današnji dan posvećuju deci. Uz radost, šale, razgovore i darove provodi se jutro ovog praznika posvećenog očevima.

IZVOR: Sajt Srpske pravoslavne crkve


Ostavi komentar

© 2012- 2013 POREKLO poreklo.rs

Scroll to top